RSS

Author Archives: tabletki

Jak zadbać o to żeby nerki były zdrowe

Posted on

Opowiemy o tym jak zadbać o nerki. Mówi się czasami, że zdrowe nerki oznaczają błyszczące włosy oraz elastyczną skórę, a przede wszystkim mocne kości. Tak jest, bo praca nerek wpływa na funkcjonowanie innych narządów. Kontroluja ilość płynów ustrojowych i steżenie jonów we krwi. Dzięki nim zachowana może być równowaga zasadowo-kwasowa i właściwy poziom sodu. To również co może być niepotrzebne albo w nadmiarze może być wydalane. I dlatego skoro nerki zaczynają niedomagać, nasza krew nie może być dostatecznie oczyszczana oraz dociera do innych organow z toksynami i odpadami przemiany materii. Jednym słowem, kiedy praca nerek może być zaburzona, wówczas zatruty może być caly organizm. Przyjrzyj sie swoim paznokciom. Kiedy nerki nie pracują jak trzeba, na paznokciach powinny pojawić się maleńkie, białe plamki.

Powesz – ale co z wizytami w toalecie – ostatnio rzadziej oddajesz mocz? Powinno cię to również zaniepokoić. Alarmujące są też obrzęki twarzy, rąk oraz nóg. Twój organizm niepotrzebnie magazynuje nadmiar wody. Skoro do tego wszystkiego czujesz nieustanne zmęczenie, brak koncentracji, nudności, a nasza skora łuszczy się oraz każdego dnia masz worki pod oczami, to również znak, że trzeba wspomóc prace nerek, by mogły lepiej gospodarować płynami ustrojowymi. Nerki to również naturalny „filtr” organizmu. W przypadku najczęściej występujących schorzeń nerek takich jak kamica nerkowa i zakażenia układu moczowego, picie dużej ilości płynów może być niezwykle istotne, bo zwiększona diureza (wydzielanie moczu) w naturalny sposób przepłukuje oraz „oczyszcza” drogi moczowe. Dodatkowo w przypadku osób z problemem kamicy nerkowej, pomaga wypłukiwać z dróg moczowych substancje, które powinny doprowadzić do formowania sie kamieni. O nerkach często mowi się, że są swoistymi filtrami ludzkiego organizmu. Oraz słusznie, ponieważ oczyszczają krew, odfiltrowując z niej nadmiar wody, regulują jej poziom, również poziom minerałów, np. sodu oraz potasu. Usuwają z krwi produkty przemiany materii, toksyny, resztki niektorych leków. Utrzymują równowagę wodno-elektrolitową oraz kwasowo-zasadową, a również wydzielają hormony. Pomimo tego, że są niewielkie (każda waży około 150 g), spełniaja ważną funkcję w organizmie. Sa odpowiedzialne za utrzymanie stałego środowiska wewnętrznego organizmu, a również regulację gospodarki wapniowo-fosforanowej, humoralnej oraz hormonalnej. Dzieki temu wszystkie organy oraz tkanki powinny pracować w optymalnych warunkach, co może być niezbędne do prawidlowego funkcjonowania całego organizmu. Może być to rownież gigantyczna praca. Naukowcy wyliczyli, że te nasze filtry oczyszczają oraz przywracają do krwiobiegu 180-200 litrów plynów na dobę. Może być to również ilość, która można wypełnić około 20 wiader. Każdej doby nerki usuwają poza organizm około 2 litrow płynów w postaci moczu. Masz nadwagę? Postaraj sie ją zrzucić, a ulgę poczują też nerki. Pamiętaj jednak, by nie odchudzać się dietą Dukana, bo nadmiar bialka zdecydowanie nerkom nie służy. By schudnąć czy może utrzymywać wagę, jadaj codziennie 4–5 niewielkich, małosłonych posiłków. Co powinno się w nich znaleźć? Spora dawka warzyw. Nerki są zbliżone kształtem do ziaren fasoli. Sa umiejscowione głeboko w jamie brzusznej. Stanowia cześć układu moczowego, w ktorego skład wchodza wciąż jeszcze drogi moczowe, czyli moczowody, pęcherz oraz cewka moczowa. Podstawową jednostką czynnościową nerki może być tzw. nefron. Składa się on z kłębuszka nerkowego i cewki zbiorczej. W każdej ludzkiej nerce może być około 1,2 mln nefronów. O nerkach często mówi się, że są swoistymi filtrami ludzkiego organizmu. Oraz słusznie, ponieważ oczyszczaja krew, odfiltrowując z niej nadmiar wody, regulują jej poziom, rownież poziom minerałów, np. sodu oraz potasu. Usuwaja z krwi produkty przemiany materii, toksyny, resztki niektórych leków. Utrzymują równowagę wodno-elektrolitową oraz kwasowo-zasadową, a również wydzielają hormony. Pomimo tego, że są niewielkie (ok. 150 g każda) spełniają ważną funkcję w organizmie. Są odpowiedzialne za utrzymanie stałego środowiska wewnętrznego organizmu, a rownież regulacje gospodarki wapniowo-fosforanowej, humoralnej oraz hormonalnej. Dzieki temu wszystkie organy oraz tkanki powinny pracować w optymalnych warunkach, co może być niezbedne do prawidłowego funkcjonowania calego organizmu. Może być to również gigantyczna praca. Naukowcy wyliczyli, że te nasze filtry oczyszczają oraz przywracają do krwiobiegu 180-200 litrów plynów na dobę. Może być to również ilość, która można wypełnić około 20 wiader. Każdej doby nerki usuwają poza organizm około 2 litrów płynów w postaci moczu. Nerki sa narządem miąższowym wrażliwym na działanie rożnorodnych czynników. I dlatego zmiany w nich powinny być też spowodowane nie jedynie ich własnymi schorzeniami, ale również wynikać z uszkodzeń wywołanych poprzez odmienne dolegliwości rozwijajace się w organizmie.

A zatem drogi moczowe, których częścia sa nerki eliminują z krwi pozostałości z rozpadania się komórek oraz trawienia pokarmów. Dolegliwości nerek, zapalenie dróg moczowych i zapalenie nerek może zaburzyć ich funkcjonowanie. Sekcja dolegliwości nerek może być zwiazana ze zwyrodnieniami oraz cechami wrodzonymi (wielotorbielowość nerek, Zespół Alporta). Powinny to również być też dolegliwości dziedziczne oraz nabyte, jak np. zapalenie nerki w wyniku infekcji paciorkowcem, spowodowane oslabieniem ukladu odpornościowego albo przyjmowaniem substancji toksycznych (np. niektórych leków). Nerki powinny zostać osłabione też poprzez dolegliwości naczyń krwionośnych, nadciśnienie oraz cukrzycę. Zacznij od wprowadzenia do jadłospisu warzyw, które będą stymulować prace nerek. Sięgnij po seler, koper, pietruszkę, bakłażan, pomidory, brokuły, marchew, cebule, czosnek. Są moczopedne, zatem działaja odwadniająco. Oczyszczanie nerek będzie skuteczniejsze, kiedy sporządzisz z sok – jednowarzywny albo łączący np. marchew z selerem oraz pietruszką. Bardzo dobrze może być rozpoczynać każdy dzień kuracji od picia soku na czczo. Podobnie jak moczopędne warzywa, będą dzialać niektore owoce sezonowe, np. truskawki, poziomki, agrest, zwlaszcza zmieszane z borówkami, gruszkami oraz żurawiną. Nie jedynie orzeźwią oraz ugaszą pragnienie, ale oraz przyspieszą przemianę materii i pomogą w usuwaniu toksyn. Soki warzywno-owocowe najlepiej pić 3 razy dziennie po pól szklanki, przed posiłkiem. Taka kuracja powinna trwać 10-14 dni. Należy jednakże mieć również na uwadze rodzaj przyjmowanych płynów. Otóż istnieje powszechne przekonanie, iż piwo korzystnie wpływa na nerki, bo działa moczopędnie oraz pomaga filtrować nerki. Jednakże nie wolno zapominać, iż zawiera ono alkohol, ktory może mieć szkodliwy wplyw na organizm i zawiera tzw. „puste kalorie”. I dlatego również najbardziej optymalnym wyborem może być woda mineralna. Wybierajmy wody nisko mineralizowane, które nie obciążają układu moczowego nadmiarem jonów. Najczestsze dolegliwości samych nerek to również ostre albo przewlekłe zapalenia kłębuszków i zmiany śródmiąższowe (dawniej określane jako odmiedniczkowe). Z reguly sa one skutkiem infekcji, działania toksyn, ale powinny być też też wywołane poprzez autoagresję samego organizmu. Do czynników uszkadzających nerki należą też złogi potocznie nazywane kamieniami. Coraz dużo częściej spotyka się tzw. wielotorbielowatość nerek. Może być to również dolegliwość polegajaca na zastępowaniu miąższu nerkowego tworzacymi się samoistnie torbielami. Tego schorzenia nie należy mylić z nagminnie występującymi, nieszkodliwymi pojedynczymi torbielami nerek. Osobną grupe stanowią nowotwory, które powinny sie rozwinąć w nerkach oraz układzie moczowym, tak jak we wszystkich innych organach oraz układach organizmu. Zdrowe nerki nie potrzebują, by je leczyć. Możesz jednakże ułatwić im pracę, popijając od czasu do czasu napary wspomagające oczyszczanie organizmu lub fundując sobie 2–3-tygodniową kurację. Pamiętaj jednakże o tym, że mikstury takie mają działanie moczopędne. Najczestsze dolegliwości samych nerek to również ostre albo przewlekłe zapalenia kłębuszków i zmiany śródmiąższowe (dawniej określane jako odmiedniczkowe). Z reguły sa one skutkiem infekcji, działania toksyn, ale powinny być też też wywołane poprzez autoagresję samego organizmu. Do czynników uszkadzających nerki należą też złogi potocznie nazywane kamieniami. Coraz dużo częściej spotyka sie tzw. wielotorbielowatość nerek. Może być to również dolegliwość polegająca na zastępowaniu miąższu nerkowego tworzącymi sie samoistnie torbielami. Tego schorzenia nie należy mylić z nagminnie występującymi, nieszkodliwymi pojedynczymi torbielami nerek. Osobna grupę stanowia nowotwory, które powinny się rozwinąć w nerkach oraz układzie moczowym, tak jak we wszystkich innych organach oraz układach organizmu. Jedz zioła. Mają przeciwdziałać zatrzymywaniu wody w organizmie. Poprzez następne dwa tygodnie sporządzaj napary z moczopędnych roślin: pokrzywy, brzozy oraz rdestu ptasiego. Pomogą rownież wypłukać toksyny i piasek nerkowy. Intensywniejsze odprowadzanie wody z organizmu zwalczy opuchlizne oraz obrzeki i pomoże zmniejszyć ciśnienie tętnicze krwi. Zioła będą również stymulować proces usuwania mocznika, bo kiedy nerki są mniej wydolne, wowczas dochodzi do podwyższenia jego stężenia we krwi. A to również niebezpieczne, bo organizm żwawo się wtenczas zatruwa. Ale detoks to również nie wszystko, bo zioła zadziałają również bakteriobójczo. Skutecznie również zahamuja procesy zapalne w układzie moczowym oraz pokarmowym. Możesz je kupić w formie herbatek do zaparzania (1-2 saszetki na szklankę) lub suszone do sporządzania naparów. Na pół litra wrzatku wrzuca się 1 łyżke ziół oraz odstawia do naciagnięcia pod przykryciem na 10-15 minut (wszystkie ziola w oddzielnych naczyniach). Po przecedzeniu, każdy z naparow należy pić w ilości 1/4 szklanki 3 razy w ciągu dnia, najlepiej przed posiłkiem albo przekaska (by napar nie był zimny można dolać wrzątku). Uważaj jednak, by nie przekraczać dziennie 2-3 szklanek naparów. Moczopędne zioła działaja co prawda z różną intensywnością, ale picie ich w większej ilości może grozić odwodnieniem. W aptekach są też gotowe mieszanki ziołowe na poprawe pracy nerek. Takie złożone preparaty jesteśmy w stanie pić dopiero po konsultacji z farmaceutą albo internistą, ponieważ niektóre z ziól powinny niekorzystnie wpłynąć na współistniejące schorzenia. Zdrowe odżywianie i dbanie o utrzymanie prawidłowej wagi to również czynnik pomagajacy zachować zdrowe nerki. Osoby z nadwagą są dużo częściej narażone na dolegliwości nerek np. kamicę nerkową, stany zapalne dróg moczowych. Jak powszechnie wiadomo nadwaga sprzyja rozwojowi innych dolegliwości takich jak cukrzyca, czy może nadciśnienie, co może z kolei doprowadzić do powstania niewydolności nerek. Kamica nerkowa to również dolegliwość polegająca na wytrącaniu sie w drogach moczowych nierozpuszczalnych złogów substancji chemicznych stanowiących prawidłowy albo patologiczny składnik moczu. Kamica nerkowa może być jednym z najczęstszych schorzeń układu moczowego. Mężczyźni chorują na nią trzy razy dużo częściej niż kobiety. Istnieje parę czynników rozwoju tej choroby: uwarunkowania genetyczne, wady budowy układu moczowego, zakażenia, przyjmowane środki leczenia i niewłaściwa dieta. Powiększanie się kamieni może mieć groźne konsek­wencje, takie jak całkowita niedrożność drog moczowych czy może zniszczenie miąższu nerkowego. Kamica może przebiegać zarówno z ostrymi objawami (kolka nerkowa, parcie na pęcherz oraz krwiomocz), jak oraz bezobjawowo. ów drugi przypadek posiada miejsce wtedy, kiedy kamień może być obły oraz nie zatyka drog moczowych. Istnieje pare czynników rozwoju tej choroby: uwarunkowania genetyczne, wady budowy układu moczowego, zakażenia, przyjmowane środki leczenia i niewłaściwa dieta. Powiększanie się kamieni w nerkach może mieć groźne konsekwencje, takie jak całkowita niedrożność drog moczowych czy może zniszczenie miąższu nerkowego. Kamica może przebiegać zarówno z ostrymi objawami (kolka nerkowa, parcie na pęcherz oraz krwiomocz), jak oraz bezobjawowo. ow drugi przypadek posiada miejsce wtedy, kiedy kamień może być obły oraz nie zatyka dróg moczowych.

Zainwestuj także w smakowite oraz orzeźwiające przekaski z arbuza. Im wiecej razy w ciągu dnia, tym lepiej dla nerek. Bo jedzenie tego owocu w dużej ilości, spowoduje, że mocz wraz z toksynami będzie wydalany cześciej. Ważne by w tym czasie rozgrzewać nerki gorącymi kąpielami badź okładami. Okłady nie jedynie pobudzą cię energetycznie, ale wpłyną również na krażenie plynów ustrojowych. Jak się do tego zabrać? Wystarczy zagotować w garnku 4 l wody, następnie wrzucić starty imbir (jeden korzeń) oraz podgrzewać poprzez kwadrans (nie doprowadzając do wrzenia). W tym momencie trzeba w przecedzonym plynie zmoczyć ręcznik oraz ułożyć jego na plecach na wysokości nerek. Na mokry kompres najlepiej położyć suchy reczniki oraz nakryć się kocem. Kiedy temperatura okładu spadnie, znowu powinno się zmoczyć ręcznik w wywarze z imbiru oraz powtórzyć kompres. Po takim 10-15 minutowym seansie na skorze pleców pojawia się czerwony odczyn. Być może będzie on nierówny, bo może być uzależniony od pracy każdej nerki z osobna. Ale czerwona nasza skóra to również dobry znak – nerki zostały pobudzone do pracy. Oklady należy powtarzać poprzez 7 do 10 dni. Wywar starcza przeciętnie na 2-3 dni, w następnej kolejności trzeba przygotować nowy. Skoro używasz środków do higieny intymnej, stosuj jedynie te sprawdzone, które nie wywołują podrażnień skóry okolic intymnych. Podrażnienia, uczulenia, czy może uszkodzenia skory w owych okolicach powinny zwiększać ryzyko wnikania drobnoustrojow do dróg moczowych. Na stan nerek poza wymienionymi własnymi schorzeniami powinny wpływać również odmienne choroby, np. cukrzyca typu 2, toczeń trzewny, dolegliwości reumatyczne, nowotwory (nawet te odległe od ukladu moczowego). Nieco inna może być zależność pomiędzy stanem nerek a nadciś­nieniem. Problemy z nerkami powinny być też zarówno przyczyną, jak oraz skutkiem nadciśnienia. Obydwie dolegliwości powinny również występować niezależnie od siebie. Ustalono, że dolegliwości sercowo-naczyniowe występują dużo częściej u osób z przewlekłą chorobą nerek niż u pozostałych. Nierzadko ze skutkiem śmiertelnym. Z kolei niedokrwistość nerkowa przyczynia się do rozwoju dolegliwości układu krążenia, ponieważ serce, by zaopatrzyć sie w tlen, musi pracować bardziej intensywnie. Wysilek ów może doprowadzić do przerostu lewej komory serca oraz obniżenia jego wydolności. Skutkiem niedokrwistości nerek może być też rownież anemia. Najgroźniejsze może być jednakże to, że niedokrwistość nerkowa, niewydolność serca i przewlekła dolegliwość nerek tworza błędne koło, ponieważ symptomy każdego ze schorzeń pogarszają objawy pozostalych. Może być to również tzw. zespół sercowo-nerkowy. Na stan nerek poza wymienionymi wlasnymi schorzeniami powinny wpływać rownież odmienne choroby, np. cukrzyca typu 2, toczeń trzewny, dolegliwości reumatyczne, nowotwory (nawet te odległe od układu moczowego). Nieco inna może być zależność pomiędzy stanem nerek a nadciśnieniem. Nerki powinny być też zarówno przyczyna, jak oraz ofiarą nadciśnienia. Obydwie dolegliwości powinny również występować niezależnie od siebie. W kapsułkach oraz tabletkach znajdziesz jesteśmy w stanie ekstrakty moczopędnych ziól, warzyw oraz owocow. Należy je zażywać przed albo w trakcie posiłku, od 2 do maksymalnie 6 tabletek dziennie poprzez miesiac (informację o dawkowaniu znajdziesz na opakowaniu). Warto sięgnąć po kapsułki czarnego bzu, mniszek lekarski czy może zielona herbatę firmy Aboca. Sproszkowany liść pokrzywy oraz ziele skrzypu znajdziesz w preparacie Urticaps, z kolei w Nefro Protect oprócz pokrzywy może być również peruwiańska roślina chanca piedra, która wplywa na rozluźnienie mięśni drog moczowych oraz bardzo dobrze sprawdza się przy klopotach z kamieniami w przewodach moczowych. Żurawina Gal to również produkt, w którym obok moczopędnego skrzypu polnego są również owoce żurawiny. Zakwasza ona mocz, co utrudnia bakteriom przyleganie do ścianek pecherza. Według badań klinicznych u zażywających preparaty z żurawina może być ponad 60 proc. mniej bakterii w moczu. Dobroczynna żurawina występuje w różnorodnych mieszankach: m.in. z wyciągami z liści pietruszki (Femisept Uro), ze sproszkowanym korzeniem mniszka lekarskiego (Doppelherz Aktiv) czy może wzbogacona zielona herbatą, sproszkowaną pokrzywa oraz kłączami moczopędnego perzu (Aqua Femin). Niezmiernie istotne może być prawidłowe pobieranie probki moczu do badania. Po pierwsze, próbka moczu powinna być też pobierana z pierwszej porannej porcji moczu. Po drugie, mocz na badanie ogólne oddajemy do specjalnego pojemniczka, który zakupimy w aptece albo dostaniemy w laboratorium. Skoro wraz z badaniem ogólny przeprowadzony będzie posiew (hodowla bakterii), pojemnik powinien być też jałowy (ważne, by wspomnieć o tym w aptece albo laboratorium). Po trzecie, przed oddaniem moczu należy dokładnie umyć (wodą z mydłem) okolice zewnętrznego ujścia cewki moczowej. Po czwarte, probka moczu powinna pochodzić z tzw. środkowego strumienia moczu – oddawanie moczu rozpoczynamy do ubikacji, nastepnie mocz oddajemy do pojemniczka, a w następnej kolejności kończymy oddawanie moczu znowu do ubikacji. Wreszcie, kobiety powinny unikać oddawania moczu do badania 3 dni przed oraz 3 dni po miesiaczce. Pamiętać należy, że próbka moczu do badania powinna jak najszybciej znaleźć się w laboratorium, najlepiej w ciągu 2 godzin po jej pobraniu. Niezależnie od rodzaju dolegliwości podstawowym wskaźnikiem czynności nerek może być ich wydolność. Inaczej mówiąc, może być to rownież możliwość spełniania poprzez nie wszystkich fizjologicznych funkcji. Niestety, w niektórych chorobach nerek dochodzi do ich niewydolności. Przejawia sie to również niedostatecznym oczyszczeniem krwi, nieusuwaniem nadmiaru wody, szkodliwych produktów przemiany materii oraz toksyn, a również zahamowaniem wszystkich innych funkcji regulacyjnych. ów swoisty „strajk” nerek oznacza poważne konsekwencje nie jedynie dla nich samych. Nieoczyszczona nasza krew dociera przecież do każdego narządu oraz tkanki, powodujac zaburzenia ich funkcji. Słowem, niewydolność nerek może sie żwawo przełożyć na niewydolność całego organizmu. Rozróżnia się dwa typy niewydolności nerek: ostrą oraz przewlekłą. Wbrew nazwie tę ostrą łatwiej opanować oraz wyleczyć. Natomiast przewlekła może być procesem postępującym oraz nieodwracalnym. Na szczęście wspólczesna medycyna potrafi mu się przeciwstawić oraz zastosować tzw. leczenia właściwego nerkozastępcze. Ustalono, że dolegliwości sercowo-naczyniowe występują dużo częściej u osób z przewlekłą chorobą nerek niż u pozostałych. Nierzadko ze skutkiem śmiertelnym. Z kolei niedokrwistość nerkowa przyczynia się do rozwoju dolegliwości układu krążenia, ponieważ serce, by zaopatrzyć się w tlen, musi pracować bardziej intensywnie. Wysiłek ow może doprowadzić do przerostu lewej komory serca oraz obniżenia jego wydolności.

Reklamy

Czy i jak można oszukać głód? Nie tylko dla odchudzających się

Posted on

Głodówka nie może być i nie jest najlepszym sposobem na odchudzanie. Najwyższy czas przestać łączyć te dwa pojęcia. Głodówka może być też lecznicza oraz oczyszczać organizm, ale nie sprawi, że schudniesz. Natomiast odchudzanie nie musi się wiązać z głodówką oraz liczeniem kalorii. Co robić by nie czuć głodu zbyt mocno? Przede wszystkim pij dużo wody. Szklanka wody z cytryna rano wyplucze toksyny nagromadzone w nocy. Wypita przed posilkiem, zapełni żołądek. Gdy starasz się schudnąć, burczenie w żołądku to także twój najgorszy wróg. A im dłużej trwa, tym wieksze może być niebezpieczeństwo, że wszystkie wyrzeczenia ostatniego tygodnia pójdą na marne. Napad gwaltownego głodu może zaprzepaścić także najskuteczniejszy oraz najlepiej ułożony plan odchudzania się. To także hormony mówią nam, że musimy coś tam zjeść. Na szczęście jesteśmy w stanie je oszukać. Oto kilkanaście prostych wskazówek, jak to także zrobić. Kiedy jesteś na diecie odchudzającej jadaj na mniejszych talerzach, a będziesz miala wrażenie, że zjadasz większa porcję. Glód chwyta zwykle po 2-3 godzinach od ostatniego posiłku. Objawia się skurczami żołądka, który zaczyna burczeć. Skoro zaglądasz do lodówki po kolacji , to także raczej zachcianka , a nie głód. Po spożyciu pokarmu następuje gwaltowny skok glukozy we krwi, poprzez co komórki beta wysp trzustkowych muszą wyregulować skok glukozy oraz wydzielają insuline. Insulina nasila transport glukozy do wnetrz komórek oraz następuje spalanie cukru. Ta regulacja powoduje uczucie głodu. Te wszystkie torty, batoniki, wafelki, ciasta, lody, cukierki potrafią nieźle namieszać w naszych dietach oraz żołądkach, przy okazji spędzając nam sen z powiek, kiedy stajemy na wadze. Od słodyczy się tyje – to także fakt. Ale następny fakt może być taki, że nieregularne odżywianie, brak ruchu, zła dieta, alkohol, jedzenie o późnych godzinach oraz podjadanie sprawiają, że przybieramy na wadze, przestajemy mieścić się w ubrania oraz czujemy się po prostu fatalnie. Mowi sie, że cel uświeca środki. A ty przecież zrobilabyś to wszystko lub blisko wszystko, by zyskać piękną sylwetkę. Sięgnij zatem do arsenału sprawdzonych sposobów, ktore pomogą ci skutecznie pokonać głód. Delektuj sie każdym kęsem pożywienia. Bardzo długo oraz dokładnie to wszystko przeżuwaj. Zrób krótka przerwe pomiędzy kolejnymi kęsami. Im dłużej trwa posiłek, tym szybciej pojawi się uczucie sytości. Poza tym, skoro posiłek może być lepiej pogryziony, ludzki żoładek będzie mniej obciążony oraz szybciej jego strawi. Skoro masz taka możliwość, zawsze wybieraj rybę zamiast mięsa. Może być ona bardziej sycąca od wołowiny czy może kurczaka: skoro dostarczymy sobie taką samą ilość kJ za pośrednictwem ryby oraz miesa okaże sie, że rybą bardziej sie najedliśmy. Utrzymuj w mieszkaniu wysoka temperature. Im chłodniej w pomieszczeniach, tym ludzie więcej jedzą. Pomiędzy innymi i dlatego w restauracjach zwykle panuje przyjemny chłód. Często osoby pragnące się odchudzać katują sie dziwnymi dietami, prowadzącymi do zaburzeń metabolizmu. Jak dostarczasz do organizmu za mało energii, to także wydaje mu się, że przyszla epoka lodowcowa, nie posiada dostępu do pokarmu oraz trzeba za wszelką cene oszczedzać zapasy energii, która posiada oraz każdą podana kalorie lepiej zachować na póżniej, niż marnotrawić. Jesteśmy przygotowani na przetrwanie w pierwszej kolejności, dopiero w następnej kolejności na ludzkie zdrowie a na końcu na spełnianie zachcianek, związanych z panującą w danym okresie modą.

Jak wiadomo rozsadny dietetyk zaleca stopniowe zmniejszanie ilości spożywanych kalorii, jednocześnie dbajac o wysoką jakość produktów. Współpracowałem z wieloma odchudzającymi sie osobami, które były nieraz w szoku „Tak dużo musze jeść? No co Ty!” Efekty miały dopiero po tym, jak przekonywały się do zwiększenia podaży kalorii. Gorzej może być gdy błędy żywieniowe spowodowały zaburzenia w gospodarce hormonalnej, wtenczas proces przywracania prawidłowej homeostazy organizmu to także cięższa praca niż jedynie zwiększenie ilości pokarmu oraz dodanie ćwiczeń. Czesto problemem może być również nadto mala ilość ćwiczeń, lub źle dobrane ćwiczenia. Głód może być jednym z pierwotnych popędów człowieka, ktory pozwalał utrzymać się mu przy życiu. A to także oznacza, że jego siła może być ogromna. Zatem wybacz sobie od razu, skoro w ostatnim czasie dużo razy przegrałeś walkę z nim, co w konsekwencji znowu zaprowadzilo Cię o północy do lodówki. Nie rozpoczynaj swojej walki z głodem od stawiania na tzw. silną wolę. Niektóre pokarmy mają szczególna zdolność do gwałtownego zwiększania cukru we krwi (tzw. produkty o wysokim IG), ktorych należy unikać (chleb pszenny, bagietki, makarony itd.). Jedząc często dostarczamy znacznie mniejszych ilości cukru oraz dzięki temu cukier może być spalany, a nie magazynowany w postaci tłuszczu. (to posiada również odmienne plusy, bo nie musisz zastanawiać się jak oszukać głód). Przede wszystkim zacznij pić dużo wody. Najlepiej niegazowanej, bo gazowana rozpycha ludzki żołądek oraz może powodować wzdęcia, skoro skarżysz sie na mniejsze albo większe problemy z trawieniem. Powinnaś mieć pod ręką pełną butelke, z ktorej bedziesz co pewien czas popijać wode. Nie chodzi o to, żebyś na raz wypiła 1,5 l płynu, bo aż tyle powinno się pić. Nie! Po prostu w przerwach pomiędzy posiłkami, zwłaszcza po wysiłku fizycznym, sięgaj po wodę. Parę lyków oraz na razie wystarczy. Dzięki temu nie bedziesz aż tak głodna oraz automatycznie nie będziesz obsesyjnie myślała o jedzeniu. Mówi sie, że cel uświęca środki. A ty przecież zrobilabyś to wszystko lub blisko wszystko, by zyskać piękną sylwetke. Sięgnij zatem do arsenalu sprawdzonych sposobów, które pomogą ci skutecznie pokonać głód. Unikaj widoku jedzenia. Gdy zobaczysz rurkę z bitą śmietaną albo ukochanego schabowego, ślinka napłynie ci do ust, także skoro niedawno zjadłaś obfity posiłek. Staraj się zatem nie oglądać reklam produktów spożywczych oraz programów kulinarnych w telewizji, książek oraz czasopism ze zdjeciami potraw. Zamiast pić sok owocowy, zjedz owoc, lub samodzielnie zrób z niego napój (w miarę możliwości nie obierając jego ze skórki). Owoce zawierają blonnik, którego pozbawiona może być większość soków. Osoby odchudzające się, czują lęk oraz niecheć do ćwiczeń siłowych, a to także tak naprawdę one są im często najbardziej potrzebne, by nakręcić metabolizm. Problemem może być też równie bardzo dobrze nadmierna ilość ćwiczeń, wspólpracowalem kiedyś z dziewczyna, której zalecałem trzykrotne zmniejszenie ilości wykonywanych ćwiczeń-długo się przełamywała, ale jak więc już to także zrobila, to także zaczeły się pojawiać efekty. Przegięcie w każda stronę może być niedobre. Ludzkie zdrowie wymaga zdrowego rozsadku. Musisz wiedzieć, że tak naprawdę istnieją dwa rodzaje głodu: jeden to także głód fizjologiczny, który rzeczywiście pojawia się w momencie ,w którym Twojemu organizmowi zwyczajnie brakuje energii. Drugi to także głód psychologiczny, który rodzi się pod wpływem działania bodźcow: wzroku, zapachu, stresu czy może w końcu złych nawyków. O ile z pierwszym rozprawiamy się zwykle dość szybko, by nie rzec – niezauważenie, o aż tyle z drugim mamy zdecydowanie wiekszy problem. Organizm może być wspaniała maszyną, która żwawo się uczy. Osoby, ktore jedzą nieregularnie częstą są głodne w ciągu dnia (i ciągle odczuwają głód) oraz zjadają znacznie więcej niż muszą. Dużo osob może być nauczonych pić w czasie posiłku. Gdy pijesz w czasie posilku kęsy pokarmu sklejają się dzięki temu masz więcej miejsca w żoładku. Nie jedynie zjadasz więcej, ale także jesz znacznie szybciej. Na widok ciast i ciasteczek cieknie nam ślinka oraz często nie potrafimy się im oprzeć. Dopiero po zjedzeniu jakieś babeczki okazuje się, że nie była ona wcale taka dobra, na jaką wyglądała… Często nie jesteśmy głodne, ale widok suto zastawionego stołu czy może sklepowej półki pełnej slodyczy sprawia, że najchętniej bez wahania rzuciłybyśmy się na jedzenie. Wydaje nam się wtedy, że jesteśmy głodne. Ale musisz nauczyć sie odróżniać głód faktyczny od urojonego. Skoro nie burczy ci w brzuchu oraz nie tracisz sił z głodu, jesz, bo masz na to także ochotę, a nie potrzebę. Wtenczas wygrywa łakomstwo. Mówi się, że cel uświęca środki. A ty przecież zrobilabyś to wszystko lub blisko wszystko, by zyskać piękną sylwetkę. Nie rozmawiaj podczas posiłku. Dyskutując zawzięcie, wspólnie z jedzeniem polykasz dużo powietrza. Wywołuje to także wzdęcia i kłopoty z przemianą materii. Nie jedz czytając albo oglądając telewizję. Zajeta śledzeniem akcji, nie zauważysz, jak pochłonęłaś mega paczkę chipsów albo solonych orzeszków. Nie kupuj również jedzenia, np. popcornu, do kina. Błonnik może być nie do przecenienia, bo sprawia, że czujesz się pełny. Codziennie dostarczaj swemu organizmowi 30 g tej substancji.

Niestety wielu ludzi posiada za malo motywacji do codziennych wyrzeczeń oraz poprzez to także próbują odchudzać się zrywami a w ow sposób jedynie szkodza swojemu zdrowiu. Trzeba długofalowej oraz ukierunkowanej pracy każdego dnia oraz zmiany stylu życia. Głód to także taki stan, który posiada Cię informować, że nastapi u Ciebie chwilowy kryzys energetyczny. I dlatego czujesz sie bardziej ospały, czasem boli Cię głowa, a czasem przeciwnie – jesteś nerwowo pobudzony. Aż tyle na zewnątrz. W środku dochodzi do spadku glukozy, aminokwasów oraz kwasów tłuszczowych we krwi, co mocno przyspiesza całą elektrykę : w podwzgorzu, czyli w miejscu w mózgu odpowiedzialnym za uczucie głodu, neurony zachowują się tak, jakoby miały ADHD. Sa mocniej pobudzone oraz wspólnie z kora mózgowa działaja na ośrodek głodu. Oprócz tego metabolizm zaczyna zwalniać, podwyższa się poziom greliny, zwanej hormonem glodu, a temperatura ciala zaczyna spadać. Skoro tego kryzysu nie opanujesz, czyli zwyczajnie czegoś nie zjesz, może dojść do sytuacji awaryjnej. A jak coś tam sie psuje to także przestaje działać. Twój organizm rownież może zacząć odmawiać posłuszeństwa , co odczujesz w pierwszej kolejności jako osłabienie. Naturalnie organizm zwykłego człowieka musial przyzwyczaić do różnorodnych warunków, zatem może być gotowy na różnego rodzaju awarie. Wtenczas wykorzystuje plan B, czerpie energię z zapasów, czyli robi to, co w czasie odchudzania może być kluczowym momentem. Oraz dodatkowo mocno spowalnia tempo przemiany materii. Jak może być kryzys, to także przecież trzeba oszczedzać, zatem oraz Twój organizm musi zachować energię na gorsze czasy. Prowadzono dużo badań na temat snu oraz odchudzania. Gdy śpisz za mało masz zaburzony poziom hormonów (głównie spadek poziomu leptyny, i wzrost greliny). Takie działanie powoduje znaczący wzrost apetytu oraz uczucia głody także wkrótce po posiłku. I dlatego osoby niewsypane jedza więcej. Nigdy nie wybieraj się na zakupy na głodzie – wtenczas kupisz wszystko, co wpadnie ci w ręce, a po drodze wpakujesz w siebie kilkaset dodatkowych kalorii, próbując produkty dostępne na degustacjach. Skoro chcesz oszukać także swoje oczy nasze (a przy tym żołądek), nakladaj porcje na male talerzyki. Może być wciąż jeszcze jeden trik, ktory pomoże ci oszukać wilczy apetyt – jedzenie z ciemnych półmisków. I dlatego zamiast nakładać sobie obiad na wielki biały talerz, siegnij po nieduży oraz czarny. Nałożysz sobie mniej, a zatem jednocześnie zjesz mniej. Warzywa typu marchewka czy może ogórek krój w plasterki – także odniesiesz wrażenie, że masz wiecej do zjedzenia. Przekonaj się do pieczywa pełnoziarnistego – może być ono pięciokrotnie bardziej sycące od pszennego oraz pszenno-żytniego. Nie ufaj produktom light. Badania pokazuja, że osoby, ktore decydowaly się na muffinke w normalnej wersji w ciągu następnych 24 godzin zjadły mniej od tych, które wolały babeczkę w wariancie odtłuszczonym. Unikaj przyjemnych zapachów. Kiedy wchodzisz np. do piekarni, sama woń slodkich wypieków sprawia, że organizm wydziela zwiększone ilości insuliny. Wydaje ci się, że jesteś głodny, chociaż z pewnością tak nie jest. Skutecznia dieta odchudzająca, często wymaga od nas niemożliwego, jak drastyczne ograniczenie kalorii, meczące ćwiczenia. To także może Cię osłabić, co sprawi że spadnie Ci motywacja do dalszego odchudzania. Skoro chcesz przyspieszyć swoje odchudzanie pamiętaj, by unikać półproduktów. Te produkty bowiem zawierają cukier, syrop kukurydziany i modyfikowaną fruktozę. Te składniki hamują szybkie odchudzanie wiec ich szczegolnie nie polecam Ci w czasie odchudzania z brzucha. Zawsze, gdy masz ochotce na zjedzenie czegoś niezdrowego, natychmiast sięgaj po owoce. Wypij szklankę cieplej wody, najlepiej z cytryną. Ciepła woda, wypełniajac żoładek, na pewien czas oszuka receptory w żołądku, które później wyślą do podwzgórza informację –jestem głodny. Sok z cytryny doda smaku oraz podkręci spalanie kalorii. Umyj zęby, zbyt trudno powiedzieć, czy może może być jakieś naukowe uzasadnienie tego uniku, ale może być to także przetestowane oraz faktycznie działa. Być też może to także zasługa mięty, lub faktu, że jak więc już umyłeś nasze zęby to także szkoda Ci może być znów brudzić. Tak czy może owak warte zastosowania. Temperatura posiada znaczenie, kiedy wychłodzisz organizm, mocniej odczuwasz glód. Im zimniej tym więcej jesz im cieplej tym mniej. Witamina C wspomaga produkcję kartyniny – białka odpowiedzialnego za spalanie tłuszczy. I dlatego warto zaopatrzyć się w duże ilości cytryny. Żeby oszukać głód, skoncentruj się także na samym jedzeniu oraz sposobie, w jaki przyjmujesz pożywienie. Jedzenie w pośpiechu, na stojąco wciaż jeszcze nikomu nie wyszlo na dobre. Na posiłek powinnaś poświęcić ok. 20 minut. Dokladnie przeżuwaj każdy kęs, nie jedz szybko, nie rzucaj się na jedzenie. Lepiej jedz czesto, ale mniej – dzięki temu nie doprowadzisz się do wygłodzenia oraz nie zjesz ogromnego obiadu i dwóch równie dużych dokładek. Nie rozmawiaj w trakcie jedzenia, bo wtenczas polykasz powietrze – wzdęcie murowane. Oraz zastanów się, czy może naprawdę potrzebujesz dokładki. Skoro znow kieruje toba łakomstwo, lepiej odpuść.

Schorzenia kręgosłupa – co warto wiedzieć?

Posted on

Zajmiemy się dzisiaj problemami i schorzeniami związanymi z kręgosłupem. Kregosłup zwykłego człowieka nie może być idealnie prosty: u niemowląt posiada kształt łuku; u osoby dorosłej wygina się do przodu na odcinku szyjnym i ledźwiowym, z kolei nieco do tyłu na wysokości klatki piersiowej oraz nasze kości krzyżowej. Wygięcia fizjologiczne zwane są kifoza oraz lordozą. Oba typy powinny przybrać postać pogłębiona, wymagającą leczenia. Dolegliwości kręgosłupa sa jedną z najczęstszych przyczyn wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Nic dziwnego, dolegliwości kręgosłupa zwykle powoduja dolegliwości, które ograniczaja normalną aktywność. Najczęściej może być to również ból kręgosłupa, chociaż powinny wystąpić również odmienne objawy. Sprawdź, jakie są najczęstsze dolegliwości kręgosłupa. Czasem na wytartych kręgach powstają osteofity – chrzęstne oraz kostne narośla, ktore zniekształcaja staw. Naciskając na nerwy, powodują bol podczas poruszania. Bóle sprawiają, że staramy się jak najmniej ruszać oraz przybieramy nienaturalną postawę. A to również prowadzi do oslabienia mięśni oraz przeciażeń. Bólu pleców nie można lekceważyć. Może być też sygnalem, że coś tam złego dzieje się z twoim kregosłupem.

Jak wiadomo zwyrodnienia, dyskopatia, rwa kulszowa to również jedynie niektóre choroby, na jakie jesteś narażony, zwlaszcza skoro prowadzisz siedzący sposób życia, podnosisz ciężkie rzeczy, masz nadwagę albo wadę postawy. Koniecznie zgloś się do lekarza, kiedy ból nie ustępuje poprzez dwa tygodnie. Z chwilowymi dolegliwościami poradzisz sobie sam. Gdy kręgosłup się buntuje, zastosuj odpowiednią terapię. Odpowiednio się polóż, usiądź, uprawiaj regularnie sport, a skoro to również to wszystko nie pomaga, idź do specjalisty. Zaniedbanie bólu kręgosłupa prowadzi do kalectwa. Kifoza to rownież wygięcie kregosłupa ku tyłowi na odcinku piersiowym oraz krzyżowym. Kształtuje sie wciąż jeszcze w okresie płodowym, ulegając utrwaleniu w pierwszych latach życia. Pod wpływem urazów albo schorzeń, takich jak gruźlica albo krzywic, może ulegać patologicznemu przerostowi, który w większości przypadków można skorygować poprzez regularną gimnastykę korekcyjną oraz fizykoterapię. W ciężkich przypadkach konieczne może się okazać nałożenie gorsetu, a także leczenia wlaściwego operacyjne. Dolegliwości kręgosłupa to również grupa schorzeń, z którymi zmaga się większość ludzi. Nic dziwnego, kręgosłup pełni bowiem ważną rolę – utrzymuje cale ludzkie ciało w pozycji wyprostowanej. Niestety, z biegiem czasu nieubłaganie sie zużywa. Procesowi temu podlegają również kości, stawy, więzadła oraz mięśnie. Wówczas najczęściej pojawia się ból kregosłupa, chociaż powinny wystąpić również inne, poważniejsze objawy. By zminimalizować skutki zwyrodnienia stawow kręgosłupa, należy czynnie odpoczywać, zażywając regularnie ruchu na świeżym powietrzu – dzięki temu wzmocnisz mieśnie oraz kości, rozluźnisz się. Zwyrodnienia kręgosłupa powstają z różnorodnych powodów oraz prowadzą do uszkodzenia krążków międzykręgowych, zbudowanych z chrząstki. Wtenczas chrząstka robi się coraz cieńsza, powstają na niej rysy oraz nierówności. Z czasem znika zupełnie, a wtenczas nasze kości ocieraja sie o siebie, powodując mocny ból. Ponadto chrząstka zmienia swoja strukturę oraz powstają na niej wyrośla mogące wywołać ucisk na rdzeń kręgowy oraz nerwy odchodzące od rdzenia kręgowego. Na kręgach powinny również powstać zniekształcające staw osteofity – chrzęstne oraz kostne narośla. One również, naciskając na nerwy, powodują ból kręgosłupa. Lordoza to również wygięcie kręgosłupa w strone brzuszną na odcinku szyjnym oraz ledźwiowym. Też w tym przypadku skrzywienie może nabrać charakteru patologicznego, które wymaga leczenia. Zmiany zwyrodnieniowe stawów kręgosłupa są spowodowane brakiem ruchu i nadwagą. Nie bez znaczenia są również skłonności genetyczne. Nasze kości tworzące nasze stawy kręgosłupa oddzielone są chrząstkami, działającymi podobnie do łożysk kulkowych. Podczas ruchu „smarowane” są poprzez płyn maziowy zapewniający im poślizg. Skoro jednakże spędzamy większość czasu w jednej pozycji, płyn zanika. Wtenczas zwiększa się tarcie oraz dochodzi do mikrourazów chrząstki. Jej poszarpane krawędzie uszkadzają z kolei kości. Z czasem goją sie, ale zostają blizny ograniczające elastyczność stawow. Pojawia sie również ból, który sprawia, że staramy się oszczędzać kregosłup oraz jak najmniej się ruszamy. Prawdopodobnie żaden system w organizmie zwykłego człowieka nie odgrywa tak ważnej roli dla ludzkiego zdrowia i długiego oraz aktywnego życia, jak kręgosłup. Kręgosłup tworzy swego rodzaju oś ciala człowieka. Górna jego sekcja łączy sie z czaszką, dolna – z kośćmi miednicy. Kręgosłup składa się z 33–34 kregów, zbudowanych z trzonu kręgu, łuku kręgu i wyrostków. Wyróżnia się następujące odcinki kręgosłupa: szyjny(7 kręgów), piersiowy (12 kręgów), lędźwiowy (5 kręgów), krzyżowy (5 kręgów) i ogonowy (4–5 kręgów). Kregi odcinka szyjnego, piersiowego oraz lędźwiowego połączone są ze sobą przy pomocy krążków międzykręgowych (dysków), więzadeł oraz stawów. Amplituda wychyleń pomiędzy dwoma kręgami może być niewielka, jednakże ogólem odcinki te są dość ruchome. Kręgi odcinka piersiowego kręgosłupa połączone są z żebrami oraz wraz z mostkiem tworzą klatkę piersiową. Skolioza to również skrzywienia kręgosłupa, ktore powstają w wyniku nadmiernych obciążeń, niewłaściwej postawy, schorzeń oraz urazow. Powinny rozwinąć się w każdym wieku, chociaż najczęściej ujawniaja się w okresie intensywnego wzrostu. Leczenie, w zależności od stopnia zaawansowania skrzywienia, obejmuje gimnastykę korekcyjną, zastosowanie gorsetu ortopedycznego, a również zabiegi operacyjne. A brak ruchu pociaga za sobą przykurcz więzadeł oraz zaniki mięśni stabilizujących kregosłup.

Niestety z czasem zbyt trudno może być wykonywać najprostsze ruchy, np. wstawanie, siadanie. Wewnatrz kręgów znajdują sie otwory, które wspólnie tworzą kanał kręgowy, poprzez który przechodzi rdzeń kręgowy. Pomiędzy każdą z par kręgów znajdują się otwory, poprzez które przechodzą odchodzące od rdzenia kręgowego naczynia nerwowe. Każdy z nerwów rozpoczyna się od dwóch korzeni: przedniego oraz tylnego. Wrażliwe tylne korzenie nerwowe przewodza do rdzenia kręgowego informacje na temat stanu wszelkich układów oraz organow. Poprzez przednie korzenie nerwowe, motoryczne, przechodza sygnały z ośrodkowego układu nerwowego do mięśni oraz innych organów. Ogółem w organizmie znajduje sie 31 par korzeni nerwowych: 8 szyjnych, 12 piersiowych, 5 lędźwiowych, 5 krzyżowych oraz jedna w odcinku guzicznym (ogonowym). Obydwa korzenie nerwowe łączą się w jeden nerw. Dyskopatia to również najczęściej występująca przyczyna dolegliwości bolowych pleców. Zwyrodnienie dotyka nie samych kregów, a łączących je krążków międzykręgowych. Krążek międzykręgowy (dysk) może być zbudowany z jądra miażdżystego, otoczonego poprzez tzw. pierścień włóknisty, zlożony z włókien kolagenowych. Czasem – z racji wieku albo pod wpływem przeciążeń, jakim poddawany może być kregosłup – dochodzi do przemieszczenia albo zwyrodnienia jądra miażdżystego, które – uciskajac na pierścień – powoduje uporczywe dolegliwości bólowe, zaburzenia czucia, niedowłady, a także zanik mięśni. U niektórych pacjentów objawy ustępuja samoistnie. Niestety, dużo przypadków dyskopatii wymaga rehabilitacji, a także leczenia właściwego operacyjnego. Zesztywniajace zapalenie stawów kręgosłupa to również dolegliwość reumatyczna, której pierwsze objawy to również poranna sztywność oraz bóle odczuwane w dolnej partii pleców. Z czasem obejmuja one wyższe części składowej kregosłupa. Kiedy docierają do szyi, nasze stawy kręgosłupa zespalają się, więzadła oraz jądra miażdżyste twardnieją, a sam jeden kręgosłup wygina się w łuk oraz sztywnieje. Nie można zapobiec tej chorobie, z kolei celem leczenia właściwego może być jak najdłuższe utrzymanie elastyczności kręgosłupa. Popularnie nazywana wypadnięciem dysku. To również dolegliwość krążka międzykręgowego spowodowana nagłym albo przewleklym przeciążeniem lub zmianami zwyrodnieniowymi związanymi z wiekiem. Na skutek przerwania pierścienia wlóknistego dochodzi do wysunięcia albo wypadnięcia jądra miażdżystego. Powstała wypuklina albo przepuklina dyskowa może uciskać na rdzeń albo korzenie nerwów. Pojawia sie ostry ból, uniemożliwiajacy poruszanie. Potęguje jego skurcz mięśni, ktore usiłują ochronić kręgosłup przed poważnym uszkodzeniem. Jeśli jądro nie uciska na nerw, ból może być niewielki, zatem jego bagatelizujemy. Tymczasem wypadający dysk staje sie coraz cieńszy oraz przestaje pełnić funkcję amortyzatora. I dlatego dyskopatię zawsze trzeba leczyć. Przyczyna klopotów są słabe mięśnie brzucha, nieumiejętne dźwiganie, wady postawy, nadwaga oraz urazy. Dyskopatia to rownież popularne wypadnięcie dysku – pierścień włóknisty zostaje przerwany oraz wysuwa się jądro miażdżyste. Powstały w ów sposób obrzęk uciska na rdzeń kręgowy albo korzenie nerwów. Może do tego doprowadzić przewlekłe przeciążenie lub zmiany zwyrodnieniowe zwiazane z wiekiem. Niezależnie od przyczyny, ból uniemożliwia poruszanie. Potęguje jego skurcz mięśni, które usiłują ochronić kręgosłup przed poważnym uszkodzeniem. Zdarza sie też, że jądro nie uciska na nerw. Dolegliwości nie są wtenczas tak dokuczliwe oraz je bagatelizujemy. Tymczasem dysk staje się cieńszy oraz cieńszy, aż w końcu nie może więc już być też amortyzatorem. Jak radzić sobie z takim bolem? Trzeba położyć sie plasko na plecach, ewentualnie podłożyć pod nogi poduszki, tak by kolana oraz biodra były pod katem prostym, oraz czekać aż minie. Powinno to również nastąpić w ciągu doby. Skoro tak się nie dzieje, należy zglosić się do lekarza. Specyficzna budowa kręgosłupa chroni nasz mozg oraz rdzeń kregowy przed wstrząsami oraz urazami. Zdrowy kręgosłup pozwala na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, a co za tym idzie na zdrowe oraz pelnowartościowe nasze życie człowieka. Jesteśmy w stanie i dlatego tak ważne jest, by dziecko utrzymywało prawidłowa postawę. Skoro jednakże kręgosłup może być slaby, skrzywiony, skoro odstępy pomiędzy poszczególnymi kręgami sa mniejsze niż być też powinny albo posiada miejsce jakaś inna patologia, włókna nerwowe są uciskane, ich ukrwienie może być słabsze, a to rownież z kolei może doprowadzić do ich dysfunkcji w przewodzeniu impulsów nerwowych oraz przekazywaniu poleceń do mieśni oraz organów wewnętrznych. Inaczej mówiac, dochodzi do zaklócenia pracy ukladów organizmu. Częsta dolegliwością, z reguły towarzyszącą dyskopatii oraz dającą podobne dolegliwości, może być tzw. kręgozmyk, czyli przesunięcie sie kręgów względem siebie. Przesunięcie to również powstaje pod wpływem długotrwałego utrzymywania nieprawidlowej postawy, urazów, predyspozycji genetycznych, a także – wykonywania gwałtownych ruchów. Kręgozmyk najczęściej dotyczy odcinka lędźwiowego; z reguły wymaga rehabilitacji. Popularnie nazywana rownież wypadaniem dysków, czyli płaskich, okrągłych poduszeczek oddzielajacych kręgi. Chociaż mówimy o wypadaniu dysków, w rzeczywistości nie wysuwają się one całe, jedynie przemieszczają się częściowo. Zakłócają symetrię kręgosłupa oraz uciskają na nerwy przechodzące poprzez kanał kręgowy albo wychodzące z wychodzące z niego. Powoduje to również mocny ból. Czasem tak silny, że w ogóle nie można się poruszać. Dyskopatia dotyczy najcześciej szyjnego oraz lędźwiowego odcinka kręgosłupa – zwykle przesuwa się krążek znajdujący sie pomiędzy 4. a 5. kręgiem ledźwiowym. Przyczyną kłopotów z dyskami są nadto słabe mięśnie grzbietowe, pogłębiające się wady postawy, mechaniczne urazy kregosłupa i znaczna nadwaga oraz otyłość.

Czasami zdarzają się ponadto takie uszkodzenia kregosłupa, które bezpośrednio nie powodują bolu, ale doprowadzają do poważnych problemów w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych. W zależności od tego, które dokładnie z włókien nerwowych zostało naruszone, w organizmie pojawiają sie problemy z funkcjonowaniem żołądka, wątroby, niedokrwistość wegetatywna, przewlekłe dolegliwości dróg oddechowych, dolegliwości układu moczowo-płciowego. Wady kręgosłupa powinny doprowadzić do dolegliwości praktycznie wszelkich narządów. Nie może być to, rzecz jasna, jedyna przyczyna wszystkich chorob, skoro jednakże wady te nie zostaną skorygowane, niewielkie są szanse na całkowite wyleczenie. Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK), czyli przewlekły stan zapalny obejmujący nasze stawy krzyżowo-biodrowe, pierścienie, więzadła oraz drobne nasze stawy miedzy kręgowe, to również niezwykle poważna oraz uciażliwa dolegliwość, należąca do grupy dolegliwości reumatycznych. Dolegliwość posiada charakter rzutowo-remisyjny oraz najcześciej dotyka osoby młode, miedzy 15 a 18 rokiem życia; 2-3 razy dużo częściej mężczyzn, niż kobiety. Poczatkowo objawia sie bolami w odcinku krzyżowym oraz lędźwiowym, z kolei w następnym etapie prowadzi do ograniczenia ruchomości stawow aż do ich całkowitego zesztywnienia. Leczenie, obok intensywnej gimnastyki podtrzymujacej ruchomość stawów, polega na aplikacji lekow immunosupresyjnych oraz przeciwzapalnych. W ostatnim czasie wprowadzono nowy element terapii tzw. terapię biologiczną, podczas której podawane są substancje występujące naturalnie w organizmie człowieka, w celu powstrzymania procesów patologicznych. Wraz z wiekiem nasze nasze kości stopniowo tracą wapń. Stają się porowate, kruche oraz łamliwe. Proces ów dotyczy przede wszystkim kręgów kregosłupa, nasze kości udowych oraz przedramion. Efektem osteoporozy może być nadmierna sklonność do łamania się nasze kości i zmniejszenie wzrostu (czasem także ponad 10 cm!). Podobnie jak zmiany zwyrodnieniowe, osteoporoza może być częścią naturalnego procesu starzenia sie organizmu, ale może postępować znacznie szybciej, kiedy w naszej diecie może być za malo wapnia, nadużywamy alkoholu oraz nałogowo palimy, u kobiet gdy wchodza w okres menopauzy oraz tracą estrogeny korzystnie wpływające na system kostny. Pierwsza oznaką może być mocny ból oraz poranna sztywność kręgosłupa lędźwiowego. Z czasem dolegliwość obejmuje coraz wyższe partie. Poszczególne kręgi zaczynaja sie zrastać, co utrudnia poruszanie oraz oddychanie. Leczenia właściwego polega na łagodzeniu bólu i hamowaniu rozwoju choroby. Chorzy powinni być też pod opieką reumatologa. Poprzez lata rozwija się niepostrzeżenie, okradając szkielet z masy kostnej. W końcu nasze kości stają się tak słabe, że zaczynają wołać o ratunek. Najczęstszym objawem są bóle w okolicy kręgosłupa występujące podczas siadania oraz wstawania. Kiedy dolegliwość może być zaawansowana, ból zlokalizowany w piersiowym albo lędźwiowym odcinku, towarzyszy blisko wszystkim czynnościom oraz może być wynikiem powolnych złamań kręgosłupa. Pojawienie się nagłego, ostrego bólu świadczy o tzw. kompresyjnym złamaniu kregosłupa. Plecy zaokraglaja sie.

Właściwości zdrowotne rumianku

Posted on

Dzisiaj zajmiemy się jednym z popularniejszych ziół – czyli naszym bohaterem będzie rumianek. Podobno lecznicze właściwości rumianku lekarskiego zachwycały oraz intrygowały co najmniej od czasow starożytnych (naukowcy podejrzewają nawet, że dziesiatki tysięcy lat temu korzystali z nich neandertalczycy). Długa lista dolegliwości które leczył rumianek, sprawiły, że w wielu kulturach uważano jego za dar bogów (w starożytnym Egipcie widziano w nim kwiat boga Slońca, dla Anglików z kolei był jednym z dziewięciu ziół ofiarowanych światu poprzez boga Woden, zsyłającego dolegliwości oraz uzdrowienie). Drobne, biało-żółte kwiaty rumianku zawieraja substancje, ktore rzadko występują w świecie roślin. Rumianek zawiera przede wszystkim wyjątkowo dużą ilość (nawet do 1,5 proc.) olejku eterycznego bogatego w zwiazki o specyficznych właściwościach leczniczych, m.in. działający przeciwalergicznie chamazulen, a również alfa-bisabolol oraz jego tlenki. W kwiatach są także flawonoidy, spiroeter, fenolokwasy, fitosterole, poliacetyleny, garbniki katechinowe, gorycze, zwiazki kumarynowe oraz śluzowe, cholina, witamina C oraz liczne sole mineralne.

Własnie tej różnorodności składników rumianek zawdzięcza opinie jednej z najcenniejszych roślin leczniczych. Rumianek pospolity wykazuje najszersze wlaściwości lecznicze. Od wiekow stosuje sie jego ze względu na cechy przeciwzapalne, bakteriostatyczne, przeciwbakteryjne. Naparów z rumianku używa się do przemywania zbyt trudno gojących się ran, ponieważ wykazuje on właściwości antyseptyczne. Rumianek należy do tradycyjnych środków łagodzących dolegliwości, m.in. ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaburzenia trawienia, wzdęcia oraz dużo innych. Można jego także używać w umiarkowanych stanach zapalnych, podrażnieniach skory oraz błon śluzowych. Z pewnością powinien znaleźć się w naszych domowych apteczkach. W ludowych wierzeniach przypisywano mu wlaściwości magiczne, np. umycie rak w jego wywarze mialo pomagać w walce z grzesznymi myślami, a skropienie domu wyciągiem z rumianku miało chronić dom przed złymi urokami. Na jego sile poznała się także medycyna ludowa, w której rumianek wykorzystywany może być od dawna. Swoje dzialanie zawdzięcza cennym substancjom: olejkom eterycznym, flawonoidom, pochodnym kumarynowym, a również kartoneidom, cholinie oraz solom mineralnym. Można stosować jego zewnętrznie oraz wewnętrznie. Istnieje dużo roślin, których lecznicze działanie znane może być od wieków. Jedną z nich może być niezwykle popularny (tak w Europie, jak oraz na świecie) rumianek. Dobroczynne działanie tego niepozornego kwiatka znane są wszystkim, szczególnie mamom małych dzieci oraz blondynkom. Przy tym wszystkim urocze białe kwiatki kojarzą sie z czystością oraz niewinnością. Są wspaniałą ozdoba przydomowych ogródków. Rumianek posiada dużo zastosowań. Najbardziej znane są jego właściwości antyseptyczne. W jego koszyczkach znajduje się dużo leczniczych substancji, m.in. chamazulen, bisabolol – substancja czynna znajdujaca się w olejku rumiankowym, flawonoidy, kumaryny, śluz, witamina C oraz sole mineralne. Napar z jego kwiatów zawiera azulen, który pomaga łagodzić podrażnienia oraz stany zapalne i ulatwia gojenie się ran. Herbata rumiankowa pomaga leczyć zatrucia pokarmowe oraz ratuje nas przed skutkami nadto wielu wieczornych drinków – łagodzi objawy zatrucia alkoholowego oraz zapobiega mdłościom. Wprawdzie przy bólach gardła najczęściej sięgamy po szałwię, nie mniej jednak rumianek również wspaniale poradzi sobie z przeziębieniem. Bardzo dobrze może być płukać gardlo naparem z rumianku, ale również jego pić. Pomoże nam on poradzić sobie z infekcjami górnych dróg oddechowych oraz obniży goraczkę. Napar taki posiada także łagodne dzialanie rozkurczowe, co docenią nie jedynie panie, ale także matki – pomaga on niemowlętom przy kolkach oraz gazach. Regularne picie herbaty rumiankowej pomaga regulować pracę jelit oraz nerek. Docenią ją także osoby z zapaleniem pęcherza. Rumianek może być prawdpodobnie najbardziej znaną oraz najbardziej popularną rośliną leczniczą w Europie. Jakość polskiego Rumianku znana może być na całym świecie. Może być to także jedna z najczęściej stosowanych roślin leczniczych w medycynie ludowej w leczeniu ropni, czyraków oraz stanów zapalnych skory. Starożytni Egipcjanie oraz Grecy używali rumianku dla uzdrowienia, co więcej ofiarowywali jego także swoim bogom. Innym zastosowaniem rumianku może być używanie jego jako środku przeciwbólowego oraz przeciwgorączkowego, a również do leczenia właściwego bolu głowy oraz nerek, wątroby oraz pecherza moczowego i innych dolegliwości. Obecnie rumianek lekarski (inne nazwy rośliny to także rumianek pospolity, rumianek prawdziwy) może być jednym z najlepiej znanych oraz najczęściej wykorzystywanych w medycynie naturalnych środków leczniczych. Stosuje się jego m.in. w problemach z trawieniem, wzdęciach, w przypadku nadmiernego stresu. Rumianek to także roślina jednoroczna o silnym, charakterystycznym zapachu. Łodyga rumianku może być wzniesiona 15-50 cm wysokości oraz rozgałęziona – na szczytach rozgałezień tworzą sie koszyczki kwiatowe o średnicy 1,5-2,5 cm ze stożkowatym, pustym w środku dnem kwiatowym. Kwiaty jezyczkowe (brzeżne) są biale, a kwiaty rurkowate (wewnętrzne) – żółte. Rumianek kwitnie od maja do września. Ze względu na dzialanie wiatropędne i rozkurczające, może być pomocny w dolegliwościach ze strony układu pokarmowego, jak wzdęcia, bóle brzucha, zaparcia, biegunki. Rumianek posiada zastosowanie przede wszystkim przy problemach żoładkowych oraz jelitowych. Flawonoidy zawarte w kwiatach działają rozkurczowo na mieśnie gladkie jelit, przywraca prawidłowe ruchy perystaltyczne jelit, zapobiega wzdęciom, wspomaga procesy trawienia. Łagodzi objawy uczucia palenia, wymioty oraz złe samopoczucie. Może być nieoceniony w bólach żoładka związanych ze stresem oraz nerwowością. Skoro mamy problemy z zasypianiem, to także do wieczornej kąpieli warto wlać zaparzony rumianek. Parę minut w wannie z ciepłą wodą oraz będziemy spać jak dzieci. Taka kąpiel redukuje stres oraz zmęczenie i uspokaja. Poprawia nastrój oraz może działać wspomagająco w leczeniu depresji. Inhalacje z rumianku pomagaja walczyć z katarem oraz bólami glowy. Nalewki spirytusowe z rumianku leczą problemy trawienne oraz bóle brzucha. Przyniosą rownież ulgę osobom, które meczy zgaga. Skoro dużo pracujemy przy komputerze oraz mamy zmęczone i suche oczy, z pewnością docenimy kojące działanie naparu z rumianku. Służyć on może do płukania oczu albo do robienia okładów na spuchnięte powieki. Okłady z rumianku pomagają przy bólach migrenowych i napieciowych. Rumianek występuje powszechne wzdluż dróg i w zarośniętych miejscach. Mimo, iż rumianek może być bardzo dobrze znaną rośliną leczniczą, może być on często mylony z innymi podobnymi do niego gatunkami, które są nie mniej jednak bezwonne albo o nieprzyjemnym zapachu.

Jak wiadomo kwiaty rumianku powinny być też gromadzone od końca kwietnia do początku lata. Suszenie oraz przechowywanie kwiatów wymaga dużo zaangażowania z naszej strony ponieważ przechowywane oraz suszone w niewłaściwy sposob powinny żwawo stęchnać. Główki kwiatowe powinny być też rozlożone oraz wysuszone dość szybko. Po wysuszeniu, kwiaty rumianku powinny być też przechowywane w pudełkach papierowych, w celu uniknięcia wilgoci. Rumianek posiada szereg zdrowotnych właściwości. Zawarty w nim olejek eteryczny posiada działanie antyalergiczne, bakteriobójcze oraz przeciwzapalne. Herbatka z rumianku skutecznie uspokaja oraz koi stargane nerwy. Może być też także pomocna w walce z bezsennością. Rumianek posiada właściwości rozkurczowe, zatem skutecznie likwiduje wzdęcia. Wspomaga trawienie oraz stosowany może być do pobudzania apetytu. Napar z rumianku służy do płukania jamy ustnej w przypadku zapalenia dziąseł. Rumianek pospolity to także jedną z najbardziej znanych oraz popularnych roślin leczniczych. Surowcem zielarskim sa wysuszone koszyczki, które zbiera się na poczatku kwitnienia (gdy kwiaty języczkowe wciąż jeszcze nie zwisaja). Zbiór najlepiej przeprowadzać w suche, słoneczne dni, w godzinach popołudniowych – wtenczas rośliny zawierają najwięcej substancji czynnych. Koszyczki suszy sie w przewiewnym oraz zacienionym pomieszczeniu rozłożone cienka warstwą. Koszyczki rumianku zawierają przede wszystkim olejek eteryczny, w którego skład wchodzi glównie chamazulen i bisabolol. Rumianek zawiera rownież flawonoidy, kumaryny, terpeny, kwasy organiczne, cholinę, śluzy oraz sole mineralne. Rumianek może być też używany zarówno zewnętrznie, jak oraz wewnętrznie. Stosowany na skórę wspomaga leczenia właściwego zranień, owrzodzeń, wyprysków, hemoroidów, zapalenie sutka, pieluszkowego zapalenia skóry niemowląt, zapalenia spojówek, a również schorzeń reumatycznych oraz neurologicznych – dna, rwa kulszowa. Spożywany wieczorem wspomaga leczenia właściwego bezsenności, nocnych koszmarów, a również brak laknienia i chorobe lokomocyjną, kiedy może być pity na pólgodziny przed podróżą samochodem.Koszyczek rumianku może być składnikiem wielu gotowych preparatów oraz mieszanek leczniczych. Rumianek powoduje także łagodzenie obrzęków. Może być idealny na spuchniete oczy, a również na oczy nasze przemęczone. Wystarczy zrobić sobie okład z torebki herbatki rumiankowej. Zatem już w starożytności uznawano dobroczynne działanie rumianku. Podobno z dobrodziejstw tej rośliny korzystali także neandertalczycy. Starożytni uważali, że białe kwiatki o leczniczej mocy sa darem od bogów oraz nie zapominali o dodawaniu ich do składanych bogom ofiar. W krajach Europy północnej rumianek poświęcony był bogu słońca – Baldurowi. Średniowieczne przesady nakazywaly zbieranie rumianku jedynie w noc świetego Jana. Podobno miewał on wtenczas największą moc. Wszędzie uważano, że tą cudowną roślina można leczyć większość schorzeń. W XV wieku udało się uzyskać olej rumianku. Od tej pory roślina zatem już na trwałe weszla w skład większości mikstur leczniczych. Współczesna medycyna potwierdza tradycyjne właściwości lecznicze, które przypisuje się dla rumianku. Glównym aktywnym składnikiem olejków eterycznych występujących w kwiatach rumianku sa azuleny. Dzięki swoim właściwościom powinny one brać udział w działaniach antyalergicznych, bakteriobojczych oraz przeciwzapalnych. Rumianek może być cudownym ziołem działającym rozluźniająco na system nerwowy, jak oraz dobrodziejstwem dla układu pokarmowego. Charakteryzuje się cudownymi właściwościami. Może być doskonałym ziolem, z ogromnym spektrum działania. Herbatki z rumianku powinny być też stosowana podczas przeziębienia. Stosując napar z rumianku można leczyć zapalenie górnych dróg oddechowych, jamy ustnej albo gardla. Osobom cierpiącym na zaburzenia układu pokarmowego zaleca się picie herbatki rumiankowej, która łagodzi napięcia jamy brzusznej, pomaga także w łagodzeniu kolki u niemowląt, rozładowywuje gazy, uśmierza ból brzucha. Dla osób, ktore prowadza dość stresujący sposob życia, herbatki z rumianku powinny być też dobrą alternatywa dla syntetycznych preparatow. Wskazane może być pić herbatki z rumianku profilaktycznie, także kiedy jesteśmy zdrowi. Rumianek pospolity posiada właściwości przeciwzapalne, rozkurczające mieśnie gładkie, przyspieszające gojenie się ran, dezodoryzujace, przeciwbakteryjne oraz neutralizujace toksyny bakteryjne, pobudzające przemiane materii w skórze.

Natomiast koszyczki rumianku stosuje sie wewnętrznie w skurczach oraz stanach zapalnych żołądka oraz jelit. Zewnętrznie stosuje się je przy stanach zapalnych skóry oraz błon śluzowych, bakteryjnych schorzeniach skóry oraz jamy ustnej, ranach, oparzeniach oraz owrzodzeniach, alergiach skórnych, stanach zapalnych dróg oddechowych (w postaci inhalacji). Koszyczki rumianku sa również często wykorzystywane w kosmetyce. Dzialanie przeciwbakteryjne rumianku może być wynikiem obecności olejków eterycznych działających bakteriobójczo wobec bakterii Gram-dodatnich i grzybów Candida albicans. Napary z koszyczkow rumianku zawieraja azulen, który korzystnie działa na uszkodzoną skórę i zbyt trudno gojące się rany. Rumianek zbieramy od wiosny do późnego lata. Najlepiej zrywać jego popołudniu. Białe kwiatki występują dość powszechnie. Nie mają dużych wymagań gruntowych. Nie mniej jednak łatwo pomylić je z innymi roślinami. I dlatego przy ich zbieraniu warto upewnić się, że mamy do czynienia z rumiankiem. Najlepiej po prostu powąchać roślinę – rumianek posiada charakterystyczny, przyjemny zapach. Zebrane kwiaty rozkladamy tak, aby ich główki nie były zgniecione. Suszymy je dość krotko. Skoro będą leżaly za dlugo, to także stęchną. Susz przechowujemy w przewiewnych, najlepiej papierowych pudełkach. Zadbajmy o to, aby miejsce, w którym będziemy je trzymać był suche. W badaniach klinicznych wykazano także jego właściwości przeciwwrzodowe oraz przeciwutleniające. Stwierdzono również jego dzialanie przeciwlękowe, ponadto wspomagajace leczenia właściwego objawy abstynencji alkoholowej oraz narkotykowej. Koszyczek rumianku może być także skladnikiem wielu mieszanek ziołowych, np. zioła uspokajające, do płukania gardła, preparatów przeciwgorączkowych i wyciągów alkoholowych (np. Azulan), wodnych (Azucalen, Dentosept, Maść rumiankowa). Jako kosmetyk posiada działanie oczyszczające, delikatnie ściąga, zmiękcza, ujedrnia oraz wygładza. Na bazie rumianku można sporządzić kosmetyki w domowych warunkach – toniki, plukanki do włosów, peelingi. Z rumianku korzystać należy z umiarem. Skoro przygotowujemy nalewki, napary, herbaty czy może kosmetyki z tą rośliną, to także nie przesadzajmy z jej ilością. Lepiej dużo częściej powtarzać zabieg, niż ryzykować alergię oraz podrażnienia. Rumianek nie lubi skrajnych temperatur, najlepiej czuje się w tej pokojowej. Można jego łączyć z innymi roślinami oraz ziołami. Może być bezpieczny także dla dzieci oraz kobiet w ciaży. Może być idealnym rozwiązaniem dla osób z alergiami. Nie mniej jednak skoro stosujemy leczenia właściwego homeopatyczne, to także warto uważnie obserwować swój organizm, ponieważ rumianek może oslabiać dzialanie lekow. Olejek z rumianku może być często stosowany w celach kosmetycznych. Stosowanie kremów z rumianku oraz maści zmniejsza suchość oraz swędzenie skory. Szampony oraz odmienne produkty do pielęgnacji wlosów zawierają także czesto rumianek, preparaty te sprawiają, że wlosy są błyszczace, zdrowe oraz lekkie.

Właściwości odżywcze miodu

Posted on

Dzisiaj zajmiemy się właściwościami zdrowotnymi miodu. Jak wiadomo miód wzmacnia serce, koi nasze nerwy, ożywia mózg i goi rany. Posiada właściwości antybakteryjne – niektóre bakterie zwalcza lepiej niż antybiotyki. Do tego miód świetnie sprawdza się jako kosmetyk. Warto wprowadzić miód do codziennego menu. Sprawdźmy, jakie wartości odżywcze oraz lecznicze posiada miód. Miód posiada zazwyczaj konsystencję gęstego płynu, ale również występuje w postaci stałej. Może mieć barwę od białej, poprzez jasnożółtą do ciemnobrązowej. W zależności od tego czy ten miód powstal z nektaru czy może spadzi wyróżniamy miody nektarowe (kwiatowe), spadziowe i mieszane.

Pamiętajmy, że dzieje ludzkości są ściśle powiązane z miodem, jako najstarszą znaną substancją słodzącą. Był on wykorzystywany w licznych kulturach jako pożywienie, lekarstwo, kosmetyk, środek płatniczy, a także wykorzystywano jego w ceremoniach rytualnych. Miód może być naturalnym produktem spożywczym, ktorego wlaściwości w medycynie oraz kosmetyce wykorzystywane są od wiekow. Miód w starożytności był używany jako składnik maści. Antyczni Grecy uważali, że miód daje im siłę, ludzkie zdrowie i długowieczność. Kleopatra pielęgnowała swoją urodę, zażywając kąpieli w kozim mleku oraz miodzie. Miod stosowano jako lek, produkt do slodzenia i wytwarzania napojów alkoholowych. Obecnie w kosmetyce i farmakologii powraca się do właściwości miodu pszczelego. Miód może być nie jedynie pyszny, ale posiada też właściwości prozdrowotne. Miód gryczany uzyskiwany może być z nektaru biało-różowych kwiatow gryki. Zbyt trudno jego pomylić z inną odmianą miodu. Posiada on ciemną barwę bursztynową oraz płynną konsystencję. Po skrystalizowaniu kolorem przypomina mocną herbatę. Miód gryczany łatwo rozpoznać po ostrym, lekko piekącym smaku. Lecznicze właściwości miodu gryczanego znane są na całym świecie. W odróżnieniu od innych rodzajow miodu, miód gryczany zawiera substancje wzmacniajaca oraz oczyszczającą naczynia krwionośne – rutynę. Z tego powodu może być on polecany zwłaszcza osobom starszym, szczególnie narażonym na schorzenia ukladu krwionośnego, np. miażdżycę. Jego dobroczynne dla zdrowia składniki trafiaja wprost do naszego krwiobiegu, z pominieciem procesu trawienia. W miodzie stwierdzono obecność aż 21 pierwiastków cennych dla ludzkiego organizmu, takich jak: wapń, żelazo, magnez, fosfor, potas oraz mangan.Miód pszczeli posiada wartości lecznicze dzięki obecności specjalnych enzymów dodawanych poprzez pszczoły w trakcie produkcji. W starożytności ludzie, nie umiejąc wytłumaczyć pochodzenia miodu, czcili pszczoly, natomiast sam jeden miod uważali za pokarm bogów. Był on spożywany podczas obrzędów rytualnych w kulturze Majów, natomiast Grecy oraz Rzymianie wypiekali ciastka miodowe dla uczczenia bogow, zwyciezców zawodow albo gości weselnych, a sam jeden miód pito ku czci zmarłych. W II wieku n.e. pośród społeczności chrześcijańskiej rozwinęła się tradycja obdarowywania chrzczonych mlekiem oraz miodem. Naturalny miód posiada szerokie zastosowanie w zapobieganiu oraz leczeniu schorzeń układu oddechowego. Działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, wykrztuśnie, uodparniająco i przeciwalergicznie. Udowodniono, że spożywanie miodu zwiększa odporność organizmu oraz chroni system oddechowy przed rozwojem zakażenia. Miod zaleca się w leczeniu kaszlu, chrypki, zapalenia gardła, suchości w gardle, kataru, dreszczy, podwyższonej temperatury oraz zapalenia zatok. Ojciec medycyny Hipokrates 111 lat życia zawdzięcza spożywaniu dużych ilości miodu. Ponoć dzięki słabości do tego napoju sędziwego wieku dożyl również Pitagoras. Co prawda wspólczesne badania nie potwierdziły wpływu miodu na długowieczność, ale wciąż jeszcze nie wszystkie substancje pochodzace z ula zostały do końca rozszyfrowane oraz zbadane. Rutyna posiada również właściwości przyśpieszające gojenie ran zewnetrznych oraz wewnętrznych. Poprzez wzglad na te właściwości miodu zaleca sie jego spożywanie przy zlamaniach. Miód gryczany może być bogaty w minerały oraz witaminy. Ze wzgledu na dużą zawartość magnezu zaleca się jego spożywanie przy stanach wyczerpania nerwowego. Bursztynowy nektar korzystnie wpływa też na pamięć. Jego preparaty mają właściwości odtruwające – eliminują z organizmu ołów oraz odmienne metale ciężkie. Maja też właściwości ogolnie wzmacniające, regenerujące oraz uodparniające. Kuracja miodem posiada swoją fachową nazwę – może być to również apiterapia, dziedzina medycyny, ktora zajmuje się leczeniem oraz profilaktyką schorzeń przy użyciu miodu i innych produktów pszczelich np. propolisu. Starożytni wykorzystywali jego do konserwowania żywności (ryb, owoców), jako składnik potraw (grecki kykeon) i trunkow (piwa, wina, miodów pitnych), jak też jako substancję leczniczą.

Wiadomo też, że miód posiada właściwości zmniejszające szkodliwe działanie używek, takich jak kawa, herbata, tytoń oraz alkohol. Działa oczyszczajaco na organizm. Miód może być też pomocniczo zastosowany w chorobie wrzodowej żołądka oraz dwunastnicy, w zapaleniu oraz stanach kurczowych jelit, w nieżytach żołądka. Skraca czas trwania biegunek, łagodzi skutki stresu, pobudza trawienie oraz likwiduje zaparcia. Duże znaczenie w miodzie mają enzymy. Pochodzą one głównie z gruczołów ślinowych owadów. W miodzie zawarty może być nadtlenek wodoru – substancja o wlaściwościach bakteriostatycznych, w 3-procentowym roztworze znana jako woda utleniona. Produkty pszczelarskie i ich właściwości zdrowotne miód może być nie jedynie smaczny oraz sycący, ale poprawia również krzepkość oraz posiada dobroczynne dzialanie w profilaktyce oraz leczeniu różnorodnych dolegliwości. I dlatego troszczmy sie o pszczoły, bo jak ich nie będzie, to również nie będzie miodu. W średniowieczu miod był ceniony m.in. jako artykuł obrotu handlowego oraz środek płatniczy. Hodowla pszczól stanowiła odrębne rzemiosło, a zbieraczom miodu zrzeszonym w cechu przysługiwały specjalne przywileje (m.in. zwolnienie z ceł, własna jurysdykcja). W XII wieku zaczeto importować do Europy cukier, który stal się konkurencja dla miodu, aż w końcu u schyłku XVI wieku został niemal całkowicie wyparty z rynku. Miód korzystnie wplywa na różne schorzenia układu krażenia. Glukoza zawarta w miodzie dostarcza sercu niezbędną energię, fruktoza zostaje zmagazynowana w wątrobie oraz może być zapasem energetycznym dla organizmu. Spożywanie miodu pozytywnie wpływa na pracę serca. Miód polepsza krążenie krwi oraz obniża ciśnienie. Wykorzystuje sie jego w leczeniu nerwicy naczyniowej serca, dolegliwości wieńcowej i zespolu płucno-sercowego. Aktywność antybiotyczna rozcieńczonego miodu może być od 6 do 220 razy wyższa w porównaniu z miodem nierozcieńczonym. Miod spadziowy powstaje ze spadzi, lepkiej substancji występującej na drzewach oraz krzewach takich jak: świerki, jodły, sosny, modrzewie, dęby, klony, lipy, brzozy, buki, wierzby, głóg. Posiada charakterystyczny zielonkawy kolor oraz korzenny smak, ale spośrod wszystkich rodzajow miodu może być najmniej słodki. Właściwości miodu spadziowego wykorzystywane są do produkcji syropów wykrztuśnych. Zielonkawy syrop posiada również działanie przeciwzapalne oraz antybakteryjne. drowy, smaczny, zawiera fruktozę, która w watrobie może być przemieniana w glukozę oraz stanowi podstawowe źródło energii dla całego ciala:) Posiada dużo witamin oraz biogenów:) Można smarować nim kanapki, ciasta, gofry, ciasta, andruty itd. a łyżka miodu ratuje ludzi w czasie spadku poziomu cukry we krwi. Surowcami do produkcji miodu są nektar, spadź albo obydwa składniki. Nektar może być to również slodka substancja pochodzenia roślinnego, będąca wydzieliną nektarników (drobnych narzadów gruczołowych) znajdujących się na ogół u podstawy słupka kwiatow. Miód działa moczopednie, i dlatego może być pomocniczo wykorzystywany w chorobach układu moczowego, jak ostre oraz przewlekłe zapalenie nerek, pecherza moczowego, miedniczek nerkowych, kamica nerkowa i kamica pecherza moczowego.

Dowiedzcie się Państwo także, ze miód zapobiega powstawaniu złogów oraz zmniejsza obrzęki spowodowane niewydolnościa nerek. Do innych substancji antybiotycznych wytwarzanych poprzez pszczoły oraz wprowadzanych poprzez nie do miodu należa lizozym, inhibina (najwiecej zawierają jej miody spadziowe z drzew szpilkowych, lipowe oraz grykowe z pasiek położonych powyżej 1000 m n.p.m.) oraz apidycyna. Działają one np. na: ziarniaki gram-dodatnie, takie jak gronkowce oraz paciorkowce, i pałeczki gram-ujemne. Poza tym miód działa na laseczki wąglika, pratki gruźlicy, rzęsistka pochwowego oraz chorobotwórcze dla zwykłego człowieka grzyby drożdżoidalne z rodzaju Candida. Miód lipowy pozyskiwany może być z kwiatów lipy. Posiada jasnożółtą barwę oraz ostry smak, z wyczuwalnym posmakiem lipy. Z szerokiej gamy wlaściwości miodu lipowego, szczególnie ceni się te wspomagające leczenia właściwego przeziębienia oraz grypy. Miód lipowy posiada działanie antybiotyczne, przeciwgorączkowe oraz przeciwkaszlowe. Ułatwia zasypianie, łagodzi stres oraz równoważy ciśnienie. Pszczoly miodne (zbieraczki) zbierają surowce oraz dostarczają jego do ula, pokonując odległości równe sześciokrotnemu okrążeniu ziemi. Jednorazowo do ula może być też dostarczone poprzez jedną pszczołę 60 mg nektaru, spadzi oraz wody. Do wyprodukowania 1 kg miodu kwiatowego potrzebne może być zebranie (przez jedna pszczołę) nektaru z co najmniej 3 milionów kwiatów. Proces powstawania miodu rozpoczyna sie więc już w chwili, gdy owad pobiera surowce za pomocą trąbki – wówczas gromadzą się one w wolu, gdzie zachodzą pierwsze reakcje chemiczne. Dalsze przemiany zachodzą więc już w ulu, w którym miód uzyskuje ostateczny sklad chemiczny, a tym samym odpowiednie walory jakościowe (odżywcze, lecznicze oraz organoleptyczne). Do właściwości miodu należy działanie uspokajające. Miód poprawia samopoczucie oraz nastrój, może być stosowany przy nerwicach, apatii, bezsenności, nadpobudliwości oraz wyczerpaniu nerwowym. 
Miód może być też używany w chorobach skóry oraz ranach. Przyśpiesza gojenie się owrzodzeń, ran, oparzeń, odmrożeń. Chroni chore miejsca przed szkodliwymi bakteriami. Posiada również właściwości przeciwbólowe. Ponadto miód zawiera duże ilości mikroelementów: potas, chlor, fosfor, magnez, wapń, żelazo, molibden, mangan oraz kobalt i witamin: A, B1, B2, B6, B12, C, kwas foliowy, pantotenowy oraz biotynę. Zawarta w miodzie acetylocholina wzmacnia wydolność mięśnia sercowego. Również obecny w nim potas zbawiennie działa na serce. Miód wrzosowy uzyskiwany może być z kwiatów wrzosu. Posiada barwe ciemnobrunatną, po skrystalizowaniu pomarańczową. charakteryzuje się ostrym, gorzkim smakiem. Lecznicze właściwości miodu wrzosowego wykorzystywane są głównie przy schorzeniach układu moczowego, kamicę nerkową, zapalenia jelit oraz biegunke. Ze względu na antyseptyczne właściwości, po miod wrzosowy warto sięgnąć w stanach zapalnych jamy ustnej. Spekulacje dotyczące poprawności nazwy gatunkowej pszczół są skutkiem sporu wiażacego się z pochodzeniem tego produktu. Do XVIII wieku sądzono, iż miód może być produkowany poprzez rośliny, a pszczoły jedynie jego magazynuja w plastrach woskowych. Teza ta stala się podstawą w usystematyzowaniu owych owadów poprzez Linneusza w „Systema naturae”. W dziele tym pszczoła miodna może być określana jako „pszczola znosząca miód”, czyli Apis mellifera. Wraz z rozwojem nauki powyższa teza zostala obalona, czego skutkiem była nie jedynie zmiana poglądów, ale też zmiana nazwy systematycznej, która uległa modyfikacji na Apis mellifica, tzn. „pszczoła miód robiąca”. Pszczoły żądlą w obronie własnej i… przypłacają to również życiem. Wraz z wbitym żądłem tracą bowiem własny przewód pokarmowy. Pierwszy kontakt z jadem może być przykry – pojawia sie opuchlizna oraz zaczerwienienie. Z czasem ludzie uodparniają się na użadlenia oraz bywaja one niebezpieczne jedynie dla osób uczulonych. Jad pszczeli może być niesłychanie silnym antybiotykiem. Leczenia właściwego nim, czyli apitoksynoterapia, zyskuje coraz więcej zwolenników. Skuteczny na reumatyzm, artretyzm oraz gościec, znajduje zastosowanie również w leczeniu nerwic, neuralgii, nadciśnienia oraz dolegliwości skórnych. Najlepsze efekty uzyskuje się dzieki kuracji przeprowadzanej wprost w pasiece. Miod pozyskiwany z kwiatów rzepaku może być słodki, ale z gorzkawa nutą oraz odznacza się słomkowym kolorem. Zawiera olejki eteryczne, goryczki, witaminy, aminokwasy oraz duża ilość glukozy. bystro ulega krystalizacji, pod której wpływem staje się niemal biały. Miod rzepakowy posiada właściwości detoksacyjne, może być lagodny dla wątroby. Lecznicze właściwości miodu rzepakowego wykorzystuje się przy schorzeniach serca, stanach zapalnych gornych drog oddechowych. Przyśpiesza gojenie się ran oraz chroni przed zakażeniem. Surowcem miodowym może być spadź, wytwarzana poprzez pluskwiaki (czerwce, mszyce oraz koliszki) z soku roślin, który stanowi ich pożywienie. Spadź znacznie rożni sie składem chemicznym od soku roślinnego, na który to również skład wpływają m. in. procesy, jakim podlega sok w przewodzie pokarmowym pluskwiaka, warunki klimatyczne i czas, jaki upływa od wydalenia spadzi do jej pobrania poprzez pszczołe. Jeżeli także wierzyć sceptykom twierdzącym, że miod to również przede wszystkim cukry proste, które według najnowszej teorii są trucizną dla organizmu, w wielu sytuacjach bywa niezastapiony. Kiedy męczy nas bezsenność, trochę rozpuszczonego w wodzie miodu albo miodowy cukierek bystro przywracaja sen. Miodowe dropsy bardzo dobrze mieć przy sobie w chwilach zmęczenia. Zawarta w nich glukoza natychmiast regeneruje zmęczony nasz mózg oraz serce. Walory lecznicze miodu zwiększa wzbogacenie jego koncentratami ziołowymi. Dodatek aronii pobudza apetyt, obniża ciśnienie krwi; pokrzywy – poprawia przemianę materii, pracę trzustki.

Dodatkowo miód z melisą posiada działanie uspokajające oraz rozkurczowe, z podbiałem wykrztuśne, przeciwzapalne, a również przeciwbakteryjne. Miód wielokwiatowy pozyskiwany może być z letnich kwiatow, kwitnących w czerwcu oraz lipcu. Posiada żółtą barwę, po skrystalizowaniu przybiera kolor jasnobrunatny. Może być słodki. Właściwości miodu wielokwiatowego wykorzystuje się przy takich dolegliwościach jak: anemia, zmęczenie, zapalenie gardła, przeziębienie. Miod wielokwiatowy pomocny może być w leczeniu dolegliwości serca, regulacji ciśnienia i alergii. zwłaszcza polecany może być osobom uczulonym na pyłki roślin (łatwiej się znosi wiosenne alergie). Zdaniem fachowcow, miod wielokwiatowy dodaje człowiekowi energii. Substancje płynne zostają pobrane poprzez pszczołę za pomocą trąbki; dodatkowo owad pomaga sobie języczkiem, w razie kiedy płyn może być zbyt trudno dostepny. W chwili pozyskania pokarmu rozpoczyna się w układzie pokarmowym zbieraczki proces powstawania miodu oraz może być on kontynuowany poprzez odmienne pszczoły w ulu. Miody to również nie jedyne skarby wytwarzane poprzez pracowite pszczoły. Z ula pochodzi mleczko pszczele niegdyś uważane za panaceum na dużo dolegliwości, dziś o sławie mocno przebrzmiałej (podnosi poziom cholesterolu we krwi), a również pyłek kwiatowy, czyli pszczeli chleb. ów modny produkt bogaty może być w białko, witaminy, sole mineralne oraz mikroelementy. Pobierany z ula wosk znajduje zastosowanie w ponad 40 gałęziach przemyslu (od kosmetyki, farmaceutyki po wyrob farb). Hitowym produktem z ula może być od wielu lat propolis, bogaty biologicznie pszczeli kit o silnym dzialaniu antybakteryjnym oraz regenerującym. Miód akacjowy zawiera dużą ilość fruktozy, izoflawony, glikozydy. W postaci potoki przybiera jasna barwę, niemal przezroczystą, wolno się krystalizuje. Miód akacjowy przyśpiesza regenerację błon śluzowych żołądka, poprzez co zapobiega chorobom wrzodowym żołądka oraz dwunastnicy, wspomaga trawienie. Właściwości miodu akacjowego wykorzystywane są również przy schorzeniach nerek oraz drog moczowych. ow rodzaj miodu posiada działanie bakteriobójcze oraz moczopędne. Nektar jak oraz odmienne substancje płynne pobierane poprzez pszczołę miodną trafiają do wola, będącego zbiornikiem plynów o ścianach zbudowanych z trzech warstw mięśni, umożliwiającym ruchy ścian wola oraz tym samym mieszanie się jego zawartości z wydzielinami gruczołów, dodawanymi w trakcie połykania [Galuszka 1998]. Procesy chemiczne w tym miejscu zachodzące rozpoczynaja się od wstępnego rozkładu weglowodanów pod wpływem enzymów gruczołów gardzielowych. Następuje hydroliza skrobi oraz dekstryn (enzym diastaza) i sacharozy (na glukozę oraz fruktozę – inwertaza). Sekcja przetworzonego pokarmu trafia do jelita środkowego, gdzie następuje zasadnicze trawienie, natomiast reszta pozostajaca w wolu trafia z powrotem do jamy gębowej pszczoły oraz poprzez języczek może być przekazywana robotnicom w ulu. Te z kolei po 5 sekundach przetrzymywania pożywienia na jezyczku, połykają jego zawartość. Zjawisko to również powtarza się poprzez około 20 min oraz związane może być z częściowym odparowaniem wody z nektaru (ok. 15 – 20 %). Tak zmieszany z enzymami płyn trafia do komórek dolnych partii plastra, gdzie zachodzi dalsze odparowanie wody oraz powstanie tzw. nakropu (zawiera do 60 % wody). W wyniku wysokiej temperatury (35ºC) oraz pracy skrzydeł pszczół wentylatorek nakrop traci kolejne partie wody oraz dochodzi do jego zagęszczenia. Rodzaje miodu są różne, przeróżne… Wybór może być naprawdę piękny oraz każdy może dostosować wlaściwości lecznicze miodu oraz jego smak pod indywidualne potrzeby.

Właściwości zdrowotne kapusty

Posted on

Pomówmy dzisiaj o kapuście. Brukselka, kalarepa, a także brokul, kalafior czy jarmuż – to tzw. rodzina roślin kapustnych. W medycynie ludowej te okrągłe, zielone, twarde warzywa królują pośród zdrowego jedzenia. Kapusta znana byla więc już w starożytności, stawiano na jej cześć świątynie. Kapusta leczy kaca, dolegliwości stawów oraz wszelakie guzy. Zapobiega anemii oraz obrzekom, podnosi odporność oraz zapewnia piękne włosy, skórę oraz paznokcie. A w dodatku posiada mało kalorii. Według legendy glówki kapusty powstały z lez Likurga, ktorego bóg wina Bachus ukarał za zniszczenie winnicy. L-glutamina zawarta w kapuście dobroczynnie wpływa na trakt jelitowy – jego odbudowę. Udowodnil to również w swoich licznych badaniach profesor medycyny z Uniwersytetu w Stanford, dr Garnett Cheney, wciąż jeszcze w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Z jego doświadczeń klinicznych wynika, że docelowo 100-200 ml świeżego soku z kapusty (zwykłej białej) ok. pół godziny przed każdym posiłkiem (3-5 razy dziennie – wspólnie jesteśmy w stanie docelowo spożyć dziennie 1 litr – w przypadku problemów zaczynamy od małych ilości dziennie) potrafi wyleczyć chory przewód pokarmowy w ok. dwa tygodnie (lżejsze przypadki także szybciej, a cięższe nieco dłużej). Dzięki prozdrowotnym wlaściwościom kapusty znacznie lepiej radzimy sobie z grypą oraz innymi infekcjami. Zielone odmiany kapusty są bogate w witaminy C oraz K, zawierają również sporo witaminy E oraz potasu, a oprócz tego beta-karoten, błonnik, kwas foliowy, siarkę, wapń. Kiszona kapusta zawdzięcza swój smak procesowi fermentacji, w którym biorą udział żywe kultury bakterii. Spożywanie kapusty pozwala poprawić procesy trawienia. Pamiętaj, by nie płukać kapusty kiszonej, bo niszczy to również cenny kwas mlekowy oraz enzymy ułatwiające trawienie tluszczów. Kapusta posiada opinię ciężkostrawnej, niezbyt zdrowej oraz pospolitej jarzyny w złym guście. Niezaslużenie. Na ów wizerunek wpływają tradycyjne dodatki, te golonki, boczki oraz kiełbasy. Poprzez nie kapuściane dania są kaloryczne oraz ciężkostrawne. A przecież właściwości lecznicze kapusty znane są od lat. Krewni kapusty to również brokuły, kalafior, kalarepka, jarmuż i brukselka. Warzywo to również zawiera też działającą antyzapalnie oraz gojaco witaminę U (L-metylo-metionino-sulfonian), która w naturalny sposób zachowuje sie jak adaptogen: wpływa genialnie na normalizowanie się soków żołądkowych (gdy może być ich za mało pobudza produkcje, kiedy za dużo hamuje produkcję), z kolei sulforafan zabija bakterie H. Pylori.

Jak wiadomo sok z białej kapusty żwawo normalizuje pracę traktu jelitowego. Skoro pragniesz skomponować zdrowe jedzenie, nie gotuj kapusty, ponieważ najwięcej składników odżywczych zawiera surowa. Kapusta spożywana na surowo korzystnie wpływa na błonę śluzową przewodu pokarmowego, przynosi ulgę w zgadze, a regularne jedzenie kapusty likwiduje zaparcia. Nawet osoby z nadwyrężoną watroba powinny jeść kapuste. Może być niskokaloryczna – 100 g posiada zaledwie 40 kcal. Witaminy C aż tyle w niej, co w cytrynie (30-36 mg w 100 g, a głab posiada wciąż jeszcze więcej). Komplet niezbędnych dla zdrowia witamin z grupy B, sporo witaminy A, trochę witamin E, K oraz rutyny. Podczas gotowania można poczuć obecność siarki, ktora poprawia wygląd włosów, skory oraz paznokci. W kapuście są również minimalne ilości niezbędnego dla zdrowia arsenu. Ale jej największe skarby to również wapń, magnez, potas. Żelaza i kwasu foliowego najwiecej może być w zewnętrznych, zielonych liściach. Nie wyrzucajmy ich. Można je siekać oraz dodawać do zup albo surówek. Sok z kapusty, kiszony może być z kolei wzbogacony o owoc mrówczej pracy dobroczynnych bakterii: cukry zostaja rozłożone, wzrasta ilość witaminy C, zostaje wytworzona witamina K 2 i dużo witamin z grupy B (B1, B2, B3, B6, B12), tworzą się również dobroczynnie działające na nasz organizm kwasy organiczne (np. kwas mlekowy, octowy czy może propionowy, hamujące rozwój w przewodzie pokarmowym chorobotwórczych bakterii oraz pierwotniakow), a ilość przyjaznych laktobakterii w jednej szklaneczce domowego kiszonego soku może być tak wielka, że nie dorówna jej żaden apteczny probiotyk, także ow najdroższy. Ze względu na dużą zawartość siarki i cynku, spożywanie kapusty łagodzi dolegliwości skórne, m.in. odmrożenia, oparzenia, może być skuteczne w leczeniu trądziku, liszajow, egzemy. Specjaliści od medycyny naturalnej twierdzą, że by skutecznia dieta kapuściana byla skuteczna, należy pić około litra surowego soku poprzez 8 dni. Składniki zawarte w kapuście wspomagają leczenia właściwego obrzęków kończyn, łagodza ból, działają antyseptycznie i usuwają ze skóry toksyny. Liście z kapusty są doskonałym środkiem na ukaszenia oraz użądlenia poprzez owady. Szczególne wlaściwości lecznicze posiada sok z kapusty. Picie jego wzmacnia odporność, pomaga na anemie oraz obrzęki spowodowane nadmiernym zatrzymywaniem płynów w organizmie. Po trzech tygodniach codziennej szklanki soku te ostatnie znikaja bez śladu. Kapuściany sok to również również uznawane także poprzez medycynę lekarstwo na wrzody żołądka. W ludowej praktyce stosuje się okłady z soku albo liści na bóle reumatyczne oraz neuralgiczne i przy leczeniu ranek oraz wrzodów. W przypadkach anemii oraz ogólnego osłabienia zaleca się popijanie do 2 szklanek soku ze świeżej kapusty dziennie. W grupie do 3 szklanek dziennie w cukrzycy, obrzękach, skąpomoczu, nerwowości, a również infekcji dziąseł. W przypadkach ogolnego zmęczenia najlepiej skutkuje koktajl z soku z kapusty, cytryny, natki pietruszki oraz jabłka, z dodatkiem przypraw trawiennych. Coraz głośniej mówi się o właściwościach przeciwnowotworowych kapusty – obecne w niej zwiazki chemiczne (indole) pomagają w profilaktyce raka o podłożu hormonalnym: jajników, piersi, prostaty oraz jader. Sok z kapusty może być najtańszym sposobem na kolonizację własnego przewodu pokarmowego dobrymi bakteriami, których zdrowy czlek powinien mieć w jelitach ok. 1,5 kg. Skoro cierpisz na jakąkolwiek dolegliwość, pijesz kawe, alkohol, przyjmujesz jakiekolwiek środki leczenia (na receptę albo bez), lub jesteś konsumentem żywności przetworzonej (gotowej, smażonej, wędzonej, puszkowanej, ekspresowej itd.) to również na pewno NIE masz prawidłowej ilości flory bakteryjnej (np. ludzie chorujący na chorobę stawów, artretyzm, mają znikome ilości flory jelitowej, tak samo ludzie cierpiący na depresje czy może alergie). Twoje jelita sa wtenczas „dziurawe” jak sito, a powinny być też super szczelne. Liście kapusty leczą też oparzenia, wrzody, zbyt trudno gojące sie rany, półpasiec, odmrożenia. Okłady z kapusty łagodzą bol towarzyszący chorobom reumatycznym.

Podobno liść położony na skórę zmniejsza przekrwienie, aktywizuje krwiobieg, oczyszcza naczynia włosowate. Stosuje się je przy żylakach oraz zapaleniu tętnic. Specyficzny zapach gotowanej kapusty wywołuja zawarte w niej związki siarki. Można jego zneutralizować, dodając do wody skórke chleba albo orzech wloski. W przypadku gołabków może być to rownież szczególnie wskazane, ponieważ musimy je gotować pod przykryciem, a to rownież wzmaga nieprzyjemny zapach. Ścianki jelit u zdrowego zwyklego czlowieka są szczelnie wypełnione koloniami dobrych bakterii, które nie jedynie nie pozwolą na przedostanie się żadnej cząsteczce pokarmu do krwiobiegu (skąd biorą swoj początek często nieuświadomione nietolerancje albo alergie pokarmowe różnego typu, a również wszelkie dolegliwości autoimmunologiczne), ale na dodatek cały czas nie przestają pracować: produkują non stop dla nas dużo witamin (np. z grupy B) oraz innych związków (enzymy, hormony itd.). Biliony naszych malych, niewidzialnych oraz niezwykle pracowitych przyjaciól uczynią wszystko, by nasz system pracował na nasze zdrowie, witalność oraz długowieczność. Jedynie najpierw należy ich wpuścić do domu. Sok kiszony z kapusty nadają się do tego znakomicie. Kapusta, brukselka oraz brokuły maja dużo kwasu foliowego. Są bogate w witaminę C oraz beta-karoten. Brokuly zawierają dużo żelaza oraz potasu. 100 gramów porcji podgotowanych brokulów zaspokaja połowę naszego dziennego zapotrzebowania na witamine C. Ogromnym plusem kalafiora może być zawarty w nim blonnik, który chroni przed zaparciami i obniża poziom cholesterolu we krwi. Czasem jedzenie kalafiora powoduje wzdecia, do czego przyczynia się rozkład zawartej w nim celulozy poprzez mikroflorę jelit. Bol stawów dotkniętych artretyzmem zmniejszymy okladem z liści kapusty. Bierzemy 2-3 największe liście wierzchnie, lekko rozbijamy tłuczkiem, by zmiekły, ale nie były dziurawe. Owijamy je wokół rur z ciepłą wodą albo kladziemy na parę minut na kaloryferze. Ciepłymi okladamy chory staw, owijamy bandażem albo ręcznikiem, by kompres nie tracił ciepła, oraz zostawiamy na kwadrans. Kompresy można powtarzać w ciagu dnia wielokrotnie. Pomogą rownież na zwichniecia. Sok kiszony z kapusty – dostarcza niesamowitych ilości dobroczynnych laktobakterii (więcej niż najdroższy probiotyk z apteki!). Soki oraz surowki z kapusty (czy to rownież surowej czy może kiszonej) – są jak najbardziej wskazane też profilaktycznie. Skoro chce sie mieć 1,5 kg dobrej flory w jelitach to rownież należy ją sobie cierpliwie hodować dzień po dniu. Kapusta może być bazą zdrowej diety. Pamietaj, by jeść ją na surowo. Czasami można pozwolić sobie na dodanie mięsa. Nie mniej jednak takie potrawy są cieżkostrawne oraz kaloryczne. Długotrwałe stosowanie diety kapuścianej może też skutkować zwiekszeniem wydzielania soków żołądkowych oraz nadkwasotą żołądka. W XVII wieku ładunki kiszonej kapusty chroniły załogi statkow przed chorobami. Ludzie nie wiedzieli wówczas, co to również są witaminy, antybiotyki, dobroczynne enzymy czy może bakterie, ale intuicyjnie jedli je w postaci kiszonki. Zapobiegala szkorbutowi i odmrożeniom, wzmacniała system odpornościowy, a oklady z soku pomagały na bóle reumatyczne oraz owrzodzenia. To rownież wspaniałe źródło wapnia oraz potasu, a nade to wszystko naturalny antybiotyk regulujący pracę układu trawiennego. Dzięki bakteriom, które podczas fermentacji wytwarzają dodatkowy kwas askorbinowy, posiada więcej witaminy C niż surowa. Inny produkt tego procesu – kwas mlekowy – wspaniale oczyszcza przewód pokarmowy z bakterii gnilnych, za to również stwarza idealne warunki do rozmnażania dobroczynnych bakterii jelitowych. Ostatnio pokazala się na rynku czerwona kiszona kapusta. Posiada nieco delikatniejszy smak oraz może być zdrowsza od białej, bo posiada dużo antyutleniaczy jak selen oraz witamina E. Większość ludzi posiada w tym zakresie wieloletnie zaniedbania. Najpierw nie jedzą kiszonek „bo nie lubia”, a potem, bo wiec już tak zaniedbali sobie przewód pokarmowy, że nie powinny (za duże wzdęcia, gazy oraz odmienne sensacje po kiszonkach).

Wiadomo, że jedzenie kiszonek nie jedynie trzyma nas w zdrowiu, ale oraz przedłuża nam życie. Koreańscy naukowcy badając zwyczaje żywieniowe swoich stulatków odkryli, że w ich diecie codziennie znajduja się naturalnie fermentowane tradycyjne przetwory sojowe i ichnia kiszona kapusta – kimchi (odkryli w niej również spore ilości witaminy B12 calkowicie naturalnie wyprodukowanej poprzez bakterie). Dr Chaney podawał pacjentom cztery razy dziennie sok z kapusty surowej, dzięki czemu wyleczyl ich wszystkich w krótkim czasie z rozmaitych dolegliwości przewodu pokarmowego. O zaletach tego soku pisałam w poprzednim artykule. Sprawdza się doskonale przy Zespole Jelita Drażliwego (tzw. IBS), obecności stanów zapalnych uchyłków jelita grubego (tzw. diverticulitis), wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego (tzw. colitis), wszelkich wrzodach (ulcers), refluksach, niestrawnościach czy może zaburzeniach rytmu wypróżnień. Dodatkowo zaleca się przyjmować parę tysiecy miligramów witaminy C w postaci buforowanej oraz rzecz jasna odstawić wszelkie pokarmy, których nasz przewód pokarmowy nie lubi (nie baczac na to również jak lubią je nasze kubki smakowe), czyli przetworzone i/lub zawierające rafinowany cukier (słodycze, ciasteczka oraz tym podobne śmiecioszki). Wszelkie farmaceutyki na czas kuracji stosujemy jedynie w razie najwyższej konieczności, skoro obywamy się bez nich to rownież lepiej. Kto nie lubi młodej kapusty? Czekamy na nią poprzez całą zimę, bo smakiem oraz wyglądem nie posiada sobie równych. Od sierpnia zmienia się jej struktura. Im późniejsza odmiana, tym bardziej zwarte główki, trzeba je gotować znacznie dłużej oraz wymagają więcej dodatków smakowych. Najsmaczniejsza może być biała odmiany Amager. Zwarta, ale posiada kruche liście, krotki głąb oraz dużo cukrów. Nadaje się do kwaszenia oraz na surówki. Może być wrażliwa na mrozy, i dlatego trzeba ją przechowywać w chlodniach albo w kopcach w temperaturze powyżej zera. Bardziej odporna może być kapusta włoska. Wytrzymuje do -15 st. C. Kapusta czerwona posiada wszystkie zalety lecznicze białej kapusty, ale lżejsza konstrukcję, zatem idealnie nadaje sie do faszerowania. Jej aromat może być przyjemniejszy, i dlatego bywa chętniej dodawana do zup oraz rosołów. Swój kolor zawdzięcza antocyjanom, czyli najsilniejszym przeciwutleniaczom. Może być wyjątkowo bogata w tiamine, czyli witaminę B1. Posiada jej aż 77 mcg w 100 g, podczas kiedy biała o ponad 20 mcg mniej. Sok z kapusty (zwykłej bialej) potrafi czynić cuda w naprawianiu wszelkich zaburzeń przewodu pokarmowego. Czy może można nie mniej jednak zrobić sok z kapusty nie posiadając wyciskarki? Oraz czy może można wyprodukować sobie sok kiszony z kapusty nie robiac przy tym calego zamieszania oraz bałaganu związanego z kiszeniem samej kapusty? Odpowiedź brzmi – tak. Ścianki jelit u zdrowego zwyklego człowieka są szczelnie wypełnione koloniami dobrych bakterii, które nie jedynie nie pozwolą na przedostanie się żadnej cząsteczce pokarmu do krwiobiegu (skąd biorą swój poczatek często nieuświadomione nietolerancje albo alergie pokarmowe różnego typu a również wszelkie dolegliwości autoimmunologiczne), ale na dodatek cały czas nie przestają pracować: produkują non stop dla nas dużo witamin (np. z grupy B) oraz innych związków (enzymy, hormony itd.). Biliony naszych małych, niewidzialnych oraz niezwykle pracowitych przyjaciół uczynią wszystko, by nasz system pracował na nasze zdrowie, witalność oraz długowieczność. Jedynie najpierw należy ich wpuścić do domu. Sok kiszony z kapusty podobnie jak buraczany zakwas (przepis tutaj) nadają się do tego znakomicie. Czerwona kapusta stanowi wyśmienity dodatek do pieczystego z ciemnego drobiu oraz zrazów zawijanych z wołowiny. Pamiętajmy o kapuście pekińskiej (nazywanej – białą olbrzymią, selerową), z Chin. Nie posiada przykrego zapachu, nie zawiera cholesterolu, za to również sporo błonnika. Idealna na surówki, do dań chińskich, a również faszerowana jak gołąbki. Dzieci co prawda nie rodzą się w kapuście, ale posiada ona pewien związek z noworodkami: chroni matkę przed zapaleniem piersi. Jakieś dwa, trzy dni po porodzie piersi stają się ciężkie, twarde jak kamienie. Skoro dziecko słabo ssie, nie poradzi sobie z taką twardą piersią oraz nie ściagnie dokładnie pokarmu. Kobiecie grozi wtenczas zapalenie piersi. Pomaga na to rownież kapusta. Jej liście trzeba trzymać w lodówce, aby były zimne (niektorzy także na chwilę wkładają je do zamrażalnika), w następnej kolejności je trochę połamać oraz zrobić z nich oklad. Po pólgodzinie wziąć goraca kapiel. Wtenczas piersi zmiękną, także poleci z nich mleko. Dziecko będzie w stanie ssać, niebezpieczeństwo minie. Należy zaopatrzyć się w kapustę – zwykłą, białą. Wybieramy główkę twardą oraz jak najbardziej zwartą. Główki luźne powinny oznaczać kapustę przeazotowaną, która na surowo zdrowa nie może być (po ukiszeniu nie posiada to rownież więc już nie mniej jednak znaczenia). Na jedną szklankę soku będziemy potrzebować jakieś ćwierć kg kapusty, zatem skoro kupimy średniej wielkości dwukilogramową głowe płacac za nią raptem ok. 2-2,50 zł, to również wystarczy nam taka glowa, aż na osiem szklanek soku. Medycyna ludowa zna dużo recept na przygotowanie leków na bazie kapusty (okłady, syropy). Dużo mówi sie o soku ze świeżej kapusty. Na pewno można jego wypić więcej niż zjeść liści. A sokowirówka świetnie w otrzymaniu soku pomaga. Przy tym nikomu on nie zaszkodzi, a wielu nie jedynie pomoże, ale wprost wyleczy. Jego lecznicze zastosowanie może być szerokie, zalecany może być m.in. w różnego rodzaju dolegliwościach gastrycznych, jelitowych, układu oddechowego, chorobach wątroby, śledziony, przy puchlinach, zaparciach, anemii i w reumatyzmie.

Właściwości zdrowotne zielonej herbaty

Posted on

Dzisiaj opiszemy właściwości zdrowotne herbaty zielonej. Im więcej pijemy tej cenionej na całym świecie herbaty tym bardziej doceniamy cudowny smak oraz aromat zielonej herbaty. By powstała herbata zielona, liście przerabia się najpóźniej w godzine po ich zerwaniu, nim zaczna fermentować. Dzieki temu, że listki herbaty zielonej nie są poddawane fermentacji, zachowują się w nich niemal wszystkie cenne substancje.

Pamiętajmy, że herbata, szczególnie zielona, zmniejsza szkodliwe skutki promieniowania ultrafioletowego. I dlatego przed wyjściem na plażę warto ją wypić, by wzmocnić zdolności obronne organizmu oraz skóry. Obecnie trwają badania nad antynowotworowym działaniem zielonej herbaty. Jak dotąd zdaje się potwierdzać je praktyka. Z obserwacji stanu zdrowia Azjatów pijących duże ilości tego napoju wynika bowiem, że znacznie rzadziej niż np. mieszkańcy Europy chorują oni na raka prostaty oraz płuc. Zielona herbata, pomimo niekoniecznie przyjemnego smaku, cieszy się ogromną popularnością pośród Polaków oraz ludzi na calym świecie. Uznawana może być za „napoj młodości”, obniżający poziom „złego cholesterolu” oraz wspomagajacy odchudzanie. Wielu naukowców twierdzi, że właściwości zielonej herbaty to również również działanie przeciwnowotworowe. Świeżo zebrane, zielone listki zostają wysuszone oraz podgrzane, co zapobiega rozpoczeciu się procesów fermentacyjnych. To również przede wszystkim wyjątkowy zestaw polifenoli o różnorodnym dzialaniu i katechiny, silne antyoksydanty. Sa również garbniki, alkaloidy, lipidy, aminokwasy, teina, witaminy (A, B, C, E), liczne mikroelementy (wapn, potas, miedź, cynk, mangan, fluor). ów bogaty zestaw składników sprawił, że zielona herbata zyskała uznanie w oczach naukowców, którzy cały czas odkrywają jej nowe właściwości. Liście herbaty, zarówno czarnej, jak oraz zielonej, mają od 2,5 do 4 procent teiny, z ktorej okolo 80 procent przechodzi do naparu podczas parzenia. Filiżanka herbaty zawiera od 30 do 100 mg teiny. Po jej wypiciu zwiększają się zdolności umysłowe oraz fizyczne organizmu, a uczucie senności, znużenia oraz wyczerpania mija. Teina nie jedynie ułatwia proces uczenia się oraz poprawia zdolność kojarzenia, ale reguluje również pracę jelit, a u niektorych osob łagodzi rożnego rodzaju bóle. Pobudza nie mniej jednak jedynie świeży napar oraz to również uzyskany najwyżej po 3 minutach. Herbata parzona dłużej działa relaksująco. Zielona herbata pochodzi ze starożytnych Chin, gdzie ponad 4500 lat temu zrodziła sie idea, aby parzyć liście rośliny nazywanej u nas herbatą chińska. W ów sposób powstał napój najczęściej spożywany na świecie – herbata. Zbierane ręcznie, a następnie suszone, liście herbaty chińskiej dają zieloną herbatę. Dopiero proces fermentacji, który modyfikuje jej sklad, sprawia, że herbata staje się czarna. Aby napar zachował najlepsze właściwości smakowe oraz unikalny aromat herbatę należy zaparzyć w ogrzanym wrzącą woda, a następnie do sucha wytartym porcelanowym czajniczku używając miękkiej wody. Temperaturę wody należy dobrać biorac pod uwagę jej gatunek, i dlatego najlepiej o nią zapytać sprzedawcy. Generalnie waha sie ona pomiędzy 60 a 90 stopniami Celsjusza. W każdym kraju procesy te przebiegają inaczej. Największymi eksporterami zielonej herbaty są Japonia oraz Chiny. W Japonii, przed wysuszeniem, herbaciane liście są blanszowane parą wodna. W Chinach suszy się je poprzez 4-5 minut na ogrzewanych słońcem albo podgrzewanych nad ogniem bambusowych tacach, a następnie poddaje się dalszej obróbce w zwijarkach albo w goracych kotłach. Chińczycy od stuleci stosowali zieloną herbatę w leczeniu bólów głowy, zaburzeń trawienia, ospałości, rozstrojów żoładka. Współcześnie zielona herbata może być powszechnie stosowana w profilaktyce zdrowotnej.

Jak wiadomo prowadzone od dziesięcioleci badania nad właściwościami zielonej herbaty potwierdzają jej dobroczynny wpływ na funkcjonowanie organizmu i na zmniejszenie ryzyka zachorowania na dolegliwości serca i niektóre odmiany raka. Zielona herbata zawiera dużo minerałów oraz mikroelementów (fluor, żelazo, sód, wapń, potas, cynk) i witaminy A, B, B2, C, E, K. Ponadto stwierdzono rownież, że picie zielonej herbaty przyspiesza spalanie tkanki tłuszczowej i zapobiega otylości. Od zawsze zielona herbata była kojarzona z koncepcją zen. Dzięki obecności taniny, która łagodzi pobudzające działanie teiny, uspokaja oraz wprowadza zwykłego człowieka w przyjemny stan, pozwalając jednocześnie na zachowanie czujności umysłu. Istnieją dwie metody osiągnięcia pożądanej temperatury: pierwsza z nich to rownież po prostu użycie odpowiedniego termometru, druga opiera sie na spostrzeżeniu, że w temperaturze pokojowej wrząca woda po 3-4minutach posiada 90stopni, a po 12-14minuta spada do 75. Miedzynarodowe badania nad wlaściwościami zielonej herbaty wykazały jej antynowotworowe działanie. To również zasługa m.in. silnych przeciwutleniaczy, które chronią DNA przed działaniem substancji kancerogennych oraz zmianami mogącymi prowadzić do rozwoju nowotworow. Bardzo dobrze udokumentowane może być zwłaszcza ich ochronne dzialanie przed rakiem skory, wywoływanym glównie poprzez promieniowanie UV. Stwierdzono, że regularne picie zielonej herbaty wyraźnie zmniejsza prawdopodobieństwo zachorowania, a ponadto zapobiega poparzeniom slonecznym. Naukowcy z Uniwersytetu Newcastle dowodzą, iż regularne picie zielonej herbaty może zmniejszać ryzyko wystąpienia dolegliwości Alzheimera, demencji oraz innych dolegliwości neurodegeneracyjnych. Dużą role w rozwoju owych dolegliwości odgrywaja takie substancje, jak nadtlenek wodoru oraz beta-amyloid. Zgodnie z wynikami badań, trawienie zielonej herbaty w jelitach zwiększa skuteczność jej składników w zwalczaniu owych związków. Za ochronę przed toksycznymi substancjami odpowiadaja w tym przypadku polifenole. Naukowcy planują przeprowadzenie badań, które pomogą odkryć kolejne lecznicze właściwości zielonej herbaty. Niestety czas parzenia zielonej herbaty też może być zróżnicowany w zależności od stopnia rozdrobnienia suszu, gatunku herbaty oraz twardości wody. Herbaty rozdrobnione parzy się krociutko, a te o dużych listkach parzy się znacznie dłużej. Podobnie jak wielkość liści tak oraz twardość wody wydłuża czas parzenia zielonej herbaty. apończycy uważają, że wypicie od 4 do 10 filiżanek tego napoju dziennie korzystnie wpływa na ludzkie zdrowie oraz przedłuża nasze życie zwyklego człowieka średnio o 3 lata. Holendrzy twierdza, że cztery filiżanki dziennie zmniejszają zachorowalność na arteriosklerozę. Naukowcy zalecają zatem wypijanie każdego dnia kilku szklanek zielonej herbaty dla przyjemności oraz zdrowia. Pamiętaj, że zielona herbata zawdzięcza swoj gorzkawy smak temu, że może być minimalnie przetwarzana, inaczej niż odmienne rodzaje herbaty. Nadal zawiera przeciwutleniacze oraz odmienne skladniki odżywcze. To również sprawia, że jesteśmy w stanie zielona herbata może być jedną z najzdrowszych herbat dostepnych na rynku, a zdrowa właściwa dieta nie może się bez niej obejść. Krótkie parzenie(okolo 3minut) powoduje, że teina nie wiąże się z garbnikami, zatem napar może być orzeźwiający oraz pobudzajacy. Wydlużenie czasu parzenia z kolei daje nam napar o działaniu relaksującym. Pierwsze wyniki prowadzonych obecnie badań wskazują, że zielona herbata może chronić ludzki mózg przed różnymi formami starczej demencji. Wykazano bowiem, że polifenole wiążą się z toksycznymi skladnikami (nadtlenkiem wodoru oraz beta-amyloidem), odgrywającymi istotną rolę w rozwoju dolegliwości Alzheimera. Po wchłonięciu poprzez organizm polifenole rozkładają sie, przeobrażając się w nieszkodliwa mieszankę związków. Od kilku lat pojawia się coraz więcej badań, które potwierdzają pozytywne wlaściwości zielonej herbaty.

Podobno Japończycy uważają, że wypicie od 4 do 10 filiżanek tego napoju dziennie korzystnie wplywa na ludzkie zdrowie oraz przedluża nasze życie zwyklego człowieka średnio o 3 lata. Herbata powtórnie zaparzona może być wg niektórych smakoszy smaczniejsza. Ponownie parzona może być równie bogata, a także bogatsza w składniki mineralne niż ta z pierwszego naparu. Chodzi w tym miejscu zwłaszcza o rzadko występujący w pożywieniu mangan oraz fluor. Warto nie mniej jednak pamiętać, że wilgotnych liści zielonej herbaty nie można przechowywać dłużej niż 12 godzin, bo później rozwijają się na nich grzyby. Skoro nie masz problemów z żołądkiem czy może ciśnieniem możesz spokojnie wypić 4-5 filiżanek zielonej herbaty dziennie. Staraj sie kupować zieloną herbatę w sprawdzonych sklepach oraz wybieraj jedynie tą w postaci liści – te gotowe do zaparzenia (w ekspresowych torebkach) mają dużo mniej pozytywnych właściwości. Przeciwutleniające oraz oczyszczające właściwości zielonej herbaty sprawiają, że może być ona obowiązkowym elementem diety ludzi odżywiających się świadomie. Herbatę zieloną parzy się dwu a także trzykrotnie za każdym wspólnie uzyskując napar o innym aromacie oraz innych właściwościach. Pierwsze parzenie daje napar o delikatnym aromacie działający pobudzająco. Drugie napar o intensywniejszym aromacie, smaczniejszy oraz działający relaksująco na nasz organizm(dlatego może być on znacznie bardziej ceniony niż ów z pierwszego parzenia). Zielona herbata może być atrakcyjnym skladnikiem kosmetyków. Bo dostarcza licznych antyoksydantów niwelujących niszczace działanie wolnych rodników, kremy z jej dodatkiem chronią skórę przed fotostarzeniem – opóźniają pojawienie się zmarszczek oraz przebarwień. Dzieki z kolei właściwościom antybakteryjnym oraz przeciwzapalnym wyciągi z zielonej herbaty stosuje się w kosmetykach przeznaczonych do pielegnacji skóry przetłuszczającej się oraz trądzikowej. Regularne picie zielonej herbaty obniża poziom trójglicerydów oraz cholesterolu, co zmniejsza zagrożenie zawału serca, miażdżycy tetnic i powstawania zakrzepów. Jej spożycie powinny ograniczyć osoby z wrzodami żołądka, bo wzmaga ona wydzielanie soków żołądkowych. Zielona herbata nie lubi towarzystwa mleka. Możesz natomiast osłodzić ją odrobiną cukru, łyżeczka miodu albo dodać listek świeżej mięty. Pijmy zatem ów aromatyczny napój jak najczęściej. Jeśli zastąpimy nim kawę, colę oraz czarną herbatę, to również na tym zyskają nasze ludzkie zdrowie oraz uroda.