RSS Feed

Skóra

Posted on

Jak wiadomo skóra to nasz największy narząd. Kiedy jest gorąco, chłodzi nas, gdy marzniemy – ogrzewa. Skóra to największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa. Skóra to narząd stanowiący zewnętrzną powłokę ciała. Zajmuje ogólną powierzchnię około 1,5-2m2, a jej grubość waha się od 1,5 do 5mm. W skórze wyróżnia się warstwy: naskórek i skórę właściwą. Pod skórną natomiast leży warstwa podskórna, która zbudowana jest z tkanki łącznej luźnej i tłuszczowej.

Pamiętaj, że dobrze odżywiona i zadbana skóra jest powodem do dumy. Bez niej bylibyśmy bezbronni wobec otaczającego świata. Warto wiedzieć, jak funkcjonuje skóra i co lubi. Skóra jest narządem pokrywającym i osłaniającym ustrój. Ogólna powierzchnia skóry u człowieka wynosi 1,5-2 m², a grubość wynosi 1,5-5 mm. Składa się z trzech warstw: naskórka, skóry właściwej i tkanki podskórnej. Naskórek składa się głównie z dojrzewających komórek nabłonkowych, nazywanych keratynocytami i tworzy kilka warstw: podstawną, kolczystą, ziarnistą i rogową. Oprócz keratynocytów w naskórku znajdują się również komórki barwnikowe — melanocyty, komórki odpowiedzialne za reakcje immunologiczne – komórki Langerhansa i komórki układu nerwowego — komórki Merkla. W skórze właściwej utworzonej z tkanki łącznej znajdują się włókna kolagenowe i elastyna oraz elementy komórkowe: fibroblasty, mastocyty i komórki krwi oraz naczynia i nerwy. Ciało to skomplikowany system: narządy, układy i wzajemne między nimi zależności. Może tak doskonale spełniać swoje zadania, ponieważ jest szczelnie zapakowany w interaktywną osłonę: skórę. Naskórek jest wodoszczelną warstwą naszej skóry, a jego głównym zadaniem jest oddzielanie delikatnych tkanek naszego ciała od otoczenia. Wyróżnia się w nim dwie warstwy: zewnętrzna -rogowa i wewnętrzna -podstawowa. W tej ostatniej – podstawowej, bez przerwy zachodzą podziały komórek i powstające nowe komórki wypychają te starsze ku górze, które w warstwie rogowej powoli ulegają rogowaceniu, aż wreszcie obumierają i złuszczają się. Wiemy, jak wygląda pacjent chory na żółtaczkę. Jego skóra ma charakterystyczny kolor. Z kolei ktoś przygnębiony czy dopadła go depresja, ma ściągnięte rysy twarzy, cerę matową, szarą. Skóra informuje, w jakim jesteśmy stanie fizycznym i psychicznym. Lekarze bardzo często rozpoznają chorobę po pierwszych objawach na skórze, choć bywa, że schorzenie ma źródło zupełnie gdzie indziej. Na przykład tak zwane plamy wątrobowe (brązowe przebarwienia, głównie na dłoniach) świadczą o zaburzeniach przemiany materii. – Dwadzieścia procent przypadków cukrzycy jest tak wykrywanych, że dermatolodzy kierują pacjentów (na podstawie wyglądu skóry) na badania poziomu cukru. Pacjenci często się dziwią, gdy lekarz, do którego przyszli z problemami tarczycowymi, podnosi rękaw ubrań i przesuwa dłoń po ich skórze. Sprawdza, czy jest sucha, złuszczająca się, podrażniona. Na skórze odbija się wiele chorób i dlatego, gdy coś się z nią dzieje, nagle się zmienia, gwałtownie złuszcza, swędzi, robi mniej sprężysta – nie smarujmy jej bezkrytycznie kremami i maściami, bo sobie zaszkodzimy. Niekiedy powinniśmy pójść do dermatologa. On nam powie, co i w jaki sposób dalej leczyć. Do tego niektóre komórki znajdujące się w warstwie podstawowej produkują barwnik, tzw. melaninę, która chroni naszą skórę przed negatywnym wpływem promieni UV. W skórze właściwej, a raczej w jej tkance łącznej znajdują się włókna kolagenowe, nadające skórze elastyczność i wytrzymałość mechaniczną. W skórze właściwej znajdują się także naczynia krwionośne i zakończenia nerwowe – zapewniające doznania i uczucia dotyku, ucisku, ciepła, zimna i bólu. Jeśli masz klimatyzację w pracy, pewnie będzie to trudne, ale już w samochodzie sama decydujesz o tym, kiedy ją włączasz. Podrażnienia i zaczerwienienia, które pojawiają się na twarzy i rękach u osób długo prze­bywających w klimatyzowanych pomieszczeniach są skutkiem przesuszenia skóry. Najlepiej kilka razy dziennie smarować je kremem nawilżającym lub zawierającym dużą ilość gliceryny. Jeśli masz więcej czasu, zafunduj im co kilka dni kąpiele w cieplej oliwie i maski nawilżające (takie same jak te, które stosujesz do nawilżania twarzy). Na efekt nie trzeba będzie długo czekać. Skóra jest specyficznym organem. Nie wszędzie jest taka sama i może tworzyć formy, spełniające określone funkcje. Wśród wytworów skóry można zaliczyć:

  • Włosy – giętkie i elastyczne włókna rogowe, część włosa znajduje się pod skórą tworząc trzon włosa i korzeń – cebulkę włosa. Korzeń znajduje się w torebce włosa. Natomiast w budowie samego włosa można wyróżnić część rdzenną i korową. Pierwotnie owłosienie pełniło funkcję termoizolacyjną. Obecnie występuje tylko na głowie, w okolicach pachowych i narządów rozrodczych. W pozostałych miejscach występuje owłosienie szczątkowe.
  • Paznokcie – zrogowaciałe blaszki. Pełnią funkcję ochronną dla opuszków palców. Prawidłowo wykształcony i zdrowy paznokieć ma różowe zabarwienie i gładką, lekko wypukłą powierzchnię.
  • Gruczoły potowe – mają cewkowaty kształt, znajdują się między skóra właściwą a tkanką podskórną. Są gruczołami o charakterze merokrynowym – nie ulegają zmianom i uszkodzeniom (rozmieszczone na całej powierzchni ciała) lub apokryfowym – wydzielina magazynuje się na szczycie komórki, która następnie zostaje oderwana wydostając się przez odciek wydzielniczy (występują pod pachami, w obrębie odbytu i sromu).
  • Gruczoły łojowe – są pęcherzykowate, pojedyncze lub rozgałęzione. Występują przy włosach. To gruczoły holokrynowe – cała zawartość komórki przekształca się w wydzielinę, mającą postać łoju. Służy ona natłuszczaniu skóry i włosów. Dzięki temu skóra jest bardziej elastyczna i staje się odporniejsza na wysychanie.

W skórze właściwej i w pewnym stopniu także w tkance podskórnej zanurzone są torebki włosów i wydzielnicze części gruczołów łojowych i potowych. Wydzieliną gruczołów łojowych jest łój, składa się on z kwasów tłuszczowych, wosków i cukrów, które natłuszczają naskórek i włosy. Natomiast wydzieliną gruczołów potowych jest pot, składający się w znacznym stopniu z wody z pewną ilością chlorku sodu i mocznika. Charakterystyczne dla naskórka są zagłębienia i wyniosłości tworzące linie papilarne, znajdujące się na opuszkach palców. To rzędy charakterystycznych i niepowtarzalnych wzorów wyniosłości skóry właściwej – tak zwanych brodawek skórnych. Oprócz wyżej wymienionych skóra posiada także inne funkcje, takie, jak:

  • bariera stanowiąca ochronę dla człowieka przed bakteriami, drobnoustrojami i innymi szkodliwymi dla naszego organizmu substancjami,
  • bierze udział w tworzeniu się witaminy D,
  • w pewnym stopniu reguluje temperaturę ciała,
  • chroni wewnętrzne narządy przed uszkodzeniami,
  • w niewielkim stopniu bierze udział w wymianie gazowej.

Pielęgnacja skóry

Dbanie o skórę warto rozpocząć w młodości. Głównie przez dobieranie odpowiednich kosmetyków do wieku i cery. Wyróżnia się 4 podstawowy rodzaje skóry twarzy.

Skóra normalna – u osób dorosłych występuje bardzo rzadko, zazwyczaj występuje u dzieci do 12 roku życia. Charakteryzuje ją jędrność, matowość i odpowiednia napiętość. Nie łuszczy się, jest lekko zaróżowiona. Na jej powierzchni nie widać naczyń krwionośnych, plam ani zaskórników. Skóra sucha – jest spierzchnięta, naskórek złuszcza się, nie błyszczy się. Poza tym jest szorstka i cienka, mogą przez nią prześwitywać naczynia krwionośne. Nie jest sprężysta i elastyczna, ale za to bardzo wrażliwa i napięta o jasnym kolorze. Często zdarza się, że sami ją wysuszamy nie wiedząc o tym. Wysuszaniu się skóry służą: zbyt długie opalanie się, stres, zła pielęgnacja i nieodpowiednia dieta. Sucha skóra szybko się starzeje, nawet w wieku 20 lat pojawiają się pierwsze zmarszczki, szczególnie wokół ust, oczu i szyi. Dlatego przesuszona skóra wymaga szczególnej troski i pielęgnacji.

Skóra tłusta – ma szaro-żółty kolor, błyszczy się , jest słabo ukrwiona i bardzo gruba. Widać na niej ujścia gruczołów łojowych, poza tym często jest blada i pełna zaskórników. Nie straszne jej są złe warunki atmosferyczne, mydło i mocne kosmetyki. Ale często pojawiają się na niej różne problemy skórne: trądzik czy wypryski. Na jej wygląd źle wpływa stres, zburzenia ze strony układu pokarmowego i hormonalnego. Jednak ma i zalety – nie ulega przesuszeniu i późno pojawiają się na niej zmarszczki. Skóra mieszana – łączy skórę suchą i tłustą. Bardzo często przetłuszczona jest w strefie T czyli czoło-nos-broda, a pozostałe części twarzy są przesuszone. Pielęgnacja tej skóry to nie lada problem, gdyś pojawiają się wypryski, trądzik na części przetłuszczonej i zmarszczki na części przesuszonej.

Pielęgnacja skóry w wieku 20 lat powinna się opierać na stosowaniu kremów nawilżających i zatrzymujących wodę. Preparaty powinny zawierać też witaminy i substancje odżywcze regenerujące skórę. Jeszcze przed 30 rokiem życia trzeba też zacząć stosować delikatne kremy przeciwzmarszczkowe, zarówno na dzień jak i na noc. Pielęgnacja skóry w wieku 30 lat – w tym wieku skóra już nie jest tak elastyczna i delikatna, pojawić się mogą zmarszczki i rozszerzone naczynka krwionośne. Teraz z kuracją nawilżającą powinno się stosować silniejsze preparaty przeciwzmarszczkowe. Poza tym kremy na noc musza być tłuste lub półtłuste zawierające ceramidy i kwasy tłuszczowe. Do tego dwa razy w tygodniu trzeba stosować maseczki odżywcze na skórę twarzy, szyi i dekoltu.

40+ Tutaj już nie pomogą zwykłe kremy i inne preparaty. Trzeba zacząć kompleksową pielęgnację na którą składają się silne kremy przeciwzmarszczkowe stosowane na dzień i na noc. Maseczki liftingujące na skórę szyi, dekoltu i twarzy przynajmniej raz w tygodniu.

Reklamy

About tabletki

Tabletki to strona na temat leków i preparatów zdrowotnych oraz na temat terapii i zdrowia. Zapraszam do czytania!

10 responses »

  1. Skore nalezy oczyszczac dwa razy dziennie, ranno przed nalozeniem makijazu, poniewaz bakterie w polaczeniu z kosmetykami moga spowodowac stany zapalne oraz wieczorem dokladnie usunac makijaz i oczyscic cere. Preparaty do zmywania musza byc dostosowane do wymagan naszej skory. Woda z kranu i mydlo podrazniaja ja, gdyz naruszaja naturalna powloke hydrolipidowa, ktorej zadaniem jest ochrona przed szkodliwymi czynnikami zewnetrznymi.

    Odpowiedz
  2. Z tego co wiem skora spelnia wiele czynnosci ochronnych: przed zakazeniem bakteriami, grzybami, wirusami, przed czynnikami mechanicznymi, termicznymi, chemicznymi i promieniowaniem swietlnym, oraz zapewnia niezmienne warunki dla srodowiska wewnetrznego organizmu (homeostaze). Poza tym skora spelnia czynnosc percepcyjna ciepla, bolu, dotyku, ekspresyjna w wyrazaniu stanow emocjonalnych, resorpcyjna oraz bierze udzial w magazynowaniu i przemianie materii.

    Odpowiedz
  3. skóra – co by tu jeszcze dodać… Lepiej nie. No a tak po przy okazji dajmy sobie spokój z tym.

    Odpowiedz
  4. skóra – co można jeszcze powiedzieć? Chyba lepiej nie. W przypadku gdy rana jest niewielka, a krwawienie ustaje samoistnie – lepiej jej niczym nie przykrywaj. Wytworzony strupek stanowi najlepsze zabezpieczenie. Rana może być powierzchowna, jeśli obejmuje skórę i tkankę podskórną lub głęboka, jeśli obejmuje warstwy podskórne i tkankę podskórną lub dociera do jednej z jam ciała (np. czaszki, klatki piersiowej, brzusznej). czaszki, klatki piersiowej, brzusznej). Jeśli dochodzi do uszkodzenia wewnętrznych narządów ciała, mówi się o ranie drążącej. W ciele człowieka stale krąży około 5 litrów krwi. Utraty do 10 proc. krwi organizm prawie nie zauważa, natomiast gdy wypłynie jej więcej – spada ciśnienie krwi, kontuzjowany może czuć duszność, ogólne osłabienie, senność, jego skóra staje się blada i wilgotna. Gdy krwotok nie zostanie zatamowany może dojść do utraty przytomności. skóra a tak ogólnie to by było tak i hak wam w smak.

    Odpowiedz
  5. Dodajmy kilka słów o skóra albo i o czym innym Ech.. bo tak ogólnie może już na tyle by było.

    Odpowiedz
  6. Pogadajmy o tym. skóra i dajmy sobie trochę czasu Jest on stale zagrożony przez wszelkie toksyny, antygeny, do których zaliczamy wirusy oraz bakterie.
    Układ odpornościowy chroni człowieka przez zarazkami przy pomocy przeciwciał, czyli wyspecjalizowanych cząstek, które rozpoznają i niszczą antygeny. Niestety jego działanie nie jest idealne, przez co ludzie wymyślili szczepionki, które pozwalają bronić się przed infekcjami. Bierna, nieswoista część odporności, zwana czasem opornością zależy głównie od budowy i funkcji barier jak: skóra i błony śluzowe. Dlatego należy pamiętać, że oporność jest aktem biernym, w który nie jest zaangażowany układ immunologiczny. Termin oporność i odporność są często ze sobą mylone. Wyróżnia się odporność komórkową i humoralną (związaną z przeciwciałami tzn. immunoglobulinami). Odporność dzieli się również na odporność naturalną a więc taką, którą dysponuje każdy wyższy organizm bez kontaktu z zarazkiem, oraz odporność nabytą w wyniku kontaktu z drobnoustrojami chorobotwórczymi. Duże znaczenie praktyczne ma podział na odporność czynną i bierną. Och… a tak po przy okazji może już wystarczy.

    Odpowiedz
  7. skóra – co można jeszcze powiedzieć? Lepiej nie. Coś szwankuje w naszym układzie odpornościowym, który wariuje i rzeczy zupełnie dla nas niegroźne traktuje jak wroga, co prowadzi do rozwoju zapalenia. Nieleczone zapalenie jest nie tylko dokuczliwe i mało estetyczne. Powikłaniem może być np. nadkażenie ranek grzybami, bakteriami czy rozwój infekcji wirusowej. Z czasem zasychają i zaczynają się łuszczyć. Tak silne objawy zazwyczaj łagodnieją, zanim dziecko skończy pięć lat. Ponowne zaostrzenie choroby może nastąpić w okresie dojrzewania. Często ustępuje całkowicie przed ukończeniem 30. roku życia. Ech.. bo tak ogólnie dajmy sobie spokój z tym.

    Odpowiedz
  8. Słyszałem że to prawda. skóra i wymyślmy coś
    Jak wiadomo diabetolog zajmuje się leczeniem cukrzycy, a także jej powikłań. Dlatego pierwsza wizyta u tego specjalisty to przede wszystkim szczegółowy wywiad. Lekarz zapyta cię o: objawy, wyniki badań poziomu glukozy, nawyki żywieniowe, problemy z wagą i, dotychczasowe leczenie, uprawianie sportu , zasłabnięcia i utraty przytomności, kłopoty ze skórą i stopami, stan zębów, infekcje układu moczowo-płciowego, kłopoty ze wzrokiem, choroby nerek, serca i układu nerwowego, problemy z naczyniami w kończynach, przyjmowane leki, nadciśnienie, hiperlipidemię, cukrzycę w rodzinie. Panów zapyta o zaburzenia potencji, panie o miesiączkowanie, a matki o podwyższony poziom cukru we krwi w czasie ciąży, czy urodziły dziecko ważące powyżej 4,2 kg, o poronienia i powikłania ciąży. stopa cukrzycowa to charakterystyczne powikłanie cukrzycy. Zleci badanie dna oka, konsultację neurologiczną i stomatologiczną.
    Nadmiar cukru we krwi może uszkodzić kłębuszki nerkowe – drobne naczynia krwionośne, dzięki którym nerki odgrywają rolę biologicznego filtra organizmu. Gdy nerki sprawnie działają, wyłapują z krwi niekorzystne produkty przemiany materii, które potem wydalamy wraz z moczem. Gdy kłębuszki zostają uszkodzone (to nefropatia cukrzycowa), nerki nie filtrują dobrze krwi; może dojść do ich skrajnej niewydolności. O! bajde łej jak mówią angole – nie warto o tym poważnie coś pisać.

    Odpowiedz
  9. Dodajmy kilka słów o skóra albo o czymkolwiek skóra a tak ogólnie to tyle misiaczki.

    Odpowiedz
  10. Pomówmy teraz o… skóra i także dodajmy Nie ma lekarstwa na kaca, bo do tej pory nie odkryto jeszcze substancji, która neutralizowałaby ich toksyczne działanie.
    Wiadomo, że każdy z nas ma własną, sprawdzoną receptę na „zespół chorób dnia drugiego”. O dziwo, większość z nich, nawet sławetny klin, mają naukowe uzasadnienie. Dlatego warto zmusić się, mimo oporu materii, do zrobienia kilku rzeczy, które przyspieszą twój powrót do żywych. Im tłustsze potrawy będziemy spożywać, tym mniejsze ryzyko, że rano dopadnie nas kac. Na przyjęciach doskonale sprawdzają się mięsne zakąski, panierowane warzywa, marynowane grzybki, kwaszone przysmaki, pieczenie, ciepły barszcz, natomiast należy unikać napojów gazowanych (przyspieszają wchłanianie alkoholu) oraz dodatków typu chipsy, chrupki – one wbrew pozorom nie zaspokajają głodu, a jedynie podrażniają żołądek. KAC spowodowany jest spożyciem nadmiernej ilości alkoholu, czyli zatruciem organizmu. Głównym czynnikiem powodującym boleśnie odczuwanego KACA nie jest alkohol etylowy (C2H5OH), lecz zawarty w nim w ilościach śladowych alkohol metylowy (CH3OH) w procesie metabolizmu zmieniany na najbardziej szkodliwy kwas mrówkowy (HCHO). Wśród różnych alkoholi które nabywamy w sklepie różny jest procentowy udział alkoholu metylowego. I to może być ciekawe, choć nic nie zrozumiałam .

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: