RSS Feed

Author Archives: tabletki

Kilka środków na prostatę

Posted on

Poniżej prezentujemy zestawienie kilku środków na prostatę. Warto zapoznać się z opisami by poznać ich sposób działania.

 

1. DOPPELHERZ AKTIV NA PROSTATĘ

Skład
Olej z pestek dyni (Cucurbita pepo), olej z siemienia lnianego (Linum usitatissimum), sproszkowane liście pokrzywy (Urtica doica), D-alfa-tokoferol (wit. E), tlenek cynku, siarczan manganu, selenian sodu (źródło selenu); żelatyna, glicerol (substancja utrzymująca wilgotność), mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych (nośnik), sorbitol (substancja utrzymująca wilgotność), lecytyna sojowa, tlenki i wodorotlenki żelaza (barwniki), wosk pszczeli (substancja przeciwzbrylająca). Informacja dla chorych na cukrzycę: 1 kapsułka odpowiada 0,01 ww (wymiennika węglowodanowego).
Sposób użycia
Zażywać jedną kapsułkę dziennie podczas posiłku lub zaraz po posiłku, popijając wystarczającą ilością płynu. Nie rozgryzać.
Zastosowanie
Składniki preparatu wspomagają funkcjonowanie prostaty oraz regulują rytm oddawania moczu. Preparat zalecany dla mężczyzn po 40.
Działanie

DOPPELHERZ AKTIV NA PROSTATĘ zawiera specjalnie dobraną kombinację 6 składników ziołowych i mineralno-witaminowych o korzystnym działaniu na gruczoł prostaty oraz pęcherz i przewody moczowe.

Olej z pestek dyni wykazuje korzystne, ochronne działanie na komórki prostaty. Beta-sitosterole zawarte w oleju z pestek dyni wpływają na obniżenie zawartości prostaglandyn w tkance gruczołu krokowego, co odgrywa ważną rolę w regulacji procesów zapalnych zachodzących na poziomie komórkowym.
Stwierdzono, że mężczyźni w krajach bałkańskich, gdzie spożywa się znaczne ilości nasion dyni, znacznie rzadziej cierpią na przerost gruczołu krokowego.

Składniki zawarte w pokrzywie poprawiają rytm oddawania moczu oraz działają oczyszczająco i regenerująco na komórki układu moczowego.

Olej z siemienia lnianego stanowi bogate źródło ALA (kwasu alfa-linolenowego) i lignanów . ALA jest jednym z niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, wpływających pozytywnie na metabolizm męskich hormonów płciowych. ALA blokuje przetwarzanie testosteronu w dihydrotestosteron, co sprzyja utrzymaniu prawidłowego stanu prostaty, szczególnie u mężczyzn po 40. Lignany są fitohormonami o korzystnym wpływie na metabolizm tłuszczy i funkcjonowanie prostaty.

Witamina E, mangan i selen pełnią istotną rolę w funkcjonowaniu męskiego układu rozrodczego. Chronią komórki prostaty i układu moczowo-płciowego przed zmianami wywołanymi przez procesy starzenia i wolne rodniki. Selen – poprzez poprawę ruchliwości plemników – wpływa na płodność u mężczyzn.

Składniki preparatu wykazują działanie synergistyczne (wzmacniające się). Ich działanie jest wielotorowe:
pomagają utrzymać prawidłowy stan gruczołu prostaty
regulują rytm oddawania moczu
sprzyjają regeneracji komórek układu moczowo-płciowego
chronią komórki przed zmianami wywołanymi procesami starzenia
pozwalają zachować pełnię funkcji seksualnych u mężczyzn po 40.

Dla zachowania prawidłowego stanu prostaty zaleca się stosowanie diety o obniżonym poziomie cholesterolu, ze zwiększoną ilością warzyw, ryb (w szczególności tłustych ryb morskich) i oleju z siemienia lnianego. Korzystną rolę odgrywa również prowadzenie aktywnego trybu życia oraz ograniczenie stosowania używek.

2. LIGUNIN lignany lniane

Skład
mielone siemię lniane, lignany lniane. Składniki otoczki: żelatyna, dwutlenek tytanu, azorubina (barwnik), błękit patentowy V (barwnik).
Jedna dzienna porcja (2 kapsułki) zawiera 50 mg lignanów lnianych.
Dawkowanie
1-2 kapsułki dziennie po posiłku. Nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Suplement diety nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.
Wskazania
preparat polecany jest w celu uzupełnienia fitoestrogenów w diecie kobiet w wieku okołomenopauzalnym oraz mężczyzn pragnących utrzymać prawidłowe funkcjonowanie prostaty.
Opis
LIGUNIN lignany lniane suplement diety, są jednym z rodzajów FITOESTROGENÓW, naturalnych roślinnych związków, podobnych w budowie i działaniu do estrogenów. Związki te mają zdolność do regulacji poziomu hormonów w organizmie. Mogą zarówno hamować nadmierną ich aktywność jak i uzupełniać ich niedobory. Ze względu na te właściwości, polecane są szczególnie kobietom w okresie menopauzy. Dzięki zdolności do ograniczania przemian testosteronu, lignany wpływają korzystnie na funkcjonowanie prostaty u mężczyzn. Ponadto lignany lniane są bardzo silnymi antyoksydantami wspomagającymi walkę z procesami starzenia się organizmu.

 

3. MAXIPROST

Skład
wyciąg z nasion dyni – 150 mg
wyciąg z owoców jałowca – 100 mg
wyciąg z korzenia mniszka lekarskiego – 50 mg

Substancje dodatkowe:
celuloza mikrokrystaliczna (sub. wypełniająca),
kwasy tłuszczowe (nośnik),
sól sodowa karboksymetylocelulozy (sub. wypełniająca),
stearynian magnezu (nośnik),
hydroksypropylometyloceluloza (sub. do stosowania na powierzchnię),
dwutlenek tytanu,
tlenek żelaza (barwniki).
Dawkowanie
Dorośli 1 – 2 tabletki dziennie. Najlepiej stosować podczas posiłku, popijając wodą.
Preparat przeznaczony jest dla mężczyzn po 40. roku życia w celu wspomagania prawidłowego stanu gruczołu krokowego (prostaty).

Nie przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia.
Preparat nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.
Opis
W każdym wieku wskazana jest troska o zdrowie. Istnieje jednak szczególny okres w życiu mężczyzny, w którym konieczne staje się podjęcie właściwych działań profilaktycznych, by zachować komfort i radość życia przez wiele lat. Nie możemy powstrzymać upływającego czasu, ale korzystając z zasobów natury, możemy ograniczyć do minimum jego ujemne następstwa.

Pojawiające się u mężczyzn po 40. roku życia zmiany związane z powiększeniem się gruczołu krokowego (prostaty) wpływają na jakość życia, często zmuszając do gruntownej modyfikacji dotychczasowych przyzwyczajeń. Konieczność natychmiastowego oddawania moczu na skutek intensywnego parcia prowadzi do unikania wyjść z domu i przebywania w towarzystwie, a także rezygnacji z zainteresowań i upodobań. Często dochodzi do obniżenia poziomu libido i zaburzenia życia seksualnego mężczyzn.

Dyskomfort podczas oddawania moczu, m.in. wydłużenie czasu, zwężenie i przerywanie strumienia moczu czy potrzeba częstego oddawania moczu, są bezpośrednio związane ze zmianami dotyczącymi prostaty. Powiększający się gruczoł krokowy powoduje ucisk i zwężenie światła cewki moczowej, utrudniając tym samym oddawanie moczu. Tego typu zmiany niestety nie ograniczają się tylko do obszaru cewki moczowej, powodują również pogrubienie ścianek pęcherza moczowego, który stara się pokonać przeszkody w oddawaniu moczu. Z czasem obserwuje się także zaleganie moczu w pęcherzu i zwiększającą się podatność na osłabienie moczowych.

Wzrastająca częstość występowania nieprawidłowego funkcjonowania prostaty związana jest z wydłużającym się życiem mężczyzn i zmianami aktywności hormonalnej gruczołu krokowego. Za główny powód tego typu problemów uważana jest redukcja hormonu męskiego testosteronu do dihydrotestosteronu, który jest przyczyną namnażania się komórek prostaty.

Postęp w dziedzinie farmacji, szczególnie w badaniach nad surowcami roślinnymi, pozwolił na naukowe udowodnienie korzystnego wpływu wyciągu z nasion dyni (Cucurbita pepo) na stan gruczołu krokowego. Stosowany już w medycynie tradycyjnej okazuje się skuteczny w utrzymaniu prawidłowej kondycji prostaty. Najważniejszą rolę odgrywa zawarta w nasionach frakcja lipidowo-sterolowa, głównie beta-sitosterol oraz kwasy tłuszczowe. Działanie wyciągu z nasion dyni polega na hamowaniu przemiany testosteronu w dihydrotestosteron i zapobieganiu wiązania go z receptorami androgenowymi w komórkach prostaty na skutek unieczynnienia enzymu 5 alfa-reduktazy. Efektem tego działania jest złagodzenie dotychczasowego dyskomfortu. Ponadto wyciąg z nasion dyni wpływa tonizująco na błonę śluzową pęcherza moczowego. Zmniejsza zaleganie moczu w pęcherzu oraz ułatwia jego opróżnianie.

Kompleksowe działanie preparatu zapewnia obecność wyciągów z jałowca i mniszka, które ułatwiają oddawanie moczu i pomagają złagodzić towarzyszący dyskomfort. Jałowiec jest nie tylko przyprawą, ale również wpływa korzystnie na układ moczowy człowieka. Korzeń mniszka już w medycynie tradycyjnej pomagał w zachowaniu funkcji układu moczowego. Substancje zawarte w wyciągach wykazują działanie moczopędne – zwiększają ilość wydalanego moczu dzięki czemu ułatwiają jego oddawanie

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom mężczyzn, firma Naturell wprowadziła preparat Maxiprost, zawierający wyciąg z nasion dyni, owoców jałowca i korzenia mniszka. Zawarte w wyciągach bogactwo naturalnych składników pozwoli mężczyznom po 40. roku życia należycie zatroszczyć się o własne zdrowie, pomagając utrzymać prawidłowe funkcjonowanie gruczołu krokowego. Dzięki preparatowi Maxiprost „męski problem” nie musi Cię dotknąć.

4. POLDANEN

Skład
1 tabletka zawiera 46 mg wyciągu z kory śliwy afrykańskiej (Pygei africani cortex extractum) co odpowiada 6 mg b-sitosterolu. Substancje pomocnicze: fosforan wapnia, sacharoza, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, talk, methocel E15, polietylenoglikol 6000, żółcień pomarańczowa Lak E110, dwutlenek tytanu E171.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Poldanen może powodować działania niepożądane. W trakcie stosowania możliwe jest wystąpienie zaburzeń żołądkowo-jelitowych.
Dawkowanie
O ile lekarz nie zaleci inaczej, lek stosuje się 2 razy dziennie po 2 tabletki przed jedzeniem przez co najmniej 4 tygodnie. W razie potrzeby kurację można powtórzyć.
Stosowanie innych leków
Dotychczas nie stwierdzono interakcji z innymi lekami.
Ciąża i karmienie piersią
Preparat do stosowania wyłącznie u mężczyzn.
Stosowanie u dzieci
Nie stosuje się u dzieci.
Zanim zastosuje się
Przed zażyciem leku wskazana jest konsultacja urologiczna. Podczas stosowania leku należy pamiętać o regularnych badaniach urologicznych.
Zastosowanie
Poldanen jest lekiem zawierającym wyciąg z kory śliwy afrykańskiej. Ułatwia oddawanie moczu, zmniejsza częstość oddawania moczu, a także zmniejsza objętość moczu zalegającego u pacjentów z łagodnym przerostem gruczołu krokowego (prostaty). Przyjmuje się, że za działanie farmakologiczne odpowiada kompleks lipidowo-sterolowy, którego głównym składnikiem aktywnym jest b-sitosterol. Działanie tłumaczy się antagonistycznym wpływem sitosterolu na receptory androgenne oraz działaniem regenerującym na komórki nabłonka gruczołu krokowego i gruczołów okołocewkowych. Ponadto kompleks lipidowo-sterolowy korzystnie wpływa na metabolizm tkanki stercza poprzez zahamowanie stymulacji zrębu gruczołowego i hiperplastycznego nabłonka. Preparat stosuje się wyłącznie u mężczyzn w trudnościach z oddawaniem moczu spowodowanych łagodnym przerostem stercza (prostaty).

5. PROSTACARE PLUS

Skład
1 tabletka zawiera: wyciąg z drzewa Muira Puama, wyciąg z liści pokrzywy zwyczajnej, wyciąg z nasion dyni zwyczajnej, wyciąg z korzenia żeń-szenia, witaminę E , witaminę B6
Stosowanie
Preparat zalecany dla mężczyzn w celu wspomagania dobrej kondycji prostaty i układu moczowo- płciowego.
Działanie

PROSTACARE PLUS:
wspomaga prawidłowe funkcjonowanie prostaty
niweluje dyskomfort związany z oddawaniem moczu
wspomaga sprawność seksualną mężczyzn

6. PROSTALONG COMPLEX

Skład
Jedna kapsułka preparatu Prostalong zawiera: olej z pestek dyni — 350 mg, olej rybi – 100 mg, wyciąg z owoców palmy sabalowej 50 mg, cynk (glukonian cynku — 3,75 mg (25% *), likopen — 2,5 mg (składnik ekstraktu z pomidorów), witamina B — 2 mg (100%*) oraz olej sojowy dwutlenek krzemu (substancja przeciwzbrylająca), glicerol, żelatyna, tlenek żelaza czerwony i tlenek żelaza czarny (barwniki).
Dawkowanie
1 do 2 kapsułek dziennie, podczas lub po posiłku. Popijać wodą.
Zastosowanie
Składniki czynne preparatu Prostalong działają wielotorowo:
normalizują procesy oddawania moczu u mężczyzn,
pomagają utrzymać prawidłowy stan gruczołu krokowego,
chronią organizm przed szkodliwym działaniem wolnych rodnik6w,
działają ochronnie na układ sercowo-naczyniowy i odpornościowy,
uzupełniają dietę w witaminę B oraz cynk.
Działanie
Palma sabalowa (Saw palmetto) – pochodząca z Ameryki Płn. zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe (głównie kwas oleinowy), oraz nasycone kwasy tłuszczowe (laurynowy mirystynowy, palmitynowy) i fitosterole (?-sitosterol, stigmasterol, cycloartenoi, lupeol, lupenon oraz 24- metylo-cycloartenol). Normalizują one funkcje gruczołu krokowego i wykazują korzystne działanie w przypadku powiększenia tego gruczołu.

Olej z pestek dyni — z uwagi na skład chemiczny charakteryzuje się dużymi walorami zdrowotnymi. Zawiera fitosterole (beta-sitoserol, skwalen, phytosterinen, citulin, cucurbitin) niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, które są niezbędne do budowy hormonów, ścian komórkowych, a także witaminy E, B1, B2, B6, A, C, D oraz składniki mineralne głównie cynk i selen. Frakcja lipidowa oleju z pestek dyni działa korzystnie na komórki nabłonka gruczołu krokowego oraz gruczołów okołocewkowych.

Likopen związek zaliczany do grupy karotenoidów. Wykazuje większą aktywność antyoksydacyjną niż beta karoten. Chroni organizm przed szkodliwym działaniem wolnych rodników.

Olej rybi — jest źródłem niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy omega- 3, które wzmacniają układ sercowo-naczyniowy oraz odpornościowy

Cynk — jest składnikiem wielu enzymów. Bierze udział w syntezie białek ustrojowych i kwasów nukleinowych. Odgrywa ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu prostaty

Witamina B spełnia wiele ważnych funkcji w organizmie. Uczestniczy w tworzeniu związków białkowych, takich jak enzymy czy hormony. Korzystnie wpływa na układ nerwowy Bierze udział w powstawaniu prostaglandyn, reguluje ciśnienia krwi, skurcze mięśni, pracę serca.

7. PROSTAMOL UNO

Dawkowanie
1 kapsułka dziennie. Preparat przyjmować po posiłku popijając niewielką ilością płynu.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą.
Działania niepożądane
Rzadko występujące zaburzenia żołądkowe.
Wskazania
I i II stadium przerostu gruczołu krokowego. Zaburzenia oddawania moczu przy łagodnym przeroście gruczołu krokowego. Zaleganie moczu z objawami zapalenia pęcherza.
Działanie
Składniki wyciągu z owoców Sabalis serrulata wykazują działanie antyandrogenne. Powodują unieczynnienie 5-alfa reduktazy katalizującej przemianę testosteronu do dihydrotestosteronu oraz hamowanie aktywności aromatazy, biorącej udział w przemianie testosteronu do estrogenu. Preparat posiada także właściwości przeciwwysiękowe i przeciwzapalne. Obniża napięcie mięśni gładkich dróg moczowych, zmniejszając obrzęki, przekrwienie szyi pęcherza moczowego, poprawiając elastyczność tkanki gruczołu krokowego i drożność pęcherza.

 

Jeszcze kilka słów na temat samej prostaty. Gruczoł krokowy, stercz (łac. prostata) – nieparzysty narząd mieśniowo-gruczołowy. Może być częścia składową męskiego układu płciowego. Sklada się z dwóch platów: lewego oraz prawego, połączonych węziną. Niestale występuje płat środkowy. Ksztalt prostaty może być porownywany do kształtu kasztana jadalnego (spłaszczony stożek). Gruczol sterczowy może być otoczony mocną torebką z mięśni gładkich, kurcza się one podczas ejakulacji. Stercz, inaczej prostata, to również gruczol wielkości kasztana umiejscowiony poniżej pęcherza moczowego. Ze wzgledu na funkcję bliższy może być układowi płciowemu niż moczowemu: jego wydzielina wchodzi w skład spermy oraz umożliwia plemnikom poruszanie sie. A związek z układem moczowym wynika z położenia – poprzez środek gruczolu przebiega bowiem cewka moczowa. Niektorzy mężczyźni bardzo długo w ogóle powinny nie zdawać sobie sprawy z jego istnienia. Niestety po pięćdziesiątce większość z nich dowiaduje się o prostacie za sprawa przykrych dolegliwości. Gruczoł wytwarza wydzieline, która za pomocą przewodzików zostaje odprowadzona w kierunku cewki moczowej. W czasie ejakulacji mięśniówka organu kurczy się oraz wyciska wydzielinę do światła cewki moczowej na zewnątrz. Substancja wytwarzana poprzez prostatę może być białą, mętną cieczą o charakterystycznym zapachu. Wchodzi w sklad spermy służąc za środowisko, w którym zostaja zawieszone plemniki. Posiada zasadowy odczyn, dzięki czemu nie jedynie umożliwia przeżycie meskim komórkom rozrodczym, ale również wspomaga ich ruchliwość i dojrzewanie. Przerost gruczolu krokowego, czyli przerost prostaty, to również czesta choroba panów w wieku dojrzałym. Cierpi na nią co najmniej połowa mężczyzn po 50. W przypadku zauważenia któregokolwiek z wyżej wymienionych objawów należy zażywać substancje, które zmniejszają przerost gruczolu oraz zwiększają elastyczność jego ścian. Przykładowym produktem może być Himplasia (wspomagająco oraz zapobiegawczo). Prostata oraz jej objawy m.in. te związane z oddawaniem moczu oraz potencją, zaburzają komfort życia wielu mężczyzn na calym świecie. Dodatkowo, ryzyko przerostu gruczołu krokowego oraz groźba raka prostaty wyzwala mocny stres, który wpływa negatywnie na ogólny stan zdrowia oraz często paraliżuje codzienną aktywność. Położony może być poniżej pecherza moczowego w miednicy mniejszej. Poprzez jego miąższ przebiega sekcja sterczowa cewki moczowej (dlatego kiedy dochodzi do jego przerostu, na skutek mechanicznego ucisku cewki moczowej pojawiają się problemy z oddawaniem moczu i inkontynencja). Wydzielina prostaty to również mętna, biaława ciecz o zasadowym odczynie oraz charakterystycznym zapachu (to ona nadaje zapach spermie), w niej zawieszone są plemniki. Z wiekiem kiedy w organizmie mężczyzny zmniejsza się produkcja męskich hormonow – androgenów , gruczoł zaczyna się powiększać. Powoduje to również ucisk na cewkę moczowa oraz zwężenie jej światła. To również najważniejszy powod przy oddawaniu moczu. W skrajnych przypadkach może także całkowicie dojść do zatrzymania moczu. Rozrośnięty stercz utrudnia całkowite wyprożnienie pęcherza moczowego. Zaleganie w nim moczu może być też przyczyna nawracających infekcji, a w dalszej konsekwencji prowadzić do zaburzenia pracy nerek. Większość przypadkow łagodnego rozrostu prostaty można poprzestać na leczeniu farmakologicznym. Kiedy zmiany sa zaawansowane, konieczna może być też interwencja chirurgiczna. Niektorzy młodzi mężczyźni chorują na zapalenie gruczolu krokowego, które posiada pochodzenie bakteryjne oraz może być niegroźnym zaburzeniem wymagającym antybiotykoterapii. Natomiast w dojrzałym wieku dużo osób cierpi na powiekszenie gruczołu, które może zaburzać pracę układu moczowo-płciowego. Mowa w tym miejscu o łagodnym rozroście prostaty albo raku prostaty. Każdy mężczyzna produkuje nie jedynie męskie, ale również żeńskie hormony płciowe, estrogeny. Te ostatnie wywierają wpływ na sekcja wewnętrzną gruczołu krokowego, podczas kiedy męskie hormony bardziej na jego zewnętrzną cześć. W okresie przekwitania gwaltownie spada produkcja hormonów męskich, natomiast wytwarzanie hormonów żeńskich pozostaje blisko niezmienione, dochodzi zatem do zachwiania proporcji pomiędzy nimi. W rezultacie dochodzi do powiększenia wewnętrznej cześci skladowej gruczołu krokowego (rozrostu komorek podścieliska gruczołu), a to również z kolei prowadzi do zwężenia drogi odpływu moczu. Natomiast, kiedy objawy występują więc już dłużej oraz nasilaja się najlepiej udać sie do lekarza. Po badaniu oraz stwierdzeniu poprzez niego przerostu prostaty, prawdopodobnie poleci Ci stosowanie Palma Sabal (preparat do leczenia właściwego rozrost gruczołu krokowego). Mnogość dostępnych w sprzedaży preparatow na prostatę to również paradoksalnie nastepny problem, który utrudnia samodzielny wybór najskuteczniejszego specyfiku. Trzeba zrozumieć, że każdy z podobnie brzmiących leków charakteryzuje się innym, unikalnym składem substancji czynnych. Tylna sekcja stercza przylega bezpośrednio do odbytnicy. Mocny ucisk w tej okolicy wywołuje gwałtowne uczucie parcia na mocz i niekiedy pieczenie w okolicy żołędzi. Masaż prostaty wykonywany zarowno ze względów lekarskich (badanie per rectum) jak oraz erotycznych, prowadzi do czasowego podwyższenia stężenia PSA, co może skutkować oznaczeniem nieprawidłowego poziomu w badaniu laboratoryjnym. Prostata, czyli gruczoł krokowy albo stercz, znajduje sie bezpośrednio pod pęcherzem moczowym oraz do przodu od przedniej ściany odbytnicy. Pęcherz moczowy gromadzi mocz produkowany poprzez nerki. Przewód wyprowadzający mocz z pecherza na zewnątrz nazywa się cewką moczową. Cewka moczowa przebiega poprzez wnetrze gruczołu krokowego, przypominając nieco rdzeń jabłka znajdujacego się w środku owocu. Organ zbudowany może być z miąższu, który zawiera około 30–50 gruczołów cewkowo-pęcherzykowych. Pomiedzy gruczołami biegną przegrody zbudowane z tkanki łącznej oraz z istoty mięśniowej. Prostata otoczona może być torebką łącznotkankową. Nie brak oraz takich panów, którzy lekceważą pierwsze objawy, uważając, że winę za problemy z prostatą ponosi zaawansowany wiek. Przed taką jesteśmy w stanie postawa przestrzegają urolodzy. – Pierwszych objawów lekceważyć nie wolno, ponieważ nie dość, że same nie przejda, to rownież dolegliwości z nimi związane powinny tak się nasilić, że konieczny będzie zabieg chirurgiczny. Przestrzega też, że objawy przerostu prostaty powinny sugerować raka tego gruczołu. Oraz jedynie wizyta u lekarza może pacjentów uspokoić. Oraz ostrzega przed powikłaniami nieleczonego przerostu prostaty, czyli zakażeniami układu moczowo-płciowego. By spotęgować efekt leczenia właściwego prostaty przy pomocy preparatów naturalnych należy umiejętnie łaczyć ich stosowanie w określone kuracje, co nie wymaga specjalistycznej wiedzy medycznej ale poznania zawartości każdego leku.

 

 

Przegląd kaszek dla dzieci

Posted on

Dostępnych jest wiele różnych kaszek, różnych producentów. Poniżej przedstawiamy nasze zestawienie tych kaszek.

1. HUMANA HN PLUS z prebiotykiem z bananami 300 g

Składniki
Purée bananowe – 63 %, syrop glukozowy, skrobia ziemniaczano-kukurydziana, oleje roślinne, odtłuszczone mleko w proszku, kazeinian wapnia, syrop galaktooligosacharydowy (z laktozy) – 7 %, mąka ryżowa, maltodekstryna, koncentrat białek serwatkowych, cytrynian potasu, emulgator: lecytyna sojowa, węglan wapnia, cytrynian sodu, chlorek sodu, mieszanina witamin (wit. C, niacyna, kwas pantotenowy, wit. E, wit. B1, wit. B2, wit. A, wit. B6, folacyna, wit. K, biotyna, wit. D, wit. B12), L-cysteina, węglan magnezu, dwufosforan żelazowy, tlenek cynku, siarczan miedzi, jodek potasu, molibdenian sodu, chlorek chromu, selenian sodu.
Sposób przygotowania
Podczas przyrządzania posiłku należy dokładnie przestrzegać przepis przygotowania. Nieprawidłowe przygotowanie mleka może stanowić zagrożenie dla zdrowia dziecka, przez spowodowanie rozwoju drobnoustrojów chorobotwórczych. Należy zawsze przyrządzać świeżą porcję mleka tylko na jeden posiłek i bezpośrednio po przygotowaniu podać je dziecku. Nie wolno przechowywać niezużytych resztek do następnego karmienia. Jako posiłek z butelki: Zagotować odpowiednią objętość wody i ochłodzić do temperatury ok. 50oC. Odmierzoną ilość proszku wsypać do butelki i wlać do niej połowę potrzebnej objętości wody. Zamknąć butelkę i wymieszać silnie wstrząsając. Dodać pozostałą objętość wody i ponownie silnie wymieszać. Używać smoczek do kaszki.

Jako kaszka: Zagotować odpowiednią objętość wody i ochłodzić do temperatury ok. 50oC. Odmierzoną ilość proszku wsypać do talerza, dodać odpowiednią ilość wody i wymieszać widelcem do uzyskania pożądanej konsystencji. Do przyrządzania posiłków należy używać wyłącznie załączoną do opakowania miarkę.. Jedna miarka lekko napełniona proszkiem (bez ubijania), po zgarnięciu nadmiaru równo z brzegiem miarki, zawiera ok. 4,8 g proszku.
Ważne wskazówki
Humana HN z prebiotykiem jest przeznaczona do wyłącznego żywienia niemowląt i uzupełniającego żywienia małych dzieci, młodzieży i dorosłych.
Dzieciom z ryzykiem wystąpienia chorób alergicznych nie należy podawać Humany HN z prebiotykiem, lecz rozcieńczony preparat typu HA.
Humany HN z prebiotykiem nie należy stosować w alergii na białka mleka krowiego, galaktozemii, nietolerancji laktozy, fruktozy, sacharozy. W takich przypadkach, po uzgodnieniu z lekarzem, dietę należy przestawić na płynny preparat bezmleczny.
Humana HN z prebiotykiem zawiera łatwo przyswajalne węglowodany. U pacjentów z zaburzeniami tolerancji glukozy, można stosować tylko pod warunkiem stałego kontrolowania przemiany materii.
Stosować tylko pod kontrolą medyczną – w porozumieniu z lekarzem pediatrą.
Humana HN z prebiotykiem, podobnie jak mleko matki, zawiera węglowodany –ważne składniki pokarmowe (np. laktozę – cukier mleczny). Przy częstym lub zbyt długim kontakcie z zębami, mogą one prowadzić do rozwoju próchnicy i w jej następstwie zniszczenia zębów. Dlatego nie pozostawiaj butelki ze smoczkiem w buzi dziecka do długotrwałego ssania, jako zastępstwo zwykłego smoczka. Posiłek z butelki nie powinien trwać dłużej, aniżeli karmienie piersią.
Prebiotyki
Prebiotyki (wielocukry o działaniu prebiotycznym), które także są obecne w mleku matki, stanowią ważny czynnik zdrowego odżywiania dziecka. Wspierają one w jelicie wzrost „dobrych” bakterii bifidogennych (działanie bifidogenne) i wspomagają rozwój prawidłowej flory jelitowej. Dlatego Humana HN z prebiotykiem zawiera wielocukry o działaniu prebiotycznym, rozszerzając i optymalnie uzupełniając dietę.
Właściwości i zastosowanie
Produkt bezglutenowy
Do wyłącznego żywienia niemowląt i uzupełniającego żywienia małych dzieci, młodzieży i dorosłych.
Dietetyczny środek spożywczy przeznaczony do leczenia dyspepsji u niemowląt (biegunki niemowląt), tylko według zaleceń lekarza.
Wysoka zawartość błonnika w bananach, wspiera szybką normalizację stolca.
Szczególnie dobrze tolerowana, dzięki zredukowanej zawartości laktozy i tłuszczu.
Proces trawienia jest mniej obciążony.
W zależności od wieku i potrzeb, może być przygotowana jako posiłek z butelki lub posiłek stały.

2. NESTLE kaszka mleczno-pszenna z biszkoptami po 6 miesiącu 250 g

Zgodnie ze schematem żywienia dzieci, zalecane jest wprowadzenie glutenu do diety dziecka w 4-6 miesiącu życia. Gluten należy zacząć wprowadzać w niewielkich ilościach. Zacznij podawanie kaszki od 2-3 łyżeczek na jedną porcję. Jeśli u dziecka nie wystąpi reakcja alergiczna możesz wprowadzić kaszkę na stałe do jego jadłospisu.
Opis
Kaszka mleczno-pszenna z biszkoptami to dobrze zbilansowany posiłek, który łączy w sobie dobrodziejstwo zbóż oraz zalety mleka modyfikowanego. Zawarte w kaszce probiotyki Bifidus BL oraz Immunoskładniki pomagają wspierać naturalną odporność Twojego dziecka. Dodatek biszkoptów nadaje kaszce Nestle pyszny smak

3. NESTLE ZDROWY BRZUSZEK kaszka 5 zbóż z lipą po 6 miesiącu 250 g

To unikalna kombinacja 5-ciu zbóż (pszenica, jęczmień, żyto, kukurydza, owies), która dzięki zawartości węglowodanów daje dziecku uczucie sytości na dłużej. Ekstrakt kwiatu lipy nadaje kaszce delikatny smak. Smaczny sen to spokojna noc dla mamy i dziecka.

Zawiera naturalny błonnik PREBIO 1, który spełnia rolę prebiotyku, czyli naturalnej substancji odżywiającej mikroflorę jelitową, usprawniający pracę przewodu pokarmowego.

Przygotowana na bazie zbóż; dzięki zastosowaniu procesu częściowej hydrolizy jest lekkostrawna, a przy tym smaczna. Stanowi idealny fundament diety małego dziecka.

Zawiera zestaw Immunoskładników takich jak cynk, żelazo oraz witaminy A i C, które pomagają wspierać układ odpornościowy Twojego dziecka dzień po dniu.

Zawiera aktywne kultury bakterii Bifidus BL, które naturalnie zasiedlają przewód pokarmowy dzieci karmionych piersią.

Nie zawiera mleka, przygotowana na mleku modyfikowanym (np. NAN Pro 2, NAN Pro 2 HA) lub preparacie mleko zastępczym stanowi pełnowartościowy posiłek.

Dzięki niej możesz łagodnie wprowadzić gluten do diety dziecka, podając na początek 1 płaską łyżeczkę dziennie. Jeśli dziecko dobrze toleruje gluten, to po okresie wprowadzania glutenu możesz zacząć podawać pełną porcję kaszki, zgodnie ze sposobem przygotowania.

Jak wiadomo rodzice, ktorzy maja ochotę na zakup zdrowszego kleiku albo kaszki zachęcam do odwiedzenia sklepów ze zdrowa żywnością. dużo zdrowia można znaleźć w kaszach np. jaglanej, orkiszowej (orkisz zawiera naturalny antybiotyk chroniący przed infekcjami, podobny do tego, który może być w mleku matki). Niestety, polscy producenci nie mają w swojej ofercie takich kaszek, najczęściej są to także niemieckie albo szwajcarskie produkty. Kaszki to także pokarm niedoceniany poprzez współczesnych rodziców. Najprawdopodobniej dlatego, że dzisiejsi trzydziestoparolatkowie mają z nimi niezbyt mile doświadczenia – większości kojarzą się one z mdłą, brejowatą kaszką manna, podawaną w peerelowskich przedszkolach. Przed tym traumatycznym doświadczeniem chca zatem uchronić swoje dzieci. Całkowicie niepotrzebnie – dzisiejsze kaszki różnią smakiem od tych, jakie znamy z czasów wlasnej mlodości. Mają również mnostwo zalet. Przede wszystkim są zdrowe, ponieważ ziarna zboż, z jakich robione są kaszki, zawierają witaminy C, E, A, z grupy B i D3 oraz K, a rownież składniki mineralne – żelazo, wapń, magnez, cynk czy może jod. W kaszkach może być również błonnik, który reguluje pracę przewodu pokarmowego malucha oraz zapobiega zaparciom. Nie mniej ważne może być to, że są bardziej sycące, niż mleko – dziecko trawi je wolniej, i dlatego kiedy wieczorem nakarmisz je kaszką, dłużej pośpi w nocy. Przede wszystkim należy dostosować rodzaj kaszki do wieku dziecka. Bezmleczne kaszki ryżowe to także idealna propozycja dla dzieci na diecie bezmlecznej (np. uczulonych na białko mleka krowiego) i dla najmłodszych niemowląt, które dopiero zaczynają poznawać smaki odmienne niż mleko mamy. Taka kaszke można przygotować z użyciem mleka modyfikowanego albo naturalnego pokarmu mamy. Kilkanaście lat temu schemat byl taki: maluchy karmione piersią pierwszą bezglutenową kaszkę mogły dostać w 7 miesiącu życia, z kolei dzieci karmione mieszanką – kiedy skończyły pięć miesięcy. Z kaszkami zawierajacymi gluten – jak kaszka manna – trzeba było czekać aż do 10-go miesiąca życia dziecka. Nie mniej jednak w 2009 roku specjaliści od odżywiania sie niemowląt uznali, że to także zła kolejność. Obecnie zalecają, by do menu malucha jako pierwsze wprowadzić niewielkie ilości kaszki z glutenem, dodawanej do przecieru z jarzyn. U maluchów karmionych piersia trzeba to także zrobić więc już w piątym miesiącu życia, z kolei u „butelkowych” – w szóstym miesiacu. Kaszki bezglutenowe trzeba z kolei wprowadzać do diety w 7 miesiącu życia, niezależnie od tego, czy może dziecko dostaje pierś, czy może butelkę. Taka kolejność posiada bowiem uchronić dzieci przed celiaklią, czyli chorobą, w której zaburzony może być proces wchłaniania pokarmów zawierających gluten. Niewielka ilość glutenu (pół małej lyżeczki kaszki manny albo innej zawierającej gluten na 50 ml zupki) podziała na organizm malucha niczym szczepionka, zabezpieczająca przed celiaklia. Mleczne kaszki są nie jedynie wygodne do przygotowania, ale też znakomite dla niemowlęcia. Są wzbogacone w żelazo, którego malec potrzebuje. Producenci zadbali też o to, by w każdej porcji dania znajdowały się odpowiednie dawki witamin. Receptura została opracowana we współpracy z dietetykami oraz pediatrami, a wykorzystano do nich zboże najlepszej jakości. Kaszkę dla niemowląt przygotowujemy zawsze zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Jeszcze w zeszłym roku oficjalne stanowisko specjalistów od odżywiania sie niemowlat było następujące: dzieciom karmionym piersia w siódmym miesiącu życia, a dzieciom karmionym mlekiem modyfikowanym w szóstym miesiącu życia wprowadza się do diety bezglutenową kaszkę (ryżową albo kukurydziana), a z wprowadzeniem glutenu do menu czeka się do 10. miesiąca życia. Z kaszkami, zawierającymi gluten, sprawa może być prosta – w sklepach znajdziemy jedynie dwa ich rodzaje: kuskus oraz kaszkę mannę. Trudniej może być z kaszkami bezglutenowymi, ponieważ w sprzedaży może być dużo ich rodzajów. Są zatem kaszki mleczne, ryżowe, mleczno-ryżowe, mleczno-pszenne oraz mleczno-wielozbożowe. O smaku neutralnym albo wzbogacone warzywami lub owocami, a także biszkoptami czy może czekoladą. Są kaszki w proszku, ale są również w słoiczkach oraz w kartonikach, gotowe do spożycia. Zasady rozszerzania diety zmieniły się, bowiem zmienila sie wiedza specjalistów – wydaje sie, że nowa kolejność wprowadzania posiłków zbożowych lepiej chroni dzieci przed chorobą trzewną (celiakią). Ale naturalnie rodzice powinny uznać, że wola postępować zgodnie z dawnym schematem. Na początek najlepsza będzie kaszka neutralna w smaku, bez żadnych dodatków, taka, która można rozmieszać z własnym pokarmem albo z mlekiem modyfikowanym, do którego dziecko może być przyzwyczajone. Chodzi o to, by sprawdzić, jak na nowość w diecie zareaguje organizm malucha. Skoro to wszystko będzie w porządku, za pewien czas możesz zaproponować dziecku kaszke z dodatkiem jablek, brzoskwiń, bananów czy może także brokułów. W przypadku kaszki glutenowej sprawa może być raczej jasna – najprościej wybrać kaszę mannę, ogólnodostępną w sklepach spożywczych. Na razie w ofercie producentow żywności dla niemowlat nie posiada glutenowych kaszek oraz kleikow, które nadawałyby się na pierwsze posiłki – dostępne kaszki glutenowe zawierają dodatek owoców, które wprowadzamy do diety nieco później. Wybór produktów bezglutenowych (kukurydzianych oraz ryżowych) może być znacznie bogatszy. Na początek najlepiej wybrać produkt bezmleczny oraz pozbawiony dodatków smakowych. Czy może będzie to także kleik czy może kaszka, nie posiada większego znaczenia. ów pierwszy może być bardziej rozdrobniony oraz po rozmieszaniu posiada bardziej gładka konsystencję. Niektóre dzieci wolą go, a niektóre chetniej jedzą kaszkę. Kaszki dla niemowląt nie bez powodu określa się mianem dań błyskawicznych – ich przygotowanie nie wymaga bowiem większego zachodu. Instrukcja zawsze znajduje sie na opakowaniu – zazwyczaj odmierzona ilość kaszki trzeba zmieszać z niezbyt ciepłą wodą albo mlekiem, własnym lub modyfikowanym (mleko krowie można wprowadzić do diety dziecka dopiero po trzecich urodzinach). Skoro kupujesz kaszke w słoiczku lub kartoniku, przed podaniem trzeba ją podgrzać w kąpieli wodnej. Kaszki najlepiej podawać dziecku łyżeczką – są nadto gęste, by przecisnać się poprzez otwór w zwykłym smoczku. Ale kiedy dziecko woli jeść z butelki, w sklepach można kupić specjalne smoczki, z nacięciem w kształcie krzyża, poprzez który przeplywa pokarm o gestej konsystencji. Nigdy nie należy natomiast własnoręcznie poszerzać smoczka – otwór może być też nadto duży, oraz dziecko łatwo może się zachłysnąć.

Jak oszukać uczucie głodu podczas odchudzania

Posted on

Zadaniem najtrudniejszym chyba podczas odchudzania jest zmaganie się z ciągłym uczuciem głodu. Jak można ten głód oszukać, czy są jakieś sposoby? Potrzeba jedynie trochę wiedzy, by skutecznie poskromić nadmierny apetyt. Najważniejsze centrum regulacji spożycia znajduje się w podwzgórzu. Pobudzenie ośrodka głodu powoduje poszukiwanie oraz spożywanie pokarmu, z kolei ośrodka sytości wstrzymanie przyjmowania pożywienia. Zastanawiasz się pewnie, w jaki sposób ta wiedza posiada ci pomoc? Silne uczucie glodu może zniszczyć najbardziej stanowcze postanowienia dietetyczne. Bez względu na rodzaj diety, jakiemu się poddajemy, intensywne łaknienie może żwawo cofnąć efekty trwającej parę tygodni albo miesięcy dyscypliny odchudzania się. To wszystko dlatego, że ludzkie ciało może być skonstruowane do pochłaniania kalorii, a nie opierania się im. Na szczęście istniej ą sposoby na walkę z głodem, każdy może wdrożyć opisaną poniżej taktykę. Powinno się jeść parę posiłków dziennie, w ow sposób organizm nie może być obciążany nadmierną ilością pokarmu jednorazowo oraz można liczyć na optymalny metabolizm. Oto pare porad dotyczących odżywiania się w rożnych porach dnia, ktore pomoga powstrzymać silne uczucie głodu dewastujące dietetyczne wysiłki. Zasadniczym czynnikiem decydującym o odczuwaniu głodu może być poziom glukozy we krwi. Skoro jej poziom spada, informacja ta przekazywana może być do mózgu, a my zaczynamy być też głodni. Niestety, zbyt trudno wypowiedzieć coś tam więcej na ow temat, bowiem regulacja odczuwania głodu oraz sytości nie została wciaż jeszcze do końca poznana. Wiemy natomiast, dlaczego stres albo uczucie zakochania niwelują odczuwanie głodu. To również dzialanie adrenaliny, która podnosi poziom cukru we krwi. Udowodniono też, że gdy jemy o tej samej porze każdego dnia, nasz mozg przewiduje nadejście pory jedzenia oraz przygotowuje ludzki żołądek do funkcji trawienia. Kiedy nie otrzyma pożywienia, kiszki grają marsza. Ale przestaja, kiedy uda się przetrzymać tę porę, nie jedzac. Ludzie często nie słuchają sygnałów płynących z organizmu, nie rozróżniają również stanu głodu od zwiększonego apetytu.

Jak wiadomo, bardzo liczne badania dowiodły, że przy stracie wagi rośnie poziom hormonu głodu, zwanego greliną. Niewatpliwie może być to również mechanizm obronny, ktory chroni organizm. Podczas kiedy świadomie ograniczamy ilość spożywanych pokarmów, organizm nie odróżnia diety od zwyklego głodu. Warzywa oraz owoce powinny być też pierwsza linią obrony z glodem. Dzięki temu, że w swoim składzie zawierają sporo wody, mają niską gęstość energetyczną, co pozwala na zjedzenie większej porcji bez konsekwencji. Z reguły objętość pokarmów zjadanych poprzez daną osobe w ciągu dnia może być stała. Wybieranie pokarmów o niskiej gęstości energetycznej może być doskonałym sposobem na oszukanie głodu oraz zmniejszenie podaży energii bez redukcji objętości porcji. Na pewno zauważylaś, że po spożytym posilku odczuwasz sytość oraz przestajesz jeść. Z upływem czasu pokarm zostaje strawiony, a ściany żołądka obkurczają się, przekazując informacje o tym stanie do mózgu. Efektem może być uczucie głodu. Nigdy nie rezygnuj ze śniadania. Osoby, które jedza posiłek wkrotce po przebudzeniu, rzadziej przejadają się w ciągu dnia. Śniadanie daje zastrzyk energii, a jego jakość przekłada się na efektywność naszego działania. Głodu nie da się oszukać nadto długo, ale istnieją sposoby na zmniejszenie apetytu. Należy na pół godziny przed posiłkiem wypić szklankę wody, jeść bez pośpiechu, zjadać małe porcje najlepiej pięć razy dziennie. Kiedy po posiłku odczuwa sie potrzebę dalszego jedzenia, trzeba odczekać 20 minut. Aż tyle bowiem trwa przekazanie do mózgu impulsu, że głód został zaspokojony. Na początku diety czujesz się wspaniale – otwierasz nowy rozdział w swoim życiu. Jednakże z czasem zaczyna ci brakować ulubionych (tłustych) posiłków, jedzenia słodyczy przed snem, paczki chipsów towarzyszącej podczas oglądania ulubionego serialu. Przypominasz sobie czasy, kiedy jadłaś, ile chcialaś, co chciałaś oraz gdy chcialaś. Wnet okazuje sie, że z jedzeniem łączy cię niepowtarzalny, aby nie wypowiedzieć emocjonalny, związek. Czasem uczucia takie powinny doprowadzić do rezygnacji z postawionego sobie celu. Wiadomo, że zmiany są dla nas ciężkie. Przypomnij sobie po co przeszłaś na dietę oraz dlaczego było to również dla ciebie tak ważne (powody te możesz także spisać na kartce papieru). Za każdym razem, kiedy zechcesz wrocić do dawnych nawyków żywieniowych, odwołaj się do tej listy. W sytuacji, kiedy jedzenie pomagało zaspokoić pewne potrzeby, poszukaj odpowiednika. Jeśli jadłaś, kiedy byłaś zdenerwowana, by się uspokoić pójdź na spacer. Produkty bogate w błonnik rozpychają żołądek, sprawiając, że nie masz ochoty na jedzenie. Poza tym regulują prace jelit oraz żołądka, poprzez co zaczyna się jeść w normalnych, regularnych godzinach, wprowadzając do swojego odżywiania się pewną dyscyplinę, która pomoże ci zachować zgrabną sylwetkę. Błonnik znajduje się w pieczywie pełnoziarnistym, kaszy, płatkach śniadaniowych, owocach oraz warzywach. Poza tym świetne działanie mają otreby. Same nie nadają się do jedzenia, bo są za suche, ale możesz zjeść je np. z jogurtem czy może serkiem. Poza tym zamiast robić kotlety w panierce, obtocz je w otrębach – będą zdrowsze, a do tego naprawdę wyśmienicie smakują. Badanie przeprowadzone na brytyjskich żolnierzach wykazało, że spożycie posiłku złożonego z kurczaka, ryżu, surówki i połowy szklanki wody, w formie częściowo zmiksowanej, wypełniało ludzki żołądek na dłużej niż zjedzenie jego w tradycyjnej postaci. Rozciągnięcie ścian żołądka daje odczucie sytości, a im dłużej nam ono towarzyszy, tym rzadziej sięgamy po jedzenie. I dlatego jesteśmy w stanie gęste zupy i koktajle stanowią doskonałą propozycję posilku dla osob będacych na diecie. Jedzenie jajek w ramach śniadania może pomóc w walce z nadwagą. W badaniu na Wayne State University uczestnikom podawano na śniadanie bajgle albo jajka, spożywane blisko 300 kalorii mniej poprzez cały dzień niż ci, którym serwowano bajgle. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że zawarte w jajach bialko pozwala przedłużać uczucie sytości.

Pamiętaj, że apetytem steruje ośrodek głodu oraz sytości znajdujący sie w podwzgórzu. Reaguje on na zmiany zawartości glukozy w organizmie, dajac sygnał, że nadszedł czas posiłku. Znajduje się tamże także ośrodek przyjemności, ktory współpracuje z ośrodkiem kontroli łaknienia, i dlatego jemy smakołyki, ignorując ostrzeżenia z ośrodka sytości (jedzenie pobudza ośrodek przyjemności), oraz nadwaga gotowa. Warto zwrócić uwage na to, że przy otyłości zaburzona zostaje rownowaga kontroli łaknienia. Leptyna, wydzielana poprzez komórki tłuszczowe oraz normalnie osłabiająca uczucie glodu, wnet zalewa organizm, powodujac, że staje się on odporny na te sygnaly. Z tego powodu łatwiej kontrolować głód osobom szczupłym niż z nadwagą. By zmniejszyć uczucie głodu należy jeść regularnie 5 posiłków dzinnie o stałych porach. Pierwsze dni powinny być też trudne, ale z czasem organzim sie przyzwyczai oraz bedzie odczuwal głód jedynie w owych godzinach. Aby posiłki były obfite należy wybierać produkty niskokaloryczne, a zatem z ograniczoną zawartością tluszczu. Mieso oraz wędliny należy jeść drobiowe, pieczywo razowe, pełnoziarniste, a produkty nabiałowe zawierajace mniej niż 2% tłuszczu. Badania wykazują, że w większości przypadków zjadamy całe porcje, niezależnie od ich wielkości. Problemem może być to, że obecnie producenci dają nam w prezencie większe opakowania, gdzie 20 czy może także 50 % produktu może być gratis. Chyba nikt nie wspomina, że gratis dostajemy także zbędne kalorie. Na przestrzeni lat wielkość porcji staje się coraz większa. Lepiej zatem nie jedynie jeść z mniejszych talerzy, ale wbrew wszystkiemu nie dać się kusić na promocje w stylu „porcja większa o 50% za jedyne 50 gr”. Nie zawsze masz możliwość, by przyrządzić taki zestaw? Wystarczy, że będziesz piła dużo wody, bo ona także pomaga w walce z głodem podczas odchudzania. Naturalnie nie powinna być też to również woda smakowa, bo często dodawany może być do niej cukier, a to również jesteśmy w stanie on może być jedną z głównych przyczyn powstawania nadprogramowych kilogramów. Niemieccy naukowcy odkryli, że ludzie, ktorzy wypili 250 ml wody, poprawili tempo spalania kalorii o 30 procent poprzez 90 minut. A to również dlatego, że organizm spala więcej kalorii podczas podgrzewania wody do temperatury ciała. W efekcie picie ośmiu szklanek wody z lodem na dobe pomoże spalić dodatkowo 70 kalorii (i zaoszczędzić dużo więcej, jeśli bedzie się piło wodę zamiast słodzonego soku albo piwa). Wysiłek fizyczny wywołuje wydzielanie hormonów hamujących apetyt oraz przyspieszających przemiany tłuszczowe, hamuje również odczuwanie łaknienia. Powodów może być kilka: ośrodek pokarmowy sprzężony może być z ośrodkiem termoregulacji, a ów reaguje hamowaniem apetytu przy wysokiej temperaturze. Przy ćwiczeniach wzrasta temperatura oraz jeść się po prostu nie chce. Takie właściwości posiada również serotonina – hormon szczęścia, ktory wydziela się m.in. podczas treningow sportowych. Jej niedobór powoduje otylość. Nasz organizm wyposażony może być w doskonałe mechanizmy regulujące pobór pokarmu, które sprawiaja, że w stanie kalorycznego deficytu odczuwać zaczynamy głód, a po zaspokojeniu energetycznych potrzeb doświadczamy przyjemnego stanu sytości. Warto sobie jednakże uświadomić, że poszczególne pokarmy, jak oraz poszczególne składniki pokarmowe w różny sposób oddziałują na łaknienie oraz wpływ ów wcale nie może być uzależniony od ich kaloryczności.

No i właśnie – żeby zrozumieć tę ciekawą zależność warto wziąć pod lupę przykład fruktozy. Kolejną wskazówką może być spożywanie małych porcji posiłków, jednakże z większą częstotliwością – co 2-3 godziny. Dzięki temu poziom glukozy we krwi będzie utrzymywał się na stalym poziomie. Skoro masz ochotę na jakąś przekąskę sięgnij po orzechy, pieczywo chrupkie, warzywa. Będąc na diecie uważaj na niektóre owoce. Pomimo że są one zalecane poprzez dietetyków w diecie jako dobre źródło witamin oraz składników mineralnych, zawierają także cukry proste, które powinny zostać ograniczone podczas odchudzania. Przede wszystkim zrezygnuj z jedzenia winogron, gruszek, bananow i owoców suszonych, takich jak rodzynki czy może daktyle. Osoby, ktorym podawano np. koktajle owocowe dodatkowo „napompowane powietrzem, jadły mniej podczas posiłku serwowanego pare godzin poźniej niż ci, którzy pili wyglądające na skromniejsze objętościowo napoje. Jak wskazują dietetycy, można oszukać organizm poprzez jedzenie dań, które wydają się większe. Miksowane owoce z dodatkiem odtłuszczonego jogurtu będą wyglądały na porzadny zastrzyk pokarmowy, podczas kiedy ich rzeczywista objętość może być mniejsza. W podwzgórzu znajduje się ośrodek, do którego drogą nerwową oraz poprzez substancje we krwi dopływają informacje z całego organizmu. Obniżone steżenie cukru we krwi daje sygnał nasilający głód. Z kolei z tkanki tluszczowej wydzielana może być leptyna, która – docierajac z krwią do mozgu – przekazuje informacje zmniejszajace laknienie. Zużyte zapasy tluszczowe oznaczaja obniżenie stężenia leptyny. Fruktoza to również cukier prosty, który do niedawna uznawany był za nieprzecietnie zdrowy oraz przyjazny dla sylwetki, głównie za sprawą niskiego indeksu glikemicznego. Do tej pory fruktoza reklamowana może być często jako lepsza alternatywa dla cukru stołowego (który de facto także niemal w połowie składa się z fruktozy), a produkty nią słodzone uznawane są za dietetyczne… Dokładniejsze badania wykazały jednak, że spożywanie dużych ilości fruktozy powoduje nasilone gromadzenie tłuszczu zapasowego oraz w sposób wybitny sprzyja powstawaniu rozmaitych nieprawidłowości metabolicznych. Pośród konsekwencji nadmiernej podaży tego cukru wymienić można postępującą insulinooporność, zaburzenia gospodarki lipidowej, wzrost poziomu kwasu moczowego, wzrost ciśnienia tętniczego krwi. Jeśli zastanawiasz się, co powinnaś wybrać na śniadanie, zwróć uwagę na produkty bogatobiałkowe np. z grupy niskotłuszczowych przetworów mlecznych, w tym kefiry, jogurty albo sery twarogowe, a również mięso drobiowe i ryby. Zapewniają one wydlużenie uczucia sytości także o 10 %. Jedzenie takiego samego zdrowego, zbilansowanego posiłku każdego dnia (np. grillowanej piersi kurczaka) może pomóc w zapobieganiu przejadania się. Nadto duża rożnorodność posiłków może doprowadzić do przejadania sie – kontynuacji jedzenia w celu lepszego doświadczenia smaku, a nie dla zaspokojenia głodu. W mozgu znajdują się również neuroprzekaźniki, ktore wpływają na zwiększenie albo zmniejszenie poboru pokarmu. I dlatego sygnałem dla mozgu o wypełnienieniu żołądka może być jego zapełnienie pokarmem, ale również dane płynące z neuroprzekaźnikow, zatem nie da się jego tak latwo oszukać, np. wypełniając jego samą wodą. Nadrzędną rolę w mechanizmie odczuwania głodu odgrywa kora mózgowa. To również tamże podejmowane sa decyzje o rozpoczęciu oraz zakończeniu jedzenia. Spożywanie dużych ilości fruktozy zaburza regulację mechanizmów odpowiedzialnych za kontrolę laknienia oraz sprzyja nadmiernemu objadaniu się, a co za tym idzie – przybieraniu na wadze.

Do tego, dodatkowo specyficzny metabolizm fruktozy sprawia, że cukier ów szczególnie latwo zamieniany może być na tłuszcz zapasowy. Obfitym źródłem fruktozy są wszystkie produkty slodzone sacharozą oraz syropem glukozowo-fruktozowym. Należy uważnie lustrować etykiety oraz unikać produktów zawierających te pozycje w swoim składzie. Jedyne dopuszczalne źródła fruktozy w zdrowej diecie to rownież świeże owoce. A może czesto marźniesz albo wręcz odwrotnie towarzyszy ci wiecznie uczucie gorąca? Zaskakujące pytanie? Otóż musisz wiedzieć, że temperatura także odgrywa ważną rolę w wyborze posilku. Gdy może być ci zimno chętniej jesz wiecej oraz tluściej. Gdy może być ci ciepło natomiast, wybierasz posiłki lekkie albo praktycznie tracisz apetyt. I dlatego jesteśmy w stanie warto zadbać o ciepłote swojego ciała, zwłaszcza teraz, kiedy pogoda za oknem nie dopisuje. Skoro odczuwa się glód przed obiadem, warto sięgnać po garść migdałów, to rownież pomoże spokojnie poczekać do głównego dania. Badanie opublikowane w International Journal of Obesity wykazało, że osoby, które codziennie jadły migdały, straciły 18 procent masy ciala w porównaniu do 11 procent w grupie, której nie podawano żadnych orzechów, chociaż oni wszyscy uczestnicy byli na takiej samej diecie. Migdały są bogate w białko, błonnik, jednonienasycone tłuszcze, zatem pomagają zachować uczucie sytości. Po prostu nie należy przesadzać z ich ilością, w przeciwnym razie można spodziewać zyskania na wadze. Pamiętajmy również, że neuroprzekaźniki (serotonina, dopamina), działające w mózgu po posilku, w sytuacji napiecia emocjonalnego albo wysiłku fizycznego powodują uczucie szcześcia, radości, poprawiaja nastrój, a jedzenie sprawia nam przyjemność. I dlatego dostarczając mozgowi innych przyjemności, jesteśmy w stanie jego oszukać, przynajmniej na chwile. Najwiekszym wrogiem diety może być głód: płacz ciala o jedzenie. Jedne z badań przeprowadzonych w USA wykazały, że 2 na 3 odchudzające się osoby winą za podjadanie obarczają jesteśmy w stanie glód. By tego uniknąć, wciąż jeszcze przed rozpoczęciem diety warto wypracować strategię radzenia sobie ze słynnym uczuciem ssania w żołądku oraz poznać sposoby na zwalczenie niedosytu. Częstym kłopot może być także znudzenie oraz słaba organizacja czasu wolnego. Spędzanie czasu na biernym odpoczynku, przed telewizorem albo komputerem, powoduje że nie kontrolujemy ilości spożywanego jedzenia. Poza tym podczas odchudzania może brakować ci twoich ulubionych produktów, a przy nadmiarze czasu trudniej będzie ci o nich zapomnieć. Zastanów się, co możesz robić w domu, w szkole, w pracy. Będąc na diecie warto zaplanować sobie zajecia w taki sposób, by cały dzień był zapelniony. Unikniesz dzięki temu pokusy zaglądania do lodówki. W przypadku odczuwania głodu przy jednoczesnej ocenie, że wciąż jeszcze nie powinno się jeść, warto odwrócić uwage umyslu – wybrać się na krótki spacer, posurfować w Internecie, przejrzeć ulubiony magazyn, etc. Glód przestanie dokuczać, skoro będzie się w stanie zwalczyć chęć podjadania poprzez 15 do 20 minut. Naturalnie nie ustępuje na długo, ale daje kilkadziesiąt dodatkowych minut bez przekąsek. Ważne jest, by spożywać posiłki nie jedynie w przypadku, kiedy poczujemy głód. By nasz organizm racjonalnie korzystał z dostarczanej mu energii, trzeba uzupełniać jej braki zanim całkiem się wyczerpią. Skoro nie czujesz głodu, a 3 godziny temu zjadłaś śniadanie, sięgnij po przekąskę. Może to również być też jogurt albo owoc – coś, co zapełni ludzki żołądek oraz sprawi, że po kolejnych trzech godzinach nie poczujesz wilczego apetytu, jedynie zasiądziesz do normalnego obiadu.

Jak wiadomo planowanie jedzenia sprawdza się w tym przypadku, bowiem z góry ustalamy sobie, co zjemy oraz o ktorej godzinie. To również zapewnia naszemu organizmowi spokój oraz pewność, że energia dostarczana będzie rownomiernie. Napój krócej przebywa w żoładku, stanowi zatem „szybkie”, ale krótkotrwałe źródło energii. W badaniach wykazano np. że ta sama ilość energii dostarczona np. z jabłkiem nasyca na dłużej niż kolejno z jabłkiem w formie musu oraz soku. Jak tłumaczą dietetycy, gdyby organizm ludzki zaspokajał swoje zapotrzebowanie na płyny jedynie oraz wyłącznie za ich pomoca, podaż energii w ciagu dnia moglaby się zwiększyć także o dodatkowe 800 kcal (przy założeniu, że wypija się dziennie 2 l napoju o wartości energetycznej 40 kcal/100 ml). W przypadku sokow myląca może być także informacja, że nie zawierają dodatku cukru – może być on w nich obecny oraz pochodzi z owoców. Potencjalnie niebezpieczne są także smakowe wody mineralne, w których 100 ml może mieć także 20 kcal. Pamietaj, że najskuteczniejszym oraz sprawdzonym sposobem na zwalczenie głodu podczas odchudzania może być prawidłowo ułożona oraz zbilansowana dieta. Stosując powyższe wskazówki uporasz się z uczuciem głodu oraz latwiej będzie ci zrealizować marzenia o perfekcyjnej sylwetce. Kapsaicyna, substancja zawarta w papryce, może pomóc spalić tłuszcz oraz ograniczyć uczucie głodu, wynika z badań. Ponadto ostra papryka dodaje smaku, zatem również ze względu na odczucia smakowe nie trzeba sięgać po tłuste potrawy. U osób odchudzających sie złe samopoczucie może być też wynikiem uwalniania sie toksyn zmagazynowanych w komórkach tłuszczowych, które dostaja się bezpośrednio do krwiobiegu w przypadku utraty wagi. Badanie przeprowadzone na 1 099 doroslych dotyczyło obserwacji stężenia we krwi sześciu rodzajow toksyn pochodzacych ze środowiska naturalnego. Okazało się, że poziom zanieczyszczeń we krwi badanych, którzy w przeciagu ostatnich 10 lat stracili wagę, byl o połowę większy, niż u tych, którzy poprzez ów czas przytyli. Sama widzisz, jak ważna przy odchudzaniu może być zdrowa oraz zrownoważona dieta. To, co jesz wpływa na odporność twojego organizmu oraz na zdrowie. Ciągłe jedzenie posiłków niskokalorycznych oraz niskowęglowodanowych, wykluczajacych owoce oraz produkty pełnoziarniste bogate w antyoksydanty może powodować ospałość, bóle głowy oraz rozdrażnienie. Odchudzając się, pamiętaj o zbalansowanej diecie bogatej w skladniki odżywcze, zawierającej racjonalną ilość warzyw, owoców, produktów pelnoziarnistych, przypraw bogatych w antyoksydanty, chudego białka oraz tłuszczów roślinnych. Jedz o stałych porach, bo regularność posiłków normuje wydzielanie hormonów. Rozpoczynanie posiłku od niskokalorycznej przekąski może być też dobrym pomysłem na uspokojenie pierwszego glodu. Przykładem takich starterów powinny być też zupy albo sałatki. Wybierać należy jednakże naprawdę lekkie przystawki, np. zupy na bazie warzyw (bez dodatków zagęszczajacych w postaci śmietany czy może zasmażki) i sałatki warzywne bez dressingów.

Jakie zioła nam pomogą?

Posted on

Dzisiaj zajmiemy się ziołami. Jak wiadomo większość ziół doskonale nadaje sie do hodowania w doniczkach na parapetach. Można je uprawiać w ozdobnej doniczce albo w wiklinowym kosztu. Pare gatunków ziół posadzonych w jednym naczyniu to również też wspaniały element dekoracyjny. Zioła, rośliny zielarskie – wszystkie rośliny, które zawierają substancje wpływające na metabolizm zwykłego człowieka (np. olejki eteryczne) oraz dostarczające surowcow zielarskich. Są to rownież gatunki lecznicze, przyprawowe, również trujące. Grupa ta obejmuje przede wszystkim jednoroczne oraz dwuletnie rośliny zielne, ale również drzewa, krzewy, warzywa oraz byliny. Zalicza sie do nich również niektóre grzyby. Zioła stosowane są m.in. w ziołolecznictwie, aromaterapii oraz jako przyprawy. Taka ziołowa kompozycja na pewno doda uroku naszej kuchni badź jadalni. W ow prosty oraz łatwy sposób można zapewnić sobie świeże zioła w zasięgu ręki poprzez cały rok. Świeże ziola wzbogacaja smak wielu potraw oraz dodatkowo mają właściwości lecznicze. Ziołem, które świetnie wpływa na trawienie może być na przykład tymianek. Francuzi zauważyli to również więc już dawno temu oraz i dlatego cieszy się on tak dużą popularnością w ich kuchni. Polska zajmuje drugie miejsce w Europie (po Niemczech) pod względem konsumpcji leków roślinnych. Rocznie kupujemy około 27 mln opakowań lekow ziołowych, głeboko zwykle przekonani, że jako dzieło nieomylnej matki natury, ziola nie powoduja działań niepożądanych. Koper, melisa, lubczyk, mięta pieprzowa czy może trybuła ogrodowa wywodzą się z krajów północnych o umiarkowanym klimacie. Lubią glebę wilgotną oraz dużej zawartości próchnicy. Nie muszą rosnąć w pełnym słońcu. Lubią półcień. Bardzo dobrze znosza deszczowe lato. Nie należy ich siać ani sadzić wkrótce po zasileniu gleby nawozem. 16-20% produkcji światowej ziół należy do Polski, z czego ok. 80% to rownież zioła pochodzące z upraw (ok. 60 gatunków), a 20% – ze stanowisk naturalnych. Ziola w Polsce uprawiano wiec już od dawnych czasów, jednakże prawdziwy rozwój zielarstwa nastąpił dopiero po przybyciu do Polski zakonów benedyktynów, cystersów oraz augustianów.

Okazuje się, ze około XVI wieku ta dziedzina zaczęła przeżywać prawdziwy rozkwit. Wtenczas również powstały pierwsze księgi opisujące właściwości lecznicze ziół. Ziololecznictwo posiada wielu zwolenników, uważają oni, że matka natura dostarcza nam doskonalych środków, by utrzymać nasze ludzkie ciało w wlaściwym zdrowiu albo pomóc mu do niego powrocić. Okazuje się, że zwolennicy ci maja rację, bo zioła są składnikiem wielu leków, a niektore z nich, jak pokazują badania, z powodzeniem powinny także środki leczenia zastapić. Skuteczne okazują sie być też również zioła na watrobę, odpowiednio dobrane powinny wyleczyć watrobę z niektorych dolegliwości. W Polsce wystepuje albo może być uprawianych ponad 70 różnorodnych gatunków ziół. Do występujących naturalnie można zaliczyć: bez czarny, czarna jagoda, brzoza, głóg, jalowiec pospolity, kasztanowiec zwyczajny, krwawnik pospolity, lipa, mniszek lekarski, podbiał pospolity, pokrzywa zwyczajna, róża dzika. Melisa, mięta pieprzowa czy może lubczyk powinny rosnać na osobnej grządce, bo są dość ekspansywne. Mogłyby zaszkodzić innym roślinom o mniej wybujałym wzroście. Ich wysokie pedy oraz rozłogi trzeba kontrolować. Stosujemy je jako środki leczenia oraz przyprawy od tysięcy lat. Są niezastapione w profilaktyce oraz terapii wielu schorzeń pomimo istnienia ogromnej liczby nowoczesnych, syntetycznych leków. Produkty roślinne stosują zarówno plemiona afrykańskie, jak oraz mieszkańcy wielkich aglomeracji Zachodu. Powody są różne. Ze względu na dostepność, ziola nadal stanowią podstawe systemow leczniczych wielu mniej zasobnych krajów świata. W krajach rozwiniętych gospodarczo mamy natomiast do czynienia z moda na fitoterapię, zarówno tę w wydaniu tradycyjnym, sprowadzającą się do samodzielnego sporządzania mieszanek ziołowych, jak oraz nowoczesną, opartą na aktualnych badaniach naukowych. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) 80% ludności świata leczy się sposobami naturalnymi. Polska zajmuje drugie miejsce w Europie (po Niemczech) pod względem konsumpcji lekow roślinnych. Rocznie Polacy kupuja około 27 mln opakowań leków ziołowych. Tymianek, bazylia, szałwia, majeranek, oregano, cząber, rozmaryn, najlepiej czują się w glebie lekkiej, piaszczystej, wapiennej, ubogiej w składniki pokarmowe oraz raczej suchej. Lubią ciepło oraz slońce. Wyjątkiem może być bazylia, która oprócz slońca, kocha rownież wilgoć. Często stosowanym pomysłem, który poprawia trawienie oraz sprawia, że kamień spada nam z żołądka może być odpowiednio spreparowany wyciąg roślinny. Specjalnie wybrane zioła poprawiające trawienie takie jak: kolendra, mięta, pietruszka, tymianek, majeranek, szałwia są mieszane w stosownych proporcjach oraz następnie zmieniane w taki wyciąg. Leczenie produktami pochodzenia naturalnego może być naturalnie dużo tańsze niż syntetycznymi. Na korzyść ziół dziala również przeświadczenie o braku zagrożeń związanych z ich stosowaniem. Powszechna może być opinia o ich łagodnym dzialaniu oraz braku działań niepożądanych. Zioła otacza ponadto nimb tajemniczości, wręcz magii. To rownież daje im przewagę nad lekami syntetycznymi wytworzonymi ludzka ręką. Ponadto tradycja stosowania roślin leczniczych może być tak długa jak historia zwyklego człowieka oraz nie może się z nią rownać terapia wymyślona w jakimś laboratorium, dajmy na to również trzy lata temu. Jedną z najważniejszych rzeczy dla naszego zdrowia może być dobre trawienie. Może być dużo technik, na to, aby pomóc naszemu organizmowi w przetwarzaniu jedzenia, ale jednym z najlepszych może być dodawanie do jedzenie odpowiednich ziół, ktore sprawią, że nasze posiłki będą lekko strawne.

Jak wiadomo powszechnie dużo leczniczych roślin posiada delikatne dzialanie uspokajajace, rozkurczowe oraz wspomagające prace ukladu trawiennego, czyli to wszystko to, czego „drażliwcom” trzeba. Naturalnie zioła należy stosować rozsądnie oraz z umiarem. Niektóre z nich, zwłaszcza te stosowane w uporczywych zaparciach (np. kora kruszyny) maja dzialanie drażniące na jelita. Innych, takich jak imbir – chociaż w małych ilościach niezastąpiony, jako środek przeciw nudnościom oraz odbijaniu – nie można przedawkować. Najlepiej stosowanie każdego roślinnego preparatu skonsultować z lekarzem albo odwiedzić sprawdzony sklep zielarski. Szczególnie niebezpieczne może być kupowanie „cudownych”, najcześciej azjatyckich, ziół. To również może sie skończyć nie jedynie całkowitą destabilizacją układu pokarmowego, ale także ciężkim zatruciem. Warto kupować zioła znane, najlepiej w aptekach, od sprawdzonych producentów, hodować w ogródku, a skoro zbieramy samodzielnie to również z dala od miasta oraz dróg szybkiego ruchu. Żeby zioła bardzo dobrze rosły naczynia (skrzynki albo doniczki) należy odpowiednio przygotować. Na dnie naczynia powinna znaleźć sie warstwa drenażu – około 2-3 cm np. kamyków. Na tę warstwę należy wysypać ziemie – może to również być też tzw. uniwersalna ziemia, a dla lepszych efektów uprawy można ją wymieszać z kompostem. Do tak przygotowanego naczynia sieje się nasiona albo sadzi się sadzonki. Kiedy urosną należy je przesadzić do większych doniczek, wtenczas lepiej rosną. W pierwszym etapie zioła należy często podlewać, a gdy podrosną, wystarczy podlewanie dwa, trzy razy na tydzień. Zioła potrzebują dużo wilgoci oraz i dlatego nie można ich przesuszyć. Można podlewać je wodą prosto z kranu, ale lepiej będą rosły podlewane wodą odstawioną w konewce na 24 godziny. Zioła najlepiej rosną w temperaturze od 15 do 20 stopni, na nasłonecznionym stanowisku. Doniczki z ziołami należy systematycznie odwracać, tak aby były równomiernie oświetlone z każdej strony. Zioła lubią świeże powietrze, natomiast nie lubią przeciagów oraz gwałtownych zmian temperatury. Dobrym momentem na siew nasion może być początek marca. A skoro chcemy mieć świeże ziólka zimą, to również wysiewamy je latem. W ów sposób smakiem ziół będziemy się cieszyć poprzez cały rok. Na początku maja nasze zioła jesteśmy w stanie wystawić na balkon albo taras, ale ważne może być aby byl on w zacisznym miejscu oraz nie od strony ulicy. Próby rozmowy o bezpieczeństwie fitoterapii ze zwolennikami tradycyjnego pojmowania ziołolecznictwa nie dają większych rezultatów, budza za to również silne emocje. Nie będę zatem wszczynać dyskusji. Postaram się natomiast uporządkować problematykę lekow roślinnych, opierając się na aktualnych zdobyczach nauki oraz na legislacji. Większość środziemnomorskich ziół to rownież byliny albo półkrzewy. Nie będą bardzo dobrze rosly na glebie ciężkiej, gliniastej, podmokłej. Lubia natomiast nagrzane murki czy może kamienne ogródki. Niepozorny rumianek pospolity posiada aż tyle właściwości leczniczych, że nazywany może być również lekarskim. Zawarte w nim flawonoidy oraz pochodne kumaryny działaja przeciwskurczowo oraz wiatropędnie. Właściwości przeciwzapalne, antybakteryjne oraz przeciwuczuleniowe sprawiają, że używany może być w leczeniu nieżytów żołądka oraz jelit, łagodzeniu nietolerancji pokarmowej oraz przy terapii osłonowej przy zażywaniu antybiotykow. Bo pobudza wydzielanie żółci oraz zapobiega nadmiernej fermentacji w jelitach polecany może być we wszelkich zaburzeniach trawienia. Rumianek działa łagodnie, ale skutecznie – powinny jego pić niemowlęta oraz kobiety w ciąży. Osobom, które cierpią z powodu dolegliwości trawiennych zaleca się picie rumianku jako ziołowej herbaty. Napar robimy z dwóch łyżeczek koszyczków (ususzonych kwiatów) na szklanke wrzątku, pijemy po kwadransie. Rumianek można łączyć rownież z innymi ziołami: miętą, dziurawcem oraz szałwia. Także dotkliwe bóle brzucha, zwlaszcza mocne skurcze, złagodzi rumianek rzymski (krewniak pospolitego, różniący się zawartością azulenu) – można jego kupić w sklepach zielarskich. Pochodzące z południa Europy ziola calkiem bardzo dobrze znoszą polskie zimy, pod warunkiem, że rosna w lekkiej oraz suchej ziemi. Wystarczy je jedynie okryć, aby zapobiec przemarzaniu bryly korzeniowej. Przy końcu lutego, a najpoźniej na początku marca wszystkie zioła należy mocno przyciąć. Powoduje to również silne rozkrzewianie się roślin oraz wyrastanie nowych pedów. Obecnie na rynku jesteśmy w stanie spotkać sie z kilkoma typami produktów zawierających zioła bądź przetwory roślinne. Sa to również przyprawy, produkty ogolnospożywcze (kawa, herbata, dodatki do gum do żucia czy może napojow alkoholowych), herbatki ziołowe oraz ziolowo-owocowe majace status środkow spożywczych, suplementy diety albo środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, kosmetyki, no oraz w końcu leki. Produkty lecznicze powinny występować w przeróżnej formie, od pojedynczych, sproszkowanych ziół, poprzez mieszanki, nalewki, syropy, maści do kapsułek oraz tabletek włącznie. W niektórych lekach znajdują sie rozdrobnione rośliny, w innych z kolei wyciagi plynne albo suche z różnorodnych cześci składowej roślin. Bazylia, roślina jednoroczna, ktora lubi słoneczne miejsce. Należy ją posiać rzadko oraz płytko, w przepuszczalnej oraz wilgotnej ziemi. Może być rośliną delikatną. Kiedy wyrośnie przesadzić po parę sztuk do doniczki. Dorasta do 30-40 cm oraz mocno sie rozgałezia. Podlewa się ją jedynie w południe, a w gorące dni wystarczy spryskać wodą. W kuchni używamy jej liści, które urywamy oraz rozrywamy w palcach. Do potraw dodaje się ją tuż przed końcem gotowania. Idealna do sałatek, zwłaszcza owych z pomidorami. Pomaga na niestrawność oraz działa również uspokajająco. Dodatkową jej zaleta może być to, że postawiona na parapecie odstrasza owady.

Pamiętajmy, że majeranek, roślina jednoroczna, a przy sprzyjającej pogodzie roślina dwuletnia. Lubi bardzo dobrze nasłonecznione miejsca oraz żyzną glebę. Warto dodawać jego do dań cieżkostrawnych, potraw z warzyw strączkowych oraz tłustych mięs. Może być niezastąpiony w polskim żurku oraz kiełbasach. Kolendra, roślina jednoroczna, którą wysiewa się do żyznej ziemi. Lubi ona słoneczne oraz suche lato. Dorasta także do 80 cm. Owoce kolendry używa się do pieczonych mięs, świątecznych ciast i do produkcji domowych kiełbas oraz pasztetów. Kolendra pobudza apetyt oraz przyśpiesza trawienie. Wywiera również korzystny wpływ na system nerwowy. Koper, roślina jednoroczna osiągająca do 60 cm wzrostu. Wysiewa się jego wiosna, wymaga on słonecznego oraz osłoniętego od wiatru stanowiska. Można wysiewać jego parę razy w roku, w niewielkich odstępach czasu. Może być on klasycznym dodatkiem do ogórków, sałatek, surowek, ziemniaków oraz dań rybnych. Koper lagodzi niestrawności żoładkowe oraz kolki u niemowlat. Zielona pietruszka, roślina dwuletnia. Jedna z najpopularniejszych oraz łatwych w hodowli roślin stosowanych w naszej kuchni. Roślina ta lubi nasłonecznione miejsca z lekkim cieniem, a ziemię żyzną oraz wilgotną. Natomiast nie lubi zimna. Trzymana na balkonie, na okres jesienno – zimowy powinna być też przeniesiona do mieszkania. Jej liście można wykorzystywać więc już w pierwszym roku, natomiast korzenie w drugim. Posiekanymi liśćmi pietruszki posypuje się jarzynowe zupy, gotowane ziemniaki, ryby, sałatki, sosy, kanapki oraz potrawy z jajek. Korzenie pietruszki poprawiają trawienie, a naparem z liści można rozjaśniać piegi oraz przemywać suchą cerę. Wymagania stawiane poszczególnym grupom produktów zależą od ich statusu prawnego. Dla produktów spożywczych sa najłagodniejsze. Produkty te nie są ściśle nadzorowane, a odpowiedzialność za nie spoczywa głównie na wytworcy. Suplementy diety i środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego podlegaja więc już pewnej kontroli. Zanim zostaną wprowadzone na rynek, ich recepturę i wskazania do stosowania weryfikują urzędnicy oraz eksperci. Produkty te są wytwarzane w takim samym reżimie jak normalne produkty spożywcze oraz nie wymagaja specjalnego postepowania specyficznego dla lekow. Warto o tym pamiętać, bo na aptecznych półkach ta granica zwykle się zaciera. Czesto niedocenianym, a wartościowym źródłem zdrowia są stosowane ziola w kuchni. dużo owych przypraw, które używamy przede wszystkim do poprawiania smaku posiada ogromnie pozytywny wpływ na nasz organizm. Wciąż jeszcze popularniejsza niż rumianek może być mięta. Może i dlatego często zapominamy o jej terapeutycznych właściwościach. Mięta pieprzowa (uwaga, może być dużo gatunków miety, leczniczo wykorzystywana może być przede wszystkim pieprzowa, świeżą roślinę poznamy po tym, ze po rozgryzieniu pozostawia uczucie chłodu na podniebieniu) przede wszystkim ułatwia trawienie, i dlatego warto ją wypić zawsze po obfitym posiłku, łagodzi nadmierne skurcze mięśni gładkich oraz pomaga zwalczać wzdecia. Dzialanie przeciwbolowe posiada glównie olejek z miety, zawierający mentol. Jednakże nadto duże ilości mentolu powinny działać drażniąco nie jedynie na system pokarmowy, ale również nerwowy. Lepiej wiec pozostać przy naparach (łyżka suszu na kubek wrzatku). Mięta może być tez niezastąpionym składnikiem codziennych herbatek ziołowych. Pogoda może być nie najlepsza oraz i dlatego warto wiedzieć jakie zioła powinny nam pomoc na wzmocnienie odporności. Jednym z doskonalych metod może być ekstrakt z dzikiej róży, który podbuduje naszą wytrzymalość oraz ochroni nas przed zachorowaniem. Leki są najdokładniej regulowaną grupą produktów oraz to rownież na każdym etapie. Przed dopuszczeniem do obrotu Urzad Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych oraz Produktow Biobojczych wnikliwie ocenia dokumentację przedstawioną poprzez producenta. Po dopuszczeniu specyfik musi być też produkowany w rygorze Dobrej Praktyki Wytwarzania (GMP), a jego wytwarzanie może zostać w każdej chwili skontrolowane poprzez Inspekcję Farmaceutyczna. Po wypuszczeniu leku na rynek pozostaje on pod kontrolą Inspekcji, która może sprawdzić np. zgodność oznakowania opakowania z zatwierdzonymi poprzez Ministra Zdrowia drukami informacyjnymi. Próbki wszystkich partii każdego leku wytwórca musi przechowywać dla celów ewentualnego postępowania wyjaśniajacego. Grupa medykamentów odznacza się wciaż jeszcze jedną cecha. Każdy zaliczony do niej produkt roślinny wymaga standaryzacji na zawartość konkretnej substancji markerowej, a kiedy jej dokładne oznaczenie nie może być możliwe, kwantyfikacji na grupe związków odpowiedzialna za działanie lecznicze. Należy przy tym wyraźnie zaznaczyć, że złożony skład chemiczny surowców zielarskich może być niejednokrotnie atutem leku roślinnego. Rożne grupy związków mają odmienny mechanizm działania, wywierając wielokierunkowe dzialanie w danej jednostce chorobowej. Istotna może być konstrukcja dokumentacji produktu leczniczego. Otoż musi ona zawierać uzasadnienie jakości, bezpieczeństwa oraz skuteczności leku. Są to również trzy zasadnicze filary każdego dossier. By spelnić określone prawem wymagania w tym zakresie, wnioskodawca musi wykonać dużo kosztownych oraz czasochłonnych badań. Ich zakres może być uzależniony od zaklasyfikowania produktu do właściwej podgrupy leków. Fitoterapeutyk może być też zakwalifikowany jako specyfik innowacyjny (największe wymagania dokumentacyjne), specyfik o ugruntowanym zastosowaniu medycznym (pośrednie wymagania) albo tradycyjny (wymagania najmniejsze). Dobry zielarz, potrafi przepisać odpowiednie ziola na to wszystko odporność, uspokajajace, kaszel, przeziębienie, wykrztuśne na co jedynie chcemy. Zanim jednakże skorzystamy z jego usług bardzo dobrze może być sprawdzić czy może nie może być oszustem oraz czy może rzeczywiście zna sie na swojej robocie. Ziołolecznictwo jak widać może być wielce bogatym źródlem wiedzy o tym, jak poprawić nasze ludzkie zdrowie oraz wzmocnić nasz organizm naturalnymi metodami. Czytanie tego artykułu sprawi, że chyba nikt nie będzie miewal co do tego wątpliwości. Założenie ogródka ziołowego może być proste. Ziola można siać albo sadzić na specjalnie do tego celu wyznaczonej grządce lub pomiędzy innymi roślinami. Można je wyhodować z nasion albo kupić rozsadę. Skoro nie mamy ogrodu, wystarczą doniczki albo jeden większy pojemnik. Na zimę przenieść jego można np. z balkonu do kuchni. Wyciągi z ziół są dobre nie jedynie na trawienie. Pomagają również na dużo innych dolegliwości, potrafią pomoc nam uspokoić, złagodzić kaszel, wzmocnić naszą odporność, wyleczyć sie z przeziebienia, zaradzić na ból gardła oraz dużo wiecej. Wymagania dokumentacyjne dla leków najpełniej ujawniaja zagrożenia zwiazane ze stosowaniem ziół oraz to również niezależnie od tego, do jakiej grupy są one zaliczane. Tak zatem niebezpieczeństwo może wynikać z nieodpowiedniej jakości surowca. Ziele może być też nadmiernie zanieczyszczone pestycydami, metalami ciężkimi, mikroorganizmami chorobotwórczymi, zwiazkami pirogennymi (gorączkotwórczymi), uczulajacymi albo trującymi. Zioła powinny zostać źle oznaczone albo pomylone. Każdy z owych przypadków prowadzi do zagrożenia zdrowia czlowieka. Ryzyko może być tym większe, im mniejsze sa wymagania prawne dla danej grupy związków. środki leczenia wydają sie zatem kategorią najbezpieczniejszą, bo najdokładniej przebadaną. Nieco gorzej wyglada sytuacja z suplementami diety, kosmetykami czy może również przyprawami. Nigdy nie będziemy rownież pewni, czy może kupujemy pełnowartościowe zioła od zielarzy. Fatalna sytuacja może być na portalach internetowych oraz targowiskach, gdzie kupujacy musza całkowicie zawierzyć sprzedawcy. Każdy specyfik z internetu posiada „badania kliniczne”, a na placu oferują rośliny „z własnego ogródka”, które naturalnie nie były niczym pryskane. Funkcjonujące poza kontrolowanym obiegiem liczne „cudowne” mieszanki ziołowe o często egzotycznych nazwach oraz nieznanym składzie nie spełniaja zwykle podstawowych kryteriów. Stwierdzono nieraz, że tradycyjne chińskie środki leczenia zawierają niedozwolone albo niedeklarowane składniki zielarskie (np. pobudzającą przęśl) albo syntetyczne (np. przeciwzapalny hydrokortyzon), a poza tym nadmiar metali ciężkich oraz pestycydów.

Ale ale… My także nie ufajmy sobie. Nie korzystajmy z własnoręcznie zbieranych ziół na łąkach czy może w lasach, bo nietrudno w tym miejscu o pomyłkę, a jakość surowca może być niepewna. Kolejnym niebezpieczeństwem związanym ze stosowaniem ziół może być ewentualny brak ich skuteczności. Powodem może być też pomylenie ziela, nadto niski poziom dawkowania, interakcje z innymi równocześnie przyjmowanymi ziołami czy może także żywnością, a również przypisywanie roślinie właściwości, których ona nie ma. Pamiętajmy rownież o jakże istotnej generalnej zasadzie, że ziola stosuje się jedynie w chorobach łagodnych, zwykle o charakterze przewlekłym, oraz w profilaktyce. Nie używamy ich w stanach zagrażających życiu. Nie ufajmy zatem nigdy sprzedawcy reklamującemu preparat ziołowy na raka, cukrzycę, przerost prostaty czy może nadciśnienie. Także zarejestrowane leki, będące legalnie w obrocie, powinny okazać się nieefektywne. Jak czytamy na opakowaniach tradycyjnych roślinnych produktow leczniczych, ich skuteczność oparta może być – cytując za prawem – wyłącznie na długotrwałym stosowaniu oraz doświadczeniu. Pamiętajmy również, że suplementy diety, wbrew częstym, niezgodnym z prawem opisom na opakowaniu, nie lecza! Powinny dziennie dostarczać maksymalnie do 50% dawki uznanej za leczniczą. Trzecim z kolei niebezpieczeństwem stosowania ziół, najłatwiejszym do uchwycenia poprzez pacjenta, są dzialania niepożądane. Oraz w tym miejscu musimy po raz następny podważyć mocno zakorzenione w świadomości społeczeństwa przekonanie, że środki leczenia roślinne nie szkodzą. Otoż potencjalne zagrożenia związane z ich stosowaniem powinny być też także groźniejsze niż w przypadku leków syntetycznych. Dla przypomnienia, jedne z najsilniejszych znanych trucizn, takie jak rycyna, digoksyna czy może atropina, są substancjami pochodzenia roślinnego. Spektrum możliwych działań niepożądanych może być szerokie, chociaż na pewno węższe niż dla syntetyków. Najczęściej występować powinny zaburzenia gastryczne: wzdęcia, nudności, wymioty, niekiedy nadmierna ospałość, ogólne splątanie oraz rozbicie. Może rownież zagrozić nam arytmia, uszkodzenie wątroby czy może podrażnienie skóry. Niektóre zioła powinny uzależniać (marihuana, słoma makowa) albo wręcz sa trujące. Z powodu nasilającego się zjawiska samoleczenia oraz polipragmazji (jednoczesnego przyjmowania wielu medykamentow) coraz większym zagrożeniem staja się interakcje lek–lek i lek–pożywienie. Są trudne do przewidzenia, bo skład chemiczny surowców zielarskich może być zlożony, a ponadto zioła często stosuje się w mieszankach. Najgroźniejsze oraz najczęściej występujące interakcje są zawsze opisane w drukach informacyjnych dołączonych do produktow leczniczych. W przypadku produktów spożywczych najczęstszym błędem może być stosowanie produktów ziołowych łącznie z alkoholem, mlekiem albo sokiem z grejpfruta. Każdy lek, jeśli tego wymaga, powinno się popić wodą. Etanol, w większości przypadkow, wzmaga wchłanianie leków oraz ogranicza ich wątrobową transformację. Mleko z kolei adsorbuje dużo substancji czynnych na swojej powierzchni. Sok grejpfrutowy natomiast zwieksza biodostępność leków, zwiększając ich stężenie we krwi. Urozmaiceniem codziennej diety będą niewątpliwie pieczone ziemniaki z rozmarynem oraz czosnkiem, ktorych przygotowanie nie wymaga dużo trudu. Osobną grupą są ziola nasienne, a zatem koper, kolendra, kminek czy może anyż. Ich zbiory odbywaja się wtedy, kiedy nasiona dojrzeją, czyli zwykle w lipcu-sierpniu. Druki informacyjne dołączone do produktów zawieraja ważne informacje, które pozwolą nam na bezpieczne stosowanie zakupionego preparatu. Co prawda opis suplementów diety czy może przypraw może być zwykle skromny, jednakże w przypadku lekow powinien być też wyczerpujący. Obok informacji o składzie oraz przeznaczeniu farmaceutyku, znajdziemy tamże dane nie jedynie o wspomnianych więc już działaniach niepożądanych oraz interakcjach, ale również o przeciwwskazaniach, wpływie preparatu na zdolność kierowania pojazdami, jego właściwym dawkowaniu, stosowaniu u dzieci, kobiet ciężarnych oraz karmiących. Ulotki zawierają też informacje o konieczności zachowania specjalnych środków ostrożności oraz skutkach przedawkowania. Często uchodzi naszej uwadze ten fragment poświęcony warunkom przechowywania produktu, a są one gwarantem zachowania jego jakości. środki leczenia ziolowe należy stosować szczególnie ostrożnie u kobiet w ciąży, karmiących, u dzieci, osób starszych, chorych z niewydolnością nerek albo wątroby. Wielu surowców powodujących sedację, takich jak korzeń waleriany, liść melisy czy może szyszki chmielu, nie powinniśmy stosować, skoro mamy prowadzić samochod albo obslugiwać potencjalnie niebezpieczne maszyny albo urządzenia. Pamiętajmy też, że niektore postacie preparatów, np. nalewki, zawieraja etanol, który zostanie wykryty w wydychanym powietrzu. Sadzonki kupujemy w połowie maja po Zimnej Zośce, gdy nie posiada więc już szans na przymrozki. Wybierając sadzonkę oglądamy ją dokladnie z każdej strony w poszukiwaniu zmian chorobowych oraz szkodników. Szczegolnie łatwo jesteśmy w stanie przynieść do domu przędziorki – są to również malutkie pajączki (roztocza) a ich obecność charakteryzuje się małymi pajęczynkami oraz białymi kropkami na liściach. Nie bójcie się również wyjać bryly korzeniowej z doniczki. Ta powinna być też zwarta, ładnie ukorzeniona. Ziemia powinna być też lekko wilgotna, nie przesuszona. Sama roślina powinna mieć ładny, zdrowy wygląd oraz odpowiednie dla gatunku ubarwienie. Nie dajcie się pospieszać, siedźcie przy owych sadzonkach tak bardzo długo jak trzeba. Dużo prościej może być wybrać zdrową sadzonkę, niż później pozbyć się plagi szkodników albo choroby. Wbrew niektorym opiniom produkty ziołowe można przedawkować, a objawy oraz konsekwencje ich nadużywania powinny być też czasem poważne. Przykładowo, odstawienie waleriany po dłuższym stosowaniu powoduje wystapienie klasycznych objawów uzależnienia. Przeczyszczające herbatki z senesem, kruszyną albo rzewieniem nadużywane sa często, wbrew zaleceniom, w celu zrzucenia zbędnych kilogramów. One też powinny powodować objawy uzależnienia; z czasem do osiagnięcia oczekiwanego efektu potrzebna może być coraz większa ich dawka. Ich nadużywanie prowadzi ponadto do zachwiania równowagi wodno-elektrolitowej organizmu i bolesnych skurczow. Nie testujmy na sobie działania dużych dawek ziół, bo w ich przypadku też obowiązuje stara zasada Paracelsusa: „Wszystko może być trucizną oraz nic nie może być trucizną, bo jedynie dawka czyni truciznę”.

Co zrobić by rany goiły się szybciej?

Posted on

Co zrobić możemy i co robi medycyna by rany goiły się szybciej? W tym artykule napiszemy o tym słów kilka. Naukowcy na całym świecie intensywnie pracują nad opracowaniem nowych opatrunków oraz lekow przyspieszających gojenie ran. Najnowsze odkrycia wskazują na dużo prostszą metodę osiągnięcia tego samego celu. Zespół holenderskich naukowców chciał zbadać, dlaczego rany w komorkach nabłonka wewnętrznej strony policzka goją się szybciej, niż podobne rany w skórze, założył zatem hodowlę komórek nabłonka. Kiedy jedynie komórki szczelnie pokryły dno naczynia, naukowcy zrobili w nich dziurę oraz obserwowali, jak bystro ulegnie ona zabliźnieniu. Nastąpiło to także niespodziewanie szybko, kiedy odżywka zawierała śline. By znaleźć składową śliny, odpowiedzialną za tak szybkie gojenie się ran, naukowcy rozłożyli ślinę na czynniki pierwsze. Po sprawdzeniu każdego składnika na jego zdolność do przyspieszania zabliźniania się ran okazało się, że to także jesteśmy w stanie niewielkie cząsteczki białka zwanego histatyną posiadają silne wlaściwości gojące. Do tej pory uważano, że te związki chemiczne są substancjami odpornościowymi, ponieważ mają one działanie przeciwgrzybiczne. Więc już pewien czas temu japońscy badacze informowali, że histatyna zwiększa wzrost komórek tkanki łącznej dziąsła oraz i dlatego może być też stosowana w leczeniu parodontozy.

No i dlatego nowe wyniki badań stworzyly dużo nowych możliwości stosowania śliny w leczeniu. Odkrycie może być też nadzieją dla ludzi cierpiących z powodu rozległych oparzeń, i posiadających zbyt trudno gojące się oraz przewlekłe rany, jakie występują często u pacjentów chorych na cukrzyce. Natychmiastową reakcja obronna organizmu na każdy uraz może być rozszerzenie naczyń krwionośnych w celu przyspieszenia transportu krwi do uszkodzonych tkanek – naczynia krwionośne staję się bardziej przepuszczalne, co umożliwia przedostawanie się płynu oraz białych krwinek z krwi do tkanek. Wzrost przepływu krwi wywołuje nieprzyjemne ale przemijające objawy: wzrost ciepłoty tkanki z powodu nasilonego krążenia krwi, zaczerwienienie wywołane rozszerzeniem naczyń, obrzęk spowodowany wysiękiem z naczyń do tkanek, ból z powodu zwiększenia napięcia wskutek nadmiaru płynu w tkankach. Rany powstają najczęściej jako wynik urazu. Drobne zadrapania, otarcia naskórka, niezakażone rany ciete goją się najszybciej. Obrażenia kłute, szarpane, oparzenia wymagają więcej czasu oraz uwagi. Rany powinny powstawać także jako powikłanie pewnych dolegliwości – te czesto mają charakter przewlekly, są trudne do wyleczenia. Owrzodzenia nóg, odleżyny, stopa cukrzycowa obejmują czasami nie jedynie warstwę skóry, ale także tkankę podskórną oraz głębsze narządy. Rana może być to także uszkodzenie ciagłości skóry, a często także głebszych tkanek albo narządów na skutek urazu mechanicznego. Istnieja także rodzaje ran, które powstają w wyniku procesów chorobowych – są to także na przykład owrzodzenia odleżynowe, owrzodzenie żylakowe czy może również związane z zaburzeniami krążenia oraz niedotlenieniem tkanek lub zakażeniem. Nie wszystkie rany wymagaja szycia chirurgicznego, jednakże wszystkie powinny być też odpowiednio zaopatrzone. Profesor John Weinman z Królewskiego College’u Londyńskiego na Festiwalu Nauki w Cheltenham przedstawil analizę 22 opracowań naukowych badających wpływ stresu na gojenie. Z jego zestawienia wynika, że duży poziom stresu znacząco wpływa na spowolnienie procesu gojenia się ran. Do podobnych wniosków doszli naukowcy prowadzący nieco drastyczne badania, polegające na zadawaniu ochotnikom niewielkich ran kłutych po uprzednim określeniu jakości ich życia oraz poziomu stresu. Rożnice w steżeniu kortyzolu (hormonu odpowiadającego za stres) znacząco wpływały na tempo gojenia ran. Spokojni uczestnicy badań osiągali także 2-krotnie lepsze wyniki niż ich zestresowani koledzy. Białe krwinki rozpoczynaja proces wchlaniania drobnoustrojow, martwych komórek i obcych substancji, wstępnie oczyszczając miejsce zranienia. Następnie uszkodzone komorki wydzielają substancje chemiczne, stymulując przepływ krwi oraz przyciągając więcej białych krwinek w miejsce uszkodzenia. Poszerzone naczynia krwionośne latwiej usuwaja z miejsca urazu drobnoustroje oraz produkty rozpadu martwych komórek. Obumarłe białe krwinki zawierające zbędne drobnoustroje oraz produkty rozpadu, są częściowo usuwane przed system limfatyczny oraz cześciowo tworza ropną wydzielinę. Rana w zależności od mechanizmu jej powstania wymaga odpowiedniego zaopatrzenia. Pierwszym krokiem powinno być też zatamowanie krwawienia, najcześciej poprzez sterylny gazik i mocny ucisk na ranę. Ponadto każdą ranę należy przed zaopatrzeniem chirurgicznym zdezynfekować i oczyścić z ciał obcych, tak by nie doszło do zakażenia. Czasami konieczne może być także szycie rany, czyli założenie szwów. Założenie szwów umożliwia szybsze gojenie się rany i skutkuje lepszym efektem kosmetycznym. Rany tluczone – powstają wskutek pęknięcia skory oraz głebiej leżących tkanek pod działaniem tępego przedmiotu (pałka, tłuczek). Uraz powoduje oprócz rozerwania ciągłości skóry, zgniecenie tkanek. Brzegi rany są nierówne oraz obrzęknięte. W otoczeniu rany występują krwawe podbiegnięcia. Naczynia krwionośne sa przerwane oraz zgniecione w promieniu kilku centymetrów – zatem krwawienie może być znacznie mniejsze niż w ranach ciętych. Tkanki tworzące ścianę rany nie są zdolne do życia. Zalegające skrzepy stanowia dobrą pożywkę dla bakterii. Stłuczenie ścian rany uniemożliwia wczesny zrost oraz pozbawia ją odporności na zakażenie. ojenie się rany. – można podzielić na dwa okresy. W pierwszym odbywa się oczyszczanie ubytku, a w drugim – odbudowa rany. W ranach ciętych pierwszy okres gojenia sie ran może być krotki. Skoro brzegi rany zostaną zbliżone to także goi się ona w ciągu tygodnia. Po tym czasie można zdjąć szwy jednakże wytrzymalość rany na rozciąganie nie może być wciąż jeszcze dostateczna. Istniej w tym miejscu jednakże pewne kryterium czasowe tj. pierwotnego zamknięcia rany można dokonać w ciągu 6-8 h od zranienia. Taki przebieg gojenia nazywamy gojeniem doraźnym albo gojeniem poprzez rychłozrost. Gdy istnieje ubytek tkanek albo w ranie znajdują się ciala obce albo tkanki martwe – takiej rany nie zszywa sie, ale pozostawia do samoistnego wygojenia, wówczas gojenie polega wpierw na oczyszczeniu się rany, a następnie na wypełnieniu tkanką łączną. Gojenie takie nazywamy gojeniem poprzez ziarninowanie. W okresie oczyszczania rana może być obrzęknięta, zaczerwieniona oraz cieplejsza. Pojawia się płynna wydzielina, ktora stopniowo zmienia się w żółta ropę. Zmiażdżone tkanki czernieją, a później żółkną. Ulegają stopniowo rozpadowi oraz upłynnieniu, zostają wydzielone z rany. Gdy rana oczyści się następuje drugi okres gojenia – okres odbudowy. Zanika obrzek oraz zaczerwienienie i zmniejsza sie bolesność rany. Jej ściany oraz dno zaczynają się pokrywać ziarniną, która stopniowo wypełnia całą rane. Ziarnina to także młoda żywoczerwona ziarnista tkanka, łatwo krwawiąca przy dotyku. Z brzegów rany nasuwa się naskórek.

Nasz genialny układ odpornościowy oraz jego białe krwinki pełnią wciąż jeszcze jedna kluczowa rolę – produkują przeciwciała, ktore wspomagają organizm w walce z infekcja. I dlatego proces gojenia przebiega sprawniej, skoro ogolny stan zdrowia pacjenta może być dobry. Osłabienie układu immunologicznego znacznie obniża zdolność ustroju do zwalczania zakażenia oraz zaburza gojenie sie rany. Gojenie się ran to także złożony proces, który angażuje komórki skóry, krew, system odpornościowy i szereg krażacych w organizmie substancji. W miejscu uszkodzenia skóry tworzy się skrzep, który skleja brzegi rany oraz zapobiega nadmiernemu krwawieniu. Następnie zachodzi etap oczyszczania rany z bakterii oraz uszkodzonych tkanek. Kiedy uda się opanować infekcje, dochodzi do powolnej syntezy kolagenu oraz tworzenia się blizny. Infekcja, zanieczyszczenie rany, rozległy obszar uszkodzenia komplikują oraz opóźniają naturalny proces regeneracji skóry. Rany, w zależności od cech, można podzielić na pare rodzajów. Podstawowy podział zawiera rany proste – wówczas uszkodzone są jedynie powłoki, i rany zlożone – są to także rany głebsze, w wyniku których dochodzi do uszkodzenia nerwow, mięśni, narzadów wewnetrznych, ścięgien albo naczyń. Gorączka, która pojawia sie przy rozległych urazach z zakażeniem, stanowi element mechanizmu obronnego – pomaga w zwalczaniu trwających infekcji (podwyższona temperatura ciała nie sprzyja rozwojowi szkodliwych mikroorganizmów) oraz przyspiesza proces gojenia (goraczce towarzyszy przyspieszony puls, co zwiększa przeplyw odżywczej krwi m.in w okolicy uszkodzenia). Naturalnie nieodłącznym oraz negatywnym wpływem gorączki na organizm może być złe samopoczucie. Zabezpieczenie rany – opatrunek posiada zapewnić odpowiednie warunki dla gojenia się rany. Drobne skaleczenia wystarczy zabezpieczyć plastrem albo jałowym kompresem. Ludzka skóra składa się z wielu warstw oraz każda z owych warstw posiada kolejne, ktore pomagają wypełniać skórze jej funkcje. Ludzka skora stanowi barierę dla świata zewnętrznego, chroni przed zakażeniami, zagrożeniami środowiska naturalnego, środkami chemicznymi oraz temperaturą. Zawiera melanocyty, które powinny przyciemniać skóre przy jednoczesnym zachowaniu ochrony przed promieniowaniem ultrafioletowym. Ludzka skóra odgrywa także ważną rolę w regulacji temperatury. Poważne rany z wysiękiem (np. odleżyny, owrzodzenia) wymagaja opatrunku chłonnego np. Sorbact. Na rany zakażone można stosować odkażające opatrunki ze srebrem. Dla suchych ran odpowiednie są opatrunki hydrożelowe. Krwawiąca rana wymaga natychmiastowego zastosowania bezpośredniego ucisku. Na miejsce zranienia przykłada się kawalek czystego materialu wchłaniajacego wilgoć np. gazę / kompres opatrunkowy, ręcznik albo chusteczkę higieniczna oraz mocno przyciska. Skoro to także możliwe osoba zraniona sama powinna uciskać ranę, ponieważ wie najlepiej jak mocno należy to także zrobić. Na ogół ucisk zatrzymuje krwawienie w ciągu 1-2 minut. Skoro nasza krew przesiąka, trzeba przylożyć kolejna warstwe materiału oraz kontynuować ucisk. Nowe warstwy materiału chronią przed rozerwaniem świeżego skrzepu. Na otwarte rany najbezpieczniej przykładać wyjałowiony kompres. mocny krwotok można bystro zatrzymać przy pomocy opatrunku hemostatycznego. Prawdopodobnie wiekszość ran mogłaby zagoić się sama, jednakże lepsze efekty da złączenie brzegów rany. Proces gojenia rany rozpoczyna się bezpośrednio po powstaniu rany. Poprzez szereg zachodzących procesów z użyciem pomiędzy innymi płytek krwi, enzymów, fibroblastow oraz makrofagow powstaje kolejno czop płytkowy, skrzep, nastepnie posiada miejsce oczyszczanie rany oraz tworzenie blizny. Martwica, niedotlenienie tkanek albo infekcja komplikują procesy gojenia. Wszystkie rany szarpane zostawiają blizny, jednakże dobre ich zszycie zminimalizuje blizne. Skoro rana może być głęboka, trzeba zszyć wszystkie warstwy skóry. Skoro zszyłoby się jedynie górną warstwę skóry, w wolnej przestrzeni mógłby gromadzić się plyn oraz powodować infekcje. Kiedy rana znajduje się na cześciach ciała, takich jak warga albo powieka, albo części składowej ciała, które wyginają się może zajść potrzeba umieszczenia szwów oraz zamknięcia rany. Rana może być szyta w celu utrzymania obu brzegów rany wspolnie ze sobą, by po wyleczeniu rany blizna byla jak najmniejsza. Szwy na rany są zakładane również, kiedy rana może być głeboka oraz posiada tendencję do otwierania się. Założenie szwów na rany może być konieczne również, kiedy krwawienie nie ustępuje pomimo dlugotrwalego (ok. 20 minut) bezpośredniego nacisku. Czas gojenia się rany zależy od wielu czynników : rodzaju rany, rozmiarow rany, ciał obcych, także warunki odpływu wydzieliny (dreny), lokalizacja ran, stan ogólny pacjenta. Czynnikiem opóźniającym gojenie sie rany może być zakażenie. Brzegi rany nie powinny się zrastać dopoki miejscowe zakażenie nie zostanie opanowane. Obecność tkanki martwiczej także uniemożliwia gojenie się rany. Niedostateczne ukrwienie obszaru rany może także utrudniać gojenie. Oczyszczanie rany należy przeprowadzić jak najszybciej by zapobiec infekcji oraz zbliznowaceniu skóry. Całą okolicę otaczającą miejsce zranienia myje się wodą z mydlem, wodą utlenioną, antyseptykiem albo samą wodą. W ow sposób zmniejsza sie ilość bakterii, ciał obcych oraz martwych fragmentów tkanki zagrażajacych ranie. Skaleczenie (ranę powierzchniową) należy delikatnie przemywać gaza albo wacikiem 2 razy dziennie, od rany na zewnątrz, by uniknąć zakażenia bakteriami skórnymi (jeden wacik dotyka raz skóry). Następnie należy przykleić plaster oraz zdejmować jego na noc by rana przeschla. Nowy plaster powinno się przykleić jedynie kiedy rana może być wilgotna albo potrzebuje osłony. Rany goja sie za pomocą trzech mechanizmów. Rana może goić się poprzez rychłozrost (łac. per primam intentionem) – brzegi rany sklejaja się, odtwarza się ciągłość skóry, powstaje linijna blizna. Może być to także najbardziej korzystny sposób gojenia ran. Goja się w ów sposób rany czyste oraz prawidłowo zszyte. Po ustaniu krwawienia albo jego znacznemu zmniejszeniu, należy owinąć ranę bandażem elastycznym, w wlaściwy sposob – miejsce uszkodzenia posiada być też uciśnięte, ale nasza krew musi przepływać swobodnie. Opatrunek na kończynie trzeba kontrolować czy może nie utrudnia krążenia krwi – należy ucisnąć paznokieć, powinien zblednąć, a po puszczeniu zaróżowić się. Skoro ludzka skóra ze zranionej strony staje się sina, biała albo powstaja plamy, trzeba poluźnić bandaż oraz unieść zranioną sekcja ciała. Gojenie poprzez ziarninowanie (łac. per secundam intentionem) może być dłuższym procesem oraz posiada miejsce wtedy, kiedy z rożnorodnych powodów (brak zaopatrzenia rany, ubytek naskorka, zakażenie) nie doszło do pierwotnego zamknięcia rany. W dnie rany powstaje ziarnina z wrastających naczyń krwionośnych. Ziarnina może być podłożem do regeneracji powierzchownych warstw skóry oraz naskórka, który narasta z brzegów rany na ziarnine. Takie gojenie rany wymaga starannej pielęgnacji oraz częstych zmian opatrunków. Blizna pozostała po wygojeniu się rany poprzez ziarninowanie może być duża oraz widoczna.

Trzeba pamiętaż, że niekiedy pojawiają się zmiany w zabarwieniu skóry. Goją sie w ów sposób rany zanieczyszczone oraz niezszyte. Trzecim rodzajem może być gojenie pod strupem – w taki sposob goją się oparzenia oraz otarcia naskorka. Martwicze zakażenie tkanki podskórnej może być groźną chorobą zakaźną wywołaną poprzez bakterie, które zakażaja tkankę poprzez rany. Glównymi objawami są obrzęk, przebarwienia oraz martwica otaczających tkanek. Ludzka skora wokól rany może być rozgrzana oraz czerwona. Gojenie ran martwiczych może być trudne. Skoro infekcja pogarsza się, ludzka skora może ulec przebarwieniu, a zgorzel może się rozwijać. Rany z martwicą rozpływną charakteryzuja się zwiększonym stopniem wydzielania. Zalegająca w dnie rany martwica może być plynna. Rany takie stanowią idealne środowisko do rozwoju mikroorganizmów, i dlatego często bywają zainfekowane. Zadania opatrunku w takim wypadku, to także chłonięcie wysięku oraz materialu martwiczego, upłynnianie nadto suchej oraz zbitej martwicy, niedopuszczanie do wysychania rany, ochrona przed wtórnymi urazami. Regeneracyjna oraz przełomowa higiena bez chemii. Późniejszy sposób utrzymywania higieny posiada wpływ na szybkość gojenia się wszystkich uszkodzeń skory. Chemiczne środki myjące (mydla, żele, szampony itp.) drażnia ranę oraz opóźniają proces gojenia, jednakże usuwanie zabrudzeń może być konieczne by uniemożliwić rozwoj wtórnego zakażenia. I dlatego genialnym rozwiązaniem może być codzienna higiena wykorzystująca naturalne mikro- oraz nanobąbelki powietrzno-wodne o wybitnym działaniu sterylizującym oraz dotleniającym. Dzięki temu używanie detergentow może być zbędne, a proces gojenia niezakłócony, wzmocniony oraz znacznie szybszy. Dodatkowo, pękające mikrobąbelki wykonują unikalny mikromasaż, który pobudza przepływ krwi w obrębie rany. Z owych względów permanentne stosowanie mikropęcherzyków w codziennej higienie znacznie ogranicza powstawanie blizn. Często uszkodzeniom skóry oraz naskórka towarzysza uszkodzenia tkanek głebiej położonych: powięzi, mięśni, naczyń krwionośnych, nerwow, ścięgien, kości, stawow, czy może również uszkodzenie przydatków skóry takich jak paznokcie. Obecność dodatkowych uszkodzeń posiada istotne znaczenie dla procesu gojenia rany. Odmrożona, spierzchnięta oraz spękana ludzka skóra wygoi się, skoro będziemy ją smarować oliwką nagietkową. Szybciej zagoją się również nasze skaleczenia, a po smarowanych nią strupkach nie będzie blizn. Przygotowujemy ja w następujący sposób: świeże płatki ciasno ukladamy w słoiku, zalewamy oliwą oraz pozostawiamy na pare dni w ciepłym miejscu. Otrzymaną oliwką codziennie smarujemy skórę. Po zgloszeniu się z rana do lekarza, pyta on, w jaki sposób doszło do powstania rany, gdy oraz czy może rana była przemywana, co się stało, czy może rana powstała w wyniku upadku, czy może urazu, gdzie doszło do jej powstania. Lekarz zapyta o dolegliwości współistniejące i uczulenia. Wszystkie te informacje mają pomóc lekarzowi podjąć decyzję o jak najlepszym sposobie gojenia rany. Badanie lekarskie może być niezbędne do upewnienia sie, że struktury pod powierzchnia skóry są nienaruszone. Lekarz może zlecić również wykonanie prześwietlenia w poszukiwaniu ciał obcych. Jak oni wszyscy wiemy stres niekorzystnie wpływa na nasz organizm. Powoduje najróżniejsze bole jak na przyklad ból brzucha, sprawia, że ludzkie serce bije szybciej, a nogi mamy jak z waty. Naukowcy informują, że stres – oprócz szeregu innych dolegliwości – spowolnia proces gojenia się ran. Naukowcy z brytyjskiego King’s College przestrzegają, że nasze życie w stresie znacznie spowalnia proces gojenia się ran oraz innych urazów. Najnowsze badania dowodza, że czas powrotu do zdrowia może być tym dłuższy, im większe może być zdenerwowanie pacjenta. Ponadto osoby, które podczas rekonwalescencji nie doznają stresu, powracają do zdrowia, aż dwukrotnie szybciej. Zgorzel gazowa (martwica mięśni) powstaje kiedy rana ulegnie zakażeniu poprzez niektóre bakterie, zwykle Clostridium. Ta infekcja powoduje nagly ból oraz obrzęk wokół rany, umiarkowany wzrost temperatury, obniżenie ciśnienia krwi oraz szybkie bicie serca. Ludzka skora wokól rany staje sie blada, z powodu płynu, który powstaje bezpośrednio pod powierzchnią. Cuchnący, brązowo-czerwony plyn może wypływać z rany. Leczenia właściwego rany polega na podawaniu dożylnie penicyliny. Gojenie ran wymaga chirurgicznego usunięcia zakażonej tkanki i tkanek z najbliższego sasiedztwa. Pierwszym postępowaniem w wypadku zranienia może być przemycie rany roztworem 0,9-procentowej soli fizjologicznej. Następnie należy zatamować krwawienie, uciskajac ręką na jałowy opatrunek przykrywający rane albo zakładając opatrunek uciskowy. Skoro uszkodzona może być tętnica w kończynie, należy dosercowo od rany założyć na nią mankiet do mierzenia ciśnienia. Przed zamknięciem rany najpierw bada sie ją oraz oczyszcza. Może być to także konieczny element w każdym przerwaniu tkanek. Badanie realizowane może być w poszukiwaniu zanieczyszczeń oraz odłamków i w celu upewnienia się, czy może elementy anatomiczne nie zostały uszkodzone. Na przykład w przypadku urazu dłoni albo palca lekarz sprawdzi, czy może nie doszło do uszkodzenia ściegien. Skoro ludzka skóra może być uszkodzona, powinny poprzez nią przeniknać zarazki, ktore powinny wywołać infekcję. I dlatego rownież przed zamknięciem rany musi być też ona oczyszczona. W przypadku ran szarpanych można więc już w domu udzielić pierwszej pomocy – przemyć ranę wodą, a wciąż jeszcze lepiej wodą z mydłem, oraz lekko zabandażować.

Znaczenie tłuszczów w żywieniu i dla zdrowia człowieka

Posted on

Na pierwszy odgłos słowa „tłuszcze” czujemy podświadomie „Niebezpieczne”. A tymczasem tłuszcze są źródłem cennej energii życiowej i pozwalają organizmowi funkcjonować. Bez tłuszczów nasz organizm w ogóle nie mógłby działać. Substancje, ktore występują w organizmach roślinnych oraz zwierzecych nazywane są lipidami. Składają się one przede wszystkim z kwasów tłuszczowych oraz glicerolu. Wchodza one w skład każdej komórki. W grupie owych zwiazków wskazuje się na substancje- zwane popularnie tłuszczami- odgrywające dużą rolę w żywieniu. Tłuszcze jadalne są pochodzenia zwierzęcego albo roślinnego.

Są różne tłuszcze. Do tłuszczów pochodzenia zwierzęcego zaliczamy m.in. maslo, słonine, smalec, łój. Do tłuszczów roślinnych należą tłuszcze ciekłe, tj. oliwa z oliwek, oleje (np. słonecznikowy, sojowy, arachidowy, rzepakowy) i margaryny, ktore są produkowane głównie z olejów roślinnych. Większość tłuszczów nie posiada zapachu, może być nierozpuszczalna w wodzie oraz rozpuszczalnikach polarnych i bardzo dobrze rozpuszczalna w rozpuszczalnikach niepolarnych. Wszystkie tluszcze sa lżejsze od wody, odczyn tłuszczów może być obojętny. Ich stan skupienia zależy od tego, jakie reszty kwasowe tworzą cząsteczkę. Tłuszcze stałe zawierają nasycone reszty kwasowe o długich łańcuchach węglowych, natomiast tłuszcze ciekłe zawieraja nienasycone reszty kwasowe (reszty, w których występują wiazania podwójne) albo reszty kwasowe o krótkich łańcuchach węglowych. Kwasy nienasycone występujące w naturalnych tłuszczach są izomerami cis. Wiekszość tłuszczów to także estry mieszane, czyli takie, ktore w cząsteczce zawierają różne reszty kwasowe. Racjonalne odżywianie się może być jednym z podstawowych warunków prawidłowego funkcjonowania organizmu czlowieka, a zatem jego właściwego stanu zdrowia. Sposób odżywiania sie oddzialuje na ludzkie zdrowie zwykłego człowieka poprzez całe jego życie. Najbardziej może być to także widoczne w okresie dzieciństwa oraz wczesnej młodości, gdy to także organizm podlega szybkim przemianom zwiazanym ze wzrostem oraz rozwojem.

Pamiętajmy, że właściwy rozwój psychofizyczny, emocjonalny, dobry stan zdrowia oraz efektywność uczenia się w znacznym stopniu determinowane są przede wszystkim prawidłowością żywienia. Racjonalne żywienie musi odpowiadać w sposób optymalny zapotrzebowaniu na energię oraz składniki odżywcze, bez których człek nie może w pelni wykorzystywać swoich genetycznie uwarunkowanych możliwości, jak najlepszego rozwoju fizycznego oraz umysłowego. Większość tluszczów pochodzenia zwierzęcego charakteryzuje się dużą zawartością kwasów tłuszczowych nasyconych, bez których w rzeczywistości lepiej funkcjonujemy, jako że skutkiem ich dlugotrwalego spożywania są poważne dolegliwości zwyrodnieniowe, szczególnie w obrębie ukladu krążenia. Tłuszcze jadalne są pochodzenia zwierzęcego albo roślinnego. Do tluszczów pochodzenia zwierzęcego zaliczamy m.in. masło, słoninę, smalec, łój. Do tłuszczów roślinnych należą tłuszcze ciekle, tj. oliwa z oliwek, oleje (np. słonecznikowy, sojowy, arachidowy, rzepakowy) i margaryny, które są produkowane glównie z olejów roślinnych. Większość tluszczów pochodzenia zwierzęcego charakteryzuje się duża zawartością kwasów tłuszczowych nasyconych, bez których w rzeczywistości lepiej funkcjonujemy, jako że skutkiem ich dlugotrwalego spożywania są poważne dolegliwości zwyrodnieniowe, szczegolnie w obrębie układu krążenia. Tłuszcze dzieli się na tzw. widoczne oraz niewidoczne. Te ostatnie zawarte są w produktach żywnościowych, takich jak mięso oraz przetwory mięsne, ryby, mleko oraz przetwory mleczne. Do tłuszczów widocznych zaliczamy tłuszcze dodawane do pożywienia, m.in. masło, smalec, oleje oraz margaryny. Natomiast tłuszcze pochodzenia roślinnego charakteryzują się duża zawartością kwasow tłuszczowych nienasyconych, niezbędnych dla naszego organizmu, czyli NNKT. Tłuszcze dzieli sie na tzw. widoczne oraz niewidoczne. Te ostatnie zawarte są w produktach żywnościowych, takich jak mięso oraz przetwory mięsne, ryby, mleko oraz przetwory mleczne. Do tłuszczów widocznych zaliczamy tłuszcze dodawane do pożywienia, m.in. masło, smalec, oleje oraz margaryny. Tłuszcze roślinne, takie jak oliwa, olej rzepakowy, słonecznikowy, arachidowy, lniany, masło kakaowe są oczyszczane, utwardzane albo odwadniane, a nastepnie używane w przemyśle spożywczym, mydlarskim, włókienniczym oraz w lecznictwie. Człek prawidlowo odżywiający się spożywa różnorodne produkty spożywcze w odpowiednich ilościach oraz proporcjach. Racjonalne żywienie polega nie jedynie na zaspokojeniu w sposób optymalny zapotrzebowania organizmu na energie oraz składniki pokarmowe, ale również uwzględnia rozłożenie posiłków w ciągu dnia oraz dobór produktów przeznaczonych do jednorazowego spożycia w taki sposób, by w każdym podstawowym posiłku oprócz właściwej ilości energii znalazły sie wszystkie potrzebne człowiekowi składniki odżywcze. Są to: białka, węglowodany, tluszcze, witaminy oraz sole mineralne. Obecnie przyjmuje się, że człowiekowi, a szczególnie dzieciom oraz młodzieży w okresie rozwoju, niezbędnych może być około 60 składników odżywczych, tj. 10 egzogennych aminokwasów wchodzących w skład białek pełnowartościowych, 1-4 niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, 1-2 cukrowców, 21 składników mineralnych i 18 witamin. Ponadto pożywienie powinno zawierać surowe włókna roślinne zwane błonnikiem. Wszystkie te składniki powinny być też dostarczane codziennie w poszczegolnych posiłkach, bo procesy przemiany materii wymagają stalego dowozu energii oraz poszczegolnych skladników pokarmowych, bez ktorych mogłoby dojść do zmian biochemiczno – czynnościowych, a także morfologicznych objawiających sie np. nieprawidłowym rozwojem fizycznym oraz umysłowym, określonymi zmianami w tkankach, narządach albo całych układach. Podstawową różnicą pomiędzy nimi może być ich skład chemiczny i konsystencja. Tłuszcze roślinne są płynne- oraz noszą nazwę olejów. Może być to także wynikiem dużej zawartości nienasyconych kwasow tłuszczowych. Powinny one również przejść w stan staly poprzez przyłaczenie do kwasow wodorów.

Jak wiadomo tłuszcze spełniają w diecie zwykłego człowieka szereg ważnych ról. Przede wszystkim dostarczaja znaczna ilość energii (25 do 35%). Z jednego grama tluszczu organizm ludzki uzyskuje około 37,7 kJ energii, a zatem w przybliżeniu dwa razy więcej niż z białka oraz sacharydów. Tłuszcze są rownież glównym źródłem niezbędnych nienasyconych kwasów tluszczowych (NNKT) oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K). Niektóre kwasy tłuszczowe biorą rownież udział w syntezie niektorych hormonów tkankowych, m.in. prostaglandyn. Rola tłuszczów w żywieniu zdrowego oraz chorego zwykłego człowieka zajmuje szczególnie ważną pozycję ze względu na profilaktykę oraz leczenia właściwego metabolicznych schorzeń układu krażenia zagrażających dziś milionom ludzi w krajach rozwiniętych przemysłowo. Tłuszcze pożywienia pełnią dużą rolę w etiopatogenezie dolegliwości nowotworowej. Tłuszcze w umiarkowanych ilościach są niezbędnym składnikiem pokarmowym ludzi. Są one głównym źródlem glicerolu oraz kwasów tłuszczowych, z których organizm syntezuje odmienne lipidy. Spożywanie nadmiaru tłuszczów – zwłaszcza nasyconych – sprzyja nie mniej jednak chorobom układu krążenia oraz powoduje nadwagę. Zapotrzebowanie na tłuszcz może być mniejsze u osób starszych oraz prowadzacych mało aktywny fizycznie sposob życia. Tłuszcze albo inaczej lipidy występuja we wszystkich żywych organizmach. Są obok węglowodanów oraz białek trzecią podstawowa grupą składników pokarmowych spełniającą w organizmie głównie funkcję energetyczną. Wchodzą w sklad tkanek organizmu oraz zapewniaja przechowywanie substancji regulujących rozpuszczalnych w tłuszczach jak np. witaminy A, E, D oraz K. W roślinach znajduja się przede wszystkim w nasionach oraz miąższu owocow, a w organizmie zwierzat oraz zwykłego człowieka wchodzą w skład komórek rożnorodnych narządów oraz podskórnej tkanki tłuszczowej. Podczas smażenia na olejach bogatych w kwasy nienasycone, np. takich jak olej słonecznikowy oraz sojowy, powstają związki (nadtlenki, wodorotlenki lipidowe), które wykazuja miażdżycorodne działanie oraz prawdopodobnie oddziałują pronowotworowo. 2 tego wzgledu jedynymi tłuszczami nadającymi sie do obróbki kulinarnej w wysokich temperaturach, czyli smażenia oraz pieczenia, są olej rzepakowy nisko- albo beze-rukowy i oliwa z oliwek. Te dwa tłuszcze zawierają przede wszystkim kwasy jednonienasycone (MUFA). Pozostale oleje, dostarczające głównie kwasow wielonienasyconych (PUFA), są niezbędne w prawidłowym żywieniu, ale jedynie wtedy, kiedy są spożywane na surowo. Oprocz wyżej opisanych kwasów tłuszczowych w naszym codziennym pożywieniu występują też tzw. kwasy tłuszczowe trans. Kwasy te występuja „w postaci naturalnej np. w maśle, jednakże w największych ilościach są wytwarzane w procesie utwardzania olejów roślinnych metodą uwodornienia w trakcie produkcji margaryn. Kwasy trans są formą nienasyconych kwasow tluszczowych, które, jak stwierdzono w licznych badaniach, zachowują sie w organizmie jak nasycone kwasy tłuszczowe, czyli wykazują działanie miażdżycorodne. Pocieszający może być fakt, że w chwili obecnej duża sekcja margaryn może być produkowana z olejów roślinnych metodą przeestryfikowania, dzięki czemu kwasy trans występuja najwyżej w śladowych ilościach. Bo na opakowaniach kupowanych margaryn nie umieszcza się informacji o zawartości kwasow trans, istnieje prosta metoda pozwalajaca na wybór zdrowej margaryny – wybierać należy margaryny miekkie, sprzedawane w kubeczkach, dające sie latwo rozsmarować wkrótce po wyjeciu z lodówki. Margaryny, które twardnieją w lodowce, charakteryzują sie większą ilością kwasow trans. Tłuszcze dzieli sie też na tzw. tłuszcze widoczne oraz niewidoczne. Z chemicznego punktu widzenia tłuszcze są naturalnymi związkami organicznymi zbudowanymi z atomów węgla, tlenu oraz wodoru o zrożnicowanej budowie oraz organicznych, np. w eterze etylowym oraz naftowym, benzenie, acetonie, natomiast nie rozpuszczają się w wodzie. własnościach. Wspólną ich cechą może być to, że łatwo rozpuszczaja się w rozpuszczalnikach Tłuszcze powinny dostarczać nie więcej niż 30% energii zawartej w pożywieniu oraz zawierać odpowiednią ilość nienasyconych kwasow tluszczowych. Duże spożycie tłuszczów wielonienasyconych omega 6 (obecnych zwlaszcza w oleju roślinnym z soi, kukurydzy, słonecznika oraz innych olejach z nasion, w margarynie), np. kwasu linolowego, przy niedostatku tluszczów wielonienasyconych omega 3 (w oleju rybnym, ale też w lnianym; olej rzepakowy zawiera blisko aż tyle samo niepożądanego tłuszczu oleinowego omega 9, jak oliwa), sprzyja rozwojowi raka piersi. W 2001 stwierdzono, że obecność tłuszczów jednonienasyconych typu omega 9 i niektórych wielonienasyconych typu omega 6 w erytrocytach może sprzyjać rozwojowi raka piersi u kobiet po menopauzie, a obecność tłuszczów wielonienasyconych typu omega 3 – przeciwdziała. Skład tłuszczów w erytrocytach wynikać może zarówno z diety, jak oraz syntezy endogennej i metabolizmu reszt kwasowych. Budowa chemiczna różnorodnych związków tłuszczowych była podstawą do ich uporządkowania. Podzielono je na tłuszcze proste oraz tluszcze zlożone. Lipidy proste składają się wyłacznie z wegla, wodoru oraz tlenu. Do tłuszczów prostych zaliczane sa estry glicerolu oraz kwasów tłuszczowych, czyli triglicerydy albo inaczej triacyloglicerole. Należą do tej grupy rownież woski, które też sa estrami, ale wyższych kwasów tłuszczowych oraz alkoholi innych niż glicerol. Lipidy złożone oprocz węgla, wodoru oraz tlenu zawierają odmienne związki, jak kwas fosforowy (fosfolipidy), zasady azotowe, cukry (glikolipidy),kwas siarkowy (sulfolipidy) albo aminoalkohole. Do lipidów zaliczane są również sterole oraz izoprenoidy, ktore różnią się budowa chemiczną od pozostałych lipidów, ale podobnie jak wszystkie lipidy rozpuszczają sie w rozpuszczalnikach tłuszczowych. Podstawowym składnikiem tłuszczów prostych oraz złożonych są kwasy tłuszczowe. W tłuszczach pożywienia najczęściej występują kwasy o parzystej liczbie atomow węgla ułożonych w łańcuchu prostym. Kwasy te powinny mieć jedynie pojedyncze wiązania pomiędzy atomami węgla oraz wtenczas nazywane są nasyconymi kwasami tłuszczowymi, ale również powinny mieć jedno, dwa albo wiecej wiazań podwójnych oraz wtenczas nazywane są nienasyconymi kwasami tłuszczowymi. Wielonienasycone kwasy tluszczowe (WNKT) można podzielić na dwie podgrupy: -3 oraz –6. W –3 WNKT pierwsze wiązanie podwójne znajduje się przy trzecim atomie węgla, podczas kiedy w -6 WNKT przy szóstym. Wedlug zasad fizjologii odżywiania się udział tluszczu całkowitego (widocznego oraz niewidocznego) powinien stanowić 25-30% ogólnej wartości energetycznej dobowego pożywienia. Przy obecnym stanie wiedzy uważa się, że nadmiar energii pochodzącej z nasyconych kwasów tłuszczowych zawartych w tluszczach zwierzęcych należy redukować, zwiększyć z kolei spożycie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Oprócz zwiększenia udzialu tłuszczów roślinnych w naszym pożywieniu należy, szczególnie w wieku średnim oraz starszym, ograniczyć spożywanie produktów zawierajacych cholesterol. Zawartość cholesterolu w dobowej racji pokarmowej nie powinna przekraczać 300 mg. Oprócz podziału kwasów tłuszczowych w zależności od ilości wiazań w cząsteczce istnieje wciąż jeszcze podział w zależności od długości łańcucha węglowego. Mówi się zatem o kwasach krótko-, średnio-, oraz długołańcuchowych. W cząsteczce kwasów krótkołańcuchowych może być do 6 atomow węgla, w cząsteczce kwasów średniołańcuchowych może być 6-10 atomów węgla, a w cząsteczce kwasow dlugolańcuchowych może być powyżej 12 atomów węgla. Kwasy krótko-, oraz średniolańcuchowe w tłuszczach żywności występują rzadziej niż kwasy długołańcuchowe, ale decydują one o tym, że tłuszcze takie są szybciej oraz łatwiej przyswajalne. Kwasy o krótkich łańcuchach występuja pomiędzy innymi w tłuszczach mleka oraz masła, natomiast kwasy dlugolańcuchowe występują we wszystkich tłuszczach pochodzenia roślinnego oraz zwierzecego. Przyjmuje się, że głównym czynnikiem dietetycznym wpływającym na rozwój miażdżycy może być nadmierne spożycie tłuszczów nasyconych, czyli tłuszczów pochodzenia zwierzęcego powodujących nadmierny wzrost cholesterolu we krwi. Wysoki poziom cholesterolu we krwi towarzyszy czesto wystepowaniu zmian miażdżycowych, szczegolnie tetnic wieńcowych serca.

Przede wszystkim, według zasad fizjologii odżywiania sie udzial tłuszczu całkowitego (widocznego oraz niewidocznego) powinien stanowić 25-30% ogolnej wartości energetycznej dobowego pożywienia. Przy obecnym stanie wiedzy uważa się, że nadmiar energii pochodzącej z nasyconych kwasów tłuszczowych zawartych w tłuszczach zwierzęcych należy redukować, zwiększyć z kolei spożycie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Oprocz zwiększenia udziału tłuszczów roślinnych w naszym pożywieniu należy, szczególnie w wieku średnim oraz starszym, ograniczyć spożywanie produktów zawierających cholesterol. Zawartość cholesterolu w dobowej racji pokarmowej nie powinna przekraczać 300mg. Najczęściej spotykane w żywności kwasy nasycone to także palmitynowy, stearynowy oraz masłowy. Okazało sie, że kwasy nasycone, po wydzieleniu z zasobnego w nie produktu spożywczego, są substancjami stalymi oraz takich również właściwości nabiera tluszcz, w którym owych kwasów może być dużo. Stosunkowo dużo kwasów nasyconych zawierają tłuszcze pochodzenia zwierzęcego, np. smalec, masło, śmietana, ale występują one również w mniejszych ilościach w tluszczach roślinnych, np. w oleju kokosowym ( śmietanka w proszku) oraz palmowym. Temperatura topnienia kwasów nasyconych zależy wyłącznie od długości lańcucha weglowego. Ilość zmagazynowanego w organizmie tłuszczu może być rożna. Zależy od jakości oraz ilości spożywanych pokarmów. Niewątpliwie nadmiar kalorii w pożywieniu odklada się w postaci tkanki tłuszczowej. Sekcja tluszczu stanowi nie mniej jednak material budulcowy dla organizmu człowieka. Nie może być też on w zwiazku z tym wykorzystany do zaspokojenia potrzeb energetycznych ( to także tluszcz konstytucyjny). ·W procesie spalania tłuszczów wydzielana zostaje energia cieplna i pewne ilości wody. Tluszcze dostarczają zarazem niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych ( np. kwas linolowy, linolenowy, arachidonowy). Pełnią one olbrzymią rolę w organizmie. Ich brak powoduje zmiany skórne, zaburzenia w funkcjonowaniu nerek, zahamowanie procesu wzrostu. Najbogatszym źródłem owych kwasów sa olej słonecznikowy, olej sojowy, olej rzepakowy oraz oliwa. Mniejsze ilości występują w tłuszczach pochodzenia zwierzęcego. Ponadto istnieje cały szereg prac naukowych, wskazujących na istnienie związków przyczynowych pomiędzy nadmiernym spożyciem tłuszczów zwierzęcych, a powstawaniem nowotworów. Głównym przedstawicielem jednonienasyconych kwasów tluszczowych może być kwas oleinowy obecny w oleju oliwkowym, rzepakowym i arachidynowym, a również w produkowanych z nich margarynach. Oliwa z oliwek może być podstawowym tluszczem stosowanym w diecie śródziemnomorskiej, zawiera 77% jednonienasyconych kwasów tłuszczowych działających ochronnie na system sercowo – naczyniowy. Oleje zawierające te kwasy nadają się do smażenia, ponieważ majac jedynie jedno podwójne wiązanie nie są podatne na utlenianie oraz wysoka temperaturę w takim stopniu, jak olej słonecznikowy, sojowy czy może kukurydziany. Dzięki tluszczom zahamowane zostają czynności wydzielnicze żołądka. I dlatego dłużej odczuwamy sytość. Wysoka wartość kaloryczna tłuszczów pozwala na dostarczenie właściwej ilości energii. Nadają one również potrawom wartości smakowe. Przyjmuje się, że tłuszcze powinny dostarczać 25 – 30 % zapotrzebowania kalorycznego ( u zdrowego oraz dorosłego zwykłego człowieka ). Zalecane normy spożycia wynoszą 1g na 1kg masy ciała na dobę. Ale wielkość ta powinna również uwzględniać stopień natężenia przemiany materii ( rodzaj wykonywanej pracy, indywidualne nawyki). W przeszłości większość tłustej żywności była dostepna jedynie dla zamożnych, nie mniej jednak dzisiaj są najtańszym osiagalnym źródłem kalorii. W tej samej jednostce wagi zawierają blisko dwukrotnie więcej składników energetycznych niż białka oraz węglowodany. Niestety tłuszcz przyczynia się do powstawania dolegliwości cywilizacyjnych .Nadmiar spożywanych tłuszczów prowadzi do otyłości, która zwieksza prawdopodobieństwo wystąpienia takich chorób, jak cukrzyca, artretyzm, schorzenia woreczka żółciowego, wysokie ciśnienie krwi oraz dolegliwości serca, a bo w żywności bogatej w tluszcze zwykle brakuje błonnika, może być ono również czynnikiem sprzyjającym występowaniu raka jelit.. Pewna ilość tłuszczu może być niezbedna w naszym pożywieniu jako źródło energii oraz potrzebnych kwasow tłuszczowych i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. O szkodliwości spożywanego tłuszczu nie decyduje w znaczy sposób jego ilość , ale jego rodzaj. Tłuszcze nasycone odkładają się na ścianach naczyń.

Niestety, ale zlogi tluszczowe powstają z reguly z cholesterolu wchodzacego w skład większości tkanek ciała , dostarczanego organizmowi wraz z tłuszczami pochodzenia zwierzęcego oraz z nabiałem. Złogi te stopniowo powiększaj się, zwężają ścianki naczyń oraz hamują przepływ krwi, co prowadzi do arteriosklerozy. Jeśli zablokowane zostaną naczynia sercowe, może dojąć do zawału serca. Blokada naczyń w innych narządach prowadzi do zawału, dusznicy oraz innych zaburzeń krążenia. Niska zawartość cholesterolu zmniejsza ryzyko wystąpienia ataku serca, a ograniczenie spożycia nasyconych tłuszczów obniża z kolei poziom cholesterolu. Uważa się, że nienasycone tłuszcze zapobiegają arteriosklerozie, obniżając zawartość cholesterolu we krwi . Należy ograniczać spożycie produktów pochodzenia zwierzęcego, takich jak slonina, jaja, masło, twarde sery, śmietana oraz pełne mleko. Żywność przetworzona może również zawierać tłuszcze, i dlatego należy zapoznać się z informacja na opakowaniach, gdzie powinna być też podana ich zawartość albo także rodzaj tłuszczu. Dotyczy to także szczególnie olejów oraz margaryn. Procentowa zawartość podana na opakowaniu odnosi się do wagi, a czasami do procentowej zawartości w calej masie produktu. Oraz tak na przyklad kiełbasa w skład której wchodzi tłuste mięso, produkty zbożowe oraz woda, może zawierać jedynie 25% tluszczu. Bo woda nie posiada żadnych wartości energetycznych, kalorie pochodzące z tluszczu stanowią blisko 70%. Należy również unikać olejow, ponieważ powinny zawierać olej palmowy albo kokosowy ( oba posiadają tluszcze nasycone). Należy spożywać oleje nienasycone, takie jak kukurydziany, slonecznikowy, najlepiej tłoczone na zimno, ponieważ wysoka temperatura podczas ich produkcji może zniszczyć dużo wartościowych skladników odżywczych, choćby lecytynę oraz witaminę E. Spożycie tłuszczów można ograniczyć na dużo metod : używamy naczyń w ktorych potrawy nie przypalają się, zamiast smażyć – pieczmy, zamiast masła do potraw dodawajmy świeże zioła; unikajmy ciast, czekolad, lodów oraz chrupek; zamiast oleju do sałatek używajmy jogurtu; zastępujmy tłuste mięsa kurczakiem albo indykiem bez skóry, cielęciną, chudą wołowiną albo dziczyzną. Cechą charakterystyczną kwasow nienasyconych, tak jak wszystkich związków mających podwójne wiązania, może być łatwość , z jaka ulegaja reakcjom chemicznym, m.in. łatwo przyłączają zarowno wodór, jak oraz tlen. Łatwość przyłączania wodoru w miejscu podwójnych wiązań wykorzystuje sie w technologicznym procesie uwodornienia ( utwardzania ) olejow roślinnych przy produkcji margaryn. Utlenianie kwasów tłuszczowych następuje podczas psucia się tłuszczów tym łatwiej, im więcej może być w nich kwasów wielonienasyconych. Kwasy tłuszczowe nienasycone przeważnie są płynne oraz takie również są tłuszcze, w których występują one w dużych ilościach. Najwięcej nienasyconych kwasów znajduje sie w tłuszczach roślinnych, chociaż można je znaleźć również w tłuszczach zwierzęcych. Oleje swoją płynną konsystencję zawdzięczaja zatem wysokiej zawartości nienasyconych kwasow tluszczowych. Wyjątkiem z tluszczów roślinnych są oleje: kokosowy, oraz palmowy, w których może być dużo kwasów nasyconych oraz dzieki temu w temperaturze pokojowej mają one konsystencję stałą, podobna do smalcu. Spośrod tłuszczów zwierzęcych wyjątkiem może być tran oraz oleje ryb, które są plynne podobnie jak oleje roślinne. W tłuszczach owych może być dużo nienasyconych kwasów tłuszczowych. Kwasy nienasycone pod wpływem uwodornienia oraz deodoryzacji mają zdolność tworzenia izomerow różniących się od naturalnych kwasów rozmieszczeniem wiązań podwójnych w cząsteczce albo ułożeniem grup funkcyjnych: metylowej albo kwasowej w stosunku do osi wiązania podwojnego. Jeśli grupy funkcyjne są po tej samej stronie wiazania, to także może być to także izomer cis, skoro po przeciwnej to także – trans. Określenie izomery trans obejmuje wszystkie nienasycone kwasy tłuszczowe, których łańcuchy zawierają co najmniej jedno wiązanie podwójne oraz może być ono wiazaniem o konfiguracji trans, czyli atomy wodoru są po przeciwnych stronach atomów węgli połączonych wiązaniem podwójnym. Izomery cis oraz trans różnią sie przestrzenna budową łańcucha. Łańcuch węglowodorowy izomerow cis może być lekko zgięty, natomiast łańcuch izomerów trans może być prosty, podobnie jak łańcuch nasyconych kwasow tluszczowych. W naturalnych, świeżych tłuszczach roślinnych kwasy nienasycone występują w konfiguracji cis. Izomery trans pojawiają sie w nich pod wplywem temperatury, rożnorodnych czynnikow fizycznych oraz chemicznych w procesie przemysłowego oczyszczania tłuszczów oraz podczas uwodornienia w produkcji margaryn. Przechodzenie kwasów tluszczowych w formy trans pociąga za sobą zmiane ich wartości biologicznej oraz oddziaływania na organizm. Wbudowywanie nienasyconych kwasów tłuszczowych o konfiguracji trans w fosfolipidy błon komórkowych na miejsce kwasów o konfiguracji cis zmienia właściwości błony, tj. jej płynność oraz przepuszczalność i liczbę oraz aktywność receptorow, jak też enzymow z nią związanych. Znaczenie praktyczne tluszczów może być duże. Potrawy przyrządzane z ich dodatkiem są nie jedynie smaczniejsze, ale oraz mają większą wartość sycącą. Ponadto niektóre składniki produktów żywnościowych rozpuszczają sie jedynie w tłuszczach. Watro w tym miejscu dodać, że wartość odżywcza zależy od sposobu przygotowywania potraw. W czasie gotowania zmiany chemiczne tłuszczów sa niewielkie. Wynika to także ze stosunkowo niskiej temperatury w jakiej przebiega proces.

Wiadoo, że największe zmiany zachodza w czasie smażenia potraw. Dzialanie wysokich temperatur powoduje, że tłuszcz ulega zarówno zmianom chemicznym jak oraz fizycznym. Wytworzone zostają przy tym szkodliwe dla zdrowia związki. Do smażenia należy używać jedynie tłuszczów, które trudniej ulegaja rozkładowi. Do takich zalicza się na przyklad smalec oraz olej. Pozwala to także na silniejsze ich nagrzanie, dzięki czemu potrawy nie wsiąkną w potrawę. Maslo nie powinno być też wykorzystywane do podsmażania, bo żwawo ulega rozkładowi. Powoduje to także zarazem, że znajdujące się w nim witaminy zostaja zniszczone. Trawienie tłuszczów odbywa sie poprzez ich emulgowanie oraz hydrolize. W konsekwencji otrzymujemy glicerolu oraz wolne kwasy tłuszczowe. Proces ów zachodzi w przewodzie pokarmowym- przy udziale enzymow trawiennych. Nie strawione tłuszcze zostaja wydalone. Głównym przedstawicielem z rodziny –6 WNKT może być kwas linolowy, występujący w nasionach roślin oleistych. Bogate w kwas linolowy są oleje: krokoszowy, słonecznikowy, kukurydziany oraz sojowy, a rownież produkowane z nich miękkie margaryny. Przedstawicielem WNKT –3 może być kwas linolenowy (ALA), który występuje w niektórych olejach roślinnych (lniany, rzepakowy), niektórych jarzynach, a w szczegolności w planktonie oraz rybach morskich. Do roślinnych źródel –3 WNKT należą niektóre rośliny strączkowe, np. soja oraz fasola, a również orzechy oraz siemię lniane. Odmienne rośliny zawierające te związki to także warzywa, a pośród nich pory oraz portulaka. Kwas linolowy podobnie jak linolenowy muszą być też dostarczone z pożywieniem, bo nie powinny być też syntetyzowane w tkankach zwierząt oraz człowieka. Kwas linolenowy może ulec wydłużeniu oraz desaturacji do kwasu arachidonowego, a kwas linolenowy (ALA) do kwasu EPA, a następnie dokozaheksaenowego (DHA). EPA oraz DHA określa się jako „niezbędne” kwasy tłuszczowe, konieczne do prawidłowego rozwoju oraz czynności siatkówki i mózgu. Pod nazwą lipidy izoprenowe kryja się różne związki tłuszczowcowe, z których najpoważniejszą grupę stanowia steroidy. Są to także związki o złożonej budowie pierścieniowej skupiające sterole, kwasy żółciowe, hormony steydowej, witaminę D. Tluszcze niewidoczne sa zawarte w produktach żywnościowych takich, jak mięso oraz przetwory mięsne, ryby, mleko oraz przetwory mleczne pełnotłuste i produkty, do ktoiych wyrobu stosuje się tłuszcz. Wszystkie tłuszcze dodawane do pożywienia nazywamy „widocznymi”; są to także np. masło, oleje, margaryny, smalec. Rozrożnienie pomiędzy tłuszczami „widocznymi” a „niewidocznymi” posiada znaczenie praktyczne, pomaga bowiem określić całkowitą zawartość tłuszczu w codziennym pożywieniu. W przeciętnym jadłospisie większość spożywanego tłuszczu to także jesteśmy w stanie tłuszcz „niewidoczny”.Tłuszcze nasycone spożywane w nadmiernej ilości przyczyniają się w istotny sposób do podniesienia poziomu cholesterolu w surowicy krwi. Jednakże nie jedynie one oddziałują na poziom cholesterolu. Cholesterol może być wytwarzany poprzez organizm zwykłego człowieka oraz organizmy zwierzęce w sposób naturalny. Chociaż może być potrzebny organizmowi do prawidłowego funkcjonowania, to także jego nadmiar w pożywieniu może być szkodliwy dla zdrowia. Należy pamiętać, że nie jedynie nasycone kwasy tłuszczowe przyczyniają sie do podwyższenia jego poziomu, czynią to także też produkty spożywcze, dostarczające jego w dużych ilościach. Do takich produktow zaliczamy przedewszystkim podroby (wątroba wołowa, cieleca, serca wolowe, nerki, płuca) i żółtka jaj kurzych. Zgodnie z zaleceniami racjonalnego żywienia, człek dorosły nie powinien zjadać więcej jak 300 mg cholesterolu dziennie, a na przyklad jedno żółtko jaja kurzego dostarcza średnio zatem już ok. 250 mg cholesterolu. Szkodliwość cholesterolu polega na jego odkładaniu się na ściankach naczyń tętniczych, co w konsekwencji prowadzi do rozwoju miażdżycy oraz np. zawału serca. Nie każdy nie mniej jednak rodzaj cholesterolu w organizmie zwykłego człowieka dziala w ów sposób. Obok szkodliwego dla zdrowia cholesterolu, określonego jako cholesterol LDL, wyróżnia się również „dobry” cholesterol HDL. Jego rola polega na „wymiataniu” nadmiaru „złego” cholesterolu LDL z komórek tętnic. „Dobrego” cholesterolu może być nie mniej jednak czterokrotnie mniej niż „złego”. Nie można zatem liczyć na to, że organizm samodzielnie poradzi sobie z nadmiarem szkodliwego LDL. I dlatego tak ważne może być zachowanie właściwej diety. Największy udział we frakcji niezmydlajacej tłuszczów mają związki sterolowe, które występują w substancji niezmydlającej wszystkich tluszczów. W tluszczach roślinnych są to także fitosterole. Przeważnie C28 oraz C29, w tluszczach pochodzenia zwierzecego – zoosterole, głównie C27, ktorych przedstawicielem może być cholesterol. Cholesterol może być to także związek charakterystyczny dla tluszczów pochodzenia zwierzęcego. Występuje on w nich w zróżnicowanych ilościach. Najwięcej choresterolu znajduje sie w podrobach, żółtkach jaj, maśle. W innych produktach występuje on także, ale w znacznie mniejszych ilościach. W tłuszczach roślinnych cholesterolu blisko nia ma, natomiast są w nich obecne sterole roślinne ( sitosterole oraz stigmasterole ). Choresterol może być ważnym prekursorem syntezy hormonów sterydowych, kwasow żółciowych oraz witaminy D. Wraz z fosfolipidami uczestniczy on w tworzeniu błon biologicznych komórek zwierzęcych oraz ludzkich. W tkance nerwowej może być składnikiem osłonki mielinowej. W osoczu krwi cholesterol wystepuje jako składnik lipoprotein. Wiele pochodnych steroli roślinnych, jak glikozydy, wykorzystuje się w lecznictwie, np. strofantynę oraz digitoksynę; są to także silne trucizny, które w niewielkich ilościach pobudzają pracę serca.

Co robić i co jeść by wzmocnić kości?

Posted on

Często zastanawiamy się co jeść, jak się odżywiać i co robić by mieć zdrowe, mocne kości. Odpowiedź na to pytanie nie jest trudna. Najlepiej wchłania się wapń, który znajduje się w jogurtach oraz kefirze. Duże jego ilości zawierają również sery żółte, ale bo są tluste, powinny je jeść jedynie osoby, u ktorych poziom cholesterolu nie przekracza dozwolonej normy. naszym ustroju, w zależności od wieku, znajduje się od 300 nasze kości w okresie niemowlecym, do 206 nasze kości w życiu dorosłym. Same nasze kości w naszym ustroju ważą około 10-12 kilogramów. Może być to również zatem pokaźny procent wagi całego naszego ciała. Dlaczego zatem przypominamy sobie o kościach wtedy, kiedy, lub nas zaczynaja boleć, lub ulegną złamaniu? Czy może nie lepiej zapobiegać niż leczyć? Samym bowiem sposobem odżywiania się oraz aktywnością fizyczna jesteśmy w stanie zapobiec wielu niechcianym mikrourazom, czyli mikrouszkodzeniom kości. Gdyby zważyć nasze kości noworodka, okazaloby sie, że mają one około 1 kg. W nastepnej kolejności szkielet rośnie oraz wzmacnia się oraz w wieku 20 lat waży od 15 do 20 kg. Najmocniejsze kości, czyli sztywną masę kostna osiągamy pomiędzy 20 a 25 rokiem życia. ów wysoki poziom utrzymuje się poprzez około 10 lat. Następnie nasze kości zaczynaja tracić na wadze, średnio 1 procent masy rocznie. Może być to również proces naturalny oraz trwa do końca życia. Tempo demineralizacji nasze kości może być też szybsze np. u kobiet po menopauzie, osób nadużywających alkoholu. Ale jesteśmy w stanie też sprawić, że bedzie znacznie wolniejsze, zatem jak dbać o kości, by jak najdłużej bardzo dobrze się miały. Sporą dawkę wapnia znajdziemy w serku sojowym tofu i sardynkach oraz śledziach z ośćmi (z puszki). Mają one jednocześnie składniki poprawiające przyswajanie tego pierwiastka poprzez organizm (fosfor, laktozę, kazeinę). o należy jeść, czym należy uzupelnić swoją codzienną diete, by bardzo dobrze wpływała na nasze kości? Oprócz suplementacji wapnia, najlepiej sięgnąć po produkty naturalnie bogate w wapń oraz zawierające adekwatny stosunek wapnia do fosforu. By zaopatrzyć się w duże rezerwy wapnia sięgnij po przetwory mleczne – sery żółte, kefiry, jogurty, sery białe. Masa nasze kości oraz ich struktura kształtuje się w naszym dzieciństwie. I dlatego tak ważna może być wtenczas zdrowa, odżywcza dieta. Nasze nasze kości w okresie intensywnego wzrostu potrzebują dużo wapnia, białka, witaminy D i innych minerałów oraz składników odżywczych. W jadłospisie młodego zwykłego czlowieka koniecznie powinny się zatem znaleźć: warzywa (szczególnie te zielone – bogate w biało roślinne), nabiał oraz jego przetwory (mleko, jogurty) i ryby. Pamiętajmy również o częstym przebywaniu na słońcu (sprzyja produkcji witaminy D3 i o ruchu, ktory nadbuduje oraz uelastyczni nasze kości i stawy. Aby wzmocnić nasze nasze kości musimy skupić się na paru ważnych dla nich skladnikach odżywczych, czyli przede wszystkim na wapniu. Nie może być to rownież nie mniej jednak jedyny pierwiastek, który potrzebny może być dla mocnych oraz zdrowych kości. Fosfor to również następny składnik, który nasza właściwa dieta powinna „posiadać”. Co ciekawe przy odpowiednio skonstruowanych jadlospisie jesteśmy w stanie tracić nadmiar kilogramów, a przy okazji chronić kości. Osoby, które nie powinny spożywać ani mleka, ani jego przetworow nie muszą się martwić o słabe kości. W wapń bogate są też ryby (szczególnie te malutkie – sardynki oraz szprotki, których kościec zjadamy wraz z mięsem rybim), orzechy, slonecznik, natka pietruszki, figi, rzeżucha, kapusta zielona, brokuły, jarmuż, soja, chleb razowy, seler czy może jaja. Nasze kości nie lubia nadwagi ani otyłości. Każdy nadplanowy kilogram to również obciążenie dla ukladu kostnego. Należy zadbać o to również by twój BMI (Body Mass Index, czyli wskaźnik masy ciala) nie przekraczał 25 (BMI obliczyć, dzieląc wagę w kilogramach poprzez wzrost w metrach podniesiony do kwadratu). Tego, że dziecko posiada słabe kości, nie widać oraz nie można sprawdzić podczas rutynowego badania lekarskiego. Wydaje ci sie więc, że skoro malec zdrowo wygląda oraz posiada prosty kręgosłup, to wszystko może być w porządku. Ale pojawiające się co parę lat raporty badaczy z Instytutu Żywności oraz Żywienia i Instytutu Matki oraz Dziecka potwierdzają, że połowa czterolatkow posiada za mało wapnia w diecie, a niemal wszystkie – za malo witaminy D. Tymczasem system kostny dzieci dopiero się mineralizuje (przez pierwszych 10 lat życia tworzy się ponad połowa masy naszych kości) oraz potrzebuje stałych dostaw wapnia (ok. 1000 mg na dobę). A aby wapń byl bardzo dobrze przyswajany, konieczna jest obecność witaminy D. Skoro owych skladników brakuje w pożywieniu, dzieciom w przyszłości grozi osteopenia, osteoporoza oraz nadmierna lamliwość kości. Niestety, wielu rodziców nie wie, jakie produkty w diecie są najcenniejsze dla maluchów. W sklepach coraz dużo częściej możesz wybrać pomiędzy zwyklym mlekiem, płatkami zbożowymi czy może serkami a produktami wzbogaconymi w wapń. Pojawia się zatem już także wzbogacony w wapń chleb, a również przetwory zbożowe, soki, napoje sojowe, wody mineralne, słodycze. Czy może warto je kupować? Tak! Skoro masz do wyboru: zwykle mleko oraz serki lub wzbogacone, wybieraj te drugie. Nadmiaru wapnia maluch raczej mieć nie będzie. Zawsze nie mniej jednak dokładnie czytaj etykiety produktow oraz sprawdzaj, co naprawdę może być w środku. Szczegolnie uważaj na słodycze. Nie traktuj ich jako źródła wapnia. Także skoro może być napisane, że mają jego więcej niż szklanka mleka. Czekoladowy baton nigdy nie może być dobrym źródłem tego pierwiastka, jedynie cukru oraz kalorii. Aby jak najwięcej wapnia trafiło do naszych kości, w diecie nie może również zabraknąć boru i witaminy D. Bor występuje w owocach, zielonych warzywach (np. brokułach) oraz orzechach, natomiast witamina D – w jajach, maśle oraz kaszach. Prezentowany tygodniowy jadłospis można stosować poprzez miesiąc. Nie jedynie wzbogaci organizm w wapń, ale również pozwoli zeszczupleć (dzienna dawka kalorii nie przekracza 1300 kcal). W zależności od ich składu, wody mineralne powinny być też czesto bogate w latwo przyswajalny wapń, dzieki czemu pijąc wodę mineralną wzbogacamy nasz organizm w spore zasoby wapnia i innych mikro oraz makroelementow. Jadaj 5 razy dziennie niewielkie posiłki. Minimalizuj tłuszcze zwierzęce oraz węglowodany, jadaj dużo warzyw, owoców, nabiału, ryb oraz produktów malo przetworzonych np. pelnoziarniste pieczywo, kasze. Zmniejsz do niezbędnego minimum sól, bo wypłukuje ona niezbedny wapń z organizmu. Pij 2 litry płynów dziennie, a latem zwiększ te dawkę także o połowę. Pij najlepiej niegazowane wody mineralne, zieloną herbatę i świeżo wyciskane soki warzywno owocowe. Zielona herbata oraz soki zawierają sporo antyoksydantów, które zwalczają wolne rodniki niszczące m.in. tkanke kości. Skoro kupujesz gotowe soki owocowe szukaj takich, które wzbogacone są w wapń podstawowy budulec kości. Dorosły człek potrzebuje 1200-1500 mg wapnia dziennie. Jego głównym źródłem może być mleko (szklanka mleka posiada ok. 300 mg wapnia) oraz jego przetwory. W codziennym menu powinny sie znaleźć 1-2 kubki jogurtu albo kefiru, szklanka mleka, solidny plaster białego sera mniejszy żółtego. Warzywa takie jak: brokuly, fasola, kalarepa oraz owoce np. figi zawierają też wapń. Lato to rownież sezon świeżych warzyw oraz owoców, zatem będzie łatwo stosować dietę sprzyjającą kościom. U kobiet, szczególnie po menopauzie, organizm może zacząć mieć problemy z odnawianiem starych komórek, rownież w kościach. Proces wyniszczania nasze kości przyspiesza dodatkowo po 60-tym roku życia oraz może być też przyczyna osteoporozy – czyli dolegliwości osłabiającej kości, która powoduje ich wykrzywianie, łamanie sie i bóle. Osteoporoza to również dolegliwość slabych, łamliwych kości. To rownież co się w nich dzieje, zwykle nie daje żadnych zauważalnych objawów. Może jedynie obniża się z wiekiem nasz wzrost, garbia plecy. Warto dodać, że około 50 proc. osteoporotycznych złamań kregów może przebiegać bezobjawowo! Dopiero celowo albo przypadkowo wykonane zdjecie rentgenowskie pozwala postawić rozpoznanie. Naturalnie może być zatem już wtenczas za późno – złamanie wielokrotnie zwiększa ryzyko wystapienia kolejnych złamań. Dużo wapnia może być w przetworach mlecznych, głównie tych, które mają w swoim składzie niewiele wody. Najwięcej cennego pierwiastka posiada żółty ser – dwa plastry zawierają jego aż 240 mg (tyle co szklanka mleka). Ale w serze znajduje sie sporo tłuszczu oraz soli, zatem dzieci nie powinny jego jeść nadto dużo (wprowadzamy jego dziecku do diety dopiero w drugim roku życia). Głównym źródłem wapnia może być mleko oraz jego przetwory- jourt, kefir, sery. Dobrą przyswajalność gwarantuje właściwa proporcja pomiędzy nim a fosforem (1:1). Najlepiej wybierać produkty o zmniejszonej zawartości tłuszczu, takie jak: chude mleko (1,5-2%),niskotłuszczowe jogurty oraz sery. Całkowite usunięcie tłuszczu pozbawia produkty mleczne witaminy D, niezbędnej do prawidłowego wchłaniania wapnia. Bogatym źródłem sa też sardynki w oleju z spożyte z ościami. Kobiety zagrożone osteoporozą powinny zjadać raz w tygodniu przynajmniej jedną puszke sardynek. Dużo wapnia zawierają ciemnozielone warzywa, czekolada, orzechy, soja, ale organizm wchlania z nich jedynie niewielką jego ilość. Produkty takie jak szpinak, buraki, botwina, rabarbar poza wapniem zawierają też szczawiany, które wiążą wapń oraz zakłócają jego przyswajanie ze względu na bogactwo innych składników odżywczych trzeba włączyć je do diety, pamiętajac, że zawarty w nich wapń musimy pomijać, obliczając dzienne spożycie tego pierwiastka. Dlatego niezwykle ważne jest, by prowadzić zdrowy sposob życia. Ograniczyć ilość spożywanej kawy oraz większej ilości alkoholu (maksymalnie lampka wina dziennie). By zapobiec osteoporozie należy również odstawić czerwone mieso, a włączyć do diety nabiał oraz warzywa. ważny może być również ruch – osteoporoza atakuje głównie osoby prowadzące siedzący sposob życia. Niezbędna kościom może być również witamina D, zwiększa ona przyswajanie wapnia także do 80 proc. Powstaje ona w skorze podczas promieni ultrafioletowych. Wniosek z tego taki powinniśmy codziennie spędzać trochę czasu na słońcu. Nie musisz leżeć plackiem na plaży, wystarczy 15-20 minutowy spacer w parku, a wciąż jeszcze lepiej pewien sport lub ćwiczenia realizowane na świeżym powietrzu. Pamiętaj, że promienie UV docierają do nas nawet, kiedy niebo może być nieco zachmurzone. Wtenczas również korzystaj ze spacerow. Wywar z nasze kości nie dostarcza substancji wzmacniających, wręcz trzeba jego unikać w diecie dziecka.

Oto tabela zawartości wapnia w niektórych produktach żywnościowych.

Produkt spożywczy

Zawartość wapnia w 100 g produktu – w miligramach

Ser żółty

750 – 1000

Ser biały

100 – 200

Mleko

100 – 120

Jogurt

200

Jaja

45

Fasola

100 – 150

Kefir

200

Różne ryby morskie

20 – 60

Marchewka

50

Pieczywo

10 – 70

Otręby pszenne

100 -120

Wołowina

Nie zawiera

Pamiętajmy, że w tkance kostnej zwierząt oraz w tzw. szpiku odkładają się pozostałości leków weterynaryjnych oraz antybiotykow. Podczas gotowania, niestety, składniki te trafiają do zupy. I dlatego polecam przygotowywanie zup (bardzo zdrowego oraz wskazanego dla dzieci posiłku) na wywarach z warzyw, ewentualnie z dodatkiem samego mięsa. W przyswajaniu wapnia w przewodzie pokarmowym decydującą rolę odgrywa witamina D. Średnia dobowa dawka witaminy D wynosi 400j. Najłatwiejszym sposobem uzyskiwania tej witaminy może być ekspozycja na światło słoneczne. W letni dzień wystarczy piętnastominutowy pobyt na słońcu, by pokryć dobowe zapotrzebowanie na witaminę D. Słonecznych dni nie mamy niestety nadto wiele, toteż w porze jesienno-zimowej należy uzupełniać ją z innych źródeł. Nie mniej jednak witamina D w produktach spożywczych występuje w ograniczonej ilości. Biorąc pod uwage, że sama właściwa dieta może nie wystarczać do pokrycia dobowego zapotrzebowania na wapń oraz witaminę D, warto zwrócić uwagę na preparaty suplementacyjne wapnia albo wapnia wspólnie z witaminą D. Sa one szczególnie wskazane dla dzieci oraz młodzieży, kobiet w ciąży oraz karmiacym, kobiet w okresie menopauzy oraz osób starszych. Naturalnie dawkowanie powinno być też zawsze ustalane poprzez lekarza. Ale najczęściej zaleca się dziennie 500 -1000 mg wapnia (jako uzupełnienie podaży z dietą) i 400 – 800 j. witaminy D. Nie jedynie to również co jemy posiada wpływ na to również ile wapnia zostanie wchłonięte poprzez nasz organizm. Ważne może być też pH w naszym przewodzie pokarmowym, czyli to również jak spożywamy posiłek. Odpowiednio niskie, czyli kwaśne pH ułatwia absorpcję wapnia poprzez nasz organizm. Obecność niektórych witamin, takich jak witamina C i witamina D3 też ułatwiają przyswajanie wapnia. Nasza właściwa dieta skupia się na pieciu posilkach w regularnych odstepach czasu. Główne naturalnie może być śniadanie. Nie powinno być też ono nie mniej jednak nadto obfite, bo nie o to rownież w tym posiłku chodzi. Posiada on być też przede wszystkim wysokoenergetyczne oraz w naszym wypadku naturalnie wzmacniające kości. Skupmy się zatem na pieczywie pełnoziarnistym. Dodatkiem powinny być: polędwica, biały ser. Na śniadanie jesteśmy w stanie też jeść platki owsiane z mlekiem. Z tym ostatnim produktem, szczegolnie osoby starsze nie powinny przesadzać. Co prawda może być on dobrym źródłem wapnia, ale raczej przeznaczonym dla ludzi młodych. Obiady z kolei nie są jakoś specjalnie obarczone dużymi restrykcjami. Jesteśmy w stanie jeść mieso, ale najlepiej skupić się naturalnie na owych mniej tłustym. Do diety powinniśmy włączyć morskie ryby oraz sporo warzyw. Na rynku dominują głównie środki leczenia z grupy bisfosfonianów. Udowodniono dość bardzo dobrze ich skuteczność w ograniczeniu ryzyka złamań zarówno kręgów, jak oraz złamań obwodowych. Sa najbardziej efektywne u chorych z niską masa kostną. Bisfosfoniany są lekami antyresorpcyjnymi zwalniającymi metabolizm kostny. Zwłaszcza alendronian może być zalecany jako specyfik pierwszej linii w osteoporozach wtornych. Alendronian oraz rizedronian stosuje się rownież w leczeniu osteoporozy u mężczyzn. Napoje takie zawierają dużo fosforanow. Substancje te sprawiają, że organizm nie może być w stanie przyswoić dużej części składowej wapnia z pożywienia. Może być to również pierwiastek potrzebny m.in. do prawidłowego funkcjonowania układu mięśniowego, nerwowego i hormonalnego. Skoro w pożywieniu jego brakuje, organizm zaczyna wykorzystywać wapń zmagazynowany w kościach, co je osłabia. Warto zatem ograniczać dzieciom w menu napoje typu cola oraz odmienne produkty żywnościowe, w których fosforany są dodawane jako konserwant (np. wysoko przetworzone wędliny: kiełbasy, parówki). Zmiany w strategii stosowania tej grupy leków wiążą się ze zmianami postaci leku oraz czestości ich podawania. Codzienne podawanie może być coraz rzadsze. Alendronian, risedronian podaje sie raz w tygodniu, ibandronian raz w miesiącu, a zoledronian dożylnie raz w roku. Kłopot stanowi określenie maksymalnego czasokresu podawania owych leków oraz bezpieczeństwo takich wieloletnich terapii. Lekiem anabolizującym o dużej efektywności może być teriparatyd (inaczej parathormon). Powoduje on odtwarzanie beleczek kostnych, zmniejsza ryzyko zlamań w szkielecie osiowym oraz obwodowym. Oto tabela zapotrzebowania na wapń.

Grupa wiekowa

Wapń (w miligramach)

Witamina D3

Dzieci

800 – 1200

350

Młodzież

1250

400

Dorośli – zwykle

1000

200

Kobiety w ciąży i karmiące

1200 – 1500

400

Kobiety po menopauzie

1500

400

Po 60 roku życia

1200 – 1500

400

Ale to nie wszystko. Od 3 lat na polskim rynku dostepny może być ranelinian strontu. Zaliczany może być on do grupy leków o podwójnym dzialaniu antyresorpcyjnym oraz kościotwórczym. Alkohol i kawa to również wrogowie naszych kości. Szkodza im też cola oraz zupy w proszku. Organizm przyswaja jedynie 40 proc. spożywanego wapnia, pod warunkiem że dostarczymy mu adekwatnej ilości witaminy D. Pozostała sekcja może być codziennie wydalana z moczem. To również normalne zjawisko fizjologiczne. Utratę wapnia z moczem znacznie zwiekszamy spożywając nadmierna ilość kofeiny, soli kuchennej, a również białka. Cichym pomocnikiem wapnia może być potas. Potas zmniejsza ilość sodu w naszym organizmie, dzięki czemu mniej wapnia może być usuwana z naszego organizmu. Potas występuje w najwiekszej ilości w warzywach np. w morelach suszonych (1600 mg w 100 gramach), figach, bananach, selerze, ziemniakach, kiwi, pomidorach (ok 280 mg w 100 gramach) oraz w grejpfrucie. Redukcja wagi może być ważna, bo nasze kości osłabione osteoporoza nie sa w stanie dźwigać dużego ciężaru ciała. Około 30% wapnia, które znajduje sie w naszym przewodzie pokarmowym może zostać w nim wchłonięta. Reszta idzie, niestety, na straty. Co gorsza, procent wchłoniętego wapnia może się wciąż jeszcze zmniejszyć w wyniku obecności niektórych produktów spożywczych poprzez nas zjadanych. Witaminę D też dostarcza organizmowi nieodtluszczone mleko oraz jego przetwory, ryby, jaja, wątróbka. Kiedy wakacje spędzasz nad jeziorem albo morzem, masz nie jedynie pod dostatkiem słońca, ale możesz też przebierać w rybnej ofercie. Nie pal papierosow, nie nadużywaj alkoholu, a kawe pij okazjonalnie, bo owe używki powodują, że wapń szybciej ucieka z organizmu wraz z moczem. Nie zapominaj również, że niezbyt przyjazna kościom kofeina znajduje się w tzw. napojach energetycznych oraz typu cola. Wartościowym źródłem wapnia powinien być też nabiał, ale niestety nie zawsze tak bywa. Omówmy to również na przykładzie mleka ze sklepu. Producent zwykle podaje na opakowaniu, ile może być w produkcie bialka, tłuszczu i kalorii, niekiedy zawartość składników mineralnych. Ile może być wapnia elementarnego w litrowym kartonie mleka? W mleku „od krowy” w 100 g może być jego około 110-120 mg, zatem litr takiego mleka powinien zapewnić nam dobowa podaż wapnia (1200-1500 mg). Więcej wapnia powinno być też w jogurtach. Proszę nie mniej jednak zapytać producenta, ile może być tego pierwiastka w serkach, serach, twarożkach, mozarellach oraz innych smarowidłach do chleba. W 100 g sera podpuszczkowego powinno się jego mieścić około 400 mg, w twarogu białym 55-90 mg, a w serach topionych około 370 mg. Sporo wapnia może być w orzechach, migdałach i fasoli. Ale powinniśmy rownież jeść ryby, zwłaszcza morskie. To rownież nie jedynie dobre źródlo wapnia, ale oraz witamin, szczególnie D. Moje pokolenie pamieta wciąż jeszcze smak tranu – skutecznie zniechęcał do wszystkiego co z morza. Dziś mamy nie mniej jednak znacznie większy wybor. Ze wzgledu na dużą zawartość fosforu zmniejszają stężenie witaminy D w organizmie i prowadzą do zaburzenia rownowagi pomiędzy fosforem oraz wapniem. Naruszyć ją latwo, bo fosfor występuje blisko we wszystkim, co jemy. Zachwianie proporcji prowadzi do aktywacji procesów niszczących kości. Skutkiem może być zmniejszenie masy kostnej. Najważniejszym celem zapobiegania oraz leczenia wlaściwego osteoporozy może być ograniczenie częstości złamań kości. Do działań profilaktycznych zalicza sie zatem zmianę nawyków żywieniowych, zwiększenie aktywności fizycznej, ograniczenie palenia tytoniu oraz spożywania alkoholu i podawanie preparatów wapnia oraz witaminy D3. Ważne może być też zmniejszenie częstości upadków u osób w starszym wieku, np. poprzez usuniecie z otoczenia przedmiotow stwarzających ryzyko upadku i unikanie leków nasennych oraz uspokajających. Nie rezygnuj z aktywnego wypoczynku, bo choćby np. pływanie znakomicie zwiększa masę mięśniową, a silne mięśnie sa świetną podporą dla słabych kości. Dodatkowo zyskasz gietkie oraz wytrzymałe stawy. Do mnie więcej 60 roku życia można uprawiać niemal każdy rodzaj sportu chyba, że są jakieś przeciwwskazania zdrowotne. Latem staraj się biegać, maszerować, ale tez pływać, jeździć na rolkach czy może tez na rowerze, grać w siatkówkę, tenisa, koszykówkę. No oraz naturalnie nie możesz zapomnieć o codziennej gimnastyce. Staraj się wykonywać ćwiczenia na świeżym powietrzu, a skoro nie masz możliwości to również przynajmniej przy otwartym oknie. Czas wakacji, urlopów to również możliwość solidnego wypoczynku. Relaks też służy naszym kościom. z jednej strony odpoczywając nie przeciążamy układu kostnego a z drugiej strony usuwa mu napięcie mięśniowe, które niekorzystnie działa na system kostny. Skoro wiec masz taką możliwość, wypoczywaj oraz wysypiaj sie do woli, bo twój organizm świetnie się wtenczas odnowi. Znaczne zmniejszenie wchłoniętego wapnia posiada miejsce w wyniku spożycia błonnika pokarmowego obecnego w produktach roślinnych, oraz ich przetworach (pieczywo z pelnego przemiału, batony bogate w otręby). Blonnik usprawnia usuwanie zaległych resztek pokarmowych z przewodu pokarmowego, usprawniając jego przepustowość. Niestety, sprzyja to również też zmniejszonemu wchłonięciu wapnia, bo przewod pokarmowy posiada na to również mniej czasu. Innymi produktami spożywczymi, które zmniejszaja biodostepność wapnia sa białko zwierzęce (wszelkie mięsa oraz ich przetwory), kofeina, alkohol i sól. Produkty te zwiększają wydalanie wapnia z moczem. Tytoń też powoduje mniejsze wchłonięcie wapnia, poprzez co mniej jesteśmy w stanie jego zgromadzić w organizmie.

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 3 821 obserwujących.