RSS

Układ krwionośny – co warto o nim wiedzieć?

Posted on

Układ krwionośny odpowiada za przenoszenie po ludzkim organizmie tlenu i substancji odżywczych. Odbiera także produkty przemiany materii z naszego organizmu, które następnie są wydalane.

Budowa serca i naczyń krwionośnych u człowieka oraz krążenie krwi
Naczynia krwionośne są zróżnicowane pod względem budowy i właściwości. Układ krwionośny składa się z dwóch obiegów: małego(płucnego) i dużego. Kluczową rolę odgrywa serce. Jest ono pompą ssąco-tłoczącą, przepompowującą krew do wszystkich narządów i dzięki temu utrzymującą cały organizm przy życiu.Aby w przybliżeniu wyobrazić sobie kształt serca, trzeba spojrzeć na własną prawą pięść – to co się zobaczy, odpowiada właśnie zarysowi serca. Jego waga wynosi około 280-340 g u mężczyzn i 230-280 g u kobiet. Bije ono około 70 razy na minutę w czasie spoczynku i w tym czasie przepompowuje 4 – 6 litrów krwi (w czasie dużego wysiłku nawet 45 litrów na minutę). Wnętrze serca podzielone jest na cztery przestrzenie: dwie komory i dwa przedsionki. Ściany oddzielające od siebie przedsionek i komorę noszą nazwę przegród przedsionkowo-komorowych. Krew jest to tkanka łączna płynna zbudowana z takich elementów morfotycznych jak:
a)erytrocyty [czerwone ciałka krwi] mają kształt dwuwklęsłego dropsa co zwiększa powierzchnie, dzięki której mogą związać więcej tlenu. Długość ich u człowieka wynosi 7,5µm. U człowieka są one bezjądrzaste, czyli nie posiadają jądra, które utraciły w końcowym procesie różnicowania komórki. Powstają w szpiku kostnym czerwonym kości długich. Żyją około od 100 do 120 dni, po czym zużyte są zniszczone w śledzionie. Głównym i zarazem bardzo ważnym składnikiem tych komórek jest hemoglobina [sub. białkowa połączona z atomem żelaza]. Dzięki niej erytrocyty są zdolne do nietrwałego łączenia się z tlenem, a takie połączenie nosi nazwę oksyhemoglobina. Łączy się ona też z dwutlenkiem węgla, ale w bardzo niewielkim stopniu, ponieważ jest on przenoszony głównie przez osocze. Erytrocyty (krwinki czerwone) to bezjądrzaste komórki, które są jednym z podstawowych elementów morfotycznych krwi. Mają kształt dwuwklęsłego dysku. Ich liczba we krwi zależy od wielu czy czynników, m. in. od wieku i płci. Główną funkcją czerwonych krwinek jest transport tlenu z płuc, poprzez serce do każdej tkanki ciała oraz odprowadzanie dwutlenku węgla z narządów do płuc.

Tętnice, to naczynia, którymi krew płynie z serca do tkanek. Tętnice mają grube ściany, gdyż krew płynie w nich pod wyższym ciśnieniem.

Żyły, to naczynia, którymi krew płynie z tkanek do serca. Ze względu na niskie ciśnienie krwi panujące w żyłach ich ściany są cienkie. Obecne w większości żył zastawki uniemożliwiają cofanie się krwi.

Naczynia włosowate tworzą w narządach gęste sieci, które łączą najmniejsze tętnice z najmniejszymi żyłami. Przez ich ściany odbywa się wymiana gazów i innych substancji.

Główne naczynia krwionośne:
– serce
– tętnica ramienna
– tętnica wątrobowa wspólna
– część brzuszna aorty
– tętnica biodrowa wspólna
– tętnica udowa
– żyła szyjna wewnętrzna
– żyła główna górna
– żyły ramienne
– żyła główna dolna
– pień trzewny
– żyła biodrowa wspólna
– żyła udowa
– tętnica szyjna wspólna
– łuk aorty
– żyła płucna
– pień płucny

Grupy krwi:
U człowieka wyróżniamy takie grupy krwi jak:
a)grupa A zawierająca antygen anty-B;
b)grupa B zawierająca antygen anty-A;
c)grupa AB nie zawierająca antygenu;
d)grupa 0 zawierająca antygen anty-A i anty-B;
Oraz czynnik Rh, który może być dodatni Rh+ [występuje czynnik Rh] lub ujemny Rh- [brak czynnika Rh].
Funkcje krwi w organizmie człowieka:
*dostarczanie wszystkim komórką ciała substancje odżywcze pobrane z jelit oraz tlen pobrany z pęcherzyków płucnych;
*odprowadzanie do narządów wydalniczych dwutlenek węgla i szkodliwe produkty przemiany materii;
*rozprowadzanie sub. wytwarzanych w organizmie;
*wyrównywanie ciepłoty ciała [termoregulacji];
*utrzymywanie stałego środowiska ustroju;
*posiadanie zdolności krzepnięcia, co zapobiega przed znaczną utratą krwi;
*bierze udział w procesie obronnym i odpornościowym ustroju;

Serce człowieka, podobnie jak wszystkich ssaków, składa się z dwóch przedsionków i dwóch komór. Między przedsionkami a komorami są zastawki. Zastawki znajdują się też na granicy komór i wychodzących z nich tętnic. Serce znajduje się w worku osierdziowym. Jest bogato unaczynione poprzez własny system naczyń wieńcowych, gdyż wymaga ciągłego i obfitego dostarczania substancji odżywczych i tlenu. Wielkością i kształtem przypomina dłoń zaciśniętą w pięść. Położone jest w klatce piersiowej tuż za mostkiem. Otoczone jest mocnym, łącznotkankowym workiem zwanym osierdziem. Wewnętrzna powierzchnia osierdzia i zewnętrzna powierzchnia serca pokryte są gładką warstwą komórek nabłonkowych. Pomiędzy tymi powierzchniami znajduje się przestrzeń jamy osierdzia wypełniona płynem, który zmniejsza tarcie podczas pracy serca. Ściana serca zbudowana jest głównie z tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej serca. Czynność serca polega na rytmicznych, naprzemiennie występujących skurczach i rozkurczach. Wyspecjalizowana w układ przewodzący tkanka mięśnia sercowego, tzw. tkanka nerwowo-mięśniowa, układa się w dwa węzły: zatokowy i przedsionkowo-komorowy i odchodzące od nich włókna (ryc. 1-3). W warunkach fizjologicznych bodźce do skurczów mięśnia sercowego powstają w węźle zatokowo-przedsionkowym. Jest on głównym rozrusznikiem serca, a impulsy w nim powstałe rozchodzą się do przedsionków i następnie przez węzeł przedsionkowo-komorowy do komór, pobudzając je do skurczu. Impulsy te przewodzone są również przez inne tkanki aż na powierzchnię skóry, gdzie można je zarejestrować w postaci elektrokardiogramu. Zaburzenia w przewodzeniu bodźców w sercu mogą być przyczyną bloków przewodnictwa, natomiast nieprawidłowa czynność rozrusznika zatokowego lub wzmożona, patologiczna pobudliwość pozazatokowych ośrodków bodźcotwórczych, są przyczyną zaburzeń rytmu serca, które odczuwać można w postaci napadów kołatania, niemiarowego bicia serca, kłucia serca. Do rejestracji zaburzeń rytmu i przewodnictwa najczęściej wykorzystuje się zwykły spoczynkowy zapis EKG, rejestrację 24-godz. EKG metodą Holtera, próbę wysiłkową, zapis EKG z wnętrza serca. Pracę serca cechuje automatyzm związany z istnieniem w sercu tzw. rozruszników zbudowanych z komórek nerwowych i mięśniowych. Głównym jest węzeł zatokowo–przedsionkowy, drugim węzeł przedsionkowo–komorowy. W węzłach tych powstają rytmiczne impulsy pobudzające serce. Cykl pracy serca:
Pierwsza faza cyklu to skurcz przedsionków. Krew przepływa wtedy do komór.
Podczas drugiej fazy, czyli skurczy Komor, krew tłoczona jest do tętnic, którymi dopływa do narządów. W fazie spoczynku przedsionki i komory serca SA rozkurczone. Jednocześnie krew stopniowo wypełnia przedsionki. Aby pracować w sposób ciągły, serce również potrzebuje tlenu i substancji odżywczych. Im bije ono szybciej np. podczas wysiłku lub zdenerwowania, tym więcej potrzebuje tlenu. Odpowiednią dostawę tlenu i substancji odżywczych zapewniają sercu tętnice wieńcowe (prawa i lewa), których początek znajduje się tuż ponad zastawką aorty w jej opuszce, a następnie oplatają mięsień sercowy i dzieląc się na drobne gałązki wnikają w jego głąb, dostarczając substancji odżywczych do komórek mięśnia sercowego. Przez serce przepływają dwa prądy krwi: krążenie przez jamy serca i krążenie wieńcowe, zaopatrujące ściany serca. Krążenie wieńcowe odznacza się m.in. tym że:mięsień sercowy jest zaopatrywany przez niezwykle bogatą sieć naczyń wieńcowych, przy przeroście mięśnia sercowego sieć naczyń włosowatych nie zwiększa się i mięsień jest wówczas względnie gorzej zaopatrzony w krew, naczynia wieńcowe mają zdolność tworzenia krążenia obocznego, omijającego miejsca przewężone lub zamknięte, co w wielu wypadkach decyduje o życiu, zwłaszcza w przypadkach nagłego zamknięcia światła większej gałęzi lub pnia tętnicy wieńcowej.

Mały obieg krwi /płucny/ zaczyna się od prawej komory, skąd krew zostaje wyrzucona do tętnicy płucnej. Jest to krew odtlenowana. Tętnica płucna rozdziela się na dwa odgałęzienia, które wchodzą do każdego z płuc, gdzie tworzą sieć naczyń włosowatych. Po wymianie gazowej utlenowana krew wraca żyłami płucnymi do lewego przedsionka, a stamtąd do lewej komory.

Duży obieg krwi rozpoczyna się w lewej komorze, skąd krew wpływa do aorty rozgałęziającej się następnie na coraz mniejsze tętnice. W tkankach tworzy się sieć naczyń włosowatych, gdzie zachodzi wymiana gazowa między krwią a komórkami. Krew po oddaniu tlenu i pobraniu dwutlenku węgla wraca żyłami do serca. Do przedsionka prawego wpływa z żyły głównej.

Zadania i funkcjonowanie układu chłonnego
* odpornościowa – w węzłach limfatycznych powstają niektóre białe ciałka krwi
* neutralizującą – zwalczanie ciał oraz substancji obcych i szkodliwych dla organizmu.
* odprowadzającą- odprowadzenie limfy z powrotem do krwi
Krążąca po organizmie limfa zbiera substancje toksyczne i odprowadza je do węzłów chłonnych, skąd są transportowane do nerek i usuwane z organizmu. To, czy układ limfatyczny dobrze funkcjonuje, zależy w dużej mierze od sprawności i elastyczności tkanki łącznej. Jeśli jest zbyt miękka i przepuszczalna, toksyny, zamiast wędrować do węzłów chłonnych, wnikają w inne tkanki np. gromadzą się w komórkach tłuszczowych. Tak więc sprawny układ limfatyczny pomaga w usuwaniu toksyn z komórek tłuszczowych, a więc pośrednio zapobiega powiększaniu się cellulitu.
Rozpoczynają go zbierające płyn tkankowy włosowate naczynia limfatyczne. Łączą się one w coraz większe naczynia chłonne, przechodzące następnie w główny przewód piersiowy, łączący się z kolei z układem krwionośnym. Dzięki temu limfa dostaje się do układu krwionośnego i dochodzi do ciągłej wymiany substancji między nią a krwią. Do układu limfatycznego zalicza się też węzły chłonne, np. w pachwinach kończyn. Funkcje układu limfatycznego związane są m.in. z wytwarzaniem tzw. przeciwciał, które łącząc się np. z bakteriami, ułatwiają ich niszczenie przez krwinki białe

Reklamy

About tabletki

Tabletki to strona na temat leków i preparatów zdrowotnych oraz na temat terapii i zdrowia. Zapraszam do czytania!

One response »

  1. Zlogi cholesterolowe moga sie odkladac w kazdej tetnicy, ale najczesciej osadzaja sie w tetnicach wiencowych, szyjnych, ktore zaopatruja mozg w krew, oraz w tetnicach doprowadzajacych krew do nog. I wlasnie w tych obszarach ciala miazdzyca czyni najwieksze spustoszenie. Warto wiec zmienic nawyki sprzyjajace zmianom miazdzycowym i poszukac sojusznikow w walce z cholesterolem.

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: