RSS Feed

Author Archives: tabletki

Jak trenować żeby schudnąć?

Posted on

Sama aktywność fizyczna nie wystarczy, aby pozbyć się zbednych kilogramów. Skoro trening nie bedzie połączony ze zmianą nawyków żywieniowych oraz tak przybierzemy na wadze – podkreślaja specjaliści. Sęk w tym, że wzrost aktywności fizycznej powoduje zwiększenie zapotrzebowania na kalorie, zatem kontrola tego, co mamy na talerzu, może być rownie ważna, jak ruch. Skoro nie masz wciąż jeszcze kondycji, by biec bez przerwy poprzez pół godziny – zacznij od spacerów, a raczej szybkiego marszu. Musisz poruszać się w takim tempie, by moc swobodnie rozmawiać. Wtenczas twoje tętno może być w zalecanym zakresie. Wtenczas spalasz tłuszcz. Trening aerobowy może być najlepszym wyborem – donosza naukowcy, którzy porównywali działanie treningu kardio, siłowego oraz kombinacji obu rodzajow ćwiczeń. Wiele osób przychodzących do fitness klubu dopiero po jakimś czasie, gdy trening nie przynosi porządanych efektów zadaje sobie wówczas pytanie jak ćwiczyć aby schudnać. Dużo z owych osób błednie uważa, że wystarczy ćwiczyć cokolwiek, lub próbują szukać cudownych ćwiczeń odchudzających, lub myślą że wystarczy po prostu się ruszać, aby schudnąć, niestety sprawa nie może być aż taka prosta. Gdyby tak było to również osoby, ktore ciężko pracuja fizycznie zarówno kobiety w domu, jak oraz osoby wykonujące pracę fizyczną mieliby piekne oraz zgrabne ciała, a po ulicach chodziło by mnóstwo osób o pięknej figurze. Wykonując także proste ćwiczenia odchudzające uda ci się stracić na wadzę, o ile ćwiczenia będą realizowane regularnie. Ćwicz co najmniej 30-45 minut dziennie, 4-5 dni w tygodniu. W zależności od twojej sprawności, możesz zacząć ćwiczyć z mniejszą częstotliwością, a z czasem ją zwiększać. Skoro chcesz zrzucić dużo kilogramów, najlepsze będą ćwiczenia realizowane codziennie. Proces przemian energetycznych z udzialem owych składników może być niezwykle precyzyjnie kontrolowany oraz uzależniony od wielu czynników. U osób z nadmiarem tkanki tłuszczowej redukcja wagi ciała powinna odbywać się przede wszystkim kosztem energii pochodzacej z tluszczu z jednoczesnym ograniczeniem zużycia zasobów węglowodanowych. Osoby z nadwaga charakteryzuje nie mniej jednak niezwykle wysoki współczynnik oddechowy oraz stosunek spalanych węglowodanów do tłuszczów, co niestety oznacza, iż organizm jako źródlo energii wykorzystuje przede wszystkim cukry. Spowodowane może być to również tym , iż nadwadze towarzyszy najczęściej słaba wydolność tlenowa organizmu. Powstająca podczas najmniejszego wysiłku zadyszka oznacza, że organizm nie potrafi w pełni wykorzystywać dostarczanego tlenu. Upośledza to również cały proces spalania tłuszczu, bowiem kwasy tłuszczowe mają możliwość spalania się jedynie w obecności tlenu. Często u osób z nadwagą albo otyłością, ludzkie serce podczas wysiłku nie nadąża pompować krwi z tlenem do wszystkich komorek. W takich okolicznościach organizm musi korzystać z energii uruchamianej w warunkach beztlenowych, a taką możliwość stwarzają jedynie węglowodany. W wyniku beztlenowego spalania cukrowców powstaje kwas mlekowy, ktory utrudnia przenikanie kwasów tłuszczowych do wnętrz mitochondriow – miejsc całkowitego spalania tłuszczu oraz jednocześnie uniemożliwia dalszy wysiłek. Ćwiczenia aerobowe takie jak marsz, jogging, pływanie mają udowodnione dzialanie odchudzające. Nie mniej jednak ostatnio sugerowano, że trening siłowy mający na celu wzmacnianie mięśni oraz zwiększanie ich masy może pomóc w odchudzaniu poprzez zwiększenie tempa podstawowej przemiany materii. Udowodniono, że trening silowy przynosi szereg pozytywnych skutków dla zdrowia, w tym poprawę kontroli poziomu cukru we krwi, nie mniej jednak wpływu treningu siłowego na poziom tkanki tłuszczowej jak dotąd ostatecznie nie potwierdzono. Zatem, im dłużej będziesz na treningu, tym więcej tłuszczu spalisz. To również zapewne logiczne, prawda? Pamiętaj jednak, że wzrost szybkości treningu nie da żadnego pożytku Twojemu brzuszkowi czy może udom. Kiedy trening może być szybszy- następuje przyrost masy mięśniowej oraz tzw. siły biegowej. Ćwicz w sposob naturalny na co dzień. Włacz w swoje nasze życie aktywność fizyczną, bez względu na to, gdzie jesteś. Staraj sie wiecej chodzić – idź okrężną drogą, a nie na skróty, zrezygnuj z dojazdów do pracy. Szukaj sobie wymówek, by sie troche ruszyć z domu. Idź schodami, a nie jedź winda. Jeśli chcesz zacząć korzystać ze wspomnianego pulsometru, zajrzyj do porad na stronach biegowych (choćby na naszej stronie) oraz wybierz wlaściwy sprzęt dla siebie. By schudnąć, wystarczy Ci najprostszy model. Trening musi być też odpowiednio dostosowany do celu. Mówię o tym na moim darmowym kursie odchudzania. Do tego nie mniej jednak potrzeba fachowej wiedzy jak oraz też doświadczenia. Nie mniej jednak w natłoku wyrywkowych informacji z internetowych for, czy może porad oraz komentarzy osob, nie będących fachowcami z tej dziedziny niestety nie czyni tej „wiedzy” wartościową, a wręcz przeciwnie, bo wprowadza masę ludzi w bład oraz często formuje w ich głowie błędne przekonania nt odchudzania. Poza tym pseudo fachowcy od odchudzania nie mają podstaw, aby nauczać oraz doradzać innym osobom jak ćwiczyć, aby schudnąć, nie mając podstaw anatomi, biomechaniki ruchu czy może dietetyki. Jeśli chcesz zaczać biegać, skorzystaj z planów treningowych dla osób początkujących. Najpopularniejszym planem treningowym, może być plan z naszego serwisu. Możesz z niego korzystać bez obaw o swoje zdrowie. W następnej kolejności przyjdzie pora na bardziej zaawansowane treningi. Życzymy powodzenia w zrzucaniu zbednych kilogramow. Bardzo dobrze może być poświęcić na ćwiczenia aerobiczne oraz siłowe chociaż 15 minut dziennie albo co drugi dzień w zależności od indywidualnej formy. Trzeba tak ćwiczyć by się nie przemeczać bo żwawo można zacząć oraz tak samo żwawo skończyć z kontuzją wynikająca z przeciążenia – w nastepnej kolejności to również prowadzi do kilku dniowej przerwy, zniechęcenia oraz frustracji. Ja ćwiczyłem od 10 do 30 minut dziennie w zależności od tego jak jak się czułem na silach tak by się nie przeforsować – ćwiczenia są jedynie uzupełnieniem do pobudzenia metabolizmu a podstawą może być prawidłowo skomponowana dieta. Spacery sa najczęstszą formą aktywności fizycznej, którą wybieraja Polacy. Wykazały to również badania. Pośród ankietowanych, którzy stawiają na ruch, spaceruje ok. 75 proc. Oraz to również przynajmniej raz w miesiacu poprzez minimum pół godziny. Aktywni respondenci chętnie wsiadaja na rower (57 proc.), biegają (16 proc.) lub ćwiczą na silowni (15 proc.). Polacy nareszcie zrozumieli, że w walce o piękną sylwetke uprawianie sportu zajmuje szczegolnie ważne miejsce. Nie oni wszyscy nie mniej jednak wiedzą, że sam jeden ruch to rownież za mało. Nie schudniemy wyłacznie poprzez ćwiczenia, także skoro będziemy wyciskać z siebie siódme poty. Skoro wiesz już, jak ćwiczyć, aby schudnąć, glówne jest, by znaleźć w sobie motywacje. Pomyśl o tym, jak bedziesz wyglądać, kiedy zgubisz te parę zbędnych kilogramów oraz wyobrażaj to również sobie podczas ćwiczeń – to również naprawdę pomaga. Podczas treningu organizm pobiera energię jedynie na trzy różne sposoby. Są to również tzw. szlaki energetyczne, ponieważ podczas treningu zachodzą w Twoim ciele różnego rodzaju przemiany biochemiczne. W zależności od intensywności treningu oraz czasu jego trwania i rodzaju aktywności fizycznej organizm przestawia się na właściwy szlak zużywając w ów sposób energię z ATP-PC (system fosfagenowy), węglowodanów (glikoliza mleczanowa) albo węglowodanów oraz tłuszczów jednocześnie (przemiana tlenowa). Na początku każdego treningu pracujace ciężko mięśnie traca w pierwszej kolejności zapasy ATP (fosfokreatynę) oraz glikogenu. Nie posiada to również jak aktywność fizyczna, kiedy chcemy uzyskać albo zachować zgrabną sylwetkę. Nie mniej jednak nasze błędne wyobrażenia na temat sportu sprawiają, że odchudzanie staje się nieskuteczne, a co za tym idzie, żwawo tracimy zapał do ćwiczeń. Wystarczy ćwiczyć we właściwy sposób. Przedstawiamy zatem [ile] mitów na temat sportu oraz odchudzania i podpowiadamy, jak maja się one do rzeczywistości. Problem nie mniej jednak na tym się nie kończy. Cukry, stanowiące niewielką sekcja zgromadzonych zapasów energetycznych żwawo ulegają zużyciu. Organizm wykazujac nadal wysokie zapotrzebowanie na węglowodany zostaje zmuszony do ich wytwarzania z innych związków ustrojowych. Wówczas głównym źródłem do ich produkcji stają się białka tkanki mieśniowej, a to rownież oznacza utratę masy beztłuszczowej oraz tym samym zwiekszenie udzialu tłuszczu w ogólnej budowie ciała. Konkluzja wydaje sie zatem prosta: niewłaściwie dobrany wysilek fizyczny, pomimo spadku wagi ciała, paradoksalnie powodować może wciąż jeszcze większe otłuszczenie. Wraz z wiekiem odbudowanie utraconej tkanki mięśniowej staje sie coraz trudniejsze. Powoduje to również niekorzystne zmiany wyglądu. Ludzka skóra tracąc swą mięśniową podściółkę staje się mniej elastyczna, obwisła, pełna zmarszczek co niewątpliwie wywołuje efekt postarzenia. Pewnych strat tkanki mięśniowej w procesie odchudzenia naturalnie nie da się uniknąć, ale istotną sprawą może być zminimalizowanie tego procesu. Żeby schudnąć 10 kilogramów potrzebujesz trochę czasu. Było by idealnie gdybyś tracił maksymalnie 1 kilogram na tydzień. Dzieki takiemu podejściu przyzwyczaisz swój organizm do nowej wagi oraz nie schudniesz jedynie z samych mięśni, co posiada czesto miejsce przy głodówkach oraz kończy się szybkim powrotem do poprzedniej wagi. Dodatkowo po szybkiej utracie wagi okazuje sie że ludzka skóra staje się luźna. Tylko stosując odpowiednią dietę oraz ćwiczenia i długoterminowy plan będziesz miewał pewność, że zdrowo schudniesz 10 kg oraz więcej, skoro tyko będziesz tego chciał. Nie owijając dalej w bawełnę, poniżej znajdziesz trzy rzeczy na których powinieneś się skupić aby osiągnąć swój cel. Badania nad optymalnym czasem ćwiczeń fizycznych, dzięki którym schudniemy oraz utrzymamy nasza wymarzoną wagę przeprowadzono na 60 duńskich mężczyznach. Badanie trwało 13 tygodni. Jedna trzecia badanych mężczyzn wykonywała codziennie trening fizyczny trwający godzinę, druga grupa ćwiczyła jedynie 30 minut dziennie, natomiast trzecia grupa była grupą kontrolną oraz nie ćwiczyła wcale. Wcześniej wszystkie osoby biorace udział w badaniu prowadziły siedzący, leniwy sposób życia unikając treningów fizycznych jak ognia. Wyniki badań nad tym jak żwawo schudnąć były zaskakujące! Duńczycy odkryli coś, czego mało kto by się spodziewal. Nie trzeba ćwiczyć do utraty tchu, dużo godzin dziennie by schudnąć. 30 minut dziennie średnio intensywnych ćwiczeń fizycznych, prowadzonych średnio na poziomie mniej wiecej 70% Hr max przyniesie takie same efekty w chudnięciu jak intensywniejsze ćwiczenia trwające godzine! Co więcej, intensywny trening fizyczny wcale nie pozwoli Ci na szybsze schudniecie oraz utratę całej masy kalorii. Wszystkie przemiany biochemiczne, jakie zachodza w organizmie podczas treningu zależą od intensywności oraz czasu trwania treningu, jak więc już zostało powiedziane, ale również od zaopatrzenia organizmu w tlen, od diety oraz od stopnia wytrenowania. Skoro zaczynasz swoją drogę z odchudzaniem, to rownież na intensywność oraz czas trwania treningu musisz zwrócić uwagę. Osoby bardziej wytrenowane (z większą wydolnością) muszą wziąść pod lupe również odmienne czynniki. Czy to również prawda, że kiedy ćwiczymy osiągając 50-60% maksymalnego tętna, spalamy więcej tłuszczu niż kiedy trenujemy bardziej intensywnie? To rownież byłaby świetna wiadomość dla spacerowiczów: maszerujac chudliby bardziej od wylewających siódme poty biegaczy. Jak latwo się domyślić, nie do końca wygląda to rownież tak różowo. Prawda może być taka, że spokojny wysilek jesteśmy w stanie wykonywać dłużej niż trening intensywny. Dluższy czas ćwiczenia oznacza większe spalanie kalorii. Nie mniej jednak w ciągu minuty wysiłku bardziej intensywnego naturalnie spalimy więcej niż w takim samym czasie spokojniejszych ćwiczeń. I dlatego spokojne tempo ćwiczeń to również rozwiązanie idealne dla sportowców poczatkujacych – będą mogli trenować dłużej. Ale wysilek „na maksa” rownież posiada swoje zalety: wzmacnia kondycję, ludzkie serce oraz wydolność organizmu bardziej niż ćwiczenia, przy ktorych nie męczymy się aż tak bardzo. Skoro z kolei chodzi o zwiekszenie spalania kalorii, specjaliści są zgodni co do jednego: najlepszą metodą może być trening interwałowy, czyli: zmienne tempo ćwiczeń areobowych (np. minuta biegu z maksymalna prędkością, minuta truchtu – oraz tak na zmianę). Ruch, owszem, może być ważny. Marian Michalski, doktor nauk wychowania fizycznego, długoletni nauczyciel oraz trener w książce „Bieganie dla zdrowia oraz zabawy” zwraca uwage, że wysilek fizyczny to również ważny czynnik rozwoju oraz funkcjonowania głównych układów ludzkiego ciala – m.in. układu ruchu, sercowo-naczyniowego, oddechowego, trawiennego czy może nerwowego. „Bezruch albo znacznie ograniczona aktywność ruchowa może być zasadniczym powodem osłabienia mięśnia sercowego, wywołanego brakiem dotlenienia wlasnych mieśni serca, w konsekwencji również innych grup mieśniowych i mózgu” – wyjaśnia Marian Michalski. Jako najlepsza formę ruchu proponuje bieganie, pływanie i biegi narciarskie stylem klasycznym. Odpowiednia motywacja może być niezwykle pomocna w osiagnięciu celu – nie jedynie przy odchudzaniu, ale też w każdym innym aspekcie życia. Będąc odpowiednio nakreconym, znacznie łatwiej może być trzymać się diety oraz nie rezygnować z ćwiczeń. Założę się, że w tym momencie jesteś w stanie zrobić to wszystko aby zrzucić te 10 kg, w końcu zrobiłeś więc już pierwszy krok oraz szukasz informacji jak osiągnąć ów cel – to również dopiero poczatek, ale to rownież więc już zawsze coś! Jedyne pytanie jakie musisz sobie zadać, to rownież nie jak zacząć, ale jak będzie wyglądała Twoja walka z odchudzaniem po tygodniu albo dwoch. Sporo ludzi zaczyna się odchudzać, ale przeciętnie po tygodniu brakuje im wytrwałości. żwawo zapominają w co tak naprawdę mierzyli oraz coraz dużo częściej zaczynają podjadać, znajdują świetne wymówki aby nie ćwiczyć, aż w pewnym momencie kompletnie się poddają. System fosfagenowy włącza się podczas wysiłków trwających do 6 sekund, zużywając do produkcji energii ATP oraz PC. Dzieje się tak np. podczas 20metrowego sprintu, skoku w dal/w zwyż, lub intensywnych ćwiczeń na siłowni. Osoby z wyraźną nadwagą powinny zatem skoncentrować sie na ćwiczeniach fizycznych odpowiadających ich wydolności tlenowej. Jeśli intensywność ćwiczeń może być odpowiednio dobrana, wówczas to również kwasy tłuszczowe stanowią priorytet w przemianach energetycznych. Stosowanie np. intensywnych ćwiczeń w celu pozbycia się zbędnej tkanki tłuszczowej nie wydaje się być też najlepszym rozwiązaniem. By wykorzystać kwasy tłuszczowe jako źródło energii dla pracujacych mięśni, wysiłek fizyczny powinien być też o umiarkowanej, stałej intensywności, ale za to również długotrwały. Gwarantowana może być wówczas odpowiednia podaż tlenu do wszystkich komórek, a to również zapewnia właściwe spalanie tłuszczu. U osób otyłych tkanka tłuszczowa stanowi nieograniczone źródło energii, zatem odpowiednio dobrana jakość ćwiczeń pozwoli na znaczne uszczuplenie jej zasobów. Sam ruch nie wystarczy jednak, by schudnąć. Powod? Tkanka tłuszczowa przerodzi się wtenczas w tkanke mięśniową, szczególne jeśli będą to również nieprawidlowo dobrane ćwiczenia. Też Marian Michalski w swojej książce zaznacza, że jednym z podstawowych czynników, decydujacych o rozwoju biologicznym oraz sprawności fizycznej, może być dobór odpowiedniego pożywienia. Glikoliza mleczanowa, czyli popularnie zwane ćwiczenia beztlenowe włącza się kiedy zaczynasz intensywnie ćwiczyć oraz dominuje podczas wysiłków trwających do 90sek, np podczas treningu siłowego lub podczas szybkiego biegu na dystansie 400-800m. Może być to również tak duży wysiłek dla Twojego organizmu, że wykorzystywanie glukozy do produkcji energii zachodzi bez udziału tlenu. Najbardziej efektywne w procesie odchudzania sa tzw. ćwiczenia aerobowe – tlenowe. Określenie to również bynajmniej nie oznacza wcale, iż muszą być też one uprawniane na świeżym powietrzu, ale związane może być to również z ich intensywnościa. Musi być też ona taka, aby ludzkie serce nadążało z dostarczaniem tlenu przenoszonego z krwią do mięśni. W ów sposób komórki mięśniowe są w stanie pracować efektywnie kosztem energii pochodzącej z utleniania kwasów tłuszczowych. Ćwiczenia powinny być też też realizowane w jednostajnym tempie. Każda jego zmiana powoduje „przełączanie” się z procesów tlenowych na beztlenowe oraz na odwrot. Tak zatem gra w tenisa czy może koszykówkę nie może być też traktowana jako zasadniczy wysilek w procesie odchudzania. Niezwykle ważny może być też sam jeden czas wykonywania ćwiczeń. Dany wysiłek uznać można za efektywny jeśli czas jego trwania wynosi min. 15 – 20 min. W miarę wydlużania czasu trwania ćwiczeń przy zachowaniu jednakowego tempa oraz intensywności, efektywność rozkładu tkanki tłuszczowej znacząco wzrasta. Jaką w takim razie wybrać formę aktywności fizycznej, by uzyskać najbardziej zadowalające efekty? W tym aspekcie niezwykle pomocny może być też każdy rodzaj wysiłku wytrzymałościowego, poczawszy od najprostszych spacerów, poprzez bieganie, jogging czy może jazdę na rowerze. Warunkiem może być nie mniej jednak dobranie odpowiedniego tempa oraz czasu trwania ćwiczeń, co powinno być też ściśle skorelowane z aktualną wydolnością organizmu. Podczas szlaku tlenowego, energia wytwarzana może być zarówno z glikogenu jak oraz lipolizy tłuszczów, i dlatego te jesteśmy w stanie ćwiczenia powinny trwać dłużej niż ćwiczenia beztlenowe. Tluszcze wykorzystywane są TYLKO NA TEJ DRODZE oraz żadnej innej oraz stanowią bardziej efektywne źródło energii niż weglowodany. Wzrost zużycia tłuszczów zwiększa się stopniowo w miarę przedłużania czasu wysiłku, ponieważ spowodowany może być zwiększeniem się ich dopływu do pracujących mięśni. Druga ważna sprawa może być taka, że procentowy udział zużycia tłuszczów może być tym większy, im mniejsza intensywność. W skrócie im dłużej trwajacy wysiłek w stosunku do intensywności (intensywność musi być też wtenczas mniejsza) tym więcej tkanki tłuszczowej uwalniane może być z organizmu. Efektywność wysiłku fizycznego zależy od jego regularności, czasu trwania sesji ćwiczeń i od tetna, czyli szybkości pracy naszego serca w czasie ćwiczeń. Tętno w czasie aktywności ruchowej decyduje o tym, czy może dzięki ćwiczeniom spalimy tluszcz oraz poprawi nam się kondycja. Wiąże się ono też z bezpieczeństwem ćwiczeń – nadto wysokie tetno nadmiernie obciąża nasz system krażenia. Zatem należy poznać zakres bezpiecznego dla nas tętna oraz kontrolować jego utrzymanie w czasie ćwiczeń. Mówiąc w skrócie, trening aerobowy (tlenowy) może być to rownież taki rodzaj treningu, podczas którego pompowana poprzez mięśnie ludzka krew może być w stanie dostarczyć odpowiednia ilość tlenu do produkcji energii. Wysiłek powinien być też dłuższy, ale o umiarkowanej intensywności. W ów sposób, angażujesz do pracy dużo grup mięśniowych, podnosisz temperaturę Twojego ciała, następuje przyśpieszenie rytmu bicia serca oraz pracy wszystkich narządów wewnętrznych i podniesienie Twojego tetna. Przypomnę – jedynie podczas takiego treningu spalasz tkankę tłuszczową. Rozgrzewka przed treningiem to również konieczność, ale więc już nie rozciąganie. Często słyszymy, że rozciagnięcie mięśni oraz ścięgien przed joggingiem, pływaniem, jazdą na rowerze, grą w piłkę oraz innymi sportami, zminimalizuje ryzyko urazu. Tymczasem badania nie potwierdzaja jednoznacznie tej tezy. Ich wyniki są sprzeczne: jedne mówią, że rozciąganie, owszem, uchroni nas przed kontuzją, odmienne wręcz przeciwnie – dowodzą, że rozciagnięte ludzkie cialo może być bardziej podatne na urazy podczas uprawiania sportu, są również takie, które nie dowiodły żadnej korelacji pomiędzy rozciaganiem a bezpiecznym treningiem. Rozciągać się zatem czy może nie? Jak najbardziej, ale nie w ramach rozgrzewki. Przy doborze właściwej intensywności ćwiczeń niezwykle pomocny może być też pomiar własnego tętna, który pozwoli określić czy może zapotrzebowanie na tlen dla pracujących mięśni może być właściwie pokrywane. Jeśli zapotrzebowanie na tlen wzrasta, rośnie również tempo bicia serca, czyli nasz puls. Ludzkie serce w ów sposób stara się nadążyć za rosnącymi potrzebami tlenowymi pracujących mięsni. Dopoki radzi sobie z właściwym zaopatrywaniem wszystkich komorek w tlen, jesteśmy w stanie być też pewni, iż uzyskiwanie energii odbywa się kosztem tkanki tluszczowej. W miarę nie mniej jednak zwiekszania tempa wysiłku ludzkie serce zaczyna bić wciąż jeszcze szybciej, mogąc w pewnym momencie osiagnać maksymalne tempo uderzeń dla naszego wieku. Wowczas zapotrzebowanie energetyczne pracujących mięśni pokrywane może być kosztem beztlenowych przemian węglowodanów. Ćwiczenia w których uzyskiwane może być maksymalne tetno praktycznie zalecane są jedynie w sporcie wyczynowym. W celu zrzucenia nadwagi bardziej efektywne oraz bezpieczne dla naszego organizmu są ćwiczenia podczas ktorych tętno nie przekracza 80 % wartości maksymalnej dla naszego wieku. Tak zatem w przybliżeniu, u mlodego mężczyzny w wieku 20 lat podczas silnego wysiłku ludzkie serce może maksymalnie bić w tempie 200 uderzeń na minutę 220 – 20 = 200.U osoby czterdziestoletniej wartość ta spada wiec już do 180 uderzeń. Jak więc już wspomnieliśmy wysiłki w których uzyskiwane może być maksymalne tętno przydatne są jedynie w wyczynowym uprawianiu sportu. Podczas terapii odchudzającej najlepiej zaczynać od 60 % maksymalnego tętna oraz w miarę treningu dojść do wartości 80 %. Dla osoby czterdziestoletniej będzie to rownież wyglądało następujaco: Max .Tętno = 220 – 40 = 180 uderzeń na minutę. Podczas ćwiczeń wartość nie powinna przekraczać 60 % wartości maksymalnej, czyli 180 x 0,6 = 108. Osoba czterdziestoletnia podejmujac się wysiłku, w którym uzyskuje puls w przybliżeniu 110 uderzeń na minutę może mieć pewność iż uzyskiwanie energii dla pracujących mięśni odbywa się przede wszystkim kosztem spalania tkanki tluszczowej. Zmierzyć swoje tętno może każdy, oraz nie wymaga to również żadnego specjalistycznego sprzetu, wystarczy zwykły zegarek. Podczas np. zwykłego spaceru jesteśmy w stanie w każdym momencie zmierzyć swój puls. Tętno mierzymy na przegubie dłoni albo jeśli może być słabo wyczuwalne, na tetnicy szyjnej. Nie musimy też dokonywać pomiaru poprzez całą minutę, wystarczy jedynie poprzez 15 s oraz uzyskana wartość pomnożyć razy cztery. Wówczas dowiemy się, czy może tempo jakie nadaliśmy może być wystarczające. By osiągnąć odpowiednią częstotliwość pulsu musi być też uaktywnione ponad 30 % mięsni szkieletowych. Może być to również możliwe jedynie w owych wysilkach w których są aktywne nogi. I dlatego również najbardziej efektywna formą ruchu są spacery, marszobiegi oraz jazda na rowerze. Podczas owych wysilków jesteśmy również w stanie utrzymać jednakowe tempo i intensywność, czyli zapewnić wszystkie warunki dla wlaściwego spalania tkanki tłuszczowej. Jak często powinniśmy ćwiczyć? Umiarkowane ćwiczenia aerobowe w żaden sposob nie forsują naszego organizmu, powinny zatem być też realizowane codziennie. Wówczas ich efektywność może być najwieksza. Tracimy nie jedynie zbędną tkankę tłuszczową, ale też podnosimy naszą kondycję fizyczna. Kiedy trenujemy 3 razy w tygodniu też można odnotować wplyw na spalanie tluszczu, ale słabą poprawę ogólnej wydolności organizmu. Ćwiczenia raz albo dwa razy w tygodniu nie mają blisko żadnego wpływu na spalanie tłuszczu oraz ogólną poprawę naszej kondycji. Tak zatem najważniejsza może być systematyczność oraz wytrwalość. Zalecenia co do częstotliwości uprawiania sportu wahaja się od stwierdzenia, że każda ilość ruchu może być lepsza od siedzenia w fotelu do tezy, iż powinniśmy ćwiczyć ponad godzinę dziennie. Jak to rownież zatem może być z idealna ilością czasu poświęcanego na uprawianie sportu? W obu stwierdzeniach może być trochę prawdy. To wszystko zależy bowiem od tego, jakich rezultatów się spodziewamy. Oraz tak na przykład do czasowego obniżenia ciśnienia krwi wystarczy półgodzinny szybki spacer. Z kolei osoby, które stracili dużą liczbę zbednych kilogramow (20 kg albo więcej) muszą codziennie wykonywać umiarkowany wysiłek trwający także półtorej godziny, skoro chcą utrzymać efekty odchudzania. A co lekarze oraz specjaliści od fitnessu zalecają przeciętnemu dorosłemu człowiekowi? Otóż dla utrzymania właściwego stanu zdrowia powinien on ćwiczyć co najmniej poprzez 30 minut najlepiej codziennie albo chociaż pięć dni w tygodniu. Wysiłek fizyczny można również rozłożyć na pare co najmniej dziesięciominutowych sesji w ciągu dnia. Dla urozmaicenia oraz nie popadania w rutyne warto wybierać różne rodzaje wysiłku fizycznego. Sa dwie metody, ktore dadzą Ci pewność, że pracujesz w tlenowej strefie aerobowej, co oznacza, że podczas treningu zachodzą odpowiednie przemiany tlenowe oraz pozbywasz się tluszczu zapasowego, uzyskując piękne, zgrabne ciało. Pierwsza polega na tym, że kontrolujesz swój oddech, nie powinien on być też nadto ciężki, bo wtenczas wzmacniasz swoją kondycję oraz – upraszczając – Twój organizm do pracy wykorzystuje cukry, a nie tłuszcze. Oddech powinien być też na takim poziomie, byś mogła swobodnie rozmawiać, nie możesz doprowadzać do zadyszki. Drugi sposób polega na tym, że obliczasz swój zakres tętna pracy w strefie aerobowej, a wynosi on ok 55-65% tętna maksymalnego HRMax, które obliczamy ze wzoru 220-wiek (dla osób początkujących). Możesz wówczas kontrolować swoje tetno specjalnym pulsometrem, by mieć pewność, że pozostajesz w swojej strefie oraz efektywnie spalasz tłuszcz podskórny. Utrzymanie tętna w zakresie 60-70% wartości maksymalnej warunkuje najskuteczniejsze spalanie tkanki tłuszczowej, bo w tym przedziale organizm czerpie energie przede wszystkim z tłuszczu, a nie z węglowodanów. Najlatwiej może być osiągnąć taki zakres tętna dzięki szybkiemu marszowi, jeździe na rowerze czy może chodzeniu z kijkami nordic walking. Czy to również prawda, że kiedy uprawiamy sport z pustym żołądkiem, nasz organizm czerpie energię od razu z tkanki tłuszczowej oraz nie korzysta z rezerw cukru, bo ich nie ma. Teoretycznie to również prawda, ale gdy na przykład biegamy rano na czczo, mamy po prostu mniej energii oraz mniej siły, a zatem nasz wysiłek może nie być też tak intensywny niż gdybyśmy cos przed nim zjedli. Na chudnięcie wpływ posiada spalanie danej ilości energii, nie może być nie mniej jednak istotne, czy może energia ta pochodzi z tkanki tłuszczowej czy może również z cukru pochodzacego ze spożytego jesteśmy w stanie posiłku. I dlatego eksperci radza, by na pół godziny przed treningiem zjeść choćby owoc albo jogurt oraz koniecznie się napić, by nie dopuścić do odwodnienia organizmu. Resztę śniadania można zjeść po powrocie. Układając tak trening, zwróć uwagę na te partie sylwetki, ktore wymagają szczególnej uwagi oraz poświęć im więcej czasu na poczatku treningu siłowego, kiedy mięśnie są wciąż jeszcze wypoczęte. Skoro sylwetka może być proporcjonalna, wykonaj ćwiczenia na ramiona, brzuch, plecy oraz nogi w 3-4 seriach, po 20-30 powtórzeń. Na koniec zrob 5-10 minut ćwiczeń rozciagajacych. Powtarzaj taki zestaw poprzez pierwsze 2-4 tygodnie. W kolejnych 2-4 tygodniach dołacz po jednym, nowym ćwiczeniu na każdą z części skladowej ciała. Dalszy wzrost tętna w trakcie wysiłku prowadzi do obniżenia efektywności spalania tłuszczu. Jednocześnie w większym stopniu budujemy wydolność oraz poprawiamy ogólną kondycję. Jeśli nie mamy możliwości mierzenia tetna w czasie ćwiczeń, jesteśmy w stanie zastąpić je obserwacja własnego organizmu – szybkości oddechu i stopnia pocenia sie (patrz tabela). Osoby o szczuplej sylwetce, ktore rezygnują z regularnego wysilku fizycznego, nie a tak zdrowe, jak moglyby być, gdyby ćwiczyły. Co więcej, naukowcy doszli do wniosku, że lepiej dla naszego zdrowia może być mieć nadwagę, ale za to również uprawiać sport, niż być też szczuplym oraz w ogole sie nie ruszać. Ruch pomaga bowiem utrzymać prawidłowe ciśnienie krwi, właściwy poziom cholesterolu, wzmocnić kości, a również zmniejsza ryzyko depresji. A zatem w aktywności fizycznej nie chodzi jedynie o zrzucenie zbędnych kilogramów, ale zachowanie ogolnego stanu zdrowia. Schudnąć nie może być latwo. Gdyby było, nie czytalibyście tego poradnika. Z pewnością nie pomoże sama dieta, nie pomoże również 10 minut spaceru dziennie. By spalić niepotrzebny tłuszczyk, musicie poświęcić trochę czasu, wysiłku oraz zrezygnować z waszych ulubionych ciastek z kremem. Skoro macie wystarczająco dużo samozoparcia, możecie spróbować diety 1000 kalorii (jednak po jej ukończeniu należy zacząć zdrowe odżywianie na dłuższą metę). Nie należy również mylić ćwiczeń z pracą fizyczną wykonywaną w warunkach domowych. Dużo osób, zwlaszcza kobiet narzeka, iż ciężko pracuje, nie je dużo a pomimo to również tyje. Tak dzieje się dlatego, bo realizowane prace domowe nie mają charakteru właściwego ćwiczenia fizycznego. Są często nadto krótkotrwałe, intensywne oraz nie mają typowego charakteru tlenowego. Nie wywołują one poprzez to również zmian metabolicznych korzystnych do spalania tkanki tłuszczowej, i nie poprawiają ogólnej wydolności. Śmiało można zatem powiedzieć, iż ćwiczenia fizyczne powinny być też pomocne w osiągnięciu kondycji przydatnej do prac domowych, natomiast praca niewiele pomaga poprawie wydolności podczas wykonywania ćwiczeń. Aktywny sposób życia może być jak najbardziej zalecany, ale nie może on oznaczać rezygnacji z regularnych ćwiczeń. Już dawno udowodniono, że tłuszcz może być najlepiej spalany w okolicach 65-70% naszego maksymalnego zakresu tętna. Tutaj podczas treningu niezwykle przydatny okazuje się pulsometr. To rownież urządzenie wskaże nam dokładne tętno oraz powie gdy biec szybciej albo wolniej, by znaleźć sie w określonej strefie tętna. Bieg wymaga znacznie więcej wysilku od chodzenia. Także pomimo że przebiegnięcie danego dystansu zajmie nam mniej czasu niż jego przejście, podczas biegu spalimy średnio dwa razy więcej kalorii. To wszystko zależy nie mniej jednak naturalnie od naszej prędkości. Oraz w tym miejscu ciekawostka: jeśli idziemy z prędkością większą niż 8 km/h, to również zaczynamy spalać wiecej niż gdy biegniemy z taką samą prędkościa. Okazuje się bowiem, że wolny bieg wymaga mniejszego wysilku niż szybki marsz. Nie każdy nie mniej jednak posiada w domu pulsometr, lub nie każdy chce jego mieć. Bez pulsometru również można efektywnie się odchudzać oraz spalać tłuszczyk z boczków. Tutaj przydaje się partner biegowy z którym możesz podczas treningu porozmawiać. Tempo biegu powinno pozwolić Wam na rozmowę bez większego wysiłku. Skoro ciężko Wam sie rozmawia- biegniecie za szybko. Kolejnym czynnikiem majacym wpływ na efekt ćwiczeń może być czas treningu. W czasie intensywnego oraz krotkiego wysiłku (do 20 minut) czerpiemy energię z glikogenu zgromadzonego w mięśniach oraz wątrobie. Dopiero po 30 minutach organizm zaczyna pobierać energię ze zgromadzonej tkanki tłuszczowej. Dlatego najlepszy efekt odchudzający daje wysilek jednostajny oraz dłuższy, najlepiej okolo godzinny. Jeśli będziesz wykonywać jego regularnie, obniżenie zawartości tkanki tłuszczowej zacznie być też widoczne. Rzeczywiście po treningu nasz organizm pracuje na zwiększonych obrotach. Wynika to również z faktu, iż pobiera więcej tlenu, co z kolei zwiększa nasze zużycie energii. Ale nie może być aż tak pieknie, jak mogłoby się wydawać: otoż wystarczy zjeść jednego herbatnika, a więc już pokryjemy cała dodatkowo potrzebna naszemu organizmowi energie. Ta nadwyżka spalonych kalorii może być zatem mniejsza niż większości z nas mogloby się wydawać. Co wiecej, jesteśmy w stanie po wysiłku fizycznym sięgamy z reguły po więcej jedzenia niż zwykle. Z jednej strony dlatego, że nasz organizm domaga sie wtenczas czegoś energetycznego, a z drugiej – jemy w świadomości, że większe spalanie uchroni nas przed przytyciem, nie zdając sobie sprawy, jak niewiele większe może być to rownież spalanie w rzeczywistości. Owszem, można je zwiekszyć, ale by to również zrobić trening powinien być też naprawdę intensywny oraz trwać co najmniej godzinę. Eksperci twierdza, że przecietny człek nie podola takiemu wysiłkowi – szanse na zwiększenie spalania oraz po treningu maja zatem jedynie zawodowi sportowcy. A co z dietą? Aktualnie można przebierać w dosłownie setkach diet odchudzających. Którą zatem wybrać, aby osiągnąć jak najlepsze rezultaty? To również może być też problem, każda z owych diet posiada swoje zalety oraz wady (według mnie znaczna większość posiada więcej wad niż zalet), niektóre wydają się mieć dobre opinie pośród ludzi, odmienne obiecują natychmiastowe efekty, wciąż jeszcze odmienne sprawiają wrażenie nieludzkich. Największy kłopot przy wyborze diety może być taki, że konkretna skutecznia dieta może działać rożnie na innych ludzi. To również że Twój znajomy schudl żwawo dzięki jakiejś cudownej diecie, nie oznacza że Tobie uda się osiągnąć taki sam jeden efekt. Jedynym sposobem aby przekonać sie co może być dobre akurat dla Ciebie, może być eksperymentowanie oraz sprawdzanie rezultatow. Nie mniej jednak skoro nie jesteś zainteresowany takim podejściem, mam dla Ciebie parę rad dzięki którym na pewno schudniesz nie zastanawiajac się nad żadną dietą. Po pierwsze unikaj prostych węglowodanów, czyli: slodyczy, białego chleba, ziemniaków, fast-foodów oraz tym podobnych rzeczy. Tego typu produkty są żwawo trawione oraz powodują duży wzrost poziomu cukru we krwi, poprzez co to wszystko co zjadłeś odkłada się jako tkanka tłuszczowa. Nie oznacza to również nie mniej jednak że musisz jeść mniejsze porcje niż zwykle (jeżeli nie mniej jednak faktycznie są nadto duże to również też przydałoby się je ograniczyć, najłatwiej może być zrobić to również stopniowo). Wystarczy że zamienisz wszystkie te produkty na bardziej wartościowe. Na przykład: słodycze na zdrowe przekąski typu marchewka, pestki dyni albo slonecznika. Biały chleb na razowy. Ziemniaki na brązowy ryż albo kasze gryczana skoro lubisz. Fast-foody na prawdziwe pełnowartościowe posiłki. Po drugie jedz więcej zielonych warzyw. Przy każdej okazji oraz w każdych ilościach. Jak na ironię, im więcej ich będziesz jadł, tym szybciej schudniesz. Większość warzyw posiada tzw. ujemne kalorie, oznacza to, że zawierają one mniej kalorii, niż twój organizm potrzebuje aby je strawić. To również świetny sposób aby ciągle mieć pełny ludzki żołądek oraz jednocześnie nie przytyć ani grama.

Paznokcie wizytówką pięknego człowieka

Posted on

Dzisiaj zajmiemy się tym co dla nas pań bardzo ważne – pazurkami! Paznokcie są wizytówka pięknego człowieka. Należą do przydatków skóry. Może być to także płytka rogowa, która pokrywa końce palców u rak oraz stóp. Najważniejszą istotą paznokcia może być twarda kreatyna. Odzwierciedlają jego charakter, gust oraz wyczucie smaku. Dla jednych może być to także pasja, dla innych zwykły element ciała. Jedno może być pewne – warto o nie dbać w należyty sposob. Paznokcie należą do przydatków skóry. Może być to także płytka rogowa, która pokrywa końce palców u rąk oraz stop. Najważniejszą istotą paznokcia może być twarda kreatyna. Jego skład chemiczny może być zbliżony do składu włosa. Przecietnie paznokcie rosna 0,12 mm na dobę. Jednakże może być to także uzależnione od wielu czynników.

Niestety, ale rozdwajajace sie paznokcie oraz włosy to także często efekt niedożywienia albo niedoborów pokarmowych. Należy zwrócić uwage na to, by wszystkie niezbędne skladniki odżywcze pojawiały się w codziennej diecie. Szczegolnie ważne może być pełnowartościowe bialko oraz cynk (dostepny w mięsie, warzywach strączkowych, kaszy gryczanej, orzechach, pełnoziarnistych produktach zbożowych, pestkach oraz oleju z dyni, rybach, owocach morza). Także kwasy tłuszczowe omega-3 wpływaja korzystnie na wygląd skóry oraz paznokci. Omega-3 to także tłuszcz występujący przede wszystkim w rybach morskich (np. tuńczyk, losoś, śledź), ale rownież w oleju lnianym oraz nierafinowanym oleju rzepakowym. Odżywki zawierają cenne dla naszych paznokci składniki odbudowujące oraz wzmacniające płytke paznokci tj. ceramidy, wapń czy może krzem. Wzbogacone są również czesto witaminą A, E oraz B5, olejkiem rycynowym i wyciagiem z kiełków pszenicy. By przyniosły oczekiwane rezultaty, powinny być też stosowane systematycznie przynajmniej trzy razy w tygodniu, poprzez miesiac. Wskazane może być nakładanie dwóch warstw odżywki, jedna na druga, na paznokcie, które wcześniej zostały skrócone o rozdwajające się końcówki. Pielęgnacja paznokci była doceniona więc już w starożytnym Egipcie, gdzie faraon barwił je henną oraz w ów sposób wyrażał swoja indywidualność. Również oraz dziś wygląd paznokci, akcent na ich pielęgnację oraz wyróżnienie może być ważne w codziennym życiu. Na ich wzrost wpływa m.in. wiek, stan zdrowia, jak także pora dnia, bo w czasie dnia paznokcie rosna szybciej niż w nocy. Całkowity odrost paznokci u rąk może potrwać około 150 dni. W przypadku paznokci u nóg proces ów trwa dłużej, ponieważ są one grubsze. Ryby i owoce morza dostarczaja także żelaza, które znaleźć również można w zielonych warzywach, warzywach straczkowych, kaszy jaglanej, zarodkach pszenicy, a również w czosnku. Cynk zapewniaja kiełki, grzyby, kakao, orzechy, migdały, a rownież kukurydza, gryka, czy może ostrygi. Źródłem pelnowartościowego białka sa jajka i mleko. Natomiast witaminy z grupy B można znaleźć w wątróbce, rybach, drożdżach, jajkach, mleku oraz przetworach mlecznych, a również zielonych warzywach, ziarnach zbóż czy może płatkach śniadaniowych. Z kolei witaminy F należy szukać przede wszystkim w olejach roślinnych. Niedobory witamin można uzupełnić rownież suplementami diety. Pielęgnacja paznokci była doceniona więc już w starożytnym Egipcie, gdzie faraon barwił je henną oraz w ów sposób wyrażał swoja indywidualność. Również oraz dziś wygląd paznokci, akcent na ich pielęgnację oraz wyróżnienie może być ważne w codziennym życiu. Paznokcie, tak jak oraz włosy, są zrogowaciałym wytworem naskórka, który powstaje z żywych keratynocytow, przekształcających się w martwe, zrogowaciałe komorki. Te grubieją oraz łączą się, a w efekcie powstaje warstwa rogowa, utworzona z twardej keratyny. Paznokcie nie jedynie dodają nam urody. Mają rownież oraz odmienne funkcje. Pomiędzy innymi chronią opuszki palców przed urazami, pogłębiają wrażliwość dotykową palców, a również dzięki nim latwiejsze może być chwytanie niewielkich przedmiotów. Sok z cytryny posiada właściwości wybielające oraz utwardzajace miękkie paznokcie. Skoro mamy miękkie paznokcie, to także stwardnieja, skoro codziennie będziemy wcierać w nie sok z cytryny. Oliwa natomiast zmiękcza skórki. Bardzo dobrze może być zatem stosować ów wywar przed zabiegiem manicure. Gotowe preparaty takie jak np. Revalid czy może Skrzypovita z wyciągami ze skrzypu oraz pokrzywy, zawierają dodatkowo cenne żelazo, krzem, cynk, miedź i witaminy, które doskonale odbudowują oraz wzmacniają uszkodzone płytki paznokcia. Najlepiej stosować kurację co najmniej poprzez miesiąc. Powszechnie wiadomo, że witaminy są zdrowe oraz trzeba je jeść, najlepiej w postaci produktów w nie bogatych, chociaż można się posilkować także gotowymi zestawami witamin dostępnymi w aptekach. Dla paznokci najlepsze są witaminy A, C oraz E, i dlatego bardzo dobrze jeść naprawde dużo warzyw oraz owoców, nie na darmo oni wszyscy wokól namawiają do spożywania ich 5 porcji dziennie. Do swojego codziennego jadłospisu należy właczyć także produkty bogate w witaminy z grupy B, obecne m.in. w brokulach, ziemniakach, szpinaku, awokado, kurczaku oraz bananach. Witamina B1 oraz B2 znajduje się także w żółtkach jaj, produktach zbożowych, drożdżach, rybach, oraz warzywach strączkowych. Oliwy wystarczy tyle, aby po wlaniu do niewielkiego naczynka (np salaterki albo miseczki) dało sie zanurzyć paznokcie, Soku z cytryny wystarczy, łyżeczka od herbaty. Po zabiegu jesteśmy w stanie natrzeć paznokcie witamina A i E które odpowiedzialne są za wzmacnianie płytki paznokciowej. Skoro są łamliwe oraz kruche – prawdopodobnie w organizmie brakuje magnezu oraz krzemu albo nieprawidłowo o nie dbamy. Najważniejsze przyczyny to także często używanie acetonowych zmywaczy do paznokci i nadmierne moczenie oraz suszenie rak. Jeśli występują podlużne rowki – może być to także objaw niedoboru witamin albo oznaka stanu zapalnego w organizmie. U starszych osób może być to także symptom normalny. Poprzeczne rowki odzwierciedlają glównie przechodzenie infekcji albo dolegliwości skóry takiej jak łuszczyca. Występują rownież po cieżkich chorobach zakaźnych. Czasami powstają na skutek nadto agresywnego wykonywania manicure. Rozdwajające się paznokcie – może być to także proces oddzielania się części składowej zewnętrznej paznokcia od cześci skladowej łożyskowej. Może świadczyć o zakażeniu grzybiczym lub o nieprawidłowej pielęgnacji. W przypadku przerostu płytki paznokciowej jesteśmy w stanie wnioskować, iż prawdopodobnie może być to także objaw cukrzycy. Płytka paznokciowa traci polysk, staje się brudnobrązowa, szara oraz żólta. Leczenia właściwego chirurgiczne polega na usunięciu paznokcia. Jeśli posiadasz biale plamki – są to także różnego rodzaju linijne, kropkowate albo nieregularne odbarwienia, które przesuwają się od nasady do brzegu paznokcia. W głównej mierze może być to także efekt zaburzeń hormonalnych albo niedoboru wapnia w organizmie. Powinny pojawić sie wskutek nadto mocnego wycinania skórek. By poprawić wygląd dłoni, skórek oraz przyspieszyć wzrost paznokcia, potrzebujemy zaledwie łyżkę stołowa oliwki albo oliwy w oliwek oraz pół łyżki talku, czyli np. zasypki dla niemowlat. Całość mieszamy – powinna powstać kremowa mikstura, która następnie poprzez pare minut wcieramy w dłonie, paznokcie oraz skorki. Nadmiar wycieramy, ewentualnie myjemy delikatnym mydłem oraz wcieramy krem. Skoro dłonie są zniszczone, jesteśmy w stanie im taki zabieg fundować parę razy w tygodniu. Profilaktycznie wystarczy raz na siedem dni. Krem do rąk może być dobry również do paznokci. Powinien być też dokładnie wcierany w płytki oraz skórki wokól paznokcia parę razy dziennie. Wówczas wytwarza na skórze ochronny film, który zabezpiecza je przed szkodliwymi czynnikami takimi jak chlorowana woda czy może detergenty. Jeśli Twoje paznokcie zmieniają zabarwienie – bezpośrednią przyczyną może być też styczność ze zwiazkami chemicznymi albo przyjmowanie lekow. Blade paznokcie to także najczęściej oznaka słabego krążenia krwi. Paznokcie w odcieniu niebieskim to także przeważnie efekt toksycznej substancji w organizmie. Z kolei zielonkawe zabarwienie może być też spowodowane bakteriami beztlenowymi. Przede wszystkim należy pamiętać, że problemy z paznokciami oznaczaja niedobór witamin, minerałów i aminokwasów w organizmie, a zatem powinny być też zapowiedzią kłopotów ze zdrowiem. Natomiast ladne oraz zadbane paznokcie są efektem właściwie zbilansowanej diety, która dostarcza wszystkich niezbędnych składników odżywczych. W pierwszej kolejności powinno zadbać sie o to, by w codziennej diecie nie zabrakło takich składników jak żelazo, wapń, witaminy B i F, cynk, potas, krzem, magnez, a również białko. Zaleca się jedzenie pestek dyni, orzechów włoskich oraz migdałów, bo są źródłem magnezu. Zielone warzywa, warzywa strączkowe, owoce cytrusowe, pestki słonecznika, pomidory oraz ziemniaki dostarczaja organizmowi potasu. Krzem znaleźć można w kaszy gryczanej, herbacie ze skrzypu i w kminku. Bogatym źródłem wapnia może być przede wszystkim żółty ser, ale można jego znaleźć rownież w rybach morskich i owocach morza, w kapuście, kalarepie, brokułach, pietruszce, a również ziarnach, pomiędzy innymi w kaszach, płatkach owsianych, chlebie razowym, czy może zarodkach pszenicy. Nasza właściwa dieta także posiada wpływ na to, jak mocne sa nasze paznokcie. Nie zapominajmy zatem o produktach bogatych w witaminę B5, ktora wzmacnia oraz regeneruje płytkę. Jej źródłem są żółtka jaj, produkty zbożowe, drożdże, ryby, ziemniak oraz warzywa strączkowe. Równie ważna może być miedź – wplywa na nawilżenie oraz elastyczność płytek. Znajdziemy ją w pestkach słonecznika oraz suszonych owocach.

Jakie występują choroby paznokci?

1. Grzybica

Na początku schorzenia widoczne są zewnętrzne zmiany na paznokciu: staje sie on szarozielony, matowy, łamliwy oraz kruchy. Występują poprzeczne albo podłużne rowki na paznokciu. Ta najczęstsza dolegliwość powoduje zmiany płytki paznokciowej głównie z powodu pleśni oraz drożdżaków. miany chorobowe w pierwszej fazie obejmują paznokieć palucha a nastepnie kolejne płytki paznokciowe. Grzybicą paznokci przede wszystkim zarażaja się osoby starsze ale dolegliwość może także pojawić sie u małych dzieci. Pierwszym objawem dolegliwości może być zmiana przebarwienia paznokci. Następnie paznokcie stają się matowe, bardziej kruche oraz zaczynają się rozwarstwiać oraz łuszczyć znacznie utrudniając codzienną pielegnacje. Grzybica latwo przenosi się na pozostałe paznokcie oraz może być zaraźliwa. Leczenia właściwego może być procesem długotrwałym oraz wymaga samodyscypliny. We własnym zakresie przyjmuje sie doustnie preparaty przeciwgrzybiczne i zewnętrznie stosuje sie kremy, maści oraz lakiery. Jeśli po kilku tygodniach leczenia właściwego nie widać wyraźnej poprawy albo kiedy grzybica bystro się rozszerza należy udać się do lekarza. Kuracje paznokci najlepiej zacząć od ożywczej kąpieli z odrobiną koncentratu z dodatkiem lawendy. Po niej także twarde, zrogowaciałe paznokcie będzie łatwiej skrocić. Plytki należy przycinać odpowiednimi cążkami do paznokci na prosto. Kanty oraz rogi paznokcia powinny być też wygładzone oraz zaokrąglone za pomocą pilniczka, najlepiej szklanego, który zabezpiecza brzegi paznokci przed zadarciami. Całości zabiegow pielegnacyjnych na stopach dopełnia poodsuwanie skórek za pomocą właściwie dobranych frezów ceramicznych. Na zakażenie grzybami chorobotwórczymi narażone są przede w pierwszej kolejności osoby ze znacznie obniżoną odpornością, chore na cukrzyce, po przebytej chemioterapii i kuracji przy zastosowaniu sterydów oraz antybiotyków. Także noszenie skarpetek z wlókien syntetycznych i nieprzepuszczającego powietrza obuwia może sprzyjać rozwojowi grzybicy paznokci.

2. Zanokcica

Zanokcica (lac. paronychia) to także rodzaj ropowicy, zapalenie ropne zwiazane z zakażeniem wałów paznokciowych, wokół paznokci palców dloni albo stóp. Są to także ropne zmiany zapalne wokól paznokcia, które powstają wskutek zakażenia bakteryjnego. Dolegliwość może być bolesna oraz często jej przebieg może być ostry. Początkowo występuje zaczerwienienie, później może wytworzyć się pęcherz naskórkowy wraz z treścia ropną. Leczenia właściwego polega na przyjmowaniu antybiotyku i stosowaniu zewnętrznie okładów z rywanolu, ichtiolu i sody. Zdarza się, że zaniedbanie dolegliwości może doprowadzić do chirurgicznego usunięcia płytki paznokciowej. Zanokcica ostra to także dolegliwość wału paznokciowego palcow u rąk albo stóp, powodowana głównie poprzez bakterie (gronkowiec złocisty oraz bakterie gram ujemne), rzadziej wirus HSV czy może jatrogennie. Zanokcica przewlekla rozwija sie wolniej oraz za jej powstanie odpowiadają w głównej mierze grzyby, zwlaszcza Candida albicans. Towarzyszyć jej powinny wtórne zakażenia bakteriami: gronkowcem złocistym oraz Pseudomonas aeruginosa (paznokcie ciemno zabarwione).

3. Brodawki

To także inaczej kurzajki, które są wywołane poprzez wirusa brodawczaka ludzkiego. Przeważnie mają postać szarożółtych narośli. Inaczej nazywane kurzajkami, ktore wywoływane są poprzez wirusa brodawczaka ludzkiego czyli wirusa papilloma nazywanego także HPV (ang. human papilloma virus). Najczęściej lokalizują się wówczas w okolicy wału paznokciowego albo pod płytka paznokciowa jako niebolesne grudki o zrogowaciałej, nierównej powierzchni, ktore nie swędzą. Powinny wrastać pod płytkę paznokciową albo występować wokół paznokcia. Wirus powodujący brodawki może być zaraźliwy oraz przenosi się poprzez bezpośredni kontakt z nosicielem. Poza tym brodawki można nieświadomie w prosty sposob przenieść na odmienne części składowej ciała np. poprzez obgryzanie paznokci. Kurzajki znikaja samoistnie, warto jednakże w procesie leczenia wlaściwego korzystać z dostępnych w aptekach bez recepty środków, ktore stosuje się miejscowo na brodawki. Tradycyjną oraz znana od wielu lat metodą usuwania brodawek może być przyżeganie ich tzw. lapisem czyli azotanem srebra. Preparat ów posiada kształt pręcika, którym dotyka sie powierzchnię brodawki 2-3 razy dziennie. Brodawki spotyka sie w różnorodnych okolicach ciała, jednakże najczęściej spostrzegamy je na dłoniach („kurzajki”) – najczęściej u ludzi młodych, w szkołach, internatach itd. Ich wyglad – guzków skórnych pojedynczych albo skupionych w grupy, lekko wypukłych, o nierównej („brodawkowatej”), rogowaciejącej powierzchni – może być powszechnie znany. W dwóch przypadkach jednakże brodawki są czesto nie rozpoznawane albo mylone z innymi schorzeniami.

4. Łuszczyca paznokci

Łuszczyca skóry może być – wkrótce po grzybicy – jedna z najczęściej pojawiajacych się dolegliwości skóry. Trzeba jednakże zdawać sobie sprawę z tego, że zmiany łuszczycowe nie pojawiają się wyłacznie na skorze. Niektóre osoby majaco czynienia z łuszczycą paznokci, która – jak się okazuje – nastręcza wciąż jeszcze więcej problemów, stając się poważną przyczyną kompleksów. Nie posiada się czemu dziwić, bo paznokcie pokryte nieestetycznymi zmianami łuszczycowymi wcale nie wyglądają atrakcyjnie. A ciężko może być ukrywać dłonie w rękawiczkach poprzez cały dzień. Z reguły towarzyszy łuszczycy calej skóry, ale może wystepować jedynie na paznokciu. Objawia się poprzez matową, suchą oraz kruchą płytkę. Na paznokciach widoczne są żółte przebarwienia oraz liczne wgłębienia. Nie może być choroba zakaźną, ale niestety widoczną. Leczenia właściwego polega na przyjmowaniu doustnie witaminy A, z kolei miejscowo stosuje się maści salicylowe oraz środki dziegciowe. Zaleca sie także fototerapię. Osoby, których dotyka łuszczyca paznokci, zwykle cierpią z powodu innych odmian tej choroby, zmagając się jednocześnie ze zmianami łuszczycowymi na ciele. Warto bowiem mieć świadomość, że pacjentów, których problemem może być wyłacznie łuszczyca paznokci może być zaledwie 5%. To także niewiele w stosunku do całkowitej liczby chorych.

Jak dbać o paznokcie?

Wykonanie manicure może być metoda niezwykle prostą, ale za to najbardziej podstawową. By nasze paznokcie budziły powszechny zachwyt warto urozmaicić ich wygląd o oryginalne wzorki. Jeśli paznokcie są długie, skracamy je do długości 2 mm. istotne może być nadanie właściwego kształtu płytce paznokciowej, by zapobiec wrastaniu paznokcia. Często slyszymy, że paznokcie u nog należy obcinać prosto. Stwierdzenie to także może być też trochę mylace. Chodzi o obcinanie wzdłuż naturalnego brzegu paznokcia, rownolegle do łożyska paznokcia. Najważniejsze, by nie zaokrąglać kątów płytek. by cieszyć sie ładnymi, twardymi oraz rożowymi paznokciami trzeba odpowiednio o nie dbać. Tak zatem po każdym myciu rąk należy wetrzeć w nie, a również w paznokcie, krem. W drogeriach dostać można specjalne kremy, odżywki i lakiery przeznaczone do pielęgnacji paznokci. Ich zadaniem może być odbudowanie i wzmocnienie płytki paznokcia. Produkty te wzbogacone są witaminami, mineralami, czy może ceramidami. Preparatow do pielęgnacji paznokci należy używać przynajmniej raz w tygodniu poprzez minimum miesiąc. dobre rezultaty przynosi moczenie palców w podgrzanej oliwie. Około 1/5 szklanki oliwy podgrzewa się z kilkoma kroplami witaminy A oraz E a następnie w mieszaninie moczy się paznokcie okolo kwadransa. By osiagnać jak najlepsze rezultaty, zabieg powinno powtarzać się przynajmniej raz na tydzień. Kolejną metodę zaleca sie na noc. Polega ona na wymieszaniu takiej samej ilości oliwy z olejkiem rycynowym, łyżeczką soku z cytryny i kroplami witaminy A oraz E. Całość podgrzewa się oraz wciera w ręce i paznokcie. Następnie nakłada się bawełniane rękawiczki oraz idzie spać. Trzeba również pamiętać o tym, aby każdego dnia wypijać ok. 2 litrów niegazowanej, naturalnej wody mineralnej, która oczyszcza organizm z toksyn. Skoro właściwa dieta będzie urozmaicona oraz bogata w powyższe produkty nie powinniśmy się martwić o stan naszych paznokci. Skoro paznokcie nadto często sie łamią, a ich zapuszczenie graniczy z cudem, oznacza to, że brakuje nam magnezu. Znaleźć jego można w ziarnach zbóż, produktach mlecznych, a również zielonych roślinach. Bardzo dobrze zatem zamienić zwykly chleb, makaron oraz ryż na wersje pelnoziarniste, a posiłki z tymi produktami wzbogacić o dużą ilość zielonych warzyw – takich jak groszek, fasolka szparagowa czy może szpinak. Dobrą wiadomością może być to, że nie trzeba przy tym rezygnować ze słodyczy, przynajmniej nie ze wszystkich. dużo magnezu może być bowiem w czekoladzie, należy jednakże zwrócić uwagę by była ona prawdziwa, lepiej gorzka niż mleczna. Elegancki oraz jednocześnie latwy do wykonania może być manicure francuski. Potrzebujemy 2 lakierów: białego oraz w kolorze delikatnego różu. Białym lakierem malujemy płytkę paznokcia wystajaca poza opuszek palca. By nałożyć jego w linii prostej warto użyć specjalnych szablonow ułatwiających wykonanie końcówki. Po wyschnięciu bialego lakieru usuwamy szablon z paznokcia oraz pokrywamy calość jasnoróżowym lakierem. By efekt bieli byl bardziej widoczny można dodatkowo od spodu pomalować paznokieć białym ołówkiem. Poza manicure francuskim występuje szereg innych metod zdobienia paznokci. Pierwszym krokiem, jaki trzeba wykonać, to także poddanie się wyobraźni. Pole działania może być tutaj nieograniczone. Sama możesz poeksperymentować albo udać się do profesjonalnej manikiurzystki. Zaproponuje ona nie jedynie modne, oryginalne wzorki, ale dobierze je do kształtu twoich paznokci. Można skorzystać również z metody nail-art. Może być to także malowanie wzorów lakierami oraz farbami akrylowymi z wykorzystaniem kolorowych koralików, czy może innych oryginalnych ozdób. Ładne paznokcie wymagają przestrzegania kilku reguł. Przede wszystkim trzeba pamiętać o tym, by wszelki prace domowe wykonywać w rękawiczkach. Ponadto trzeba wiedzieć, że paznokcie należy piłować, gdy są suche. Pilowanie wilgotnych grozi ich rozwarstwieniem oraz osłabieniem. Paznokciom nie służy również ich nadto częste polerowanie. Nie należy tego robić dużo częściej niż raz na miesiąc. Natomiast paznokcie lubia być też malowane. Lakier wzmacnia je oraz usztywnia, a również chroni przed mechanicznymi uszkodzeniami. Jednakże paznokciom nie służy zmywacz do lakieru, i dlatego ważne jest, by zawieral pielęgnujace skladniki. Żeby paznokcie były piękne oraz błyszczace korzystnie może być wzbogacić dietę w żelazo, wapń, biotynę, witaminę A, kwas foliowy oraz witaminy z grupy B i krzem, cynk oraz magnez, a również nienasycone kwasy tluszczowe. Dobry wpływ na nasze paznokcie posiada także cynk, którego źródłem sa ryby i owoce morza, kiełki soi, pestki dyni oraz slonecznika. W zbilansowanej diecie nie może zabraknąć warzyw bulwiastych – marchewki, pietruszki, burakow. Są one bogate w krzem, który przeciwdziała kruchości paznokci. Można jego także dostarczyć do organizmu w postaci różnego rodzaju produktów zbożowych. Kolejnym ważnym elementem diety na zdrowe paznokcie może być żelazo obecne w czerwonym mięsie oraz również, ale w mniejszym stopniu, w pełnoziarnistych produktach zbożowych. W ostatnim czasie dość popularne pośród kobiet są tipsy, czyli sztuczne paznokcie. Są to także specjalne białe płytki, które przykleja się na naturalne paznokcie. Sa one wytrzymale, z kolei lakier na nie nałożony trzyma się bardzo dlugo Nakłada się je w gabinecie kosmetycznym, ponieważ do ich założenia używa się specjalną lampe UVA. Tipsy wyglądają efektownie, ale w codziennych czynnościach potrafią przeszkadzać. Prace domowe należy wykonywać w rękawiczkach ochronnych, ponieważ woda może osłabić strukturę tipsa.

Co zrobić by wyglądać pięknie i młodo?

Posted on

Nasza skora… pomyślmy…. stanowi przede wszystkim pierwszą tak zwaną linię obrony w naszej codziennej walce z zanieczyszczeniami oraz innymi niebezpiecznymi czynnikami drażniącymi. Właśnie dlatego i przede wszystkim dlatego – do jej ochrony, obrony oraz wzmocnienia musimy podchodzić ze szczególną troską! Nie ma takiej ceny której nie zapłacilibyśmy za nasze zdrowie, pod warunkiem oczywiście że nas stać i że nie mamy ważniejszych wydatków.

Przejdźmy do rzeczy… Przede wszystkim do pielęgnacji skory suchej, suchej, nadwrażliwej oraz podrażnionej najlepiej stosować preparaty opracowane specjalnie z myśla o niej – nowoczesne emolienty. Występują w różnorodnych postaciach: kremów, maści, plynów oraz olejkow do kąpieli, żeli, kremów oraz kostek toaletowych do mycia. Powinny skutecznie nawilżać, natłuszczać, dostarczać substancje lipidowe identyczne do tych, które naturalnie znajdują się w skórze i ograniczać świąd. Niestety nie wszystkie dostępne na rynku emolienty działają tak wszechstronnie. Korzystnie działaja w przypadku suchej skóry również oleje roślinne, pomiędzy innymi z wiesiołka, z ogórecznika, olej lniany, jojoba, avocado, migdałowy, słonecznikowy, sojowy, rycynowy oraz inne. Nadaja one kosmetykom właściwości natłuszczające, wygładzajace i odżywcze. Poprawiają wygląd skóry, zmiękczaja oraz wygładzają naskórek. Warto pamiętać, że także najlepsze preparaty pielęgnacyjne nie są w stanie w ciągu jednego dnia zatuszować niekorzystnych zmian, jakie pojawiają się w skórze po zimie. ważne może być zatem systematyczne, kompleksowe podejście do jej pielęgnacji. Warto stosować kosmetyki należace do tej samej linii, które na ogół doskonale się uzupełniaja oraz wzmacniają swoje działanie, pozwalajac na uzyskanie optymalnego efektu kosmetycznego w stosunku do naszej skóry. Nasze działania jesteśmy w stanie wspomóc, stosując niskotłuszczową diete, bogatą w witaminy, warzywa oraz owoce. Ważny może być także aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu, który przyspiesza eliminację toksyn z organizmu. Dzięki tym zbiegom nasza ludzka skóra będzie w doskonałej kondycji, a każda z nas poczuje sie na wiosne wyjątkowo atrakcyjna. Dbałość o urodę warto rozpocząć od wczesnej młodości oraz odpowiednio do swojego wieku dobierać preparaty i kosmetyki. Dzięki temu wygląd zawsze będzie młody, zdrowy oraz estetyczny bez wzgledu na wiek. Warunkiem doboru odpowiednich kosmetyków do pielegnacji może być uprzednie ustalenie rodzaju skory. Jedynie nowoczesne emolienty zapewniają kompleksowa terapię na wszystkich czterech płaszczyznach. Wbrew częstemu przekonaniu ludzka skóra meska wymaga systematycznej pielęgnacji. Z uwagi na różnice występujace pomiędzy skórą kobiet, a skóra męską, ta druga powinna być też pielegnowana specjalnie ku temu przeznaczonymi kosmetykami. Powinny być też to również preparaty, które przede wszystkim: Skutecznie oczyszczają skórę, nie powodujac uszkodzenia płaszcza hydrolipidowego, Działają kojąco, uspokajająco oraz łagodząco na podrażnioną skórę, Nawilżają oraz przyspieszają regenerację naskórka, Działaja przeciwzmarszczkowo, regenerująco oraz wygładzająco, Poprawiają napięcie oraz sprężystość skóry. Terminem kosmetyki pielęgnacyjne określa się jedną z najważniejszych grup wyrobów kosmetycznych. Należą do niej produkty, których zadaniem może być utrzymanie w dobrym stanie zarówno skóry zdrowej, jak oraz skóry problemowej, często będącej na pograniczu zmian patologicznych i skóry starzejącej się. W celu ochrony oraz odpowiedniego traktowania skory przede wszystkim musisz się upewnić, że wybierasz produkty przeznaczone specjalnie dla Twojego typu skóry. Ludzka skóra sucha posiada odmienne potrzeby niż ludzka skora tlusta. Podczas codziennej toalety unikać należy wody, szczegolnie tej mocno chlorowanej, i kontaktu skóry z tradycyjnym mydłem, które może mocno wysuszać oraz tak wiec już pozbawioną wilgoci powłokę naskórka. Dla zachowania witalności skóry twarzy oraz ciała trzeba przede wszystkim unikać słońca oraz wizyt w solarium albo skoro nie można zrezygnować z brązowej opalenizny oraz kąpieli słonecznych, przynajmniej ograniczać je do minimum. Promieniowanie UVA oraz UVB przyspiesza dodatkowo proces starzenia się cery. Osoby z suchą skórą powinny bezwzględnie zapomnieć o wszelkiego rodzaju maseczkach ściągających i gruboziarnistym peelingu, preparaty te powinny jedynie doraźnie poprawić koloryt skóry, jednakże bystro spowodują dodatkowe przesuszenie. Peeling drobnoziarnisty, ze specjalnym przeznaczeniem dla cery suchej powinny (z umiarem) wykorzystywać te osoby, u ktorych suchość skóry uwarunkowana może być genetycznie oraz objawia się nadmiernym rogowaceniem naskórka. Z kosmetyczki należy bezwzględnie wyeliminować preparaty na bazie alkoholu, substancja ta powoduje znaczna utratę wilgotności oraz przesuszenie, ludzka skora staje się wciąż jeszcze bardziej szorstka oraz pomarszczona. Powinnaś wzmacniać oraz pomagać jej w zachowaniu prawidłowej bariery ochronnej jaką może być płaszcz wodno-lipidowy pozwalający utrzymać właściwy poziom nawilżenia. Ludzka skóra na twarzy w mroźne dni narażona może być na silne oraz bezpośrednie działanie wiatru oraz mrozu, i dlatego podstawowym kosmetykiem na tę porę roku może być krem ochronny . Wizerunek może być jedyną częścia naszego ciala, której nie osłaniamy zimą. A przecież może być bardziej uboga w tkankę tłuszczową niż nasze ciało. I dlatego tak ważne jest, by regularnie wspomagać jej regenerację, by mogła przyjąć oraz zaabsorbować jak najwięcej składników z aplikowanych kremow czy może masek. W przypadku przesuszenia oraz uczucia ściągnięcia skóry działaj tak, by jak najszybciej odbudować mikrouszkodzenia powstale w płaszczu ochronnym skóry. Najlepiej sprawdzą się kosmetyki zawierające lipidy oraz ceramidy. Te pierwsze pełnia rolę cegiełek, z których złożona może być skóra. Ceramidy z kolei funkcjonują jak cement oraz spoiwo międzykomórkowe. I dlatego zwroć uwagę na kremy zawierające wosk pszczeli, witaminy A oraz E, olej jojoba, avocado, z kielków pszenicy, migdałowy, macadamia, a również masło shea, ktore może być także naturalnym filtrem UV. Głównie takie składniki aktywne powinny występować w Twoim „zimowym’ kremie, balsamie do ciała, preparacie do kąpieli czy może kremie do rak. Ceramidy nie jedynie wzmacniaja warstwę ochronną skóry ale także zamykają łuski włosów, poprzez co odbudowują ich strukturę, nadają połysk, decyduja o ich nawilżeniu, elastyczności, sprężystości a również zwiększają odporność na promieniowanie UV oraz wolne rodniki. Podczas kąpieli zamiast zwykłego mydła powinno się używać łagodnych preparatow, zawierających np. naturalne olejki. Kosmetyki te nie jedynie nawilżają skórę podczas mycia, ale także pomagają w zrelaksowaniu się. Niektóre części składowej twarzy (okolice oczu, ust, itp.) mają szczególnie cienką, delikatną skórę. Potrzebują one specjalnej pielęgnacji, zwlaszcza wokół oczu oraz warg. Te obszary twarzy sa bardziej wrażliwe oraz wymagają szczególnej uwagi. Osoby posiadajace atopową skóre muszą uważać na alergeny środowiskowe, a również czynniki zewnetrzne, takie jak zmiany temperatury. Ponadto muszą one uważać na alergeny pokarmowe. Typowym objawem atopowej skory może być silne swędzenie, pieczenie oraz łuszczenie się skóry. Obszary, w obrębie ktorych najczęściej zlokalizowane są zmiany to również kolana i lokcie. Niekiedy zmiany te obejmują duża powierzchnię skóry. Stwierdzono, że w połaczeniu z atopia skóry często występują objawy takie jak katar sienny, zapalenie spojowek czy może astma. Wbrew obiegowym opiniom, rolą kosmetyku nawilżającego nie może być wprowadzanie w skórę wody, ale jedynie ograniczanie jej ucieczki ze skory. Najefektywniejszą metodą nawilżania skóry może być wzmacnianie barier hamujących utratę wody. I dlatego dobry kosmetyk nawilżający powinien: Tworzyć na powierzchni skóry lipidową warstwe okluzyjną, utrudniającą odparowanie wody. Warstwa ta powinna mieć własności zbliżone do sebum, a jednocześnie nie powinna w widoczny sposób natluszczać skóry czy może zwiększać jej połysku. Pozostawiać na powierzchni skóry substancje higroskopijne, umożliwiające powstanie na niej cienkiego filmu, zawierającego powyżej 10% wilgoci. Film ów powinien być też trwały oraz odporny na wysychanie. Wzmacniać lipidowe bariery warstwy rogowej naskórka – kosmetyk powinien zawierać substancje tłuszczowe o zdolnościach wnikania do cementu międzykomórkowego oraz uzupełniania brakujących lipidów. Uzupełniać substancje higroskopijne, znajdujące się w obszarach wodnych w głebi warstwy rogowej. Powinny one mieć zdolność wnikania do cementu miedzykomórkowego oraz wbudowywania się struktury martwych komorek naskórka. Oprócz owych czterech działań, kosmetyk nawilżający może dodatkowo działać na ,,wyższym” poziomie – poprzez regulację procesów zachodzacych w warstwie podstawnej naskórka może wpływać na tworzenie ,,nowych”, prawidlowo ukształtowanych struktur barierowych. W przypadku dzieci dolegliwość ta znana może być jako „wyprysk dzieciecy”. Z reguły zmiany widoczne są na twarzy, a szczególnie w obrębie policzkow. Jeśli zauważylaś, że twoje dziecko posiada kłopot z atopią skóry, staraj się je uchronić od drapania. Ponadto stosuj na skórę dziecka mocno nawilżające oraz natłuszczajace preparaty. Wybieraj jedynie te przeznaczone do tego typu skóry. Działaja one przeciw świądowi oraz nie posiadają w składzie substancji zapachowych. Do demakijażu oraz usuwaniu zanieczyszczeą z powierzchni twarzy warto wykorzystywać łagodne mleczka kosmetyczne, np. na bazie wody termalnej. Dostepne są również żele myjące, jednakże niektore z nich maja wlaściwości ściągające, i dlatego nie są polecane dla tego typu cery. Nastepny krok w usuwaniu zanieczyszczeą to również tonizacja, dopuszczalne może być stosowanie jedynie preparatów bezalkoholowych. Po dokładnym oczyszczeniu cery należy zaaplikować odpowiednio dobrany krem, najlepiej odżywczy oraz nawilżajacy i regenerujący. Ważne jest, by kosmetyki te posiadały w swoim składzie aktywne substancje odżywcze oraz regeneracyjne, które pozwolą odbudować podniszczony płaszcz hydrolipidowy, witaminy: A (regenerująca naskórek oraz zmniejszająca zrogowacenia), rewitalizująca witamina C, i wit. E, która chroni przed wpływem szkodliwych czynników zewnętrznych. Substancje uzupełniajace niedobory wody w tkance skóry, takie jak sole mineralne, sole kwasu mlekowego czy może lipidy oraz ceramidy pozwalające odbudować warstwę ochronną skóry są cennym komponentem preparatów kosmetycznych. Ludzka skóra poprzez cały rok wymaga starannej pielegnacji, jednakże o tej porze roku poświecamy jej z reguly wiecej uwagi. W okresie przesilenia wiosennego potrzebuje ona nie jedynie kosmetyków likwidujących zimowe przemeczenie, ale również przygotowujących ją do nadejścia lata. Przy temperaturze poniżej 10 st. C pory obkurczają się, mniej się pocimy, ale gruczoły łojowe nie zapewniają odpowiedniego jej natluszczenia. Zmniejsza się płaszcz lipidowy skóry, stanowiący jej naturalną barierę ochronną przed czynnikami zewnętrznymi. Również suche powietrze spowodowane działaniem centralnego ogrzewania otaczające nas w pomieszczeniach, w których przebywamy, pozbawia skórę wilgoci. Zima to również także czas diety bogatej w tluszcze oraz węglowodany, a ubogiej w witaminy oraz mikroelementy, co nie może być obojętne dla naszego organizmu, w tym także skóry. Wszystkie te czynniki sprawiają, że po zimie wygląda ona szaro, może być zwiotczała, zmęczona, szorstka, niedotleniona. Z tego również powodu jesteśmy w stanie szczególnie wiosną ludzka skóra potrzebuje wielu składników odżywczych zapewniających jej odnowe oraz rewitalizacje. Ludzka skóra sucha to również taka ktora charakteryzuje niska zawartość wody w naskórku. Woda decydująca o stopniu nawilżenia skóry pochodzi ze skóry właściwej. W wyniku różnicy ciśnień osmotycznych przechodzi z dołu do naskórka, nawilżajac jego oraz kolejno odparowuje do środowiska. Proces takiej przeznaskórkowej utraty wody nazywamy mianem TEWL. Poziom nawilżenia skóry warunkuja dwa zjawiska: odparowanie wody z naskórka i zdolność naskórka do jej zatrzymania. Nie posiada miary, którą można by było określić właściwy poziom nawilżenia. Na pewno najlepiej są nawilżone najgłębsze warstwy skóry a w miarę przesuwania się komórek ku powierzchni maleje zawartość wody. Przy niskiej zawartości wody białko zwane α-keratyną przekształca się w postać β, ktora charakteryzuje się dużą kruchością. Widocznym efektem tego zjawiska może być kruchość skóry, spadek elastyczności w wyniku czego ludzka skóra staje sie mniej odporna na urazy mechaniczne, a w skrajnych przypadkach powinny na niej powstawać pęknięcia oraz rany. Pielęgnacja skóry emolientami powinna być też stosowana stale: nie można ograniczać jej jedynie do okresów nasilenia suchości skóry oraz zaostrzenia podrażnień. Musi być też prowadzona również zapobiegawczo, kiedy ludzka skóra powraca do równowagi. Osoby, które miały w dzieciństwie problemy z suchościa skóry powinny poprzez całe nasze życie używać do pielęgnacji emolientow. Ludzka skora może być organem pierwszego kontaktu naszego organizmu z otoczeniem. Może być największym organem zwykłego człowieka . Ludzka skóra znajduje się pod ciągłym wpływem czynnikow zewnetrznych , jak: zanieczyszczenia środowiska , promieniowanie UV , bakterie , środki chemiczne czynniki klimatyczne itd.Główną rolą skóry może być funkcja barierowa. Pomocny może być w tym m.in. tzw.”plaszcz kwasowy” – odczyn pH skóry wynosi 4,5-6,5. Budowa skóry może być warstwowa (idąc od powierzchni) ,najbardziej zewnętrzna to również warstwa rogowa , następnie „cement” międzykomórkowy , warstwa ziarnista , warstwa kolczysta , warstwa podstawowa oraz ludzka skóra właściwa. W uproszczeniu ludzka skóra składa się z dwóch podstawowych warstw :naskorka oraz skóry właściwej. Komorki naskorka podlegają procesowi keratynizacji. Może być to również ciągły proces migracji komórek z warstwy podstawowej do warstwy rogowej. W ów sposób naskorek odnawia sie średnio co 26 dni. Komórki warstwy rogowej skóry spojone sa tzw. „cementem” lipidowym , który nadaje skórze elastyczność oraz utrzymuje optymalny poziom nawilżenia. W uproszczeniu ludzka skora właściwa posiada strukturę żelowa mukopolisacharydu , podtrzymywaną poprzez włókna kolagenowe oraz mniej liczne włókna elastyny. Pielęgnacja skóry może być niezbędna dla zachowania jej zdrowia oraz prawidłowego funkcjonowania. Ludzka skóra przede wszystkim potrzebuje pielęgnacji podstawowej , która zabezpiecza ją przed skutkami stresu środowiska. Ludzka skóra normalna sprawia wrażenie matowej, ponieważ nie produkuje nadmiaru wydzieliny łojowej, a pory są właściwie niewidoczne. Może być bardzo dobrze nawilżona, delikatna, gładka oraz dość cienka. Kolor cery normalnej zależy nie jedynie od ilości barwnika (melaniny) zawartej w skórze, ale również od grubości naskórka. Obok podstawowej pielegnacji jaką może być oczyszczanie skóry oraz stosowanie kremu, warto pamiętać o partiach ciała najbardziej narażonych na utratę wilgoci  okolice oczu, szyja oraz dekolt to również newralgiczne miejsca, które najszybciej podlegają starzeniu sie, i dlatego również można dodatkowo zaopatrzyć się w preparaty o silniejszym działaniu nawilżajacym oraz odżywczym przeznaczonym szczegolnie na wspomniane partie ciała. Ponad zasadnicza pielegnacje uzupełnić można codzienny rytual w nawilżanie woda termalną w sprayu i kosmetyki pielęgnacyjne na bazie wody źródlanej. Wyjątkowo wrażliwa cera powinna być też traktowana jedynie preparatami dermatologicznymi, o właściwym dla skory ph (zbliżone do 5,5), odczyn ów także posiada znaczenie w przypadku suchej powloki ciala. Wspomniane zabiegi pozwolą zmniejszyć ryzyko występowania stanów zapalnych oraz ostrych podrażnień. Systematyczna pielegnacja – rano oraz wieczorem – zredukuje napięcie naskórka oraz zlikwiduje uporczywe pieczenie przesuszonej skóry. Pod względem mechanizmu działania nawilżającego, składniki kosmetyków można podzielić na lipofilowe oraz hydrofilowe. Własności lipofilowe wykazuje szereg substancji tluszczowych (lipidów) oraz węglowodorów, które nie przyciągają wody oraz nie mieszają się z nią, ich jedyna funkcją może być tworzenie barier nieprzenikliwych dla wody. Są to również zatem składniki typowo barierowe, ,,odpychające” wodę oraz utrudniające jej migrację. Wiosenne preparaty kosmetyczne powinny zawierać wyselekcjonowane surowce, które nie jedynie nawilżają skórę, ale także doskonale ją pielęgnują. W tym okresie ludzka skóra potrzebuje bowiem w dużych ilościach substancji aktywnych, takich jak witaminy, prowitaminy, mikroelementy, aminokwasy, fitosterole czy może również hormony, ktore powinny wywierać korzystny wplyw na procesy metaboliczne jej komorek. Niezwykle ważną sprawą przy pielęgnacji skóry może być określenie jej typu. Żaden, także najlepszy krem nie zadziała, skoro będzie źle dobrany. Wygląd zewnętrzny naszej skóry warunkuje dużo czynnikow, ktore należy uwzglednić w prawidłowej ocenie. Na wygląd skóry składa się karnacja, czyli odcień, rzeźba, elastyczność oraz napięcie, a również jej nawilżenie oraz natłuszczenie. Cechy te można sprawdzić za pomocą wielu narzędzi, jednak, skoro nie mamy do nich dostępu niezwykle ważna może być obserwacja skóry. Karnacja może być związana z obecnością barwnika, ukrwieniem oraz zabarwieniem wlaściwym naskórka. Określenie typu karnacji, i reakcji skóry na działanie słońca pozwala nam zaliczyć ją do jednego z IV fototypów skórnych, których określenie warunkuje prawidłowa pielęgnację przeciwsłoneczna. Im ludzka skora ciemniejsza, tym wykazuje mniejszą wrażliwość na działanie słońca. Najwrażliwszy może być typ I, celtycki charakterystyczny dla osób o rudym kolorze włosów, jasnej skorze, najczęściej z piegami, oraz przeważnie niebieskimi albo zielonymi oczami. ów typ skóry łatwo ulega poparzeniu oraz właściwie się nie opala albo opala sie delikatnie. Osoby o fototypie celtyckim nie powinny korzystać z solarium, z kolei na plaży powinny chronić skórę wysokim filtrem, na pewno powyżej SPF 30. Wiosennej dbałości wymaga każda cera, bez względu na wiek. Zimą narażona może być ona bowiem na działanie wielu niekorzystnych czynników. Przyczyną wysuszenia skóry po zimie powinny być też niskie temperatury powietrza. Dla zachowania zdrowego wyglądu nieodzowne są witaminy oraz ich prekursory, biorące udział we wszystkich podstawowych procesach organizmu, umożliwiając jego prawidłowe funkcjonowanie. Z punktu widzenia kosmetycznego interesujące może być nie jedynie ich działanie biologiczne, ale również fizjologiczne. Preparaty pielegnacyjne powinny zatem zawierać szczególnie potrzebne w tym okresie witaminy A, E, C, i D-pantenol. Wykazują one wielokierunkowe działanie jako środki regenerujące, nawilżajace, uelastyczniające, regulujace procesy keratynizacji naskórka, blokujące powstawanie szkodliwych związków w skórze. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na fakt, że chociaż witaminy dostarczane w preparatach kosmetycznych, powinny skutecznie spelniać swoja rolę, to rownież jednakże celowe wydaje się wspomaganie ich działania także od wewnątrz poprzez stosowanie preparatów doustnych zawierających je w swoim składzie. Mówimy o tak zwanym zjawisku suplementacji  na przykład połączonym działaniu witamin A oraz E stosowanych zarowno w kremach pielęgnacyjnych, jak oraz w preparatach farmaceutycznych. Przy odpowiednim doborze steżeń witamin w obu formach istnieje możliwość uzyskania przedłużonego ich działania. Drugą grupe stanowią substancje higroskopijne. Sa one rozpuszczalne w wodzie, przyciągają ja z najbliższego otoczenia oraz nie pozwalają jej migrować, a zatem w specyficzny sposób utrzymują wilgoć. Zarówno składniki lipofilowe, jak oraz hydrofilowe powinny działać zarowno na powierzchni skóry, jak oraz wewnątrz warstwy rogowej. Ludzka skóra sucha charakteryzuje się nierównościa powierzchni, w wyniku tej nierowności może być matowa. Nierówności te spowodowane są nagromadzeniem na powierzchni naskórka większej ilości komórek suchej warstwy rogowej. Czesto posiada jasnoblady kolor, czesto z odcieniem różowym które są wynikiem prześwitywania naczyń poprzez cienki naskórek. W skrajnych przypadkach pojawiają się na niej bialawe łuki, nadżerki, szczeliny oraz pekniecia. W dotyku może być szorstka, łuszczącą sie. Osoby z tym typem skóry skarżą się na poczucie ściągnięcia, mrowienia a także świądu. W przypadku skory suchej, należy pamietać że istnieje szereg czynników nasilających suchość skóry. Promieniowanie słoneczne, niska wilgotność środowiska, czyli suche powietrze, mroźne powietrze, i niewłaściwa pielęgnacja, i czynności domowe narażające na kontakt z detergentami nasilają dyfuzję przeznaskórkową, a tym samym ilość parującej wody, efektem czego może być suchość skóry. Ważnym warunkiem w pielęgnacji może być zatem unikanie czynników zaostrzających suchość, w tym przede wszystkim środków powierzchowno-czynnych używanych do mycia. Substancje pozostające na powierzchni skory tworzą zewnętrzną warstwę barierową. Powinny zostać łatwo usunięte, np. podczas zwykłego mycia. I dlatego warstwa ta wymaga częstego odnawiania. Stosowanie dużej ilości wyłacznie tłuszczowych składników ochronnych (okluzyjnych) nie może być korzystne, ze względu na możliwość powstawania nieprzepuszczalnej warstwy (ciągły film okluzyjny), całkowicie odcinającej skóre od otoczenia. Ciągły film okluzyjny powoduje pełne zahamowanie utraty wody poprzez naskórek oraz w rezultacie ilość wody w warstwie rogowej wzrasta. Nadmierne nawilżenie warstwy rogowej prowadzi do wyksztalcenia niewlaściwych barier w skórze. Po usunięciu warstwy okluzyjnej, nieprawidłowo zbudowane struktury warstwy rogowej naskórka jedynie w niewielkim stopniu hamuja ucieczkę wody oraz bystro dochodzi do nadmiernego wysuszenia skóry. Może być to również przyczyna, dla której w nowoczesnej kosmetologii nie stosuje się ,,tlustych” kremów na noc. Doskonalymi preparatami w okresie wiosennym są również są kosmetyki dotleniające, w ktorych często wykorzystuje się koenzym Q10 zwany rownież eliksirem młodości. Związek ów obecny w każdej żywej komórce naszego organizmu, może być jednym z silników komórek. Dostarczając energii, wpływa na przyspieszenie metabolizmu komórkowego i polepsza ich dotlenienie. Uaktywniając procesy komórkowe, poprawia elastyczność skóry, wygładza zmarszczki, przywraca cerze ładny koloryt. Chętnie wykorzystuje się jego w preparatach kosmetycznych wspólnie z witaminą C, ponieważ połączenie to również powoduje wzmocnienie działania dotleniającego skórę oraz eliminującego z niej substancje szkodliwe obu związków. Typ II to również typ północnoeuropejski: jasna karnacja ze skłonnościa do występowania piegów; oczy nasze są zwykle niebieskie, zielone albo szare, włosy w odcieniu jasnego albo ciemnego blondu. Cechą tego fototypu może być to, że niewielka dawka słońca powoduje zaczerwienienie skóry, która pod wpływem wielu krótkich seansów brązowieje. Przy tym typie skóry należy ostrożnie dawkować kapiele słoneczne, by uniknąć poparzeń. Zalecany filtr: SPF 15-30. Typ III, to również typ środkowoeuropejski: karnacja lekko śniada; włosy w odcieniu ciemnego blond albo brązowe; oczy nasze szare, piwne oraz brazowe, również niebieskie. Ludzka skóra osoby o tym fototypie bystro brązowieje pod wpływem słońca oraz rzadko ulega poparzeniom. Zalecany faktor ochronny: 6-15. IV typ południowoeuropejski charakteryzuje karnacja typowo śniada; włosy naturalnie ciemne; oczy nasze w kolorze intensywnego brązu. Piegi u osób o tym typie skóry nigdy nie występuja. Cechą charakterystyczną tego fototypu może być duża odporność na oparzenia. Zalecany faktor ochronny: 4-10 Ważną sprawą przy pielęgnacji skory może być określenie jej typu. Każdy rodzaj skóry wymaga innego sposobu pielęgnacji, dla każdego rodzaju potrzebne są nieco odmienne zabiegi pielęgnacyjne oraz odmienne kosmetyki oraz jedynie prawidlowo dobrany program pielęgnacyjny zapewni naszej skórze komfort i młody oraz zdrowy wygląd. W recepturach preparatów kosmetycznych na wiosnę powinny pojawić się rownież substancje mocno nawilżające, takie jak proteiny jedwabne, kolagen, elastyna, kwas hialuronowy, algi morskie, alantoina czy może rownież ekstrakty roślinne, na przykład aloes, oczar wirginijski, ogórek, rumianek. Normalna ludzka skora może być nieprzepuszczalna dla światla oraz nie prześwitują poprzez nią naczynia krwionośne. Cera ta może być skórą idealną. W przypadku tego typu cery najczęściej popelnianym błędem pielęgnacyjnym może być po prostu brak pielęgnacji. Ludzka skóra mężczyzny różni się od skóry kobiety głównie ze względu na różnice w gospodarkach hormonalnych obydwu plci. Przede wszystkim ludzka skóra mężczyzny może być o około 20% grubsza od kobiecej oraz wydziela dwa razy więcej sebum, poprzez co szybciej się przetłuszcza, ale może być również bardziej odporna na niekorzystne działanie warunkow atmosferycznych (wiatr, mróz, słońce). Grubsza ludzka skóra lepiej zatrzymuje wilgoć, zawiera więcej kolagenu oraz elastyny, dzięki czemu wolniej się starzeje, ale sam jeden proces starzenia postępuje gwałtowniej – zmarszczki u mężczyzn są dużo głębsze niż u kobiet. Ludzka skóra męska posiada również więcej, niż ludzka skóra kobieca, wlókien mięśniowych, poprzez co może być mniej wrażliwa na dotyk ale codzienne usuwanie zarostu powoduje jej wysuszanie oraz podrażnianie. Golenie narusza warstwe ochronną skóry, oraz sprawia, że staje sie ona sucha, napięta, bardziej wrażliwa oraz skłonna do luszczenia się. Istotnym składnikiem preparatów regeneracyjnych, które powinniśmy stosować w okresie wiosennym są flawonoidy oraz fitohormony. Opóźniają one procesy starzenia skóry, stymulują regenerację oraz rewitalizację naskorka, poprawiają ukrwienie komórek skóry, podnoszą poziom jej nawilżenia, zwiększają napięcie oraz elastyczność, działaja przeciwzmarszczkowo. Przeznaczone są dla skóry dojrzałej, o obniżonej elastyczności, ze skłonnością do przesuszenia naskórka. Po ich zastosowaniu ludzka skóra staje się gładka, odpowiednio napięta, o ładnym zdrowym kolorycie. Znajdziemy je pomiędzy innymi w koniczynie, soi, chmielu, zielonej herbacie, pestkach winogron, miłorzębie japońskim, żeń-szeniu. Niezależnie od tego, jaki preparat wybierzemy, warunkiem jego skuteczności może być umożliwienie transportu substancji biologicznie aktywnych w nim zawartych w głąb skóry. Należy zatem pamiętać, że podstawowym zabiegiem wspomagającym oraz przydatnym w wiosennej odnowie skóry są peelingi powodujace złuszczenie warstwy rogowej naskorka. Dobór ich w dużym stopniu zależy od rodzaju cery. Do cery suchej, wrażliwej odpowiednie będą delikatne preparaty typu enzymatycznego, natomiast dla mieszanej oraz łojotokowej kosmetyki zawierające drobnoziarniste substancje ścierające, np. rozdrobnione łupiny orzechów, pestek brzoskwiń, migdałów itp. Można stosować także maseczki typu peel-off, zasychające na skórze w postaci przezroczystej błony, która następnie w całości się usuwa. Wymienione preparaty powodują delikatne oczyszczenie skóry z martwych komórek, pozostawiając ją gładka oraz miękką. Rozluźnianie warstwy rogowej toruje droge składnikom aktywnym, co sprzyja lepszemu przenikaniu owych substancji. Należy pamiętać również, że także w chłodne wciaż jeszcze wiosenne dni, podobnie jak w okresie zimy, należy zabezpieczyć skóre przed działaniem promieni słonecznych. Duża sekcja obecnie produkowanych kosmetyków pielegnacyjnych codziennego użytku zawiera w składzie recepturalnym filtry promieniochronne, ktore w tym okresie w wystarczający sposób zabezpieczają naszą skórę.

Występujące typy cery i ich krótka charakterystyka

Posted on

Jest kilka typów skóry które można opisać jako typowe charakteryzujące się różnym wiekiem oraz stanem nawilżenia i skłonnością do zmian chorobowych. Opiszemy tutaj te różne rodzaje wg. naszej typologii. Zaznaczmy z góry, że nie jest to opracowanie naukowe tylko krótki rys najistotniejszych typów i różnic w morfologii i anatomii skóry. Pielęgnacja cery może być niezwykle ważną sprawą, nie jedynie dla dziewczyn planujących wykonywać zawód modelki, ale dla wszystkich, które chcą ładnie wyglądać. Dlaczego może być to również tak ważne? Otoż pielegnacja skóry wiec już od najmłodszych lat spowoduje, że w przyszłości Twoja ludzka skóra będzie się wolniej starzeć, a zmarszczki staną się mniej widoczne. Nie mniej jednak nie wystarczy kupić sobie krem, tonik oraz odmienne kosmetyki. Może być to również konieczne, ale pamiętaj, że powinny być też one dobrane do Twojego rodzaju cery. Cera może być to również powierzchnia skory twarzy. Wyróżniamy cztery podstawowe typy cer: normalna, sucha, tłusta oraz mieszana. Podział ów zależny może być od rozmieszczenia gruczołów łojowych w skórze, ich czynności i ich działania. Największe skupiska owych gruczołów znajdują się w okolicach: nosa, czola, brody, okolicy mostka, na plecach, niewielka ilość znajduje się wokół czerwieni warg. Nie wszystkie gruczoly wykazują taką samą aktywność. Najbardziej nasilone wydzielanie występuje w okolicach czola, nosa, a znacznie mniej na brodzie. Każda cera dostarcza jej właścicielowi innych problemów. Oprócz tego, że może być sucha czy może tłusta może być też trądzikowa, naczynkowa albo mieć tendencję do przesuszeń. Do pielęgnacji skóry należy zatem podchodzić indywidualnie. Przy doborze kosmetyku kierować się priorytetowymi jej cechami nie zapominajac nie mniej jednak o tym, by wybierane kosmetyki nie powodowały przesuszenia ani podrażnień. Rozróżniamy cztery podstawowe typy cer: normalna, sucha, tlusta oraz mieszana. Podział ów zależy od rozmieszczenia gruczołów łojowych (porów) w skórze, ich czynności i w konsekwencji ich działania. Gruczoły łojowe umiejscowione są w skórze w ścisłym związku z włosami a największe ich skupiska obserwuje się w następujących okolicach: nos, czoło, broda, okolica mostka, na plecach, niewielka ilość uchodzi wokół czerwieni warg. Nie wszystkie gruczoły wykazują taką sama aktywność. Najbardziej nasilone wydzielanie występuje w okolicach czoła, nosa a znacznie mniej na brodzie. Naturalnie nie u wszystkich osób produkcja łoju może być tak samo nasilona. Uzależniona może być ona od wieku, unaczynienia skory, wpływu hormonów oraz temperatury zewnętrznej. W okresie dojrzewania oraz podczas przekwitania wydzielanie łoju gwaltownie wzrasta w porównaniu z innymi okresami życia. Mineralokortykoidy oraz glikokortykoidy i androgeny zwiększają wydzielanie łoju. Zimno i niedostateczne ukrwienie nasilają wydalanie gruczołów łojowych. Każda cera, zarówno normalna, sucha, tlusta jak oraz mieszana może być też cerą naczyniową, może być też też cerą wrażliwą (lub także nadwrażliwą), cera tłusta albo mieszana w pewnych okresach życia może być też równocześnie cerą trądzikową, oraz wciąż jeszcze jeden typ cery – atroficzna, czyli cera przedwcześnie się starzejaca (najczęściej zdarza się ów przypadek u posiadaczy cery suchej, czasami normalnej).Dodatkowo występuje wciąż jeszcze cera zniszczona. Nie matujmy na siłe skóry mieszanej, bo może to również doprowadzić do odwodnienia oraz łuszczenia miejsc z tendencją do suchości. Lepszym rozwiązaniem będzie stosowanie żelu albo kremu o lekkiej konsystencji, który nie bedzie pozostawiał tlustej warstwy. Jako dodatkowy element warto zastosować maseczkę oczyszczającą na bazie zielonej glinki, która odblokuje pory oraz znormalizuje pracę gruczolów łojowych. Bardzo dobrze może być też stosować peeling mechaniczno – enzymatyczny za pomocą, którego w nieinwazyjny sposob zostaną zluszczone martwe skórki z przesuszonych partii twarzy, a poprzez dodatkowe pocieranie miejsc z tendencją do przetłuszczania oraz niedoskonałości zostaną złuszczone wszelkie niedoskonalości, odblokowane zasklepione pory oraz wyrównany koloryt skory. Stan naszej skóry zależy od: cech dziedzicznych, wieku, klimatu, środowiska, sposobu odżywiania, napiecia nerwowego, napromieniowania słonecznego i sposobu pielęgnacji. Każda cera może być też cera naczynkowa, może być też rownież cera wrażliwa. Cera tłusta albo mieszana w pewnym okresie życia może być też równocześnie cera trądzikową. Cera atroficzna czyli cera przedwcześnie sie starzejąca najcześciej zdarza się u posiadaczy cery suchej. Dodatkowo występuje wciaż jeszcze cera zniszczona. Odpowiednia pielegnacja skóry zależy od rodzaju cery. Często określenie rodzaju cery może wiązać się z pewnymi komplikacjami bo tak naprawde każdy z nas posiada inną skórę, odmienne problemy z nią zwiazane. Do pielęgnacji skóry należy zatem podchodzić indywidualnie, dobierać kosmetyki do swojego typu skory oraz potrzeb.

Cera normalna

Jest rożowa, bardzo dobrze napieta, gładka oraz jedrna. Nie widać na niej naczyń krwionośnych ani żadnych plam barwnikowych. Nie występuje też kłopot łuszczenia. ow rodzaj cery bardzo dobrze reaguje na warunki atmosferyczne i na wodę oraz mydło. Cera określana jako normalna rzadko występuje u osób dorosłych, taka skóre mają dzieci do okresu dojrzewania. Z wyglądu przypomina skóre dziecka- może być zaróżowiona, czysta, odpowiednio nawodniona, ukrwiona oraz odżywiona. Nie łuszczy się, bo nie może być odwodniona. Może być miękka oraz aksamitna. Bo gruczoły łojowe funkcjonują prawidłowo ludzka skóra taka nie świeci się. Może być doskonale napięta, idealnie gładka oraz elastyczna. Nie posiada zaskórników czy może rozszerzonych porów. Niewidoczne są naczynia krwionośne oraz plamy barwnikowe. Bardzo dobrze reaguje na czynniki atmosferyczne takie jak wiatr, słońce, mroz, wode oraz mydło. Charakteryzuje sie różowym kolorytem, może być gladka, jedrna, napięta, bardzo dobrze odżywiona oraz prawidłowo reaguje na czynniki atmosferyczne (wiatr, slońce, mróz) i na wode oraz mydlo. Niewidoczne są na niej naczynka krwionośne, czy może przebarwienia. Nie luszczy sie oraz nie występuja na niej zaskórniki. Niestety muszę Cie zmartwić – taka cera występuje jedynie u dzieci do okresu pokwitania. Cera normalna może być rzadko spotykana u osób doroslych, natomiast często występuje u dzieci. Cera ta może być gładka, matowa, zaróżowiona, jędrna, napięta, bez żadnych defektow, bardzo dobrze reaguje na wodę oraz mydło, odporna na warunki atmosferyczne, malo widoczne pory, niewidoczne naczynia krwionośne. Bardzo dobrze znosi zabiegi chemiczne, mechaniczne oraz fizykalne. Około 30 roku życia cera normalna przechodzi w cerę wrażliwą bądź suchą. W tym okresie uwidaczniają sie pierwsze oznaki starzenia się, powstają drobne zmarszczki. Po upływie kolejnych 15 – 20 lat cera przechodzi w cerę dojrzałą. Przy pielęgnacji cery normalnej najczęściej popelnianym błędem pielęgnacyjnym może być brak pielęgnacji. W przypadku samowystarczalnej skóry normalnej funkcje pielęgnacyjne bardzo dobrze spełniają: mydla przetłuszczone, klasyczne mydła dla dzieci, mydła wzbogacone olejami roślinnymi oraz lanoliną, które pomagają utrzymać skórę normalną w dobrym stanie. Cera normalna może być taką cerą, która nie wymaga specjalnego stosowania kosmetyków regeneracyjnych, które powinny zmienić jej naturalne funkcje. W tym celu zaleca się stosowanie kremow z filtrami przeciwslonecznymi zarówno latem jak oraz zima. Poprzez cały rok powinno się również stosować kremy nawilżające, które pełnią role podtrzymującą oraz ochronną. Celem pielęgnacji cery normalnej może być utrzymanie jej delikatnej równowagi, dobierając odpowiednie produkty oraz rodzaj pielęgnacji, by skory nie natłuszczać nadmiernie ani nie przesuszać. W młodości cera normalna nie wymaga specjalnych zabiegów czy może pielęgnacji. Naszym zadaniem może być jedynie dbanie, by najdłużej utrzymać ów stan oraz ze wszystkich sił chronić skórę przed starzeniem, odwodnieniem czy może naruszeniem jej równowagi. Nie wolno używać środkow mocno działających np. zawierających alkohol albo mocno zasadowych mydeł, bo powinny one podrażnić skórę oraz w rezultacie doprowadzić do jej wysuszenia albo przetłuszczania sie. Wizerunek należy myć oraz oczyszczać za pomocą łagodnych mleczek oraz żeli o neutralnym pH. Wskazane są również łagodne toniki bezalkoholowe oraz kremy nawilżające na dzień, powinny zawierać filtry ochronne przed promieniowaniem UV. Osoba o cerze normalnej nie powinna stosować tłustych kremow dopóki nie stanie się to również konieczne. Około trzydziestego roku życia ludzka skóra normalna zaczyna przeistaczać sie w cerę suchą. W tym okresie trzeba szczególnie dbać o jej nawilżenie, by nie dopuścić do przedwczesnego starzenia oraz powstawania zmarszczek. Wskazane są preparaty mocno nawilżające, nie jedynie kremy, ale również toniki, mleczka, maseczki oraz zabiegi w gabinetach kosmetycznych.

Cera odwodniona oraz sucha

Cera odwodniona może być skóra pozbawioną wody w naskórku, posiadającą uszkodzoną barierę naskórkową. Warstwa rogowa ulega uszkodzeniu najczęściej z powodu niewłaściwej pielęgnacji (agresywne preparaty z alkoholem), zbytniego odtłuszczania skory, nadto częstych zabiegow oczyszczających, leków oraz terapii przeciw-trądzikowych, nadto silnych kremow matujących, niewłaściwej ilości wypijanych plynów, przebywania w klimatyzowanym pomieszczeniu, niskich temperatur, opalania się na słońcu oraz korzystania z solarium, palenia papierosów, picia kawy oraz alkoholu. Cera sucha posiada jasny kolor może być cienka oraz posiada tendencje do rozszerzonych naczyń krwionośnych. Czesto pojawiaja się fałdy oraz cienkie linijne zmarszczki wokól oczu, ust oraz na szyi. Cera ta reaguje zaczerwienieniem na mydło, wodę i na czynniki pogodowe. Może być delikatna oraz latwo się łuszczy. Każdy kto posiada cerę sucha powinien unikać demakijażu skóry wodą oraz mydłem a również częstej ekspozycji na słońce. Zaleca się natomiast demakijaż mleczkiem odpowiednim do tego rodzaju cery, używamy toniku do cery suchej. Aplikujemy też krem pielęgnacyjno – regenerujący na twarz. Szczególną uwage należy zwrócić w okresie lata oraz zimy, i dlatego również latem pamiętajmy o kremach które ochronią skóre przed promieniowaniem UVA oraz UVB a zima przed dużym mrozem oraz wiatrem. Cera sucha posiada jasny kolor, może być cienka, mało elastyczna, gładka, posiada zweżone blisko niewidoczne pory, powinny na niej występować przebarwienia, pojawia się sieć rozszerzonych naczyń krwionośnych, można czasem powiedzieć, że prześwituje jak pergamin. Może sie luszczyć, reaguje zaczerwienieniem na mydło, wodę oraz warunki atmosferyczne. Sucha cera może być delikatna, przeważnie cienka oraz wrażliwa. Na skutek niedoczynności gruczolów łojowych i słabego nawilżenia łuszczy się, może być szorstka oraz napięta. Często widoczne są na niej rozszerzone naczynia krwionośne (teleangiektazje). Tkanka łączna u osób o skórze suchej może być przeważnie słaba, i dlatego wcześnie tworzą się zmarszczki. Zaniedbanie pielęgnacji takiej skóry może spowodować łupież, wyprysk oraz świad. Sucha cera starzeje się dosyć szybko. Pielęgnowana niewłaściwie stanie się cerą starczą. Więc już ok. 20 roku życia na twarzy powinny pojawić się pierwsze zmarszczki. Taka cera wymaga troskliwej pielęgnacji więc już w młodym wieku. Przekonanie, że wystarczy suchą cerę nawilżać z zewnątrz może być błędne. Prawidłowa pielęgnacja musi polegać na dostarczeniu skórze ceramidow, witamin , kwasu hialuronowego , mukopolisacharydów. Cera sucha może być cienka, jasnoróżowa, delikatna, gładka, mało elastyczna, posiada niewidoczne pory, gruczoly łojowe produkują oraz wydzielają niewielkie ilości sebum, naczynia krwionośne prześwitują, pojawiają sie przebarwienia, źle reaguje na czynniki atmosferyczne. wcześnie się starzeje, więc już około 20 roku życia można zaobserwować zmarszczki wokól oprawy oka. Suchość cery może być też wrodzona albo nabyta. Powodem nabytej suchości skóry może być też zła pielęgnacja, zły dobór kosmetyków, długie stosowanie preparatów złuszczających. Zaniedbanie tego typu skóry może spowodować łupież, wyprysk oraz świąd. Zła pielęgnacja cery suchej może prowadzić do nabawienia się cery starczej. Pielęgnację właściwą skóry suchej powinna się zaczać wiec już także około 20 roku życia. Cery tej nie wystarczy nawilżać z zewnątrz kremami, ponieważ może być to również uboga pielęgnacja. Skórze tej powinno dostarczać się ceramidow, witamin, NMF, kwasu hialuronowego, mukopolisacharydów. Kosmetyki przeznaczone do cery suchej musza mieć zdolność nie jedynie do dostarczania wilgoci ale również do zatrzymywania jej w skórze. Cera taka posiada tendencję do szybkiej utraty wody ze względu na brak płaszcza wodno-lipidowego oraz i dlatego również szybciej sie starzeje. Pielęgnowana niewłaściwie staje się cerą starcza. Około dwudziestego roku życia powinny pojawiać się pierwsze zmarszczki wokół oczu, ust oraz szyi, co wymaga podjęcia działań wiec już na początku ich występowania. Cera ta wymaga systematycznej pielegnacji. Cera sucha posiada jasny kolor, może być cienka , mało elastyczna, powinny na niej występować przebarwienia. Warstwa rogowa cery suchej może być cienka, odwodniona i odtłuszczona oraz i dlatego cera taka może być dość mocno przezroczysta, często z tendencją do rozszerzonych naczynek krwionośnych, które prześwituja poprzez skórę. Z powodu cienkiej warstwy ochronnej może być ona skłonna do podrażnień mrozem, słońcem, wiatrem, nadto wysoką albo niską temperaturą i silnymi preparatami kosmetycznymi. Łatwo czerwienieje, przebarwia sie oraz łuszczy a po umyciu wodą oraz mydlem daje uczucie silnego ściągania. Cera sucha posiada rownież swoje plusy w okresie pokwitania oraz wczesnej mlodości, bo nie dotykają jej problemy lojotokowe. Ludzka skóra sucha najszybciej ze wszystkich rodzajow cer starzeje się, a pielęgnowana niewłaściwie staje się cerą starcza. Okolo dwudziestego roku życia zaczynaja pojawiać sie zmarszczki wokół oczu, ust oraz szyi co wymaga podjęcia działania od początku ich wystepowania, ponieważ więc już w młodym wieku ludzka skóra taka staje się coraz cieńsza. Ludzka skóra może również stać się sucha po ukończeniu czterdziestego piątego roku życia, gdy to również w naskórku gwałtownie spada produkcja tłuszczów. Wraz z wiekiem suchość skóry może być coraz bardziej dokuczliwa, pojawia się świąd oraz pieczenie. Ponadto może być gładka, często pojawiają się na niej przebarwienia oraz naczyńka krwionośne. Posiada rownież sklonności do łuszczenia się, a również reaguje zaczerwienieniem na wszystkie czynniki atmosferyczne i na wodę oraz mydlo. Taka cera żwawo sie starzeje, a niewłaściwie pielęgnowana także u młodej osoby może stać cerą starczą. Więc już około dwudziestego roku życia ludzka skóra zaczyna robić się coraz cieńsza, wręcz pergaminowa, szybciej również pojawiają się na niej zmarszczki. Cera sucha wymaga od ich posiadaczek pielęgnacji więc już od wczesnej młodości. Duży wpływ na funkcjonowanie cery suchej posiada pora roku, w zimie oddaje ona wiecej wilgoci do otoczenia, do czego przyczynia sie powietrze wysuszone poprzez grzejniki. Natomiast latem ludzka skora może być wysuszona poprzez promienie słoneczne. Czynniki te powodują załamanie się bariery ochronnej, jaką może być płaszcz lipidowy, i zanik wody w skórze. Głównym problemem dotyczacym tej cery może być trudność w wyprodukowaniu adekwatnej ilości naturalnych tłuszczów poprzez skóre właściwą. Może być to również związane z pracą gruczołów łojowych, które wytwarzają nadto mało tłuszczu, koniecznego do utrzymania skóry w stanie wymaganej elastyczności. W zwiazku z tym niedobór tłuszczu przyczynia się do odwodnienia skóry, bo może być ona niedostatecznie osłonięta oraz stale traci wodę. Z wiekiem ów proces nasila się oraz ludzka skóra staje sie coraz bardziej wiotka. Przesuszenie skóry spowodowane może być wieloma czynnikami, w tym rownież dziedziczną skłonnościa. Poza genami, do powstania cery suchej przyczyniają sie zaburzenia hormonalne, przebywanie na dworze, na słońcu, wietrze oraz mrozie albo w pomieszczeniach klimatyzowanych czy może przegrzanych, stosowanie niewłaściwych kosmetyków i nadto wolna przemiana materii cery. Cera ta wymaga troskliwej pielęgnacji więc już w młodym wieku. Przekonanie, że wystarczy suchą cerę nawilżać z zewnątrz może być błędne. Skórze należy dostarczać ceramidów, witamin, NMF, kwasu hialuronowego, mukopolisacharydów. Należy stosować emulsje typu woda w oleju. Pielęgnacja cery suchej polegać powinna na wzmacnianiu oraz utrzymywaniu bariery ochronnej na powierzchni skory, czyli właściwym jej nawadnianiu, odżywianiu oraz natłuszczaniu. ważne może być również prawidlowe odżywianie, a szczególnie spożywanie sporej ilości witaminy A oraz picie dużej ilości płynów- wody mineralnej, sokow warzywnych oraz owocowych. Kosmetyki do cery suchej musza dostarczać wilgoci, ale również mieć zdolność do zatrzymania jej w skórze. W nowoczesnej kosmetyce zaleca się preparaty kosmetyczne zawierające substancje nawilżające, majace zdolność nawodnienia skory oraz utrzymania tego stanu poprzez dłuższy czas.

Cera tlusta

Pory są otwarte oraz i dlatego ludzka skóra może mieć wygląd ziemisty. Tłusta ludzka skóra może być mniej wrażliwa na słońce oraz wiatr, a jej zaletą może być to, że z wiekiem wydaje się ciagle miękka. Wymaga czestszego oczyszczania, ponieważ jej tłusta powierzchnia działa jak magnes dla brudu oraz może być pożywką dla trądziku. Oczyszczanie winno być też nie mniej jednak delikatne, by nie pobudzało gruczolów łojowych do zwiekszonego wydzielania. Cera tłusta charakteryzuje się zwiększonym wydzielaniem łoju i grubą warstwą rogową naskórka, poprzez co często posiada odcień szarawy albo żółtawy, a jej powierzchnia błyszczy sie, Widoczne są ujścia gruczołów łojowych w postaci rozszerzonych porów z zaskórnikami. Cera ta może być słabo ukrwiona, a łój skorny może być wydzielany w nadmiernej ilości. Cera tłusta posiada kolor szarożółty, zazwyczaj może być dość gruba, a jej powierzchnia błyszczaca. Na jej po wierzchni występują rozszerzone pory z zaskórnikami (widoczne gołym okiem male czarne punkty). Może być słabo ukrwiona, rano często blada, rzadko zdarzają się rozszerzone naczynka. Wadą są dosyć częste powikłania, tradzikowe i nieestetyczny wygląd. Zabiegi pielęgnacyjne tłustej skóry w młodym wieku to również oczyszczanie oraz nawilżanie i lagodzenie zmian. Pamiętajmy, że oczyszczanie to również zabieg trudny oraz może jego wykonywać jedynie kosmetyczka. Ważna może być też codzienna pielęgnacja domowa, odpowiednimi dla cery tłustej kosmetykami i przestrzeganie zasad higieny. Cera tłusta posiada kolor szarożółty, zazwyczaj może być dość gruba, a jej powierzchnia błyszcząca. Widoczne są na niej ujścia gruczołów lojowych w postaci rozszerzonych porów z zaskórnikami. Może być słabo ukrwiona, a łój skórny (wydzielina gruczolów łojowych) może być wydzielany w nadmiernej ilości. Bardzo dobrze reaguje na czynniki atmosferyczne, takie jak wiatr, zimno oraz slońce i na wodę oraz mydło. Przy pielęgnacji tłustej cery należy zwracać szczególną uwagę na zmniejszanie grubości warstwy rogowej, regulację funkcjonowania gruczołów łojowych, i poprawę ukrwienia skóry. Zabiegi pielęgnacyjne tłustej skóry w młodym wieku ograniczają się do zabiegów oczyszczania . Ważna może być też codzienna pielęgnacja domowa, odpowiednimi dla cery tłustej kosmetykami i przestrzeganie zasad higieny. Pomiędzy 25-30 rokiem życia, w zależności od stanu skóry, można wprowadzić zabiegi, które będą polegać na głębokim nawilżeniu oraz usprawnieniu mikrokrążenia, a zatem na dotlenieniu. Cera tłusta pojawia się zazwyczaj w okresie dojrzewania, gdy wzmaga się aktywność gruczołów wydzielania wewnętrznego oraz zewnetrznego. Ostatnio nie mniej jednak dermatolodzy obserwują, że zdarza się też u kobiet po czterdziestym roku życia. Prawdopodobnie mają na to również wpływ jakieś czynniki środowiskowe- dieta, zanieczyszczenia powietrza oraz wody, ciągły stres- wpływają niekorzystnie na funkcjonowanie skóry. Gruczoły łojowe stają się coraz bardziej wyczulone na hormony, reagują z nadwrażliwością prowadzaca do nadto szybkiej ich pracy. Charakteryzuje się szarożółtym kolorytem, może być dość gruba oraz błyszcząca na powierzchni, rano blada, ale bez widocznych naczyniek… Poza tym może być słabo ukrwiona oraz widać na niej rozszerzone pory i zaskórniki. ów rodzaj cery bardzo dobrze znosi czynniki atmosferyczne (wiatr, słonce, mróz) i wode oraz mydło. Cera ta może być najmniej wrażliwa, bardzo dobrze reaguje na czynniki atmosferyczne, takie jak wiatr, zimno oraz slońce i wode oraz mydło. Słaby wpływ na nią mają bodźce zewnętrzne, dużo silniejsze bodźce wewnętrzne, takie jak stres, zaburzenia hormonalne, napięcia nerwowe oraz zaburzenia układu trawiennego. Cera tłusta charakteryzuja się duża odpornością na czynniki chemiczne oraz środki higieniczne, dzięki czemu dość bardzo dobrze znosi kontakt z wodą oraz mydłami. Stosunkowo poźno rozpoczyna się proces jej starzenia. Zaletą tej cery może być też to, że w wieku starczym, czy może podeszłym, nie ulega patologicznemu wysuszeniu. Wadą są dość czeste powikłania trądzikowe oraz skłonność do tworzenia zmian zastoinowych i nieestetycznych, błyszczący wygląd. Wygląd cery tłustej poprawia się w miesiącach letnich, ze względu na uplynnienie loju pod wpływem ciepła, dzięki czemu, posiada ona łatwiejszą drogę wydostania się na zewnątrz, równomiernie pokrywa skórę oraz nie blokuje porów. Istnieją też przypadki cery tłustej przesuszonej z rozszerzonymi naczyńkami. Taka ludzka skóra przysparza dużo kłopotów oraz wymaga rozważnej pielęgnacji. Przyczyną kłopotów z cerą tłustą oraz łojotokiem są meskie hormony plciowe- androgeny, występujące rownież w niewielkich ilościach u kobiet, u większości osob nie chodzi o ich nadmiar, ale wrodzoną wrażliwość gruczołów łojowych na bodźce hormonalne. Pod wpływem ich intensywniej pracują , produkując nadwyżkę serum, czyli loju czego konsekwencją może być przetłuszczania sie skóry. Dość często lojotokowi towarzyszy trądzik, bo serum może rozmieszczać się po całej powierzchni skóry, powodujac jej świecenie, może również zalegać w gruczole zatkanym nie złuszczonymi komórkami naskórka, co powoduje tworzenia się zaskórników, czasem wokól nich wytwarza się odczyn zapalny oraz w wyniku zakażenia gruczołu bakteriami pojawia się ropna krosta. W tym przypadku dużo większe znaczenie mają czynniki wewnętrzne takie jak: napiecia nerwowe, zaburzenia trawiennego, zaburzenia hormonalne czy może stres. Proces starzenia się takiej skóry rozpoczyna się późno, a na starość nie ulega wysuszeniu. Niekorzystne w tym przypadku są dość częste powikłania trądzikowe (łojotok). Cera taka nie wystepuje w dzieciństwie. Typowe dla niej objawy zaczynają uwidaczniać się dopiero po okresie pokwitania (12 roku życia) oraz może być to rownież związane ze wzmożoną pracą hormonow i dojrzewaniem płciowym. Przy cerze tlustej główne może być odpowiednie jej oczyszczenie, by usunąć lój i zanieczyszczenia oraz nie dopuścić do zatkania porów. Oczyszczać wizerunek powinno sie dwa razy dziennie, a także częściej, jeśli istnieje taka potrzeba. Do oczyszczania twarzy używać trzeba łagodnie działających preparatów, przeznaczonych do cery tłustej. Najlepiej stosować preparaty myjace stosowane z wodą. Też istotne może być utrzymanie prawidłowego pH skory. Kremy do cery tłustej, nawilżające emulsje, ktore nawilżają, a jednocześnie nie zawierają tłuszczu. Odpowiednie sa też kremy oraz podklady matujące, ktore zapobiegają świeceniu twarzy poprzez hamowanie wydzielania łoju. Opalanie przy cerze tłustej może być wskazane, nie należy nie mniej jednak przesadzać z jego czasem oraz natężeniem. Slońce przy tej cerze nie powoduje tak szybkiego powstawania zmarszczek, jak przy cerze suchej. Nie mniej jednak także oraz w tym miejscu dbać należy, by ludzka skora nie byla odwodniona. Alternatywa tradycyjnego oczyszczania skóry może być też oczyszczanie ultradźwiękami- kawitacja. To również delikatniejszy zabieg polegający na złuszczaniu naskórka oraz głębokim oczyszczaniu porów za pomocą intensywnego pradu wody wtłaczanego do porów skóry wraz z fala ultradźwiękową. Ultradźwięki poza rozpuszczeniem wierzchniej warstwy naskórka umożliwiają również wprowadzanie w głab skóry substancji hamującej łojotok.

Cera wrażliwa
Cera wrażliwa to również pojęcie ogólne, które określa zmiany będące sumą działania wielu czynników zewnatrz- oraz wewnątrzpochodnych. Występuje ona często u kobiet, ktorych reakcje skórne zależą od cyklu miesiecznego oraz stanu emocjonalnego. Objawia się ona uczuciem pieczenia, ściągania, swędzenia, które wystepuje po myciu albo po stosowaniu niektorych kosmetyków. ów typ cery wiaże się rownież z nieprzystosowaniem skóry do zanieczyszczenia środowiska toksynami, jak też z nieprawidłowa pielęgnacją, tj. stosowaniem kosmetyków o wysokim stopniu aktywności (np.kremów z retinolem). Ogromny wpływ na uwrażliwienie posiada promieniowanie sloneczne naturalne oraz sztuczne (solaria), nieprawidlowa dieta, zanieczyszczenie pomieszczeń kurzem oraz pylem i brak ruchu. Spotyka się cerę wrażliwą nabytą albo uwarunkowaną genetycznie. Występuje ona często u kobiet, których reakcje skórne zależą od cyklu miesiączkowego oraz stanu emocjonalnego. Może być trudna w pielegnacji, występuje często w powiązaniu z cerą suchą, alergiczną oraz płytko unaczynioną. Ale może występować na bazie cery tłustej, mieszanej. Zazwyczaj posiada to również miejsce przy nieprawidłowej pielęgnacji owej cery, gdy poprzez preparaty odtłuszczające doszło do zakłócenia rownowagi w plaszczu wodno-lipidowym. Ludzka skóra wrażliwa objawia się uczuciem pieczenia, mrowienia, ściągania, świądu, który występuje po myciu wodą albo po stosowaniu niektórych kosmetyków. Charakteryzuje się rozszerzonymi naczyniami krwionośnymi, często zlewające się w rumień. Cera ta powinna być też pielęgnowana kosmetykami przeznaczonymi jedynie dla cery wrażliwej – nie zawierają one bowiem perfum ani konserwantów, które powinny uczulać. Przed zastosowaniem nowego kosmetyku bardzo dobrze może być wykonać próbę uczuleniową nakładajac jego odrobinę na skórę za ucho oraz sprawdzić, czy może po 24 godzinach nie wystapił odczyn alergiczny. Bardzo dobrze może być stosować kosmetyki jedynie z jednej serii. Wyróżniamy dwa rodzaje skóry wrażliwej: nabyta albo uwarunkowana genetycznie. ow typ często występuje u kobiet, których reakcje skórne zależą od cyklu miesiączkowego oraz stanu emocjonalnego. Często występuje w połaczeniu ze skórą suchą oraz może być trudna w pielęgnowaniu. Taka cera może być wrażliwa na dużo czynników; warunki atmosferyczne, wodę, kosmetyki itp. Nadwrażliwość powodowana może być również toksynami występującymi w środowisku albo stosowaniu preparatów kosmetycznych o nadto wysokim stopniu aktywności. Cera wrażliwa odznacza sie kilkoma charakterystycznymi cechami, tj. podrażnienia oraz zaczerwienienie, wyraźna reakcja na wplyw czynników zewnetrznych, uczucie napiecia, szorstkość oraz zaburzenia rogowacenia. Dotyczy to również wszystkich obszarów skóry: naczyń krwionośnych oraz limfatycznych, nerwów skórnych oraz gruczołów. Cera wrażliwa charakteryzuje się cienka skórą, z tendencją do podrażnień oraz pękających naczynek. Może występować w każdym wieku, produkuje mało tłuszczu, poprzez co posiada zachwiany plaszcz ochronny. Coraz dużo częściej spotyka się ow rodzaj cery, (wiąże sie to rownież przede wszystkim z obciążeniem środowiska naturalnego toksynami oraz z nieodpowiednią pielęgnacją, stosowaniem kosmetyków o wysokim stopniu aktywności, często niewłaściwych do danego typu cery oraz wieku). Spośród czynników środowiska naturalnego, nie jedynie toksyny mają negatywny wpływ na cerę. Są to rownież też zanieczyszczenie kurzem oraz pyłem, oddziaływanie włókien sztucznych na skórę, nieprawidlowe odżywianie się i brak ruchu. rzadko zdarzają sie wypryski, często bywa zaczerwieniona oraz podrażniona, łatwo ulega uczuleniom oraz wymaga starannej pielegnacji. Ludzka skóra wrażliwa źle reaguje na chlor zawarty w wodzie z kranu oraz w wodzie w basenach, mróz i ostre słońce bywają dla niej zabójcze. Występuje ona często u kobiet, których reakcje skórne zależa od cyklu miesiączkowego oraz stanu emocjonalnego. Może być trudna w pielegnacji, wystepuje często w powiazaniu z cerą sucha, alergiczną oraz płytko unaczynioną. Ludzka skóra wrażliwa objawia sie uczuciem pieczenia, mrowienia, ściągania, świądu, który wystepuje po umyciu woda albo po stosowaniu niektórych kosmetyków. Ogromny wpływ na cerę wrażliwą posiada nadmierna ilość promieni słonecznych, przegrzanie oraz suchość pomieszczeń i stres. Negatywnie na cerę wpływaja też toksyny, kurz i sztuczne włókna, nieprawidłowe odżywianie i brak ruchu. Przy pielęgnacji należy unikać środkow mocno pieniących się, zaleca się stosowanie kosmetykow pozbawionych konserwantów i sztucznych barwników. Kąpiele słoneczne powinny być też umiarkowane oraz koniecznie z użyciem kremow z filtrami słonecznymi. Ogromny wpływ posiada również słońce, solarium, przegrzanie, suchość pomieszczeń, w ktorych sie przebywa oraz stres. Spośród czynników środowiska naturalnego, oprocz toksyn, negatywny wpływ na cerę mają: kurz oraz pył, włókna sztuczne oddziałujace na skóre, nieprawidłowe odżywianie się i brak ruchu. Wszystkie te czynniki przyczyniają się do ubytku wilgoci oraz warstwy ochronnej tłuszczu. Kojące oraz ochronne kremy: Nawilżenie – tego wrażliwa ludzka skora potrzebuje przede wszystkim (im bowiem bardziej sucha, tym bardziej skłonna do podrażnień). Krem posiada również ukoić zaczerwienienia oraz odbudować uszkodzoną warstwe ochronną. Najbardziej pożądane składniki takiego kremu to również nawilżający kwas hialuronowy czy może uszczelniające naskórek ceramidy. Zaczerwienienia złagodza roślinne wyciągi z melisy, lipy, rumianku oraz woda termalna. Niewskazane są za to również mocno działajace preparaty z retinolem, kwasami owocowymi oraz dużą ilością witaminy C, bo podrażniają naskórek. Najbezpieczniejsze będa kosmetyki specjalnie przeznaczone do skóry wrażliwej.

Cera mieszana

Cera mieszana – spotykamy ją najczęściej. Pory czoła, nosa oraz brody sa zwykle większe niż pozostałej części składowej twarzy. ow rodzaj cery należy traktować jako dwa rodzaje skory, stosując odmienne sposoby pielegnacji w zależności od miejsca. Tłuste partie najcześciej uwidaczniają sie na brodzie, nosie oraz czole, podczas kiedy policzki są suche. Przy cerze mieszanej równocześnie występuje skłonność do łojotoku a również zaczerwienienia, podrażnienia i napięcie oraz pieczenie skóry co może być reakcją na wodę oraz mydło. Może być to również czesto występujący rodzaj cery, którego pielęgnacja wymaga dużo czasu oraz cierpliwości. Cera mieszana posiada cechy dwóch rodzajów cer. Jedne partie są suche, odmienne z kolei tłuste jednakże partie tłuste powinny przy cerze mieszanej nie mieć typowych cech cery tłustej. Zazwyczaj cera mieszana posiada pas tłusty, który charakteryzuje się rozszerzonymi porami oraz wzmożoną produkcją łoju. Jednakże pory nie są tak rozszerzone, a produkcja loju nie może być tak mocna jak w przypadku samej cery tłustej. Najcześciej partią tłusta może być środkowy pas: czolo, nos, broda. Partie boczne natomiast są suche, chociaż czasami można spotykać sytuację odwrotna. Pielęgnacja tego rodzaju cery może być specyficzna, bo należy postępować tak jak z dwoma rodzajami cery. Warto pamietać o regularnym stosowaniu maseczek odpowiednich do danej partii skóry może być ważne oraz wskazane. Charakteryzuje się tym, że posiada własności dwóch rodzajów skóry: suchej oraz tłustej (niektóre partie są suche, niektóre tłuste; na czole, nosie oraz brodzie cera może być też nierówna). Najcześciej pas środkowy (czoło, nos, broda), może być tłusty a policzki suche, chociaż można sie również spotkać z odwrotnym rozmieszczeniem. Pielęgnacja tego typu cery może być dość pracochłonna, bo należy postępować z nia tak jak z dwoma rodzajami skóry. Przy tego typu cerze wystepuje zarówno skłonność do lojotoku, jak oraz podrażnienia zwiazane z dzialaniem czynników atmosferycznych, wody czy może mydła. Poza tym pojawia się również nieprzyjemne uczucie napięcia. Cera mieszana może być utworzona z cery tłustej oraz suchej. Tzw. strefa T czyli czoło, nos, broda to również cera tłusta, natomiast policzki należą do cery suchej. Strefa T może być błyszcząca, gruba, wolno się starzeje, bardzo dobrze reaguje na warunki atmosferyczne. Natomiast policzki posiadają cechy cery suchej. Cera ta może być trudna w pielegnacji, ponieważ mamy w tym miejscu do czynienia z dwoma rodzajami cer oraz każda z owych cer może być calkowicie inna. Każda cera, zarówno normalna, sucha, tłusta, jak oraz mieszana, może wykazywać cechy cery naczynkowej albo wrażliwej (nawet nadwrażliwej). Cera tłusta albo mieszana w pewnych okresach życia może być też rownocześnie cerą tradzikowa. Istnieje wciaż jeszcze jeden typ cery – atroficzna – może być to również cera przedwcześnie się starzejąca, która najcześciej pojawia się u posiadaczy cery suchej, rzadziej normalnej. Dodatkowo wystepuje wciąż jeszcze cera zniszczona. Opisuję je, abyś wiedziała, że twój rodzaj skóry może łaczyć się z różnymi problemami, charakterystycznych dla poszczególnych typów cery. Dzieje sie to również nie mniej jednak rzadko (oprócz trądziku) izdarza sie głównie osobom starszym. Skoro nie mniej jednak rozpoznasz u siebie któryś zwyżej wymienionych objawów, skonsultuj sie niezwłocznie z dermatologiem. Posiadaczki tego typu cery powinny dbać o to również by utrzymać właściwy poziom lipidów na skroniach oraz policzkach, a również przeciwdziałać błyszczeniu się strefy T. Do mycia twarzy najlepiej używać kosmetyków przeznaczonych do cery wrażliwej. Do pielęgnacji cery mieszanej niestety nie wystarczy jedynie jeden krem. Powinnyśmy zaopatrzyć sie w dwa osobne kremy, jeden do skroni oraz policzkow o lekkiej konsystencji, a drugi do strefy T, który będzie zweżał pory oraz redukował wydzielanie sebum. Raz na pewien czas należy takiej cerze zaserwować maseczkę nawilżającą, ktora poprawi ukrwienie skory.

Cera trądzikowa

Trądzik pojawia sie w wieku dojrzewania oraz powstaje na bazie cery tłustej. Warstwa rogowa może być zgrubiala, słabo ukrwiona, posiada szarożółty kolor. Na skorze widoczne są rozszerzone pory, zaskórniki, grudki, krostki, nacieki zapalne. Może być to również związane z aktywnością hormonalną. Nieleczony oraz niepielęgnowany może być poważnym problemem estetycznym dla młodzieży. Trądzik może mieć różnorodną postać: od formy zaskórnikowej, poprzez drobne krostki, a nieleczony oraz źle pielęgnowany pozostawia blizny. Cera trądzikowa wymaga konsultacji z lekarzem dermatologiem, w lekkich postaciach pomocne powinny być też też zabiegi przeciwtradzikowe w gabinecie kosmetycznym. Cera trądzikowa to również cera wrażliwa oraz pielegnacja jej musi być też delikatna oraz przemyślana. Tradziku młodzieńczego nie można bagatelizować. Pogląd, że choroba ta przechodzi z wiekiem, może być błędny. Trądzik może mieć dużo postaci: od formy zaskórnikowej, poprzez drobne krostki, po blizny.Każdy rodzaj wymaga konsultacji z dermatologiem. Pomocne powinny być też teżzabiegi przeciwtradzikowe w gabinecie kosmetycznym.Trądzik może być skutkiem zaburzeń hormonalnych, zaburzeń w funkcjonowaniu tarczycy (warto zatem skonsultować się z lekarzem endokrynologiem) oraz nieprawidlowych czynności przewodu pokarmowego. Pojawia się on zarowno u dziewcząt jak oraz u chłopców w okresie dojrzewania. Ludzka skóra objęta tradzikiem to rownież ludzka skóra mloda, tłusta, łojotokowa, koloru szaro-żóltego, słabo ukrwiona, z widocznymi ujściami gruczołów łojowych, odporna na zmiany pogody, ale wrażliwa, sklonna do wyprysków, grudek, zaskórników, stanów ropnych. Przyczyną skóry trądzikowej może być brak higieny skóry łojotokowej skłonnej do zaskorniakow, grudek, krostek, wytwarzania nadmiernego łoju oraz rogowacenia mieszkow włosowych. Odmienne przyczyny to rownież czynniki genetyczne, zaburzenia hormonalne, zmiana pH skóry na zasadowy. Niestety w cieżkich stanach zapalnych trądzik obejmuje nie jedynie twarz, ale też ramiona, plecy oraz dekolt. Zmiany te często pozostawiają po sobie ślady na całe nasze życie w postaci blizn. Wypryski można punktowo wysuszać specjalnymi żelami albo kremami. Pielęgnację cery trądzikowej należy rozpocząć od wizyty u dermatologa, ktory dobierze odpowiednie leki, dopiero następny etap to również odpowiednie kosmetyki. Do pielegnacji cery trądzikowej należy stosować jednorazowe waciki oraz tampony, by nie dopuścić do roznoszenia zakażenia. Zaobserwować można też tzw. późny trądzik – zwykle u kobiet po 20 roku życia. W przypadku wystąpienia trądziku mlodzieńczego ważna może być podstawowa pielęgnacja oraz higieniczny, racjonalny sposób życia (pedantyczna czystość, dotlenienie organizmu, dieta, sen). Kosmetyczka po ocenie cery oraz konsultacji z dermatologiem może zaproponować zabiegi przeciwtrądzikowe. Warunkiem powodzenia w leczeniu może być cierpliwość oraz systematyczność. Do zabiegów przeciwtradzikowych stosowane są preparaty łatwo przyswajalne poprzez skórę, ktore działają uzupełniająco oraz regenerujaco na skórę, ograniczają rozwoj bakterii, leczą stany zapalne, ochraniają skóre. Po serii zabiegów przeprowadzonych w gabinecie uzyskuje się poprawę wyglądu skóry. Stabilizuje się wydzielanie gruczołów łojowych, a podrażnienia skóry oraz stany zapalne zostają złagodzone.

Cera zniszczona

Na wygląd skóry posiada wplyw mnóstwo czynników: sposób odżywiania, przebyte choroby, zażywane leki, sposob życia, czestotliwość opalania sie, zanieczyszczenie środowiska, smog, stres, oraz dużo innych czynników, ktore powoduja, że ludzka skóra staje się bezbronna, a wolne rodniki atakują komórki naskórka, co prowadzi do uszkodzeń skóry, czyli przyspieszenia procesu starzenia. W niesprzyjających warunkach ludzka skóra starzeje się zdecydowanie szybciej. Wiele osob posiada cerę zmęczoną, o szarym albo także żóltawym odcieniu. Świadczy to rownież o niedotlenieniu skory. Na zniszczenie cery mają wpływ następujące czynniki: zanieczyszczenie środowiska, stres, niehigieniczny sposób życia (nikotyna, alkohol, brak snu) oraz wciąż jeszcze dużo innych, które powodują że ludzka skóra staje się bezbronna oraz podatna na niszczące działanie wolnych rodnikow. Cera ta charakteryzuje się szarą oraz zmęczona skórą, która świadczy o zakłóceniach w procesie oddychania komórkowego. Niestety, każdy rodzaj cery może być też rownocześnie cerą zniszczoną. Cera zniszczona szybciej się starzeje. Na jej wygląd posiada ogromny wpływ niezdrowy styl życia i nasze życie w ciagłym stresie. Ludzka skora staje się wowczas szara oraz matowa, ponieważ brakuje jej adekwatnej ilości tlenu. Cera traci swoją elastyczność ze względu na wszelkie zanieczyszczenia powietrza, smog, nerwowy sposób życia oraz złe odżywianie. Niszczymy skórę paląc papierosy, pijac alkohol, czy może korzystając z solarium… Duży wpływ na wygląd naszej cery posiada również niedobór snu. Wymarzona oraz blyskawiczna pomoc dla cery zniszczonej oraz suchej. Zabieg gruntownie nawilża naskórek i głębsze warstwy skory oraz ujedrnia . Usuwa również intensywne łuszczenie się naskórka oraz wspomaga jego regenerację ( również po opalaniu). Na wygląd skóry posiada wpływ mnóstwo czynników: sposób odżywiania, przebyte choroby, zażywane leki, sposób życia, częstotliwość opalania się, zanieczyszczenie środowiska, smog, stres, oraz dużo innych czynników, które powodują, że ludzka skora staje sie bezbronna, a wolne rodniki atakują komorki naskórka, co prowadzi do uszkodzeń skóry, czyli przyspieszenia procesu starzenia. W niesprzyjajacych warunkach ludzka skóra starzeje się zdecydowanie szybciej. Wiele osób posiada cerę zmęczoną, o szarym albo także żółtawym odcieniu. Świadczy to również o niedotlenieniu skóry. Coraz więcej firm kosmetycznych usiłuje rozwiązać ów problem, opracowując pojedyncze preparaty, a także cale serie kosmetyków zawierających aktywny tlen. Używane do zabiegów odmładzania to również zazwyczaj serum o wysokim stężeniu kwasu hialuronowego 3.5% -to duet obu typów kwasow hialuronowych, kwasu ULMW (małocząsteczkowego),który stanowi większy procent obecnosci w mieszaninie i HMW (wielkocząsteczkowego).Duet ow wykazuje najkorzystniejsze oraz wzajemne uzupełniające się działanie. Kwas małocząsteczkowy o wyjątkowo niskiej masie posiada zdolność dzięki mezoterapii beziglowej do efektywnego wnikaniado głebszych warstw skory, wpływając na poprawę jej jędrnośi oraz elastyczności.Dodatkowo pełni funkcję antyoksydanta, składnika gojącego oraz regenerującego i promotora zwiększającego wchłanianie składników aktywnych poprzez skóre. Kwas wielkocząsteczkowy tworzy na powierzchni warstwę, która zapobiega uciekaniu wody z głębi skory. Cera młodzieńcza Skóra młodzieńcza zwykle charakteryzuje się łojotokiem albo tradzikiem i dlatego wymaga szczególnej opieki oraz pielęgnacji. Łojotok to również zwiekszona czynność gruczołów łojowych. Na wydzielanie łoju mają wpływ czynniki: nadmiar androgenow, niedobor witaminy A, E, B12, PP, C. Łojotok można leczyć : witaminami, hormonalnie, dietetycznie – prawidłowe odżywianie- duże ilości białka, witamin, soli mineralnych, należy ograniczyć spożycie tłuszczów , cukrow, unikać spożywania używek oraz słodyczy; klimatycznie – gimnastyka, spacery, higieniczny sposob życia. By pozbyć się zaskórników należy po prostu dokladnie oczyścić pory. Niestety skoro masz skłonność do powstawania zaskórników to również nie pozbędziesz się ich raz na zawsze. By twoja ludzka skóra byla cały czas gładka to również musisz wprowadzić pewne nawyki do codziennej pielęgnacji skóry. Istnieje dużo metod na złuszczenie martwego naskórka oraz pozbycie się zaskórników oraz wszystkie z nich znajdują się na pewno w twojej kuchni. Jednym z najlepszych domowych metod na zaskórniki może być miód. Powinien być też on możliwie jak najbardziej gęsty (kiepsko się sprawdzają produkty miodopodobne). Nałóż miód na czysta oraz wilgotną skórę a następnie masuj palcami miejsca w których występują zaskórniki poprzez okolo 3-5 minut. Miód oprócz tego, że usuwa zaskórniki to rownież posiada też działanie antybakteryjne oraz antyoksydacyjne. Skoro lubisz eksperymentować to również zamiast samego miodu możesz zmieszać jego z odrobiną mąki oraz wody – by uzyskać konsystencję pasty. Taka mieszanka bedzie miala dodatkowo właściwości złuszczające martwy naskórek. Łojotok można leczyć : witaminami, hormonalnie, dietetycznie – prawidłowe odżywianie- duże ilości białka, witamin, soli mineralnych, należy ograniczyć spożycie tłuszczów , cukrow, unikać spożywania używek oraz słodyczy; klimatycznie – gimnastyka, spacery, higieniczny sposob życia. Zmiany łojotokowe powinny wystąpić zarówno na twarzy jak oraz na dekolcie ramionach, plecach. Wpływa na czynności gruczołów łojowych, procesy rogowacenia naskórka. Zabiegi na skórze lojotokowej powinny być też lagodniejsze niż w przypadku cery zdrowej zarówno w domu jak oraz w gabinecie. Cera lojotokowa wymaga przede wszystkim normalizacji pracy gruczołów lojowych i higienicznego oczyszczenia skory. Zmiany łojotokowe powinny wystąpić zarówno na twarzy jak oraz na dekolcie, ramionach, plecach. Wplywa na czynności gruczołów łojowych, procesy rogowacenia naskórka. Zabiegi na skórze łojotokowej powinny być też lagodniejsze niż w przypadku cery zdrowej zarowno w domu jak oraz w gabinecie. Cera łojotokowa wymaga przede wszystkim normalizacji pracy gruczołów łojowych i higienicznego oczyszczenia skóry. Do pielęgnacji domowej zaleca się preparaty o działaniu antybakteryjnym, normalizującym, które nie spowodują nadmiernego odtłuszczenia naskórka. Są to również delikatne żele do mycia twarzy, peelingi, toniki. Zaleca się również stosowanie naparów do przemywania twarzy z rumianku, babki lekarskiej, szałwii, bzu. Całkowitym zakazem może być przy skórze łojotokowej mycie twarzy woda oraz mydlem i używanie kosmetykow na bazie spirytusu, zalecane może być również stosowanie zasypki alantanu i masek bakteriobójczych, nawilżajacych oraz odżywczych.

Cera starcza

Wraz z upływem lat procesy starzenia obejmuja nie jedynie naskórek, ale powstają również w głebszych warstwach skóry. Najważniejsze zmiany powstają w skorze właściwej. Degradacji ulegają włókna kolagenowe i sprężyste. Ludzka skóra zaczyna się starzeć ok. 25 roku życia. Symptomy starzenia się skóry powstają zarówno na powierzchni, jak oraz w warstwach leżących głebiej. Najważniejsze zmiany rodza się w skórze wlaściwej oraz polegają na degradacji włókien kolagenowych oraz sprężystych. Dochodzi do suchości oraz silnego zluszczania naskórka, powstają zmarszczki. Wewnętrzna, martwa warstwa naskórka staje się niespójna oraz gruba (co powoduje promieniowanie UVA oraz UVB). Proces starzenia polega na tym, że ludzka skóra staje sie sucha, malo elastyczna, pokryta zmarszczkami oraz chropowata. Po 30 roku życia zmarszczki mimiczne pogłębiają się oraz zaczynaja przechodzić w zmarszczki trwale. W wieku 40 lat pojawiają sie zmarszczki promieniste wokół ust. Owal twarzy staje się nieregularny , policzki opadają oraz pojawia się linia smutku. Lipidy substancji międzykomórkowej tj kwasy, tłuszcze oraz ceramidy utleniają się oraz proces wytwarzania naturalnego czynnika nawilżającego zostaje zakłócony w wyniku czego ludzka skóra staje się sucha, szorstka oraz łuszczy się. Cera zwykle starzeje się odpowiednio do wieku. Można nie mniej jednak zwolnić, a także odwrócić ow proces, naturalnie w ograniczony sposob. Przedwczesne starzenie posiada zazwyczaj określoną przyczynę, jak np. choroba, ogólne zaniedbanie, stres czy może nadużywanie słońca. Może ono się zacząć więc już po 30r.ż. Małe zmarszczki mimiczne utrwalają sie, ludzka skóra staje się sucha, cienka oraz traci jędrność w związku z zanikiem podskórnej tkanki tłuszczowej. Pielęgnując cerę dojrzałą koniecznie stosujmy mleczko do demakijażu i tonik. Używaj też kremów odżywczo – regenerujących na twarz. Koniecznie unikaj stresu i korzystania z kąpieli słonecznych oraz solarium. W okresie letnim pamiętaj o ochronie skóry przed promieniami słonecznymi, używaj w tym celu kremów z filtrami. Z wiekiem zaczynają pojawiać się przebarwienia, odbarwienia, naczyniaki, plamy soczewicowate, brodawki, łojotokowe zmiany zastoinowe oraz rogowacenie. Skutkiem złożonego mechanizmu starzenia genetycznego zanikowi ulega żywa rozrodcza warstwa naskorka oraz maleje liczba podziałów komórkowych. Promieniowanie świetlne przyczynia się do tego, iż zewnetrzna warstwa naskórka staje się gruba oraz niespójna. Ludzka skóra starcza może być sucha, chropowata, mało elastyczna, pokryta zmarszczkami, z czasem powinny pojawić się odbarwienia oraz przebarwienia, brodawki, plamy soczewicze, łojotokowe zmiany zastoinowe, nadmierne rogowacenie. Cera atroficzna Atrofia czyli zanik skory związana może być z procesem starzenia się, którego tempo zależy od czynników genetycznych. Naskórek starzeje się zarowno w głębszych warstwach, jak oraz na powierzchni. Atrofia może powstać spontanicznie albo jako konsekwencja innych dolegliwości skóry. Zmiany powinny mieć charakter wrodzony albo nabyty. Ludzka skóra atroficzna staje sie cieńsza, traci rozciągliwość oraz elastyczność, następuje zanik przydatkow skóry, powstają głębokie zmarszczki oraz występują zwyrodnienia tkanki łącznej, dochodzi do zaniku wlókien sprężystych oraz kolagenowych. Wszystkie zalecenia oraz zakazy sa takie jak w przypadku skóry starczej. Dla cery atroficznej poleca się maseczki takie jak dla cery suchej i uniwersalne dla każdego rodzaju cery. Można do maseczek dodawać witaminę A +E w kroplach, a do rozprowadzania używać oliwy z oliwek. Można zwiększyć częstotliwość stosowania także do 3 razy w tygodniu. Bezpośredni wpływ na procesy starzenia maja zmiany hormonalne, szczegolnie w okresie menopauzy, gdy to również oprócz obniżenia poziomu hormonów, występuje często pogorszenie stanu psychicznego, co uwidocznia sie na twarzy. Owal twarzy iest nieregularny, opadają policzki , pogłębiają się zmarszczki okołowargowe – tzw. „linie smutku”, widoczne zmarszczki pojawiają sie na czole, u nasady nosa, na szyi oraz dekolcie. Skora atroficzna traci rozciągliwość oraz sprężystość, nastepuje regres tkanki tłuszczowej i zanik przydatków skóry, powstają głębokie zmarszczki. Atrofia może powstać spontanicznie albo jako konsekwencja innych dolegliwości skóry. Zmarszczki mimiczne około 30 roku życia przechodzą w zmarszczki stałe. Po 40 roku życia pojawiają się promieniste zmarszczki nad górna warga oraz z czasem pogłębiają się. Wpływ na powstawanie zmarszczek tego typu posiada czeste palenie (ściąganie mimiczne ust) i nadmierne opalanie się. Na proces starzenia się skóry ogromny wpływ mają też zmiany hormonalne, szczególnie w okresie menopauzy. Wtenczas oprocz zaniku hormonów, występuje często osłabienie stanu psychicznego, co uwidacznia sie na twarzy. Jej owal staje się nieregularny, fałdy „linii smutku” pogłębiają się, opadają policzki, na czole, nasadzie nosa, szyi oraz dekolcie pojawiają sie widoczne zmarszczki. Zgubny wplyw na skórę mają papierosy, nikotyna bowiem przyczynia się do obkurczania naczyń krwionośnych, co pogarsza odżywienie komórek skóry. Ludzka skóra palacza rożni sie od skóry osób niepalących. Występuje na niej dużo więcej zmarszczek, posiada kolor ziemisty, często problemem są też poszerzone naczynka krwionośne. U osób palacych proces starzenia się skóry przebiega dużo szybciej. Skóra atroficzna traci rozciągliwość oraz elastyczność, ulega ścienieniu, zanika podściółka tłuszczowa oraz przydatki skóry, pojawiają się głebokie zmarszczki.

Cera naczyniowa

Cera ta charakteryzuje się rozszerzonymi, widocznymi naczyńkami krwionośnymi. Niewlaściwie pielęgnowana cera naczyńkowa może w rezultacie stać się „rumieniowatą”, co wiąże się z kruchością naczyniek krwionośnych (genetyczne predyspozycje). Taka cera często piecze oraz powoduje uczucie rozgrzania. Rozszerzone oraz pękajace naczynka krwionośne (tzw. pajaczki) to również kłopot wielu kobiet w różnym wieku. ów typ cery może być trudny w codziennej pielęgnacji, wymaga również specjalnych dodatkowych zabiegów. Tendencja do rozszerzania oraz pękania naczyń krwionośnych może być też jednym z czynników późniejszego rozwoju tradziku różowatego. Pośrod przyczyn wpływających na kruchość naczyń krwionośnych należy wymienić zaburzenia hormonalne, wrodzoną wrażliwość skory, zaburzenia krążenia, czynniki emocjonalne, schorzenia przewodu pokarmowego (Np. uszkodzenie wątroby), nadciśnienie tętnicze. Stan ów pogarszają również czynniki atmosferyczne – duże wahania temperatury, długotrwałe oraz nadto intensywne opalanie się, mróz oraz wiatr. Intensywniejsza „działalność” naczyń krwionośnych może być np. typowa dla okresu dojrzewania oraz przejawia się częstymi rumieńcami. Tendencje do rozszerzania się naczyń krwionośnych wystepuje również często w okresie menopauzy. Kruchość naczynek może być związana z ich podwyższoną przepuszczalnością, która powoduje przenikanie do skóry wielu czynników zapalnych. Kruchość oraz nadwrażliwość naczyń krwionośnych może być jednym z czynników przyczyniających się do powstawania trądziku różowatego. Na skórze dochodzi do pojawienia się rozlanego rumienia, uczucia pieczenia oraz rozgrzania. Kruche naczynia włosowate nie wytrzymują ciśnienia krwi, zaczynają pekać, pozostawiając trwałe ślady tzw. pajączki. Osoba posiadająca cerę naczynkową nie powinna myć twarzy wodą z mydłem ponieważ podrażni to również cerę oraz wystąpi wówczas na skórze rumień, swędzenie oraz pieczenie. Zakazane może być również korzystanie z kapieli słonecznych, częste zmiany temperatury, spożywanie goracych posiłków a rownież stosowanie alkoholu, mocnej kawy oraz herbaty i ostrych przypraw. Pielęgnując cerę naczynkową stosujmy mleczka oraz toniki przeznaczone do cery naczynkowej albo wrażliwej. Aplikuj kremy pielęgnacyjne na dzień oraz na noc w skladzie ktorych znajdą się preparaty wzmacniające naczynka krwionośne( witamina C,ruta,arnika,hamamelis,kasztanowiec). W okresie letnim stosuj kremy oraz kosmetyki kolorowe z blokerami słonecznymi, a zimą chroniące przed mrozem oraz wiatrem. Zaleca się też picie wyciągu ziołowego z ruty. Cera naczynkowa to również cera, której podstawową cechą może być kruchość naczyń krwionośnych. Kruchość ta może być zwiazana z szeregiem skomplikowanych mechanizmów zewnątrz- oraz wewnatrzpochodnych. Krótko mówiąc na powstawanie cery naczynkowej mają wpływ: aktywność hormonów kobiecych (estrogenów), czynniki zapalne krążące we krwi, niewłaściwy sposób życia, stres. Skłonność do powstawania cery naczynkowej może być też dziedziczna. Kruchość oraz nadwrażliwość naczyń krwionośnych może być jednym z czynnikow przyczyniających się do powstawania trądziku rożowatego. Skłonność do występowania rozszerzonych naczyń krwionośnych (teleangiektzji) wystepuje więc już w dzieciństwie, a po dwudziestym roku życia naczyńka zaczynaja być też widoczne. Skóre taką należy traktować jako nadzwyczaj wrażliwą. Reaguje ona rumienieniem, opuchlizną oraz pieczeniem. Zaczerwienienie może pojawiać sie w okolicach policzków, nosa oraz brody, najczęściej na skutek picia kawy, mocnej herbaty, alkoholu, spożywania ostrych przypraw, a także w przypadku zjedzenia goracego posiłku. Do pierwszych sygnałów tej dolegliwości można też zaliczyć pojawienie sie rumienienia wywołanego zmianą temperatury, wzruszeniem albo zdenerwowaniem. Rozszerzone naczyńka powinny powstać przy każdym typie cery, ale najbardziej narażona na tę choroba może być ludzka skóra delikatna, cienka oraz wrażliwa. W salonach piękności można wykonać dużo zabiegów przeznaczonych dla osób z problemem naczyniowym, Np. z wykorzystaniem aktywnych składników majacych na celu rozjaśnienie skóry oraz przywrócenie jej jednolitego kolorytu. Powinny być też one realizowane dwa razy do roku w seriach po ok. 10 zabiegów. Najlepiej jesienia oraz na wiosnę. Osoby z cerą naczyniowa powinny poddawać się masażom relaksującym, zabronione natomiast sa intensywne masaże pobudzające. Zabronione są peelingi ziołowe. Dopuszczalna może być natomiast eksfoliacja kwasami owocowymi. Bardzo dobrze wpływają na cerę drenaże limfatyczne. Zamykanie rozszerzonych naczyń krwionośnych może być jedynym sposobem na całkowite rozwiązanie tego estetycznego problemu. W przypadku zmian umiejscowionych na twarzy stosuje się elektroterapię albo laseroterapie. Jedną z efektywniejszych metod może być elektrokoagulacja, zabieg z użyciem specjalnej elektrody, poprzez która przepływa prąd o wysokiej czestotliwości. Zalete stanowi fakt, iż może być to również metoda bezinwazyjna, bezigłowa. Nowszą propozycją usuwania “pajączków” może być laser argonowy. Działa wybiórczo, nie powoduje niekorzystnych zmian w partiach poddawanej zabiegowi skory. Wynikiem jego działania może być obkurczenie naczyń krwionośnych. Skuteczność zabiegu zamykania naczynek może być uzależniona od jakości urządzenia oraz co najważniejsze- techniki oraz umiejętności specjalisty. I dlatego trzeba wybierać profesjonalistów posiadających certyfikaty oraz mających doświadczenie w tej dziedzinie.

Co zrobić by wzmocnić mięśnie?

Posted on

Przed wakacjami chcemy wzmocnić nasze mięśnie by móc uprawiać sporty i długie wycieczki. Co nam pomoże? Przede wszystkim trening i ćwiczenia, ale także odpowiednia dieta wzmacniająca mięśnie. Mężczyźni oraz kobiety, którzy pragna rozbudować masę mięśniową, oprócz regularnego uprawiania sportów siłowych, powinni stosować odpowiednią dietę, bogatą w skladniki odżywcze. Ich właściwy poziom w codziennym jadłospisie wpłynie na szybsze uzyskanie pożądanych efektów. Każdy trening, także ów w domu, należy rozpoczać od rozgrzewki, która przygotuje organizm do wysiłku oraz zmniejszy ryzyko kontuzji. Efekty ćwiczeń wzmacniających mięśnie oraz poprawiających sylwetkę będą wciąż jeszcze większe, jeśli połaczysz je z ćwiczeniami polepszającymi kondycję, np. z jazdą na rowerze, pływaniem, skakaniem na skakance, marszobiegiem. Przy wzmianianiu mieśnia ważny może być trening oporowy.

Przykładowo powiedzmy, by wzmocnić osłabioną szyję oraz wyższe partie mięśni pleców, by poprawić ‘przygarbiona’ sylwetkę, nie wystarczy samo używanie owych mięśni, ale trzeba sprawić by pracowaly intensywniej niż normalnie. Zwykłe stanie w pozycji wyprostowanej oraz odchylanie pleców do tyłu (praca może być wówczas wykonywana m.in. poprzez mieśnie grzbietowe) to także za malo. Ale wystarczy pomóc sobie siłą grawitacji, by dodać oporu do tej czynności, by ćwiczenie okazalo się niezwykle skuteczne. Kładac się na brzuchu oraz unosząc głowe oraz szyję dodajemy sobie oporu, mięsień pracuje intensywniej, a efekty są zadowalające. Nie wdrażaj jednakże od razu pełnego treningu, bo mięśnie te sa osłabione oraz jednocześnie napięte. I dlatego bardzo dobrze może być zacząć od małych kroczków oraz obserwować jak mięśnie pracują. Dzięki stopniowaniu wysiłku oraz znajomości własnego ciała łatwiej bedzie Ci ocenic gdy nadejdzie czas by zintensyfikować ćwiczenia. Wiadomo, że zbyt trudno może być zmusić się do ćwiczeń profilaktycznych, kiedy nic Cię wciąż jeszcze nie boli, a wady postawy bardzo dlugo nie bolą. Ale na pewno warto z nimi powalczyć. I dlatego spośrod kilkunastu zalecanych poprzez lekarzy wybraliśmy te trzy ćwiczenia, ktore oprócz wzmocnienia mięśni stabilizujących kręgosłup zapewnią Ci świetną sylwetkę. Pamiętaj jednak, aby robić je dokładnie, bo w technice może być pies pogrzebany. Spróbuj rozbroić tę bombę pod Toba, zanim rozpocznie sie odliczanie. Siedzisz godzinami przy komputerze, oglądasz telewizje na wpół leżac w wygodnym fotelu lub śpisz na miękkim materacu. Dla ciebie to także przyjemność oraz relaks, dla twojego kręgosłupa – tortury. Źle znosi także wszelkie przeciążenia, np. dźwiganie oraz chodzenie na wysokich obcasach. Na co dzień o nim nie pamiętasz, a on cierpliwie to wszystko toleruje. Do czasu. Prędzej czy może później przypomni o sobie, odzywając się piekącym, kłującym bólem plecow oraz skurczem mięśni.

A co mam jeść zapytasz? Należy przede wszystkim dostarczyć więcej pelnowartościowego białka, jak także zadbać o adekwatny rozkład posiłków w ciągu dnia. Skutecznia dieta pelna węglowodanów oraz białka może być istotna dla przyrostu masy – węglowodany są głównym źródłem energii dla pracujących mięśni i powodują wydzielanie insuliny, natomiast białka są budulcem dla mieśni. By to wszystko przebiegało prawidlowo potrzebna może być skutecznia dieta na poziomie 3500 kcal oraz wysiłku fizycznego, który równomiernie rozwinie wszystkie mięśnie, usprawni motorycznie, rozwinie szybkość oraz czucie ciała. Skutecznia dieta o takim bilansie kalorycznym zapewni utrzymanie rozwoju masy mięśniowej na stałym poziomie. Należy przede wszystkim dostarczyć więcej pełnowartościowego białka, jak także zadbać o adekwatny rozkład posiłków w ciągu dnia. Skutecznia dieta pełna węglowodanów oraz białka może być istotna dla przyrostu masy – węglowodany są głównym źródłem energii dla pracujących mięśni i powodują wydzielanie insuliny, natomiast białka sa budulcem dla mięśni. By sporty silowe przebiegały prawidlowo potrzebne są skutecznia dieta na poziomie 3500 kcal oraz wysilek fizyczny, który równomiernie rozwinie wszystkie mięśnie, usprawni motorycznie, rozwinie szybkość oraz czucie ciała. Skutecznia dieta o takim bilansie kalorycznym zapewni utrzymanie rozwoju masy mięśniowej na stałym poziomie. Jak ćwiczyć? Stań w lekkim rozkroku z ciężarkami w dłoniach. Zegnij ręce w łokciach tak, by pomiędzy ramieniem a przedramieniem powstał kąt prosty. Powoli, nie odrywając lokci od tułowia oraz nie zmieniając kąta zgięcia rąk, odciągnij ramiona w tył, aż poczujesz napięcie w plecach oraz tylnej części składowej ramion. Ściagnij mocno łopatki. Ćwiczac ramiona unoś jednocześnie w bok oraz do góry wyprostowaną prawą nogę. Wróć do pozycji wyjściowej. Wykonaj 2 serie ćwiczeń, po 16 powtórzeń na każdą nogę. Poznaj swoja anatomię, a łatwiej będzie ci osiągnać cele! Naturalnie nie zachęcam cie tutaj do studiowania calej oraz szczególowej anatomii czlowieka (chyba, ze masz na to także ochotę), a jedynie lokalizacji oraz zakresu skurczu podstawowych mięśni. Dzięki tej wiedzy będziesz mógł ‘izolować mięśnie’ , co znaczy mniej więcej tyle, że będziesz wiedział gdy oraz jak ograniczać skurcz jedynie oraz wyłącznie do tego mięśnia, nad którym chcesz pracować. Redukujesz wówczas pracę mięśni niepowiązanych, bo cała czynność wzmacniająca działa dokładnie tamże gdzie TY chcesz. Mięśnie szyji są na przykład umieszczone pomiędzy ramionami oraz rozciągają się w kierunku głowy. By izolować te mięśnie połóż się na łóżku w taki sposób, by przestrzeń pomiedzy ramionami znajdowała sie na brzegu łózka, a głowa zwisała swobodnie. W tym momencie gdy podnosisz głowe w górę oraz w dół sprawiasz, że pracują jedynie te konkretne mięśnie. Skoro z kolei zależy ci na wzmocnieniu mieśni wyższych partii pleców, kładziesz sie tak by oprócz głowy z łóżka zwisaly także ramiona. Podnosząc ramiona oraz klatkę piersiową wzmacniasz te mięśnie, na ktorych ci zależy. Podstawą jadłospisu powinny być też produkty spożywcze, będące źródlem węglowodanów – głównego źródła energii dla pracujących mięśni. Należy zadbać, by pieczywo, kasze, ryż, makaron, musli wchodziły w skład każdego posiłku. Każdy posiłek powinien także dostarczać organizmowi pełnowartościowego białka, składnika budujacego mięśnie. Najlepszym jego źródłem może być mięso czyli drób, chuda wołowina, polędwica, ryby, jak także mleko oraz produkty mleczne jogurty, kefir, sery i jajka ale nie jeść więcej niż 3-4 tygodniowo. Dieta nie może zawierać nadto dużej ilości tłuszczu. Najlepiej wybierać tluszcze jak najlepszej jakości, czyli oleje roślinne t.j. oliwa z oliwek, olej rzepakowy, słonecznikowy. Warzywa oraz owoce są źródłem cennych składników mineralnych oraz witamin, mających działanie antyoksydacyjne. Antyoksydanty oczyszczają organizm z wolnych rodnikow, które negatywnie działają na stan zdrowia, a powinny kumulować się podczas długotrwałego treningu. Powinno się jeść ok. 500 g warzyw oraz 250-300 g owoców na dzień. Jak trenować? Podobnie jak przy stretchingu, na temat tego jak najlepiej wzmocnić mięśnie także kraży dużo teorii, jednakże większość ekspertów zgadza się co do podstawowego elementu. Mięsień musi być też poddawany skurczowi o wiekszym poziomie natężenia niż podczas skurczów, jakie pojawiają sie podczas codziennych czynności! Dodam, że stretching przyczynia się do przyniesienia ulgi obolałym mięśniom, a wzmacnianie sprawia, że bolą wciąż jeszcze bardziej. Pamiętać jednakże należy, że gdy miesień może być obolaly trzeba dać mu czas na odpoczynek. Przyczyna może być prosta – włókna muszą sie zregenerowac, by móc znowu pracowac 2 razy intensywniej. Co z kontuzjami? Każda kontuzja może być inna. W przypadku wielu z nich ćwiczenie z umiarkowanym obciążeniem powinny być też wrecz zalecane. Wzmocnią mięśnie obudowujące stawy. Ludzkie kości oraz ludzkie stawy spełniają funkcję stelaża podtrzymującego ludzkie ciało oraz umożliwiającego jego sprawne poruszanie. Kiedy coś tam w nich szwankuje tę role po części składowej powinny przejąć mieśnie. Im są mocniejsze, tym lepiej będą stabilizować, godnie zastępując uszkodzony system kostny. Silne mięśnie powinny również chronić ludzkie stawy przed kolejnymi urazami. Prawidłowo realizowane ćwiczenia z ciężarami przyspieszają regeneracje tkanki mięśniowej, wzmacniają ścięgna oraz system kostny, bo zmuszają organizm do ciagłej odbudowy obszarów, które biorą udział w treningu. Posiłek przed 45 minut przed treningiem powinien zawierać ogromną ilość węglowodanów złożonych, by zaopatrzyć organizm w energię. Nie należy przed treningiem jeść potraw tłustych i mogacych działać wzdymająco. Po treningu (najlepiej w ciagu pierwszej godziny po jego zakończeniu) należy spożyć dużą porcję latwoprzyswajalnego bialka. Dieta zapewniająca przyrost mieśni oraz siły posiada znacznie wiecej kalorii niż potrzeba do codziennego treningu bądź do utrzymania kondycji. W tym celu wystarczy zapewnić umiarkowane spożycie kalorii; jeść te same produkty, ale w mniejszych ilościach, ale cześciej, szczególnie skoro chodzi o węglowodany oraz tluszcze. Jedzenie na diecie niewielkich posiłków przyspiesza metabolizm, korzystnie wpływa na właściwe wykorzystanie składników odżywczych i podnosi poziom niezbędnych w procesie regeneracji hormonów. Tkanka tłuszczowa różni się od mieśniowej. Grubsza albo cieńsza warstwa sadła pokrywa nie jedynie mięśnie brzucha. Im może być ona grubsza, tym trudniej zauważyć istnienie mięśni pod spodem, także kiedy są one znacznie rozwinięte. Pozbycie się zbędnego tłuszczu może być kwestią dopasowania diety, czyli wydatkowania większej ilości kalorii (trening aerobowy), niż się spożywa. Utrzymywanie poprzez dłuższy czas deficytu kalorycznego załatwi sadło. Fakt ow może być ogólnie znany, jako. jednakże jedynie nieliczni stosują w praktyce wynikajace zeń wnioski. Samo wykonywanie ćwiczeń mięśni brzucha nie zmniejszy warstwy sadla na nich. Wykonywanie ćwiczeń pojedynczej grupy mięśniowej nie stanowi dostatecznego wydatku kalorycznego, by w zauważalny sposób pomniejszyć zasoby sadła. Jego nadmiar zlikwidują jedynie intensywne ćwiczenia ogólne, angażujące jak najliczniejsze grupy mięśniowe (galop w dal, pływanie, cyklistwo, kopanie poprzez sznurek), oraz to także stosowane regularnie w dłuższym okresie czasu. Ćwiczenia ogólnorozwojowe (np. na silowni) są, jak najbardziej, dobrym pomyslem. Wielu ludzi (niesłusznie) boi sie ćwiczyć na siłowni. Jeśli zachowa się odpowiednie obciążenia, można z powodzeniem wykonać trening ogólnousprawniajacy. W Pani przypadku najlepiej będzie stosować małe oraz średnie obciążenia z dużą ilością powtorzeń. Najlepiej wybrać taka siłownię, na której może być obecny instruktor oraz pomoże dobrać odpowiednie obciążenia, w zależności od stanu oraz siły poszczególnych grup mięśniowych. Przykladowe ćwiczenia, to także np. unoszenie ramion z ciężarkami: przodem w górę, bokiem w góre, „wyciskanie” ciężarków nad głowe, „pompki” wzmacniające klatkę piersiowa oraz ramiona. Nie oznacza to także jednak, że powinno sie stosować ćwiczenia siłowe przy wszystkich kontuzjach oraz urazach, niemal jak złotą tabletkę na wszystko.

Niestety, niektóre ćwiczenia siłowe sa niewskazane dla osob z dużymi wadami kręgosłupa. Gdy kregosłup może być krzywy, nieprawidłowo rozkłada obciążenia oraz w trakcie ćwiczeń z dużymi obciążeniami może dojść do niebezpiecznych przeciażeń. Z pewnością nie powinniśmy wykonywać ćwiczeń, podczas których odczuwamy ból. Może być on zawsze sygnałem alarmowym ze strony ciała. Zawsze, szczególnie w przypadku przebytych kontuzji oraz problemów zdrowotnych, konsultuj trening z lekarzem albo fizjoterapeutą. Specjalista dobierze korzystny rodzaj ćwiczeń i odradzi te, które powinny zaszkodzić. Niezwykle ważne może być również ich prawidłowe wykonywanie, i dlatego zwłaszcza na początku warto ćwiczyć pod okiem wykwalifikowanego trenera. Brzuszki częściowo obciążają kręgosłup, bo 2/3 tego ruchu może być realizowane poprzez mięsień ledźwiowy, ktory sąsiaduje z mieśniami pleców, czyli grzbietowymi. Wyeliminowaniem działania owych mięśni podczas robienia brzuszków wystarczy nie unosić tułowia do kolan, jedynie podnieść połowę naszego tułowia oraz tak robić kolejne powtórzenia. Pilates może być dobry na wzmocnienie kręgosłupa oraz niweluje większość bólów z nim związanych. Dużo sie rozciągaj. Ćwiczenia korekcyjne również są dobrym przykładam. Np. połóż się na plecach na twardej powierzchni, w rękach trzymaj ręcznik na maxa naciągnięty oraz połóż wyprostowane ręce z tak naciągniętym ręcznikiem, byś mógł ruszać rękoma jedynie w stawie barkowym. Najpierw „machaj” rękoma z nad głowy, następnie tak by ręcznik był nad twarzą. a na końcu trzymaj je nad brzuchem. Pamiętaj o tym by rece były cały czas wyprostowane. Powtórz tak parę razy , następnie potwórz to także ćwiczenie z nogami uniesionymi w górę prostopadle co podloża. Nasze ludzkie ciało rzeźbimy sami. Żeby bardzo dobrze wygladało musimy dolożyć wlasnych starań. Dzięki wyćwiczonym mięśniom nie jedynie uzyskujemy ładną oraz zgrabną sylwetke, ale również latwość oraz gibkość ruchów i właściwszą pracę narządów wewnętrznych. W ów sposób zapobiegamy różnym dolegliwościom bólowym ze strony kręgosłupa, czy może mięśni podczas wykonywania codziennych czynności w domu oraz w pracy. Wystarczy ćwiczyć 2-3 razy w tygodniu po ok. 30 minut, ustalając sobie zestaw ćwiczeń, obejmujących wszystkie grupy mięśniowe.Przedstawione poniżej propozycje dotyczą najważniejszych partii mieśni, których wzmocnienie może być ważne dla naszego zdrowia oraz wyglądu. Aerobiczna szóstka Weidera, to także zestaw kilku ćwiczeń, które bez problemu można wykonywać w domu. Warunkiem skuteczności może być regularność oraz konsekwencja – liczba powtórzeń rośnie z dnia na dzień, a ostatecznie trening trwa nieprzerwanie poprzez 40 minut. Metoda powszechnie uważana może być za niezwykle wymagającą oraz skomplikowaną, ale nie zniechęcaj się. W rzeczywistości organizm stopniowo przyzwyczaja się do wysilku, a efekty widoczne sa zatem już po kilku dniach. Ale jak ćwiczyć? Kolejnym ćwiczeniem może być naprzemienne unoszenie nóg oraz ramion w kleku podpartym. Przyjmij pozycje klęk podparty, tułów równolegle do podłoża a uda oraz ramiona prostopadle do podłoża oraz tułowia. Utrzymując ludzkie ciało w równowadze z wyprostowanymi plecami unoś naprzemiennie lewą rękę oraz prawą nogę. Po uniesieniu ręki oraz nogi oraz trzymaj je w powietrzu poprzez dwie sekundy. Nastepnie powróć do pozycji wyjściowej oraz wykonaj to także samo drugą ręką oraz nogą. Nie wykonuj zamachów ruchy mają być też powolne oraz kontrolowane. Nie wykonuj skrętów kręgosłupa (kręgosłup posiada być też caly czas prosto). Skoro nie jesteś w stanie utrzymać równowagi wykonując to także ćwiczenie w klęku spróbuj wykonać jego w leżeniu na brzuchu. Połóż się na plecach. Zegnij prawą reke oraz załóż dloń za głowę, lewą rękę połóż na podłodze prostopadle do ciała. Lewą piete polóż na prawym kolanie. Zrob skłon wyobrażając sobie, że prawym ramieniem chcesz dotknąć lewego kolana. Łokieć trzymaj z tyłu (nie kieruj jego do wewnątrz), a brodę – wysoko w gorze. Wykonaj to także samo ćwiczenie, zmieniając nogę oraz rękę. Zrób dwie serie po 16 powtórzeń na każdą stronę. Stań w wykroku – lewa noga w przód, lekko zgięta, prawa tworzy z głową oraz tulowiem jedną linię. Chwyć jeden koniec gumy dynabord w lewą dłoń, a drugi przydepnij stopą. Zegnij rękę w lokciu, tak by poczuć napiecie w bicepsie, a następnie ją wyprostuj. Ćwiczenie powtórz 16 razy. Wykonaj 2-3 serie każda ręką. Skuteczność pracy nad kondycją mięśniową zależy w przeważającej mierze od przestrzegania pewnych kluczowych zasad biomechanicznych. Pozwalają one odróżnić ćwiczenia bezpieczne oraz wydajne od takich, które nimi nie są. Dobry wygląd mięśni brzucha zależy zarówno od tego, co masz czyli samych mieśni, jak oraz od tego, czego nie masz czyli sadła. Najzdrowsze dla zwykłego człowieka są ćwiczenia z własnym cialem oraz z wolnymi ciężarami (np. sztangami), czyli bez użycia maszyn. Wynika to także z faktu, iż sprzęt dostępny na siłowniach izoluje poszczególne mięśnie. To także znaczy zmusza wybrane grupy mieśniowe do wykonywania pracy indywidualnie, bez udziału innych. Normalnie mięśnie nigdy nie pracują w izolacji . Przy niemal każdym ruchu, jaki wykonujemy w mniejszy albo większy sposób może być zaangażowanych dużo grup mięśniowych, a nie np. sam jeden biceps. Ćwiczenie mieśni z osobna może być niefizjologiczne. Tymczasem maszyny do ćwiczeń wymuszają nienaturalny ruch w płaszczyźnie przewidzianej poprzez producenta maszyny, nie naturę. Przykładem niech będzie maszyna do ćwiczeń mięśni ud. Nie posiada takie sytuacji, gdzie moglibyśmy wykorzystać mięsień czworoglowy uda (odpowiedzialny za prostowanie kolana) bez angażowania ścięgna udowego (ścięgno, ktore kiedy może być nierozciągnięte, uniemożliwia nam zlapanie dłońmi za stopy przy prostych kolanach) poza maszyną stworzoną specjalnie w tym celu. Mięśnie posiadają kurczliwość: pobudzone poprzez system nerwowy, potrafią skurczyć się do 2/3 swej długości początkowej. Ta ich cecha, połaczona z umiejscowieniem poszczególnych mięśni w ludzkim ciele, umożliwia nam wszelkie ruchy. Mieśnie brzucha, prócz umożliwiania ruchów tulowia, chronią leżące w głębi narządy. Ich współdziałanie z prostownikami kregosłupa może być niezbędne dla zachowania prawidłowej postawy ciała. Na etapie budowy masy ćwiczący musi liczyć się także z pewnym przyrostem tkanki tłuszczowej. Niestety w sposób naturalny niemożliwe może być budowanie całkowicie beztłuszczowej masy mięśni. Niepotrzebnego balastu pozbywamy się redukując masę ciała. Stosując zasady właściwego odżywiania oraz treningu jesteśmy w stanie skutecznie minimalizować przyrost tkanki tłuszczowej oraz rozpad mięśniowej. Dietę bilansujemy na poziomie około 37% białka, poniżej 50% węglowodanów złożonych i poniżej 10% kwasów tluszczowych. Odpowiednie dobranie proporcji pomiędzy poszczególnymi skladnikami odżywczymi zapewnia budowanie tkanki mieśniowej przy jednoczesnej utracie tkanki zapasowej.

Wszysko co chcecie wiedzieć o znaczeniu baterii jelitowych a wstydzicie się zapytać

Posted on

Dzisiaj zajmiemy się mało estetycznym tematem naszych bakterii jelitowych zamieszkujących w naszych trzewiach. Flora bakteryjna jelit, mikroflora jelitowa – zespół mikroorganizmów (mikrobiom), głównie bakterii, tworzący w układzie pokarmowym złożony ekosystem; u zwykłego człowieka jeden z elementów jego flory fizjologicznej. Probiotyki (z greki – „wspierajace życie”) to również drobnoustroje (bakterie albo drożdże), które podane w właściwej ilości korzystnie wpływają na organizm. Zaliczamy do nich bakterie jelitowe, takie jak Lacto-baccillus czy może Bifidobacterium, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania całego organizmu. Z kolei prebiotyki to również substancje obecne w pożywieniu, które stymuluja rozwój flory bakteryjnej jelit. Jednym z naturalnych prebiotykow może być inulina, która obniża poziom glukozy oraz cholesterolu we krwi, zwiększa dostępność składników mineralnych, wspomaga system odpornościowy, reguluje wypróżnianie i zmniejsza ryzyko nowotworów jelita grubego. Inulinę zawierają: cykoria, por, cebula, czosnek, szparagi, karczochy, banany oraz niektore zboża. W produktach spożywczych stosuje się ja jako zamiennik tłuszczu i w celu obniżenia wartości kalorycznej – inulina posiada zaledwie 1,5 kcal na 1 g produktu. Inulina może być składnikiem nowego musli firmy Sante – Musli Lo z owocami i Musli Lo orkiszowego z jagodami goji. Według Światowej Organizacji Zdrowia Według (WHO) probiotyki to również nie jedynie składniki oraz suplementy codziennej diety o udokumentowanym działaniu, ale przede wszystkim sprawdzone, bezpieczne leki. Pomagają, praktycznie nie wywołując skutków ubocznych (poza preparatami starszej generacji, kiedy pożywki stosowane do hodowli bakterii probiotycznych wywoływały reakcje uczuleniowe), pokonać bakterie chorobotwórcze, zaburzające funkcjonowanie organizmu. Nie muszą „pracować” akurat w jelitach oraz być też stosowane doustnie – preparaty zawierające przyjazne szczepy stosuje się choćby dopochwowo przy infekcjach „kobiecych”. Niekoniecznie są również bakteriami: np. przeciwko nawracajacym infekcjom wywołanym poprzez Clostridium difficile wykorzystuje się w preparatach drożdżaki Saccharomyces boulardii.

Jak wiadomo przewód pokarmowy zwykłego człowieka rozpoczyna się jamą ustną, w której spożyty pokarm ulega rozdrobnieniu oraz wymieszaniu ze śliną oraz gdzie rozpoczynają sie procesy trawienia. Następnie, poprzez przełyk, pokarm zostaje przesunięty do żoładka, w ktorym zachodzi jego upłynnienie przy udziale enzymów trawiennych i kwasu solnego. Z żołądka treść pokarmowa przedostaje się porcjami poprzez dwunastnicę do jelita cienkiego. W jelicie cienkim, oraz następnie grubym, zachodzi dalsze trawienie i wchlanianie składników pokarmowych. Niestrawione oraz zagęszczone resztki pokarmu, wspólnie z częścią mikroorganizmów sa wydalane poprzez odbyt na zewnątrz. Przewód pokarmowy, poza funkcją trawienną oraz miejscem wchłaniania składników pokarmowych, stanowi też wybiórczą barierę fizyczną, mikrobiologiczną oraz immunologiczną dla substancji oraz mikroorganizmow, które powinny być też dla zwykłego człowieka szkodliwe. Wiec już dzięki temu mikroorganizmy jelitowe powinny sprzyjać tyciu, zwiększają bowiem pulę dostępnych w organizmie kalorii. Z najnowszych badań zespołu z Wydziału Medycyny Uniwersytetu Waszyngtońskiego w St. Louis wynika jednak, że ich rola polega też na pobudzaniu procesu odkładania kalorii w postaci tłuszczu. Stres, długotrwała antybiotykoterpia, radioterapia czy może stany zapalne przewodu pokarmowego to również jedynie niektóre przyczyny, które powinny zakłócić równowagę panującą w jelitach. Kiedy dojdzie do nadmiernego rozwoju bakterii Clostridium difficile, Klebsiella oxytoca, Salmonella spp. albo grzybów Candida albicans, zaczynaja pojawiać się charakterystyczne objawy. Mikroby pobudzają bowiem kaskadę procesów w ukladzie odpornościowym, ktory ostatecznie zwraca sie przeciwko tkankom własnego organizmu, w tym wypadku przeciwko stawom. W jelitach zwykłego człowieka bytuja tysiace gatunkow bakterii, z ktorych dużo korzystnie wpływa na rozwój odporności. Jednakże flora jelitowa może też przyczyniać się do zaburzenia pracy tego ukladu, zwłaszcza jego agresji na komórki własnego organizmu. Najnowsze badania wskazują, że tak jesteśmy w stanie dzieje się w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), poważnej choroby, która powoduje bolesne obrzęki stawów, ich deformację oraz może prowadzić do niepełnosprawności. Naukowcy doszli do takich wniosków po przebadaniu myszy, których jelita od urodzenia nie byly zamieszkane poprzez florę bakteryjną. Zwierzęta jadły o 30 proc. więcej, niż zwykle myszy, ale miały od o 50 proc. mniej tkanki tłuszczowej. Okazało sie, że kiedy jelita myszy zasiedlono bakteriami, proces odkładania tłuszczu nasilił się w ciągu 2 tygodni o około 60 proc. Działo się tak, pomimo że zwierzęta zaczęły mniej jeść. Co więcej, myszy miały objawy zaburzeń metabolicznych, które sprzyjają cukrzycy typu II. U wielu , szczególnie starszych osob występuja oraz objawiają się zgaga, gazami, wzdęciami, zaparciem albo biegunką. Przyczyną może być nieprawidłowe wydzielanie soków trawiennych, enzymów, a również niemożność odpowiedniego żucia pokarmów. Prowadzi to również do upośledzenia trawienia oraz wchłaniania składników pokarmowych, co objawia sie osłabieniem, złym samopoczuciem, utratą masy ciała oraz zaburzeniami odporności. W ludzkim przewodzie pokarmowym egzystuje ogromna liczba mikroorganizmow w ilości od 106 do 1012 w 1 g treści, w zależności od odcinka jelito cienkie, jelito grube, odbytnica. Największą aktywność, liczebność oraz zróżnicowanie wykazuje mikroflora zamieszkująca jelito grube. Szacuje się, że występuje tamże od 500 do 1000 gatunków należących do 45 rodzajow oraz 17 rodzin drobnoustrojów, które stanowią 80% suchej masy kalu. Ze względu na charakter środowiska w którym żyją, bakterie te są bezwzglednie beztlenowe albo względnie beztlenowe a przemiany metaboliczne z ich udziałem mają charakter procesów fermentacyjnych. O tym, że produkty poddane właściwej fermentacji są korzystne dla zdrowia wiedzieli wiec już starożytni oraz chętnie sięgali po kiszonki czy może kwaśne mleko. Wielki Ludwik Pasteur opisywał zachowania antagonistyczne pomiędzy bakteriami oraz zakładał możliwość wykorzystania tego zjawiska w przyszłości, z korzyścią dla człowieka. Więc już w 1907 roku Ilja Miecznikow, rosyjski mikrobiolog oraz noblista, był przekonany, że spożywanie jogurtów oraz kefirów może wyraźnie wydłużyć nasze życie człowieka, a również pomóc mu pokonać infekcje bakteryjne. Pojęcie „probiotyku” pochodzi z 1965 roku, jednakże jego definicja ulega modyfikacjom, podobnie jak sama wiedza o probiotykach. Ze względu na wyłączenie bakterii oraz grzybow z królestwa roślin, slowo flora (mikroflora) w odniesieniu do mikroorganizmów bywa zastępowane pojęciem biota (mikrobiota), zwlaszcza w literaturze anglojęzycznej (ang. microbiota) i mikrobiom. U noworodków system pokarmowy może być sterylny, ale wkrotce w następnej kolejności dochodzi do kolonizacji poprzez florę bakteryjną. W późniejszym okresie, wraz ze starzeniem się, ogólna liczba drobnoustrojów nie podlega znaczącym zmianom, natomiast zwykle występuje istotna zmiana udziału poszczególnych grup. Obserwujemy narastanie liczby enterobakterii, Clostridium oraz enterokoków przy wyraźnym spadku liczby Lactobacillus oraz Bifidobacterium, ktore jesteśmy w stanie uznawane są za korzystne dla zdrowia. Może być to również prawdopodobnie przyczyną m.in. zwiekszenia częstości występowania zaparć u osob starszych. Aktualnie koncepcja probiotyku zakłada wprowadzenie do diety żywych mikroorganizmów w takiej formie, aby przetrwały w żołądku, dwunastnicy oraz były aktywne w okrężnicy (cześć jelita grubego), a rownież działały korzystnie na organizm czlowieka. Powszechnie wiadomo, że podstawowym źródłem pożytecznych bakterii Acidophilus w naszej diecie sa fermentowane napoje mleczne (jogurty, kefiry, „zsiadle” mleko). Jednakże w mojej praktyce lekarskiej często spotykam się z twierdzeniem, że „mleko może być dobre, ale… dla dzieci”. Weryfikując dietę owych osób, okazuje się, że może być ona „urozmaicona”, ale w różnego rodzaju mięsa oraz wedliny. Nie strawione resztki białek, pozostając dłuższy czas w jelitach, są doskonałą pożywką dla bakterii gnilnych oraz innych chorobotwórczych mikroorganizmow. Te z kolei, w swoim procesie rozwoju wytwarzają toksyny, szczególnie drażniące ściany jelita. A to również więc już pierwszy krok w kierunku zmian nowotworowych. To rownież prawdopodobnie stosowana poprzez wiekszość panów właściwa dieta predysponuje ich do wiekszej niż panie zachorowalności na nowotwory jelita grubego. Żywe bakterie znajdują się w jogurtach czy może kefirach. To również produkty zdrowe oraz zalecane w racjonalnej diecie. Nie są jednakże skutecznym środkiem w sytuacji, kiedy potrzebujesz skutecznej suplementacji probiotycznej. Steżenie bakterii nie może być bowiem zazwyczaj wystarczające, a także jeśli, nie są one w stanie przetrwać w niekorzystnym środowisku układu pokarmowego, bądź ich wpływ na ludzkie zdrowie zwykłego człowieka nie został wystarczajaco udokumentowany. Wyjątek stanowią niektóre fermentowane produkty mleczne o specjalnym przeznaczeniu. By produkt mleczny można bylo uznać za probiotyczny powinien w jednym gramie zawierać co najmniej 10 mln jednostek Bifidobacterium albo 100 mln jednostek Lactobacillus. By probiotyk mógł spełnić swoje zadanie, czyli skolonizować sie, a następnie chronić nasz system pokarmowy, musimy zadbać o jego właściwe odżywianie.

No i właśnie w tym miejscu z pomocą przychodzą nam prebiotyki – nie poddające się trawieniu składniki pokarmowe, którymi odżywiają sie bakterie probiotyczne. Najcześciej stosowanymi prebiotykami są rozpuszczalne frakcje błonnika pokarmowego – inulina oraz oligofruktoza, występujące w wielu roślinach, na przykład: pomidorach, cykorii, porach, cebuli, czosnku, szparagach, bananach czy może orzechach ziemnych. Badania wykazują, że obecność owych substancji w organizmie polepsza wchlanianie wapnia oraz magnezu z przewodu pokarmowego. ważnym dla naszego zdrowia zjawiskiem może być reakcja naszych jelit na przylegające do ich ścian bakterie probiotyczne. Komórki nabłonka układają się ściśle, znikają pomiędzy nimi przerwy, poprzez które powinny wniknąć do naszego organizmu zarówno drobnoustroje, toksyny, jak oraz alergeny. Tak zatem pierwszorzędna sprawą dla naszego zdrowia może być utrzymanie szczelnych jelit, tj. warstwy bakterii probiotycznych na powierzchni nablonka. Warstwę bakterii może niszczyć nieprawidlowe odżywianie (wspierające bakterie gnilne), a w szczególności antybiotyki czy może dodatki antybiotykowe do żywności. Jak wspierać albo odtwarzać tą warstwę ochronną bakterii? Warto przyjmować probiotyki – ułatwia to również przywrócenie równowagi. Warto żywić się probiotycznie. Najlepszym rozwiązaniem może być właściwa dieta uzupełniana o korzeń topinamburu. Musimy przetrzymać dyskomfort powodowany poprzez tworzący się gaz w jelitach. Po około miesiącu wszelkie dolegliwości ustąpią. Blona śluzowa jelita zostanie pokryta szczelnie warstwą bakterii. Staniemy sie poprzez to rownież zdrowsi. Dzieje sie to również za sprawą wsparcia, jakiego wzajemnie udzielają sobie bakterie probiotyczne oraz organizm człowieka. Może być to również dynamiczna rownowaga, w ustaleniu której czynnie bierze udzial nasz organizm. Kiedy jesteśmy w stresie, mamy ciężkie przeżycia – wnet dostajemy wzdęcia. Oznacza to, że doszło do utraty kontroli naszego organizmu nad życiem jelitowym. Nie wiemy wciąż jeszcze na jakiej zasadzie to również się dzieje. To wszystko to również może być niezwykle istotne dla naszego zdrowia, o czym świadczy poniższa obserwacja: Czasem pośród zwolenników „żywych kultur bakterii” pojawiają sie głosy, że szczepy bakteryjne zawarte w preparatach leczniczych sa mniej wartościowe, bo poddane suszeniu. Tymczasem liofilizacja nie oznacza „zabicia”, a „uśpienie”. W kapsułkach znajdują się wyselekcjonowane szczepy, nie dość, że zdolne przetrwać procs suszenia, to również wciąż jeszcze „odżyć” więc już w jelitach. Badania skuteczności „pracy” w jelitach najczęściej dotycza bakterii liofilizowanych, nie zaobserwowano wyra żywe liofilizowane (suszone na zimno, w stanie uśpienia). Bakterie naturalnie zamieszkujące zakamarki naszego przewodu pokarmowego nie powodują żadnych dolegliwości – wręcz przeciwnie, wspomagają proces trawienia pokarmów i chronią wnetrze naszego ciała przed swoimi chorobotwórczymi „kuzynami”. My natomiast, jako dobry symbiont, zapewniamy im schronienie i dostawy energii. Jednakże jak wykazaly badania, nie posiadamy oni wszyscy takich samych bakterii – ich skład gatunkowy i ilościowy rożni sie u każdego z nas. Duży wpływ posiada również obecność siarki (dużo miesa w diecie, konserwanty). Obecność siarki powoduje rozwoj bakterii redukujacych siarczany . Wywołują one stany zapalne jelit i zwiększają ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Siarki dużo zawiera jesteśmy w stanie mieso. Obecność siarki pobudza również rozwoj flory która metabolizuje takie gazy jak metan, wodór które powodują powstwanie kancerogenów niszczących DNA oraz utrudniających proces jego naprawy. Wybierając najlepszy preparat probiotyczny najlepiej poradzić się lekarza, ponieważ są pomiędzy nimi subtelne różnice, dotyczace choćby przeznaczenia, czasu stosowania, intensywności dzialania, itd. Odmienne probiotyki są stosowane u dzieci, odmienne u doroslych. Ich przyjmowanie zaleca sie w przypadku antybiotykoterapii oraz po niej nie krócej niż 7 dni (najlepiej zgodnie z zaleceniem lekarza), przewlekłego stresu oraz przemęczenia, nadmiernego spożywania alkoholu, nieodpowiedniej, źle zbilansowanej diety, uszkodzenia śluzówki jelita np. wskutek choroby. Dawkowanie oraz czas kuracji najlepiej skonsultować z internistą, badź lekarzem prowadzącym, ewentualnie zastosować się do zaleceń farmaceuty albo zawartych w ulotce informacyjnej. Pojęcie probiotyki pochodzi od greckich słów pro-, czyli za i bios oznaczającego życie. Terminem tym określa się wyselekcjonowane żywe mikroorganizmy, które spożyte w stanie żywym, w odpowiednio dużej ilości mają zdolność przeżycia pasażu jelitowego oraz wywierają korzystny wpływ na ludzkie zdrowie człowieka. Dla zwykłego człowieka najlepszym źródłem probiotyków w diecie są: fermentowane produkty mleczne: jogurty, kefiry, mleko acidofilne, maślanka. Bakterie mlekowe znajdują się też w szeroko dostępnych, tanich kiszonkach (kapusta, ogórki). W ramach poprawy funkcjonowania jelit można również korzystać z dostepnych na rynku preparatów probiotycznych. Zgodnie z aktualnym stanem wiedzy, skład flory jelitowej nie zależy od sposobu odżywiania. Wyróżniono natomiast trzy „enterotypy” (czyli rodzaje flory bakteryjnej jelit), które nazwano odpowiednio „bacteriode”, „prevotella ” oraz „ruminococcus” – od przeważających w nich bakterii. W pierwszym dominują mikroorganizmy wykorzystujace głównie weglowodany oraz białka, natomiast pozostale dwa – lepkie bialka występujace w jelicie. – Odkryliśmy, że flora bakteryjna osób szczupłych oraz otyłych znacząco się różni. Nie wiemy wciąż jeszcze czy może ta zależność może być przyczyną, dodatkowym czynnikiem, czy może skutkiem otyłości. Skoro jednakże miałyby sie okazać przyczyną, musimy to również szczegółowo zbadać – powiedział Stanislav Dusko Ehrlich, mikrobiolog Francuskiego Narodowego Instytutu Badań nad Rolnictwem w Jouy-en-Josas. Probiotyki, jak wszystkie żywe organizmy, musza coś tam jeść. Najbardziej kochają cukier, zwłaszcza niektóre wlókna pokarmowe pochodzenia roślinnego, ktore niestrawione docierają do naszych jelit. Skoro dobre bakterie mają dość pożywienia, chętnie się namnażają oraz pozostają w naszych jelitach z korzyścią dla organizmu. Pożywienie dla bakterii probiotycznych to również jesteśmy w stanie prebiotyki. Dzięki obecności bifidobakterii oraz pałeczek kwasu mlekowego napoje fermentowane wykazują wlaściwości antynowotworowe oraz antymutagenne . Posiadają hamujący wplyw na rozwój mikroflory fekalnej , ktora uaktywnia substancje rakotworcze , a również posiadaja zdolność biodegradacji azotynów co zmniejsza ryzyko powstawania kancerogennych nitrozoamin .

Jak wiadomo odpowiednia ilość korzystnych kultur bakteryjnych w przewodzie pokarmowym zapewnia ochronę przed rozwojem mikroflory gnilnej oraz chorobotwórczej . Bakterie obecne w produktach fermentowanych działają bakteriobójczo wobec paleczek duru brzusznego , czerwonki oraz pratków grużlicy . Hamujacy wpływ na rozwój szkodliwych grup mikroorganizmow posiada produkowany pod ich wplywem kwas mlekowy , octowy i nadtlenek wodoru . Szczególnie wrażliwe na obecność nadtlenku wodoru są bakterie Clostridium – wywołujące szereg zatruć pokarmowych . Bakteriom obecnym w napojach fermentowanych przypisuje się też rolę wspomożyciela systemu obronnego organizmu . Mają one zdolność przemieszczania się z odcinków jelitowych do sieci naczyń limfatycznych , gdzie wzmagają podział limfocytów , i zwiększają produkcje interferonów. W warunkach beztlenowych w obecności soli żółciowych przyczyniaja się do pochłaniania oraz rozkładania cholesterolu , maja zatem znaczacy udział w prewencji schorzeń miażdżycowych. Skoro przechodzisz antybiotykoterapię albo masz odmienne wskazania do stosowania probiotyku, skup się na nim. Prebiotyki nie pomogą, kiedy naturalna flora bakteryjna może być niewystarczająca, bądź nieprawidłowa. Odmienne bakterie, w tym chorobotworcze, mieszkajace w twoich jelitach również powinny lubić złożone cukry (polisacharydy) z wlókien, a przyrost dobrych bakterii nadto wolny (stąd potrzebne probiotyczne wsparcie). Wprawdzie profesjonalne prebiotyki zostały przygotowane w taki sposob, by odżywiać dobre bakterie, nie nadając sie zarazem dla bakterii oraz grzybów chorobotwórczych (np. scFOS), cały czas jednakże nie zastępując probiotyków. Najlepiej stosować je profilaktycznie, po konsultacji z lekarzem. Prebiotyki z kolei nie odpowiadają bezpośrednio za dostarczanie cennych bakterii. Są to również tak naprawdę nietrawione poprzez człowika składniki żywności, które stymulują wzrost i/lub aktywność określonych bakterii w jelicie grubym. Tutaj zaliczamy niektóre białka, peptydy, tłuszcze a w szczegolności oligo oraz polisacharydy. Najpopularniejsze to również fruktooligosacharydy, których szczególnie bogatym źródłem są czosnek, cebula, banany, pomidory, szparagi, cykoria. Dlaczego liczba „dobrych” drobnoustrojów może być niższa u osob z nadwagą? Wyjaśnieniem może być też zatrważajaca statystyka stosowania antybiotyków. Lekarze oraz epidemiolodzy alarmują więc już od dawna, że nadużywanie antybiotykow powoduje uodparnianie się groźnych bakterii chorobotworczych na szkodliwe dla nich składniki leków. Okazuje się, że kłopot ów posiada drugie dno – antybiotyki coraz bardziej niszczą naszą naturalną, potrzebną do prawidłowego funkcjonowania, florę bakteryjną. Bakterie żyjące w jelicie wydaja się mieć wpływ na rozwój mózgu oraz zachowanie osób doroslych – według wyników nowych badań dofinansowanych ze środkow unijnych, ktore zostały opublikowane w czasopiśmie Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS). Odkrycia sugeruja, że kolonizacja naszych jelit poprzez drobnoustroje we wczesnym okresie życia może mieć kluczowe znaczenie dla zdrowego rozwoju mózgu. Wyniki badań powinny mieć też znaczenie dla naszej wiedzy na temat zaburzeń psychicznych. Na co dzień warto wprowadzić do diety naturalne prebiotyki które usprawniają pracę układu pokarmowego oraz dodatkowo odżywiają bakterie probiotyczne. Znajdziesz je w karczochach, cykorii, natce pietruszki. Właściwości prebiotyczne wykazuje również laktuloza, cukier zawarty w lekach o działaniu usprawniającym perystaltyke jelit, ale decyzję o jej ewentualnym stosowaniu lepiej pozostawić lekarzowi. Termin synbiotyk oznacza kombinację probiotyków z prebiotykami. Teoretycznie wydawaloby się, że to rownież rozwiazanie optymalne, najlepsze możliwe, etc. Tymczasem synbiotyki nie opanowaly rynku. Przyjęły się przede wszystkim jako preparat dla dzieci. Niektóre suplementy są naprawde smaczne, dostępne w postaci granulatu, zatem łatwiej zachęcić do ich spożywania maluchy. Pomagają podczas problemów trawiennych, łagodzą bóle brzucha oraz wzdecia u dziecka, przyspieszając usuwanie gazow jelitowych. Podczas typowej kuracji antybiotykowej zalecane może być przyjmowanie dodatkowych leków osłonowych, tzw. probiotyków – może być to rownież nic innego jak „dostawa” dobrych bakterii, na przyklad z rodzaju Lactobacillus. Przyjmowanie wyselekcjonowanych, korzystnych szczepów chroni przed niebezpieczeństwem zasiedlenia „wolnych przestrzeni” poprzez bakterie chorobotworcze. Jak się okazuje, ubytek naturalnej flory bakteryjnej może nie jedynie grozić chorobami, ale też doprowadzić do nadwagi. Dolegliwości układu krążenia związane sa ze nadto wysokim poziomem trójglicerydów oraz cholesterolu we krwi. Parametry te powiązano z bakteriami, które znajduja się w dolnej cześci składowej przewodu pokarmowego oraz odpowiadaja za wchłanianie i trawienie wielu składników odżywczych. Udowodniono, że ilość energii pobranej z pokarmu może sprzyjać powstawaniu otyłości czy może cukrzycy u pacjentów. Bakterie jelitowe powinny odpowiadać za powstawanie płytek miażdżycowych poprzez konwersję choliny, która stanowi składnik lecytyny. Lecytyna (nazywana też fosfatydylocholiną) może być tłuszczem zlożonym, w skład którego wchodzi glicerol, kwasy tłuszczowe, reszta fosforanowa oraz cholina. Zwiazek ów występuje w dużych ilościach w jajkach, w mięsie (głównie w watrobie), w serze oraz w rybach. Lecytyna uważana może być też za suplement diety, który wpływa na pamięć oraz koncentrację. Tymczasem badania wykazały, że cholina, tlenek N-trimetyloaminy (ang. trimethylamine N-oxide; TMAO) oraz betina, czyli najważniejsze metabolity lecytyny mają ogromny wpływ na rozwoj miażdżycy. Dostępne na rynku preparaty zawierają wystarczającą, zwykle zbliżoną do klasycznych probiotykow, ilość korzystnych mikroorganizmów. Zarazem zdania pośród lekarzy oraz dietetyków co do skuteczności oraz w ogóle celowości dodawania prebiotyku w synbiotykach sa podzielone. Uważa się, że sam jeden probiotyk w leczniczym stężeniu radzi sobie równie dobrze, skoro jedynie w diecie są produkty roślinne. Stąd prawdopodobnie utrzymująca sie popularność nowoczesnych, a zarazem więc już sprawdzonych, zaufanych oraz skutecznych probiotyków. Warto jednakże pamiętać, że synbiotyki na pewno również pomagają, dodatkowe „jedzenie” dla bakterii na pewno nie zaszkodzi, a niejednokrotnie osobnicza reakcja na konkretny preparat może być inna. Poza metodą prób oraz błędów, raczej zawodną, na pewno wyjściem może być konsultacja z lekarzem, który najprędzej oceni (znając nasz stan zdrowia oraz potrzeby), co i jak stosować. Procedura pobrania bakterii do przeszczepu polega na wyizolowaniu ich z kału zdrowej, szczupłej osoby oraz wprowadzenia do wnętrza jelit chorego podczas zabiegu kolonoskopii. Dużo osób posiada opory przed poddaniem się takiej procedurze, zarówno jako biorca, jak oraz dawca takiego „przeszczepu”. Eksperci jednakże przekonują, że może być to rownież metoda skuteczna – leczy chroniczne dolegliwości gastryczne, takie jak przewlekłe biegunki czy może zaparcia, a u wielu pacjentów też sprzyja chudnieciu. W Stanach może być jednakże klopot natury organizacyjnej, bo tamtejsza agencja Food and Drugs Administration, nadająca pozwolenia m.in. do stosowania leków, nie podjęła wciąż jeszcze decyzji, do jakiej kategorii środkow farmaceutycznych zaliczyć bakterie pochodzące z ludzkiego kału. Póki co ich stosowanie ograniczone może być jedynie do kilku ośrodkow w kraju oraz nie podlega żadnej refundacji. W ostatnich latach zauważa się gwałtowny wzrost zachorowań na cukrzycę typu II. Najnowsze badania sugerują, że bakterie jelitowe powinny stanowić źródlo informacji o owych dolegliwościach. Profesor Jun Wang z Uniwersytetu w Kopenhadze potwierdza, że osoby chore na cukrzycę typu II mają wysoki poziom czynników chorobotworczych w przewodzie pokarmowym. Zbadano flore jelitową u 345 Chińczyków, z czego 171 pacjentów chorowało na cukrzyce typu II. Zespół naukowców zidentyfikował wskaźniki biologiczne i tzw. agresywne środowiska bakteryjne w jelitach. Podobne badania przeprowadzano na cukrzykach w Danii oraz wykazano, że istnieją znaczące różnice w składzie oraz w funkcjonowaniu bakterii jelitowych u chorych. Ponadto w ramach projektu badawczego MegaHit europejscy naukowcy znaleźli blisko 3,3 miliona genów u bakterii jelitowych duńskich oraz hiszpańskich pacjentów, ktore powinny pełnić kluczową rolę w rozwoju wielu poważnych schorzeń. Badania nadal trwaja. Brytyjscy naukowcy wykazali w doświadczeniach laboratoryjnych, że genetycznie zmodyfikowane bakterie jelitowe powinny produkować olej napedowy. Szczególną cechą tego sposobu może być fakt, że paliwo produkowane poprzez bakterie może być chemicznie identyczne z paliwem otrzymywanym ze źródel kopalnych. Bakterie jelitowe powinny być też zatem stosowane do bezpośredniej produkcji, bez potrzeby drogiego uszlachetniania czy może rownież dostosowywana silników samochodowych, jak piszą naukowcy w “Proceedings” amerykańskiej Narodowej Akademii Nauk (“PNAS”).

Badanie i analiza moczu czyli co można tam znaleźć i co z tego wywnioskować

Posted on

Dzisiaj opiszemy badanie moczu. Mocz dostarcza nam wielu cennych danych o stanie zdrowia pacjenta. Jak wiadomo badanie moczu może dać dużo informacji na temat naszego zdrowia poprzez sprawdzenie m.in. zawartości glukozy, bilirubiny, cial ketonowych, białka oraz pH. Pozwala ocenić funkcję nerek oraz wątroby, można dzięki niemu wykryć cukrzycę, dolegliwości metaboliczne i zakażenia układu moczowego. Sprawdź, co powinno Cię zaniepokoić w badaniu ogólnym moczu. Badanie ogólne moczu może być też wskazówką w wykryciu wielu dolegliwości oraz informacją o ogólnym stanie zdrowia pacjenta. Rutynowe badanie moczu wykonuje się w celu wykrycia powodu powstania objawów. Nerki usuwają z moczem produkty przemiany materii, substancje organiczne, płyny oraz odmienne substancje toksyczne. Dlatego, mocz może zawierać setki różnorodnych substancji. Dużo czynników (takich jak dieta, podaż płynów, wysiłek fizyczny i czynność nerek) posiada wpływ na zawartość moczu. W moczu można oznaczyć ponad 100 różnorodnych substancji. Badanie ogólne moczu wymaga również odpowiedniego przygotowania. Stan osoby, która oddaje próbke materiału do badania musi być też jak najbardziej zbliżony do fizjologicznego, by nie zaburzyć obrazu badanego moczu. Parametry badane podczas owego testu sa na aż tyle czułe, że wychwycą każde najmniejsze odchylenie w stanie badanego organizmu. Zobacz, jakie warunki musisz spełnić, by badanie ogolne moczu było w pelni miarodajne. Badanie ogolne moczu może być jednym z najważniejszych badań laboratoryjnych wykorzystywanych codziennej diagnostyce medycznej. Badanie ogolne moczu może być proste oraz dostarcza wielu informacji na temat funkcji układu moczowego oraz może być źródłem wiedzy na temat funkcji innych narzadów oraz układów. W skład badania ogólnego moczu wchodzą ocena fizykochemiczna oraz analiza mikroskopowa osadu moczu. Badanie ogólne moczu pobierane może być ze środkowego strumienia z zachowaniem zasad aseptyki. By wynik badania był miarodajny, trzeba przestrzegać pewnych zasad. Przede wszystkim musimy zadbać o odpowiednie naczynie – najlepiej, skoro może być to rownież specjalny jałowy pojemnik na mocz (można kupić w aptece). Bo różne zanieczyszczenia powinny utrudnić interpretację wyniku, mocz należy pobrać po starannym umyciu się. Trzeba również pamiętać o tym, że początkowy strumień zawiera najwiecej zanieczyszczeń, i dlatego do badania oddajemy mocz z tzw. środkowego strumienia. Najlepiej, kiedy może być to również mocz poranny. Tak przygotowana próbka powinna trafić do badania w ciągu 4 godzin. Kolor moczu różne czynniki, takie jak bilans płynów, dieta, leki, dolegliwości mają wpływ na kolor moczu. Intensywność koloru zazwyczaj koreluje z zagęszczeniem moczu, mocz jasny albo przezroczysty może być rozcieńczony, a ciemnożółty może być zagęszczony. Suplementacja witamin z grupy B może zmienić kolor moczu na jasnożółty. Czerwonobrunatny mocz może być też spowodowany lekami, spożyciem jeżyn, buraków, lub krwią. Czynność nerek zmienia się wraz z warunkami, w jakich obecnie znajduje się ludzkie ciało pacjenta. Niewyspanie, nadmierny wysiłek fizyczne, przewlekłe przemęczenie – te czynniki powinny zaburzać obraz wyniku badania ogólnego moczu. Zanim pacjent odda próbkę materiału do badania, musi pamietać, by w nocy przed badaniem solidnie się wyspać, a dzień przed nie forsować organizmu na sposób wzmożonej aktywności fizycznej. W przeciwnym razie w moczu pojawi sie ślad białka, co może być wymogiem do przeprowadzenia adekwatnej diagnostyki w kierunku dolegliwości nerek lub przynajmniej do powtórzenia badania. Przejrzystość moczu – to rownież badanie ocenia przejrzystość albo mętność moczu. Normalny mocz, który może być klarowny może stać się mętny poprzez bakterie, krew, spermę, śluz.

Pamiętajmy o tym, że kobieta, która oddaje mocz do badania nie powinna w danym okresie mieć miesiaczki. Skoro nasza krew trafi do oddawanej próbki, wynik może wskazywać na obecność erytrocytów albo białka w moczu, co może być ważnym objawem patologii układu moczowego. Najbezpieczniej może być zatem oddawać mocz do badania 2-3 dni przed rozpoczęciem albo 2-3 dni po zakończeniu miesiączki. W moczu zdrowej osoby glukoza nie występuje albo może być jej mało. Skoro poziom może być nadto wysoki, świadczyć to rownież może o cukrzycy. U osób chorych na cukrzycę badanie moczu pod kątem obecności w nim m.in. glukozy informuje o prawidłowym (lub nie) przebiegu leczenia. Podobnie rzecz posiada się w przypadku ciąży. Pomimo iż stan ów nie może być patologią, ale fizjologicznym etapem w życiu kobiety, ciąża może dawać obraz obecności białka w moczu, co nie może być normą u zdrowej osoby. W celu uzyskania wiarygodnych wyników konieczne może być pobranie próbki moczu w ściśle określony sposób. Badanie powinno być też wykonane z porannego moczu to również znaczy moczu oddanego po nocnym spoczynku. Pacjent oddający mocz do badania powinien być też na czczo. By zapewnić wiarygodny wynik analizy konieczne może być oddanie moczu do czystego pojemnika. Pojemnik do wykonania badania ogólnego moczu nie musi być też jałowy. Okolica ujścia zewnętrznego cewki moczowej zasiedlona może być poprzez różne balkterie i dlatego konieczne może być omycie okolicy ujścia cewki ciepłą woda z mydlem oraz wytarcie papierowym ręcznikiem. Postępowanie takie zmniajsza prawdopodobieństwo wystąpienia nieprawidłowości zwiazanych z techniką pobrania materiału. Należy pamiętać, że probka moczu powinna być też oddane ze środkowego strumienia moczu – pierwsza porcja moczu oddawana może być do toalety, mocz ze środkowej porcji do pojemnika a pozostała objętość moczu do toalety. Pojemnik wystarczy wypełnić do 1/3 objętości. Mocz przeznaczony do wykonania badania ogólnego powinien być też dostarczony do laboratorium w ciągu 2 godzin. Skoro istnieje konieczność przechowywania moczu zaleca się zabezpieczenie próbki w temperaturze od 4 – 7 stopni. W niektórych chorobach zapach moczu może zostać zmieniony. Np. zakażenie bakterią E. coli może powodować cuchnący zapach, podczas kiedy w przebiegu cukrzycy mocz może mieć zapach słodki, albo owocowy. Stan, kiedy w moczu pojawiają się ciala ketonowe nazywa się ketonurią, a również acetonurią albo ketoaciduria. Do nadmiaru produkcji ketonow, a tym samym występowania ich w moczu , dochodzi, kiedy organizm nie może spalić cukrów z powodu niedoboru insuliny. Dochodzi do tego w źle leczonej cukrzycy. Ciała ketonowe powinny rownież pojawić się w przypadku nadmiernej betaoksydacji tłuszczów, do czego może doprowadzić nadmierne głodzenie się. Ciężar właściwy moczu mierzy się zawartość substancji rozpuszczonych w moczu. Wskazuje również na zdolność nerek do zagęszczania moczu. Im wyższy może być ciężar właściwy moczu tym cięższe substancje są rozpuszczone w moczu. Jeśli spożywa się dużą ilość płynów, nerki powinny wydzielać większe ilości niż normalnie ilości moczu. Gdy ogranicza się podaż płynów wówczas nerki wydzielają małe ilości zagęszczonego moczu. Kolor oraz przejrzystość moczu może dostarczyć ważnych informacji na temat zdrowia pacjenta. Prawidłowy kolor moczu posiada barwę wodojasną, słomkową albo jasnożółtą. Kolor moczu uzależniony może być od ilości wypijanych płynów, diety, stosowanych leków oraz obecności patologicznych składników takich jak hemoglobina, białko albo bilirubina. Mętny kolor moczu może być też spowodowany obecnością fosforanów albo ropomoczu. Oznaczając pH moczu oceniamy kwaśność (lub zasadowość) moczu. pH 4 moczu oznacza mocz kwaśny, pH 7 obojętny, a pH 9 zasadowy. Czasami pH moczu może być też modyfikowane poprzez podawanie specyficznych leków, np. powodując utrzymać mocz bardziej kwaśny albo zasadowy, by zapobiec tworzeniu się specyficznych kamieni. Wartości pH powyżej można zaobserwować w diecie bogatej w warzywa albo produkty mleczne. Może to również świadczyć o uporczywych wymiotach, płukaniu żołądka, nadmiernym stosowaniu leków moczopędnych, zaburzeniu/utracie zdolności nerek do zakwaszania moczu, zakażeniu układu moczowego bakteriami rozkładającymi amoniak (także nadto długiego przechowywania próbki w temperaturze pokojowej), a również o kamicy nerkowej (kamienie struwitowe). pH moczu powinny też modyfikować niektóre leki. Infekcja organizmu, choćby także nie była w żaden sposób związana z układem moczowym, predysponuje do uzyskiwania nieprawidłowych wynikow badań. Organizm w momencie podwyższonej cieploty ciała, może reagować na zaistniała sytuację białkomoczem. Białkomocz może być też fizjologiczny albo patologiczny. Ponadto patologiczny białkomocz może świadczyć o niewydolności układu krążenia, nadciśnieniu tętniczym, chorobach przebiegających z gorączką, zatruciach, szpiczaku mnogim (białko Bence-Jonesa), zespole hemolitycznym. Bilirubina nie występuje w moczu zdrowego człowieka, bo jej stężenie we krwi może być niewielkie. Nie mniej jednak w różnorodnych stanach chorobowych, jak hemoliza krwi, dolegliwości miąższu wątroby czy może zastój żółci w drogach żółciowych, dochodzi do podwyższenia stężenia bilirubiny we krwi oraz tym samym pojawia się w moczu. Świadczyć to również może o niedrożności dróg żółciowych (żółtaczka mechaniczna) albo uszkodzeniu wątroby (wirusowe zapalenie wątroby). Podobnie rzecz posiada sie w momencie zdiagnozowanej infekcji układu moczowego. Skoro badanie nie może być zaleceniem lekarskim w przebiegu choroby, lepiej jego nie wykonywać, bo wyniki powinny świadczyć o istnieniu patologii, która w istocie może być jedynie powikłaniem toczącego sie procesu zapalnego. Bilirubina może być końcowym produktem przemiany barwnika krwi hemu uwolnionego wcześniej z hemoglobiny w śledzionie, wątrobie albo szpiku kostnym w procesie niszczenia czerwonych ciałek krwi. We krwi bilirubina występuje głównie w połączeniu z albuminą oraz w tej postaci nie przesącza sie poprzez kłębki nerkowe. W wątrobie bilirubina ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym oraz jako glukuronian może być wydalana poprzez drogi żólciowe do przewodu pokarmowego. We krwi stężenie bilirubiny sprzężonej może być niewielkie oraz znacznie zwiększa się w wyniku niedrożności drog żółciowych oraz w uszkodzeniu watroby. Sprzeżona bilirubina ulega przesączaniu w kłębkach nerkowych oraz wydalaniu z moczem. Normalnie nie posiada białka w moczu. Gorączka, forsowny wysiłek, ciąża oraz niektóre dolegliwości (szczególnie dolegliwości nerek) powinny spowodować pojawienie się białka w nerkach. Odczyn pH moczu dostarcza informacji na temat gospodarki kwasowo – zasadowej pacjenta oraz może być określany poprzez pomiar stężenia jonów wodorowych w analizowanej próbce moczu.

Jakie powinno być prawidłowe ph moczu? Prawidłowe pH moczu wynosi poniżej 7,0. Rodzaj spożywanych pokarmów, schorzenia nerek albo dolegliwości wpływające na gospodarkę kwasowo – zasadową maja istotny wpływ na pH moczu. Skutecznia dieta stosowana poprzez pacjenta posiada kluczowy wpływ na odczyn pH moczu. Zwiększone spożycie białka zwierzęcego powoduje zakwaszenie moczu, natomiast duża podaż produktów roślinnych przyczynia się do jego alkalizacji. Cukier w moczu Prawidłowo w moczu nie posiada glukozy albo znajduje się w niewielkiej ilości. Jeśli we krwi może być wysoki poziom cukru, jak w niekontrolowanej cukrzycy, wówczas glukoza przedostaje się do moczu. Cukier może pojawiać się również w moczu w uszkodzeniu albo chorobach nerek. Ciała ketonowe w moczu Gdy tluszcz może być wykorzystywany jako źródło energii, organizm ludzki produkuje półprodukty zwane ciałami ketonowymi oraz wydala je z moczem. Duże ilości ciał ketonowych w moczu powinny być też oznaką niebezpiecznego stanu zwanego kwasica ketonowa. Skutecznia dieta z niska zawartością cukrow albo skrobi, głodzenie albo uporczywe wymioty powinny też spowodować powstanie ciał ketonowych w moczu Bardzo ważnym aspektem badania ogólnego moczu może być fakt, by pobrany materiał jak najszybciej dostarczyć do placowki medycznej albo laboratorium, w którym będzie realizowane badanie. W badaniu ogólnym dokonywanym pod mikroskopem analizowany może być również osad moczu. Dzieki temu można stwierdzić obecność drobnoustrojow, ilość leukocytów, kryształków różnorodnych związków (moczanów, szczawianów oraz fosforanów), wałeczków różnego pochodzenia (szklistych, ziarnistych, nabłonkowych itd.). Niedopuszczalne może być pobranie moczu dnia poprzedniego oraz przechowywanie jego na przykład w lodówce. Nie może być to również ani higieniczne, ani właściwe postepowanie – przetrzymywanie moczu w ekstremalnych temperaturach (zarowno niskich, jak oraz wysokich) może zmienić jego właściwości fizyczne oraz poprzez to również wpłynąć na wyniki badania. Analiza mikroskopowa moczu Do tego testu mocz może być odwirowywany, tak by powstał osad sedymentacyjny. Następnie rozprowadza się jego na szkiełko oraz ogląda pod mikroskopem. W osadzie można stwierdzić: Ciężar właściwy moczu uzależniony może być od steżenia oraz rodzaju rozpuszczonych w nim substancji. Za prawidłowy cieżar właściwy moczu uznaje się wartości w przedziale od 1,015 do 1,022 g/ml. Ilość wypijanych plynów i zawartość różnorodnych substancji w moczu może powodować wahania ciężaru właściwego od 1,001 do 1,035 g/ml. Niski ciężar właściwy moczu może być też spowodowany zwiększona ilością wypitych poprzez pacjenta płynów a również w przypadku niewydolności nerek (utrata zdolności zagęszczania moczu) albo moczówki prostej. Wysoki ciężar właściwy moczu obserwowany może być u pacjentów odwodnionych albo w przypadku obecności w moczu nieprawidlowych substancji takich jak glukoza, białko, mannitol albo środki cieniujące wykorzystywane w diagnostyce radiologicznej. Czerwone albo biale krwinki w moczu Prawidłowo w moczu nie powinny znajdować sie krwinki. Zapalenie, dolegliwości albo uszkodzenie nerek, moczowodow, pęcherza moczowego, cewki moczowej może spowodować pojawienie się krwi w moczu. Forsujący wysilek może też spowodować pojawienie się krwi w moczu. Białe krwinki są często oznaką infekcji, zmiany nowotworowej albo chorobę nerek. Obecność krwi w moczu nazywamy krwinkomoczem albo krwiomoczem. Krwiomocz oznacza obecność erytrocytów w moczu zmieniajacych jego barwę, a krwinkomocz to również zwiększona ilość erytrocytów w moczu niewidoczna gołym okiem. Norma wynosi do 1-2 erytrocytow w polu widzenia (wpw), co odpowiada ok. 3 milionom na dobę. Obecność krwinek czerwonych w moczu może wynikać z uszkodzenia nerek albo pecherza, kamicy nerkowej, infekcji układu moczowego, kłębuszkowego zapalenia nerek, nowotworu nerki albo pęcherza, tocznia ukladowego. Występujące w moczu białe krwinki (ropa) powinny świadczyć o zakażeniu układu moczowego, guzie pęcherza moczowego, stanie zapalnym w obrębie nerek, toczniu układowym albo infekcji: u kobiet – pochwy u mężczyzn – okolic członka . W zależności od rodzaju wałeczków występujących w moczu na podstawie jego badania można rozpoznać rodzaj zapalenia nerek albo zniszczenie kłębuszków nerkowych, zatrucie metalami ciężkimi (ołów albo rtęć), niewydolność serca albo infekcję bakteryjną. Duża liczba kryształków albo obecność w moczu krysztalków określonego typu może świadczyć o uszkodzeniu nerek, kamicy nerkowej albo zaburzeniach metabolizmu. Przyczyną obecności w moczu krysztalów powinny być też też niektore leki. Wystepowanie w moczu bakterii, komórek grzybów albo pasożytów świadczy o infekcji układu moczowego. Z kolei obecność komórek nabłonka wskazuje natomiast na zanieczyszczenie próbki oddanej do analizy. Nie może być natomiast podstawą do postawienia jakiegokolwiek rozpoznania. Lekarz może w takim przypadku zalecić powtórne oddanie moczu do badania. W prawidłowym badaniu ogólnym moczu glukoza może być nieobecna. Pośrod najczęściej obserwowanych schorzeń powodujących obecność glukozy w moczu – glukozurię wymienia się cukrzycę typu 1, 2 albo u kobiet w ciąży (konieczna diagnostyka różnicowa w celu wykluczenia cukrzycy u cieżarnej). Przenikanie glukozy do moczu obserwuje się u pacjentów ze stężeniem glukozy w osoczu krwi przekraczającym 160 mg/dl albo u pacjentów z uszkodzoną funkcją cewek nerkowych. Podwyższone wartości erytrocytów we krwi zazwyczaj świadczą o kamicy nerkowej (zwłaszcza o ataku kolki nerkowej), podczas której ostry kamień drażni cienką oraz delikatna ścianę miedniczki nerkowej albo moczowodu, wywołując krwawienie. Pozostałe przyczyny (np. uszkodzenie nerki albo odcinka dróg moczowych, nowotwory nerki albo pęcherza moczowego) są rzadsze, nie mniej jednak różnorodne, a do ich zdiagnozowania często niezbędne sa dodatkowe badania np. USG.

Co to są te wałeczki w moczu? Niektore dolegliwości nerek powodują tworzenie się zlepów z różnorodnych substancji w kanalikach nerkowych. Może być parę typów waleczków : wałeczki woskowe, tłuszczowe, białkowe, w skład których wchodza krwinki czerwone albo białe. Rodzaj waleczków pomaga w rozpoznaniu istniejącej dolegliwości nerek Pobranie moczu do posiewu wymaga od osoby, ktora tego dokonuje, niezwyklej staranności. Do moczu nie powinny bowiem trafić bakterie z żadnego innego miejsca na ciele ani z otoczenia, by nie zaburzać odczytu wyniku. Mocz pobiera się do sterylnego pojemnika, ktory otwierany może być dopiero w momencie rozpoczynania pobrania. Obecnie pojemniki do pobierania posiewu moczu zawieraja wiec już przygotowane podłoża bakteriologiczne, które umieszcza się wewnątrz pojemnika z moczem, wkrótce po jego napełnieniu. Kryształy U zdrowych osób w moczu występuje niewielka ilość kryształów. Ale większa liczba kryształów albo obecność specyficznych rodzajów, może powodować tworzenie kamieni moczowych, albo sygnalizować nieprawidłowy metabolizm organizmu. Podwyższoną ilość leukocytów w moczu określamy leukocyturią albo ropomoczem. Osoba zdrowa wydala w moczu w ciągu doby od 1,5 do 4 milionów leukocytów (może być też ich 1-5 w polu widzenia). Wyższa wartość może być też wynikiem przenikania krwinek białych do moczu w jakimkolwiek odcinku układu moczowego. Przyczyną tego stanu są stany zapalne dróg moczowych albo nerek. W warunkach prawidlowych białko wydalane może być z moczem w niewielkich ilościach, które nie przekraczają 250 mg w ciągu doby. Pojawienie się bialka w moczu może być też spowodowane dużym wysiłkiem fizycznym, gorączką albo ciążą. Białkomocz w III trymestrze ciąży może być często obserwowany pośród ciężarnych. Patologiczny bialkomocz może być też spwodowany uszkodzeniem kłębuszków albo kanalików nerkowych. Białkomocz może być też objawem takich schorzeń jak niewydolność serca, cukrzyca, naciśnienie tetnicz, albo szpiczak mnogi. Obecność bialka moczu może być powszechnie spotykana u pacjentów gorączkujących albo majacych infekcę układu moczowego. Posiew moczu Bakterie, drożdże, pasożyty nie występują w prawidłowym moczu. Obecność ich wskazuje na zakażenie. Oznaczenie ogólnego badania moczu może być też przeprowadzone w szpitalu albo w laboratorium. Pacjent może być też poproszony o przyniesienie próbki moczu ze sobą. Pobierając próbkę moczu należy pamiętać że jeśli pojemnik na mocz posiada nakrywke, należy zdjać ją oraz położyć spodem do góry tak by unikać dotykania wewnętrznej strony nakrywki. Mycie okolicy narządów płciowych: Mężczyźni powinni odprowadzić napletek oraz przemyć żołądź prącia wacikiem. Kobiety powinny rozszerzyć wargi sromowe jedna ręką, a drugą przemyć okolicę pochwy oraz ujścia cewki moczowej wacikiem, od przodu do tyłu, tak by nie zabrudzić ujścia cewki bakteriami z odbytu. Rozpocząć oddawanie moczu do toalety. Kobiety powinny kontynuować trzymanie warg sromowych podczas mikcji. Po kilkunastu sekundach, umieścić pojemnik pod strumień moczu oraz napełnić jego około 50 ml moczu (ze środkowego strumienia) bez przerywania oddawania moczu. Unikać dotykania brzegów pojemnika i dostania sie do środka papieru toaletowego, włosów lonowych, kału, krwi menstruacyjnej albo innych substancji. Zakończyć oddawanie moczu do toalety. Zamknąć pojemnik nakrywką oraz odnieść do laboratorium. Uzyskanie moczu wydzielanego poprzez nerki w danej chwili. Opróżnić pęcherz moczowy oddajac mocz do toalety. Nie pobierać próbek z tego moczu do badań. Wypić duże ilości płynów w ciagu 30-40 minut Postępować następnie zgodnie z powyższymi instrukcjami. Oddać próbkę moczu do analizy. Podczas pobierania moczu na posiew powinno sie stosować nieco intensywniejszy rygor higieniczny niż podczas pobierania moczu do badania ogólnego. Zasada ta tyczy sie zarówno umycia rąk tuż przed całą procedurą, jak oraz umycia okolic cewki moczowej. Bilirubina może być barwnikiem będącym końcowym produktem przemiany hemu – barwnika krwi uwolnionego z hemoglobiny. Fizjologiczne niszczenie erytrocytów odbywa się w śledzionie, szpiku kostnym oraz wątrobie. Bilirubina w moczu powoduje zmianę jego zabarwienia oraz nadaje mu kolor żólty, pomarańczowy albo brunatny. Zwiększone stężenie bilirubiny obserwowane może być jednym z podstawowych objawów uszkodzenia funkcji wątroby oraz towarzyszy żółtaczce mechanicznej albo hemolitycznej. Meżczyźni powinni zwrócić uwagę na usuniecie nagromadzonej wydzieliny pod napletkiem (tak zwanej mastki). Kobiety natomiast powinny dokładnie oczyścić okolice cewki moczowej oraz wejścia do pochwy zgodnie z kierunkiem „od przodu do tylu”, czyli od cewki moczowej do odbytu, by przypadkowo nie przenieść bakterii, które bytują w okolicach ujścia przewodu pokarmowego oraz nie spowodować ich błędnej indentyfikacji. Wiele artykulów spożywczych i lekow może zmienić barwe moczu. Bezbarwny mocz może być też spowodowany poprzez niewydolność nerek, niekontrolowaną cukrzycę. Przyczyna ciemnego moczu może być też odwodnienie. Czerwonawy kolor moczu może być też spowodowany poprzez krew. Ciała ketonowe są pośrednimi produktami przemiany tłuszczów. W warunkach prawidłowych ciała ketonowe nie sa obserwowane w badaniu ogólnym moczu. Obecność ketonów w moczu (aceton, kwas acetooctowy, kwas beta – hydroksymasłowy) powinny być też obserwowane u pacjentów z niewyrównaną cukrzycą, u pacjentow głodujących albo po nadużyciu alkoholu etylowego. Ciala ketonowe powinny się pojawić w moczu u osoby zdrowej, ktora nie spożywała posiłków poprzez parę albo kilkanaście godzin. Przejrzystość: Zmetnienie moczu może być też spowodowane ropą (białe krwinki), nasza krew (czerwone krwinki), sperme, bakterie, drożdże, kryształy, zarażenie pasożytami , np. Trichomonas) Każdego dnia, zależnie od ilości wypitych plynów, wydalamy od 500 do 2500 ml moczu. Mocz to również nic innego jak przefiltrowana poprzez nerki woda, zawierająca szkodliwe produkty przemiany materii oraz odrobine soli mineralnych. Z laboratorium dostajemy wydruk z wynikami, tyczącymi składu oraz właściwości badanej próbki. Niektóre artykuły spożywcze (np. szparagi), witaminy, antybiotyki (np. penicyliny) powinny spowodować specyficzny zapach. Słodki, owocowy zapach występuje w niekontrolowanej cukrzycy). Zakażenia układu moczowego powoduje cuchnący zapach. Mocz pachnący jak syrop klonowy może wskazywać na pewna mutacje genetyczną. Urobilinogen może być pochodną bilirubiny powstającą w świetle przewodu pokarmowego. Za powstanie urolbilinogenu odpowiedzialne są bakterie jelitowe. Zwiększone stężenie urobilinogenu obserwowane może być w przypadku upośledzonej funkcji watroby, krwawienia do światła przewodu pokarmowego albo żóltaczki hemolitycznej.

Podkreślmy jeszcze raz, że skład moczu dużo mówi o stanie naszego zdrowia. Pozwala ocenić stan nerek, pęcherza oraz dróg moczowych. Dzięki analizie moczu można sprawdzić rownież, czy może nie doszlo do zaburzeń przemiany materii, stwierdzić, jakie sa predyspozycji do tworzenia sie kamieni, zdiagnozować cukrzycę, żółtaczkę czy może zapalenie trzustki. Anormalnie wysoki ciężar właściwy moczu oznacza duże zagęszczenie moczu spowodowane przez: brak podaży płynów, utratę płynów (uporczywe wymioty, biegunka, nadmierne pocenie sie) albo obecność bialka albo cukrow w moczu. Anormalnie niski ciężar właściwy moczu oznacza duże rozcieńczenie moczu, którego powodem może być też nadmierna podaż płynów, ciężką chorobe nerek albo użycie diuretyków. Prawidłowa wartość powinna wynosić od 1,016 do 1,022 kg/l. Jeśli ciężar wlaściwy moczu może być niższy, może to również świadczyć m.in. o utracie funkcji nerki, cukrzycy, zapaleniu kłębkowym albo śródmiąższowym nerek. Podwyższenie ciężaru właściwego moczu może sugerować np. odwodnienie, biegunkę, niewydolność serca (związaną z obniżonym napływem krwi do nerek), białkomocz, zwężenie tętnic nerkowych. Niektóre artykuły spożywcze (np. owoce cytrusowe), środki leczenia (np. zobojętniające) powinny wpływać na pH moczu. Wysokie, alkaliczne pH może być też wywolane poprzez uporczywe wymioty, chorobę nerek, zakażenie układu moczowego, astmę. Niskie, kwaśne pH może być też oznaką odmy płucnej, niekontrolowanej cukrzycy, przedawkowania aspiryny, spożycia nadmiernej ilości alkoholu, wypicia glikolu etylenowego, przedłużającej się biegunce, odwodnienia albo głodzenia. Pojawienie sie białka w moczu oznacza uszkodzenie nerek, które może być też spowodowane zakażeniem, nowotworem, wysokim ciśnieniem krwi, cukrzycą, toczniem rumieniowatym (SLE). Obecność białka w moczu może oznaczać także: niewydolność serca, białaczkę, szpiczaka mnogiego, zatrucie (np. miedzia albo olowiem), stan przedrzucawkowy (powikłanie w ciąży) Jeżeli pomimo stwierdzenia wystepowania bakterii w moczu, nie występują objawy zakażenia, mowi się o bakteriomoczu bezobjawowym. Zwykle stan ów nie wymaga leczenia. Nie mniej jednak z drugiej strony nie należy jego ignorować, bo np. wniknięcie bakterii poprzez moczowód do jednej albo obu nerek powoduje rozwój odmiedniczkowego zapalenia nerek. Bakterie powinny świadczyć również o zakażeniu cewki moczowej, pęcherza. Po niektórych lekach glukoza może pojawić się w moczu. Nadmiar glukozy wydzielany do moczu może być spowodowany często niekontrolowaną cukrzycą. Innymi przyczynami powinny być: uszkodzenie wątroby, uszkodzenie mózgu, zatrucie specyficznymi substancjami, dolegliwości związane z nadnerczami albo dolegliwości nerek z upośledzoną reabsorpcją zwrotną glukozy z moczu. Erytrocyty to również krwinki czerwone będące elementami morfotycznymi krwi odpowiedzialnymi za transport tlenu. Krwisty kolor moczu nazywany może być krwiomoczem. Obecność erytrocytów – krwinek czerwonych w badaniu ogólnym moczu nazywany może być krwinkomoczem. Krwinkomoczem nazywa sie obecność powyżej 4 erytrocytów w polu widzenia. Erytrocyty w moczu powinny pochodzić z każdego piętra układu moczowego oraz powinny mieć różne pochodzenie. Erytrocyty powinny pojawić się w moczu w przypadku cewkowego oraz kłębuszkowego uszkodzenia nerek. Kamica moczowa, infekcje układu moczowego oraz nowotwory są najczestszymi przyczynami krwinkomoczu. Wygląd erytrocytów w badaniu ogólnym moczu sugeruje ich pochodzenie. Erytrocyty wyługowane są pochodzenia nerkowego natomiast erytrocyty świeże pochodzą z dolnego pietra układu moczowego. Obecność ich może wskazywać na źle kontrolowaną cukrzycę, diete niskowęglanową, głodzenie (w tym anoreksja oraz bulimia), alkoholizm. Ciała ketonowe pojawiają się w moczu u osob nie jedzacych poprzez 18h albo dlużej. Może pojawić sie też u osób chorych z nudnościami oraz wymiotami poprzez dłuższy czas. Niski poziom ciał ketonowych występuje czasami u zdrowych kobiet w ciąży. W momencie kiedy uda sie wyhodować bakterie na podłożach, następuje ich mikrobiologiczna identyfikacja. Rozpoczyna się to również zazwyczaj barwieniem metoda Grama, a następnie ogląda się uzyskane kolonie pod mikroskopem. Mocz powinien mieć barwę od słomkowej do ciemnożółtej. Jej intensywność świadczy o stanie nawodnienia organizmu. Im więcej płynów wypiliśmy, tym może być jaśniejszy. Zabarwienie zmienia sie na skutek przedostania się do moczu rożnorodnych barwników: np. po zjedzeniu burakow staje się różowy, kiedy zażywamy dużo witaminy B – może być intensywnie żółty, kiedy leczymy zakażenie dróg moczowych błękitem metylenowym – przybiera barwe niebieskozielonkawa, w żółtaczce mocz może być zielonożółty, a czasem przybiera kolor ciemnej herbaty, nareszcie może stać sie różowy albo purpurowoczerwony, jeśli przedostanie sie do niego krew. Gdy mikrobiologowi uda się określić rodzaj oraz gatunek bakterii, z jaką posiada do czynienia, kolejnym etapem może być wykonanie tak zwanego „antybiogramu”, czyli badania, ktore posiada na celu sprawdzenie, na jakie chemioterapeutyki dana bakteria może być oporna, a na jakie wrażliwa. Może być to rownież ważny test, obecnie rutynowo wykonywany przy każdym badaniu bakteriologicznym. Pozwala określić, jakie środki leczenia należy podać pacjentowi, by unieszkodliwić daną bakterię. Mocz posiada odczyn lekko kwaśny – jego pH zależne może być od diety, jaką stosujemy. Zwykle waha się w granicach 5,5 – 6,6 pH. W zakażeniach drog moczowych oraz w niektórych typach kamicy nerkowej odczyn moczu może być też zasadowy, czyli mieć wartość powyżej 7 pH. Niższy wynik może być też np. efektem diety bogatej w mięso. W przypadku kiedy pacjent więc już zaczął otrzymywać antybiotyk, na który zgodnie z przeprowadzonym testem, dana bakteria nie reaguje, nie przerywa się leczenia, ale kontynuuje sie cykl podawania danego antybiotyku, a następnie dodaje się do planu terapeutycznego drugi lek, który może być w stanie zwalczyć rozwiniętą więc już infekcje. Czerwone krwinki powinny pojawić się w uszkodzeniu nerek albo pęcherza moczowego, zakażeniu ukladu moczowego, zapaleniu nerek (glomerulopatii), raku nerki albo pecherza moczowego albo toczniu rumieniowatym (SLE). Białe krwinki w moczu oznaczają zakażenie układu moczowego, raku pęcherza moczowego, glomerulopatii, toczniu rumieniowatym W zależności od rodzaju, obecność wałeczków może oznaczać zapalenie albo uszkodzenie kanalików nerkowych, maly przeplyw krwi poprzez nerki, zatrucie metalami niewydolność nerek, zakażenie bakteryjne. Zwiększona ilość krysztalów albo obecność specyficznych kryształów może sugerować kamicę nerkową, uszkodzenie nerek, upośledzoną przemianę materii. Niektóre środki leczenia i szczegolne zakażenie układu moczowego może spowodować wzrost ilości kryształów w moczu. Obecność bakterii w moczu oznacza zakażenie ukladu moczowego. Drożdże i pasożyty (np. Trichomonas) powinny też spowodować zakażenie układu moczowego. Kryształy występują powinny występować u osob zdrowych oraz chorych. Rodzaj krysztalów stwierdzonych w badaniu ogólnym moczu może sugerować skład zlogów nerkowych u pacjentów z kamicą nerkową. W badaniu ogólnym moczu osób zdrowych powinny występować kryształy kwasu moczowego, szczawianu albo fosforanu wapnia. Niektóre schorzenia metaboliczne powodują pojawienie się charakterystycznych kryształów w badaniu ogólnym moczu. Cystynuria może być jednym ze schorzeń, które przebiega z pojawieniem się patologicznych krysztalów w moczu. Krew menstruacyjna może zaburzać wyniki badania ogólnego moczu. Dużo leków może zmieniać wynik badania moczu. Wysokie dawki witaminy C przyjmowane łącznie z tetracyklinami (antybiotykami) powinny podwyższyć wyniki cukru, ciał ketonowych oraz białka Witamina C łącznie z erytromycyną albo trimetroprimem (antybiotyki) powinny spowodować tworzenie sie kryształów Zanieczyszczenie, nieodpowiednie przechowywanie próbki może mieć wpływ na wynik badania. U zdrowej osoby może pojawić się jedynie w śladowej ilości, chociaż w pewnych stanach dochodzi do utraty białka z moczem, czego nie zalicza się do patologii. Sytuacja taka może mieć miejsce po wyczerpującym wysiłku fizycznym albo w ciąży. Kiedy wydalanie białka z moczem przekracza 300 mg na dobę, świadczyć to również może np. o patologii nerek albo innych narządów. W niektorych przypadkach mierzy sie objętość moczu wytwarzaną w ciągu doby. Większość dorosłych produkuje 1200 do 1500 ml moczu codziennie, a dzieci 300 do 1500 ml moczu. Zmniejszenie diurezy poniżej wartości pozwalającej na usuniecie z organizmu produktów przemiany materii (ok. 400 ml/dobę) to również skąpomocz. Natomiast spadek wartości poniżej 100 ml/dobę świadczy o bezmoczu, a zwiększenie diurezy powyżej 2000ml/dobę – wielomoczem. Zmniejszenie wydzielania moczu może być też objawem zaburzenia funkcji nerek, takich jak ostra niewydolność nerek (przednerkowa – np. wstrzas, zmniejszenie przepływu nerkowego krwi, nerkowa – ostre dolegliwości zapalne oraz niezapalne, pozanerkowa – np. kamica drog moczowych). Ponadto może świadczyć o przewlekłej niewydolności nerek (faza schyłkowa, zaostrzenie). Wielomocz występuje w takich zaburzeniach budowy oraz funkcji nerek, jak przewlekła niewydolność nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, torbielowatość, a również w ostrej niewydolności nerek po okresie skąpo- albo bezmoczu. Przyczyna wielomoczu może nie być też związana z nerkami (moczowka, poliuria poalkoholowa, cukrzyca). Odmienne substancje, ktore można oznaczać w moczu Biluribina, usuwana prawidłowo w calości z kałem oraz nie posiada jej w moczu. Obecność w moczu sugeruje uszkodzenie wątroby albo gdy odplyw żółci z przewodu żółciowego może być zablokowany (zobacz oznaczenie biluribiny) Urobilinogen, powstaje z biluribiny oraz może być wydalana w większości z kalem. Jedynie niewielka ilość urobilinogenu znajduje się prawidłowo w moczu. Pojawienie się urobilinogenu w moczu może świadczyć o chorobie wątroby (marskość, zapalenie) albo bloku w odpływie żółci z watroby oraz pęcherzyka żółciowego. Białko Bence-Jonsa wytwarzanego w nadmiernej ilości w szpiczaku mnogim, można wykryć w moczu u 50proc. osób ze szpiczakiem mnogim. Badanie to również wykonuje się przy podejrzeniu szpiczaka. Rutynowe badanie białka zazwyczaj nie wykrywa białka Bence-Jonsa. I tyle…

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Join 2 733 other followers