RSS Feed

Category Archives: stawy

Co robić i co jeść by wzmocnić kości?

Posted on

Często zastanawiamy się co jeść, jak się odżywiać i co robić by mieć zdrowe, mocne kości. Odpowiedź na to pytanie nie jest trudna. Najlepiej wchłania się wapń, który znajduje się w jogurtach oraz kefirze. Duże jego ilości zawierają również sery żółte, ale bo są tluste, powinny je jeść jedynie osoby, u ktorych poziom cholesterolu nie przekracza dozwolonej normy. naszym ustroju, w zależności od wieku, znajduje się od 300 nasze kości w okresie niemowlecym, do 206 nasze kości w życiu dorosłym. Same nasze kości w naszym ustroju ważą około 10-12 kilogramów. Może być to również zatem pokaźny procent wagi całego naszego ciała. Dlaczego zatem przypominamy sobie o kościach wtedy, kiedy, lub nas zaczynaja boleć, lub ulegną złamaniu? Czy może nie lepiej zapobiegać niż leczyć? Samym bowiem sposobem odżywiania się oraz aktywnością fizyczna jesteśmy w stanie zapobiec wielu niechcianym mikrourazom, czyli mikrouszkodzeniom kości. Gdyby zważyć nasze kości noworodka, okazaloby sie, że mają one około 1 kg. W nastepnej kolejności szkielet rośnie oraz wzmacnia się oraz w wieku 20 lat waży od 15 do 20 kg. Najmocniejsze kości, czyli sztywną masę kostna osiągamy pomiędzy 20 a 25 rokiem życia. ów wysoki poziom utrzymuje się poprzez około 10 lat. Następnie nasze kości zaczynaja tracić na wadze, średnio 1 procent masy rocznie. Może być to również proces naturalny oraz trwa do końca życia. Tempo demineralizacji nasze kości może być też szybsze np. u kobiet po menopauzie, osób nadużywających alkoholu. Ale jesteśmy w stanie też sprawić, że bedzie znacznie wolniejsze, zatem jak dbać o kości, by jak najdłużej bardzo dobrze się miały. Sporą dawkę wapnia znajdziemy w serku sojowym tofu i sardynkach oraz śledziach z ośćmi (z puszki). Mają one jednocześnie składniki poprawiające przyswajanie tego pierwiastka poprzez organizm (fosfor, laktozę, kazeinę). o należy jeść, czym należy uzupelnić swoją codzienną diete, by bardzo dobrze wpływała na nasze kości? Oprócz suplementacji wapnia, najlepiej sięgnąć po produkty naturalnie bogate w wapń oraz zawierające adekwatny stosunek wapnia do fosforu. By zaopatrzyć się w duże rezerwy wapnia sięgnij po przetwory mleczne – sery żółte, kefiry, jogurty, sery białe. Masa nasze kości oraz ich struktura kształtuje się w naszym dzieciństwie. I dlatego tak ważna może być wtenczas zdrowa, odżywcza dieta. Nasze nasze kości w okresie intensywnego wzrostu potrzebują dużo wapnia, białka, witaminy D i innych minerałów oraz składników odżywczych. W jadłospisie młodego zwykłego czlowieka koniecznie powinny się zatem znaleźć: warzywa (szczególnie te zielone – bogate w biało roślinne), nabiał oraz jego przetwory (mleko, jogurty) i ryby. Pamiętajmy również o częstym przebywaniu na słońcu (sprzyja produkcji witaminy D3 i o ruchu, ktory nadbuduje oraz uelastyczni nasze kości i stawy. Aby wzmocnić nasze nasze kości musimy skupić się na paru ważnych dla nich skladnikach odżywczych, czyli przede wszystkim na wapniu. Nie może być to rownież nie mniej jednak jedyny pierwiastek, który potrzebny może być dla mocnych oraz zdrowych kości. Fosfor to również następny składnik, który nasza właściwa dieta powinna „posiadać”. Co ciekawe przy odpowiednio skonstruowanych jadlospisie jesteśmy w stanie tracić nadmiar kilogramów, a przy okazji chronić kości. Osoby, które nie powinny spożywać ani mleka, ani jego przetworow nie muszą się martwić o słabe kości. W wapń bogate są też ryby (szczególnie te malutkie – sardynki oraz szprotki, których kościec zjadamy wraz z mięsem rybim), orzechy, slonecznik, natka pietruszki, figi, rzeżucha, kapusta zielona, brokuły, jarmuż, soja, chleb razowy, seler czy może jaja. Nasze kości nie lubia nadwagi ani otyłości. Każdy nadplanowy kilogram to również obciążenie dla ukladu kostnego. Należy zadbać o to również by twój BMI (Body Mass Index, czyli wskaźnik masy ciala) nie przekraczał 25 (BMI obliczyć, dzieląc wagę w kilogramach poprzez wzrost w metrach podniesiony do kwadratu). Tego, że dziecko posiada słabe kości, nie widać oraz nie można sprawdzić podczas rutynowego badania lekarskiego. Wydaje ci sie więc, że skoro malec zdrowo wygląda oraz posiada prosty kręgosłup, to wszystko może być w porządku. Ale pojawiające się co parę lat raporty badaczy z Instytutu Żywności oraz Żywienia i Instytutu Matki oraz Dziecka potwierdzają, że połowa czterolatkow posiada za mało wapnia w diecie, a niemal wszystkie – za malo witaminy D. Tymczasem system kostny dzieci dopiero się mineralizuje (przez pierwszych 10 lat życia tworzy się ponad połowa masy naszych kości) oraz potrzebuje stałych dostaw wapnia (ok. 1000 mg na dobę). A aby wapń byl bardzo dobrze przyswajany, konieczna jest obecność witaminy D. Skoro owych skladników brakuje w pożywieniu, dzieciom w przyszłości grozi osteopenia, osteoporoza oraz nadmierna lamliwość kości. Niestety, wielu rodziców nie wie, jakie produkty w diecie są najcenniejsze dla maluchów. W sklepach coraz dużo częściej możesz wybrać pomiędzy zwyklym mlekiem, płatkami zbożowymi czy może serkami a produktami wzbogaconymi w wapń. Pojawia się zatem już także wzbogacony w wapń chleb, a również przetwory zbożowe, soki, napoje sojowe, wody mineralne, słodycze. Czy może warto je kupować? Tak! Skoro masz do wyboru: zwykle mleko oraz serki lub wzbogacone, wybieraj te drugie. Nadmiaru wapnia maluch raczej mieć nie będzie. Zawsze nie mniej jednak dokładnie czytaj etykiety produktow oraz sprawdzaj, co naprawdę może być w środku. Szczegolnie uważaj na słodycze. Nie traktuj ich jako źródła wapnia. Także skoro może być napisane, że mają jego więcej niż szklanka mleka. Czekoladowy baton nigdy nie może być dobrym źródłem tego pierwiastka, jedynie cukru oraz kalorii. Aby jak najwięcej wapnia trafiło do naszych kości, w diecie nie może również zabraknąć boru i witaminy D. Bor występuje w owocach, zielonych warzywach (np. brokułach) oraz orzechach, natomiast witamina D – w jajach, maśle oraz kaszach. Prezentowany tygodniowy jadłospis można stosować poprzez miesiąc. Nie jedynie wzbogaci organizm w wapń, ale również pozwoli zeszczupleć (dzienna dawka kalorii nie przekracza 1300 kcal). W zależności od ich składu, wody mineralne powinny być też czesto bogate w latwo przyswajalny wapń, dzieki czemu pijąc wodę mineralną wzbogacamy nasz organizm w spore zasoby wapnia i innych mikro oraz makroelementow. Jadaj 5 razy dziennie niewielkie posiłki. Minimalizuj tłuszcze zwierzęce oraz węglowodany, jadaj dużo warzyw, owoców, nabiału, ryb oraz produktów malo przetworzonych np. pelnoziarniste pieczywo, kasze. Zmniejsz do niezbędnego minimum sól, bo wypłukuje ona niezbedny wapń z organizmu. Pij 2 litry płynów dziennie, a latem zwiększ te dawkę także o połowę. Pij najlepiej niegazowane wody mineralne, zieloną herbatę i świeżo wyciskane soki warzywno owocowe. Zielona herbata oraz soki zawierają sporo antyoksydantów, które zwalczają wolne rodniki niszczące m.in. tkanke kości. Skoro kupujesz gotowe soki owocowe szukaj takich, które wzbogacone są w wapń podstawowy budulec kości. Dorosły człek potrzebuje 1200-1500 mg wapnia dziennie. Jego głównym źródłem może być mleko (szklanka mleka posiada ok. 300 mg wapnia) oraz jego przetwory. W codziennym menu powinny sie znaleźć 1-2 kubki jogurtu albo kefiru, szklanka mleka, solidny plaster białego sera mniejszy żółtego. Warzywa takie jak: brokuly, fasola, kalarepa oraz owoce np. figi zawierają też wapń. Lato to rownież sezon świeżych warzyw oraz owoców, zatem będzie łatwo stosować dietę sprzyjającą kościom. U kobiet, szczególnie po menopauzie, organizm może zacząć mieć problemy z odnawianiem starych komórek, rownież w kościach. Proces wyniszczania nasze kości przyspiesza dodatkowo po 60-tym roku życia oraz może być też przyczyna osteoporozy – czyli dolegliwości osłabiającej kości, która powoduje ich wykrzywianie, łamanie sie i bóle. Osteoporoza to również dolegliwość slabych, łamliwych kości. To rownież co się w nich dzieje, zwykle nie daje żadnych zauważalnych objawów. Może jedynie obniża się z wiekiem nasz wzrost, garbia plecy. Warto dodać, że około 50 proc. osteoporotycznych złamań kregów może przebiegać bezobjawowo! Dopiero celowo albo przypadkowo wykonane zdjecie rentgenowskie pozwala postawić rozpoznanie. Naturalnie może być zatem już wtenczas za późno – złamanie wielokrotnie zwiększa ryzyko wystapienia kolejnych złamań. Dużo wapnia może być w przetworach mlecznych, głównie tych, które mają w swoim składzie niewiele wody. Najwięcej cennego pierwiastka posiada żółty ser – dwa plastry zawierają jego aż 240 mg (tyle co szklanka mleka). Ale w serze znajduje sie sporo tłuszczu oraz soli, zatem dzieci nie powinny jego jeść nadto dużo (wprowadzamy jego dziecku do diety dopiero w drugim roku życia). Głównym źródłem wapnia może być mleko oraz jego przetwory- jourt, kefir, sery. Dobrą przyswajalność gwarantuje właściwa proporcja pomiędzy nim a fosforem (1:1). Najlepiej wybierać produkty o zmniejszonej zawartości tłuszczu, takie jak: chude mleko (1,5-2%),niskotłuszczowe jogurty oraz sery. Całkowite usunięcie tłuszczu pozbawia produkty mleczne witaminy D, niezbędnej do prawidłowego wchłaniania wapnia. Bogatym źródłem sa też sardynki w oleju z spożyte z ościami. Kobiety zagrożone osteoporozą powinny zjadać raz w tygodniu przynajmniej jedną puszke sardynek. Dużo wapnia zawierają ciemnozielone warzywa, czekolada, orzechy, soja, ale organizm wchlania z nich jedynie niewielką jego ilość. Produkty takie jak szpinak, buraki, botwina, rabarbar poza wapniem zawierają też szczawiany, które wiążą wapń oraz zakłócają jego przyswajanie ze względu na bogactwo innych składników odżywczych trzeba włączyć je do diety, pamiętajac, że zawarty w nich wapń musimy pomijać, obliczając dzienne spożycie tego pierwiastka. Dlatego niezwykle ważne jest, by prowadzić zdrowy sposob życia. Ograniczyć ilość spożywanej kawy oraz większej ilości alkoholu (maksymalnie lampka wina dziennie). By zapobiec osteoporozie należy również odstawić czerwone mieso, a włączyć do diety nabiał oraz warzywa. ważny może być również ruch – osteoporoza atakuje głównie osoby prowadzące siedzący sposob życia. Niezbędna kościom może być również witamina D, zwiększa ona przyswajanie wapnia także do 80 proc. Powstaje ona w skorze podczas promieni ultrafioletowych. Wniosek z tego taki powinniśmy codziennie spędzać trochę czasu na słońcu. Nie musisz leżeć plackiem na plaży, wystarczy 15-20 minutowy spacer w parku, a wciąż jeszcze lepiej pewien sport lub ćwiczenia realizowane na świeżym powietrzu. Pamiętaj, że promienie UV docierają do nas nawet, kiedy niebo może być nieco zachmurzone. Wtenczas również korzystaj ze spacerow. Wywar z nasze kości nie dostarcza substancji wzmacniających, wręcz trzeba jego unikać w diecie dziecka.

Oto tabela zawartości wapnia w niektórych produktach żywnościowych.

Produkt spożywczy

Zawartość wapnia w 100 g produktu – w miligramach

Ser żółty

750 – 1000

Ser biały

100 – 200

Mleko

100 – 120

Jogurt

200

Jaja

45

Fasola

100 – 150

Kefir

200

Różne ryby morskie

20 – 60

Marchewka

50

Pieczywo

10 – 70

Otręby pszenne

100 -120

Wołowina

Nie zawiera

Pamiętajmy, że w tkance kostnej zwierząt oraz w tzw. szpiku odkładają się pozostałości leków weterynaryjnych oraz antybiotykow. Podczas gotowania, niestety, składniki te trafiają do zupy. I dlatego polecam przygotowywanie zup (bardzo zdrowego oraz wskazanego dla dzieci posiłku) na wywarach z warzyw, ewentualnie z dodatkiem samego mięsa. W przyswajaniu wapnia w przewodzie pokarmowym decydującą rolę odgrywa witamina D. Średnia dobowa dawka witaminy D wynosi 400j. Najłatwiejszym sposobem uzyskiwania tej witaminy może być ekspozycja na światło słoneczne. W letni dzień wystarczy piętnastominutowy pobyt na słońcu, by pokryć dobowe zapotrzebowanie na witaminę D. Słonecznych dni nie mamy niestety nadto wiele, toteż w porze jesienno-zimowej należy uzupełniać ją z innych źródeł. Nie mniej jednak witamina D w produktach spożywczych występuje w ograniczonej ilości. Biorąc pod uwage, że sama właściwa dieta może nie wystarczać do pokrycia dobowego zapotrzebowania na wapń oraz witaminę D, warto zwrócić uwagę na preparaty suplementacyjne wapnia albo wapnia wspólnie z witaminą D. Sa one szczególnie wskazane dla dzieci oraz młodzieży, kobiet w ciąży oraz karmiacym, kobiet w okresie menopauzy oraz osób starszych. Naturalnie dawkowanie powinno być też zawsze ustalane poprzez lekarza. Ale najczęściej zaleca się dziennie 500 -1000 mg wapnia (jako uzupełnienie podaży z dietą) i 400 – 800 j. witaminy D. Nie jedynie to również co jemy posiada wpływ na to również ile wapnia zostanie wchłonięte poprzez nasz organizm. Ważne może być też pH w naszym przewodzie pokarmowym, czyli to również jak spożywamy posiłek. Odpowiednio niskie, czyli kwaśne pH ułatwia absorpcję wapnia poprzez nasz organizm. Obecność niektórych witamin, takich jak witamina C i witamina D3 też ułatwiają przyswajanie wapnia. Nasza właściwa dieta skupia się na pieciu posilkach w regularnych odstepach czasu. Główne naturalnie może być śniadanie. Nie powinno być też ono nie mniej jednak nadto obfite, bo nie o to rownież w tym posiłku chodzi. Posiada on być też przede wszystkim wysokoenergetyczne oraz w naszym wypadku naturalnie wzmacniające kości. Skupmy się zatem na pieczywie pełnoziarnistym. Dodatkiem powinny być: polędwica, biały ser. Na śniadanie jesteśmy w stanie też jeść platki owsiane z mlekiem. Z tym ostatnim produktem, szczegolnie osoby starsze nie powinny przesadzać. Co prawda może być on dobrym źródłem wapnia, ale raczej przeznaczonym dla ludzi młodych. Obiady z kolei nie są jakoś specjalnie obarczone dużymi restrykcjami. Jesteśmy w stanie jeść mieso, ale najlepiej skupić się naturalnie na owych mniej tłustym. Do diety powinniśmy włączyć morskie ryby oraz sporo warzyw. Na rynku dominują głównie środki leczenia z grupy bisfosfonianów. Udowodniono dość bardzo dobrze ich skuteczność w ograniczeniu ryzyka złamań zarówno kręgów, jak oraz złamań obwodowych. Sa najbardziej efektywne u chorych z niską masa kostną. Bisfosfoniany są lekami antyresorpcyjnymi zwalniającymi metabolizm kostny. Zwłaszcza alendronian może być zalecany jako specyfik pierwszej linii w osteoporozach wtornych. Alendronian oraz rizedronian stosuje się rownież w leczeniu osteoporozy u mężczyzn. Napoje takie zawierają dużo fosforanow. Substancje te sprawiają, że organizm nie może być w stanie przyswoić dużej części składowej wapnia z pożywienia. Może być to również pierwiastek potrzebny m.in. do prawidłowego funkcjonowania układu mięśniowego, nerwowego i hormonalnego. Skoro w pożywieniu jego brakuje, organizm zaczyna wykorzystywać wapń zmagazynowany w kościach, co je osłabia. Warto zatem ograniczać dzieciom w menu napoje typu cola oraz odmienne produkty żywnościowe, w których fosforany są dodawane jako konserwant (np. wysoko przetworzone wędliny: kiełbasy, parówki). Zmiany w strategii stosowania tej grupy leków wiążą się ze zmianami postaci leku oraz czestości ich podawania. Codzienne podawanie może być coraz rzadsze. Alendronian, risedronian podaje sie raz w tygodniu, ibandronian raz w miesiącu, a zoledronian dożylnie raz w roku. Kłopot stanowi określenie maksymalnego czasokresu podawania owych leków oraz bezpieczeństwo takich wieloletnich terapii. Lekiem anabolizującym o dużej efektywności może być teriparatyd (inaczej parathormon). Powoduje on odtwarzanie beleczek kostnych, zmniejsza ryzyko zlamań w szkielecie osiowym oraz obwodowym. Oto tabela zapotrzebowania na wapń.

Grupa wiekowa

Wapń (w miligramach)

Witamina D3

Dzieci

800 – 1200

350

Młodzież

1250

400

Dorośli – zwykle

1000

200

Kobiety w ciąży i karmiące

1200 – 1500

400

Kobiety po menopauzie

1500

400

Po 60 roku życia

1200 – 1500

400

Ale to nie wszystko. Od 3 lat na polskim rynku dostepny może być ranelinian strontu. Zaliczany może być on do grupy leków o podwójnym dzialaniu antyresorpcyjnym oraz kościotwórczym. Alkohol i kawa to również wrogowie naszych kości. Szkodza im też cola oraz zupy w proszku. Organizm przyswaja jedynie 40 proc. spożywanego wapnia, pod warunkiem że dostarczymy mu adekwatnej ilości witaminy D. Pozostała sekcja może być codziennie wydalana z moczem. To również normalne zjawisko fizjologiczne. Utratę wapnia z moczem znacznie zwiekszamy spożywając nadmierna ilość kofeiny, soli kuchennej, a również białka. Cichym pomocnikiem wapnia może być potas. Potas zmniejsza ilość sodu w naszym organizmie, dzięki czemu mniej wapnia może być usuwana z naszego organizmu. Potas występuje w najwiekszej ilości w warzywach np. w morelach suszonych (1600 mg w 100 gramach), figach, bananach, selerze, ziemniakach, kiwi, pomidorach (ok 280 mg w 100 gramach) oraz w grejpfrucie. Redukcja wagi może być ważna, bo nasze kości osłabione osteoporoza nie sa w stanie dźwigać dużego ciężaru ciała. Około 30% wapnia, które znajduje sie w naszym przewodzie pokarmowym może zostać w nim wchłonięta. Reszta idzie, niestety, na straty. Co gorsza, procent wchłoniętego wapnia może się wciąż jeszcze zmniejszyć w wyniku obecności niektórych produktów spożywczych poprzez nas zjadanych. Witaminę D też dostarcza organizmowi nieodtluszczone mleko oraz jego przetwory, ryby, jaja, wątróbka. Kiedy wakacje spędzasz nad jeziorem albo morzem, masz nie jedynie pod dostatkiem słońca, ale możesz też przebierać w rybnej ofercie. Nie pal papierosow, nie nadużywaj alkoholu, a kawe pij okazjonalnie, bo owe używki powodują, że wapń szybciej ucieka z organizmu wraz z moczem. Nie zapominaj również, że niezbyt przyjazna kościom kofeina znajduje się w tzw. napojach energetycznych oraz typu cola. Wartościowym źródłem wapnia powinien być też nabiał, ale niestety nie zawsze tak bywa. Omówmy to również na przykładzie mleka ze sklepu. Producent zwykle podaje na opakowaniu, ile może być w produkcie bialka, tłuszczu i kalorii, niekiedy zawartość składników mineralnych. Ile może być wapnia elementarnego w litrowym kartonie mleka? W mleku „od krowy” w 100 g może być jego około 110-120 mg, zatem litr takiego mleka powinien zapewnić nam dobowa podaż wapnia (1200-1500 mg). Więcej wapnia powinno być też w jogurtach. Proszę nie mniej jednak zapytać producenta, ile może być tego pierwiastka w serkach, serach, twarożkach, mozarellach oraz innych smarowidłach do chleba. W 100 g sera podpuszczkowego powinno się jego mieścić około 400 mg, w twarogu białym 55-90 mg, a w serach topionych około 370 mg. Sporo wapnia może być w orzechach, migdałach i fasoli. Ale powinniśmy rownież jeść ryby, zwłaszcza morskie. To rownież nie jedynie dobre źródlo wapnia, ale oraz witamin, szczególnie D. Moje pokolenie pamieta wciąż jeszcze smak tranu – skutecznie zniechęcał do wszystkiego co z morza. Dziś mamy nie mniej jednak znacznie większy wybor. Ze wzgledu na dużą zawartość fosforu zmniejszają stężenie witaminy D w organizmie i prowadzą do zaburzenia rownowagi pomiędzy fosforem oraz wapniem. Naruszyć ją latwo, bo fosfor występuje blisko we wszystkim, co jemy. Zachwianie proporcji prowadzi do aktywacji procesów niszczących kości. Skutkiem może być zmniejszenie masy kostnej. Najważniejszym celem zapobiegania oraz leczenia wlaściwego osteoporozy może być ograniczenie częstości złamań kości. Do działań profilaktycznych zalicza sie zatem zmianę nawyków żywieniowych, zwiększenie aktywności fizycznej, ograniczenie palenia tytoniu oraz spożywania alkoholu i podawanie preparatów wapnia oraz witaminy D3. Ważne może być też zmniejszenie częstości upadków u osób w starszym wieku, np. poprzez usuniecie z otoczenia przedmiotow stwarzających ryzyko upadku i unikanie leków nasennych oraz uspokajających. Nie rezygnuj z aktywnego wypoczynku, bo choćby np. pływanie znakomicie zwiększa masę mięśniową, a silne mięśnie sa świetną podporą dla słabych kości. Dodatkowo zyskasz gietkie oraz wytrzymałe stawy. Do mnie więcej 60 roku życia można uprawiać niemal każdy rodzaj sportu chyba, że są jakieś przeciwwskazania zdrowotne. Latem staraj się biegać, maszerować, ale tez pływać, jeździć na rolkach czy może tez na rowerze, grać w siatkówkę, tenisa, koszykówkę. No oraz naturalnie nie możesz zapomnieć o codziennej gimnastyce. Staraj się wykonywać ćwiczenia na świeżym powietrzu, a skoro nie masz możliwości to również przynajmniej przy otwartym oknie. Czas wakacji, urlopów to również możliwość solidnego wypoczynku. Relaks też służy naszym kościom. z jednej strony odpoczywając nie przeciążamy układu kostnego a z drugiej strony usuwa mu napięcie mięśniowe, które niekorzystnie działa na system kostny. Skoro wiec masz taką możliwość, wypoczywaj oraz wysypiaj sie do woli, bo twój organizm świetnie się wtenczas odnowi. Znaczne zmniejszenie wchłoniętego wapnia posiada miejsce w wyniku spożycia błonnika pokarmowego obecnego w produktach roślinnych, oraz ich przetworach (pieczywo z pelnego przemiału, batony bogate w otręby). Blonnik usprawnia usuwanie zaległych resztek pokarmowych z przewodu pokarmowego, usprawniając jego przepustowość. Niestety, sprzyja to również też zmniejszonemu wchłonięciu wapnia, bo przewod pokarmowy posiada na to również mniej czasu. Innymi produktami spożywczymi, które zmniejszaja biodostepność wapnia sa białko zwierzęce (wszelkie mięsa oraz ich przetwory), kofeina, alkohol i sól. Produkty te zwiększają wydalanie wapnia z moczem. Tytoń też powoduje mniejsze wchłonięcie wapnia, poprzez co mniej jesteśmy w stanie jego zgromadzić w organizmie.

Ból biodra – z czego wynika i jak sobie z nim radzić

Posted on

Zajmiemy się dzisiaj bólem w biodrze (boli mnie noga w biodrze nie moge chodzić dobrze). Najczęstszą chorobą biodra może być dolegliwość zwyrodnieniowa stawu, polegająca na przedwczesnym zużyciu oraz zwyrodnieniu tkanek. Zdarzają się też urazy biodra, do ktorych najczęściej dochodzi w wyniku upadku albo podczas fizycznego wysiłku, w ktorym staw ów może być nadmiernie obciążony. jak wiadomo staw biodrowy to także wieloosiowy staw kulisty, łączący udo z miednicą. 

Biodro umożliwiając dużo skomplikowanych ruchów kończyną dolną, może być niezmiernie ważne dla funkcji lokomocyjnych człowieka. Dolegliwość zwyrodnieniowa stawu może być to także jedna z najczęstszych przyczyn bólów biodra, obok zapalenia kaletek krętarzowych, u młodych osób. Chorują dużo cześciej mężczyźni niż kobiety. Częsta może być u młodych mężczyzn w wieku od 20 do 30 lat, ale też często występuje w przedziale wiekowym od 50 do 60 lat. Predysponują do niej: zluszczenie nasady bliższej nasze kości udowej, wrodzone zwichnięcie, dolegliwość Perthesa, dysplazja panewki, różnica w długości kończyn, duże obciążenie kończyny. Może się pojawić u sportowców trenujących podnoszenie ciężarów. Wystepować może charakterystyczny ból w pachwinie, promieniujący wzdłuż uda, po przyśrodkowej stronie, aż do kolana i lekkie utykanie, zwlaszcza po wstaniu. Utrudnione może być funkcjonowanie chorego; chory posiada trudności z poruszaniem sie, spaniem, ból występuje także w spoczynku. Niestety wtenczas więc już jedyną alternatywa przynoszącą ulgę oraz poprawę funkcjonowania pacjenta może być protezoplastyka. Niektóre dolegliwości biodra powinny wymagać przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego (np. zaawansowana dolegliwość zwyrodnieniowa stawów). Jednakże u większości pacjentow z bólem biodra, dolegliwości mijają po zastosowaniu leczenia właściwego nieoperacyjnego. Dolegliwości bólowe i ograniczenie funkcji stawu biodrowego powinny być też wynikiem wielu schorzeń. Niejednokrotnie przyczyna bólu może być zlokalizowana w miejscu znacznie oddalonym od stawu biodrowego. Powinny to także być też np. dolegliwości kręgosłupa, narzadów jamy brzusznej bądź schorzenia nowotworowe. Najczęstszą jednakże przyczyną może być dolegliwość zwyrodnieniowa stawu. Koksartroza po chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego może być drugą, najczęstszą, przyczyną inwalidztwa w przebiegu procesu zwyrodnieniowego dotyczącego dużych stawow obwodowych. Jak ważnym problemem medycznym oraz społeczno-ekonomicznym może być patologia obejmująca stawy, świadczą dane statystyczne potwierdzające drugą pozycje procesu zwyrodnieniowego stawów, wkrótce po chorobach układu sercowo-naczyniowego, pośród przyczyn inwalidztwa.

Ze względu na ciągłe obciążenie, staw biodrowy może być atakowany poprzez różnego rodzaju choroby, ból biodra, a z wiekiem staje się on coraz słabszy. Jałowa martwica kości, zwłaszcza u alkoholików, u osób nadużywających sterydy albo u chorych z anemią sierpowatokrwinkową. Zapalenie stawu, staw może być też zajęty poprzez reumatoidalne zapalenie stawów, a również w wyniku septycznego zapalenia stawu albo ZZSK. Dolegliwość zwyrodnieniowa stawu biodrowego należy do przewleklych oraz postępujących procesów, ktorych etiologia może być jedynie w niewielkim stopniu poznana. Wg różnorodnych autorów częstość występowania koksartrozy w wieku powyżej 45 roku życia wynosi u kobiet od około 3,5 do 8%, z kolei u meżczyzn od 3 do 3,7% oraz w miarę starzenia się populacji wzrasta. Skoro przyczyną dolegliwości byl uraz to także powinniśmy dowiedzieć się jak przebiegał uraz, jaka była pozycja ciała. Innymi słowy jakie siły działały na biodro w trakcie urazu. Co pojawilo się bezpośrednio po urazie? Skoro ból, to także gdzie był zlokalizowany (może dzisiaj w czasie badania ból posiada inną lokalizacje), czy może pojawił sie obrzek oraz czy może doszło do zaburzenia funkcji (możliwość odciążania). Np. duży uraz, mocny bol lokalny oraz brak możliwość obciążania bezpośrednio po urazie wskazuje na złamanie, natomiast stopniowo pojawiający sie ból bez przyczyny, w okolicy pachwiny, czasami promieniujący na przednią stronę uda, może wskazywać na rozpoczynające się zapalenie stawu. Dolegliwości bez urazu, bez przyczyny powinny pojawić się niespodziewanie (dna moczanowa, wole ciałko stawowe) albo stopniowo (zapalenie stawu). Ból biodra może mieć różne umiejscowienie oraz objawy towarzyszące w postaci zaburzeń ruchomości stawu, zaburzeń chodu itp. Każda informacja o lokalizacji oraz charakterze bolu może być ważna, ponieważ może wskazać gdzie leży prawdopodobna przyczyna dolegliwości. Dolegliwość zwyrodnieniowa stawu to także niezapalne, postępujące zmiany w stawach wynikające z nagłego albo przewlekłego uszkodzenia elementów stawu, w szczególności, chrząstki stawowej. Najcześciej z wiekiem jako efekt wieloletniego przeciażania stawu.

Staw biodrowy może być jednym z największych stawów organizmu człowieka. ów wieloosiowy staw może być stawem kulistym. Główkę stawową tworzy głowa nasze kości udowej, stanowiąca 2/3 wycinka kuli. Głęboka panewka stawowa może być utworzona poprzez kość miedniczną. Może być ona otoczona obrąbkiem panewkowym, który ją znacznie pogłębia. Chrząstka stawowa nie pokrywa całej powierzchni panewki, a tworzy jedynie powierzchnię księżycowata leżaca przy brzegu panewki, otwartą ku dołowi oraz przodowi. Środek panewki może być bardziej zagłębiony, wobec czego pomiedzy końcami chrząstki księżycowatej powstaje wcięcie, przez, które przerzuca się więzadło poprzeczne panewki. Dno panewki może być wypełnione tkanką tłuszczową i więzadłem głowy nasze kości udowej. Więzadło to także wnika w głowę w miejscu dołka centralnego. Chrząstka glowy jak oraz panewki w obrazie radiologicznym daje efekt szpary stawowej, której prawidłowa szerokość wg Huecka oceniana może być na 4 do 5 milimetrów. Ból zlokalizowany w okolicy pachwiny, promieniujący po przedniej oraz przyśrodkowej powierzchni uda do kolana (czasami mylnie sugerujący zajęcie procesem chorobowym kolana) może wskazywać na zapalenie stawu albo chorobę zwyrodnieniową, ale również może wynikać z objęcia procesem zapalnym kaletek maziowych, ścięgien albo również powstawać może z powodu istniejącej przepukliny. Zmiana lokalizacji, ewolucja bólu to także istotne pytania o wielkość uszkodzenia, ewentualnie o powiększanie sie problemu. Gdzie ból był na początku oraz czy może później pozostał w tym samym miejscu, czy może „zszedł niżej” (bol promieniujacy) np. do uda może wskazywać na zwiększenie sie zapalenia, bol pozostający niezmiennie w pierwotnym miejscu wskazuje na brak pogorszenia albo uszkodzenie kostne (kość nie daje promieniowania). Skoro najpierw ból pacjent odczuwal w plecach, a w tym momencie ów ból może być w pośladku, czy może zszedł niżej do nogi to także nie może to także być też związane z biodrem bo ból nie może promieniować proksymalnie od miejsca uszkodzenia. Wspomniana zatem ewolucja bólu posiada charakter odpowiadający przyczynie dyskowej w odcinku lędźwiowym – ból zmienił swoje występowanie zatem struktura, ktora może być odpowiedzialna za dolegliwości również musiała się przemieścić – reguła bólu przemieszczającego (shifting pain). Rwa kulszowa może minąć samoistnie. Objawy zmniejszają: rozgrzanie kręgosłupa lędźwiowego oraz biodra (okłady, termofor, gorąca kąpiel), pozycja leżąca (zniesienie napięcia mięśni wynikającego z utrzymania postawy ciala) i środki leczenia przeciwbólowe dostepne bez recepty (paracetamol, ibuprofen, ketonal). Torebka stawu biodrowego może być gruba oraz mocna. Przyczepia się na nasze kości miednicznej do brzegu panewki, na zewnątrz od obrąbka. Natomiast na nasze kości udowej przyczep torebki leży z przodu na krętarzu większym oraz kresie międzykrętarzowej. Od tyłu z kolei około 1,5 cm od grzebienia miedzykretarzowego, obejmując większą sekcja szyjki nasze kości udowej. Torebka stawowa posiada silne więzadła wzmacniające ją oraz hamujące ruchy kończyny. Dzięki temu są w znacznym stopniu odciążone mięśnie. Największe napięcie torebki występuje w pozycji stojącej ciała. Natomiast występowanie spoczynkowe stawu występuje przy lekkim zgięciu, odwiedzeniu oraz obrocie na zewnatrz kończyny. I dlatego również np. przy zapaleniu stawu biodrowego chory odruchowo układa kończynę w położeniu spoczynkowym, co zmniejsza dolegliwości bólowe.

Biodro może być wieloosiowym, najbardziej ruchomym stawem kończyny dolnej. Odbywają się w nim ruchy w trzech zasadniczych płaszczyznach i duża liczba rozmaitych ruchów w płaszczyznach dowolnych, przechodzących poprzez środek stawu. Teoretycznie zatem staw ów posiada nieskończoną liczbe osi co w powiązaniu z rozbudowanym oraz skomplikowanym aparatem mięśniowym umożliwia człowiekowi wykonywanie precyzyjnych oraz płynnych funkcji lokomocyjnych. Skoro ból pojawia sie w czasie odpoczynku, w nocy to także bierzemy pod uwagę przyczynę zapalna, spodziewamy sie wówczas nasilenia bólu w czasie chodzenia, pozycje spoczynkowe będa przynosiły chwilową ulgę, jednakże ponowne rozpoczecie aktywności znowu będzie bolesne. Skoro pacjent opisuje konkretny, szczególny ruch wywołujący ból to także dokładny opis, odtworzenie tego ruchu pozwoli określić przyczynę? Np. chodzenie daje bol, a odciażenie nogi w siedzeniu w lekkiej rotacji zewnętrznej oraz zgieciu daje ulgę to także jesteśmy w stanie to także zinterpretować jako przyczynę zwyrodnieniową. Kaszel, kichanie w odcinku lędźwiowym mogło wywoływać ból w plecach skoro pacjent miewal konflikt dyskowo-oponowy związany z przepukliną tylno-centralną. W biodrze natomiast w przebiegu jalowej martwicy głowy nasze kości udowej (faza przedradiologiczna, stadium 1) może pojawić się mocny ból w pachwinie. Zmiana w ciągu 24h czyli ból poranny najczęściej spowodowany może być obecnym stanem zapalnym, zwyrodnieniami, natomiast ból nocny zwykle posiada podloże zapalne albo spowodowany może być specyficzna pozycją przyjmowaną poprzez pacjenta. Jeśli jakieś objawy zaniepokoja cię – niezwłocznie udaj sie do lekarza. Do objawów alarmowych należa: duży, nasilający się ból, nietrzymanie albo zahamowanie oddawania moczu i/lub stolca, porażenie kończyny. Ból z kolei zlokalizowany w bocznej okolicy biodra, nad kretarzem, może wskazywać na zapalenie kaletek okołokretarzowych, rzadziej zapalenie stawu albo chorobę zwyrodnieniową. Może również być też wynikiem zajęcia poprzez proces chorobowy kregosłupa. Zimne okłady można zamienić na ciepłe – to wszystko zależy od preferencji pacjenta oraz tego po zastosowaniu jakich temperatur mija u niego ból. Natomiast, ból umiejscowiony w okolicy pośladków najcześciej wynika z dolegliwości kręgosłupa, przyczyną powinny być też również zmiany zapalne kaletki kulszowej albo rownież stan zapalny stawu krzyżowo-biodrowego w przebiegu ZZSK (w badaniu okolica nad stawem może być tkliwa). Na ból w bocznej okolicy biodra najczęściej skarżą się chorzy na zapalenie kaletek okołokrętarzowych. Rzadszą przyczyną bólu tej okolicy są dolegliwości stawu biodrowego oraz odcinka Th/L kregosłupa.

Najczęstszą przyczyną bólu w okolicy pachwin może być dolegliwość zwyrodnieniowa stawu biodrowego. Ból zwykle promieniuje ku przodowi oraz do kolana. Natomiast zapalenie kaletek okołokretarzowych, zapalenie ściegna przywodziciela albo przepukliny są rzadszą przyczyną bólu w regionie pachwin.Pytanie o wcześniejsze leczenia wlaściwego może być ważnym elementem diagnostycznym dajacym odpowiedź o przyczyny. Leczenia wlaściwego często oparte o schematy postępowania może nie uwzględniać braku poprawy, a taka sytuacja może być niedopuszczalna, bo nasza terapia musi być też skuteczna skoro postawiliśmy prawidłowa diagnozę. Na przykład wielomiesięczne nieskuteczne leczenia właściwego bolu w udzie (korzeniowego, segmentalnego), gdzie przyczyną nie może być konflikt dyskowo-korzeniowy, ale zapalenie stawu biodrowego. Takie nieskuteczne leczenia wlaściwego może być podstawą do weryfikacji wcześniej postawionej diagnozy. Naturalnie leki, które pacjent przyjmuje, powinny też stanowić ograniczenie w późniejszym leczeniu. Dolegliwości w innych stawach powinny wskazywać na przyczynę reumatoidalną. Wiek pacjenta może być też też pomocnym kryterium w naszej interpretacji. Oraz tak pacjent w wieku 0-5 roku życia może cierpieć na okoloporodowe zwichnięcie stawu, 1-10 roku życia gruźlica, 4-12 roku życia Perthes, a 10-15 roku życia to także zluszczenie głowy nasze kości udowej, natomiast 30-50 roku życia może być też uzupełnieniem interpretacji jałowej martwicy głowy nasze kości udowej. Choroby odcinka Th/L kregosłupa, zapalenie kaletki kulszowej albo stawu krzyżowo-biodrowego z reguły powodują dolegliwości bólowe w okolicy pośladków. Natomiast dolegliwości stawu biodrowego są rzadszą przyczyną bólu w tym regionie. We wczesnym okresie koksartrozy dość często pojawiajacym sie objawem może być ból stawu kolanowego. Występuje on podczas obciążania kończyny dolnej oraz przy sprawnym wciąż jeszcze biodrze. Mylnie może nasuwać podejrzenie gonartrozy. W miarę upływu czasu istotnym objawem klinicznym koksartrozy może być narastająca dysfunkcja stawu. Może być ona wynikiem nie jedynie pojawiania się zmian destrukcyjno-wytworczych, ale też wyrazem lokalnego odczynu zapalnego. Nierzadkim efektem może być obserwowane bólowe ograniczenie ruchomości stawu. W takich przypadkach prawidłowa terapia w istotny sposób może poprawić funkcję biodra. Może być to także szczególnie zauważalne w niewielkich zmianach zwyrodnieniowych. W miare narastania procesu zwyrodnieniowego stopniowemu ograniczeniu ulega rotacja wewnętrzna oraz ruch wyprostu co pomiędzy innymi może być przyczyną utykania podczas chodzenia. Natomiast narastanie przykurczu, ograniczenie rotacji zewnętrznej oraz zgięcia i dalsze ograniczenie wymienionych poprzednio ruchów są powodem pojawienia się czynnościowego skrocenia kończyny dolnej oraz następstwem pogłębiającego się utrudnienia w poruszaniu się. zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe biodra z dużą proteuzją stawu, zniekształceniem głowy nasze kości udowej i jej szyjki sa powodem rzeczywistego skrocenia kończyny.

Pierwszym krokiem w ocenie stanu stawu biodrowego może być badanie fizykalne i zmierzenie, czy może obie kończyny są równe. Stan, w którym obie kończyny nie są równe może usposabiać do różnorodnych schorzeń biodra. W wiekszości badanie fizykalne wystarcza do zdiagnozowania przyczyn bolow, aczkolwiek w pewnych sytuacjach potrzebne powinny być też również badania dodatkowe, zwłaszcza w celu diagnozowania przyczyn ograniczenia ruchomości w stawie oraz ewentualnej oceny stopnia zmian zwyrodnieniowych. Nieraz, kiedy przebieg dolegliwości może być ciężki oraz nie reaguje ona na leczenie, wskazana może być też scyntygrafia stawów. Prócz tego, zleca się czasami badania krwi albo w szczególnych sytuacjach aspirację wysięku stawowego. Pierwszym objawem sugerujacym zmiany w stawie biodrowym, może być ograniczenie rotacji wewnętrznej stawu – sugerować może ono chorobę zwyrodnieniową stawu albo jego stan zapalny. Procz tego, badać powinno się zarówno brzuch oraz kregosłup – ze względu na wspomniane wyżej istnienie bólów rzutowanych, zwlaszcza u kobiet, u których bóle biodra powinny wynikać z chociażby takich stanów jak bolesne miesiączkowanie. Leczenie głównie obejmuje odciążenie kończyny dolnej oraz stawu biodrowego (odpowiednie obuwie, w przypadku nierównej długości kończyn konieczne może być też używanie obuwia ortopedycznego; poza tym chodzenie o lasce – w celu odciążenia zdrowej kończyny; zmniejszenie wagi ciała) i odpoczynek. Prócz tego, wskazane sa ćwiczenia oraz ruch stawu. Częste ćwiczenia w odciążeniu powinny poprawić wydolność stawu oraz zmniejszyć dolegliwości bólowe. W celu złagodzenia bólu, stosować można niesteroidowe środki leczenia przeciwzapalne (NLPZ) albo paracetamol. Pomocna może być też też fizykoterapia oraz ultradźwieki i magnetronic. Korzystne są również wstrzyknięcia miejscowe steroidów. W przypadku, kiedy więc już jednakże doszło do ograniczenia ruchomości stawu albo kiedy ból powoduje znaczne trudności w poruszaniu sie oraz funkcjonowaniu, jedynym, ale oraz ostatecznym wyjściem może być też protezoplastyka.

Stawy i kości

Posted on

O kości, mięśnie i stawy należy dbać w każdym wieku. Jak wiadomo efekty społeczne takich dolegliwości jak bóle pleców, rąk i szyi oraz chorób w rodzaju reumatoidalnego zapalenia stawów czy innych reumatycznych mogą być poważne. W przypadku steoporozy niezwykle ważne jest spożywanie jak najmniejszych ilości białka zwierzęcego (mięso, cały nabiał włącznie z mlekiem i jego przetworami), dlatego ze nadmiar białka jest największym wrogiem kości. Prowadzi do odwapnienia, gdyż białko spożywane w nadmiarze nie może być w organizmie magazynowane i jest zamieniane w węglowodanu bądź tłuszcze, ale żeby tego dokonać potrzebny jest wapń, który pobierany jest z kości, co prowadzi do odwapnienia.

Mówi się, ze szkielet, inaczej kościec lub układ kostny to wszystkie kości składające się na ciało człowieka. U człowieka dorosłego szkielet składa się z 206 kości – liczba ta jest większa u dzieci ze względu na wiele punktów kostnienia (około 270 u noworodka i 356 u 14-latka); spada dopiero po połączeniu się np. trzonów z nasadami. U starszych ludzi kości może być mniej niż 206 ze względu na zrastanie kości czaszki. Średnia waga szkieletu to 10 kilogramów u kobiet i 12 kilogramów u mężczyzn.
Więcej informacji szukaj na blogach:
stawy
chore stawy
na kości
kości stawy

Podstawowym materiałem budulcowym szkieletu człowieka jest tkanka kostna oraz w mniejszym stopniu chrzęstna. Ze względu na budowę zewnętrzną kości podzielono na kilka grup:
kości długie (łac. ossa longa), np. kość udowa, ramienna
kości płaskie (łac. ossa plana), np. kości czaszki, łopatka
kości krótkie (łac. ossa brevia), np. kości nadgarstka, stępu
kości różnokształtne (łac. ossa multiformia), np. kręgi
Aby uniknąć bólu i kontuzji, wystarczy rozsądny trening bez przesadzania z intensywnością. Sporty takie jak kulturystyka czy sztuki walki narażają nasze stawy i kości na duże obciążenia i ryzyko uszkodzenia. Ćwiczenia takie jak przysiady ze sztangą, martwy ciąg, wyciskanie sztangą czy sparingi ju jitsu czy innej sztuki walki, gdzie mamy do czynienia z dźwigniami – obciążają nadgarstki, stawy kolanowe i łokcie. Przy złej technice czy przesadzonym ciężarze może dojść do złamań, a taka kontuzja wyłącza nas z treningów na długi czas. Poza tym uszkodzona kończyna może już nigdy nie być do końca sprawna. Warstwa zewnętrzna wszystkich kości zbudowana jest z istoty zbitej (łac. substantia compacta). Ponadto kości długie również w swoim trzonie (łac. corpus) zawierają istotę zbitą. Końce kości długich oraz wszystkie inne kości są wewnątrz zbudowane z istoty gąbczastej (łac. substantia spongiosa). Istota gąbczasta zbudowana jest z beleczek kostnych (łac. trabeculae osseae). Szkielet zawiera około 1,5 kg szpiku kostnego (łac. medulla ossium). Oczywisty jest fakt, że w okresie szybkiego wzrostu organizmu potrzebujemy materiału budulcowego. Ale procesy przebudowy i naprawy mikrouszkodzeń toczą się nieprzerwanie również u dorosłego człowieka. Dla powstającej tkanki niezbędne są sole wapnia umożliwiające osiągnięcie odpowiedniej twardości. Głównym mineralnym składnikiem tkanki kostnej jest fosforan wapnia, a organicznym białka i lipidy. Aby nasze kości tworzyły i odbudowywały się w sposób prawidłowy musimy dostarczać im odpowiedniej porcji fosforu i wapnia. Stosunek tych składników w pożywieniu powinien wynosić 1:1.

Staw kolanowy (łac. articulatio genus) – największy staw ciała człowieka. Jest to staw złożony – łączą się tu kość udowa i kość piszczelowa (strzałka nie buduje stawu kolanowego). Staw współtworzy trzeszczka w postaci rzepki. Staw posiada dwie łącznotkankowe łąkotki dopasowujące do siebie powierzchnie stawowe w czasie ruchów. Funkcjonalnie jest to staw zawiasowy, umożliwiający ruchy zginania i prostowania, ale w zgięciu(z wyjątkiem maksymalnego) możliwe są również ruchy rotacyjne. Wzmocniony jest więzadłami zewnętrznymi (pobocznymi oraz torebki stawowej) oraz dodatkowo bardzo silnymi więzadłami wewnętrznymi – więzadłem krzyżowym przednim i tylnym. Żelatyna – najstarszy suplement, który usprawnia funkcjonowanie stawów. Pierwsze wzmianki o stosowaniu żelatyny ukazały się już w XII wieku. Ze względu na brak w jej składzie aminokwasu: tryptofanu oraz ograniczonej ilości metioniny – określana jest, jako białko o złej jakości biologicznej. Jest jednak niezwykle bogatym źródłem glicyny, proliny, hydroksyproliny, a także kwasu glutaminowego i argininy. Z tego względu zalicza się ją do substancji chroniących stawy. Aminokwasy te są prekursorami kolagenu budującego nasze stawy. Badania zdają się potwierdzać pozytywny wpływ stosowania preparatów żelatynowych między innymi na mobilność stawów. Zalecane jest stosowanie żelatyny w dawkach po 10 gramów dziennie. Do wczesnych objawów skoliozy zalicza się: asymetrię trójkątów tułowioworamiennych, wystawanie łopatki lub asymetrię łopatek, wystawanie biodra po stronie pogłębionego trójkąta tułowiowo-ramiennego. Jeśli skrzywienie dotyczy odcinka szyjnego lub górnego odcinka piersiowego, występuje wyższe ustawienie barku po stronie wypukłości i pochylenie głowy lub szyi w stronę przeciwną. Skrzywienia wtórne powstają z powodu wrodzonych wad kręgosłupa i klatki piersiowej albo nabytych, a także na skutek porażeń mięśni grzbietu i miednicy, ściągających blizn po oparzeniach klatki piersiowej itp. Do skrzywień wtórnych zalicza się też tzw. skrzywienia kompensacyjne, powstające np. w nierówności kończyn dolnych, przykurczach dużych stawów (staw biodrowy i kolanowy) itp., oraz odruchowe skrzywienia powstające pod wpływem bólu, np. ból krzyża. Niekiedy do powstania skrzywienia może dojść w zaburzeniach psychicznych. Wraz z postępem procesu chorobowego ból nasila się, pojawia się obrzęk w określonej części układu kostnego, a nawet spontaniczne (tzn. bez urazu lub obciążenia) złamania. Jeżeli zmiany gruźlicze dotyczą trzonów kręgów kręgosłupa, to mogą one objawiać się jako różnorakie zespoły korzeniowe (np. nerwoból międzyżebrowy, lędźwiowy, czyli lumbago, rwa kulszowa). W wyniku złamania klinowatego trzonów kręgów może wytworzyć się tzw. garb gruźliczy. Badanie radiologiczne danej okolicy wykazuje mniej lub bardziej rozległy naciek, zniszczenie tkanki kostnej, ubytki jej struktury w jednych miejscach, a intensywniejsze zwapnienia w innych, złamania, itd. Gruźlicze zapalenie stawów dotyczy zazwyczaj pojedynczego stawu, np. stawu kolanowego. Jest ono bardzo często następstwem przeniknięcia swoistego procesu zapalnego do tkanek miękkich stawu. Towarzyszą mu zwykle: wysięk do jamy stawowej, zmiana obrysów stawu (obrzęk) i czasem zaczerwienienie skóry. Niekiedy wcześniej zadany uraz w dany staw może stanowić czynnik predysponujący do rozwoju gruźliczego zapalenia stawu.

Podobnie jak w innych stawach torebka stawowa składa się z dwóch warstw: zewnętrznej błony włóknistej i wewnętrznej błony maziowej. Inaczej niż w innych stawach przebieg obu błon nie jest jednakowy. Błona włóknista torebki stawowej stawu kolanowego na powierzchni przedniej rozpięta jest między brzegami powierzchni stawowych kości udowej, rzepki i piszczeli. Na stronie tylnej przymocowuje się do kresy międzykłykciowej kości udowej i biegnie do kości piszczelowej w okolicach chrząstki stawowej. Błona maziowa ma nieco inny przebieg, gdyż z tyłu omija pole międzykłykciowe i więzadła krzyżowe – wyłączając je w ten sposób z jamy stawowej. Kwasy tłuszczowe – Bogate w omega-3 tłuszcze rybie są najprostszym sposobem zapobiegającym lekkiemu zapaleniu stawów. Ponadto ich działanie wzmacnia dodatek do codziennego jadłospisu oliwy z oliwek lub witaminy E. Natomiast stosowanie z dietą kwasu gamma-linolenowego (GLA) znajdującego się w oleju z wiesiołka zwiększa produkcję prostaglandyny PGE o działaniu przeciwzapalnym. GLA łagodzi również opuchliznę oraz ból stawowy związany z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Warto pamiętać o tym, że suplementacja niezbędnych kwasów tłuszczowych generalnie z wielu przyczyn jest korzystna dla sportowców.
Najlepiej zacząć od najmłodszych lat, wtedy nasze działania są najbardziej skuteczne. Szczególną opieką obdarujmy też dzieci, które aktywnie uprawiają sport – ich organizm również wymaga wówczas wzmożonej ochrony i wzmocnienia. Pierwszym krokiem w tym kierunku jest oczywiście dieta – dostarczaj dużej ilości wapnia i witaminy D, które wzmacniają układ kostny. Preparaty wapnia są zawarte w niektórych suplementach diety dla sportowców.
Choroba daje znać o sobie zaraz po urodzeniu. Kończyny są szczuplejsze, brzuśce mięśni niewykształcone, skóra pogrubiała w skutek nadmiaru tkanki tłuszczowej. W zależności od umiejscowienia zmian dochodzi do typowych zniekształceń ciała, jak stopy płasko-koślawe, stopu końsko-szpotawe, kolana przegięte, boczne skrzywienie kręgosłupa. Leczenie wczesne polega na pobudzeniu i rozciąganiu przykurczonych mięśni za pomocą ćwiczeń i fizykoterapii. W rozwiniętych zniekształceniach stosuje się leczenie operacyjne w celu usunięcia zniekształceń , przywrócenia prawidłowej postawy ciała i umożliwienia chodzenia. Leczenie jest długotrwałe i często wymaga ponawiania zabiegów, aby kompensować różnice między rozwijającym się kośćcem a zatrzymanymi w rozwoju mięśniami. Myelodysplazja jest to zaburzenie rozwojowe rdzenie kręgowego, jego nerwów korzeniowych oraz kręgosłupa, a także następstwa tego zaburzenia w obrębie narządu ruchu. Łącząca się z myelodysplazją dysrafia oznacza niepełne zamknięcia się łuków kręgowych i powłok. Wada powstaje w okresie rozwoju zarodka. Istnieją różne odmiany tej wady – od bardzo zaawansowanych do postaci lekkich, w których przez nie zrośnięty na znacznej przestrzeni kanał kręgowy uwypuklają się na zewnątrz opony rdzeniowe i sam rdzeń, do postaci lekkich, kiedy to stwierdza się jedynie objawy zaburzenia czynności układu nerwowego. Ponieważ wada ta dotyczy z reguły odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa, będące jej następstwem zaburzenia w obrębie narządu ruchu, najczęściej dotyczą kończyn dolnych i obręczy biodrowej. Objawem wady są przeważnie porażenia i niedowłady mięśni, zaburzenia czucia, porażenia pęcherza i odbytu oraz zmiany w obrębie skóry przebarwienia, upośledzenie ukrwienia i inne. Leczenie operacyjne przeprowadza się bezpośrednio po urodzeniu się dziecka. Jeżeli objawy nie cofną się, w okresie późniejszym dzieci te są doleczane ortopedycznie i chirurgicznie. Leczenie ortopedyczne ma na celu umożliwienie choremu dziecku utrzymanie pionowej postawy i naukę chodzenia, co zapobiega tworzenie się odleżyn skóry. Służą temu ćwiczenia i zabiegi fizykoterapeutyczne oraz stosowanie aparatów ortopedycznych. Leczenie operacyjne polega na korygowaniu wadliwego ustawienia kończyn oraz przywróceniu zaburzonej równowagi mięśniowej. Postępujące kostnienie mięśni jest chorobą wrodzoną, która polega na tworzeniu się kości w tkankach miękkich narządu ruchu, co prowadzi do ograniczenia ruchomości stawów. Choroba pojawia się we wczesnym dzieciństwie. Objawy najpierw pojawiają się w okolicy szyi i tułowia w postaci obrzęków, które w skutek tworzenia się kości w obrębie mięśni, wiązadeł i powięzi -twardnieją. W miarę postępu choroby dochodzi do ograniczenia ruchomości kręgosłupa, żeber i wielkich stawów, a w krańcowych przypadkach do unieruchomienia chorego.

4flex to specjalny preparat na stawy – czy rzeczywiście działa? – układ kostno-stawowy

Posted on

4FLEX to preparat, naturalny i łatwo przyswajalny hydrolizat kolagenu. Można powiedzieć, że działa om profilaktycznie oraz regenerująco na tkankę chrzęstną – mowa o składniku FORTIGE. Czy faktycznie działa? Zdania są podzielone.

Dowiedz się więcej na temat 4flex.

4flex

4flex

Jest wiele chorób stawów. Tymczasem specjalna, opatentowana technologia produkcji pozwoliła otrzymać jednorodne, zmikronizowane cząstki kolagenowe o doskonałej biodostępności. Dzięki temu preparat zostaje wchłonięty przez organizm w formie bioaktywnych peptydów, które docierają do naszych stawów i działają bezpośrednio na komórki chrzęstne (chondrocyty).
* Stymuluje odbudowę tkanki chrzęstnej
* Usprawnia funkcje narządu ruchu
* Najwyższa jakość i bezpieczeństwo stosowania
* Forma poręcznej saszetki do rozpuszczenia w wodzie lub mleku
* Działanie potwierdzone badaniami

Dodatkowo kolagen zawarty w preparacie 4FLEX ma korzystny wpływ na skórę, włosy i paznokcie.
4Flex to idealny produkt:
Dla osób cierpiących na dolegliwości stawowe
Dla osób z degeneracją tkanki chrzęstnej
Dla osób z nadwagą i otyłością
Dla osób aktywnych
Sla sportowców trenujących wyczynowo oraz dla wszystkich uprawiających sport rekreacyjnie
Dla każdego powyżej 40 roku życia

4FLEX jest preparatem przeznaczonym dla wszystkich osób intensywnie obciążających swoje stawy:
dla osób aktywnych, sportowców trenujących wyczynowo oraz dla wszystkich uprawiających sport rekreacyjnie
dla osób starszych
dla osób z nadwagą i otyłością
Z wiekiem poziom kolagenu obniża się u każdego z nas. Jego niedobory objawiają się nie tylko utratą elastyczności skóry czy postępującym zwyrodnieniem chrząstki stawowej. Brak odpowiedniej ilości kolagenu wpływa na naszą witalność, samopoczucie i komfort życia. Stosując 4FLEX już dziś zadbasz o swoją zdrową przyszłość!
Skuteczne remedium na dolegliwości stawowe

4FLEX to doskonały wybór dla osób cierpiących na wszelkie dolegliwości stawowe związane z degeneracją tkanki chrzęstnej takie jak:

* nawykowe zwichnięcia barku
* problemy ze stawem łokciowym zwane potocznie „łokciem tenisisty”
* dolegliwości w obrębie stawu biodrowego
* problemy ze stawem kolanowym: przy urazach łąkotek, zerwaniu więzadeł, po zabiegach artroskopowych
* przeciążenia, skręcenia, zwichnięcia stawu skokowego

Objawy ze strony stawów występują w wielu chorobach o różnej etiologii. Dzieli się je na choroby i zaburzenia reumatyczne oraz niereumatyczne. Wśród chorób reumatycznych najczęściej występuje reumatyzm, gościec przewlekły, choroba zwyrodnieniowa stawów oraz zapalenie stawów, które może wywołać zakażenie np.: gruźlica, kiła, bruceloza, rzeżączka lub zakażenie grzybami.
Do niereumatycznych chorób stawowych należą:
artropatia (pourazowa)
zmiany stawowe w kolagenozach
zmiany stawowe w chorobach alergicznych (choroba posurowiczna, plamice, rumień)
zmiany stawowe w zaburzeniach metabolicznych (dna,artretyzm)
zmiany stawowe w zaburzeniach wydzielania gruczołów dokrewnych (akromegalia, nadczynność przytarczyc, obrzęk śluzowaty, osteoporoza starcza)
zmiany stawowe w hemofilii (artropatia hemofilowa)
zmiany stawowe w chorobach płuc (osteoartropatia płucna przerostowa)
zmiany stawowe w chorobach układu nerwowego (artropatia)
nowotwory tkanek stawowych i okołostawowych
Zmiany zniekształcające samoistne stawów są następstwem fizjologicznym zużycia się stawów, przy czym czas wystąpienia i rozległość zależą od właściwości indywidualnych. Najczęściej zmiany te dotyczą stawów kończyn dolnych z racji dźwigania ciężaru ciała.
Zmiany zniekształcające wtórne – ich przyczyną są procesy chorobowe toczące się w sąsiedztwie stawów lub gdziekolwiek w organizmie. Procesy te bezpośrednio wpływają na statykę stawu lub doprowadzają do zmian w obrębie tkanek tworzących staw: urazy, zapalenie stawu, choroby końców stawowych kości, wrodzone braki i ubytki stawowe, zmiany nowotworowe i inne.

Dzięki wspomaganiu prawidłowego funkcjonowania łańcucha kostno-stawowego 4FLEX jest także polecany osobom po złamaniach, skręceniach i podobnych urazach. Prawdopodobnie przyczyną jest predyspozycja genetyczna i odczyny immunologiczne, wywołane jakimś czynnikiem zewnątrzustrojowym. Istotą choroby objawiającej się stanami podgorączkowymi i gorączkowymi oraz dolegliwościami ze strony stawów w postaci obrzęku, bólu zniekształceń i zesztywnień jest przewlekły stan zapalny, obejmujący przeważnie stawy śródręczno-palcowe, śródstopno-palcowe, nadgarstkowe, łokciowe, barkowe lub kolanowe. Proces chorobowy zaczyna się zazwyczaj w wyściółce torebki stawowej i stąd w postaci zmian zapalnych ziarninujących i wysiękowych szerzy się na inne anatomiczne struktury stawowe, tkanki okołostawowe i pochewki ścięgniste. Skutkiem choroby może być zmiana wyników badań ogólnoustrojowych, takich jak leukocytoza, zmiana składu białek, czy stężenie żelaza w surowicy krwi. Miejscowo można zauważy zmiany obrysów stawów w postaci postępujących zniekształceń, co szczególnie wyraźnie sie uwydatnia ze względu na występujące równocześnie w otoczeniu tych stawów zaniki mięśniowe i w tkance podskórnej. Ostatecznie skutekiek reumatodialnego zapalenia stawów jest zniszczenie chrząstek powierzchni stawowych, znaczne zniekształcenie i unieruchomienie stawów, różne zesztywnięcia i zwichnięcia. W ten sposób choroba może całkowicie unieruchomić cierpiącą na nią osobę. Do tego stanu przyczynia się również fakt, że proces chorobowy nie toczy się tylko w stawach ale również w sąsiadujących więzadłach, ścięgnach i powięziach mięśni.Na rozwój choroby wpływają niekorzystnie różnego rodzaju urazy narządu ruchu, przewlekłe zakażenia czy praca w wilgotnym miejscu i o niskiej temperaturze. Leczenie RZS jest długotrwałe. Bardzo duże znaczenie, przedłużające choremu o wiele lat sprawność i aktywność życiową w leczeniu Reumatoidalnego Zapalenia Stawów ma systematycznie wykonywana gimnastyka. Zapobiega ona ograniczeniu ruchomości stawów, oraz wczesnym przykurczom. Większość leków przepisywanych osobom cierpiącym na to schorzenie, wykazuje niekorzystne działanie na inne układy, w tym głownie krwiotwórczy. Skutkiem tego może być uszkodzenie szpiku kostnego lub niedokrwistość. Jak w takim razie się odżywiać, by uniknąć choć częściowo podobnych kłopotów? Dla zdrowia naszych stawów, a także innych narządów, musimy zadbać o to, by węglowodanów w diecie było mało. To nie może być makroskładnik dominujący. Zaś jego źródłem powinny być głównie owoce i warzywa. Zamiast tego powinniśmy zwiększyć ilość spożywanego białka zwierzęcego i nasyconych kwasów tłuszczowych. Wiem, że przez lata wmawiano nam coś zupełnie innego. Czas obalić ten mit i zadbać naprawdę o swoje zdrowie. Starajmy się prócz unikania węglowodanów, całkowicie ograniczyć soję upośledzającą nasze procesy metaboliczne. Nie ma idealnych proporcji składników dla każdego. Nie warto też liczyć kalorii. Z punktu widzenia naszego zdrowia ważniejsze jest liczenie ilości poszczególnych makrosładników. Wystarczy nam ok. 70-80 gram węglowodanów na dobę. Natomiast białka i tłuszczu powinno być mniej więcej tyle samo w pożywieniu. U kobiet od 1-2 gramów na każdy kilogram masy ciała (każdego z tych składników), u mężczyzn więcej – 2-3 gram. Ilość jest zależna od stylu życia i obciążenia wysiłkiem fizycznym. Ich źródłem musi być przede wszystkim mięso lub nabiał i jajka. Tu i ówdzie promując taki sposób żywienia ciągle spotykam się z niedowierzaniem czy wręcz sprzeciwem albo ostrą krytyką. Ci, którzy spróbowali zwykle są zadowoleni i zdziwieni, jak stopniowo poprawia się stan ich zdrowia. Każdy musi sam zdecydować, czy chce postawić na zdrowie, czy woli skazać się na późniejsze niedogodności i całą masę chorób cywilizacyjnych. W przypadku biegania problem wiąże się z nadmiernym przenoszeniem ciężaru ciała na pięty. Ciężkie uderzenia piętami o podłoże u wielu biegaczy wywołują na dłuższą metę problemy z kolanami. Tu wchodzimy w sferę sprzecznych hipotez. W związku z tym faktem wielu ludzi sugeruje, iż należy do biegania zaopatrzyć się w dobre firmowe buty wyposażone w amortyzatory pięty. Ich przeciwnicy dowodzą, że jest to po prostu forma reklamy dużych firm obuwniczych. W rzeczywistości należy biegać w płaskich zwykłych butach. Przecież nasi przodkowie biegali boso, lub w zwykłych butach a już na pewno bez amortyzatorów. Jak zawsze obie strony sporu przerzucają się wynikami badań naukowych. Sporo osób dowodzi, że po zmianie obuwia na firmowe, ustały u nich bóle kolan. To prawda. Trzeba jednak uczciwie uznać, że jest to nie tyle sposób na rozwiązanie problemu, co raczej na jego ominięcie. By nie wpadać w antagonizmy proponuję polubowne rozstrzygnięcie sporu. Najlepiej dążyć do wypracowania właściwej techniki biegu zamiast posiłkowania się dodatkową amortyzacją. W przypadku, gdy z powodu daleko posuniętych zmian w aparacie ruchu wypracowanie takiej techniki nie jest już możliwe, wówczas pozostaje sięgnąć po te droższe buty. Musimy pamiętać, że dla wielu z nas, zwłaszcza dla tych, którzy w dość późnym wieku decydują się na bieganie, przezwyciężenie złych nawyków może być bardzo trudne lub już wręcz niemożliwe. Mimo to zachęcam, by nad tym popracować. Jedna z chorób stawów – reumatoidalne zapalenie stawów ma przewlekły charakter a postępujące zniekształcenia i usztywnienia reumatoidalne zapalenie stawów nazywane jest także gośćcem przewlekłym postępującym, czyli GPP. Przyczyny powstawania tej choroby oraz warunki jej postępowania nie są jeszcze do końca wyjaśnione.

Ból stawów – co warto o nim wiedzieć? – układ kostno-stawowy

Posted on

Lekarze alarmują, że bóle stawów dotyczą aż 30 procent populacji, są więc zjawiskiem powszechnym. Pamiętaj, że nie zawsze musisz sięgać po tabletkę przeciwbólową, bo jest wiele innych metod uśmierzania bólu. Najważniejszą jest ruch.

Jak wiadomo zazwyczaj pierwszą oznaką zmian w stawach jest ból. Jeśli na przykład po 30 minutach pracy przy komputerze, zaczyna boleć nas kark od ciągłego skręcania głowy w stronę monitora, to mamy powód, by zgłosić się do lekarza lub masażysty. Fakt powszechności chorób reumatoidalnych zwiększa wagę problemu. Bóle stawów i mięśni mogą mieć wiele przyczyn (np. nadwaga, praca w wymuszonej pozycji, choroby reumatyczne, urazy). Niezależnie od tego, co je spowodowało, dość często łagodzimy dolegliwości tabletkami przeciwbólowymi. I niejednokrotnie nadużywamy takich środków, czego skutkiem są np. zgaga i nudności. Dlatego lepiej sięgać po inne metody uśmierzania bólu. Trzeba być czujnym. Nieprzyjemne swędzenie w okolicach stawu lub lekki nawet ból jest sygnałem organizmu, że zachodzą w nim niepokojące zmiany. Kiedy jesteśmy młodzi, zazwyczaj lekceważymy takie sygnały. Ból nie jest wtedy szczególnie dotkliwy, bo organizm jest jeszcze silny a zmiany w stawach niezbyt zaawansowane. Kości tworzące szkielet połączone są w większości stawami, zapewniającymi im zachowanie odpowiedniej ruchomości. Ruch w stawie, w zależności od jego rodzaju, może odbywać się w jednej, dwu lub w wielu płaszczyznach. Różna jest też wielkość stawów: stawy kolanowe czy biodrowe dźwigają ciężar całego ciała, stawy łączące kosteczki słuchowe w uchu środkowym przenoszą jedynie drgania wywołane falą akustyczną.

Okazuje się, że w Polsce, gdzie na artrozę cierpi ok. dwóch milionów osób, schorzenie to jest najczęściej występującą chorobą stawów. Nie obserwuje się ogólnych różnic w częstotliwości zachorowań między mężczyznami a kobietami, choć występują różnice związane z poszczególnymi grupami wiekowymi. Poniżej 45. roku życia większą zachorowalność zauważa się u mężczyzn, natomiast w populacji po 55. roku życia – u kobiet. Często przyczyną choroby są niewyleczone w odpowiednim czasie wady wrodzone, na przykład zwichnięcie stawu biodrowego. Pojawia się wtedy dysplazja stawów biodrowych, prowadząca do choroby zwyrodnieniowej tych stawów. Chorobie towarzyszy ból, zaburzenia funkcji ruchowych, prawidłowego chodu. W poważnych zaniedbaniach konieczne jest operacyjne wstawienie sztucznego stawu lub skazuje się pacjenta na trwałą niepełnosprawność i cierpienie. Na szczęście od wielu lat obowiązują kontrolne badania wszystkich dzieci. Dzięki nim wykrywane są wady wrodzone stawów biodrowych, co pozwala na wczesne wdrożenie skutecznego leczenia. Artroza jest przewlekłą chorobą zwyrodnieniową stawów. Należy do szerokiej grupy schorzeń, w których dochodzi do ich uszkodzenia. Jednak w przeciwieństwie do form zapalnych, takich jak np. reumatoidalne zapalenie stawów czy zapalenie kręgosłupa, w których proces zapalny wywiązuje się przez uszkodzenie stawu i jest przyczyną powstających w nim zmian, w artrozie zapalenie jest efektem procesów chorobowych zachodzących w stawie i ma charakter przejściowy.

Pamiętaj, że jeśli bóle są silne i nie mijają w ciągu kilku dni po zastosowaniu prostych środków przeciwbólowych, towarzyszy im poranne zesztywnienie i pojawiają się obrzęki, wtedy nie ma na co czekać. Najlepiej zgłosić się do lekarza rodzinnego, który zleci rutynowe badania krwi i moczu. Te badania są konieczne, ponieważ objawy charakterystyczne dla chorób reumatycznych mogą wystąpić w chorobie nowotworowej lub w początkowej fazie żółtaczki zakaźnej, kiedy nie ma innych symptomów. Przy zapaleniach stawów te same mechanizmy chorobowe, które dotyczą tkanek stawów, występują w całym organizmie, przy artrozie natomiast choroba dotyka wyłącznie stawów. Artroza dotyczy głównie tkanki chrzęstnej, czyli delikatnej warstwy pokrywającej zakończenia kości wewnątrz stawów, umożliwiającej ich przesuwanie się względem siebie oraz amortyzującej wstrząsy związane z poruszaniem się. Wiąże się również z erozją kości, procesami tworzenia tkanki kostnej położonej bezpośrednio pod tkanką chrzęstną, a także ze zmianami zachodzącymi w błonie maziowej i torebce stawowej. Zmianom tym mogą towarzyszyć bóle, ograniczenia funkcjonalne oraz deformacje kostne, chociaż choroba może też przez dłuższy czas pozostać bezobjawowa. Zdarza się wówczas, że rozpoznanie następuje przypadkowo podczas badania radiograficznego wykonywanego z powodów niezwiązanych ze schorzeniem. Ewentualny ból spowodowany chorobą zwyrodnieniową stawów pochodzi z wielu źródeł (sztywność mięśni, ucisk na nerwy itp.), które powinny zostać odpowiednio wcześnie rozpoznane i leczone.

To ważne, że ból stawów może być również skutkiem doznanych kiedyś urazów: stłuczeń, złamań lub zwichnięć. Wtedy działanie masażu jest podobne jak w przypadku zmian wywołanych przeciążeniem mięśni i stawów. Tyle tylko, że potrzebnych jest więcej zabiegów. Do zlikwidowania skutków przeciążenia mięśni wystarczy czasami tylko kilka zabiegów. Jeśli jednak zmiany spowodowane dawnymi urazami i zdążyły się już utrwalić, możemy potrzebować 12-18-miesięcznej terapii. Gdy lekarz rodzinny rozpozna przyczynę dolegliwości, najczęściej kieruje pacjenta do reumatologa. Czasami potrzebna jest też konsultacja ortopedyczna.
Zdarza się, że choć wyniki wszystkich badań są dobre i nic nie wskazuje na reumatoidalne przyczyny dolegliwości, bóle nie ustępują, są bardzo silne i nie pomagają środki przeciwbólowe. Może to być przypadek schorzenia zwanego fibromialgią. Przyczyny tej choroby są neuropsychiczne, stosuje się leki działające na układ nerwowy pacjenta.

Należy zwrócić uwagę na to, że stawy stanowią najważniejszą składową część układu ruchu. Ze względu na pełnione przez nie funkcje oraz skomplikowaną budowę anatomiczną one najczęściej ulegają uszkodzeniom. O ile powód uszkodzeń mechanicznych bardzo rzadko budzi naszą wątpliwość – ma związek z urazem bądź przeciążeniem stawu, o tyle zapalenie stawu jest zjawiskiem występującym często bez uchwytnej przyczyny. Choroba zwyrodnieniowa stawów powszechnie dotyczy ludzi w starszym wieku. Po pięćdziesiątce cierpi na nią połowa populacji, a po sześćdziesiątce prawie 80 procent. Podstawową przyczyną jest starzenie się organizmu. Przez lata następuje stopniowe niszczenie chrząstek stawowych i tworzenie się zmian w nasadach kostnych. Prowadzi to do uszkodzenia stawów i upośledzenia ich czynności. Wpływ na stan naszych stawów mają też wcześniejsze urazy, otyłość, wadliwa postawa, przebyte choroby reumatyczne, ciężka praca fizyczna oraz złe warunki bytowe. Leczenie tego przewlekłego schorzenia jest długotrwałe i dlatego powinno się unikać leków, które wywoływałyby niepożądane skutki. Terapia najczęściej polega na podawaniu niesterydowych leków przeciwzapalnych, a w niektórych przypadkach blokad sterydowych. Początkowo ból występuje ruchu, a maleje bądź ustępuje w spoczynku. W zaawansowanych stanach utrzymuje się cały czas. Zmianie może ulegać jego natężenie. Charakterystycznym objawem choroby jest także sztywność w stawach, szczególnie po okresie dłuższego bezruchu. Stawy mogą być bolesne w dotyku, a ich okolica nadmiernie ocieplona i obrzęknięta. Przy dużym zaawansowaniu zmian obserwuje się zniekształcenie stawów, kości skierowane są w stosunku do siebie pod nieprawidłowymi kątami. Może dojść także do ograniczenia ruchomości zajętych stawów.

Co robić aby ustrzec się chorób stawów? Bardzo ważny jest ruch. Ćwiczenia gimnastyczne, jazda na rowerze, pływanie i chodzenie. Szybkie chodzenie, energiczny marsz z prędkością około 6 km na godzinę, a nie powolne człapanie, które czasami skłonni jesteśmy traktować jako wystarczającą aktywność fizyczną. Ruch jest zdrowy na wszystko, zalecamy go w profilaktyce osteoporozy, która też jest przyczyną dolegliwości bólowych w kościach i stawach. Działaniem profilaktycznym jest unikanie jednostajnego przeciążania określonych partii mięśni i stawów. Dolegliwościom stawowym sprzyja stojąca praca, wielogodzinne przesiadywanie przed komputerem, wyczynowe uprawianie niektórych dyscyplin sportowych lub ciężka praca fizyczna, w której wykonuje się jednostajne i powtarzalne ruchy wymagające dużego wysiłku. Nie zawsze możemy się przed takimi sytuacjami obronić. Koniecznie należy wtedy wykonywać ćwiczenia „odwrotne”, specjalną gimnastykę, a w wolnym czasie wprowadzić jak najwięcej zdrowej i relaksującej aktywności fizycznej. Przede wszystkim, zapobiega zwyrodnieniom stawów. Odciąża je, wzmacniając mięśnie, i zwiększa wydzielanie mazi stawowej, która chroni chrząstki przed ścieraniem. Przeciwdziała napięciu i przykurczom mięśni. Ruch ma jednak nie tylko znaczenie profilaktyczne. Dla cierpiących na choroby reumatyczne jest lekiem. Zwiększa ruchomość stawów, uelastycznia i wzmacnia mięśnie, likwiduje przykurcze. Dlatego chociaż odruchowo bronisz się przed wysiłkiem fizycznym, bo sprawia ci ból, nie powinnaś stronić od ćwiczeń i uprawiania sportu, który nie obciąża stawów (np. pływanie, nordic walking). Jeśli terapeuta stwierdzi, że stawy bolą nas z powodu przeciążenia mięśni, to warto korzystać z masażu przynajmniej raz na kilka miesięcy. Dzięki ugniataniu i rozcieraniu masażysta jak z gąbki wyciska z przeciążonych mięśni zalegający w nich kwas mlekowy. Poprawia się wtedy ich ukrwienie. Mięśnie i stawy stają się bardziej elastyczne.

Voltaren Emulgel – żel pomocny przy reumatyźmie i zapaleniu stawów

Posted on

Żel Voltaren Emulgel jest stosowany w reumatoidalnym zapaleniu stawów u dorosłych i dzieci. Także przydaje się przy zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, zapaleniu stawów krzyżowo-biodrowych, bólach spowodowanych zmianami zwyrodnieniowymi stawów, nerwobólach, napadzie dny. Reumatoidalne zapalenie stawów (rzs) dotyczy 1–2 proc. populacji.

Voltaren Emulgel – dowiedz się więcej o dostępności.

voltaren

voltaren

Lek stosowany również w leczeniu miejscowym urazowych stanów zapalnych ścięgien, więzadeł, mięśni, stawów w następstwie skręceń, nadwerężeń, stłuczeń; w zapaleniu kaletki maziowej, zespole bolesnego barku, zapaleniu pochewki ścięgna; zapaleniu kostnostawowym stawów obwodowych, zapaleniu okołostawowym. Proces zapalny dotyczy błony maziowej stawów, w której powstają nacieki limfocytów i komórek plazmatycznych. Błona ulega pogrubieniu i powoduje ograniczenie ruchomości stawu. W przebiegu choroby występuje osteoporoza oraz nadżerki nasad kostnych. Poprzez zmniejszenie ruchomości stawów, dochodzi do zaniku mięśni, w okolicy zmienionego chorobowo stawu. Reumatoidalne zapalenie stawów (rzs) należy do grupy chorób zwanych autoimmunologicznymi. W schorzeniu tym organizm zwraca się przeciwko samemu sobie. Obiektem „ataku” układu immunologicznego jest on sam, a dokładniej fragment przeciwciała zwany Fc. Nie znamy, niestety, przyczyn takiego stanu. Na pewno wiąże się on z uwarunkowaniami genetycznymi i, być może, z zakażeniem wirusami bądź innymi drobnoustrojami. Czynnikiem bezpośrednio wyzwalającym objawy jest czasem przebyty poród, znaczny wysiłek fizyczny, silny i długotrwały stres, uraz czy zakażenie.

Działanie: VOLTAREN EMULGEL to lek o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Przy zapaleniu stawów występuje ból i obrzęk zajętych stawów z ograniczeniem ich ruchomości. Wcześnie dochodzi do zaników mięśni międzykostnych, glistowatych i mięśni kłębu kciuka. Często występuje zajęcie ścięgien i pochewek ścięgnistych. Uszkodzenie stawu i aparatu więzadłowego powoduje charakterystyczne odgięcie łokciowe (ulnaryzację) palców ręki, podwichnięcie dłoniowe paliczków dalszych, zmiany typu „łabędziej szyjki” i „palca butonierkowego”. Powikłaniem może być również powstanie torbieli Bakera. Farmakologiczne leczenie rzs rozpoczyna się od niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Do tej grupy leków należy m.in.: kwas acetylosalicylowy, indometacyna, diklofenak czy ibuprofen. Jednak ich stosowanie wiąże się z występowaniem wielu działań niepożądanych. Mogą to być zaburzenia żołądkowo-jelitowe, odczyny alergiczne, zaburzenia pracy szpiku (i w rezultacie np. niedokrwistość), zaburzenia pracy układu nerwowego (bóle i zawroty głowy). Niekiedy (na szczęście rzadko) NLPZ wywołują krwawienia z przewodu pokarmowego oraz wrzody żołądka i dwunastnicy. W rozpoznaniu choroby pomocne bywają również badania laboratoryjne. Należy do nich między innymi określanie czynnika reumatoidalnego, który wykrywa się w 70-80%. Jest to przeciwciało skierowane przeciwko innym przeciwciałom. Jednym z najbardziej popularnych badań stwierdzających obecność tego czynnika jest odczyn lateksowy (popularnie „lateks”). Gościec przewlekle postępujący (przewlekły), to inna nazwa reumatoidalnego zapalenia stawów. To choroba autoimmunologiczna, atakująca stawy (błonę maziową, tkanki mezenchymalne). Powoduje bóle stawów, zgrubienia (guzki), ograniczenie ruchliwości, następnie niszczenie stawów, a nawet zanik mięśni. Najczęściej atakuje osoby 30-, 40-letnie, lecz także i starsze, przede wszystkim kobiety, które chorują czterokrotnie częściej niż mężczyźni. Mężczyźni z kolei bardziej od kobiet narażeni są na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Istotą choroby jest przewlekły proces zapalny błony maziowej wypełniającej wewnętrzną część stawu. Prowadzi to do zniszczenia chrząstki i powierzchni stawowych kości, uszkodzenia więzadeł, destrukcji stawów i tkanek stawowych, a w stadiach bardziej zaawansowanych do zniekształceń, a także deformacji, przykurczów i wysięków. Zaatakowane bywają palce rąk i stóp, łokcie, kolana, biodra. Rozwój choroby, ograniczającej możliwość ruchu, prowadzi do inwalidztwa.

Dawkowanie VOLTAREN EMULGEL: Chorą powierzchnię skóry 3-4 razy dziennie posmarować niewielką ilością żelu i delikatnie go wetrzeć.

Stawy i mięśnie – jak leczyć? – układ kostno-stawowy

Posted on

Jak wiadomo bóle stawów i mięśni mogą mieć wiele przyczyn. Niezależnie od tego, co je spowodowało, dość często łagodzimy dolegliwości tabletkami przeciwbólowymi. I niejednokrotnie nadużywamy takich środków, czego skutkiem są np. zgaga i nudności. Dlatego lepiej sięgać po inne metody uśmierzania bólu.

Aktywność fizyczna

Przede wszystkim, zapobiega zwyrodnieniom stawów. Odciąża je, wzmacniając mięśnie i zwiększa wydzielanie mazi stawowej, która chroni chrząstki przed ścieraniem. Przeciwdziała napięciu i przykurczom mięśni. Ruch ma jednak nie tylko znaczenie profilaktyczne. Dla cierpiących na choroby reumatyczne jest lekiem. Zwiększa ruchomość stawów, uelastycznia i wzmacnia mięśnie, likwiduje przykurcze. Dlatego chociaż odruchowo bronisz się przed wysiłkiem fizycznym, bo sprawia ci ból, nie powinnaś stronić od ćwiczeń i uprawiania sportu, który nie obciąża stawów (np. pływanie, nordic walking).

Masaż
Pomóc może masaż. Klasyczny masaż tajski poprawia przemianę materii, krążenie krwi i limfy, reguluje oddech. Intensywne rozciąganie rozluźnia, likwiduje napięcia i blokady w mięśniach i stawach. Efekt zabiegu to lepsza sprawność ruchowa i relaks. Zabieg odbywa się bez użycia olejków. Zaczyna się od stóp, przechodzi przez kolejne partie ciała, a kończy się masażem głowy. Masażysta posługuje się dłońmi, kciukami, nadgarstkami, łokciami, przedramionami, kolanami i stopami. Głęboko uciska określone punkty na całym ciele. Wykorzystuje różne techniki – refleksologii, akupresury i elementy jogi. Masaż tajski można też uzupełnić masażem ze stemplami ziołowymi.Masażysta podgrzewa wtedy bawełniane stemple z zawartością ziół, które uwalniane są podczas nagrzewania.Następnie dotyka nimi poszczególnych punktów ciała i co chwilę zwiększa nacisk i wydłuża czas przykładania. Lecznicze substancje przenikają miejscowo do krwiobiegu. Masażu tego powinny unikać jednak osoby z nadciśnieniem, żylakami i chorobami nowotworowymi. Przyniesie ulgę w przewlekłych bólach narządu ruchu (oczywiście, jeśli nie ma przeciwwskazań lekarza). Polecany jest m.in. osobom cierpiącym na sztywność stawów czy przykurcze mięśni. Ponieważ likwiduje napięcia mięśni, odpręża i głęboko relaksuje, wskazany jest dla ludzi zestresowanych, przemęczonych, z nerwicami. Pomaga wrócić do formy po ciąży.

Opaski
Opaski mają za zadanie utrzymywać stawy w odpowiednim miejscu odciążając i usztywniając je przy konkretnych ćwiczeniach – co jest oczywiście plusem stosując je przy większych ciężarach i dzięki temu można na większych ciężarach ćwiczyć. Jednak zbyt częste stosowanie ich (małe ciężary – nic nie boli) jest niekorzystne z tego powodu, że stawy przyzwyczajają się do pomocy przez co słabną, a wraz z nimi mięśnie je stabilizujące.

Żele przeciwbólowe

Na ogól są bezpieczniejsze od tabletek, bo działają prawie wyłącznie w miejscu bólu. Tylko minimalna ilość zawartych w nich substancji przenika do krwiobiegu. Żele uśmierzają bole reumatyczne, spowodowane przeciążeniem mięśni lub urazem. Najlepiej wybrać preparaty, które jednocześnie działają przeciwzapalnie.

Plastry chłodzące i rozgrzewające

Przynoszą ulgę przy kontuzjach. Zmniejszają obrzęk, ból, chłodzą. Drugie warto stosować przy bolach reumatycznych, mięśni, nerwobólach. Uśmierzają ból i redukują stan zapalny.

Lecznicze naświetlania

Lampy typu sollux, emitujące promienie podczerwone, poprawiają ukrwienie tkanek. Sprzyja to ich regeneracji oraz leczeniu stanu zapalnego i bólu. Polecane są przy bolach reumatycznych, nerwobólach, urazach.

Stawy i mięśnie – tabele porównawcze – układ kostno-stawowy

Posted on
NAZWA BUDOWA WIĘZADŁA RODZAJ RUCH

POŁĄCZENIA KRĘGOSŁUPA Z CZASZKĄ

Staw głowowy górnyszczytowo potyliczny(articulatio atlantoocipitalis) Dwa symetryczne stawy : kłykcie potyliczne + dołki stawowe górne kręgu szczytowego Błona szczytowo potyliczna przednia i tylna ProstyKłykciowy Dwuosiowy:Oś poprzeczna (zginanie i prostowanie głowy)Oś strzałkowa(zgięcia w bok)
Staw głowowy dolnyszczytowo obrotowy(articulatio atlantoaxiales) Dwa symetryczne st.szczytowo obrotowe boczne (prawy , lewy) : dołki stawowe położne na częściach bocznych kr.szczyt.+pow.stawowe górne na trzonie kr.obrotowegoDwa st.szczytowo obrotowe pośrodkowe(przedni i tylni) : P – pow.stawowa zęba kr.obrotowego + dołek zębowy łuku przedniego kr.szczytowegoT – pow.tylna zęba kr.obrotowego+ pow.stawowa więzadła poprzecznego Więzadło krzyżowe kręgu szczytowegoWięzadło wierzch. zębaWięzadło skrzydłowateBłona pokrywajaca ProstyŚrubowy Jednoosiowy :Dookoła osi pionowej wzdłuż zęba kr.obrotowegoSt.boczne – wzdłuż osi zęba (obsuwanie się pow.kr.szczytowego po kr.obrotowych)St.pośrodkowe – dookoła osi pionowej (ruch obrotowy)
 

POŁĄCZENIA ŻEBER Z KRĘGOSŁUPEM

Staw głów żebrowych(articulatio capiyumcostarum) Pow.stawowa głowy żebra + dołek żebrowy dwóch sąsiednich kręgów+ krążek międzykręgowy Więzadło promieniste i śródstawowe głowy żebra Sprzężony Jednoosiowy:Ruch obrotowy wokół osi długiej szyjki żebra
Stawy żebrowo poprzeczne(articulatio costotransrersariae Pow.stawowa guzka zebra + dołek żebrowy wyrostka poprzecznego kr.piersiowego wyst. w zebrach  I – X Więzadło żebrowo poprzeczne i zebrowo poprzeczne górne i dolne Sprzężony Jednoosiowy:Ruch obrotowy wokół osi długiej szyjki żebra

POŁĄCZENIA ŻEBER Z MOSTKIEM

Chrząstkozrost mostkowo zebrowy(synchondrios sternocostalis) Wytwarzany przez chrząstke I żebra
Staw mostkowo żebrowy(articulatio sternocostaleo) Żebra od II do VIIchrząstki żeber + wcięcie żebrowe (na trzonie mostka) Więzadło mostkowo zebrowe promienisteWięzadło mostkowo żebrowe śródstawowe

OBRĘCZ KOŃCZYNY GÓRNEJ

Staw mostkowo obojcztkowy(articulatio sternocalvicularis) Pow.st.konca mostkowego obojczyka+ wciecie obojczykowe mostka wraz z przylegającą cześcią chrząstki I zebra Krążek stawowyWięzadło mostkowo obojczykowe przednie i tylneWięzadło między obojczykoweWięzadło żebrowo obojczykowe Kulisty Wieloosiowy:Wysuwanie, cofaniePodnoszenie,OpuszczanieObrót dookoła osi długiej obojczyka
Staw barkowo obojczykowy(articulatio acromioclavicularis) Pow.stawowa barkowa obojczyka+pow.stawowa wyrostka barkowego łopatki Więzadło barkowo obojczykoweWięzadło kruczo obojczykowe (w.czworoboczne w.storzkowate) Sprzężony Wieloosiowy:Unoszenie i obniżanie wysuwanie, cofanie oraz nieznaczne ruchy obrotowe
WięzozrostyŁopatki Więz.kruczo barkowe:łaczy wyrostek kruczy i barkowy łopatki tworząc sklepienie st.ramiennego
Więz.poprzeczne łopatki górne:tworzy otwór przez który przebiega nerw podłopatkowy
NAZWA BUDOWA WIĘZADŁA RODZAJ RUCH

KOŃCZYNA GÓRNA WOLNA

Staw ramienny(articulatio humeri) Pow.stawowa głowy kości ramiennej+ panewka stawowa (wydrążenie stawowe przechodzące w obrąbek stawowy) Więzadło kruczo ramienneWiezadło obrąbkowo ramienne ProstyKulisty Wieloosiowy:Os strzałkowa (odwodzenie i przywodzenie)Oś poprzeczna (unoszenie prostowanie i zginanie ramienia)Oś podłużna (nawracanie i odwracanie)
Staw łokciowy(articulatio cubiti) Icz. ramienno łokciowa (pow.stawowa bloczka kości ramiennej+wcięcie bloczkowe kości łokciowej )Iicz. ramienno promieniowa (pow.stawowa główki kości ramiennej+ dwa stawy głowy kości promieniowej)IIIcz. promieniowo łokciowa (wcięcie promieniowe kości łokciowej + obwód stawowy głowy kości promieniowej) Więzadło poboczne promieniowe  i łokcioweWięzadło pierścieniowateWięzadło czworokątne Złożony(zawiasowo obrotowy) Dwuosiowy:Oś poprzeczna(zginanie i prostowanie)os podłużna(odwracanie i nawracanie)
Staw promieniowo łokciowy dalszy(articulatio radioulnaris distalis) Panewka (utworzona z wcięcia łokciowego kości promieniowej)Pow.wypukła (obwód głowy kości łokciowej)  Krążek stawowy ProstyObrotowy Jednoosiowy:Oś pionowa (nawracanie i odwracanie przedramienia)

STAWY RĘKI

Staw promieniowo nadgarstkowy(articulatio radiocarpea) Panewka (utworzona przez pow.stawową nadgarstka kości promieniowej) + pow.wypukła (wszystkie kości szeregu bliższego nadgarstka z wyjątkiem kości grochowatej) Więzadło międzykostne nadgarstka ZłożonyEpileptyczny Dwuosiowy:Oś poprzeczna(zginanie dłoniowe i grzbietowe ręki)Oś dłoniowo grzbietowa(odwodzenie ręki w kierunku łokciowym i promieniowym)
Staw śródnadgarstkowy(articulatio mediocarpea) Łączy kości szeregu bliższego i dalszego nadgarstka Więzadło międzynadgarstkowe międzykostne Pogłębiaruch stawu promieniowo nadgarstkowego
Staw międzynadgarstkowy(articulatio intercarpeae) Występuje w obrębie szeregu bliższego i dalszego nadgarstka łącząc przylegające do siebie kości , jamy tych stawów otwierają się do stawu śródnadgarstkowegoKość grochowata jest najbardziej ruchoma ze wszystkich miedzynadgarstkowych stawów , gdyż ma lużna torebkę stawowąStaw ten łączy kość grochowatą z trójgraniastą
Staw nadgarstkowo śródręczny(articulationes carpometacarpeae) Pow.stawowe dalsze kości szeregu dalszego nadgarstka + pow.stawowe bliższe podstaw kości sródręcza Prosty Płaski
Staw nadgarstkowo śródręczny kciuka siodełkowaty(articulatio carpometacarpea pollicis) Pow.stawowa kości czworobocznej większej + pow.stawowa podstawy I kości śródręcza Dwuosiowy:Oś dłoniowo grzbietowa(odwodzenie iprzywodzenie kciuka)Oś promieniowo łokciowa(przeciwstawianie i odprowadzanie kciuka)
Stawy międzyśródręcz. 3 stawy (tworzą je zwrócone ku sobie pow.stawowe podstaw odII doV kości śródręcza) Płaski
NAZWA BUDOWA WIĘZADŁA RODZAJ RUCH
 STAWY RĘKI CD.
Stawy śródręczno paliczkowe(aritculationes metacarpophalangeae) II – V głowy kości śródręcza + dołki stawowe położone na podstawie członów bliższych palców Więzadło poboczneWięzadło poprzeczne głębokie śródręcza ProstyKulisty Dwuosiowy:Oś poprzeczna(zginanie i prostowanie palców)Oś grzbietowo dłoniowa(przywodzenie i odwodzenie)
Staw śródręczno paliczkowy kciuka(articulatio metacarpophalangea pollicis) Głowa kości I śródręcza + dołek stawowy na podstawie paliczka kciuka Zawiasowy Jednoosiowy:Oś poprzeczna(zginanie i prostowanie kciuka)
Stawy miedzypaliczkowe(articulationes interphalangeae manus) Łączą paliczki każdego palca (w kciuku 1 w pozostałych po 2 stawy międzypaliczkowe bliższe i dalsze) Więzadła poprzeczne ProstyZawiasowy Jednoosiowy:Oś poprzeczna(zginanie i prostowanie)
 OBRĘCZ KOŃCZYNY DOLNEJ
Staw krzyżowo biodrowy(articulatio sacroiliaca) Pow.stawowa (utworzona przez pow.uchowatą kości krzyżowej i miednicznej) Więzadla bezpośrednie (krzyzowo biodrowe:brzuszne grzbietowe międzykostne)Więzadła pośrednie(biodrowo lędzwiowe, krzyżowo guzowe, krzyżowo kolcowe) Póścisły Bardzo mała ruchomość
Spojenie łonowe(symphysis pubica) Bezpośrednie połączenie kości miednicznych od przodu pow.spojeniowe pokryte chrząstką szklistą do której przymocowany jest krążek międzyłonowy Więzadło łonowe górne i łukowate Ruchomośc jest bardzo mała , gdyż ograniczają ją stzwy krzyżowo biodrowe
Błona zasłonowa(membrana obturatoria) Zamyka otwór zasłoniony, tylko w górnej części pozostawia wolną przestrzeń przekształcając bruzdę zasłonowa w kanał zasłonowy, poprzez który wychodzą z miednicy nerwy i naczynia zasłonowe
Więzadło pachwinowe(ligamenta inguinale) Rozpięte miedzy kolcem biodrowym przednim górnym a guzkiem łonowym (bruzda pachwinowa)wraz z brzegiem przednim miednicy ograniczają przestrzeń dla przejścia mieśni, naczyń i nerwów z jamy brzusznej na kończynę dolną

KOŃCZYNA DOLNA WOLNA

Staw biodrowy(articulatio coxae) Pow.stawowe tworzą pow.księżycowatą panewki kości miednicznej+ pow.stawowa głowy kości udowej Więzadło udowo biodrowe, kulszowe, łonowe ProstyKulisto panewkowy Wieloosiowy:Oś poprzeczna(zgięcie i wyprost)Oś strzałkowa(odwodzenie i przywodzenie)Oś pionowa(nawracanie i odwracanie)
Staw kolanowy(articulatiogenus) Pow.stawowe tworzą oba kłykcie kości udowej + pow.stawowe górne kłykci kości piszczelowych + pow.wewnętrzna rzepki przylegająca do klykcia kości udowej Więzadła wew. (krzyżowe tylne, przednie i poprzeczne kolana ) ZłożonyZawiasowo obrotowy Dwuosiowy:Oś poprzeczna(zgięcie i wyprost)Oś pionowa(nawrac. i odwrac.)
NAZWA BUDOWA WIĘZADŁA RODZAJ RUCH
 KOŃCZYNA DOLNA WOLNA CD. 
Staw piszczelowo strzałkowy(articulatio tibiofibularis) Pow.stawową tworzy głowa kości strzałkowej + pow.stawowa strzałkowa piszczeli Wiezadło przednie i tylne głowy strzałkiBłona miedzykostna goleniWięzozrost piszczelowo strzałkowy Płaski:Bardzo mała ruchomość
STAWY STOPY
Staw skokowo goleniowySkokowy górny(articulatio talocrularis) Pow.stawowa wypukła tworzy bloczek kości skokowej z pow.górną pow.górną przyśrodkową + wklęsla pow.utwrorzona z pow.stawowej dolnej kości piszczelowej i pow.stawowa obu kostwk bocznej i przyśrodkowej Wiezadlo przysrodkoweWięzadło skokowo strzałkowe przednie i tylneWięzadło pietowo strzałkowe ZłożonyBloczkowy Jednoosiowy:Oś poprzeczna(zgięcie grzbietowe i podeszwowe stopy)
Staw skokowo piętowy

Skokowy tylny

(articulatio subtalaris)

Pow.stawowa  piętowa tylna kości skokowej + pow.stawowa skokowa tylna kości piętowej Więzadło skokowo piętowe boczne, przyśrodkowe i międzykostne Złożony Jednoosiowy:Oś kompromisowa skośna do osi długiej stopy(odwracanie i nawracanie stopy)
Staw skokowo piętowo łódkowy poprzeczny stępu(articulatio talocalcaneoonavicularis) Pow.stawowa pietowa środkowa i przednia + pow.stawowa skokowa środkowa i przednia + pow.stawowa łódkowa głowy Więzadlo przyśrodkoweWięzadło skokowo łódkoweWięzadlo piętowo łódkowe ipietowo łódkowe podeszwowe Jednoosiowy:Oś kompromisowa skośna do osi długiej stopy(odwracanie z przywodzeniem i zgieciem podeszwowym, nawracanie z odwodzeniem i zgięciem grzbietowym stopy)
Piętowo sześcienny(articulatio calcaneocuboidea) Siodełkowata pow.stawową sześcienną kości piętowej + pow.stawowa blizsza kości sześciennej Więzadlo piętowo szescienne, piętowo szescienne podeszwowe Więzadlo podwszwowe Prosty Jednoosiowy:Oś strzałkowa(zwiększenie nawracania i odwracania w stawach skokowych dolnych)
Staw klinowo łodkowy(articulatio cuneonavicularis) Pow.stawowa 3kości klinowatych+ pow.stawowa kości klinowatej Liczne i krótkie wiezadla zespajajace kosci ze sobą ZłożonyPółścisły Ograniczona ruchomość z uwagi na płaskie pow.stawowe
Stawy stepowo środstopne(articulationes tarsometatarseae) 3 kości klinowate + kość sześcienna z podstawami I – V kości sródstopia Liczne wiezadla wzmacniane przez torebkę stawowa Minimalna mozliwośc ruchów, ruchy ślizgowe
Stawy miedzyśródstopne(articulationes intermetatarseae) Pow.stawowa podstaw kości II – V Płaski:Minimalna mozliwośc ruchów, ruchy ślizgowe
 

STAWY PALCÓW STOPY

Stawy śródstopno paliczkowe Głowy kości śródstopia  z podstawami paliczków bliższych palców Więzadło poboczne, podeszwowe i poprzeczne głebokie środstopia ProstyKłykciowy Dwuosiowy:Oś poprzeczna(zgięcie podeszwowe i grzbietowe)
Staw międz.palicz. Łączą paliczki każdego palca (w I 1 w pozostałych po 2 staw bliższe i dalsze) Więzadła poboczne ProstyZawiasowy Jednoosiowy:Oś poprzeczna

STAWY  JEDNOOSIOWE :

  • Głowowy dolny – szczytowo obrotowy     (articulatio atlantoaxiales)
  • Głów żebrowych     (articulatio capitumcostarum)
  • Żebrowo poprzeczne     (articulatio costotransrersariae)
  • Promieniowo łokciowe bliższe i dalszy     (aritculatio radioulnaris)
  • Śródręczno paliczkowy kciuka     (articulatio metacarpophalangea pollicis)
  • Międztpaliczkowe ręki     (articulationes interphalangeae manus)
  • Skokowo goleniowy – skokowy górny     (articulatio talocrulalis)
  • Skokowo piętowy – skokowy tylny     (articulatio subtalaris)
  • Skokowo łódkowo piętowy – poprzeczny stępu     (articulatio

                                                                                               talocalcaneoonavicularis)

  • Piętowo sześcienny     (articulatio calcaneocuboidea)
  • Międzypaliczkowe stopy     (articulationes interphalangeae)

STAWY DWUOSIOWE :

  • Głowowy górny – szczytowo potyliczny     (articulatio atlantoocipitalis)
  • Łokciowy     (articulatio cubiti)
  • Promieniowo nadgarstkowy     (articulatio rdiocarpea)
  • Nadgarstkowo śródręczny kciuka – siodełkowaty     (articulatio carpometacarpea

                                                                                                   pollicis)

  • Śródręczno paliczkowe     (articulationes metacarpophalangae)
  • Kolanowy     (articulatio genus)
  • Śródstopno paliczkowe     (articulationes metatarsophalangeae)

 

STAWY WIELOOSIOWE :

  • Mostkowo obojczykowy     (articulatio sternocalvicularis)
  • Barkowo obojczykowy     (articulatio acromio calvicularis)
  • Ramienny     (articulatio humeri)
  • Biodrowy (articulatio coxae)

STAWY PŁASKIE :

  • Nadgarstkowo śródręczny     (articulationes carpometacarpeae)
  • Krzyżowo biodrowy     (articulatiosacroiliaca)
  • Piszczelowo strzałkowy     (articulatio tibiofibularis)
  • Klinowo łódkowy     (articulatio cuneonavicularis)
  • Stępowo śródstopne     (articulationes tarsometatarseae)
  • Międzyśródstopne     (articulationes  intermetatarseae)
  • Międzyśródreczne    (articulatio intermetacarpeae)

 

NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA
 MIĘŚNIE OBRĘCZY KOŃCZYNY GÓRNEJ
m.naramienny(m.deltoideus) Część obojczykowa(koniec barkowy obojczyka)Część barkowa(wyrostek barkowy łopatki)Część grzebieniowa(grzebień łopatki) Guzowatość ramienna kości ramiennej Skurcz całego mięśnia odwodzi ramieSkurcz części obojczykowej wysówa do przodu i nawraca ramię do przoduCzęść grzebieniowa pociąga odwiedzione ramię do tyłu
m.nadgrzebieniowy(m.supraspinatus) Dół nadgrzebieniowy łopatki Szczyt guzka większego kości ramiennej Odwodzi ramię i wygładza torebkę stawową
m.podgrzebieniowy(m.infraspinatus) Dół podgrzebieniowy łopatki oraz powięż podgrzebieniowa Guzek większy kości ramiennej Odwraca ramięnapina torebkę stawową
m.obły mniejszy(m.teres minor) Brzeg boczny łopatki
m.obły większy(m.teres major) Kont dolny łopatki Grzebień guzka mniejszego kości ramiennej Nawraca przywodzi i tyłozgina ramię
m.podłopatkowy(m.subscapularis) Dół podłopatkowy i powięź podłopatkowa Guzek mniejszy kości ramiennej Nawraca i przywodzi ramię

MIĘSIE PRZEDNIE RAMIENIA

m.dwugłowyramienia(m.bicepsbrachii) Głowa długa(guzek nadpanewkowy łopatki)Głowa krótka(wyrostek kruczy łopatki) Guzowatość kości promieniowej Zgina i odwraca przedramięGłowa długa(odwodzi ramie)Głowa krótka(zgina i przywodzi ramię)
m.kruczoramienny(mcoracobriachialis) Wyrostek kruczy łopatki Kość ramienna polowa długości trzonu NawracaZgina i przywodzi ramię do przedniej ściany klatki piersiowej
m.ramienny(m.brachialis) Przednia pow.trzonu kości ramiennej Guzowatość kościłokciowej Zgina przedramięWygładza torebkę stawową
 MIĘŚNIE TYLNE RAMIENIA 
m.trójgłowyramienia(m.tricepsbrachii) Głowa długa(guzek panewkowy łopatki)Głowa boczna i przyśrodkowa(tylna pow.trzonu kości ramiennej) Wyrostek łokciowy kości łokciowej Prostuje staw łokciowyGłowa długa(prostuje i przywodzi ramię)
m.łokciowy(m.anconeus) Nadklykieć boczny kości ramiennej Brzeg tylni kości łokciowej Prostuje staw łokciowyWygładza torebkę stawową
 MIĘŚNIE PRZEDNIE PRZEDRAMIENIA
warstwa powierzchowna
m.nawrotnyobły(m.pronatotteres) Nadkłykieć przyśrodkowy kości ramiennej i wyrostek dziobasty kości lokciowej Boczna pow. w połowie trzonu kości promieniowej Nawaca i zgina przedramie w stawie łokciowym
m.zginacz promieniowynadgarstka(m.flexor carpi radialis) Nadkłykieć przyśrodkowy kości ramiennej Podstawa II i III kości śródręcza po stronie dłoniowej Zgina przedramię w stawie łokciowymBierze udział w nawracaniu przedramieniaZgina dloniowo rękę i odwodzi ją w kierunku promieniowym
m.dłoniowy długi(m.palmaris longus) Troczek zginaczy Zgina dloniowo rękę i napina rozcięgno dłoniowe ręki
NAZWA PRZYCZEPPOCZĄTKOWY PRZYCZEPKOŃCOWY FUNKCJA
 MIĘŚNIE PRZEDNIE PRZEDRAMIENIA CD.
warstwa powierzchowna cd.
m.zginacz łokciowy nadgarstka(m.flexor carpi ulnaris) Nadkłykieć przyśrodkowy kości ramiennej i odcinek bliższy tylnego brzegu kości łokciowej Pow.dłoniowa podstawy V kości śródręcza Zgina dłoniowo rękę i odwodzi ja w kierunku łokciowym
m.zginacz powierzchownypalców(m.flexor digitorum superficjalis) Nadkłykieć przyśrodkowy kości ramiennejwyrostek dziobasty kości lokciowejprzednia pow.kośći promieniowej w odcinku bliższym Dwa ścięgna powierzchowne(podstawa paliczków środkowych III i IV palca)Dwa ściegna polożone głebiej(policzki II i V palca) Zgina wszystkie stawy nad którymi przebiega (łokciowy, śródręczno paliczkowy, międzypaliczkowy)Dloniowo zgina rękę
warstwa głęboka
m.zginacz głęboki palców(m. flexor digitorum profundus) Przednia pow.trzonu kości łokciowej i przyległa część błony międzykostnej Podstawa paliczków dalszych od II doV palca Zgina dłoniowo rękę i wszystkie stawy palców II – VZbliża do siebie rozstawione palce
m.zginacz długi kciuka(m.flexor pollicis longus) Podstawa dalszego paliczka kciuka Zgina rękę i stawy kciuka
m.nawrotnyczworoboczny(m.pronator quadratus) Przednia pow.części dalszej trzonu kości łokciowej Przednia i boczna pow.trzonu kości promieniowej Nawraca przedramie(dziala tylko na staw promieniowo łokciowy dalszy)
 

MIĘŚNIE BOCZNE PRZEDRAMIENIA

m.ramienno promieniowy(m.brachioradialis Brzeg boczny kości ramiennej poniżej polowy jej długości Wyrostek rylcowaty kości promieniowej Zgina przedramię w stawie łokciowymNawraca i odwraca przedramię
m.prostownik promieniowy dplugi nadgarstka(extensor carpi radialis longus) Brzeg boczny kości Pow.grzbietowa podstawy II kości śródręcza Prostuja i zginaja rękęZginają staw łokciowy
m.prostownik promieniowy krótki nadgarstka(extensor carpi radialis brevis) Nadkłykieć boczny kości ramiennej Pow.grzbietowa podstawy III kości śródręcza
m.odwracacz(m.supinator) Nadkłykieć boczny kości ramiennej i tylna strona nasady bliższej kości łokciowej Kość promieniowa poniżej guzowatości promieniowej Odwraca przedramię
 MIĘŚNIE TYLNE PRZEDRAMIENIA
warstwa powierzchowna
m.prostownik palców(m.extensor digitorum) Nadkłykieć boczny kości ramiennej i wiązadło poboczne promieniowe Podstawy dalsze paliczków palców trójczłonowych Prostuje i zgina rękęProstuje palce i odwodzi w stawach środręczno paliczkowych
m.prostownik palca malego(extensor digiti minimi) Nadkłykieć boczny kości ramiennej Część grzbietowa V palca Prostuje i przywodzi V palec
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA
 

MIĘŚNIE TYLNE PRZEDRAMIENIA CD

 

warstwa powierzchowna cd.
m.prostownik łokciowy nadgarstka(m.extensor carpi unalis) Nadkłykieć boczny kości ramiennej i tylna pow.kośći lokciowej Podstawa V kości śródręczna po stronie grzbietowej Prostuje i odwodzi rękę
warstwa głęboka
m.odwodziciel długi kciuka(m.abductor pollicis longus) Tylna pow.obu kości przedramienia i blona międzykostna Podstawa I kości śródręcza Odwodzi rękę w kierunku promieniowymZgina rękę dłoniowoOdwodzi i odprowadza kciuk
m.prostownikkrótki kciuka(m.extensor pollicis brevis) Tylna pow.kości przedramienia i blona międzykostna Podstawa bliższego paliczka kciuka Prostuje i odwodzi kciukOdwodzi rękę w kierunku promieniowym
m.prostownikdługi kciuka(m.extensor pollicis longus) Tylna pow.kości łokciowej i blona międzykostna Podstawa dalszego paliczka kciuka Przywodzi i przostuje kciuk we wszystkich jego stawachProstuje rękę
 

MIĘŚNIE RĘKI

 

mięśnie kłębu
m.odwodziciel krótki kciuka(m.abductor pollicisbrevis) Troczek zginaczy ikość łódeczkowata Brzeg boczny podstawy bliższego paliczka kciuka Odwodzi i przeciwstawia kciuk
m.zginacz krótki kciuka(m.flexorpollicis brevis) Poprzedni mięsień nieco przyśrodkowo od niego na troczku zginaczy obu kościach czworobocznych i kości główkowatej Podsawa bliższego paliczka kciuka Zgina kciuk w stawie śródręczno paliczkowym
m.przeciwstawiacz kciuka(m.opponeus pollicis) Troczek zginaczy obu kościach czworobocznych i kości główkowatej Powierzchnia boczna I kości śródręcza Przywodzi kciukPrzeciwstwia go pozostałym palcom
m.przywodiciel kciuka(m.adductor pollicis) Wiązadło promieniste nadgarstka i kosci główkowaej oraz na III kości śródręcza Bliższy paliczek kciuka Przywodzi kciukPrzeciwstawia go innym palcomZgina w stawie śródręczno paliczkowym
mięśnie kłębika
m.dłoniowy krotki(palmaris brevis) Brzeg łokciowy rozcięgna dloniowego ręki oraz trozczek zginaczy Skóra brzegu łokciowego reki Wywołuje zmarszczki na brzegu łokciowym dloni
m.odwodziciel palca małego(m.abductor digiti minimi) Wynioslośc przyśrodkowa nadgarstka Brzeg przyśrodkowy bliższego paliczka palca  V Odwodz mały palecZgina go w stawie środręczno paliczkowymProstuje w stawach międzypaliczkowych
m.zginacz krótki palca małego(flexor digitiminimi brevis) Podstawa bliższego paliczka palca małego Zgina palec mały w stawie środręczno paliczkowym
m.przeciwstawiacz palca małego(m.opponens digiti minimi) Przyśrodkowa pow. V kości środręcza Nieznacznie przeciwstawia palec V
NAZWA PRZYCZEPPOCZĄTKOWY PRZYCZEPKOŃCOWY FUNKCJA

MIŚNIE RĘKI CD

mięśnie środkowe dłoni
m.glistowate(m.lumbricales) Cztery małe mięśnie położone między ścięgnami zginacza głębokiego palców ścięgna końcowe przechodzą na stronę grzbietową gdzie łączą się z rozcięgnem grzbietowym palców Zginają palce trójczłonowe  w stawach śródręczno paliczkowychProstują w stawach międypaliczkowych
m.międzykostne(m.interossei) Kości śródręcza Zginaja, odwodzą, przywodzą palce w stawach śródręczno paliczkowychProstują w stawach międypaliczkowych
 

MIĘŚNIE OBRĘCZY KOŃCZYNY DOLNEJ

(czyli mięśnie miednicy) 

wewnętrzne mięsie miednicy
m.biodrowo lędzwiowy(m.iliopsoas) Składa się z dwóch mięśni: lędzwiowego wiekszego i biodrowego
m.lędzwiowy większy(m.psoas major) Warstwa powierzvhowna(boczna pow.trzonu ostatniego kręgu piersiowego i czterech górnych kręgów lędzwiowych )Warstwa głeboka(wyrostki żebrowe wszystkich kręgów lędźwiowych) Krętarz mniejszy kości udowej Zgina staw biodrowyPrzywodzi i odwraca udoKurczac się obustronnie zgina kręgosłup w odcinku lędzwiowym w przód przy jednostronnym skurczu w bokPodnosi tułów przy ustalonych kończynach dolnych
m.biodrowy(m.iliacus) Dół biodrowy Kretarz mniejszy kości udowej Przywodzi i odwraca udoPodnosi tułów przy ustalonych kończynach dolnych
m.lędxwiowy mniejszy(m.psoas minor) Jest mięśniem niewielkim i niestałymPołożony od przodu od m.lędzwiowego wiekszego Napina powięź biodrową
zewnętrzne mięśnie miednicy
m.pośladkowy wielki(m.gluteus maximus) Pow.posladkowa talerza biodrowego do tyłu od kresy pośladkowej tylnejBoczny brzeg kości krzyzowej i guzicznejWiązadlo krzyżowo guziczne Włókna części górnej(pasmo biodrowo piszczelowe powięzi szerokiej uda)Włókna dolnej częsci(guzowatość pośladkowa kości udowej) Prostuje staw biodrowyUtrzymuje pionową postawę ciałaObustronny skurcz wysuwa miednicę ku przodowi a jednostronny w bok (przy ustalonych kończynach dolnych)Prostuje kolanoOdwraca i przywodzi udo
m.napinajacy powięź szeroką(m.tensor fasciae latae) Kolec biodrowy przedni górnyPowięź pośladkowa Kłykieć boczny kości piszczelowej Zgina, nawraca i odwodzi udoNapina powięź szerokaUstala wyprostowany staw kolanowy przyczyniając się do utrzymania pionowej postawy ciałaZgięty staw kolanowy zgina jeszcze bardziej
m.pośladkowy średni(m.gluteus medius) Pow.pośladkowa talerza biodrowego miedzy kresą pośladkowa przednią a tylnia Krętarz większy kości udowej Odwodzą udoPochylaja miednice w bok (przy ustalonych kończynach dolnych)Część przednia zgina i nawraca staw biodrowyCzęść tylna prostuje i nawraca go
m.pośladkowymały(m.gluteus minius) Pow.pośladkowa talerza biodrowego miedzy kresą pośladkowa dolną a przednią
m.gruszkowaty(m.piriformis) Miedniczna pow.kości krzyżowej na wysokości drugiego do czwartego jej segmentu Przyśrodkowa strona krętarz większego kości udowej Odwraca, odwodzi i prostuje udo
m.zasłaniacz wewnętrzny(m.obturatoriusinternus) Pow.wewnętrzna błony zasłonowej i kostne ograniczenie otworu zasłonionego Dół krętarzowy kości udowej Odwraca , przywodzi i prostuje udo
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA

 

MIĘŚNIE OBRĘCZY KOŃCZYNY DOLNEJ CD

(czyli mięśnie miednicy) 

wewnętrzne mięsie miednicy cd
m.bliżniacze górny i dolny(m.gemelli superior et inferior) m.bliźniaczy górny(kolec kulszowy)m.bliźniaczy dolny(guz kulszowy) Dół krętarzowy kości udowej Wspomagają działanie m.zasłaniacza wewnętrznego
m.czworoboczny uda(m.quadratus femoris) Guz kulszowy Grzebień między krętarzowy kości udowej Odwraca , przywodzi i prostuje udo
m.zasłaniacz zewnętrzny(m.obturatorius externus) Pow.zewnętrzna błony zasłonowej i kostne ograniczenie otworu zasłonionego Dół krętarzowy kości udowej Wspomaga czynności m.czworobocznego uda

MIĘŚNIE PRZEDNIE UDA

m.krawiecki(m.sartorius) Kolec biodrowy przedni górny Poniżej kłykcia przyśrodkowego kości piszczelowej Zgina , odwodzi  i odwraca udoZgina i nawraca goleń
m.czworogłowy uda(m.quadrceps femoris) Największy pod względwm masy mięsień człowiekaPołożony na przedniej pow.uda.Dzieli się na cztery głowy Silnie prostuje staw kolanowy
m.prosty uda(m.rectus femoris) Kolec biodrowy przedni dolny i torebka stawowa RzepkaGuzowatość piszczeli Zgina, odwodzi i odwraca udo
m.obszerny boczny(m.vastus lateralis) Krętarz większyKresa międzykrętarzowaWarga boczna kresy chropowatej kości udowej Podstawa i brzegi rzepkiGuzowatość piszczeli
m.obszerny przyśrodkowy(m.vastus medialis) Warga przyśrodkowa kresy chropowatej kości udowej
m.obszerny posredni(m.vastus intermedius) Przednio boczna strona trzonu kości udowej
m.stawowy kolana(m.articularis genus) Przednia pow.uda Torebka stawu kolanowego Wygładza fałdy torebki stawowej podczas prostowania stawu kolanowego
 MIĘŚNIE PRZYŚRODKOWE UDA 
m.grzebieniowy(m.pectineus) Grzebień i guzek łonowy Kresa grzebieniowa kości udowej poniżej krętarza mniejszego Przywodzi, odwraca i zgina udo
m.smukły(m.gracjalis) Gałąź dolna kości łonowej i przylegająca część gałęzi kości kulszowej Poniżej kłykcia przyśrodkowego kości piszczelowej Przywodzi, zgina i odwraca udoZgina i nawraca goleń
m.przywodziciel długi(m.adductor longus) Gałąź górna kości łonowej(obok spojenia łonowego) Środkowa trzecia część wargi przyśrodkowej kresy chropowatej kości udowej Przywodzi, odwraca i zgina udo
m.przywodziciel krótki(m.adductor brevis) Przednia pow.gałezi kości łonowej Trzecia górna część wargi przyśrodkowej kresy chropowatej kości udowej
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA

MIĘŚNIE PRZYŚRODKOWE UDA CD

m.przywodziciel wielki(m.adductor mangus ) Przednia pow.gałezi kości łonowejGałąź kości kulszowej i przyległa część guza kulszowego Włókna mięśnia rozpoczynające się na gałęzi dolnej kości łonowej i na gałęzi kości kulszowej kończą się wzdłuż wargi przyśrodkowej kresy chropowatej kości udowejWłókna mięśnia rozpoczynającego się na guzie kulszowym kończą się na nadkłykciu przyśrodkowym kości udowej Przywodzi udoCzęść kończąca się na kresie chropowatej odwraca i zgina udoCzęść kończąca się na nadkłykciu przyśrodkowym uda nawraca i prostuje je
MIĘŚNIE TYLNE UDA
m.półścięgnisty(m.semitendinosus) Guz kulszowy Poniżej kłykcia przyśrodkowego piszczeli Prostuje i przywodzi udoZgina i nawraca goleń
m.półbłoniasty(m.semimembranosus) Poniżej kłykcia przyśrodkowego piszczeliWięzadło  podkolanowe skośnePowięź goleni
m.dwugłowy uda(m.biceps femoris) Głowa długa(guz kulszowy)Głowa krótka(środkowa trzecia częśc trzonu wargi bocznej kresy chropowatej) Głowa strzałki Zgina i nawraca goleńGłowa długa prostuje, przywodzi i odwraca udo

MIĘŚNIE PRZEDNIE GOLENI

m.piszczelowy przedni(m.tibialis anterior) Kłykieć bocznyGórna część pow.bocznej trzonu kości piszczelowej oraz przyległa część błony międzykostnej goleni Strona podeszwowa kości klinowatej przyśrodkowej i I kości śródstopia Zgina grzbietowo stopęPrzywodzi i odwraca jąPochyla goleń do przodu (przy ustalonej stopie)
m.prostownik długi palców(m.extensor digitorum longus) Kłykieć boczny piszczeliGłowa strzałki i jej brzeg przedni oraz przyległa część błony międzykostnej goleni Rozcięgna grzbietowe palców Zgina grzbietowo stopęPrzywodzi i odwraca jąProstuje palce stopy
m.strzałkowy trzeci(m.peroneus teritus) m.ten stanowi odczepioną boczna część prostownika długiego palców Strona grzbietowa podstawy V kości śródstopia Zgina grzbietowo stopęNawraca i odwraca ją
m.prostownik długi palucha(m.extensor hallucis longus) Środkowa część powierzchni przyśrodkowej trzonu strzałki oraz przyległa część błony międzykostnej goleni Podstawa dalszego paliczka palucha Prostuje paluchaZgina grzbietowo stopę

MIĘŚNIE  BOCZNE GOLENI

m.strzałkowy długi(m.peroneus longus) Klykieć boczny piszczeliGłowa strzałkiTorebka stawu piszczelowo strzałkowegoGórny odcinek powierzchni bocznej trzonu strzałki Kość klinowa przyśrodkowa i podstawa  I  kości śródstopia Nawraca i równcześnie odwodzi  odwodzi stopęZgina ja w kierunku podeszwowym
m.strzałkowy krótkim.peroneus brevis Środkowa trzecia część pow.bocznej trzonu strzałki Guzowatość  V  kości śródstopia
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA
 MIĘŚNIE TYLNE GOLENI
warstwa powierzchowna
m.trójgłowy łydki(m.triceps surae) Największy mięsień grupy tylnejDzieli się na : m.brzuchaty łydki i m.płasczkowaty Odwraca i przywodzi stopęPrzyciska ją do podłoża
m.brzuchaty łydki(m.gastocenemius Głowa boczna(powyrzej kłykcia bocznego kości udowej)Głowa przyśrodkowa(powyżej kłykcia przyśrodkowego kości udowej na pow.podkolanowej) Guz piętowy Zgina stopę w kierunku podeszwowymZgina staw kolanowy
m.płaszczko waty(m.soleus) Tylna pow.głowy strzałkiGórna część trzonu strzałki kresa m.płaszczkowategoPrzyległa część tylniej powierzchni kości piszczelowej Zgina stopę w kierunku podeszwowym
m.podeszwowy(m.plantaris) Powyżej kłykcia bocznego kości udowej Wspomaga działanie mięśnia trójgłowego łydki
warstwa głęboka
m.podkolanowy(m.popliteus) Nadkłykieć boczny kości udowejTorebka stawu kolanowego Tylna pow.kości piszczelowej Zgina goleńPrzy zgiętym kolanie nawraca
m.zginacz długi palców(m.flexor digitorum longus) Tylna pow.piszczeli Dalsze paliczki od  II  do  V palca Zgina stopę podeszwowoOdwraca i przywodzi jąZgina palce
m.piszczelowy tylny(m.tibialis posterior) Błona międzykostna goleni i przyległe części tylnej pow.kości piszczelowej i strzałkowej Kość łódkowataTrzy kości klinowateKość sześciennaTrzy środkowe kości śródstopia Odwraca i przywodzi stopęZgina ją podeszwowo
m.zginacz dłógi palucha(m.flexor hallucis longus) Tylnia pow.trzonu strzałki Podstawa dalszego paliczka palucha Odwraca i przywodzi stopęZgina ją podeszwowoZgina palucha w obu stawach
 MIĘŚNIE STOPY
mięśnie grzbietu stopy
m.prostownik krótki palców(m.extensor digitorum brevis) Grzbietowo boczna pow.kości piętowej przed zatoką stępu Rozcięgno grzbietowe palców stopy Prostują  i zginają grzbietowo odpowiednie palce
m.prostownik krótki palucha(m.extensor hallucis brevis) Grzbietowo boczna pow.kości piętowej przed zatoką stępu Paliczek bliższy palucha

mięśnie podeszwowe stopy

wyniosłość przyśrodkowa
m.odwodziciel palucha(m.abductor hallucis) Kość piętowa,łódkowata, klinowata przyśrodkowa i rozcięgno przyśrodkowe Podstawa paliczka bliższegoTrzeszczka przyśrodkowa Zgina i odwodzi paluchWzmacnia przyśrodkową najbardziej wypukłą część sklepienia stopy
m.zginacz krótki palucha(m.flexor hallucis brevis) Podeszwowa pow.trzech kości klinowatychKość łódkowata Dwa ścięgna na podstawie paliczka bliższego palucha i na obu trzeszczkach Zgina palucha i wzmacnia podłużne sklepienie stopy
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA
 MIĘŚNIE STOPY CD
mięśnie podeszwowe stopy cd
wyniosłość przyśrodkowa cd
m.przywodziciel palucha(m.adductor hallucis) Głowa skośna(podstawa od II do IV kości śródstopia klinowatej bocznej i sześciennej)Głowa poprzeczna(torebki stawów śródstopno paliczkowych od II do V) Podstawa bliższego paliczka paluchaTrzeszczka boczna Przywodzi palucha i zgina go w stawie śródstopno policzkowymGłowa poprzeczna zwęża stope wzmacnia wysklepienie poprzeczne stopy
wyniosłość boczna
m.odwodziciel palca małego(m.abductor digiti minimi) Dolna pow.kości piętowejRozcięgna podeszwowe V kość śródstopiaPodstawa bliższego paliczka palca małego Zgina i nieznacznie  odwodzi palec małyWzmacnia podłużne wysklepienie stopy
m.zginacz krótki palca małego(m.flexor digiti minimi) Podstawa V kości śródstopia Podstawa paliczka bliższego palca małego Zgina palec małyWzmacnia podłużne wysklepieni stopy
wyniosłość pośrednia
m.zginacz krótki palców(m.flexor digitorum brevis) Dolna pow.guza pietowegoRozciegno podeszwowe Środkowy paliczekOd II do V palca Zgina palce II – VWzmacnia podłużne wysklepienie stopy
m.czworobocz ny podeszwy(m.quadratus plantae) Dolna i przyśrodkowa pow.kości pietowej Ścięgno m.zginacza długiego palców Reguluje kierunek pociagania
m.glistowate(mm.lumbricales) Ścięgna końcowe m.zginacza długiego palców Podstawa paliczków bliższych II – V palca Zginaja paliczki bliższe II – V palcaPrzywodzą je do palucha
m.międzykostne(mm.interossei) Trzon kosci śródstopia Podstawa paliczków bliższych i torebka stawów śródstopono paliczkowych m.miedzykostne podeszwowe zginaja paliczki w kierunku podwszwowym i przywodzą palce do osi orientacyjnej biegnącej przez drugi palecm.miedzykostne grzgietowe odwodza palce od osi orientacyjnej ustalaja stawy śródstopno paliczkowe

POWIERZCHOWNE MIĘŚNIE GRZBIETU

mięśnie kolcowo ramienne
m.czworoboczny(m.trapezius) Od kości potylicznej do XIIkręgu piersiowego(kresa karkowa górna, guzowatość potyliczna zewnętrzna, wyrostek kolczysty VII kregu szyjnego, więzadlo karkowe, wszystkie wyrostki kolczyste i więzadła nadkolcowe) Część zstępująća(koniec barkowy obojczyka)Część poprzeczna(wyrostek barkowy łopatki)Część wstępująca(grzebień łopatki) Obustronny skurcz całego mięśnia cofa barki i zbliża łopatki do kręgosłupaCzęść zstępująca dzwiga bark ku górze a przy ustalonej obręczy zgina głowę w bok, podczas skurczu obustronnego pochyla głowę do tyluCzęść wstępująca obniża bark a przy ustalonej obręczy unosi tułówCzęść poprzeczna zbliża łopatkę do kręgosłupa
m.najszerszy grzbietu(m.latissimus doris) Cz.kręgowa(wyrostki kolczyste sześciu dolnych kręgów piersiowych wszystkich lędzwiowych i grzebień krzyżowy pośrodkowy)Cz.biodrowa(warga zewnętrzna częśi przyśrodkowej grzebienia biodrowego)Cz.łopatkowa(zewnętrzna pow.konta dolnego łopatki) Grzebień guzka mniejszego kości ramiennej Przy ustalonym kręgosłupie opuszcza uniesione ramię  przywodzi ityłozgina i silnie nawracaPrzy ustalonej kończynie unosi dolne żebra (pomocniczy mięsień wdechowy)
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA

POWIERZCHOWNE MIĘŚNIE GRZBIETU CD

mięśnie kolcowo ramienne cd
m.równoległoboczne(m.rhomboidei) Więzadło karkowe i wyrostki kolczyste dwóch dolnych kręgów szyjnychWięzadło nadkolcowe i wyrostki kolczyste czterech pierwszych kregów piersiowych Brzeg przyśrodkowy łopatki(do od grzebienia do konta dolnego) Zbliżają łopatkę do kręgosłupa i przyciskają ja do klatki piersiowej oraz unoszą ją ku górze
m.dzwigacz łopatki(m.levator scapulae) Wyrostki poprzeczne czterech pierwszych kręgów szyjnych Kąt górny łopatkiGórny odcinek brzegu przyśrodkowego łopatki Pociąga łopatkę ku górzePrzy ustalonej obręczy barkowej zgina kręgosłup szyjny bocznieA przy skurczu obustronnym ku tyłowi
mięśnie kolcowo żebrowe
m.zębaty tylny górny(m.serratus posterior superior) Więzadło karkowe i wyrostki kolczyste dwóch ostatnich kręgów szyjnychWięzadło nadkłykciowe i wyrostki kolczyste dwóch pierwszych kręgów piersiowych Zewnętrzna pow.od II do V żebra Unosi górne zebra(m.wdechowy)
m.zębaty tylny dolny(m. serratus posterior inferior) Powięż piersiowo lędzwiowa i wyrostki kolczyste dwóch ostatnich kręgów piersiowych i dwóch pierwszych kręgów kędzwiowych Dolny brzeg czterech ostatnich żeber Pociąga ostatnie żebra w dół(m.wydechowy)

GŁĘBOKIE MIĘŚNIE GRZBIETU

długie mięśnie grzbietu
pasmo boczne
m.płatowaty(m.splenius) Więzadło karkowe oraz wyrostki kolczyste i więzadła nadkolcowe pięciu pierwszych kręgów piersiowych m.płatowaty głowy(wyrostek sutkowy kości skroniowej)m.płatowaty szyi(wyrostki poprzeczne trzech pierwszych kręgów szyjnych) m.płatowaty głowy w działaniu obustronnym zgina głowęku tyłowi,kurcząc się jednostronnie obraca twarz unosząc ja jednocześnie do górym.płatowaty szyi podczas skurczu obustronnego zgina szyję do tyłu,przy działaniu jednostronnym skręca ją
MIĘSIEŃ        PROSTOWNIK        GRZBIETU m.biodrowo lżebrowy(m.iliocostalis) Działając jednostronnie zginaja kręgosłup w kierunku bocznymObustronny skurcz prostuje kręgosłupi zgina ku tyłowi
m.biodrowo żebrowo lędzwiowy(m.iliocostalis lumborum) Wspólna masa mięśniowa Kąty sześciu dolnych żeber
m.biodrowo żebrowy klatki piersiowej(m.iliocostalis thoracisj) Kąty sześciu dolnych żeber Kąty sześciu górnych żeber
m.biodrowo żebrowy szyi(m.ilicostalis cervicis) Katy żeber od III do VI Wyrostki poprzeczne kręgów szyjnychod III do VI
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA

GŁĘBOKIE MIĘŚNIE GRZBIETU CD

 

długie mięśnie grzbietu cd
pasmo boczne cd
MIĘSIEŃ              PROSTOWNIK              GRZBIETU m.najdłuższy(longis simus )
m.najdłuższy klatki piersiowej(longissimus thoracis ) Wspólna masa mięśniowa Wiązki boczne(wyrostki żebrowe kręgów lędzwiowych,w odcinku piersiowym kąty żeber)wiązki przyśrodkowe(wyrostki dodatkowe kręgów lędzwiowych  i wyrostki poprzeczne kręgów piersiowych)
m.najdłuższy szyi(longissimus cervicis) Wyrostki poprzeczne od I do VI kręgu piersiowego Wyrostki poprzeczneod II do V kręgu szyjnego
m.najdłuższy głowy(longissimus capitis) Wyrostki poprzeczne kręgów piersiowychod I do IIIi kręgów szyjnychod III do VII Wyrostek sutkowy kości skroniowej Przy skurczu jednostronnym zgina i pochla glowe bocznieObustronny skurcz pochyla głowę do tyłu
pasmo przyśrodkowe
m.kolcowy(m.spinalis) Przy działaniu jednostronnym bierze udział w bocznych zgięciach kręgosłupaProstuje go kurcząc się obustronnie  i pochyla głowę do tyłu
m.kolcowy klatki piersiowej(m.spinalis thoracis) Wyrostki kolczyste górnych kręgów lędzwiowych i dolnych piersiowych Wyrostki kolczysteod II do VII kręgu piersiowego
m.kolcowy głowy(m.spinalis capitis) Wyrostki kolczyste górnych kręgów piersiowych i dolnych kręgów szyjnych Kość potyliczna w sąsiedztwie guzowatości potylicznej zewnętrznej
m.pólkolcowy(m.semispinalis) Wyrostki poprzeczne Wyrostki kolczysteod IV  do VI kręgów wyżej Działając jednostronnie skręcają kręgosłup w przeciwną stroneDziałając obustronnie prostują go
m.wielodzielny(m.multifindus) Wyrostki kolczysteod II  do IV kręgów wyżej
m.skrecające(mm.rotatores) Wyrostki kolczysteod I  do II  kręgów wyżej
krótkie mięśnie grzbietum.
m.międzykolcowemm.interspinales Wyrostki kolczyste w szyjnej i lędzwiowej części kręgosłupa Wyrostki kolczyste w szyjnej i lędzwiowej części kręgosłupa Biorą udział w prostowaniu kręgosłupa szyjnego i lędzwiowego
m.międzypoprzeczne(mm.intertransversarii) Wyrostki poprzeczne lub żebrowe w szyjnej i lędzwiowej części kręgosłupa Wyrostki poprzeczne lub żebrowe w szyjnej i lędzwiowej części kręgosłupa Biorą udział w bocznych zgięciach kręgosłupa szyjnego i lędzwiowego
mięśni podpotyliczne
m.prosty tylny większy głowy(m.rectus capitis posterior major) Wyrostek kolczysty kręgu obrotowego Środkowy odcinek kresy karkowej dolnej kości potylicznej W trakcie obustronnego działania pociąga głowę ku tyłowiPrzy skurczu jednostronnym obraca ją kierując twarz w tę sama stronę
m.prosty tylny mniejszy głowy(m.rectus capitis posterior minor) Guzek tylny kregu szczytowego Poniżej kresy karkowej dolnej kości potylicznej
m.skośny dolny głowy(m.obliquus capitis inferior) Wyrostek kolczysty kręgu obrotowego Wyrostek poprzeczny kręgu szczytowego
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA
mięśni podpotyliczne cd
m.skośny górny głowy(m.obliquus capitis superiorr) Wyrostek poprzeczny kręgu szczytowego Ponizej bocznego odcinka kresy karkowej dolnej kości potylicznej Kurcząc się jednostronnie skręca głowę w przeciwną stronęPrzy obustronnym skurczu pociąga głowe ku tyłowi

POWIERZCHOWNE MIĘŚNIE KLATKI PIERSIOWEJ

m.piersiowy większy(m.pectoralis major) Część obojczykowa:(koniec mostkowy obojczyka)Część mostkowo żebrowa:(pow.przednai mostka i chrząstek żeber przawdziwych)Część brzuszna:(przednia blaszka pochewki mięśnia prostego brzucha) Grzebień guzka większego kości ramiennej Równoczesny skurcz całego mięśnia nawraca opuszcza i przywodzi ramie do przedniej ściany klatki piersiowejPrzy ustalonym ramieniu dzwiga całe ciało ku górzeSkurcz części obojczykowej przodozgina ramiePomocniczy mięsień wdechowy
m.piersiowy mniejszy(m,pectoralis minor) Zewnętrzna pow.przednich końców żeber kostnych od III do V Wyrostek kruczy łopatki Obniża obręcz kończyny górnej pociąga ją przyśrodkowo i do  przoduObraca łopatkę dookoła osi strzałkowejPomocniczy mięsień wdechowy
m.podobojczykowy(m.subcalvicus) Chrząstka pierwszego zebra Dolna pow.końca barkowego obojczyka Pociąga obojczyk ku dołowi i do przodu
m.zębaty przedni(m.serratus anterior) Zew.pow. dziewięciu górnych żeber Część górna(kąt górny łopatki)Część środkowa(brzeg przyśrodkowy łopatki)Cęść dolna(kąt dolny łopatki od strony żebrowej) Przyciska łopatkę do ściany klatki piersiowej przesuwa ją bocznie i do przoduSkurcz części górnej pociąga bark do przoduSkurcz części dolnej pociąga bark ku dołowi i pociąga dolny kąt łopatki do przodu

GŁĘBOKIE MIĘŚNIE KLATKI  PIERSIOWEJ

 

m.międzyżebrowe zewnętrzne(mm.intercostales externi) Dolna krawędź żebra wyżej położonego Górny brzeg żebra niżej położonego Unoszą żebraGłówne mięśnie wdechowe
m.miedzyżebrowe wewnetrzne(mm.intercostales interni) Wewnętrzna pow.żebra niżej położonego Dolny brzeg żebra położonego wyżej Obniżają żebraGłówne mięśnie wydechowe
m.podżebrowe(m.subcostales) Wew.pow.żebra Dolny brzeg żebra położonego od I do II żebra wyżej Wspomaga mięśnie międzyżebrowe wew.
m.poprzeczny klatki piersiowej(m.transvaerus thoracis) Tylna pow.wyrostka mieczykowatego  i dolna cześć trzonu mostka Granica kostno-chrestnaod  II  do  VI  żebra Pomocniczy mięsień wdechowy

MIĘŚNIE BOCZNE BRZUCHA

m.skośny zewnętrzny brzucha(m.obliquus externus abdominis) Zew.pow. od V do XII  żebra Włókna ścięgniste krzyżują się z włóknami strony przeciwnej kończąc się w kresie białejWłókna mięśnia rozpoczynające się najbardziej z tyłu kończą się na wardze zew.grzebienia biodrowego Obustronny skurcz powoduje zgięcie do przodu kręgosłupa lędźwiowego wraz z klatką piersiowąJednostronny skurcz zgina w stronę boczną klatkę piersiową i kręgosłup oraz skręca tułów w stronę przeciwnąPrzy ustalonym kręgosłupie unosi miednicę
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA

MIĘŚNIE BOCZNE BRZUCHA CD

 

m.skośny wewnętrzny brzucha(m.obliquus internus abdominis) Powięź piersiowo lędźwiowaKresa posrednia grzebienia biodrowego i więzadło pachwinowe Trzy ostatnie żebra i kresa biała Skurcz obustronny zgina kręgosłup do przodu oraz pociąga klatkę piersiowa w dół powodując wydechSkurcz jednostronny skręca tułow w te samą strone
m.poprzeczny brzucha(m.transverusabdominis) Wewnętrzna pow.sześciu dolnych żeberPowięź piersiowo lędźwiowaWyrostki żebrowe kręgów lędźwiowychWarga wew.grzebienia biodrowegoWiązadło pachwinowe Kresa biala i pochewka m.prostego brzucha Zwęża dolną cześć klatki piersiowej przyczyniając się do wydechuWytwarza tłocznie brzuszną
 

MIĘŚNIE PRZEDNIE BRZUCHA

m.prosty brzucha(m.rectus abdominis) Przednia pow.  od Vdo VII żebraWyrostek mieczykowaty mostka Gałąź górna kości łonowejPrzednia pow.spojenia łonowego Zgina tułów do przoduPrzy ustalonym  tułowiu unosi miedniceOpuszcza dolne żebra działając jako miesień wydechowy
m.piramidowy(m.pyramidalis) Gałąź górna kości łonowej Kresa biała Napina kresę białą

MIĘŚNIE TYLNE BRZUCHA

m.czworoboczny lędźwi(m.quadratus lumborum) Warstwa przednia(wyrostki żebrowe kręgów lędźwiowych)Warstwa tylna(warstwa wew.grzebienia biodrowego) Warstwa przednia(XII żebro)Warstwa tylna(wyrostki żebrowe kręgów lędźwiowych i XII żebro) Skurcz jednostronny zgina kręgosłup ledźwiowy w bokSkurcz jednostronny obniża XII parę żeber

POWIERZCHOWNE MIĘŚNIE SZYI

m.szeroki szyi(m.platysma) Tkanka podskórna na wysokości  II żebra Zew.pow.trzonu żuchwyOkolice kąta ust oraz bocznie do powięzi przyuszniczej i żwaczowej Unosi skórę szyiPociąga kąty ust w dół i do boku nadając twarzy wyraz strachu
m.mostkowo-obojczykowo-sutkowy(m.sternocleidomastoideus) Głowa przyśrodkowa(rękojeść mostka)Głowa boczna(koniec mostkowy obojczyka) Wyrostek sutkowy kości skroniowejKresa karkowa górna kości potylicznej Jedniostronny skurcz przy ustalonej klatce piersiowej pochyla głowę w tę samą stronę  jednocześnie obraca ją w przeciwnąi unosi twarz ku górzeW pozycji leżącej unosi głowęPrzy ustalonej głowie unosi mostek działając jako pomocniczy mięsień wdechowy
 ŚRODKOWE MIĘŚNIE SZYI
mięśnie podgnykowe
m.mostkowo-gnykowym.sternohyoideus Górna część mostka Kość gnykowa Pociąga kość gnykową ku dołowi (głównie podczas żucia i przełykania)Ustalają kość gnykową umożliwiając prace innych mięśni przyczepiających się do kości gnykowej
m.tarczowo-gnykowy(m.thyrohyoideus) Przedłużenie poprzedniego mięśnia
m.łopatkowo-gnykowy(m.omohyoideus) Górny brzegłopatki
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA

ŚRODKOWE MIĘŚNIE SZYI

mięśnie podgnykowe cd
m.mostkowo-tarczowy(m.sternothyroideus) Mostek Chrząstka tarczowa Pociąga kość gnykową ku dołowi (głównie podczas żucia i przełykania)Ustalają kość gnykową umożliwiając prace innych mięśni przyczepiających się do kości gnykowej
mięśnie nadgnykowe
m.dwubrzuścowy(m.digastricus) Brzusiec tylny(wcięcie sutkowe kości skroniowej)Brzusiec przedni(kość gnykowa) Brzusiec tylny(kość gnykowa)Brzusiec przedni(dół brzuścowy żuchwy) Przy ustalonej żuchwie unosi kość gnykowąPrzy ustalonej kości gnykowej obniża żuchwę
m.rylcowo-gnykowy(m.stylohyoideus) Wyrostek rylcowaty kości skroniowej Kość gnykowa Pociąga kość gnykową ku górze i do tyłu
m.bródkowo-gnykowy(m.geniohyoideus) Kolec bródkowy żuchwy Pociąga kość gnykową ku górze i do przoduPrzy ustalonej kości gnykowej obniża żuchwę
m.żuchwowo-gnykowy(m.mylohyoideus) Wewnętrzna strona trzonu żuchwy Trzon kości gnykowejSzew ścięgnisty Przy ustalonej żuchwie unosi kość gnykową napina dno jamy ustnej i unosi językPrzy ustalonej kości gnykowej unosi żuchwę

MIĘŚNIE GŁĘBOKIE SZYI

mięśnie pochyłe
m.pochyły przedni(m.scalenus anterior) Wyrostki poprzeczne kręgów szyjnychod III do VI Guzek mięśniapochyłego I żebra Skurcz jednostronny zgina kręgosłupszyjny w bokPrzy ustalonym kręgosłupie szyjnym skurcz mięśni powoduje unoszenie górnych żeber(pomocnicze mięśnie wdechowe)mięśnie przednie biorą udział  w zginaniu szyi ku przodowi przy obustronnym skurczu
m.pochyły środkowy(m.scalenus medius) Wyrostki poprzeczne wszystkich kręgów szyjnych Górna pow. I żebra
m.pochyły tylny(m.scalenus posterior) Wyrostki poprzeczne dwóch trzech ostatnich kręgów szyjnych Brzeg górny drugiego żebra
mięśnie przedkręgowe
m.długi szyi(m.longus coli) Przednia pow.kręgosłupa szyjnego Wyrostki poprzeczne i podstawa czaszki Podczas skurczu jednostronnego zginają kręgosłup szyjny w bokSkurcz obustronny powoduje zgięcie kręgosłupa i głowy do przodu
m.długi głowy(m.longus capitis)
m.prosty głowy przedni(m.rectus capitis anterior)
m.prosty głowy boczny(m.rectus capitis lateralis)
NAZWA
PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA
 MIĘŚNI GŁOWY

MIĘŚNIE SKLEPIENIA CZASZKI

(mięśnie mimiczne) 

m.naczaszny(m.epicranius) Składa się z mięśnia potyliczno – czołowego  oraz mięśnia  skroniowo – ciemieniowegoMiędzy którymi rozpięte jest szerokie, płaskie rozcięgno zwane czepcem ścięgniastym
m.potyliczno czołowym.occipitofrontalis Z tyłu czepca łączy się z nim brzusiec potyliczny a z przodu parzysty brzusiec czołowy
m.skroniowo ciemieniowy(m.temporopaarietalis) Obie strony czepca ścięgnistego Chrząstka małżowiny usznej Skurcz mięśnia wywołuje poprzeczne zmarszczki na czole  nzdajać twarzy wyraz uwagi
 MIĘŚNIE SZPARY POWIEK(mięśnie mimiczne) 
m.okręzny oka(m.orbicularis oculi) Część oczodołowa(najsilniejsza położona obwodowo dookoła wejścia do oczodołu zachodzi na czoło skroń i policzek)Część powiekowa(położona dośrodkowo od poprzedniej a jej włókna biegną w obu powiekach)Część łzowa(najmniejsza położona najgłębiej do tyłu od woreczka łzowego) Część oczodołowa zaciska powieki pociąga brwi przyśrodkowo i ku dołowiCzęść powiekowa zwiera szparę powiek(mruganie)Część łzowa rozwiera woreczek łzowy
m.marszczący brwi(m.corrugator supercilii) Leży obok nasady nosa skąd biegnie do skóry brwi Wytwarza 2-3 fałdy między brwiami
m.podłużny(m.procerus) Położony w okolicy międzybrwiowej Wywołuje poprzeczne fałdy u nasady nosa
 MIĘŚNIE SZPARY UST(mięśnie mimiczne) 
m.okrężny ust(m.orbicularis oris) Część brzeżna(położona bliżej szpary ust)Część wargowa(położona obwodowo) Część brzeżna(zwęża czerwień wargową i zwraca wargi do zewnątrz)Część wargowa(skurcz tej części poszerza czerwień wargowąi wywija wargi na zewnątrz np. podczas gwizdania lub pocałunku )
m.obniżacz wargi dolnej(m.depressor labii inferoris) Kształtu czworokątnegoPołożony poniżej szpary ustBiegnie do skóry wargi dolnej Podczas skurczu
m.bródkowy(m.mentalis) Ułożony strzałkowo przyśrodkowo od mięśnia poprzedniego Uwypukla bródkę i nadaje twarzy wyraz nadsądny
m.obniżacz kąta ust(m.depressor anguli oris) Płaski trójkątnyRozciąga się od żuchwy do kąta ust Jego skurcz obniża kąt ust nadając twarzy wyraz smutku cierpienia lub niesmaku
m.śmiechowy(m.risorius) Biegnie poprzecznie z okolicy policzka do kąta ust Pociąga kąt ust do boku poszerzając szparę ust
m.jarzmowy większy i mniejszy(m.zygomaticus major et minor) Biegnie z okolicy kości  jarzmowej Większy kończy się w okolicy kąta ustMniejszy dochodzi do skóry bruzdy nosowo-wargowej Pociąga wargę górną ku górze i do boku
NAZWA PRZYCZEP POCZĄTKOWY PRZYCZEP KOŃCOWY FUNKCJA
 MIĘŚNIE SZPARY UST CD(mięśnie mimiczne) 
m.dzwigacz wargi górnej i skrzydła nosa(m.levator labii superioris alaeque nasi) Położony bocznie od nosa Skóra bruzdynosowo-wargowa Unosi skrzydła nosa i  rozwiera nozdrza
m.dzwigacz wargi górnej(m.levator labii superioris) Okolica podoczodołowa Skóra bruzdynosowo-wargowa Unosi wargę górną i  odsłania górne siekacze
m.dzwigacz kąta ust(m.levator anguli oris) Dół nadkłowy Skóra kąta ust W czasie skurczu unosi kąt ust
m.policzkowy(m.buccinator) Wyrostki zębodołowe szczęki i żuchwy na wysokości zębów trzonowych Skóra i błona śluzowa kąta ust i obu warg Przyciska policzki do zębówPociąga kąt ust do bokuBierze udział podczas ruchu żucia pokarmu
 MIĘŚNIE OTOCZENIA NOZDRZY(mięśnie mimiczne) 
m.nosowy(m.nasalis) Rozpoczyna się na szczęce  na wysokości kła i siekacza bocznego Część poprzeczna(biegnie wachlarzowato do grzbietu nosa)Część skrzydłowa(boczno-tylny brzeg skrzydła nosa) Część poprzeczna zwęża nozdrzeCzęść skrzydłowa rozwiera nozdrza
m.obniżacz przegrody(m.depressor septi) Od wysokości bocznego siekacza szczęki Część błniasta przegrody nosa Pociąga przegrodę ku tyłowi
 

MIĘŚNIE UCHA ZEWNĘTRZNEGO

(mięśnie mimiczne) 

m.małżowiny usznej Przyczepione między małżowiną uszną i sąsiednimi powięziami są u człowieka w stanie zanikuSłużyły do poruszania małżowiną uszną
 

MIĘŚNIE ŻUCHWY

(mięśnie mimiczne) 

m.skroniowy(m.temporalis) Cała pow.dołu skroniowegoPowięź skroniowa Wyrostek dziobiasty żuchwy Unosi żuchwę obraca ją nieco na zewnątrzZaciska zęby cofa wysuniętą żuchwę
m.żwacz(m.masseter) Kość jarzmowaŁuk jarzmowy Boczna pow.dolnej części gałęzi żuchwyKąt żuchwy Współdziała z mięśniem skroniowym w unoszeniu i obracaniu żuchwy na zewnątrzBierze udział w wysuwaniu żuchwy ku przodowi
m.skrzydłowy przyśrodkowy(m.pterygoideus medialis) Dół skrzydłowy kości klinowej i przylegającym do niej małym odcinku kości podniebiennej i kości szczękowej Pow.przyśrodkowa kąta żuchwy na tzw.guzowatości skrzydłowatej Współdziała z mięśniem skroniowymi żwaczowym
m.skrzydłowy  boczny(m.pterygoideus lateralis) Głowa górna(pow.podskroniowa skrzydła większego kości klinowej)Głowa dolna(boczna pow.wyrostka skrzydłowatego i pow.podskroniowa szczęki) Dołek skrzydłowy wyrostka kłykciowego żuchwyTorebka stawu skroniowo-żuchwowego Skurcz obustronny wysuówa żuchwę do przoduSkurcz jednostronny skręca żuchwę do wewnątrz

STAWY JEDNOOSIOWE

NAZWA BUDOWA WIĘZADŁA RODZAJ RUCH
Staw głowowy dolnyszczytowo obrotowy(articulatio atlantoaxiales) Dwa symetryczne st.szczytowo obrotowe boczne (prawy , lewy) : dołki stawowe położne na częściach bocznych kr.szczyt.+pow.stawowe górne na trzonie kr.obrotowegoDwa st.szczytowo obrotowe pośrodkowe(przedni i tylni) : P – pow.stawowa zęba kr.obrotowego + dołek zębowy łuku przedniego kr.szczytowegoT – pow.tylna zęba kr.obrotowego+ pow.stawowa więzadła poprzecznego Więzadło krzyżowe kręgu szczytowegoWięzadło wierzch. zębaWięzadło skrzydłowateBłona pokrywajaca ProstyŚrubowy Jednoosiowy :Dookoła osi pionowej wzdłuż zęba kr.obrotowegoSt.boczne – wzdłuż osi zęba (obsuwanie się pow.kr.szczytowego po kr.obrotowych)St.pośrodkowe – dookoła osi pionowej (ruch obrotowy)
Staw głów żebrowych(articulatio capiyumcostarum) Pow.stawowa głowy żebra + dołek żebrowy dwóch sąsiednich kręgów+ krążek międzykręgowy Więzadło promieniste i śródstawowe głowy żebra Sprzężony Jednoosiowy:Ruch obrotowy wokół osi długiej szyjki żebra
Stawy żebrowo poprzecznearticulatio costotransrersaria Pow.stawowa guzka zebra + dołek żebrowy wyrostka poprzecznego kr.piersiowego wyst. w zebrach  I – X Więzadło żebrowo poprzeczne i zebrowo poprzeczne górne i dolne Sprzężony Jednoosiowy:Ruch obrotowy wokół osi długiej szyjki żebra
Staw promieniowo łokciowy dalszy(articulatio radioulnaris distalis) Panewka (utworzona z wcięcia łokciowego kości promieniowej)Pow.wypukła (obwód głowy kości łokciowej)  Krążek stawowy ProstyObrotowy Jednoosiowy:Oś pionowa (nawracanie i odwracanie przedramienia)
Staw śródręczno paliczkowy kciuka(articulatio metacarpophalangea pollicis) Głowa kości I śródręcza + dołek stawowy na podstawie paliczka kciuka Zawiasowy Jednoosiowy:Oś poprzeczna(zginanie i prostowanie kciuka)
Stawy miedzypaliczkowe(articulationes interphalangeae manus) Łączą paliczki każdego palca (w kciuku 1 w pozostałych po 2 stawy międzypaliczkowe bliższe i dalsze) Więzadła poprzeczne ProstyZawiasowy Jednoosiowy:Oś poprzeczna(zginanie i prostowanie)
Staw skokowo goleniowySkokowy górny(articulatio talocrularis) Pow.stawowa wypukła tworzy bloczek kości skokowej z pow.górną pow.górną przyśrodkową + wklęsla pow.utwrorzona z pow.stawowej dolnej kości piszczelowej i pow.stawowa obu kostwk bocznej i przyśrodkowej Wiezadlo przysrodkoweWięzadło skokowo strzałkowe przednie i tylneWięzadło pietowo strzałkowe ZłożonyBloczkowy Jednoosiowy:Oś poprzeczna(zgięcie grzbietowe i podeszwowe stopy)
Staw skokowo piętowy

Skokowy tylny

(articulatio subtalaris)

Pow.stawowa  piętowa tylna kości skokowej + pow.stawowa skokowa tylna kości piętowej Więzadło skokowo piętowe boczne, przyśrodkowe i międzykostne Złożony Jednoosiowy:Oś kompromisowa skośna do osi długiej stopy(odwracanie i nawracanie stopy)
STAWY JEDNOOSIOWE CD.
NAZWA BUDOWA WIĘZADŁA RODZAJ RUCH
Staw skokowo piętowo łódkowy poprzeczny stępu(articulatio talocalcaneoonavicularis) Pow.stawowa pietowa środkowa i przednia + pow.stawowa skokowa środkowa i przednia + pow.stawowa łódkowa głowy Więzadlo przyśrodkoweWięzadło skokowo łódkoweWięzadlo piętowo łódkowe ipietowo łódkowe podeszwowe Jednoosiowy:Oś kompromisowa skośna do osi długiej stopy(odwracanie z przywodzeniem i zgieciem podeszwowym, nawracanie z odwodzeniem i zgięciem grzbietowym stopy)
Piętowo sześcienny(articulatio calcaneocuboidea) Siodełkowata pow.stawową sześcienną kości piętowej + pow.stawowa blizsza kości sześciennej Więzadlo piętowo szescienne, piętowo szescienne podeszwowe Więzadlo podwszwowe Prosty Jednoosiowy:Oś strzałkowa(zwiększenie nawracania i odwracania w stawach skokowych dolnych)
Staw międz.palicz. Łączą paliczki każdego palca (w I 1 w pozostałych po 2 staw bliższe i dalsze) Więzadła poboczne ProstyZawiasowy Jednoosiowy:Oś poprzeczna

STAWY DWUOSIOWE

NAZWA BUDOWA WIĘZADŁA RODZAJ RUCH
Staw głowowy górnyszczytowo potyliczny(articulatio atlantoocipitalis) Dwa symetryczne stawy : kłykcie potyliczne + dołki stawowe górne kręgu szczytowego Błona szczytowo potyliczna przednia i tylna ProstyKłykciowy Dwuosiowy:Oś poprzeczna (zginanie i prostowanie głowy)Oś strzałkowa(zgięcia w bok)
Staw łokciowy(articulatio cubiti) Icz. ramienno łokciowa (pow.stawowa bloczka kości ramiennej+wcięcie bloczkowe kości łokciowej )Iicz. ramienno promieniowa (pow.stawowa główki kości ramiennej+ dwa stawy głowy kości promieniowej)IIIcz. promieniowo łokciowa (wcięcie promieniowe kości łokciowej + obwód stawowy głowy kości promieniowej) Więzadło poboczne promieniowe  i łokcioweWięzadło pierścieniowateWięzadło czworokątne Złożony(zawiasowo obrotowy) Dwuosiowy:Oś poprzeczna(zginanie i prostowanie)os podłużna(odwracanie i nawracanie)
Staw promieniowo nadgarstkowy(articulatio radiocarpea) Panewka (utworzona przez pow.stawową nadgarstka kości promieniowej) + pow.wypukła (wszystkie kości szeregu bliższego nadgarstka z wyjątkiem kości grochowatej) Więzadło międzykostne nadgarstka ZłożonyEpileptyczny Dwuosiowy:Oś poprzeczna(zginanie dłoniowe i grzbietowe ręki)Oś dłoniowo grzbietowa(odwodzenie ręki w kierunku łokciowym i promieniowym)
Staw nadgarstkowo śródręczny kciuka siodełkowaty(articulatio carpometacarpea pollicis) Pow.stawowa kości czworobocznej większej + pow.stawowa podstawy I kości śródręcza Dwuosiowy:Oś dłoniowo grzbietowa(odwodzenie iprzywodzenie kciuka)Oś promieniowo łokciowa(przeciwstawianie i odprowadzanie kciuka)
Stawy śródręczno paliczkowe(aritculationes metacarpophalangeae) II – V głowy kości śródręcza + dołki stawowe położone na podstawie członów bliższych palców Więzadło poboczneWięzadło poprzeczne głębokie śródręcza ProstyKulisty Dwuosiowy:Oś poprzeczna(zginanie i prostowanie palców)Oś grzbietowo dłoniowa(przywodzenie i odwodzenie)
Staw kolanowy(articulatiogenus) Pow.stawowe tworzą oba kłykcie kości udowej + pow.stawowe górne kłykci kości piszczelowych + pow.wewnętrzna rzepki przylegająca do klykcia kości udowej Więzadła wew. (krzyżowe tylne, przednie i poprzeczne kolana ) ZłożonyZawiasowo obrotowy Dwuosiowy:Oś poprzeczna(zgięcie i wyprost)Oś pionowa(nawrac. i odwrac.)
Stawy śródstopno paliczkowe Głowy kości śródstopia  z podstawami paliczków bliższych palców Więzadło poboczne, podeszwowe i poprzeczne głebokie środstopia ProstyKłykciowy Dwuosiowy:Oś poprzeczna(zgięcie podeszwowe i grzbietowe)

STAWY WIELOOSIOWE

NAZWA BUDOWA WIĘZADŁA RODZAJ RUCH
Staw mostkowo obojcztkowy(articulatio sternocalvicularis) Pow.st.konca mostkowego obojczyka+ wciecie obojczykowe mostka wraz z przylegającą cześcią chrząstki I zebra Krążek stawowyWięzadło mostkowo obojczykowe przednie i tylneWięzadło między obojczykoweWięzadło żebrowo obojczykowe Kulisty Wieloosiowy:Wysuwanie, cofaniePodnoszenie,OpuszczanieObrót dookoła osi długiej obojczyka
Staw barkowo obojczykowy(articulatio acromioclavicularis) Pow.stawowa barkowa obojczyka+pow.stawowa wyrostka barkowego łopatki Więzadło barkowo obojczykoweWięzadło kruczo obojczykowe (w.czworoboczne w.storzkowate) Sprzężony Wieloosiowy:Unoszenie i obniżanie wysuwanie, cofanie oraz nieznaczne ruchy obrotowe
Staw ramienny(articulatio humeri) Pow.stawowa głowy kości ramiennej+ panewka stawowa (wydrążenie stawowe przechodzące w obrąbek stawowy) Więzadło kruczo ramienneWiezadło obrąbkowo ramienne ProstyKulisty Wieloosiowy:Os strzałkowa (odwodzenie i przywodzenie)Oś poprzeczna (unoszenie prostowanie i zginanie ramienia)Oś podłużna (nawracanie i odwracanie)
Staw biodrowy(articulatio coxae) Pow.stawowe tworzą pow.księżycowatą panewki kości miednicznej+ pow.stawowa głowy kości udowej Więzadło udowo biodrowe, kulszowe, łonowe ProstyKulisto panewkowy Wieloosiowy:Oś poprzeczna(zgięcie i wyprost)Oś strzałkowa(odwodzenie i przywodzenie)Oś pionowa(nawracanie i odwracanie)

STAWY PŁASKIE

NAZWA BUDOWA WIĘZADŁA RODZAJ RUCH
Staw nadgarstkowo śródręczny(articulationes carpometacarpeae) Pow.stawowe dalsze kości szeregu dalszego nadgarstka + pow.stawowe bliższe podstaw kości sródręcza Prosty Płaski
Stawy międzyśródręcz. 3 stawy (tworzą je zwrócone ku sobie pow.stawowe podstaw odII doV kości śródręcza) Płaski
Staw krzyżowo biodrowy(articulatio sacroiliaca) Pow.stawowa (utworzona przez pow.uchowatą kości krzyżowej i miednicznej) Więzadla bezpośrednie (krzyzowo biodrowe:brzuszne grzbietowe międzykostne)Więzadła pośrednie(biodrowo lędzwiowe, krzyżowo guzowe, krzyżowo kolcowe) Póścisły Bardzo mała ruchomość
Staw piszczelowo strzałkowy(articulatio tibiofibularis) Pow.stawową tworzy głowa kości strzałkowej + pow.stawowa strzałkowa piszczeli Wiezadło przednie i tylne głowy strzałkiBłona miedzykostna goleniWięzozrost piszczelowo strzałkowy Płaski:Bardzo mała ruchomość
Staw klinowo łodkowy(articulatio cuneonavicularis) Pow.stawowa 3kości klinowatych+ pow.stawowa kości klinowatej Liczne i krótkie wiezadla zespajajace kosci ze sobą ZłożonyPółścisły Płaski:Ograniczona ruchomość z uwagi na płaskie pow.stawowe
Stawy stepowo środstopne(articulationes tarsometatarseae) 3 kości klinowate + kość sześcienna z podstawami I – V kości sródstopia Liczne wiezadla wzmacniane przez torebkę stawowa Minimalna mozliwośc ruchów, ruchy ślizgowe
Stawy miedzyśródstopne(articulationes intermetatarseae) Pow.stawowa podstaw kości II – V Płaski:Minimalna mozliwośc ruchów, ruchy ślizgowe

Znalezione na sciaga.pl. Autor: pajeczyca19 Dodano: 2005-02-24

Czy 4flex pomoże ci na stawy i pomoże zregenrować nadwątlone tkanki?

Posted on

Czy warto brać 4flex? Coraz wiecej osób zadaje to pytanie widząc jak drogie są środki typu 4flex. Działanie kolagenu może jednak poprawić funkcjonowanie stawów. 4FLEX to naturalny i łatwo przyswajalny hydrolizat kolagenu (FORTIGEL), który działa profilaktycznie oraz regenerująco na tkankę chrzęstną. Specjalna, opatentowana technologia produkcji pozwoliła otrzymać jednorodne, zmikronizowane cząstki kolagenowe o doskonałej biodostępności. Dzięki temu preparat zostaje wchłonięty przez organizm w formie bioaktywnych peptydów, które docierają do naszych stawów i działają bezpośrednio na komórki chrzęstne (chondrocyty).

4flex kupisz w aptece internetowej.

Jak wiadomo Chrząstki stawowe są to w większości sieciowate zgrupowania włókien kolagenowych typu II, które są wypełnione proteoglikanami, których chondrosiarczanowe grupy i włókna proteinowe specyficznie interreagują z kolagenem. Kolagen przedstawia z mechancznego punktu widzenia najbardziej istotny składnik hialianiny chrząstki. Proteoglikany są znaczące z punktu widzenia transportowego włącznie z zachowaniem fenotypu chondrocytów a także dla swej wysokiej zdolności hydratacyjnej. Na łańcuch kwasu hilarunowego są wiązane agrekany (wcześniej nazwane podjednostki proteoglikanowe) tworzone przez łańcuch białkowy, na który wiązane są boczne łańcuchy w formie oligosacharydów, siarczanu keratainy i siarczanu chondroityny. Kolagen ( hydrolizat kolagenu, hydrolizaty kolagenu, hydrolizat żelatyny ) jest typowym białkiem tkanki łącznej występującym powszechnie w organizmach zwierząt i ludzi. Kolagen ( hydrolizat kolagenu, hydrolizaty kolagenu, hydrolizat żelatyny ) – to jedno z najważniejszych białek naszego organizmu, ponieważ stanowi 30% całkowitej ich masy i aż 70% masy białek skóry. Wyróżniającą cechą białka kolagen jest budowa znacznej części cząsteczki w postaci potrójnej superhelisy – utworzonej z trzech łańcuchów polipeptydowych, które owijają się wokół wspólnej osi. Peptydy kolagenowe to źródło aminokwasów i peptydów tworzących kości niezbędnych dla budowania nowych protein, zwłaszcza kolagenu, który jest podstawowym budulcem tkanek łącznych. Hydrolizat kolagenu znacząco wpływa i przedłuża działanie kalcytoni tkanki kostnej. Wraz z wiekiem nasilają się procesy degeneracyjne w naszym organizmie, w tym białek kolagenowych, czego widocznym skutkiem jest powstawanie zmarszczek, zmian zwyrodnieniowych stawów, kruchość kości. W wielu badaniach naukowych wykazano, że suplementacja diety enzymatycznym hydrolizatem białek kolagenowych pomaga utrzymać właściwy stan tkanki chrzęstno-stawowej oraz wspomaga regenerację tkanki kostnej, stawów i ścięgien. Udowodniono też, że preparat ten pozytywnie wpływa na stan skóry, włosów i paznokci. Białko kolagenowe to podstawowy składnik fibrylarny tkanki łącznej. Kolagen jest głównym składnikiem nie tylko kości, ale także skóry, paznokci, wiązadeł, ścięgien, stawów, naczyń krwionośnych i limfatycznych.

Jak wiadomo kolagen ( HYDROLIZATY KOLAGENU, HYDROLIZAT ŻELATYNY, HYDROLIZAT KOLAGENU ) wpływa na zmniejszenie bólów kostnych, ma więc wspomagające zastosowanie w leczeniu zmian stawowych. W składzie białka kolagen znajdują się polipeptydy mające właściwości opiatowe, powodujące zmniejszenie bólu. Inną częstą jednostką chorobową dotyczącą większości populacji jest osteoporoza. W procesie leczenia niezbędne jest uzupełnianie deficytu matrycy kostnej. Przypuszczamy, że polipeptydy i aminokwasy zawarte w białku kolagen pobudzają biosyntezę naszego naturalnego kolagenu (matrycy kostnej, hydrolizat kolagenu, hydrolizaty kolagenu, hydrolizat żelatyny ), do której następnie zostają wbudowane sole wapnia i fosforu. Pozwala to na rekonstrukcję kości a tym samym powoduje zanik dolegliwości.

4flex
* Stymuluje odbudowę tkanki chrzęstnej
* Usprawnia funkcje narządu ruchu
* Najwyższa jakość i bezpieczeństwo stosowania
* Forma poręcznej saszetki do rozpuszczenia w wodzie lub mleku
* Działanie potwierdzone badaniami

Dodatkowo kolagen zawarty w preparacie 4FLEX ma korzystny wpływ na skórę, włosy i paznokcie.
4Flex to idealny produkt:
Dla osób cierpiących na dolegliwości stawowe
Dla osób z degeneracją tkanki chrzęstnej
Dla osób z nadwagą i otyłością
Dla osób aktywnych
Sla sportowców trenujących wyczynowo oraz dla wszystkich uprawiających sport rekreacyjnie
Dla każdego powyżej 40 roku życia

4FLEX jest preparatem przeznaczonym dla wszystkich osób intensywnie obciążających swoje stawy:
dla osób aktywnych, sportowców trenujących wyczynowo oraz dla wszystkich uprawiających sport rekreacyjnie
dla osób starszych
dla osób z nadwagą i otyłością
Z wiekiem poziom kolagenu obniża się u każdego z nas. Jego niedobory objawiają się nie tylko utratą elastyczności skóry czy postępującym zwyrodnieniem chrząstki stawowej. Brak odpowiedniej ilości kolagenu wpływa na naszą witalność, samopoczucie i komfort życia. Stosując 4FLEX już dziś zadbasz o swoją zdrową przyszłość!
Skuteczne remedium na dolegliwości stawowe

4FLEX to doskonały wybór dla osób cierpiących na wszelkie dolegliwości stawowe związane z degeneracją tkanki chrzęstnej takie jak:

* nawykowe zwichnięcia barku
* problemy ze stawem łokciowym zwane potocznie „łokciem tenisisty”
* dolegliwości w obrębie stawu biodrowego
* problemy ze stawem kolanowym: przy urazach łąkotek, zerwaniu więzadeł, po zabiegach artroskopowych
* przeciążenia, skręcenia, zwichnięcia stawu skokowego

Dzięki wspomaganiu prawidłowego funkcjonowania łańcucha kostno-stawowego 4FLEX jest także polecany osobom po złamaniach, skręceniach i podobnych urazach.

Arhrostop z siarczanem glukozaminy na stawy i mięśnie

Arhrostop przeznaczony jest dla osób dorosłych, które chcą dostarczyć swojemu organizmowi siarczanu glukozaminy. Glukozamina występuje naturalnie w stawach oraz mięśniach i jest podstawowym składnikiem wspomagającym prawidłowe działanie tkanek łącznych.

Siarczan glukozaminy jest naturalnym suplementem diety, ma bardzo dobry profil bezpieczeństwa i praktycznie nie powoduje istotnych objawów ubocznych. Jedynie pacjenci z cukrzycą powinni być poddani dokładniejszej kontroli w czasie leczenia glukozaminą.
Arthrostop z siarczanem glukazminy kupisz w aptece internetowej.
Najważniejszymi strukturami anatomicznymi stawu kolanowego są: struktury kostne, powierzchnie stawowe (chrząstka stawowa), łąkotki, więzadła, mięśnie, staw rzepkowo-udowy (między kością udową a rzepką) i torebka stawowa. Rzepka jest spłaszczoną kością włączoną w aparat wyprostny kolana. W prawidłowym stawie kolanowym występują chrzęstno-włókniste łąkotki: boczna i przyśrodkowa. Ograniczają zakres ruchomości kolana, poprawiają jego zwartość i osłaniają chrzęstne powierzchnie stawowe. Stabilizację stawu poprawiają więzadła poboczne i krzyżowe. Stabilizatorami czynnymi kolana są mięśnie działające na staw kolanowy. Najsilniejszym z nich jest mięsień czworogłowy, decydujący o wyproście kolana. Pozostałe stabilizatory czynne to mięśnie: smukły, krawiecki, półścięgnisty, podkolanowy, półbłoniasty, dwugłowy uda oraz brzuchaty łydki.
Staw kolanowy jest największym stawem ustroju ludzkiego, ale niestety równocześnie jednym z najbardziej wrażliwych i ulegających częstym uszkodzeniom. Urazowe obrażenia stawu kolanowego stanowią 15-30% wszystkich uszkodzeń ciała. Występują one u osób w różnym wieku, najczęściej u ludzi uprawiających sporty wyczynowe. W urazowych obrażeniach stawu kolanowego prawidłowe rozpoznanie bywa bardzo skomplikowane, ponieważ uszkodzenie kilku struktur anatomicznych stawu jednocześnie może wywoływać różnie nasilone objawy kliniczne. W postępowaniu diagnostycznym najistotniejsze jest ustalenie, które struktury anatomiczne zostały uszkodzone w wyniku ostrego lub przewlekłego urazu i w jakim stopniu nastąpiło upośledzenie funkcji stawu. W ostrych uszkodzeniach urazowych kolana prawidłową diagnozę należy postawić tak szybko, jak to możliwe. Siarczan glukozaminy ma poparte badaniami klinicznymi właściwości łagodzenia bólu, poprawy funkcji stawów i zmniejszenia postępu zmian zwyrodnieniowych. Badania na większych grupach pacjentów, spełniające wymogi wartościowych badań klinicznych są w toku.

Glukozamina służy jako podłoże dla syntezy kluczowych składników (glikozaminoglikanów), istotnych dla utrzymania chrząstki stawowej oraz prawidłowego funkcjonowania stawów. Dzięki tym właściwościom siarczan glukozaminy może być stosowany przez wszystkich, którzy chcą utrzymać swoje stawy w dobrej kondycji, a szczególnie przez osoby z nadwagą, pracujące fizycznie oraz uprawiające sport. Jego regularne przyjmowanie sprzyja utrzymaniu prawidłowego poziomu elastyczności i ruchomości stawów, co wspomaga ich sprawność. Ponadto wpływa on na stan tkanki łącznej, kości, więzadeł i ścięgien.

Zastosowanie Arthrostop: Wzmacnia stawy.

Przeciwwskazania dla Arthrostop: Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży oraz karmienia piersią.

Dawkowanie: Doustnie. 2 tabletki dziennie podczas lub po posiłku. Najlepiej stosować przez okres minimum 2-3 miesięcy.

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Join 2 746 other followers