RSS

Układ nerwowy – pomyśl, o czym chciałbyś się dowiedzieć?

Posted on

Spełnia on rolę koordynacyjną w stosunku do innych narządów. Prawidłowy rozwój układu nerwowego warunkuje rozwój czynności ruchowych. Układ nerwowy odbiera przez receptory (zakończenia nerwowe) bodźce działające na organizm, które biegną drogami nerwowymi do rdzenia i mózgu, gdzie są kojarzone i przetwarzane w ośrodkach ruchowych. Mózg noworodka waży 380 g, a 12-mie-sięcznego niemowlęcia — 925 g, 2-letniego dziecka — 1064 g, natomiast w 5 roku życia zbliża się do wagi mózgu dorosłego i waży 1400 g i jest ok. 3,7 razy większy niż u noworodka, podczas gdy waga ciała od urodzenia do okresu dojrzałości wzrasta aż 21 razy.

Wyróżniamy trzy rodzaje komórek nerwowych:

– neuron czuciowy

Otrzymuje on informacje, które przekazuje do ośrodków nerwowych .

– neuron ruchowy

Przekazuje on informacje pomiędzy rdzeniem kręgowym i mózgiem do gruczołów oraz mięśni.

– neuron pośredniczący

Łączy on neurony czuciowe z ruchowymi. komórki te przewodzą impulsy w mózgu oraz w rdzeniu kręgowym. Zakażenie ośrodkowego układu nerwowego wywołuje poważne schorzenia i wymaga natychmiastowego leczenia. Ze względu na specyficzny charakter tego układu, objawy i przebieg zakażenia mogą być różne. Zakażenie OUN u dzieci powoduje ostre zaburzenia neurologiczne, które mogą kończyć się poważnymi powikłaniami i trwałym kalectwem. W wyniku zakażenia pojawia się stan zapalny ośrodkowego układu nerwowego. Komórkami, wchodzącymi w skład włókien nerwowych są także komórki glejowe. Rolą tych komórek jest odżywianie oraz ochrona neuronów. Ciało komórki neuronowej jest stosunkowo duże i zwarte. Zawiera jądro komórkowe oraz znaczną ilość cytoplazmy. Od niego odchodzą liczne i różne pod względem długości wypustki, określane jako dendryty. Najdłuższa wypustka neuronu to akson.

Rolą dendrytów jest odbieranie bodźca oraz przesyłanie impulsu wzdłuż neuronu. Akson natomiast przekazuje sygnały do innych komórek nerwowych lub komórek organizmu. Struktura ta osłonięta jest pochewką, w postaci osłonki mielinowej, która spełnia funkcje ochronne. Osłonkę tworzy komórka glejowa. Pojedynczy nerw składa się z kilku wiązek, stanowiących wypustki neuronów. Leżą one obok siebie i są otoczone wspólna otoczką. W miarę oddalania się od mózgu wiązka nerwowa zmniejsza swoją średnicę.
Objawy zakażenia mogą być różne, w zależności od dokładnej przyczyny czy też wieku chorego. Do najczęściej występujących zaliczamy:
• zaburzenia świadomości jakościowe, tj. zespoły psychotyczne;
• bóle głowy;
• nudności i wymioty;
• światłowstręt;
• objawy oponowe wynikające z podrażnienia opon mózgowo-rdzeniowych, głównie wywoływane podczas badania lekarskiego;
• zaburzenia świadomości ilościowe: od niewielkiej senności do śpiączki;
• objawy neurologiczne, jak niedowłady, porażenia, napady padaczkowe, zaburzenia mowy (afazja), zaburzenia pamięci.

Pojawiają się także objawy ogólne, do których zaliczamy: gorączkę, osłabienie, bóle mięśniowe, potliwość, przyspieszenie lub zwolnienie akcji serca, a także wybroczyny na skórze.

Objawy choroby u noworodków są mało charakterystyczne. Najpierw następuje ogólne pogorszenie stanu dziecka, którego nie da się wyjaśnić, spadek lub zwiększenie aktywności, zaburzenia oddychania, gorączka, obniżenie temperatury, a także oczopląs, drgawki, odgięciowe ułożenie głowy. U niemowląt występuje wysoka gorączka, która nie reaguje na dostępne leki przeciwgorączkowe, wymioty, przeczulica, ciemiączko jest wypukłe, tętniące szybko. Starsze dzieci odczuwają bóle głowy, złe samopoczucie, pojawia się gorączka, wymioty, sztywność karku. Pacjent poddający się badaniu umieszczany jest w komorze aparatu, w stałym polu magnetycznym o dużej energii. Chodzi bowiem o uporządkowanie osi obrotu jąder atomów. Fale radiowe emitowane przez aparat po dotarciu do poszczególnych tkanek pacjenta wywołują w nich podobne fale radiowe. Zjawisko to nosi właśnie miano rezonansu. Następnie owe fale są z powrotem odbierane przez aparat, który dokonuje interpretacji powracających sygnałów i przetwarza je. Powstały obraz można odtworzyć na ekranie komputera w formie struktur anatomicznych.
Leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy stanowią poważny i bardzo złożony dział farmakologii. Mechanizmy działania tych leków zostały poznane tylko częściowo. Wynika to ze złożoności zagadnień dotyczących poszczególnych funkcji ośrodkowego układu nerwowego oraz z niejednokrotnie niejasnej patogenezy i mało poznanych patomechanizmów wielu chorób ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza chorób psychicznych. Stosunkowo najlepiej zostały poznane zagadnienia związane z działaniem leków na procesy przekaźnictwa synaptycznego w różnych strukturach mózgu i na niektóre mechanizmy komórkowe związane bezpośrednio z tym przekaźnictwem. Z tego względu w dużą uwagę poświęcono omówieniu poszczególnych neuroprzekaźników i neuromodulatorów w ośrodkowym układzie nerwowym, oczywiście z uwzględnieniem możliwych wpływów na synaptyczne i komórkowe procesy związane z działaniem tych endogennych substancji. Poświęcono również wiele uwagi najważniejszym problemom neurofizjologicznym związanym z działaniem leków na czynność mózgu. Przedstawiono także podział leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy, ze szczególnym uwzględnieniem grup leków psychotropowych. Bodźcem nazywamy wszelkie zmiany, które powodują wystąpienie reakcji. Zmiany takie odbierane są przez różnego rodzaju receptory. Reakcja za dany bodziec odbywa się poprzez efektory, do których zaliczamy gruczoły oraz mięsnie. pomiędzy receptorem a efektorem są bardzo duże odległości. Rola przewodzenia bodźców przypada więc układowi nerwowemu. Przewodzenie bodźców możliwe jest tak zeza pośrednictwem układu hormonalnego, zwanego inaczej układem dokrewnym. Wiązki nerwowe umożliwiają bardzo szybką odpowiedź wewnętrzną lub zewnętrzna, natomiast układ hormonalny działa znacznie wolniej.
Choć panuje ogulne przekonanie o bardzo małej szkodliwości nawet długiego palenia marihuany, naukowcy jednogłośnie ostrzegają przed negatywnym wpływem tej używki na układ nerwowy. Niektórzy palacze zaczeli na własną rękę uprawiać marihuanę co spowodowało wzrostem jej palenia. Przeprowadzone badania pokazują ogromny wpływ kannabinoidów na wielkość wymienionych wyżej obszarów mózgu. Okazuje się, że miłośnicy palenia „zielonego listka” mają średnio o 12% mniejszy hipokamp (odpowiedzialny za pamięć i emocje) i o 7,1% mniejsze ciało migdałowate (ośrodek agresji i strachu). Dodatkowo, są u nich niestabilne zdolności poznawcze i większa częstość objawów psychotycznych, co po dłuższym okresie stosowania tej używki moze zaowocować chorobami psychicznymi . Specjaliści podkreślają, że dokładny wpływ kannabinoidów na tkankę mózgową nie jest do końca znany. Nie ma stuprocentowych dowodów na toksyczny wpływ okazyjnego palenia marihuany, ale istnieją liczne dowody na szkodliwość regularnego i długotrwałego stosowania tej używki.
Synapsę tworzą fragmenty błony dendrytu albo komórki innego neuronu. W synapsie koniec aksonu oraz błona leżącego obok neuronu leżą bardzo blisko, niemniej jednak nie stykają się ze sobą. Pomiędzy nimi znajduje się szczelina zwana przestrzenią synaptyczną. Kierunek przebiegu impulsu jest zawsze taki sam, biegnie on od końca aksonu, przez synapsę, do dendrytu kolejnej komórki. Na błonach wytwarza się potencjał czynnościowy. Nie może on jednak przejść poprzez szczelina synaptyczną , dlatego konieczne jest występowanie przewodnictwa chemicznego. Impuls w zakończeniu aksonu powoduje wytwarzanie się pęcherzyków, których zawartość uwalniana jest do synapsy. W pęcherzyku znajdują się głównie neuroprzekaźniki, czyli substancje, powodujące bardzo szybkie przechodzenie impulsu. Do najczęściej występujących neuroprzekaźnikow należą noradrenalina oraz acetylocholina.

Układ nerwowy ośrodkowy.

Elementami tego układu są rdzeń kręgowy oraz mózg. W skład ośrodkowego układu nerwowego wchodzą także nerwy obwodowe. Ich rolą jest łączenie mózgu i rdzenia kręgowego ze wszystkimi członkami ciała oraz ze światem zewnętrznym.

Budowa rdzenia kręgowego.

Rdzeń kręgowy tworzy wiele neuronów, które uformowane są w strukturę przypominającą bardzo długi i wąski cylinder. Rdzeń kręgowy położony jest w kanale kręgowym, znajdującym się wewnątrz kręgosłupa. Kanał ten dodatkowo wypełnia płyn rdzeniowy, który spełnia rolę odżywczą i ochronną dla nerwów wchodzących w skład rdzenia. Z rdzeniem kręgowym łączy się 31 par nerwów rdzeniowych oraz czaszkowych. Nerwy te rozgałęziają się i tworzą połączenia ze wszystkimi częściami ciała. największym nerwem jest nerw kulszowy. Jego średnica porównywalna jest ze średnica ołówka. Biegnie on do stawu biodrowego do końca nogi.
Mózg – stanowi on część układu nerwowego ośrodkowego i leży w jamie czaszkowej. mózg stanowi centrum, które gromadzi oraz przetwarza informację. Mózg budują komórki nerwowe i pełniące funkcję pomocniczą komórki glejowe. W mózgu człowieka znajduje się ok. 100 miliardów neuronów, komórki glejowe przewyższają je liczebnością 10-50-krotnie, czyli łączna liczba komórek mózgu człowieka waha się pomiędzy 200 a 500 mld.

Neurony w mózgu tworzą tysiące połączeń synaptycznych. Narząd ten jest niezwykle delikatny, dlatego od zewnątrz chronią go opony mózgowe oraz czaszka. Pomiędzy oponami znajduje się dodatkowo płyn mózgowo- rdzeniowy. W mózgu przebiegają liczne naczynia krwionośne, zaopatrujące mózg w tlen oraz substancje odżywcze.

U podstawy mózgu znajduje się pień mózgu. Przedłużeniem pnia mózgowego jest rdzeń kręgowy. W ej strukturze znajdują się liczne ośrodki, które kontrolują ciśnienie krwi, szybkość pracy serca, wentylacje płuc i in. W podwzgórzu, położonym w przedniej części mózgu, zlokalizowane są ośrodki termoregulacyjne, ośrodki głodu. W tym obszarze mózgu ma miejsce kontrola poziomu aminokwasów, jonów oraz cukrów.

W mózgu znajduje się także przysadka mózgowa. Z tą strukturą łączą się ośrodki kontrolujące emocje np. agresję. Dzięki takiemu powiązaniu obu tych struktur dochodzi do wydzielania odpowiedniej ilości hormonów.

W tylnej części mózgowia znajduje się móżdżek. Jest to element układu nerwowego którym znajdują się ośrodki kontroli odruchów niezależnych od świadomości. Dzięki móżdżkowi możliwe jest zachowanie właściwej postawy ciała oraz utrzymanie równowagi.

Te neurony, które położone są w rdzeniu kręgowym stanowią centrum rozchodzenia się łuków odruchowych. Główna funkcja rdzenia jest przenoszenie impulsów od mózgu do ciała a także w stronę przeciwną. Dlatego tak niebezpieczne są różnego rodzaju uszkodzenia rdzenia. Następuje bowiem przerwanie łączności pomiędzy nerwami mózgowymi a narządami ciała ( paraliż).

Reklamy

About tabletki

Tabletki to strona na temat leków i preparatów zdrowotnych oraz na temat terapii i zdrowia. Zapraszam do czytania!

3 responses »

  1. Luke Rupalanite

    Dzi� � ki takiemu rozwi� � zaniu klienci IPFON mog� � dzwoni� � do serwisu bajkowego za darmo, natomiast klienci innych operatorów będą spłacili jak za rozmow� � lokalną

    Odpowiedz
  2. U pacjentów opisywano zaburzenia � � wiadomo� � ci, zaburzenia ruchowe, drgawki, nieprawid� � owe odruchy, wymioty, gor� � czk� � i bóle g� � owy. Ale nie wiem co to ma wspólnego z tym o czym jest wcześniej napisane.

    Odpowiedz
  3. Colin Dertamuse

    Tego właśnie się spodziewałem i to bardzo ważny aspekt tego interesującego artykułu. Moja � ¼ona by� � a pocz� � tkowo przeciwna takiemu rozwi� � zaniu sprawy, jednak przekona� � em j� � do swojego my� � lenia.

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: