RSS

Choroby jelit – co warto wiedzieć na ten temat?

Posted on

Omówimy poniżej najważniejsze choroby jelit. Leczeniem dolegliwości jelit zajmuje się gastroenterolog. Najczęstsze dolegliwości występujace przy chorobach jelit to również m.in.: ból brzucha, biegunka, zaparcia, zmienna częstość wyprożnienia, wzdęcia, niestrawności, ludzka krew w kale, nudności, wymioty, osłabienie organizmu, anemia. Jelita to rownież najdłuższy odcinek przewodu pokarmowego, który znajduje się pomiędzy żołądkiem a odbytem. Jego długość może przekraczać także 7 m. Ta sekcja przewodu pokarmowego może być odpowiedzialna za trawienie pokarmu oraz wchłanianie substancji odżywczych, a również za odzyskiwanie wody oraz formowanie stolca. Tak dlugi narząd narażony może być na liczne procesy chorobowe, które można podzielić na procesy zapalne, zmiany o podłożu immunologicznym oraz genetycznym, a również nowotwory. Dużo z owych procesów chorobowych stanowi zagrożenie dla zdrowia, a wszystkie objawiają się nieprzyjemnymi dolegliwościami. Najczęstszą przyczyna problemow z jelitami może być pojawiający się w nich stan zapalny. Zmiany chorobowe wystąpić powinny w jelicie cienkim albo grubym, czasem zajmuja niemal cale jelito, dużo częściej niewielkie fragmenty. Przyczyn zapalenia jelit może być też wiele. Jedną z nich może być zatrucie pokarmowe wywołane zjedzeniem np. nieodpowiednich grzybów, albo złe nawyki żywieniowe. Kolejna grupa zapaleń spowodowana może być działaniem drobnoustrojów: wirusow oraz bakterii, albo pasożytów. Powodem stanu zapalnego powinny być też również niektóre leki, jak też alergeny (w przypadku alergików). Diagnozy dokonuje lekarz na podstawie tzw. kolonoskopii, czyli badania polegającego na obejrzeniu wnętrza jelita i często pobrania wycinka do badania. Objawem zapalnych dolegliwości jelit są bóle brzucha, brak apetytu, nudności, biegunki. Często w kale zaobserwować można śluz albo krew. Organizm nie może być w stanie prawidłowo przyswajać niektórych składników odżywczych, tak zatem pojawić się powinny różnego rodzaju niedobory, chudnięcie, anemia.

1. Pierwsza – rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Za wystapienie rzekomobłoniastego zapalenia jelit odpowiedzialne są toksyny wydzielane przez, powszechnie występujace, bakterie gram-dodatnia clostridium difficile. Ich namnożenie w organizmie chorego najczęściej spowodowane może być nieprawidłowa florą bakteryjną jelit albo długim przyjmowaniem antybiotykow. Zdarza się do zakażenia dochodzi w czasie hospitalizacji. Schorzenie dużo dużo częściej występuje u osób ze złamaniem kręgosłupa , niedrożnościa jelit, rakiem okrężnicy, białaczką albo innym nowotworem. Na zakażenie bardziej narażeni są chorzy na mocznice, niedokrwienne zapalenie jelit albo chorobe Hirschsprunga (rzadka dolegliwość genetyczna jelit). Rzekomobłoniaste zapalenie jelit może pojawić sie w czasie przyjmowania chemioterapii , po ciężkim oparzeniu albo zakażeniu. W zależności od przebiegu schorzenia towarzyszace mu objawy powinny przybierać różne nasilenie. Przy łagodnym przebiegu pacjenci najczęściej skarżą się na biegunkę, ból brzucha i goraczkę. W postaci ciężkiej dodatkowo występuje wstrząs, odwodnienie i znaczne zmniejszenie albumin w moczu (albuminy to również białka regulujące poziom krwi i wody w tkankach). Najbardziej charakterystycznym objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit może być pojawienie się na błonach śluzowych jelita szarożółtych błon rzekomych. Schorzenie potwierdza się wykonujac endoskopię z pobraniem wycinka do badania histopatologicznego i posiew kału pod kątem bakterii clostridium difficile. W przypadku rzekomobłoniastego zapalenia jelit stosuje leczenia właściwego doraźne. W pierwszej kolejności odstawia się środki leczenia mogące wywołać zmiany chorobowe w jelitach oraz zastępuje je lekami bakteriobójczymi. Dodatkowo wyrownuje się zaburzenia elektrolitowe, wodne i uregulowanie stężenia albumin w osoczu. U pacjentów, u ktorych pojawiają się powikłania, przede wszystkim w okrężnicy, konieczna może być interwencja chirurga .

2. Kolejna – dolegliwość uchyłkowa jelit – obecność licznych uchyłków w przewodzie pokarmowym. Najczęściej występują one w jelicie grubym na terenie esicy (ponad 90% wszystkich uchyłków). Nigdy nie występuja w odbytnicy. Blisko zawsze sa to również uchylki nabyte. Uchyłki wrodzone mają marginalne znaczenie. Uchyłki jelita grubego sa zaliczane do dolegliwości cywilizacyjnych. Najczęściej występują one w społeczeństwach zachodnich. Blisko nigdy nie spotyka się ich w krajach rozwijających się. Pojawiają sie zazwyczaj w 5, 6 dekadzie życia. Szacuje się, że blisko 2/3 populacji w wieku podeszłym może być dotknięta tą chorobą. Sa to również dane prawdopodobnie niedoszacowane, ponieważ w większości przypadków uchyłki nie dają żadnych dolegliwości. Jedynie około 10% chorych posiada jakiekolwiek objawy. W młodszym wieku uchylki zdarzają się rzadko, a skoro wiec już to również dotyczą głównie otyłych meżczyzn, dają cięższe objawy oraz dużo częściej wymagają interwencji chirurgicznej. W starszym wieku nie posiada specyfikacji co do plci. Dolegliwość wystepuje z jednakową częstotliwościa zarówno u kobiet jak oraz u mężczyzn. Uchyłek może być kieszonkowatym uwypukleniem jelita. Badanie epidemiologiczne wskazują na to, że najważniejszą role w powstawaniu uchyłków może mieć skutecznia dieta z niedostateczną zawartością włókien roślinnych. Czas pasażu jelitowego może być wtenczas dłuższy, a masa stolca mniejsza. Prowadzi to rownież do nadmiernych skurczów okrężnicy, przerostu warstwy mięśniowej okrężnej oraz wzrostu ciśnienia wewnatrzjelitowego. Pod wplywem tego ciśnienia dochodzi do wypchnięcia na zewnatrz błony śluzowej. Proces odbywa sie w punktach zmniejszonego oporu, tj. w miejscach przechodzenia naczyń krwionośnych poprzez warstwę mięśniowa okrężną. Uchylki jelita są uchyłkami rzekomymi. Składają się jedynie z błony śluzowej oraz wyścielającej ją od zewnątrz otrzewnej. Nie zawierają warstwy mięśniowej.

3. Trzecia istotna – dolegliwość Leśniowskiego – Crohna należy do nieswoistych zapaleń jelit o przewlekłym zapalnym charakterze. Może być to również dolegliwość o podłożu autoimmunologicznym. Przyczyny występowania dolegliwości nie są znane. Wskazuje się na czynniki genetyczne, środowiskowe oraz psychosomatyczne. Dolegliwość przebiega w postaci następujących po sobie nagłych ataków oraz remisji.Zmiany zapalne zawsze obejmują końcowy odcinek jelita grubego. Następnie powinny rozszerzyć się na esice, poprzecznicę oraz ostatecznie objąć całe jelito grube. Najczęstszymi objawami dolegliwości są: obrzek, krwawienia, przekrwienie oraz owrzodzenie, biegunka, ludzka krew w stolcu, bolesne parcie na stolec, ogólne osłabienie, spadek wagi ciała, brak apetytu, bóle brzucha, przyspieszone bicie serca, czasem gorączka. Chorobę diagnozuje się na podstawie badania endoskopowego wraz z pobraniem wycinków i ich badaniem histopatologicznym. Dodatkowo przeprowadza się podstawowe badania laboratoryjne. Wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie da się calkowicie wyleczyć. Można jedynie opanować stan zapalny oraz złagodzić objawy. Stosuje sie, w zależności od stadium choroby, leczenia wlaściwego farmakologiczne albo operacyjne. W terapii farmakologicznej stosuje się środki leczenia przeciwzapalne oraz immunosupresyjne. W przypadku, kiedy leczenia właściwego farmakologiczne nie daje rezultatów konieczne może być przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego – kolektomii, czyli całkowitego usunięcia jelita grubego. Po wykonanie tego zabiegu wytwarza się stomię (sztuczne wyprowadzenie jelita cienkiego albo grubego poza jamę brzuszną, na powierzchnię skóry brzucha, gdzie przytwierdzane sa specjalne worki na kał). W leczeniu dolegliwości koniczna może być skutecznia dieta z ograniczeniem ilości błonnika pokarmowego. Dolegliwość Leśniowskiego-Crohna (lac. morbus Leśniowski-Crohn, morbus Crohn, ileitis terminalis, ileitis regionalis, skrót: „ChL-C”) – zapalna dolegliwość jelita o niewyjaśnionej etiologii, zaliczana do grupy nieswoistych zapaleń jelit (IBD). Opisana została po raz pierwszy poprzez polskiego lekarza Antoniego Leśniowskiego w 1904 roku, dokładniejszego opisu dostarczył Burrill Bernard Crohn ze wspólpracownikami w 1932 roku. Stąd również znana może być powszechnie w innych krajach jako dolegliwość Crohna. Może być to rownież przewlekły, nieswoisty proces zapalny ściany przewodu pokarmowego. Może dotyczyć każdego jego odcinka, ale najczęściej lokalizuje się w końcowej części składowej jelita cienkiego i początkowej jelita grubego. Z tego względu dawniej określane również jako ileitis terminalis. Etiologia tego schorzenia nie może być znana oraz nieznana może być też skuteczna metoda wyleczenia.

4. Czwarta – powszechna – wrzodziejące zapalenie jelita grubego (łac. colitis ulcerosa, CU), zaliczane do grupy nieswoistych zapaleń jelit (Inflammatory bowel disease – IBD) – może być przewlekłym procesem zapalnym błony śluzowej odbytu albo jelita grubego, o nieustalonej dotychczas etiologii. Stan zapalny błony śluzowej jelita powodujacy zaburzenia trawienia. Istnieje dużo rodzajow zapalenia jelit, a ich cechą wspólną są przyczyny zakażenia. Stan zapalny wywołują bakterie albo produkty spożywcze, które z jakichś powodów nie nadawały się więc już do spożycia (np. przekroczenie daty przydatności do spożycia, niewłaściwe przechowywanie produktu). Stan zapalny może pojawiać się zarówno w jelicie cienkim, jak oraz grubym. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego może być nieswoistą chorobą zapalną jelit o niewyjaśnionej etiologii. Pewny wpływ na rozwoj schorzenia mają czynniki m.in. genetyczne – świadczy o tym rodzinne występowanie. Ustalono parę genów podatności na zachorowanie – leża one na chromosomach 3, 7, 12 oraz 16. Środowiskowe – Istnieje korelacja pomiędzy stanem psychicznym pacjentów (takim jak uraz psychiczny oraz nieprawidłowa reakcja na stres) a występowaniem choroby. Ponadto flora bakteryjna u osób chorych na colitis ulcerosa różni się jakościowo oraz ilościowo od flory występującej u osob zdrowych, jednakże nie wiadomo, czy może może być to również przyczyna czy może raczej skutek choroby. Szczególny wpływ mają niektóre szczepy Escherichia coli oraz Bacteroides vulgatus. Z badań kliniczno-kontrolnych wynika, że osoby z wyciętym wyrostkiem robaczkowym przed 20 rokiem życia rzadziej chorują. W ostatnich latach pojawiły się metaanalizy donoszace o zwiększonym ryzyku zachorowania u osób, które nie pala bądź zaprzestały palenia papierosów; równocześnie palenie może zmniejszyć dolegliwości. Albo immunologiczne – wzmożona aktywacja limfocytów T CD4+. Wytwarzają one wieksze ilości cytokin, od których zależy dalszy przebieg odpowiedzi immunologicznej. Dominuje subpopulacja limfocytów Th2, produkujących interleukiny (IL) 4, 5, 6, 10 (odpowiadają za typ humoralny odpowiedzi ze zwiększoną syntezą przeciwciał). Dolegliwość objawia się tym, że jelita po jedzeniu kurczą się mocniej oraz dużo częściej niż zwykle. To rownież z kolei powoduje bóle brzucha, nudności, wymioty, wzdecia, biegunki albo zaparcia. Charakterystyczne są również niepełne wypróżnienia i uczucie pełności także po niewielkim posiłku. Dolegliwości nasilają się w sytuacjach stresowych, a nie występują w nocy, kiedy jesteśmy odpoczęci oraz zrelaksowani. Co ciekawe niektórzy uskarżają się na silne bóle brzucha oraz biegunki, innym dokuczaja kurczowe bóle jelit oraz zaparcia. Są oraz tacy, którzy narzekają na wzdęcia, pełność w żoładku oraz bole brzucha. Zespół jelita nadwrażliwego daje podobne objawy jak nietolerancja laktozy. Dlatego, by sie upewnić, co może być też przyczyną dolegliwości, najlepiej wykluczyć nietolerancje laktozy (cukru mlekowego). Należy usunąć z diety mleko oraz wszystkie produkty zawierające także niewielką ilość mleka na trzy tygodnie. Trzeba je zastąpić chudym twarogiem, kefirem albo jogurtem naturalnym, ktore mają niewielkie ilości laktozy oraz obserwować, czy może dolegliwości się zmniejszą. Po tej przerwie wypić 2-3 łyżki mleka. Skoro dolegliwości się pojawia, prawdopodobnie bóle są zwiazane z nietolerancją laktozy. Choroba ta występuje często u seniorów i osób, które rzadko piły mleko. W ich przewodzie pokarmowym może być niewiele laktazy – enzymu trawiącego cukier mleczny, co powoduje bóle brzucha oraz biegunki.

5. I piąta – bardzo powszechna – zespól wrażliwego jelita może być rozpowszechniony: szacuje się, że w Stanach Zjednoczonych występuje u 15% ludności, zwłaszcza powyżej 20. roku życia. Przyczyny sa nieznane. W 90% przypadków występuje bol. Posiada on charakter kurczowy oraz wędrowny, przemieszcza sie wzdłuż okrężnicy oraz promieniuje do tyłu. Łagodzi się po wydaleniu odchodow bądź gazów. Nieregularne dzialanie brzuszne może sie wyrażać w postaci zaparć albo biegunki. Ponadto powinny wystąpić wzdęcia oraz rozprężenie brzuszne. Przy zespole nadwrażliwego jelita wykrycie serii objawów pozaokrężnicowych [senność, gazy jelitowe, bol glowy, zgaga zamostkowa, nudności, ciażenie brzuszne po spożyciu posilku, lumbago] może być też pomocne przy stawianiu właściwej diagnozy. Niektóre z owych objawów wskazują, że pobudliwość mięśni nie ogranicza sie do okrężnicy. Odmienne narządy trzewne pozajelitowe powinny być też związane z tą samą anomalia ruchowa. Dotyczy to rownież pęcherza moczowego, którego pobudliwość odpowiada za dolegliwości moczowe, np. częste oraz bolesne mikcje. Jednakże symptomatologia może być też różnorodna zarówno u różnorodnych pacjentów, jak oraz u tego samego pacjenta w różnorodnych okresach. Leczenia właściwego nie posiada określonego schematu, ale może być dostosowywane do poszczególnego przypadku. Przede wszystkim należy unikać lekceważenia objawów. Powinny one być też dokladnie sprawdzone, też pod względem psychologicznym. Nie posiada standardowej diety dla pacjentów dotknietych zespołem nadwrażliwego jelita. W przypadku zaparć oraz bólu stosuje się dietę bogatą w błonnik. Zwiększenie objętości kału wiaże się bowiem ze zmniejszeniem aktywności skurczowej odpowiedzialnej za mocne naciski światła jelitowego, stanowiące przyczynę spowolnienia przeplywu jelitowego i wystąpienia bólu. Leczenia właściwego farmakologiczne posiada na celu modyfikację zmienionej ruchliwości okreżnicy. U pacjentow cierpiących na odmianę zaparciową (bol oraz zaparcie) ruchliwość okrężnicy może być zwiększona, natomiast u cierpiących głównie na biegunkę może być ona mniejsza. W pierwszym przypadku skuteczne sa środki leczenia przeciwskurczowe, a w drugim środki leczenia przeciwbiegunkowe. Na depresję oraz niepokój wywolywane choroba można stosować środki uspokajajace albo przeciwdepresyjne. Zespół jelita nadwrażliwego, znany bardziej jako zespół jelita drażliwego, to również przewlekłe zaburzenie jelitowe, niezapalne. Charakteryzuje sie bólem brzucha, nierównomiernym wypróżnianiem (biegunka albo zaparcia, albo obie dolegliwości naprzemiennie), przy czym nie można wyróżnić przyczyn organicznych. Nie wiadomo, co przyczynia się do powstania zespolu jelita drażliwego. Według najbardziej wiarygodnej hipotezy może być to rownież nieprawidłowa ruchliwość jelita, której towarzyszy zaburzenie odczuwania bolu trzewnego. Pośrod przyczyn wymienia się rownież czynniki natury genetycznej albo psychospołecznej, mogące predysponować do dolegliwości albo zaostrzać objawy. Rokowanie może być dobre, bo dolegliwość nie zagraża życiu pacjenta ani nie wplywa na sposób przyjmowania substancji odżywczych. Jednakże jakość życia chorego może ulec znacznemu obniżeniu ze względu na występujący ból oraz zaburzenia jelitowe. Różne badania wykazały zwiekszenie zachorowalności na depresje pośród osob cierpiących na zespół jelita drażliwego. Zbyt trudno ustalić, czy może zaburzenie może być przyczyną czy może konsekwencją bólów brzucha, chociaż specjaliści bardzo długo klasyfikowali (po części składowej błędnie) te chorobę jako zaburzenie o charakterze psychosomatycznym. Z tego powodu lekarze czesto przepisują pacjentom środki leczenia przeciwdepresyjne. Potwierdzono naukowo, że środki leczenia przeciwdepresyjne, zarówno te starszej generacji (np. środki leczenia trójcykliczne), jak oraz nowszej (należace do rodziny leków serotoninergicznych), zmniejszają objawy, ból oraz czas trwania zaburzenia, poprawiając jakość życia pacjenta. W związku z tym należy okazać zaufanie wobec wspomnianych zaleceń lekarskich, które pacjenci często odbieraja jako zaprzeczenie istnienia choroby, oraz wykorzystać pozytywne działanie owych leków na ruchliwość jelit.

6. Szósta – osobliwa. Świąd odbytu występuje u mnie od ok. 4-5 miesięcy. Prawdopodobnie są to również hemoroidy, ale nic nie pomaga po czopkach Hemorol ani po masci Posterisan. Jeśli stosowane preparaty nie przynosiły ulgi, można spróbować stosować miejscowo glikokortykosteroidy, substancje znieczulające albo ściągające. Jeśli świąd utrzymuje się od dłuższego czasu warto zweryfikować czy może są one spowodowane hemoroidami. Pośrod innych przyczyn świądu odbytu można wymienić stosowanie środków do higieny o działaniu podrażniającym, zmiany łuszczycowe, szczelina odbytu, obecność przetok czy może drożdżyca okolicy międzypośladkowej.

7. Siódma. Lambliozę wywołują pierwotniaki z gatunku Lamblia intestinali. Może być to również rozpowszechniona dolegliwość pasożytnicza jelita. Zarażony może być co dwudziesty Polak. Najczęściej chorują dzieci w wieku 2-5 lat. Cystami lamblii można zarazić się pijąc skażoną fekaliami wodę (cysty wydalane sa z organizmu wraz z kalem), jedząc surowe owoce oraz warzywa, a również w toalecie czy może piaskownicy. Cysty występują w wodach powierzchniowych, studniach przydomowych, stawach oraz jeziorach, do których powinny wpływać zanieczyszczenia wraz z fekaliami. Dolegliwość rozwija się od 7 do 21 dni. Objawy są różne, zależnie od odporności nasilenia zakażenia. Dorośli skarżą się na: nudności, wodnista, gwałtowną biegunkę, gazy, wzdęcia, bole brzucha. Pojawia się również gorączka, bóle głowy, zmęczenie, bezsenność, rekcje alergiczne oraz wysypka. Dzieci mają biegunke, ktora doprowadza do odwodnienia, utraty witamin, co może powodować anemie, długotrwałe przeziebienie oraz katary i pochrząkiwanie. Pasożyt umieszcza się w jelicie cienkim oraz rozregulowuje wchlanianie witamin rozpuszczalnych w tluszczach: A, D, E, K. Niekiedy pasożyty przechodzą do dróg żółciowych oraz powinny spowodować żółtaczkę i powiększenie wątroby. W skrajnie cieżkich przypadkach zakażenie lambliami może zagrażać życiu. Obecność cyst lamblii stwierdza się na podstawie badania próbek kału (jednak ze wzgledu na okresowość pojawiania się cyst konieczne będzie być może kilkakrotne badanie) albo testów enzymatycznych, ktore są szybsze oraz skuteczniejsze. Czasem bada sie również sok z dwunastnicy. Badanie to również musi być też przeprowadzone wkrótce po pobraniu. Leczenia właściwego musi obejmować całą rodzinę zarażonego. Najczęściej stosuje sie środki leczenia przeciwpasożytnicze: tynidazol, metronidazol albo atebryna. Leczenia wlaściwego trwa od 1 do 3 dni. Najlepszą jednakże ochroną przed zarażeniem lambliami może być odpowiednia higiena, picie wody z pewnych źródel, mycie owocow oraz warzyw.

8. Ostatnia – chyba najgroźniejsza – dość często występujący nowotwór jelita grubego. Może być zwykle późno wykrywany, a zatem trudny do wyleczenia oraz niestety często kończący się śmiercią. Objawy, które powinny nas zaniepokoić to również krwawienie w okolicy odbytu, ludzka krew w stolcu, zmiana rytmu wyprożnień oraz bóle brzucha. Warto pokonać lęk oraz skrepowanie oraz udać się na badania diagnostyczne, zwłaszcza skoro w rodzinie były przypadki zachorowań.

Reklamy

About tabletki

Tabletki to strona na temat leków i preparatów zdrowotnych oraz na temat terapii i zdrowia. Zapraszam do czytania!

8 responses »

  1. Mam czasami bóle odchodzące od odbytu – czym to może być spowodowane – może ktoś wie?

    Odpowiedz
  2. Jelito grube pełni bardzo ważną rolę. Choroby jelit ograniczają gamę produktów, które mogą spożywać osoby chore. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego występuje w 3 do 7 przypadków na 100 000 ludności. Przypadki zachorowania częściej dotyczą kobiet niż mężczyzn. Choroba najczęściej ujawnia się w 15 do 30 roku zycia oraz rzadziej między 50-65 rokiem życia.

    Odpowiedz
  3. Najgroźniejszy jest chyba rak jelita. Rak jelita grubego jest drugą w kolejności przyczyną śmierci z powodu raka w Stanach Zjednoczonych i Polsce. Bezwzglenie tragiczny przebieg operacji resekcji jelita grubego. Rak jelita grubego objawia się krwią w kale, zaparciami, krwawieniami z odbytu, a także bólem w dolnej części brzucha.Na raka jelita grubego mamy wyśmienitą broń – przesiewowe badanie, które powinniśmy obowiązkowo zrobić po pięćdziesiątce. Rak jelita grubego to jeden z bardziej podstępnych nowotworów, bo rozwija się nie dając przez wiele lat żadnych objawów.

    Odpowiedz
  4. Polecam Acidolac, który jest naturalnym preparatem zawierającym dwa probiotyczne szczepy bakterii kwasu mlekowego Lactobacillus acidophilus i Bifidobacterium oraz prebiotyk – fruktooligosacharydy (FOS). Połączenie probiotyków z prebiotykiem wydłuża czas przeżycia bakterii probiotycznych i ułatwia kolonizację jelita.

    Odpowiedz
  5. Porady na ten temat najlepiej jest szukać u lekarza specjalisty.

    Odpowiedz
  6. Co robić by być zdowym? Jak żyć i co jeść? Według najnowszych zaleceń żywieniowych powinniśmy spożywać 9 porcji warzyw oraz owoców każdego dnia. W praktyce oznacza to, że warzywa powinny znajdować się praktycznie w każdym naszym posiłku. Na mojej stronie ze zdrowymi przepisami znajdziesz setki pysznych przepisow na pełnowartościowe dania warzywne na każdą porę dnia. Skoro także parę dni w miesiacu wygląda u ciebie podobnie, potrzebujesz żywieniowego zestawu SOS! Awaryjny pakiet zlożony z wybranych produktow uratuje cię przed sieganiem po bezwartościowe oraz kaloryczne przekąski. Swoj pakiet SOS możesz trzymać w domu, pracy, a także samochodzie. Warto przygotować jego również w przenośnej wersji mini, do torebki. Jak przygotować taki awaryjny zestaw? Pomyśl o kilku produktach, ktore lubisz, a jednocześne możesz zaliczyć do pożądanych w racjonalnej diecie. Ważne może być również to, by móc te produkty przechowywać przynajmniej parę dni. Od tego momentu nie wolno ci używać patelni w żadnym innym celu, niż do przyrządzenia jajecznicy.Poświęć zatem wolna sobotę na to, by umyć od lat nieużywany piekarnik. Otrzyj z kurzu elektrycznego grilla, ktorego dostałeś na rocznicę ślubu. Zainwestuj w garnki do gotowania na parze.

    Odpowiedz
  7. Produkty spożywcze różnią sie jednakże znacznie zarówno pod względem występowania w nich witamin, jak oraz pod względem ich ilościowej zawartości. Nie posiada jednego produktu, który byłby w jednakowym stopniu źródłem wszystkich witamin. Niedobor witamin albo wrecz brak danej witaminy w organizmie (tzw. awitaminoza) może być przyczyna wielu zaburzeń oraz dolegliwości np. niedobór witaminy A powoduje zaburzenia wzroku, trądzik, łuszczycę; braki witaminy D wywołują krzywicę, bezsenność, stany nerwicowe; nadto mało witaminy E powinny przyczynić się do miażdżycy, powodować szybkie starzenie się skóry, nerwowość. Niedoborom witamin zapobiega spożywanie urozmaiconego pożywienia, i suplementacja witamin. Z kolei nadmierne przyjmowanie preparatów witaminowych, glównie witamin rozpuszczalnych w tluszczach, może prowadzić do szkodliwych dla organizmu objawów, zwanych hiperwitaminozami. Witaminy rozpuszczalne w wodzie – zbyt trudno może być je przedawkować, bo ich nadmiar może być wydalany z organizmu wspólnie z moczem.

    Odpowiedz
  8. By czuć sie świetnie oraz doskonale wyglądać, trzeba przypomnieć sobie, jak wygląda piramida zdrowego odżywiania się oraz jeść zgodnie ze wskazówkami w niej zawartymi. Podstawą naszej diety powinny być też zatem produkty zbożowe: płatki owsiane czy może pełnoziarniste pieczywo. Kolejnym szczeblem są warzywa oraz owoce. Na przedostatnim miejscu uplasowały się mleko oraz jego przetwory, a za najmniej potrzebne uznano tłuszcze. Wlaściwa żywność to również produkty ogrodnicze oraz rolne w swojej najbardziej naturalnej, organicznej formie – świeże warzywa, owoce sezonowe, skiełkowane nasiona, surowe orzechy oraz nasiona, zboża oraz nasiona roślin strączkowych – i pewne białka roślinne, ryby oraz mięso z hodowanych ekologicznie indyków albo kurcząt. Ja nazywam te dietę też dietą ekologiczna jesteśmy w stanie ze względu na to również że kładzie duży nacisk na żywność ekologiczna. Racjonalne odżywianie to rownież takie, które pokrywa całkowite zapotrzebowanie zwykłego człowieka na wszystkie skladniki niezbędne do rozwoju życia oraz zachowania zdrowia. Wszystkie składniki odżywcze są rownie ważne oraz niedobór jednego z nich prowadzi do zaburzeń w funkcjonowaniu organizmu. Zapotrzebowanie na poszczególne składniki pożywienia może być różne – od stosunkowo dużego na węglowodany, białka, tłuszcze do niewielkiego na witaminy, składniki mineralne. Zależy od płci, wieku, aktywności zawodowej, klimatu, trybu życiu, rodzaju realizowane pracy, itd.

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: