RSS Feed

Ranigast pomaga na zgagę

Posted on

Ja wiadomo, zgaga jest skutkiem cofania się treści pokarmowej z żołądka do przełyku. Nie jest równoznaczna z chorobą. Od czasu do czasu może dokuczać osobie zupełnie zdrowej po posiłkach, nigdy w nocy i nie dając przy tym dodatkowych objawów, jak chrypka, kaszel, problemy z połykaniem czy wymioty.

Z taką zgagą poradzimy sobie, stosując odpowiednią dietę  i leki dostępne bez recepty, takie jak Ranigast. Jeśli zgaga nie ustępuje i towarzyszą jej dodatkowe objawy (niżej), warto poradzić się gastroenterologa. Jeśli gastroskopia wykaże zmiany zapalne w przełyku, oznacza to, że cierpimy na GERD (chorobę refluksową)

Skład Ranigast: Substancja czynna: 1 tabletka zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku ranitydyny.
Inne składniki leku to: poliwidon, stearynian magnezu, celuloza krystaliczna, hydroksypropylometyloceluloza, lak z żółcienią pomarańczową, dwutlenek tytanu, polietylenoglikol 6000, talk.

Wskazania Ranigast: Ranitydyna, substancja czynna leku Ranigast MAX, hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Wskazaniem do stosowania leku jest objawowe leczenie dolegliwości żołądkowych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego: niestrawność (dyspepsja), zgaga, nadkwaśność, ból w nadbrzuszu. Lek usuwa w krótkim czasie zgagę i niestrawność. 1 tabletka działa około 12 godzin.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na składniki preparatu. Ostra porfiria. Dzieci do ukończenia 16 r.ż. (Ranigast Max).

Dawkowanie: Doustnie. Dawka 150 mg: dorośli i dzieci powyżej 16 r.ż.: 1 tabletki dziennie. Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody. Stosować nie dłużej niż 2 tyg.

Zgaga i niestrawność

Objawy:

Co to jest zgaga i jak ją rozpoznać?

Zgaga to uczucie pieczenia i/lub bólu w przełyku, często zlokalizowane za mostkiem lub w nadbrzuszu. Towarzyszy mu gorzki smak w ustach. Zgaga spowodowana jest przez cofanie się (zarzucanie) treści pokarmowej z żołądka do przełyku.

Ponieważ treść ta ma odczyn kwaśny, ze względu na zawartość kwasu solnego, może wywołać proces zapalny przełyku. Zgaga jest objawem występującym bardzo często.

Uważa się, że odczuwa ją codziennie co dziesiąty człowiek. Jeszcze częściej występuje w populacji osób starszych (powyżej 65. roku życia). Występuje z tą samą częstotliwością u kobiet i u mężczyzn. Jeśli objaw ten pojawia się bardzo rzadko nie ma powodów do niepokoju. Jeśli pojawia się częściej, może być wynikiem poważniejszych dolegliwości żołądkowych.

Przyczyny:

Co może wywoływać zgagę?

Zgagę mogą wywoływać niektóre pokarmy i napoje, takie jak:

  • kawa, herbata, napoje gazowane zawierające kofeinę (Coca-cola, Pepsi)
  • alkohol
  • czekolada
  • owoce cytrusowe i soki
  • ostre przyprawy i tłuste pokarmy

Zgagę może powodować również stres, nadwaga oraz palenie papierosów.

W celu zmniejszania nasilenia
i częstotliwości występowania zgagi należy:

  • unikać pokarmów i napojów wymienionych wcześniej
  • ostatni posiłek spożywać na trzy godziny przed udaniem się na spoczynek
  • spożywać posiłki o mniejszej objętości, ale częściej
  • spać z tułowiem uniesionym wyżej niż reszta ciała
  • w miarę możliwości ograniczyć palenie papierosów
  • w miarę możliwości zmniejszyć nadwagę

Leczenie:

Leczenie farmakologiczne

Polega na zmniejszeniu kwasowości soku żołądkowego. Można to zrobić na szereg sposobów stosując:

preparaty zobojętniające
Są to substancje neutralizujące działanie kwasu solnego. Leki te działają krótko, wobec czego trzeba je stosować często, co może był uciążliwe dla pacjenta. Często wchodzą one w interakcje z wieloma lekami. Obniżają wchłanianie leków kardiologicznych, stosowanych w nadciśnieniu tętniczym, leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych, niektórych antybiotyków, a także często stosowanych leków nasennych. Zwiększają natomiast wchłanianie m.in. doustnych leków przeciwcukrzycowych. W obu przypadkach interakcje te mogą był niebezpieczne dla pacjenta. Preparaty zobojętniające dostępne są bez recepty.

preparaty blokujące tzw. receptor histaminowy H2
Nowsza generacja leków w stosunku do preparatów zobojętniających. Jedną z substancji należących do tej grupy jest ranitydyna. Działa silniej i dłużej niż preparaty zobojętniające. Zmniejsza wydzielanie kwasu solnego przez około 12 godzin. Dzięki temu jest wygodna w stosowaniu przez pacjenta. Wystarczy podał lek 1-2 razy na dobę. Ranitydyna wywołuje mniej interakcji z innymi lekami niż preparaty zobojętniające, dzięki czemu jest bezpieczniejsza. Dostępne na rynku leki należące do grupy tzw. H2-blokerów to małe, wygodne do połknięcia tabletki. Preparaty zawierające ranitydynę są dostępne bez recepty. W celu dokładniejszego zapoznania się z mechanizmami działania leku Ranigast® odwiedź zakładkę „Działanie”.

inhibitory pompy protonowej
Leki bardzo silnie działające, dostępne wyłącznie na receptę lekarską. Znacznie hamują one wytwarzanie kwasu solnego w żołądku.

Działanie leku

Działanie Ranigast MAXW ścianie żołądka znajdują się specjalne struktury zwane receptorami H2. W warunkach fizjologicznych łączy się z nimi wystepująca w organizmie substancja o nazwie histamina.
Po połączeniu histaminy z receptorem następuje w żołądku wydzielanie kwasu solnego. Czasem jednak dochodzi do nadmiernego wydzielania tego kwasu, co może powodować niestrawność, zgagę, nadkwaśność, ból w nadbrzuszu.

Po połknięciu tabletki Ranigast® Max uwolniona zostaje w żołądku substancja czynna zawarta w tabletce, czyli ranitydyna. Łączy się ona z receptorem H2 blokuje go i nie dopuszcza przez to do połączenia z histaminą.

Rezultatem jest zahamowanie wydzielania kwasu solnego. Ranigast® Max hamuje wydzielanie kwasu solnego przez około 12 godzin.

Opinie o leku

Jestem na emeryturze, biorę dużo leków, bo wiadomo jak to w starszym wieku częściej coś człowieka boli niż nie. Zdarza mi się, że za późno zjem kolację i wtedy męczy mnie zgaga. Biorę Ranigast Max. To jeden z tych leków, który nie jest drogi, jest polski i zawsze pomaga.

Alina

Potwierdzam działanie Ranigastu Max, jeśli idzie o sensacje żołądkowe po alkoholu. Połknęłam tabletkę i pomogło. Dzięki.

Studentka

Ranigast Max pomagał mi bardzo w ubiegłym roku. Pracowałem za biurkiem około 10 godzin dziennie. Jadłem nieregularnie i byle co. Za to wieczorem zawsze piłem piwo. No i czasem piekło w przełyku… Teraz już wszystko dobrze. Pomogły mi żółte tabletki.

Marek

czasem zdarza mi sie zjesc dużo i tłusto i wtedy sięgam po ranigast max…. takiej ulgi jeszcze nigdy nie czułam 🙂

misia

Ekspert radzi

Jakie są objawy refluksu ?

Najczęstszym objawem refluksu jest zgaga, czyli uczucie palenia za mostkiem. Może temu towarzyszyć kwaśny lub gorzki smak w ustach, bóle w nadbrzuszu. Obok typowych objawów mogą występować także tzw. objawy pozaprzełykowe – np. kaszel, chrypka, ból gardła, objawy astmy oskrzelowej, zapalenia krtani, uszkodzenie szkliwa zębów, bezdechy nocne.

Co jeść w chorobie refluksowej?

Przede wszystkim trzeba jeść spokojnie i powoli, dokładnie przeżuwając i nie popijając w trakcie jedzenia. Najogólniej rzecz biorąc należy unikać potraw tłustych, smażonych, ostro przyprawionych, słodyczy i alkoholu zwłaszcza niskoprocentowego, jak wino i piwo. Nie należy dosalał potraw. Kawa i herbata najprawdopodobniej nie mają wpływu na objawy choroby refluksowej.

Czy w chorobie refleksowej można pić alkohol?

W zasadzie nie, bowiem alkohol, zwłaszcza niskoprocentowy, jak wino i piwo, nasila objawy refluksu.

Jak leczyć chorobę refluksową?

Do metod leczenia zaliczamy postępowanie farmakologiczne i niefarmakologiczne. To pierwsze łączy się z podawaniem leków ograniczających wydzielanie kwasu solnego (najbardziej skutecznych) lub neutralizujących kwas solny oraz przyśpieszających czynność skurczową przewodu pokarmowego i opróżnianie żołądka. Do metod postępowania niefarmakologicznego należy modyfikacja stylu życia tj. sposobu spożywania posiłków, unikanie pewnych potraw, redukcja masy ciała, aktywność fizyczna, zaprzestanie palenia papierosów. Przydatne może się okazać uniesienie wezgłowia łóżka ok. 10 cm. Należy zwrócić także uwagę na przyjmowane leki, bowiem niektóre z nich mogą nasilać objawy refluksu np. tzw. blokery kanału wapniowego, nitraty, teofilina.

Czy chorobę refluksową da się wyleczyć?

Choroba refluksowa jest chorobą przewlekłą, nawracającą i wymagającą długotrwałego leczenia. Objawy można zaleczyć na jakiś czas, ale nawroty będą. Wiele zależy od przestrzegania zalecanej diety i unikania określonych potraw a także sposobu ich spożywania oraz modyfikacji stylu życia, jak redukcja masy ciała, aktywność fizyczna, zaprzestanie palenia papierosów.

Czy trzeba robić gastroskopię?

W typowych przypadkach choroby refluksowej gastroskopia nie jest konieczna. Do rozpoznania wystarczy obesność typowych objawów lub test z lekami hamującymi wydzielanie kwasu solnego. Na pewno trzeba ją wykonać w przypadku nietypowych objawów choroby refluksowej, w przypadku braku poprawy w trakcie leczenia, w przypadku wieloletniego przebiegu i możliwości powikłań oraz w przypadku występowania tzw. objawów niepokojących u osób po 45 roku życia tj. zaburzeń połykania, niedokrwistości, spadku masy ciała, wymiotów.

Radzi lekarz med. gastrolog Jarosław Witkowski

Ranigast Max

Ranigast® MAX
(Ranitidinum) 150 mg, tabletki powlekane

Skład
Substancja czynna: 1 tabletka zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku ranitydyny. Inne składniki leku to: polowidon, stearynian magnezu, celuloza krystaliczna, hydroksypropylometyloceluloza, lak z żółcienią pomarańczową, dwutlenek tytanu, polietylenoglikol 6000, talk.
Opakowanie zawiera 10 tabletek powlekanych.

Podmiot odpowiedzialny
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA
Ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

Spis treści ulotki
1. Co to jest Ranigast® MAX i w jakim celu się go stosuje
2. Zanim zastosuje się Ranigast® MAX
3. Jak stosować Ranigast® MAX
4. Możliwe działania niepożądanie
5. Przechowywanie leku Ranigast® MAX
6. Inne informacje

1. Co to jest Ranigast® MAX i w jakim celu się go stosuje
Ranitydyna, substancja czynna leku Ranigast® MAX hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Wskazaniem do stosowanie leku jest objawowe leczenie dolegliwości żołądkowych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego: niestrawność (dyspepsja), zgaga, nadkwaśność, ból w nadbrzuszu. Lek usuwa w krótkim czasie zgagę i niestrawność. 1 tabletka działa około 12 godzin.
2. Zanim zastosuje się Ranigast® MAX
Nie należy stosować leku, jeśli kiedykolwiek w przeszłości wystąpiły reakcje uczuleniowe na ranitydynę lub na inny składnik leku oraz u dzieci poniżej 16 lat.
Należy zachował szczególną ostrożność stosując Ranigast ® MAX:
Przed rozpoczęciem stosowanie leku należy zasięgnąć parady lekarza w następujących przypadkach;

  • przebytej choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy,
  • zaburzeń czynności wątroby lub nerek,
  • porfirii,
  • u osób w średnim wieku i starszych, u których niestrawność nie występowała wcześniej,
  • gdy wraz z niestrawnością występuje chudniecie,
  • stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych
  • współistniejących chorób, leczonych innymi lekami przepisanymi przez lekarza.

Stosowanie z jedzeniem i piciem:
Pokarm nie ma znaczącego wpływu na wchłanianie ranitydyny, dlatego lek można przyjmował niezależnie od posiłków.
Ciąża:
Przed zażyciem leku należy poradził się lekarza.
Karmienie piersią:
Przed zażyciem leku należy poradził się lekarza.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn:
Brak informacji dotyczących przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn w czasie stosowania ranitydyny. Jednakże i niektórych pacjentów obserwowano działania niepożądane, takie jak: zawroty i bóle głowy lub niewyraźne widzenie, które mogą ograniczał sprawność psychofizyczną. W przypadku wystąpienia takich działań niepożądanych, nie należy w prowadził pojazdów ani obsługiwał maszyn.
Stosowanie innych leków:
Informacje zawarte w tej ulotce mogą także dotyczył leków stosowanych w przeszłości lub tych, które będą stosowane w przyszłości.
Należy poinformował lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.
Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność ranitydyny.
Ranitydyna może zmniejszał wchłanianie ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwaśności skoku żółtkowego.
Sukralfat (w dawkach powyżej 2g) zmniejsza wchłanianie ranitydyny.
Leki średnio silnie i silnie zobojętniające treść żołądkową podane równocześnie z ranitydyną mogą zmniejszał wchłanianie ranitydyny. Dlatego jeśli wskazane jest stosowanie takich leków, to nie należy ich przyjmował w ciągu godziny przed lub po przyjęciu dawki ranitydyny.
Ranitydyna nie hamuje aktywności oksygenazy związanej z wątrobowym cytochromem P-450. Dlatego ranitydyna nie nasila działanie leków, które są unieczynniane przez ten enzym, takich jak amoksycylina, diazepam, lidokaina, fenytoina, metronidazol, propranolol, teofilina, warfaryna.
Przypadku przyjmowania innych leków, przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ranigast® MAX należy zasięgnąć opinii lekarza.

3. Jak stosować Ranigast® MAX
Dorośli i dzieci powyżej 16 lat.
Przypadku wystąpienia objawów niestrawności należy zastosować 1 tabletkę powlekaną 150 mg. Nie należy stosować dawki większej niż 150 mg na dobę.
Tabletkę należy połknął w całości, popijając niewielką ilością wody.
Leku nie należy stosować samodzielnie przez dłużej niż 2 tygodnie. Jeżeli dolegliwości nie ustąpią po 2 tygodniach leczenia, należy bezzwłocznie zasięgnąć porady lekarza.
W przypadku wrażenia, że działanie leku Ranigast® MAX jest za mocne lub za słabe, należy zwrócił się do lekarza.
W przypadku zażycia większej dawki leku Ranigast® MAX niż zalecana:
W wyniku przedawkowanie leku Ranigast® MAX mogą wystąpił przemijające objawy niepożądane, jakie występują w czasie leczenia ranitydyną (patrz: „Możliwe działanie niepożądane”). Niekiedy może wystąpił niedociśnienie i zaburzenia chodu.
W razie zatrucia należy skonsultować się z lekarzem, który podejmie odpowiednie leczenie.

4. Możliwe działania niepożądanie
Ranigast® MAX, podobnie jak inne leki, może wywołać działania niepożądane.
W trakcie leczenia ranitydyną u pacjentów obserwowano takie działania niepożądane jak: zmęczenie, bóle i zawroty głowy, senność lub bezsenność, zaburzenia widzenia.
Ranitydyna rzadko wywołuje zaburzenia rytmu serca (zwolnienie lub przyspieszenie czynności serca), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), przemijające zaburzenia czynności wątroby, przemijające zmiany w obrazie krwi oraz skórne reakcje nadwrażliwości (wysypka).
I niektórych pacjentów w czasie stosowania leku mogą wystąpił inne działania niepożądane.
W przypadku wystąpienia innych działań niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformował o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Ranigast® MAX
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Lek należy przechowywać w temperaturze pokojowej tj. od 15ËšC do 25ËšC w suchym miejscu, chronił od światła.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

6. Inne informacje
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócił się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Biuro Handlowe POLPHARMA Sp. z o. o.
ul. Bobrowiecka 6
00-728 Warszawa
Tel. 022 364 61 00

Ragniast Pro

Informacja o leku dla pacjenta.
Należy zapoznał się z właściwościami leku przed zastosowaniem.

RANIGAST® PRO
(Ranitidinum)
Tabletki powlekane 75 mg

Skład leku:
Tabletka powlekana zawiera 75 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku ranitydyny (84 mg).
Substancje pomocnicze: stearynian magnezu, poliwinylopirolidon, celuloza krystaliczna, hydroksypropylometyloceluloza, lak pomarańczowy E-110, glikol polietylenowy 6000, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, talk.

Opis działania:
Preparat hamuje wydzielanie soku żołądkowego.
Usuwa w krótkim czasie dolegliwości związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego (zgaga, niestrawność). Jedna tabletka działa przez 6-8 godzin.

Wskazania terapeutyczne do stosowania:
Objawowe leczenie zgagi i niestrawności (dyspepsji) występujących bez choroby organicznej przewodu pokarmowego.
Przeciwwskazania:
Nadwrażliwośł na ranitydynę lub inny składnik preparatu.
Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat.

Ostrzeżenia i zalecane środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia tym preparatem należy zasięgnąć opinii lekarza w następujących przypadkach:

  • Przebytej choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy
  • Niewydolności wątroby i nerek
  • Nadmiernie zwolnionej akcji serca
  • Porfirii
  • Niezmierzonej utraty wagi ciała, współistniejącej z niestrawnością, która wystąpiła po raz pierwszy w średnim lub starszym wieku
  • Współistniejących chorób, leczonych innymi lekami zaordynowanymi przez lekarza

Stosowanie leku podczas ciąży i karmienia piersią
Ciąża:
Lek może był stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.
Karmienie piersią:
Ranitydyna przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się stosowania preparatu w czasie karmienia piersią.

Wpływ leku na zdolnośł kierowania pojazdami mechanicznymi, obsługę maszyn i sprawność psychofizyczną:
Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak: zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, mogą upośledzał sprawność psychofizyczną. Dlatego istnieje niebezpieczeństwo związane z prowadzeniem pojazdów mechanicznych i obsługą maszyn.

Oddziaływanie z innymi lekami:

  • leki zobojętniające treść żołądkową zastosowane równocześnie z ranitydyną nie wpływają na proces wchłaniania ranitydyny
  • ranitydyna, zmniejszając kwaśność soku żołądkowego, może zmieniał wchłanianie leków, takich jak np. ketokonazol, estry, ampicyliny
  • palenie tytoniu zmniejsza skuteczność ranitydyny.

Dawkowanie i sposób stosowania
Dorośli i dzieci od 12 roku życia:
W przypadku wystąpienia objawów niestrawności należy zastosować 1 tabletkę powlekaną 75 mg. Jeśli po użyciu leku dolegliwości utrzymują się dłużej niż 1 godzinę lub nawracają, można użył następną tabletkę powlekaną 75 mg.
Nie należy stosować więcej niż 2 tabletki na dobę.
Tabletkę należy połknął w całości, popijając niewielką ilością wody.
Preparatu nie należy stosować dłużej niż 2 tygodnie.
Jeśli dolegliwości nie ustępują po 2 tygodniach leczenia, należy bezzwłocznie zasięgnąć porady lekarza.

Sposób postępowania przy przedawkowaniu
W wyniku przedawkowania preparatu Ranigast® PRO mogą wystąpił przemijające objawy niepożądane, jakie występują w czasie leczenia ranitydyną (patrz „Działania niepożądane”).
Niekiedy może wystapić niedociśnienie i zaburzenia chodu.
Nie istnieje specyficzna odtrutka w przypadku zatrucia tym lekiem.
W razie zatrucia należy skontaktować się z lekarzem, który podejmie odpowiednie leczenie.

Działania niepożądane:
Ranigast® PRO jest lekiem dobrze tolerowanym.
W czasie leczenia mogą wystąpił takie objawy niepożądane jak: zmęczenie, bóle i zawroty głowy, senność lub bezsenność, zaburzenia widzenia.
Ranitydyna rzadko wywołuje zaburzenia rytmu serca (zwolnienie lub przyspieszenie czynności serca), zaburzenia czynności wątroby.
Sporadycznie mogą wystąpił reakcje alergiczne. Nagłe wystąpienie uczucia ściskania w klatce piersiowej, świszczący oddech, wysypka, świąd powiek i twarzy, może był objawem uczulenia na lek.
W pojedynczych przypadkach mogą pojawił się zmiany w obrazie krwi (leukopenia, granulocytopenia, trombocytopenia), bóle mięśni i stawów.

Przed użyciem należy sprawdził datę ważności wydrukowana na opakowaniu.
Nie wolno stosować leku po upływie tej daty!

przechowywać w suchym miejscu, w temperaturze poniżej 25 C, chronił od światła.
Preparat należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Dostępne opakowania:
Tabletki powlekane 75 mg w opakowaniach po 10 sztuk.

Wytwórnia
Zakłady Farmaceutyczne „POLPHARMA” S.A.
Ul. Pelpińska 19, 83-200 Starogard Gdański
Ulotka dla pacjenta.
Należy przeczytać uważnie całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla pacjenta.
Lek ten jest dostępny bez recepty, aby można było leczył niektóre schorzenia bez pomocy lekarza. Aby jednak uzyskał dobry wynik leczenia, należy stosować lek Ranigast® MAX ostrożnie i zgodnie z informacją w ulotce.
Należy zachował tę ulotkę, aby można ją było przeczytać ponownie w razie potrzeby.
Należy zwrócił się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja. Jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po 14 dniach, należy skontaktować się z lekarzem.

Informacje na temat powstawania zgagi

Przełyk tuż przy swoim końcu, tzn. przed miejscem gdzie „wchodzi” do żołądka ma warstwę mięśniową tworzącą zwieracz. Zwieracz, jak nazwa wskazuje zwiera przełyk, zamyka go i tym samym zapobiega cofaniu się treści z żołądka. Zaburzenia pracy dolnego zwieracza przełyku mogą powodować niestety nieszczelność. Zbyt słaby skurcz lub zbyt częste rozkurczanie się mogą doprowadzać do zwracania do przełyku zawartości żołądka, która składa się nie tylko ze spożytego pokarmu, ale również działających drażniąco kwasu żołądkowego i enzymów trawiennych.

Kolejnym czynnikiem powodującym rozwój choroby mogą być zaburzenia motoryki przełyku. Mechanizmem zabezpieczającym przed refluksem jest samoistne oczyszczanie przełyku z zawartości, która dostaje się do niego z żołądka. Przełyk oczyszcza się dzięki jego ruchom perystaltycznym (ruchom robaczkowym). U wielu chorych występują zaburzenia oczyszczania przełyku, wobec czego dostający się do niego kwas solny i enzymy żołądkowe działają silniej i dłużej.

Następnym ważnym mechanizmem chroniącym przed cofaniem się treści żołądkowej jest sprawne opróżnienie się żołądka z pokarmu. U blisko 50% chorych z ciężką postacią choroby refluksowej obecne są zaburzenia opróżniania żołądka. Staje się on wówczas przeciążony pokarmem, co sprzyja wystąpieniu zgagi lub odbijania.

Kolejny czynnik to przepuklina rozworu przełykowego przepony. Nazwa ta oznacza przedostawanie się części żołądka ponad przeponę, do klatki piersiowej. Prawidłowo żołądek w całości znajduje się pod przeponą, w jamie brzusznej, a przez przeponę (z klatki piersiowej do jamy brzusznej) przechodzi przełyk. W takich warunkach dolny zwieracz przełyku pracuje mniej efektywnie a ponadto przełyk gorzej się opróżnia.

Do rozwoju choroby może przyczyniać się (na szczęście rzadko występujący) niedobór wydzielania śliny. Mechanicznie spłukuje zawartość przełyku do żołądka oczyszczając przełyk z zarzucanego kwasu. Poza tym ślina ma odczyn lekko zasadowy, co sprzyja zobojętnianiu kwasu żołądkowego.

Inne przyczyny to skleroderma, rzadka choroba tkanki łącznej. Pamiętać też należy, że niektóre leki mogą zaburzać pracę dolnego zwieracza przełyku lub zwalniać oczyszczanie przełyku (jednak ten czynnik pozostaje w kwestii rozważenia wskazań i przeciwwskazań stosowania leków przez lekarza!).

Rzadko treść o odczynie alkalicznym (zasadowym, a wiec nie z żołądka) z dużą zawartością żółci może powodować dolegliwości. Żółć również może powodować zapalenie przełyku poprzez swe działanie drażniące (głównie u chorych po przebytych operacjach żołądka).

Wbrew powszechnemu przekonaniu ludzie cierpiący na uporczywą zgagę nie mają nadmiernego wydzielania kwasu w żołądku. To opisane wyżej zaburzenia powodują, że kwas dostaje się do przełyku, który nie może się uchronić przed jego drażniącym działaniem. Nadkwaśność, którą odczuwają chorzy, nie jest więc związana z wysokim wydzielaniem kwasu solnego. Kwas solny i enzymy trawienne żołądka nie powinny dostawać się do przełyku. Jedynie ściana żołądka (a ściślej: wewnętrzna warstwa, błona śluzowa) jest oporna na trawiące i denaturujące ich działanie. W przełyku budowa błony śluzowej jest inna, bardziej „wrażliwa”, stąd kwas i enzymy będą ją powoli niszczyć powodując w pierwszym etapie rozpulchnienie i zaczerwienienie – zapalenie błony śluzowej.

Pierwszym objawem uszkodzenia przełyku może być zaczerwienienie śluzówki. Następnym stopniem jest obecność nadżerek, czyli drobnych uszkodzeń ciągłości błony śluzowej (drobnych zranień). Nadżerki pojedyncze lub mnogie mogą obejmować różne części przełyku. Kiedy dojdzie do pojawienia się owrzodzeń, czyli głębokich ubytków śluzówki, mówimy o poważnym uszkodzeniu przełyku.

W niektórych przypadkach można stwierdzić obecność zwężeń, będących następstwem gojenia się wrzodów. Czasem prawidłowy nabłonek jest zastąpiony przez nabłonek typu żołądkowego lub jelitowego (w przypadku zaawansowanej choroby, trwającej wiele lat). Jest to nazywane przełykiem Barretta. Stwierdzenie przełyku Barretta to objaw ciężkiej postaci choroby refluksowej oraz zwiększa ryzyko wystąpienia raka przełyku (jest stanem przedrakowym). Najcięższym powikłaniem choroby refluksowej jest rak przełyku.

Do powikłań refluksowego zapalenia przełyku należą:
zwężenie przełyku (ok.10-15%),
wrzód i krwawienie z owrzodzenia (ok. 10%),
przebicie wrzodu z jego klinicznymi następstwami (ok. 0,2%),
tzw. przełyk Barretta (ok. 3 – 15%).
rak przełyku (średnio rozwinie się u co dziesiątej osoby z przełykiem Barretta).

Reklamy

About tabletki

Tabletki to strona na temat leków i preparatów zdrowotnych oraz na temat terapii i zdrowia. Zapraszam do czytania!

3 responses »

  1. ranigast mi rzeczwyiście pomaga, a cześto miewam zgagę

    Odpowiedz
  2. bez ściemy, działa na palącą rurę i pomaga

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: