RSS Feed

Właściwości zdrowotne kapusty

Pomówmy dzisiaj o kapuście. Brukselka, kalarepa, a także brokul, kalafior czy jarmuż – to tzw. rodzina roślin kapustnych. W medycynie ludowej te okrągłe, zielone, twarde warzywa królują pośród zdrowego jedzenia. Kapusta znana byla więc już w starożytności, stawiano na jej cześć świątynie. Kapusta leczy kaca, dolegliwości stawów oraz wszelakie guzy. Zapobiega anemii oraz obrzekom, podnosi odporność oraz zapewnia piękne włosy, skórę oraz paznokcie. A w dodatku posiada mało kalorii. Według legendy glówki kapusty powstały z lez Likurga, ktorego bóg wina Bachus ukarał za zniszczenie winnicy. L-glutamina zawarta w kapuście dobroczynnie wpływa na trakt jelitowy – jego odbudowę. Udowodnil to również w swoich licznych badaniach profesor medycyny z Uniwersytetu w Stanford, dr Garnett Cheney, wciąż jeszcze w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Z jego doświadczeń klinicznych wynika, że docelowo 100-200 ml świeżego soku z kapusty (zwykłej białej) ok. pół godziny przed każdym posiłkiem (3-5 razy dziennie – wspólnie jesteśmy w stanie docelowo spożyć dziennie 1 litr – w przypadku problemów zaczynamy od małych ilości dziennie) potrafi wyleczyć chory przewód pokarmowy w ok. dwa tygodnie (lżejsze przypadki także szybciej, a cięższe nieco dłużej). Dzięki prozdrowotnym wlaściwościom kapusty znacznie lepiej radzimy sobie z grypą oraz innymi infekcjami. Zielone odmiany kapusty są bogate w witaminy C oraz K, zawierają również sporo witaminy E oraz potasu, a oprócz tego beta-karoten, błonnik, kwas foliowy, siarkę, wapń. Kiszona kapusta zawdzięcza swój smak procesowi fermentacji, w którym biorą udział żywe kultury bakterii. Spożywanie kapusty pozwala poprawić procesy trawienia. Pamiętaj, by nie płukać kapusty kiszonej, bo niszczy to również cenny kwas mlekowy oraz enzymy ułatwiające trawienie tluszczów. Kapusta posiada opinię ciężkostrawnej, niezbyt zdrowej oraz pospolitej jarzyny w złym guście. Niezaslużenie. Na ów wizerunek wpływają tradycyjne dodatki, te golonki, boczki oraz kiełbasy. Poprzez nie kapuściane dania są kaloryczne oraz ciężkostrawne. A przecież właściwości lecznicze kapusty znane są od lat. Krewni kapusty to również brokuły, kalafior, kalarepka, jarmuż i brukselka. Warzywo to również zawiera też działającą antyzapalnie oraz gojaco witaminę U (L-metylo-metionino-sulfonian), która w naturalny sposób zachowuje sie jak adaptogen: wpływa genialnie na normalizowanie się soków żołądkowych (gdy może być ich za mało pobudza produkcje, kiedy za dużo hamuje produkcję), z kolei sulforafan zabija bakterie H. Pylori.

Jak wiadomo sok z białej kapusty żwawo normalizuje pracę traktu jelitowego. Skoro pragniesz skomponować zdrowe jedzenie, nie gotuj kapusty, ponieważ najwięcej składników odżywczych zawiera surowa. Kapusta spożywana na surowo korzystnie wpływa na błonę śluzową przewodu pokarmowego, przynosi ulgę w zgadze, a regularne jedzenie kapusty likwiduje zaparcia. Nawet osoby z nadwyrężoną watroba powinny jeść kapuste. Może być niskokaloryczna – 100 g posiada zaledwie 40 kcal. Witaminy C aż tyle w niej, co w cytrynie (30-36 mg w 100 g, a głab posiada wciąż jeszcze więcej). Komplet niezbędnych dla zdrowia witamin z grupy B, sporo witaminy A, trochę witamin E, K oraz rutyny. Podczas gotowania można poczuć obecność siarki, ktora poprawia wygląd włosów, skory oraz paznokci. W kapuście są również minimalne ilości niezbędnego dla zdrowia arsenu. Ale jej największe skarby to również wapń, magnez, potas. Żelaza i kwasu foliowego najwiecej może być w zewnętrznych, zielonych liściach. Nie wyrzucajmy ich. Można je siekać oraz dodawać do zup albo surówek. Sok z kapusty, kiszony może być z kolei wzbogacony o owoc mrówczej pracy dobroczynnych bakterii: cukry zostaja rozłożone, wzrasta ilość witaminy C, zostaje wytworzona witamina K 2 i dużo witamin z grupy B (B1, B2, B3, B6, B12), tworzą się również dobroczynnie działające na nasz organizm kwasy organiczne (np. kwas mlekowy, octowy czy może propionowy, hamujące rozwój w przewodzie pokarmowym chorobotwórczych bakterii oraz pierwotniakow), a ilość przyjaznych laktobakterii w jednej szklaneczce domowego kiszonego soku może być tak wielka, że nie dorówna jej żaden apteczny probiotyk, także ow najdroższy. Ze względu na dużą zawartość siarki i cynku, spożywanie kapusty łagodzi dolegliwości skórne, m.in. odmrożenia, oparzenia, może być skuteczne w leczeniu trądziku, liszajow, egzemy. Specjaliści od medycyny naturalnej twierdzą, że by skutecznia dieta kapuściana byla skuteczna, należy pić około litra surowego soku poprzez 8 dni. Składniki zawarte w kapuście wspomagają leczenia właściwego obrzęków kończyn, łagodza ból, działają antyseptycznie i usuwają ze skóry toksyny. Liście z kapusty są doskonałym środkiem na ukaszenia oraz użądlenia poprzez owady. Szczególne wlaściwości lecznicze posiada sok z kapusty. Picie jego wzmacnia odporność, pomaga na anemie oraz obrzęki spowodowane nadmiernym zatrzymywaniem płynów w organizmie. Po trzech tygodniach codziennej szklanki soku te ostatnie znikaja bez śladu. Kapuściany sok to również również uznawane także poprzez medycynę lekarstwo na wrzody żołądka. W ludowej praktyce stosuje się okłady z soku albo liści na bóle reumatyczne oraz neuralgiczne i przy leczeniu ranek oraz wrzodów. W przypadkach anemii oraz ogólnego osłabienia zaleca się popijanie do 2 szklanek soku ze świeżej kapusty dziennie. W grupie do 3 szklanek dziennie w cukrzycy, obrzękach, skąpomoczu, nerwowości, a również infekcji dziąseł. W przypadkach ogolnego zmęczenia najlepiej skutkuje koktajl z soku z kapusty, cytryny, natki pietruszki oraz jabłka, z dodatkiem przypraw trawiennych. Coraz głośniej mówi się o właściwościach przeciwnowotworowych kapusty – obecne w niej zwiazki chemiczne (indole) pomagają w profilaktyce raka o podłożu hormonalnym: jajników, piersi, prostaty oraz jader. Sok z kapusty może być najtańszym sposobem na kolonizację własnego przewodu pokarmowego dobrymi bakteriami, których zdrowy czlek powinien mieć w jelitach ok. 1,5 kg. Skoro cierpisz na jakąkolwiek dolegliwość, pijesz kawe, alkohol, przyjmujesz jakiekolwiek środki leczenia (na receptę albo bez), lub jesteś konsumentem żywności przetworzonej (gotowej, smażonej, wędzonej, puszkowanej, ekspresowej itd.) to również na pewno NIE masz prawidłowej ilości flory bakteryjnej (np. ludzie chorujący na chorobę stawów, artretyzm, mają znikome ilości flory jelitowej, tak samo ludzie cierpiący na depresje czy może alergie). Twoje jelita sa wtenczas „dziurawe” jak sito, a powinny być też super szczelne. Liście kapusty leczą też oparzenia, wrzody, zbyt trudno gojące sie rany, półpasiec, odmrożenia. Okłady z kapusty łagodzą bol towarzyszący chorobom reumatycznym.

Podobno liść położony na skórę zmniejsza przekrwienie, aktywizuje krwiobieg, oczyszcza naczynia włosowate. Stosuje się je przy żylakach oraz zapaleniu tętnic. Specyficzny zapach gotowanej kapusty wywołuja zawarte w niej związki siarki. Można jego zneutralizować, dodając do wody skórke chleba albo orzech wloski. W przypadku gołabków może być to rownież szczególnie wskazane, ponieważ musimy je gotować pod przykryciem, a to rownież wzmaga nieprzyjemny zapach. Ścianki jelit u zdrowego zwyklego czlowieka są szczelnie wypełnione koloniami dobrych bakterii, które nie jedynie nie pozwolą na przedostanie się żadnej cząsteczce pokarmu do krwiobiegu (skąd biorą swoj początek często nieuświadomione nietolerancje albo alergie pokarmowe różnego typu, a również wszelkie dolegliwości autoimmunologiczne), ale na dodatek cały czas nie przestają pracować: produkują non stop dla nas dużo witamin (np. z grupy B) oraz innych związków (enzymy, hormony itd.). Biliony naszych malych, niewidzialnych oraz niezwykle pracowitych przyjaciól uczynią wszystko, by nasz system pracował na nasze zdrowie, witalność oraz długowieczność. Jedynie najpierw należy ich wpuścić do domu. Sok kiszony z kapusty nadają się do tego znakomicie. Kapusta, brukselka oraz brokuły maja dużo kwasu foliowego. Są bogate w witaminę C oraz beta-karoten. Brokuly zawierają dużo żelaza oraz potasu. 100 gramów porcji podgotowanych brokulów zaspokaja połowę naszego dziennego zapotrzebowania na witamine C. Ogromnym plusem kalafiora może być zawarty w nim blonnik, który chroni przed zaparciami i obniża poziom cholesterolu we krwi. Czasem jedzenie kalafiora powoduje wzdecia, do czego przyczynia się rozkład zawartej w nim celulozy poprzez mikroflorę jelit. Bol stawów dotkniętych artretyzmem zmniejszymy okladem z liści kapusty. Bierzemy 2-3 największe liście wierzchnie, lekko rozbijamy tłuczkiem, by zmiekły, ale nie były dziurawe. Owijamy je wokół rur z ciepłą wodą albo kladziemy na parę minut na kaloryferze. Ciepłymi okladamy chory staw, owijamy bandażem albo ręcznikiem, by kompres nie tracił ciepła, oraz zostawiamy na kwadrans. Kompresy można powtarzać w ciagu dnia wielokrotnie. Pomogą rownież na zwichniecia. Sok kiszony z kapusty – dostarcza niesamowitych ilości dobroczynnych laktobakterii (więcej niż najdroższy probiotyk z apteki!). Soki oraz surowki z kapusty (czy to rownież surowej czy może kiszonej) – są jak najbardziej wskazane też profilaktycznie. Skoro chce sie mieć 1,5 kg dobrej flory w jelitach to rownież należy ją sobie cierpliwie hodować dzień po dniu. Kapusta może być bazą zdrowej diety. Pamietaj, by jeść ją na surowo. Czasami można pozwolić sobie na dodanie mięsa. Nie mniej jednak takie potrawy są cieżkostrawne oraz kaloryczne. Długotrwałe stosowanie diety kapuścianej może też skutkować zwiekszeniem wydzielania soków żołądkowych oraz nadkwasotą żołądka. W XVII wieku ładunki kiszonej kapusty chroniły załogi statkow przed chorobami. Ludzie nie wiedzieli wówczas, co to również są witaminy, antybiotyki, dobroczynne enzymy czy może bakterie, ale intuicyjnie jedli je w postaci kiszonki. Zapobiegala szkorbutowi i odmrożeniom, wzmacniała system odpornościowy, a oklady z soku pomagały na bóle reumatyczne oraz owrzodzenia. To rownież wspaniałe źródło wapnia oraz potasu, a nade to wszystko naturalny antybiotyk regulujący pracę układu trawiennego. Dzięki bakteriom, które podczas fermentacji wytwarzają dodatkowy kwas askorbinowy, posiada więcej witaminy C niż surowa. Inny produkt tego procesu – kwas mlekowy – wspaniale oczyszcza przewód pokarmowy z bakterii gnilnych, za to również stwarza idealne warunki do rozmnażania dobroczynnych bakterii jelitowych. Ostatnio pokazala się na rynku czerwona kiszona kapusta. Posiada nieco delikatniejszy smak oraz może być zdrowsza od białej, bo posiada dużo antyutleniaczy jak selen oraz witamina E. Większość ludzi posiada w tym zakresie wieloletnie zaniedbania. Najpierw nie jedzą kiszonek „bo nie lubia”, a potem, bo wiec już tak zaniedbali sobie przewód pokarmowy, że nie powinny (za duże wzdęcia, gazy oraz odmienne sensacje po kiszonkach).

Wiadomo, że jedzenie kiszonek nie jedynie trzyma nas w zdrowiu, ale oraz przedłuża nam życie. Koreańscy naukowcy badając zwyczaje żywieniowe swoich stulatków odkryli, że w ich diecie codziennie znajduja się naturalnie fermentowane tradycyjne przetwory sojowe i ichnia kiszona kapusta – kimchi (odkryli w niej również spore ilości witaminy B12 calkowicie naturalnie wyprodukowanej poprzez bakterie). Dr Chaney podawał pacjentom cztery razy dziennie sok z kapusty surowej, dzięki czemu wyleczyl ich wszystkich w krótkim czasie z rozmaitych dolegliwości przewodu pokarmowego. O zaletach tego soku pisałam w poprzednim artykule. Sprawdza się doskonale przy Zespole Jelita Drażliwego (tzw. IBS), obecności stanów zapalnych uchyłków jelita grubego (tzw. diverticulitis), wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego (tzw. colitis), wszelkich wrzodach (ulcers), refluksach, niestrawnościach czy może zaburzeniach rytmu wypróżnień. Dodatkowo zaleca się przyjmować parę tysiecy miligramów witaminy C w postaci buforowanej oraz rzecz jasna odstawić wszelkie pokarmy, których nasz przewód pokarmowy nie lubi (nie baczac na to również jak lubią je nasze kubki smakowe), czyli przetworzone i/lub zawierające rafinowany cukier (słodycze, ciasteczka oraz tym podobne śmiecioszki). Wszelkie farmaceutyki na czas kuracji stosujemy jedynie w razie najwyższej konieczności, skoro obywamy się bez nich to rownież lepiej. Kto nie lubi młodej kapusty? Czekamy na nią poprzez całą zimę, bo smakiem oraz wyglądem nie posiada sobie równych. Od sierpnia zmienia się jej struktura. Im późniejsza odmiana, tym bardziej zwarte główki, trzeba je gotować znacznie dłużej oraz wymagają więcej dodatków smakowych. Najsmaczniejsza może być biała odmiany Amager. Zwarta, ale posiada kruche liście, krotki głąb oraz dużo cukrów. Nadaje się do kwaszenia oraz na surówki. Może być wrażliwa na mrozy, i dlatego trzeba ją przechowywać w chlodniach albo w kopcach w temperaturze powyżej zera. Bardziej odporna może być kapusta włoska. Wytrzymuje do -15 st. C. Kapusta czerwona posiada wszystkie zalety lecznicze białej kapusty, ale lżejsza konstrukcję, zatem idealnie nadaje sie do faszerowania. Jej aromat może być przyjemniejszy, i dlatego bywa chętniej dodawana do zup oraz rosołów. Swój kolor zawdzięcza antocyjanom, czyli najsilniejszym przeciwutleniaczom. Może być wyjątkowo bogata w tiamine, czyli witaminę B1. Posiada jej aż 77 mcg w 100 g, podczas kiedy biała o ponad 20 mcg mniej. Sok z kapusty (zwykłej bialej) potrafi czynić cuda w naprawianiu wszelkich zaburzeń przewodu pokarmowego. Czy może można nie mniej jednak zrobić sok z kapusty nie posiadając wyciskarki? Oraz czy może można wyprodukować sobie sok kiszony z kapusty nie robiac przy tym calego zamieszania oraz bałaganu związanego z kiszeniem samej kapusty? Odpowiedź brzmi – tak. Ścianki jelit u zdrowego zwyklego człowieka są szczelnie wypełnione koloniami dobrych bakterii, które nie jedynie nie pozwolą na przedostanie się żadnej cząsteczce pokarmu do krwiobiegu (skąd biorą swój poczatek często nieuświadomione nietolerancje albo alergie pokarmowe różnego typu a również wszelkie dolegliwości autoimmunologiczne), ale na dodatek cały czas nie przestają pracować: produkują non stop dla nas dużo witamin (np. z grupy B) oraz innych związków (enzymy, hormony itd.). Biliony naszych małych, niewidzialnych oraz niezwykle pracowitych przyjaciół uczynią wszystko, by nasz system pracował na nasze zdrowie, witalność oraz długowieczność. Jedynie najpierw należy ich wpuścić do domu. Sok kiszony z kapusty podobnie jak buraczany zakwas (przepis tutaj) nadają się do tego znakomicie. Czerwona kapusta stanowi wyśmienity dodatek do pieczystego z ciemnego drobiu oraz zrazów zawijanych z wołowiny. Pamiętajmy o kapuście pekińskiej (nazywanej – białą olbrzymią, selerową), z Chin. Nie posiada przykrego zapachu, nie zawiera cholesterolu, za to również sporo błonnika. Idealna na surówki, do dań chińskich, a również faszerowana jak gołąbki. Dzieci co prawda nie rodzą się w kapuście, ale posiada ona pewien związek z noworodkami: chroni matkę przed zapaleniem piersi. Jakieś dwa, trzy dni po porodzie piersi stają się ciężkie, twarde jak kamienie. Skoro dziecko słabo ssie, nie poradzi sobie z taką twardą piersią oraz nie ściagnie dokładnie pokarmu. Kobiecie grozi wtenczas zapalenie piersi. Pomaga na to rownież kapusta. Jej liście trzeba trzymać w lodówce, aby były zimne (niektorzy także na chwilę wkładają je do zamrażalnika), w następnej kolejności je trochę połamać oraz zrobić z nich oklad. Po pólgodzinie wziąć goraca kapiel. Wtenczas piersi zmiękną, także poleci z nich mleko. Dziecko będzie w stanie ssać, niebezpieczeństwo minie. Należy zaopatrzyć się w kapustę – zwykłą, białą. Wybieramy główkę twardą oraz jak najbardziej zwartą. Główki luźne powinny oznaczać kapustę przeazotowaną, która na surowo zdrowa nie może być (po ukiszeniu nie posiada to rownież więc już nie mniej jednak znaczenia). Na jedną szklankę soku będziemy potrzebować jakieś ćwierć kg kapusty, zatem skoro kupimy średniej wielkości dwukilogramową głowe płacac za nią raptem ok. 2-2,50 zł, to również wystarczy nam taka glowa, aż na osiem szklanek soku. Medycyna ludowa zna dużo recept na przygotowanie leków na bazie kapusty (okłady, syropy). Dużo mówi sie o soku ze świeżej kapusty. Na pewno można jego wypić więcej niż zjeść liści. A sokowirówka świetnie w otrzymaniu soku pomaga. Przy tym nikomu on nie zaszkodzi, a wielu nie jedynie pomoże, ale wprost wyleczy. Jego lecznicze zastosowanie może być szerokie, zalecany może być m.in. w różnego rodzaju dolegliwościach gastrycznych, jelitowych, układu oddechowego, chorobach wątroby, śledziony, przy puchlinach, zaparciach, anemii i w reumatyzmie.

Właściwości zdrowotne zielonej herbaty

Dzisiaj opiszemy właściwości zdrowotne herbaty zielonej. Im więcej pijemy tej cenionej na całym świecie herbaty tym bardziej doceniamy cudowny smak oraz aromat zielonej herbaty. By powstała herbata zielona, liście przerabia się najpóźniej w godzine po ich zerwaniu, nim zaczna fermentować. Dzieki temu, że listki herbaty zielonej nie są poddawane fermentacji, zachowują się w nich niemal wszystkie cenne substancje.

Pamiętajmy, że herbata, szczególnie zielona, zmniejsza szkodliwe skutki promieniowania ultrafioletowego. I dlatego przed wyjściem na plażę warto ją wypić, by wzmocnić zdolności obronne organizmu oraz skóry. Obecnie trwają badania nad antynowotworowym działaniem zielonej herbaty. Jak dotąd zdaje się potwierdzać je praktyka. Z obserwacji stanu zdrowia Azjatów pijących duże ilości tego napoju wynika bowiem, że znacznie rzadziej niż np. mieszkańcy Europy chorują oni na raka prostaty oraz płuc. Zielona herbata, pomimo niekoniecznie przyjemnego smaku, cieszy się ogromną popularnością pośród Polaków oraz ludzi na calym świecie. Uznawana może być za „napoj młodości”, obniżający poziom „złego cholesterolu” oraz wspomagajacy odchudzanie. Wielu naukowców twierdzi, że właściwości zielonej herbaty to również również działanie przeciwnowotworowe. Świeżo zebrane, zielone listki zostają wysuszone oraz podgrzane, co zapobiega rozpoczeciu się procesów fermentacyjnych. To również przede wszystkim wyjątkowy zestaw polifenoli o różnorodnym dzialaniu i katechiny, silne antyoksydanty. Sa również garbniki, alkaloidy, lipidy, aminokwasy, teina, witaminy (A, B, C, E), liczne mikroelementy (wapn, potas, miedź, cynk, mangan, fluor). ów bogaty zestaw składników sprawił, że zielona herbata zyskała uznanie w oczach naukowców, którzy cały czas odkrywają jej nowe właściwości. Liście herbaty, zarówno czarnej, jak oraz zielonej, mają od 2,5 do 4 procent teiny, z ktorej okolo 80 procent przechodzi do naparu podczas parzenia. Filiżanka herbaty zawiera od 30 do 100 mg teiny. Po jej wypiciu zwiększają się zdolności umysłowe oraz fizyczne organizmu, a uczucie senności, znużenia oraz wyczerpania mija. Teina nie jedynie ułatwia proces uczenia się oraz poprawia zdolność kojarzenia, ale reguluje również pracę jelit, a u niektorych osob łagodzi rożnego rodzaju bóle. Pobudza nie mniej jednak jedynie świeży napar oraz to również uzyskany najwyżej po 3 minutach. Herbata parzona dłużej działa relaksująco. Zielona herbata pochodzi ze starożytnych Chin, gdzie ponad 4500 lat temu zrodziła sie idea, aby parzyć liście rośliny nazywanej u nas herbatą chińska. W ów sposób powstał napój najczęściej spożywany na świecie – herbata. Zbierane ręcznie, a następnie suszone, liście herbaty chińskiej dają zieloną herbatę. Dopiero proces fermentacji, który modyfikuje jej sklad, sprawia, że herbata staje się czarna. Aby napar zachował najlepsze właściwości smakowe oraz unikalny aromat herbatę należy zaparzyć w ogrzanym wrzącą woda, a następnie do sucha wytartym porcelanowym czajniczku używając miękkiej wody. Temperaturę wody należy dobrać biorac pod uwagę jej gatunek, i dlatego najlepiej o nią zapytać sprzedawcy. Generalnie waha sie ona pomiędzy 60 a 90 stopniami Celsjusza. W każdym kraju procesy te przebiegają inaczej. Największymi eksporterami zielonej herbaty są Japonia oraz Chiny. W Japonii, przed wysuszeniem, herbaciane liście są blanszowane parą wodna. W Chinach suszy się je poprzez 4-5 minut na ogrzewanych słońcem albo podgrzewanych nad ogniem bambusowych tacach, a następnie poddaje się dalszej obróbce w zwijarkach albo w goracych kotłach. Chińczycy od stuleci stosowali zieloną herbatę w leczeniu bólów głowy, zaburzeń trawienia, ospałości, rozstrojów żoładka. Współcześnie zielona herbata może być powszechnie stosowana w profilaktyce zdrowotnej.

Jak wiadomo prowadzone od dziesięcioleci badania nad właściwościami zielonej herbaty potwierdzają jej dobroczynny wpływ na funkcjonowanie organizmu i na zmniejszenie ryzyka zachorowania na dolegliwości serca i niektóre odmiany raka. Zielona herbata zawiera dużo minerałów oraz mikroelementów (fluor, żelazo, sód, wapń, potas, cynk) i witaminy A, B, B2, C, E, K. Ponadto stwierdzono rownież, że picie zielonej herbaty przyspiesza spalanie tkanki tłuszczowej i zapobiega otylości. Od zawsze zielona herbata była kojarzona z koncepcją zen. Dzięki obecności taniny, która łagodzi pobudzające działanie teiny, uspokaja oraz wprowadza zwykłego człowieka w przyjemny stan, pozwalając jednocześnie na zachowanie czujności umysłu. Istnieją dwie metody osiągnięcia pożądanej temperatury: pierwsza z nich to rownież po prostu użycie odpowiedniego termometru, druga opiera sie na spostrzeżeniu, że w temperaturze pokojowej wrząca woda po 3-4minutach posiada 90stopni, a po 12-14minuta spada do 75. Miedzynarodowe badania nad wlaściwościami zielonej herbaty wykazały jej antynowotworowe działanie. To również zasługa m.in. silnych przeciwutleniaczy, które chronią DNA przed działaniem substancji kancerogennych oraz zmianami mogącymi prowadzić do rozwoju nowotworow. Bardzo dobrze udokumentowane może być zwłaszcza ich ochronne dzialanie przed rakiem skory, wywoływanym glównie poprzez promieniowanie UV. Stwierdzono, że regularne picie zielonej herbaty wyraźnie zmniejsza prawdopodobieństwo zachorowania, a ponadto zapobiega poparzeniom slonecznym. Naukowcy z Uniwersytetu Newcastle dowodzą, iż regularne picie zielonej herbaty może zmniejszać ryzyko wystąpienia dolegliwości Alzheimera, demencji oraz innych dolegliwości neurodegeneracyjnych. Dużą role w rozwoju owych dolegliwości odgrywaja takie substancje, jak nadtlenek wodoru oraz beta-amyloid. Zgodnie z wynikami badań, trawienie zielonej herbaty w jelitach zwiększa skuteczność jej składników w zwalczaniu owych związków. Za ochronę przed toksycznymi substancjami odpowiadaja w tym przypadku polifenole. Naukowcy planują przeprowadzenie badań, które pomogą odkryć kolejne lecznicze właściwości zielonej herbaty. Niestety czas parzenia zielonej herbaty też może być zróżnicowany w zależności od stopnia rozdrobnienia suszu, gatunku herbaty oraz twardości wody. Herbaty rozdrobnione parzy się krociutko, a te o dużych listkach parzy się znacznie dłużej. Podobnie jak wielkość liści tak oraz twardość wody wydłuża czas parzenia zielonej herbaty. apończycy uważają, że wypicie od 4 do 10 filiżanek tego napoju dziennie korzystnie wpływa na ludzkie zdrowie oraz przedłuża nasze życie zwyklego człowieka średnio o 3 lata. Holendrzy twierdza, że cztery filiżanki dziennie zmniejszają zachorowalność na arteriosklerozę. Naukowcy zalecają zatem wypijanie każdego dnia kilku szklanek zielonej herbaty dla przyjemności oraz zdrowia. Pamiętaj, że zielona herbata zawdzięcza swoj gorzkawy smak temu, że może być minimalnie przetwarzana, inaczej niż odmienne rodzaje herbaty. Nadal zawiera przeciwutleniacze oraz odmienne skladniki odżywcze. To również sprawia, że jesteśmy w stanie zielona herbata może być jedną z najzdrowszych herbat dostepnych na rynku, a zdrowa właściwa dieta nie może się bez niej obejść. Krótkie parzenie(okolo 3minut) powoduje, że teina nie wiąże się z garbnikami, zatem napar może być orzeźwiający oraz pobudzajacy. Wydlużenie czasu parzenia z kolei daje nam napar o działaniu relaksującym. Pierwsze wyniki prowadzonych obecnie badań wskazują, że zielona herbata może chronić ludzki mózg przed różnymi formami starczej demencji. Wykazano bowiem, że polifenole wiążą się z toksycznymi skladnikami (nadtlenkiem wodoru oraz beta-amyloidem), odgrywającymi istotną rolę w rozwoju dolegliwości Alzheimera. Po wchłonięciu poprzez organizm polifenole rozkładają sie, przeobrażając się w nieszkodliwa mieszankę związków. Od kilku lat pojawia się coraz więcej badań, które potwierdzają pozytywne wlaściwości zielonej herbaty.

Podobno Japończycy uważają, że wypicie od 4 do 10 filiżanek tego napoju dziennie korzystnie wplywa na ludzkie zdrowie oraz przedluża nasze życie zwyklego człowieka średnio o 3 lata. Herbata powtórnie zaparzona może być wg niektórych smakoszy smaczniejsza. Ponownie parzona może być równie bogata, a także bogatsza w składniki mineralne niż ta z pierwszego naparu. Chodzi w tym miejscu zwłaszcza o rzadko występujący w pożywieniu mangan oraz fluor. Warto nie mniej jednak pamiętać, że wilgotnych liści zielonej herbaty nie można przechowywać dłużej niż 12 godzin, bo później rozwijają się na nich grzyby. Skoro nie masz problemów z żołądkiem czy może ciśnieniem możesz spokojnie wypić 4-5 filiżanek zielonej herbaty dziennie. Staraj sie kupować zieloną herbatę w sprawdzonych sklepach oraz wybieraj jedynie tą w postaci liści – te gotowe do zaparzenia (w ekspresowych torebkach) mają dużo mniej pozytywnych właściwości. Przeciwutleniające oraz oczyszczające właściwości zielonej herbaty sprawiają, że może być ona obowiązkowym elementem diety ludzi odżywiających się świadomie. Herbatę zieloną parzy się dwu a także trzykrotnie za każdym wspólnie uzyskując napar o innym aromacie oraz innych właściwościach. Pierwsze parzenie daje napar o delikatnym aromacie działający pobudzająco. Drugie napar o intensywniejszym aromacie, smaczniejszy oraz działający relaksująco na nasz organizm(dlatego może być on znacznie bardziej ceniony niż ów z pierwszego parzenia). Zielona herbata może być atrakcyjnym skladnikiem kosmetyków. Bo dostarcza licznych antyoksydantów niwelujących niszczace działanie wolnych rodników, kremy z jej dodatkiem chronią skórę przed fotostarzeniem – opóźniają pojawienie się zmarszczek oraz przebarwień. Dzieki z kolei właściwościom antybakteryjnym oraz przeciwzapalnym wyciągi z zielonej herbaty stosuje się w kosmetykach przeznaczonych do pielegnacji skóry przetłuszczającej się oraz trądzikowej. Regularne picie zielonej herbaty obniża poziom trójglicerydów oraz cholesterolu, co zmniejsza zagrożenie zawału serca, miażdżycy tetnic i powstawania zakrzepów. Jej spożycie powinny ograniczyć osoby z wrzodami żołądka, bo wzmaga ona wydzielanie soków żołądkowych. Zielona herbata nie lubi towarzystwa mleka. Możesz natomiast osłodzić ją odrobiną cukru, łyżeczka miodu albo dodać listek świeżej mięty. Pijmy zatem ów aromatyczny napój jak najczęściej. Jeśli zastąpimy nim kawę, colę oraz czarną herbatę, to również na tym zyskają nasze ludzkie zdrowie oraz uroda.

Właściwości zdrowotne jabłek w diecie człowieka

Posted on

Składniki często niedoceniane są często tymi, które są najważniejsze. Tak też jest w przypadku jabłek. Najcenniejsze w owych owocach może być to, co zwykle odrzucamy: gniazda nasienne oraz skorka, ponieważ w nich znajduje sie najwięcej pektyn, które mają tę zaletę, że oczyszczają organizm z substancji trujących. Podczas trawienia pektyny wiążą niektóre metale ciężkie (kobalt oraz ołów) w nierozpuszczalne sole, które są w następnej kolejności wydalane z organizmu. A zatem o jedzeniu jabłek powinni pamiętać glównie nałogowi palacze, mieszkańcy dużych miast, ośrodków przemysłowych i osoby mające w pracy styczność ze zwiazkami toksycznymi, np. drukarze. Pektyny „wymiatają” z organizmu resztki pokarmów, regulują florę bakteryjną jelit oraz neutralizują substancje toksyczne. Zmniejszają wchłanianie cholesterolu, a dzięki temu skutecznie zapobiegają miażdżycy oraz chronią przed zawałem. Regulują również perystaltykę jelit, działając przeciw zaparciom. Ale takie właściwości maja jedynie pektyny surowe. Jabłka to również jedne z najpopularniejszych w naszym kraju owoców. Można kupić je o każdej porze roku, jeść na surowo albo poddawać obrobce termicznej, dodawać do deserów. Jablka mają naprawdę szerokie spektrum kulinarnych zastosowań – wynika to również z mnogości ich odmian, ktore to również charakteryzują się specyficznymi smakowymi właściwościami. Zawartość skladników zależy od odmiany, dojrzalości jabłka, wielkości, a również podkładki, nawożenia, gleby, wieku drzewa oraz obfitości owocowania, cięcia oraz przebiegu pogody w danym roku. Na ogól odmiany początkowe zawierają mniej cukrow niż odmiany poźniej dojrzewające. O smaku jabłek decyduje nie jedynie zawartość cukrów oraz olejków eterycznych, ale rownież stosunek ilości cukrow do kwasów organicznych. Zawartość kwasu jabłkowego waha się w granicach 0,3 – 0,7 %, zawartość kwasu cytrynowego 0,1%, w mniejszych ilościach występują kwasy chinowy, izocytrynowy, bursztynowy, glikolowy. Kwasom organicznym przypisuje się duże znaczenie dietetyczne, bo działają na organizm alkalizujaco. Składniki popiołowe stanowia 0,22 – 0,6%, najwięcej pośród nich może być potasu, fosforu, wapnia, sodu, magnezu oraz żelaza. Występuja w połączeniach organiczno – mineralnych oraz są poprzez to również łatwo przyswajalne poprzez organizm.

Jak już to było powiedziane – mała wiedza sprawia że jemy jablka, odrzucajac jego najbardziej wartościowe części, czyli skórkę oraz gniazda nasienne. Naturalnie nasionek nie zaczniemy jadać, ale warto skusić się na nieobrane owoce. W skórce jablka znajdują się ogromne ilości pektyn, ktore potrafią oczyszczać nasz organizm z trujacych substancji, i dlatego sa szczegolnie polecane dla palaczy papierosów, osob mających w pracy styczność ze szkodliwymi substancjami, mieszkańców zanieczyszczonych miast. Dobroczynne pektyny „posprzątają” nasz organizm, zneutralizują toksyczne substancje, a również zmniejsza wchłanianie cholesterolu, chroniąc przed zawałem oraz miażdżycą. Do ich korzystnego wpływu zalicza się także regulację perystaltyki jelit oraz zapobieganie zaparciom. Swój niepowtarzalny smak jabłka zawdzięczają zawartości kwasów, glównie jabłkowego oraz cytrynowego, a również bardzo dobrze przyswajalnych cukrów. Ale wartość odżywcza jabłek nie może być jednakowa oraz zależy od odmiany, od tego, czy może są one bardziej albo mniej dojrzałe, także od ich wielkości. Jabłka są nie jedynie pyszne, ale także zdrowe. Posiadają spore wartości odżywcze, są powszechnie dostępne oraz względnie tanie. Ich wlaściwości nie można przecenić. Z jablkami wiąże się parę „zdrowotnych” przysłów z których najbardziej znane to: „rano dla urody, wieczorem dla zdrowia” i popularne zwłaszcza w Wielkiej Brytanii „an apple a day keeps the doctor away” (jedno jabłko dziennie trzyma lekarza z daleka ode mnie). Jabłka zawieraja dużo witamin, nie mniej jednak najważniejszą może być witamina C. Najwięcej może być jej pod skórka, i dlatego trzeba zjadać jabłka surowe albo gotowane czy może pieczone ze skórką. Dzięki temu nie utracimy jej nadto wiele, chociaż każda obróbka termiczna powoduje utratę witaminy C. Po co nam witamina C? Przyda się wszystkim, bo wzmacnia system odpornościowy. Jabłka zawierają witaminy: C, A, B1, B2, PP oraz B3. Skoro chodzi o zawartość witaminy C owoce ziarnkowe zawierają jej znacznie mniej niż jagodowe. Najwięcej zawierają odmiany: Kronselska (26,6 mg w 100g miąższu), Królowa Renet (13,4 – 23,7), Piekna z Boskoop (14,7 – 19,4), Oliwka Żółta (10,6 – 15,3), Cesarz Wilhelm (14,9 – 16,4). Jabłka zawdzięczają swoj smak kwasom jabłkowym oraz cytrynowym i cukrom, które są łatwo przyswajalne. Natomiast ich wartość odżywcza zależy od odmiany. Spośród wszystkich witamin obecnych w jabłkach, najważniejsza może być witamina C, która wzmacnia system odpornościowy. Najbogatsze w tę witamine sa owoce dojrzałe, rosnace po nasłonecznionej stronie drzewa. Im kwaśniejsza odmiana jablek, tym więcej w nich witaminy C. Gromadzi się ona pod skórką, i dlatego najlepiej jeść, gotować oraz piec owoce nieobrane. Najwięcej tej witaminy znajdziemy w owocach surowych. A im dłużej będziemy je poddawać obrobce termicznej, tym wieksze będą jej straty. Co ciekawe, małe jabłka zawierają znacznie więcej witaminy C niż duże okazy. Mimo kwaskowatego smaku jabłka odkwaszają organizm, bo zawierają dużo zasadowych soli mineralnych. Ponadto są bogatym źródłem potasu (m.in. wraz z innymi elektrolitami reguluje on gospodarkę wodną w organizmie oraz zwiększa napiecie mięśni), a również żelaza, które zapobiega anemii. Jabłka to również owoce o słodkim, kwaśnym albo slodko-kwaśnym smaku (w zależności od odmiany) oraz raczej okrągłym ksztalcie. Przeciętne jablko wazy około 60-150 gramów, ale wartość ta także może sie rożnić (tak jak oraz kolor skórki jabłka). Jabłka odgrywają dietetyczną rolę w żywieniu.

Jak wiadomo witaminy chronią przed wczesnym starzeniem się, regulują wszystkie procesy życiowe, pomagaja w walce z infekcjami. Należy pamietać, że organizm ludzki nie potrafi gromadzić większych ilości witamin oraz i dlatego zaleca się systematyczne ich przyjmowanie. Smak jabłek może być kwaskowaty. Pomimo tego mają one zdolność odkwaszania organizmu, ponieważ zawierają dużo zasadowych soli mineralnych. Pośród minerałów zawierają potas i żelazo. Te owoce w diecie działają moczopędnie, dzięki czemu powinny zmniejszać obrzęk nóg, i poprawiają pracę wątroby, wzmacniają mięśnie, serce, system nerwowy. Jabłka jedzone na surowo wzmacniają serce, system nerwowy, mięśnie oraz poprawiają pracę wątroby. Mają ponadto dzialanie moczopedne, zatem powinny zmniejszać obrzęki nóg. Medycyna ludowa przypisuje im leczniczy wpływ na bóle stawów. Gotowane tarte jabłka leczą również biegunkę u dzieci i niestrawność oraz dolegliwości wrzodowe u osob dorosłych. Herbatka ze skórek może być doskonałym środkiem do płukania jamy ustnej oraz gardla. Posiada właściwości dezynfekujące oraz likwiduje stany zapalne. Domowy ocet jablkowy, wypijany codziennie w proporcjach: 2 łyżeczki octu wymieszane z 2 łyżeczkami miodu oraz 1/2 szklanki przegotowanej wody, uzupełnia potas w organizmie, hamuje rozwój infekcji oraz poprawia trawienie. Powinny nie mniej jednak unikać jego osoby z chorobą wrzodową. Świeże jabłko może być twarde oraz raczej chrupiace, a z czasem, kiedy ową świeżość traci, jego skórka robi się coraz bardziej miekka, później także pomarszczona. Cały czas nie mniej jednak są przydatne, także w takiej formie, do spożycia. Uważać należy natomiast, by nie „obić” jablka, gdyż, robiąc się brązowe, co każdy z nas widział, z pewnością, nie raz, w miejscu uderzenia, zaczyna tracić wartości odżywcze oraz rozpoczyna proces gnilny całego owocu. Kwasy organiczne działaja odkwaszajaco na organizm, co może być szczególnie ważne, kiedy spożywa się dużo miesa, tłuszczu, jaj oraz chleb przygotowywany na zakwasie. Jabłka od lat są stosowane w medycynie ludowej jako remedium na bole stawów. Kiedy małe dziecko posiada biegunkę, to również pomogą mu gotowane tarte jabłka, a u doroslych doskonale sprawdzą się przy niestrawności oraz wrzodach. Lecznicze zastosowanie maja skórki z jabłka. Ugotowana z nich herbatka działa dezynfekujaco oraz likwiduje stany zapalne w jamie ustnej oraz gardle. Samodzielnie można także przygotować ocet jabłkowy. Wypijajac jego dwie lyżeczki z dwiema łyżeczkami miodu oraz połowa szklanki wody, uzupełniamy potas w organizmie oraz poprawiamy trawienie. Nie mniej jednak ocet jabłkowy nie może być polecany osobom z wrzodami. Jabłka ułatwiaja przyswajanie wapnia poprzez organizm, dzięki czemu wzmacniaja zęby, włosy oraz paznokcie. Gryzienie twardego jabłka służy dziąsłom. Nie mniej jednak wbrew obiegowej opinii nie wolno jeść jabłek po umyciu zebów, bo zawarty w nich cukier sprzyja rozwojowi próchnicy. Przy dzisiejszym tempie życia liczy sie czas przygotowywanego posilku, najlepiej zdrowego oraz prostego w użyciu. Jabłko należy jesteśmy w stanie do grupy łatwych oraz szybkich przekąsek na co dzień. Nie trzeba jego obierać, ani wypluwać pestek. Jabłka są wygodne oraz trwałe w przechowywaniu. Co więcej, mają szerokie zastosowanie w kuchni, zarówno na słodko, jak oraz w potrawach mięsnych. Najbardziej rozpoznawalna zaletą jabłek może być mała zawartość kalorii. W zestawieniu na przykład ze szklanką jogurtu owocowego, przeciętne jabłko nokautuje swojego mlecznego rywala w stosunku 94 kcal do 225 kcal. Dzieki wysokiej zawartości pektyn, należących do frakcji błonnika pokarmowego rozpuszczalnego, stosunkowo żwawo dają uczucie sytości, a dodatkowo obniżają stężenie cholesterolu oraz glukozy i pobudzają jelita do pracy, zapobiegając zaparciom. Jabłka zmniejszaja także ryzyko zapadalności na raka jelita grubego oraz dobroczynnie wpływają na nasza odporność. Blonnik wpływa korzystnie na perystaltykę jelit oraz obniża poziom cholesterolu we krwi, podobne działanie mają pektyny, które wiążą w układzie pokarmowym szkodliwe związki. Większość odmian jabłek zawiera 0,9% pektyn w suchej masie. Jabłko to również dość słodki owoc, który zawiera dużo cukrów. Prz zdrowym odżywianiu można zjadać także 300 g tego owocu, ale przy diecie odchudzającej jedynie 150 g. Większa ilość nie pozwoli nam schudnąć. Zawarta w jablkach witamina C wymiata z organizmu wolne rodniki oraz bierze udzial w wielu procesach metabolicznych, np. biosyntezie kolagenu, przeciwdziałając wiotczeniu skóry i zapewniając jej młody wyglad. Witamina C wspolnie z witaminą P uszczelnia oraz uelastycznia ścianki włosowatych naczyń krwionośnych, zapobiegając powstawaniu wysięków podskórnych oraz „pajączków”.

Warto wiedzieć, że jabłka są niezastąpione w kuracjach odchudzających, cenia je kobiety, które dbają o linię, bo syca oraz dostarczają stosunkowo niewiele kalorii (30–50 kcal w 100 g). Nie mniej jednak jabłek nie można jeść bezkarnie, bo zawierają sporo cukru. W prawidłowo skomponowanej diecie zaleca się 300 g owoców dziennie, a w kuracjach odchudzajacych – jedynie 150 g. Skoro będziemy jeść więcej, to rownież nie schudniemy. Jabłka stanowią znakomite źródło witaminy C, beta-karotenu oraz potasu. Co wiecej świetnie sprawdzają się w diecie cukrzyków i osób dbających o linię ze względu na niski indeks glikemiczny (IG=38). Oznacza to również tyle, że owoc ów nie podnosi poziomu cukru błyskawicznie po jego spożyciu, ale jego cukry uwalniają się stopniowo, zapobiegając wahaniom stężenia glukozy we krwi, a zarazem szybkim nawrotom apetytu. Cukry oraz składniki mineralne występują w formach latwo przyswajalnych poprzez organizm. Potas zwiększa napięcie mięśni, w tym mięśnia sercowego; wapń może być niezbędny do budowy ludzkie kości oraz zębów; magnez posiada działanie anty zawałowe; krzem może być niezbędny dla prawidłowego wygladu włosów oraz paznokci; żelazo, jako składnik hemoglobiny wpływa na dotlenienie organizmu; odmienne składniki, jak siarka, miedź, cynk, także w śladowych ilościach są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Te zdrowe owoce nie jedynie pomagają nam schudnąć, ale także ułatwiaja przyswajanie wapnia poprzez organizm. W ów sposób wzmacniaja paznokcie, włosy oraz zęby. Ponadto twarde jabłka to również dobre ćwiczenie dla naszych dziąseł, które dzięki gryzieniu wzmacniają się. Warto pamietać, że po umyciu zębów nie należy zjadać jabłek, ponieważ cukier w nich zawarty sprzyja próchnicy. Znanych może być ponad 10 tys. odmian jablek. Różnią się one nie jedynie wielkością, kształtem, kolorem, ale również smakiem, aromatem oraz zastosowaniem w kuchni. Twarde, soczyste, słodkie – nazywane deserowymi (lobo, delikates, spartan, jonagold, koksa pomarańczowa, ligol, rubin, gala, golden delicious, idared, mekintosz) jada się glównie na surowo. Rozgotowują sie powoli, i dlatego można dodawać je do takich potraw, w których powinny pozostać w postaci twardych kawałków, np. do gotowanej kapusty. Do pieczenia, gotowania oraz na przetwory najlepiej nadają się jabłka kwaśne (antonówka, reneta), ponieważ żwawo się rozgotowują. Można również dodawać je do potraw, które wymagaja zakwaszenia. Zastąpią ocet np. w barszczu czy może kapuśniaku, podniosą smak jarzyny z buraków. Największe zastosowanie mają jabłka o pośrednich właściwościach, tzw. stołowe (beforest, landsberska, linda, red wealthy, bankroft, boiken, cortland, jonathan). Jadamy je na surowo, dodajemy do potraw oraz przetwarzamy. Wspomniana wcześniej witamina C bierze także udzial w metabolizmie, zapewnia mlody wygląd skórze, przeciwdziała jej wiotczeniu. Wspólnie z witaminą PP zapobiega powstawaniu podskórnych wysięków oraz pajączków. Obecnie znamy ponad 10 tys. odmian jablek. Różnią się kolorem, kształtem, smakiem oraz zastosowaniem. Na surowo jada się głównie twarde oraz soczyste: lobo, jonagold, delikates, spartan, ligol, koksa pomarańczowa, rubin, gala, golden delicious, idared, mekintosz. Kwaśne jabłka, typu reneta, antonówka, świetnie nadają sie do gotowania oraz na przetwory. Natomiast jablka stołowe można wykorzystywać w dowolny sposób: jonathan, beforest, linda, landsberska, cortland, red wealthy, boiken, bankroft. Warunki przechowywania mają duży wpływ na szybkość dojrzewania jabłek. Najlepiej umieścić owoce w suchym, chłodnym (0 – 3 ͦC) oraz zaciemnionym miejscu. Maksymalny czas przechowywania wynosi 15 dni. Powinniśmy także pamiętać, że wraz z uplywem czasu zmniejsza się ich wartość odżywcza a zwieksza zawartość cukru. Warto również zwracać uwagę na obecność uszkodzonych albo przejrzałych jabłek, ponieważ powinny one przyspieszać proces dojrzewania sąsiadujących z nimi owoców poprzez wydzielany etylen. Wówczas należy je jak najszybciej oddzielić od pozostałych produktów. Jabłka spożywa sie przede wszystkim na surowo oraz to również poprzez cały rok. Wykorzystuje się również do przyrządzenia rozmaitych potraw: zup, potraw mącznych, wypieków, deserow. Jabłka można przerobić na przeciery, dżemy, kompoty, susze, wina, galaretki, soki pitne, ocet.

Czym jest psychoterapia i kiedy jest potrzebna?

Posted on

Samo słowo psychoterapia pochodzi z greki ψυχή psyche oznacza dusza oraz therapein oznacza leczyć. Może być to rownież zbiór technik leczacych albo pomagających leczyć rozmaite schorzenia oraz problemy natury psychologicznej. Wspólną cecha wszystkich owych technik może być kontakt międzyludzki, w odróżnieniu od leczenia właściwego czysto medycznego. Psychoterapia to również forma pomocy polegająca na rozmowie oraz służąca lepszemu zrozumieniu siebie, swoich przeżyć, potrzeb oraz obaw. Dzięki temu można w nowy sposob zobaczyć to, co stanowi trudność, a z kolei w ow sposób znaleźć dotąd niedostrzeganą drogę poradzenia sobie. Badania Światowej Organizacji Zdrowia wykazują, że w każdym społeczeństwie może być około 10-15% osób z zaburzeniami psychicznymi. Według Europejskiego Stowarzyszenia Psychoterapii szacuje się, że w Polsce psychoterapii powinno poddać sie około 5-6 milionów osob. W minionych dekadach wielu badaczy oraz klinicystów uleglo magii przeświadczenia,że w psychoterapii, analogicznie jak w medycynie, miałaby działać procedura czy może lekarstwo. Najlepiej „podane” poprzez lekarza. Innymi słowy, że także jak się z pacjentem posadzi szympansa, skoro ów będzie poprawnie wykonywał technike terapeutyczna to również wyleczy pacjenta. Rzeczywistość okazała się bardziej skomplikowana niż by chcieli opisani wyżej twórcy piarowsko chwytliwego określenia z lat 90-tych – tzw. terapii uzasadnionych empirycznie (Empirically Supported Treatments). Pojecie psychoterapii we współczesnym języku potocznym, tak jak oraz kulturze, posiada dużo różnorodnych konotacji. Bywa rozumiana jako fenomen spoleczny, współczesny odpowiednik magii w kulturach pierwotnych, postmodernistyczna forma sztuki. Również paramedyczne oddziaływania psychologiczne usprawniające funkcjonowanie człowieka, instrumentalna manipulacja służąca celom kontroli społecznej czy może nareszcie rodzaj socjotechniki mającej przywrócić jednostkom albo calym grupom poczucie sensu życia oraz szczęścia.

Jak wiadomo psychoterapia pozwala zbadać oraz rozpoznać własny wpływ na pojawiające się w życiu przeciwności. Takie dostrzeganie swojej odpowiedzialności bywa bolesne. Na dłuższą mete daje nie mniej jednak możliwość większego decydowania o sobie oraz oddziaływania na rzeczywistość, a zatem posiada szansę przyczynić się do wzrostu zadowolenia z życia oraz poczucia spełnienia. Psychoterapia nowoczesna powstała oryginalnie jako integralna sekcja psychoanalizy, ale współcześnie została zaadaptowana oraz rozwijana rownież poprzez odmienne gałęzie psychologii, takie jak psychologia postaci oraz psychologia poznawcza. Nie mniej jednak do słownictwa medycznego termin psychoterapia (al-ilaj nal-nafs) wprowadził Ali al-Tabari (838-870) który docenił role wsparcia psychicznego dla osób chorych, czemu dał wyraz w pierwszej arabskiej encyklopedii medycznej zatytulowanej Raj mądrości. Korzyścią z psychoterapii prowadzonej poprzez wykwalifikowanych specjalistów może być nie jedynie rozwiązanie problemów, z powodu których pacjent szukal pomocy, ale również polepszenie zdolności tworzenia związków z innymi ludźmi, radzenie sobie z codziennym stresem, zwiększenie zadowolenia z życia, lepsze rozumienie samego siebie, rozwój osobisty, wzrost pewności siebie oraz wzrost samooceny. Co ciekawe, pacjenci korzystający z lekow oraz psychoterapii nie doznawali wiekszej poprawy niż ci, ktorzy korzystali jedynie z psychoterapii. Obecna wiedza naukowa poszła znacznie dalej oraz w ostatniej dekadzie mamy twarde statystyczne dowody, że jak pisze autorytet w tej dziedzinie, Bruce Wampold, krytycznym czynnikiem psychoterapii może być sam jeden psychoterapeuta. Liczy sie kim może być psychoterapeuta oraz jakim człowiekiem jest. Najczęściej psychoterapia może być definiowana jako metoda leczenia właściwego opierająca się na oddzialywaniach środkami psychologicznymi na osoby chore, cierpiące z powodu zaburzeń przeżywania oraz funkcjonowania uwarunkowanych psychospołecznie. Oddziaływania te, by mogły być też traktowane jako procedura medyczna oraz naukowa muszą być też świadome oraz planowe. Jako takie podporządkowane są aktualnej wiedzy naukowej dotyczącej zarówno przyczyn powstawania poszczególnych symptomów oraz zaburzeń, jak oraz najefektywniejszych metod ich leczenia. Są prowadzone poprzez osobę – psychoterapeutę, posiadającą odpowiednie kwalifikacje w zakresie psychopatologii, psychiatrii oraz psychologii. W praktyce może być to również lekarz albo psycholog posiadający, co najmniej pierwszy stopień specjalizacji zawodowej oraz certyfikat albo licencję psychoterapeutyczna. Dopuszcza się również możliwość prowadzenia psychoterapii pod nadzorem superwizora poprzez osoby będące w trakcie szkolenia prowadzącego do uzyskania certyfikatu albo licencji. Proces terapii zawsze odbywa się ramach wzajemnych relacji pacjenta oraz psychoterapeuty określanych mianem związku terapeutycznego. Wybór tematu należy raczej do pacjenta. Psychoterapeuta kieruje uwagę ku uczuciom, temu, jak pacjent widzi siebie oraz świat dokoła, a również ku temu, co niewidziane (nieświadome). Niekiedy terapeuta zachęca do sprawdzania, czy może w relacji pacjenta oraz terapeuty nie pojawiają się podobne zjawiska do tych, z którymi pacjent posiada do czynienia na co dzień oraz które są przyczyną jego cierpienia. W obecnym rozumieniu medycznym należy nie mniej jednak podzielić to, co popularnie nazywa się psychoterapią, na dwie istotnie różniące się od siebie dziedziny – psychoterapię oraz pomoc psychospołeczną.

Sama psychoterapia sensu stricto może być metodą z wyboru w leczeniu zaburzeń nerwicowych (obecnie klasyfikowanych jako zaburzenia lękowe) oraz zaburzeń osobowości. Pomoc psychospołeczna może być to rownież „pomaganie” – tamże gdzie nie posiada zdefiniowanej (według ICD-10 oraz DSM-IV) dolegliwości ani zaburzenia, ale nie mniej jednak pacjent potrzebuje czyjejś pomocy. Psychoterapeuta – kwalifikacje zawodowe: osoba, ktora ukończyla studia medyczne, społeczne albo humanistyczne i conajmniej 4-letnie (ok. 1800 godzin) szkolenie z zakresu psychoterapii. szkolenie to rownież musi składać się z 3 elementów: własnej psychoterapii, szkolenia teoretycznego oraz praktycznego i pracy z pacjentami pod superwizją. Metody psychoterapeutyczne sa różnorodne. Ich wspólnym mianownikiem może być to, że wpływają na psychikę. Zatem mamy w tym miejscu osobisty wpływ określonego zwykłego człowieka – psychoterapeuty, który tworzy relację psychoterapeutyczną oraz sojusz psychoterapeutyczny i stosuje metody psychoterapeutyczne. Celem nadrzednym owych oddziaływań może być usuniecie objawów zaburzeń psychicznych będących przyczyną cierpienia pacjenta i uruchomienie w jego psychice takich zmian, które pozwolą mu na właściwszą adaptację społeczną oraz optymalny poziom funkcjonowania psychofizycznego. Szczególowe cele terapii są każdorazowo formułowane dla indywidualnego pacjenta oraz wspólnie z nim ustalane. W trakcie trwania leczenia wlaściwego są stopniowo modyfikowane oraz uzupełniane adekwatnie do uzyskiwanych postępów oraz nowych możliwości pacjenta. Kierunek, tempo oraz rodzaj zmian musza uwzględniać całość psychicznej, fizycznej oraz społecznej sytuacji chorego. Psychoterapia to również specyficzny rodzaj rozmowy. Dla kogoś, kto pierwszy raz pojawia się w gabinecie, specyfika ta może sprawiać wrażenie dziwaczności. Terapeuta powinien możliwie wyczerpująco poinformować osobę zainteresowana podjęciem psychoterapii, czego można się spodziewać w trakcie sesji, jakie efekty może przynieść terapia, jakie sa zasady kontaktu pacjent – terapeuta. Natomiast na ogół nie odpowiada wprost na pytania dotyczące jego samego, jego pogladów, ocen, oczekiwań, sytuacji życiowej, ale kieruje uwagę pacjenta ku motywom oraz uczuciom, które sprawiają, że pacjent takie pytania zadaje. Daje to również okazje pacjentowi do głebszego zrozumienia siebie, swoich potrzeb, dążeń, obaw. Cele psychoterapii ukierunkowane są zwykle na zmiany zachowań oraz postaw pacjenta, jak rownież na rozwój jego kompetencji emocjonalnych, np. na podniesienie poziomu samokontroli, radzenie sobie z lękami i stresem, podniesienie samooceny, poprawę zdolności tworzenia wiezi, współpracy oraz komunikowania się z otoczeniem, czy może również na poprawe własnej motywacji do dzialania. W Polsce nie posiada prawnych uregulowań dotyczących zawodu psychoterapeuty. Oznacza to, że każdy może zarejestrować działaność psychoterapeutyczna oraz ją prowadzić. W rzeczywistości stwarza to również możliwość nadużyć i dzialań niebezpiecznych oraz szkodliwych spolecznie. By przeciwdziałać takim sytuacjom, środowisko psychoterapeutów zaczęło wydawać certyfikaty jako formę potwierdzania umiejętności psychoterapeutycznych. Nie istnieje jeden obowiązujący prawnie standard szkolenia psychoterapeutów w Polsce, żaden z wydawanych certyfikatow nie może być dokumentem państwowym. Psychoterapia może być praktycznie jedyna skuteczna profilaktyka: uzależnień, innych zaburzeń psychicznych, samobójstw, dolegliwości cywilizacyjnych oraz psychosomatycznych. Stanowi również prawdopodobnie najskuteczniejsza pomoc dla bezrobotnych. Zapobiega patologiom w rodzinach, według licznych badań zmniejsza również poziom konsumpcji usług medycznych. Ze wzgledu na czas trwania psychoterapia bywa dzielona na krótko-, średnio- oraz długoterminową. Granice czasowe są płynne w zależności od poszczególnych form, podejść teoretycznych, przyjętej praktyki oraz zakresu świadczeń w ramach ubezpieczeń zdrowotnych. Najnowsze standardy psychologicznych świadczeń zdrowotnych opracowane poprzez Polskie Towarzystwo Psychologiczne na zamówienie Ministerstwa Zdrowia oraz Opieki Społecznej w lipcu 1999 roku podają następujace granice czasowe oraz ilościowe. Dziwaczne może również wydawać się milczenie terapeuty na poczatku sesji. Warto przygladać sie uczuciom wywoływanym poprzez tę ciszę. To również również może być okazja do głębszego poznania siebie.

Ale przejdźmy do konkretów. Jedną z metod może być terapia behawioralna. Główni reprezentanci: J. Wolpe, A. Bandura, H. J. Eysenck W terapii tej objawy psychopatologiczne pacjenta traktuje sie jako nieprzystosowawcze – jako zachowania nabyte w procesie uczenia się. Zachowania te oraz zachowania przystosowawcze kształtuja się poprzez mechanizm warunkowania klasycznego, instrumentalnego, albo modelowania. Cele terapii: Psychoterapeuta na podstawie wywiadu z pacjentem oraz jego bliskimi, jak rownież opierając się na wynikach badań (np. w formie testów albo eksperymentów klinicznych), identyfikuje sposób kształtowania się nieprzystosowawczego nawyku i powstające sekwencje: „bodziec – nawyk dezadaptacyjny”. W Polsce istnieje około 10 stowarzyszeń psychoterapeutycznych prowadzących wlasne szkoły oraz wydajacych własne certyfikaty, współpracującyh również z instytucjami europejskimi. Są to, m.in.: Instytut Terapii Gestalt, Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychoanalitycznej, Polskie Towarzystwo Psychoanalityczne, Wielkopolskie Towarzystwo Terapii Systemowej, Sekcja Naukowa Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Sekcja Naukowa Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Może być dużo rożnorodnych rodzajów psychoterapii. Mamy różne kryteria ich podziału. Ze względuna tzw. format, czyli formę organizacji, wyróżniamy psychoterapię indywidualną, psychoterapię par, niekiedy zawężająco zwaną małżeńska, a w rzeczywistości adresowaną do par oraz małżeńskich oraz niemałżeńskich oraz heteroseksualnych oraz homoseksualnych. W chwili obecnej wspólistnieje w medycynie oraz psychologii dużo różnorodnych teorii wyjaśniających funkcjonowanie psychiczne zwykłego czlowieka oraz etiologię owych zaburzeń. Stąd istnieje parę różnorodnych podejść praktycznych oraz teoretycznych w obrebie psychoterapii. Glówne z nich to również podejście psychodynamiczne powiązane z psychoanaliza, podejście humanistyczno-egzystencjalne, podejście behawioralne, podejście poznawcze oraz podejście systemowe. W obrębie każdego z nich powstalo dużo szkół, ktore wypracowały własne strategie leczenia, często w oparciu o dorobek innych. Powoduje to, że wiedzę o psychoterapii zbyt trudno może być usystematyzować, a niepodobna sprowadzić do jakiejś jednej koncepcji nadrzędnej. Tamże gdzie istnieje dużo przyczyn dolegliwości oraz dużo metod rozumienia zwyklego człowieka tamże również może być dużo metod pomagania oraz leczenia. Psychoterapia obejmuje różne formy. Najczestsze to również (psychoterapia indywidualna) czyli spotkania jednego pacjenta z psychoterapeutą, psychoterapia grupowa (spotkania zazwyczaj w grupach 6-15 osobowych, prowadzone poprzez jednego albo dwoje terapeutow), psychoterapia rodzinna oraz małżeńska (w spotkaniu uczestniczy cała rodzina, jej sekcja albo para, a prowadzi je jeden, dwoje albo większa liczba terapeutów). Kiedy psychoterapeuta łączy w swoim podejściu teoretycznym oraz w praktyce parę nurtów, mówi sie o psychoterapii eklektycznej. Istnieja też rożne odmiany psychoterapii integratywnej, które poszukują syntezy poszczególnych podejść oraz metod. Z dostepnych danych wynika, że: Polskie Towarzystwo Psychologiczne liczy 105 psychoterapeutów certyfikowanych, a Polskie Towarzystwo Psychiatryczne – 320 psychoterapeutów certyfikowanych, co oznacza, że 86% pozostałych psychoterapeutów może być pozbawione możliwości podpisania kontraktów z NFZ. W ostatnich kilkudziesięciu latach pojawily się psychoterapie deklarujące oparcie się na doktrynie religijnej albo praktyce duchowej różnorodnych religii. Dotyczy to również psychoterapii buddyjskiej, chrześcijańskiej, ruchu AA, psychoterapii ubuntu oraz znacznie mniej znanej, islamistycznej, rozwijanej obecnie w Iranie. Oraz być może będzie ich coraz więcej. W środowisku zawodowym opinie na ich temat są podzielone; wzbudzają obawy, że psychoterapeuta wyznaniowy będzie naruszał etykę zawodowa indoktrynując jawnie albo niejawnie pacjentów, np. piętnując, to również co może być na gruncie psychoterapii nie może być zaburzeniem – orientację seksualną, masturbacje, współżycie seksualne etc – jako „grzech” czy może „nieuporządkowanie moralne”. Bo psychoterapeuci są zobowiązani do oddzielania swoich przekonań religijnych od praktyki psychoterapeutycznej, a prozelityzm stanowilby nadużycie pacjenta.

Liszaj płaski – jak leczyć liszaje?

Posted on

Liszaj jest dość powszechnie występującym schorzeniem grudkowo-złuszczajacym i atakujacym skórę, błony śluzowe, paznokcie oraz włosy. Nie towarzyszą mu na szczęście zmiany narządowe. Choroba może pojawić się w każdym wieku, najczęściej nie mniej jednak występuje pomiędzy 30. a 60. rokiem życia, dużo częściej u kobiet niż u mężczyzn, rzadko występuje u ludzi młodych. Liszaj płaski to również choroba, która może dotknać skórę, blony śluzowe (np. jamy ustnej), a również owłosiona skórę głowy, paznokcie oraz okolice narządów płciowych. Wówczas pojawiają się charakterystyczne wykwity, które należy jak najszybciej wyleczyć. Szczególnie niebezpieczne są te w obrębie jamie ustnej, bo powinny doprowadzić do rozwoju raka jamy ustnej. Jakie są przyczyny oraz objawy liszaja płaskiego.

Jak wiadomo liszaj plaski może być przewlekłą chorobą skóry i błon śluzowych. Nie może być on choroba zakaźną, nie można się nim zarazić poprzez dotyk ani kontakt z wydzielinami osoby chorej, nie należy zatem obawiać się osób z liszajem, a skoro samemu posiada się liszaja, nie trzeba sie martwić o zakażenie innych osób. Liszaj płaski czesto wywołuje zmiany na skórze, które przypominają czerwone plamy oraz grudki. U wiekszości osob na skórze pojawia się ich kilka, chociaż w niektórych przypadkach może pojawić się większa ilość grudek. Występują one na różnorodnych częściach ciala – najczęściej na nadgarstkach, w dolnej części składowej pleców oraz na kostkach. Na zmienionym chorobowo miejscu powstają wielkości 1–3 mm, czerwone, czasami czerwono-granatowe wykwity o plaskiej błyszczącej powierzchni, które nierzadko wywołują nasilone swędzenie. Kiedy zauważysz na skórze czerwone, błyszczące, płaskie wykwity albo podłużne żółtawe bruzdy na paznokciach, możesz podejrzewać, że to również liszaj płaski. Przyczyny dolegliwości nadal są nieznane.Lekarze podejrzewają, że na ich występowanie wpływać może stres, zażywanie niektórych leków, cukrzyca albo albo problemy ukladu odpornościowego. Liszaj płaski to również przewlekła dolegliwość skóry, błon śluzowych, a również owłosionej skóry głowy oraz paznokci. W owych miejscach pojawiają się charakterystyczne wykwity, którymi na szczęście nie można się zarazić. Liszaj płaski nie może być bowiem chorobą zakaźną. W liszaju płaskim zmiany skórne występują niespodziewanie oraz maja charakterystyczny wygląd. Sa to również sinofioletowe, lśniące, płaskie grudki wielkości 1–3 mm. Grudki mają tendencje do zlewania się. Typowym objawem może być linijne powstanie grudek w miejscu zadrapania skóry. Może być to również tzw. objaw Koebnera, który często pomaga zdiagnozować chorobę. Liszaj płaski może być przewlekłą oraz postępującą chorobą skory. Liszaj płaski nie może być nowotworem. Zmiany na skórze charakterystyczne dla liszaja płaskiego powinny rozwinąć się w wybranej okolicy albo w wielu częściach ciała. Charakterystyczne może być pojawienie sie na skórze grudek barwy czerwonej oraz purpurowej. Dolegliwość często wywołuje mocny świąd. Liszaj płaski pojawia się zarówno na powierzchni skóry, jak oraz wewnątrz jamy ustnej, a również może doprowadzić do zmiany wyglądu paznokci u rąk oraz stóp. Zdarzają sie także przypadki pojawienia sie objawów dolegliwości na narządach płciowych oraz skorze głowy. Rozwój dolegliwości może przypaść na każdy etap życia, nie mniej jednak najczęściej jej objawy ujawniają się w wieku dojrzałym, tj. pomiędzy 30 a 50 rokiem życia. Zmiany powinny występować na całej skorze, jednakże najbardziej podatne miejsca to również nadgarstki, dłonie, przedramiona, pępek, okolica krzyżowo-lędźwiowa oraz okolice narządów rozrodczych. U wielu chorych zmiany pojawiaja się rownież w obrębie jamy ustnej, na skorze głowy oraz na paznokciach. Liszaj płaski wystepuje 0,1–2,2 proc. populacji osob dorosłych, zwykle od 30. do 60. roku życia, dużo częściej u kobiet niż u mężczyzn. Liszaj płaski najczęściej lokalizuje się na wewnetrznej powierzchni nadgarstków, grzbiecie stóp, przedramionach, na przedniej powierzchni podudzi, atakuje okolice pępka oraz narządów plciowych. Liszaj atakuje rownież śluzówke policzków, czasem język i skóre głowy oraz paznokcie. Najczęściej dolegliwość dotyka osoby w średnim wieku, po ukończeniu 30. roku życia. Liszaj płaski pod postacia zmian w obrębie jamy ustnej występuje dużo częściej u kobiet niż mężczyzn. Przyczyny powstawania liszaja płaskiego nie zostały do końca poznane. Wedlug jednej z teorii może być to również dolegliwość autoimmunologiczna, co oznacza, że za jej rozwój odpowiada nieprawidłowa reakcja układu odporności organizmu, który wytwarza specyficzne przeciwciała. Jedynie dalsze badania pozwola z całą pewnościa stwierdzić, czy może liszaj plaski to rownież dolegliwość autoimmunologiczna. Przyczyna liszaja płaskiego może być ciągle nieznana. Uważa się, że w jego rozwoju powinny odgrywać rolę procesy autoimmunologiczne lub przyjmowanie niektórych lekow. Lekarze sugeruja także, że silnym czynnikiem wywołującym to również schorzenie może być też stres. Przyczyny dolegliwości nie są znane. Przypuszcza się, że wpływ na rozwój liszaja płaskiego mają dolegliwości autoimmunologiczne (kiedy komorki ukladu odpornościowego atakują wlasny organizm).

Niestety, liszaj czesto pojawia sie u osób, u których zdiagnozowano marskość czy może zapalenie wątroby albo cukrzycę. Zmiany charakterystyczne dla liszaja płaskiego spotyka sie także w chorobie przeszczep przeciwko gospodarzowi (graft versus host disease – GVHD). Innymi czynnikami wywołującymi chorobę powinny być też leki, m.in.: penicylamina, sole złota, arsen, metylodopy i kwas paraaminosalicylowy (PAS). Skoro zobaczycie u siebie podobne zmiany, skontaktujcie się z lekarzem. Nie jedynie ze względu na uciążliwy świąd. Istnieje parę chorób, które wyglądają podobnie jak liszaj, zatem należy je od siebie odrożnić. Ponadto, nieleczony oraz przewlekły liszaj jamy ustnej może doprowadzić do powstania nowotworu w tym miejscu. Trzeba zatem być też pod stałą opieka lekarza. Rzadki rodzaj liszaja płaskiego może być też chorobą dziedziczną, podczas kiedy pozostałe typy nie są cecha rodzinna. Niektóre środki leczenia powinny wywoływać wysypkę, ktora wygląda jak liszaj płaski. Takimi lekami są diuretyki stosowane podczas leczenia właściwego wysokiego ciśnienia krwi oraz dolegliwości serca. Wykwity powinny pojawiać się niespodziewanie albo narastać stopniowo. Zazwyczaj pierwszy wysiew niewielkich wielobocznych grudek pojawia się symetrycznie, w zgieciach nadgarstkowych oraz łokciowych rąk, na nogach, tułowiu, w fałdach skóry. Na skórze owłosionej zmiany lokują sie wokól mieszków włosowych, czego skutkiem może być też lysienie rzekomoplackowate. Liszaj płaski nie może być uważany za stan przednowotworowy, nie mniej jednak w przypadku pojawienia się wykwitow na błonie śluzowej jamy ustnej, ryzyko rozwoju w ich miejscu zmian nowotworowych zwiększa się pięciokrotnie. W tym przypadku na powstanie raka jamy ustnej pewny wpływ może mieć długotrwały stan zapalny. Według niektórych badaczy, szczególnie niekorzystna może być lokalizacja wykwitów na jezyku i postać nadżerkowa. Typowy liszaj płaski może być łatwy do rozpoznania na podstawie obrazu klinicznego, ale zawsze należy jego odrożniać od łuszczycy drobnogrudkowej, liszajopodobnych osutków polekowych czy może świerzbu. Prawdopodobnie istnieje zwiazek pomiędzy wystepowaniem liszaja płaskiego a infekcją wirusem zapalenia wątroby typu C. Dużo osób chorujacych na zapalenie wątroby typu C zmaga się również z liszajem płaskim. W przypadku podejrzenia liszaja plaskiego, może okazać sie konieczne wykonanie dodatkowych badań w kierunku wykrycia WZW typu C. Liszaj płaski na paznokciach objawia się płytkimi, płaskimi ubytkami w części skladowej dalszej płytki, stopniowym wykruszaniem się paznokcia od wolnego brzegu w kierunku korzenia. W zmianach zaawansowanych może dochodzić do zaniku płytki. Czasami zmiany na paznokciach występują w postaci podlużnych żółtawych bruzd. Z leków zewnętrznych stosuje sie głównie maści sterydowe. Zaleca się także szczególna dbalość o skórę, np. używanie rękawiczek, by nie dopuścić do kontaktu chorej skóry z chemikaliami, a również dbanie o stale nawilżanie oraz natłuszczanie skory maściami obojętnymi oraz kremami. Wysuszona, spękana nasza skóra ulatwia bowiem wnikanie alergenów, a oraz staje się bardziej wrażliwa na czynniki drażniące. W związku z tym, że przyczyny liszaja płaskiego nie są znane, stosuje się jedynie leczenia wlaściwego objawowe, którego celem może być zlagodzenie objawów choroby. Pacjentowi podaje sie środki leczenia przeciwhistaminowe, które m.in. łagodzą swedzenie. Gdy zmiany się nasilają albo utrzymuja poprzez dluższy czas, można podać choremu glikokortykosteroidy w średnich dawkach. Można rownież zastosować fototerapię (PUVA), czyli zabieg rozjaśniania skóry z wykorzystaniem światła. Natomiast w opornych na leczenia właściwego postaciach liszaja płaskiego podaje się cyklosporynę oraz retinoidy. Leczenie miejscowe polega a stosowaniu maści sterydowych, które maja na celu zredukowanie opuchlizny oraz zaczerwienienia. W przypadku innych odmian liszaja przeprowadza sie badanie histopatologiczne (czyli badanie kawałeczka tkanki pod mikroskopem). U 90 proc. chorych liszaj płaski ustepuje sam jeden w ciągu dwóch lat. Lekarz posiada za zadanie złagodzić objawy choroby, które niestety nie poddają się łatwo leczeniu. Liszaj płaski często wywołuje czerwono-purpurowe grudki o błyszczącej powierzchni.

Zdarza się, że poprzez zmiany te przebiegają niewielkie białe linie, nazywane fachowo prążkami Wickhama. U większości osób na skórze pojawia się pare charakterystycznych w formie grudek. W niektórych przypadkach ich liczba może być znaczna oraz występuja one na różnorodnych częściach ciała – najczęściej na nadgarstkach, w dolnej części składowej pleców oraz na kostkach, nie mniej jednak zdarzają się również przypadki pojawienia sie grudek w innych miejscach, np. na narządach płciowych. Te występujące na nogach są zazwyczaj ciemniejsze. Po zniknieciu starszych zmian, w ich miejscu powinny pojawiać się nowe. W przebiegu dolegliwości niekiedy dochodzi do powstawania rozległych, złuszczających się zmian. Takie zmiany nosza nazwę liszaja płaskiego przeroslego. W liszaju plaskim zmiany skórne pojawiają się niespodziewanie oraz maja charakterystyczna morfologie. Są to również sinofioletowe, lśniące, płaskie, wieloboczne grudki wielkości 1-3 mm. Mają tendencję do zlewania sie. Na ich powierzchni można dostrzec białawe linie, tzw. siateczkę Wickhama. Liszaj może być taka chorobą, w ktorej parę dni po zadrapaniu pojawia się wysiew grudek. Po ustąpieniu zmian na skórze zostają przebarwienia pozapalne. Warto wiedzieć, że wykwity w liszaju są umiejscowione na wewnętrznych powierzchniach nadgarstków, przedramionach, okolicach pępka oraz narządów płciowych, grzbietach stóp oraz przedniej powierzchni podudzi. Aczkolwiek zmiany powinny pojawiać się także na tułowiu (rzadko na twarzy). Sprawdzonym domowym sposobem na liszaja płaskiego w jamie ustnej może być plukanka z np. z malwy czy może siemienia lnianego. Ponadto z jadłospisu należy wykluczyć ostre potrawy, owoce cytrusowe oraz soki na ich bazie (np. pomarańczowy albo grejpfrutowy), pomidory oraz potrawy na ich bazie (sosy oraz ketchup), chipsy oraz odmienne produkty zawierające sól, a rownież napoje zawierające kofeinę (kawa, herbata oraz cola). Tego typu produkty powinny nasilić objawy dolegliwości w jamie ustnej. Skoro zmiany pojawią się na skórze, ukojenie może przynieść zastosowanie zimnego okladu albo kąpieli w owsiance. W terapii miejscowej liszaja plaskiego stosuje się silne maści glikokortykosteroidowe – ich rolą może być spłaszczenie wykwitów oraz zmniejszenie świądu. W leczeniu ogólnym stosuje się glikokortykosteroidy oraz, coraz częściej, fototerapię (PUVA). W opornych na leczenia wlaściwego postaciach liszaja płaskiego podaje się cyklosporynę, która posiada zmniejszyć stan zapalny w miejscu, gdzie występuja grudki oraz retinoidy, ktore z kolei przyspieszają wymianę komórek naskórka. W jamie ustnej liszaj płaski najczęściej występuje na wewnetrznej stronie policzków. Zdarzają się również przypadki, kiedy liszaj płaski pojawia sie na języku, wargach oraz dziąsłach. Objawami towarzyszącymi liszajowi płaskiemu w jamie ustnej powinny być też niewielkie białe kropki oraz pręgi, zaczerwienienie oraz opuchlizna, łuszczenie się blony śluzowej na dziasłach, a rownież bolesne owrzodzenia, które powinny powodować uczucie palenia. Liszaj plaski w większości przypadkow występuje jedynie na kilku paznokciach. Jedynie czasami zdarza się, że dolegliwość dotyka wszystkich paznokci na dłoniach albo stopach. Objawami liszaja płaskiego na paznokciach sa zgrubienia albo rowki, pękanie paznokci, a również ich utrata (czasowa bądź na stałe). Związek z występowaniem liszaja wykryto u palaczy oraz u osob gustujacych w ostro przyprawionych potrawach. W liszaju plaskim na blonach śluzowych jamy ustnej często spotyka się zmiany w postaci białawych obszarów o mlecznej barwie oraz układzie siateczkowatym. Zlokalizowane są one po wewnętrznej stronie policzków i rzadziej na czerwieni wargowej, dziąsłach oraz jezyku. Zmiany są na ogół niebolesne. Liszaj płaski paznokci może być też jedynym objawem choroby. Może dochodzić do zmniejszenia grubości płytki paznokciowej, powstania podłużnych bruzd albo zagłebień płytki i do nadmiernego rogowacenia. Czasami może dojść do uszkodzenia fałdu paznokciowego oraz częściowej destrukcji paznokcia i wytworzenia sie tzw. pterygium, czyli narastania fałdu skórnego na płytkę panokcia. Umyj dokładnie ziemniaka, po czym pokrój jego na cienkie plasterki oraz przyłóż do skory w miejscu zmian. Pozostaw na kwadrans po czym ściągnij, a skórę w tym miejscu posmaruj oliwą z oliwek. Zabieg stosuj także codziennie.

Jak wiadomo istnieje kilkanaście odmian liszaja płaskiego. Jedną z nich może być liszaj na błonach śluzowych jamy ustnej. Zmiany jakie się wówczas pojawiają przybierają postać białawych, wręcz mlecznych obszarów o siateczkowym układzie. Pojawiają się od wewnętrznej strony policzków (zdarza sie też, że na dziasłach, języku oraz czerwieni wargowej). Liszaj ów może być z reguły chorobą bezbolesną. Dermatolog może być często w stanie stwierdzić, czy może pacjent cierpi na liszaj płaski poprzez samą obserwację skory, paznokci oraz śluzówki jamy ustnej. W celu potwierdzenia tej diagnozy konieczne może być też pobranie wycinka skóry do badania z wykorzystaniem mikroskopu. Taka procedura nazywana może być biopsją. W niektorych wypadkach należy również wykonać określone badania krwi, by wykluczyć odmienne choroby. Bywa, że liszaj płaski w jamie ustnej może być często diagnozowany poprzez dentystów podczas zwykłej wizyty w gabinecie stomatologicznym.

Atak korzonków – jak sobie radzić w tych sytuacjach?

Posted on

Tak zwany atak korzonków nerwowych czyli rwa kulszowa to przede wszystkim dotkliwy ból w dole pleców paraliżujący całe nasze ciało. Choroba ta dowodzi słabej kondycji kręgosłupa oraz wymaga fachowego, specjalistycznego leczenia. Ostrym oraz przewlekłym bólom korzonkowym będą czasem towarzyszyć objawy neurologiczne, wynikające z zaburzenia funkcjonowania czynności danego nerwu, np. zaburzenia czucia, oslabienie, zanik mięśni, zniesienie tzw. odruchow ściegnistych. Jedną z najbardziej uciażliwych dolegliwości, skoro chodzi o bóle pleców, może być zapalenie korzonków, czyli włókien nerwowych odchodzących od rdzenia kręgowego po jego obu stronach.

Jak wiadomo korzonki są wrażliwe na wszelkie zmiany stanu zdrowia zarówno samego kręgosłupa, jak oraz otaczających jego mięśni. Także niewielki ucisk na nerwy może spowodować przeszywający, ostry ból uniemożliwiający poruszanie się. By poczuć ulgę oraz zapobiec kolejnym atakom, warto umieć w porę rozpoznać przyczyne dolegliwości oraz pamiętać o kilku prostych zasadach. Nie posiada żadnych wątpliwości, że skoro dojdzie do ataku korzonków, powinniśmy podjać leczenia wlaściwego zalecone poprzez specjalistę. Szczególnie skoro oprócz bólu czujemy niedowład oraz zaburzenia czucia. Specjalista przepisze odpowiednie środki leczenia przeciwbólowe, przeciwzapalne, rozkurczowe i zaleci ćwiczenia oraz masaże. Zdarza się, że konieczny może być specjalny gorset usztywniający i zastrzyki domięśniowe. Skoro to rownież to wszystko nie przynosi zamierzonych efektów, potrzeba może być pomoc neurochirurga. Lekarz usunie przyczynę ucisku na nasz korzeń nerwowy. Za ból Korzeniowy można uznać te przypadki, które wykazują neurologiczne objawy ubytkowe. Korzonki są przeważnie wywołane mechanicznym uciskiem oraz podrażnieniem, a nie jedynie czynnościowym zaburzeniem. Zawsze może być poważną komplikacją zaburzeń kregopochodnych. Zatem może być chorobą o dużo poważniejszą niż bole kręgosłupowe. Stanowi poważny kłopot leczniczy. Niespodziewany atak korzonków nerwowych, nazywany także rwą kulszową, świadczy o tym, że kręgosłup może być w słabej formie. Zazwyczaj ból obejmuje okolice ledźwi, ale dokuczać powinny również sploty nerwów w okolicy uda czy może barku. Może być on następstwem mechanicznego ucisku uszkodzonej tarczy międzykręgowej (dysku) na korzenie nerwowe, które znajdują się w jej sąsiedztwie. Takie problemy zdarzaja się dużo częściej po 30. roku życia. Dzieje się tak, bo z wiekiem kręgosłup się zużywa oraz postępują zmiany zwyrodnieniowe. Zwykle atak korzonków kojarzymy z przeziebieniem, grypą, infekcją wirusowa czy może chociażby zwykłym przewianiem. Ale za tego typu objawami powinny kryć się dużo poważniejsze choroby. Takie jak np. cukrzyca, półpasiec, reumatoidalne zapalenie stawów, dolegliwość zwyrodnieniowa czy może nowotwory. Do bólu korzonkowego może dojść także przy nagłym skręcie tułowia, także podczas zwykłych domowych czynności. Oprócz wychłodzenia, najczęstszą przyczyna ataku korzonków może być uszkodzenie dysku. Może on przesunąć się (np. podczas dźwigania z podłogi ciężkiego przedmiotu) oraz w efekcie uciskać nerwy. Przyczyną występowania korzonków może być dyskopatia (uszkodzenie krążków międzykręgowych), która pojawia się na skutek zmian zwyrodnieniowych oraz osłabienia stawów kręgosłupa. W przypadku tego schorzenia należy szczególnie uważać na bezpieczeństwo kręgosłupa, ponieważ chociażby nieprawidłowe dźwiganie ciężarów może skutkować przesunieciem kręgu do kanałów w pierścieniu wlóknistym, tworząc wypuklinę uciskającą przebiegające w pobliżu struktury nerwowe. Towarzyszy temu mocny ból. Kręgosłup zbudowany może być z kręgów, pomiędzy którymi znajdują się krażki, czyli dyski, pełniące role amortyzatorów. Każdy krażek to również mocny pierścień włóknisto-chrzastkowy z galaretowatym jadrem. W zdrowym kręgosłupie kręgi oraz dyski układaja sie w linię przypominającą z boku literę S – jego naturalne krzywizny zapewniają spreżystość oraz wytrzymałość na wstrząsy.Korzonki, wymiennie nazywane rwą kulszowa, są ciężkim schorzeniem.

Niestety, przy ich ataku czujemy mocny ból plecow, ktory wręcz paraliżuje nasze ciało. Dolegliwość ta pojawia sie wowczas, kiedy kondycja naszego kręgosłupa może być w kiepskim stanie. Korzonki wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej. Większość zespołów korzeniowych poprzedzona może być poprzez lumbago z często powtarzającymi się okresami remisji choroby. Czasami okres trwania dolegliwości może być krótki, czasami z kolei trwa dużo lat. Charakterystyczne bywa nagle wystąpienie objawów choroby: po pewnym ruchu, po niewyrownanym wysiłku albo niewygodnej pozycji. Przy którymś z powtarzajacych się ataków w końcu odzywa się , najczęściej narastajacy stopniowo, niekiedy zas niespodziewanie promieniujący, bol korzeniowy. Miejscowe działanie zimna tzw. przeciąg wywołuje przykurcz mięśni oraz utajony stan zaburzenia kręgopochodnego w efekcie doprowadza do wyraźnego obrazu klinicznego zespołu korzeniowego. Czesto chorzy wyolbrzymiają rolę przeziębienia oraz przeciągu. Kiedy jednakże kregosłup choruje (np. z powodu zwyrodnień, urazow), w kręgach wybrzusza się włóknisty pierścień albo wypada galaretowate jądro. Dyski zaczynają wystawać poza oś kregosłupa oraz uciskają na korzonki nerwowe, co powoduje przejmujący ból. Promieniuje on z miejsca ucisku do nóg albo rak. Najczęściej uszkodzeniu ulega ledźwiowy odcinek kręgosłupa – ból promieniuje wtenczas do pośladków, a czasem schodzi poprzez udo aż do łydki oraz stopy. Atak korzonków nerwowych często może być niespodziewany. Najczęściej mocny ból pojawia się w okolicach lędźwi. Zdarza sie jednak, że dokuczają także sploty nerwów w rejonie ud oraz barku. Ból ow występuje po mechanicznym ucisku dysku (czyli tarczy międzykręgowej) na korzenie nerwowe znajdujące się tuż obok. Problemy z korzonkami zazwyczaj pojawiaja się po 30 roku życia, aczkolwiek zdarza sie także u osob znacznie młodszych. Niektóre objawy poszczególnych zespołów korzeniowych kończyn dolnych są wspolne. W przypadku ciężkiego zespołu chorobowego obserwuje się boczne skrzywienie kregosłupa z wyraźnymi przykurczami przykręgosłupowymi oraz spłaszczeniem lordozy lędźwiowej. Może być to również pozycja odruchowa, która pozwala na maksymalne rozszerzenie otworu miedzykregowego w miejscu uciśniętego korzenia. Wspólnym objawem może być tez dodatni objaw Lasegue`a. Atak korzonków może być też spowodowany nadto intensywnym wysiłkiem fizycznym. Dotyczy to również szczególnie osób, które na co dzień prowadzą siedzacy sposób życia oraz niespodziewanie zaczynaja forsownie ćwiczyć. Słabe mięśnie pleców oraz brzucha nie są w stanie bardzo dobrze podtrzymywać kręgosłupa oraz krążki międzykręgowe sie wybrzuszają. To również samo może sie stać przy każdym przeciażeniu kręgosłupa, np. nieprawidłowym dźwiganiu ciężaru czy może podnoszeniu się z fotela. Przygotuj ciepłą kąpiel, z dodatkiem olejków eterycznych, działających rozgrzewająco, przeciwzapalnie oraz przeciwbólowo: kamforowego, eukaliptusowego, lawendowego, rumiankowego oraz geraniowego. Bolace korzonki należy przede wszystkim rozgrzać. Pamiętaj też, by dokladnie obserwować swój organizm. Niektorym osobom bowiem pomaga najpierw schłodzenie bolących miejsc, a dopiero w następnej kolejności ich rozgrzanie. Kregosłup zwykłego czlowieka składa się z kręgów oraz znajdujacych się pomiędzy nimi krążków ? dysków. Owe krążki są pierścieniami włóknisto-chrząstkowymi z galaretowatym jądrem oraz pełnią rolę amortyzatorów. Zdrowy kregosłup posiada kręgi oraz dyski w formie litery S. Tak powinna wygladać jego naturalna krzywizna, która zapewnia sprężystość oraz odporność na rożnego rodzaju wstrząsy.

Tak zwane zespoły korzeniowe powinny wystepować z równoczesnym zablokowaniem w obrebie stawów kregosłupa lędźwiowego, stawu krzyżowo-biodrowego oraz skreceniem miednicy, co znacznie komplikuje objawy choroby. Dieta uboga w witaminy, sole mineralne, wapń. Dość często ataki korzonków mają osoby, których skutecznia dieta może być uboga w wapń, sole mineralne oraz witaminy. Pojawieniu się dolegliwości oraz ich nawrotom, sprzyja również gwałtowne oziębienie ciała, np. wejście do zimnej wody w upalny dzień czy może leżenie na wilgotnej ziemi. Przyczyną ataku korzonków powinny być też miejscowe stany zapalne i niektóre dolegliwości zakaźne. Sięgnij po niesterydowe środki przeciwzapalne, ale raczej te jednoskładnikowe, ponieważ zażycie wieloskładnikowych może wywolać efekt przeciwny oraz nasilenie objawów. Czasem atak korzonkow pojawia sie wtedy, kiedy uprawiamy nadto duży wysilek fizyczny. Dzieje się tak, kiedy na co dzień nie uprawia się żadnych sportów oraz niespodziewanie rozpoczyna się intensywne ćwiczenia. Skoro mięśnie brzucha oraz pleców są słabe, nie dają rady podtrzymywać kręgosłupa. Wówczas krążki miedzykregowe się wybrzuszaja. Podobnie może dziać sie skoro nieprawidlowo podnosimy ciężary czy może zwyczajnie wstajemy z fotela. Lezcenie Korzonków uzależnione może być od stwierdzanych zaburzeń czynnościowych, ich oceny i stadium choroby. W fazie ostrej Korzonkow skoro można stwierdzić zaburzenia czynnościowe należy postarać się o ich odblokowanie poprzez mobilizację poizometryczną relaksacją mięśni albo poprzez manipulację. Jeśli manipulacja może być niemożliwa albo przeciwwskazana wykonać można infiltrację korzenia. W ciężkich przypadkach z uciążliwymi bolami, zabieg ow stanowi pierwsza pomoc oraz żwawo łagodzi najbardziej nieznośny bol. W czasie ataku korzonków można mieć zaburzenia czucia (mrowienie, dretwienie, przeczulica), problemy z oddawaniem moczu czy może stolca. Czasem dochodzi do porażenia w miejscach, w których znajduja się uszkodzone nerwy. Może wtenczas wystąpić niedowład mieśni, np. stopy, ktora staje się bezwladna oraz „ucieka” przy chodzeniu. Ponadto dolegliwości bolowe nasilają się przy kichaniu, kaszlu, śmiechu czy może parciu. Dzieje się tak, bo każda z owych czynności zwiększa ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz tym samym ucisk na korzenie nerwowe. Zastosuj gorące okłady, przykładane na bolace miejsce. Może to również być też termofor z gorącą wodą (jeśli nie może być w „koszulce”, termofor owiń w ręcznik). Gotowe żelowe okłady kupisz w aptece (do stosowania na cieplo oraz na zimno). Skoro chorujemy np. na zwyrodnienie stawow w naszych kręgach wybrzusza się włóknisty pierścień, bądź wypada galerowate jądro. Dochodzi wówczas do wysuwania się dysków za oś kręgosłupa. To również z kolei uciska korzonki nerwowe co może być bolesne. Zazwyczaj uszkodzony może być lędźwiowy odcinek kręgosłupa. Stosuje się również spoczynkowe ułożenie chorego w pozycji odbarczającej, dajacej ulge, którą należy starannie wyszukać. Stosuje się uzupełniajaca farmakoterapie i trakcję kręgosłupa. Ulgę w bólu przynosi odpoczynek w adekwatnej pozycji – należy położyć się na twardym podłożu, lekko ugiąć nogi oraz podsunąć pod kolana zrolowany koc czy może poduszkę. Bardzo dobrze może być zażyć specyfik przeciwbólowy oraz przeciwzapalny. Czasem pomaga ogrzanie bolesnego miejsca termoforem albo poduszką elektryczna. Zastosuj plastry albo specjalne pasy, pieprzowe albo gorczycowe. Uwaga, stosuj je dokładnie zgodnie z instrukcją, bo mocno podrażniają skórę. Badania wykazują, że ataki korzonkow najcześciej dopadaja osoby, które w swojej diecie mają za mało soli mineralnych, witamin i wapnia. Dolegliwości tej sprzyja także gwaltowne oziębienie ciała (m.in. zimna kąpiel w słoneczny, gorący dzień). Zdarza się również tak, że atak korzonków spowodowany może być miejscowym stanem zapalnym i dolegliwości zakaźne. W stanie podostrym oraz przewlekłym celem leczenia właściwego może być poprawa funkcji tj. przywrócenie prawidlowego ruchu poprzez ukierunkowaną, indywidualnie dobraną gimnastykę leczniczą, spacery oraz odmienne rodzaje aktywności, które nie prowokują bólu.

Co zatem robić? Atak korzonków zawsze wymaga fachowego leczenia, a skoro towarzyszą mu zaburzenia czucia oraz niedowlady, trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem. W zależności od zaawansowania oraz przyczyn dolegliwości może on zalecić środki leczenia przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz rozkurczowe i fizykoterapię, masaże, czasem ćwiczenia na wyciągu. Niekiedy konieczne sa zastrzyki domięśniowe oraz noszenie usztywniającego gorsetu. Jeśli terapia nie daje efektów, pomóc może neurochirurg, ktory usunie przyczynę ucisku na korzeń nerwowy. Osoby, które zmagały się z atakiem korzonków skarżyły się również na zaburzenia czucia (m.in. drętwienie, mrowienie oraz przeczulica). Powinny pojawić się również problemy z wypróżnianiem. Sporadycznie może dojść do porażenia w okolicach uszkodzonych nerwów. Może to również przyczynić się do niedowładu mięśni np. stopy, która ucieka podczas chodzenia. Dolegliwości zazwyczaj nasilają się podczas kichania, kaszlu, śmiechu oraz parcia. Każda z wymienionych czynności sprawia, że rośnie ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego i zwiększa się ucisk na korzenie nerwowe. Kiedy wszelkie środki leczenia właściwego zachowawczego zawodzą, są bezskuteczne stosuje się leczenia właściwego operacyjne. W przypadku gdy u pacjenta występują niedowłady neurochirurdzy muszą interweniować szybko, bo grozi to również nieodwracalnymi porażeniami. Korzonki to również popularna nazwa peczków włókien nerwowych, ktore odchodzą od rdzenia kręgowego pomiędzy poszczególnymi kregami – od szyjnych po lędźwiowe. Korzonki występują parami – po dwa z prawej oraz z lewej strony rdzenia. Takie ich umiejscowienie sprawia, że są wrażliwe na wszelkie zmiany stanu zdrowia zarówno samego kręgosłupa, jak oraz jego najbliższej okolicy. Ucisk na korzonki nerwowe powoduje silne dolegliwości, które mają charakter nerwobólu. Odpoczynek w określonej pozycji może przynieść prawdziwą ulgę. Chory powinien położyć się na prostym, twardym podłożu, następnie lekko ugiać nogi i podlożyć pod kolana poduszke, bądź zrolowany koc. Warto rownież zażyć preparat przeciwbólowy oraz przeciwzapalny. Niektórzy stosują gorące oklady na bolace miejsca.

Jak przygotować się na nadejście wiosny?

Posted on

Idzie wiosna więc czas przygotować na jej spotkanie nasz organizm! Tak jak zmieniamy odzież po zimie na lżejsza i bardziej kolorową, tak i nasz jadłospis wymaga odświeżenia. Bo wiosną organizm może być też bardziej osłabiony po mniej urozmaiconej diecie, a na dodatek podczas zimy rzadziej przebywaliśmy na świeżym powietrzu, co również obniża odporność. Ze względu na to, że mniej sie ruszaliśmy, obecnie jesteśmy caly czas wciąż jeszcze „ospali”, ale zatem więc już w pełni sił, by korzystać z urokow wiosny. Jesteśmy w stanie na te nowe sily witalne potrzebna może być też modyfikacja żywienia. Kielki są dla organizmu skarbnicą witamin. Rosnąc, pobierają z nasion to, co najcenniejsze: witaminy, bialka, węglowodany, makro- oraz mikroelementy i enzymy. Można je kupić w sklepie lub wyhodować w domu. Ich zalety dostrzegamy zwłaszcza wczesna wiosną, kiedy nie posiada wciąż jeszcze wartościowych pod względem odżywczym warzyw, a wyczerpany zimą organizm domaga się witamin.

Jak wiadomo mlode kiełki zawierają białka, cukry, naturalny błonnik oraz witaminy. Kiełki pszenicy są źródłem cynku, witamin C, E, B oraz karotenu. Kiełki soi swoje odmładzające oraz wzmacniające działanie zawdzięczają dużej zawartości białka i witamin A, B, C, oraz H. Lucerna, będaca źródlem żelaza, wapnia oraz fosforu, polecana może być kobietom w okresach ciąży oraz karmienia, posiada również właściwości odtruwające. Słonecznik natomiast zawiera witaminy z grupy B oraz D, białko, żelazo, potas oraz kwasy tłuszczowe. I dlatego doskonale działa na cerę. Niewątpliwą zaletą kiełkujacych nasion sa uwalniające sie enzymy, dzięki którym duże cząsteczki bialek oraz tłuszczów zostają rozbite na latwo przyswajalne substancje prostsze. Pomimo rozlicznych zajeć warto znaleźć kilkanaście minut na obserwację drzew oraz kwiatów, na spacer pozwalajacy ich barwami nasycić oczy. Wystarczy, choćby także w drodze do pracy albo z pracy, wejść na parę minut do parku czy może wyjść przed dom, by popatrzeć na swój albo cudzy ogródek. Czekając na autobus, by rozładować zdenerwowanie, popatrzmy na urodę drzew budzących się do życia z zimowego letargu. O przesileniu wiosennym słyszeliśmy zapewne wszyscy. Na jego określenie powstało dużo nazw, w tym angielskie „Spring Fever” czy może niemieckie „Frühjahrsmüdigkeit”. Ale może być również coś tam więcej. Badacze z Virginia Institute for Psychiatric and Behavioral Genetics w Richmond udowodnili, że wiosenna pogoda, w tym przede wszystkim regularnie rosnace temperatura oraz ciśnienie, pozytywnie wpływa na owych z nas, którzy często przebywaja na dworze. Badanym wraz z pojawieniem się pierwszych wiosennych promieni słońca polepszał się humor oraz poprawiala się pamięć. W kolejnych tygodniach, kiedy zbliżało sie lato, nie obserwowano wiec już takich zmian. ‒ Powód to także prawdopodobnie różnica w temperaturach, która może być znacznie większa pomiędzy zimą a wiosną niż choćby pomiędzy wiosną a latem. Pierwsze świeże warzywa w nowym sezonie są nie lada atrakcją. Zawsze chętnie po nie sięgamy, bo po zimie jesteśmy spragnieni świeżych, krajowych smakołyków. Dodatkowo warzywa to także też przecież porcja zdrowia, same witaminy. Ze względu na dość wciaż wciąż jeszcze chłodną aurę uprawiane są w szklarniach i są dość mocno nawożone, by budziły zachwyt swym kształtem i kolorytem. Do najpoważniejszych zanieczyszczeń warzyw należa środki ochrony roślin oraz nawozy, ktore przenikaja do nich z wody, powietrza i gleby. Ich nadmiar dociera do cześci składowej składowej jadalnych roślin, co może być też rownież niebezpieczne dla zdrowia. Szczególnie szkodliwe sa azotany i powstałe z nich pod wpływem działania drobnoustrojów azotyny, które tworzą toksyczne rakotwórcze związki. Nie wszystkie jednakże warzywa kumulują azotany w takiej samej ilości. Jedz trzy razy dziennie warzywa oraz dwa razy dziennie owoce. Często siegaj po kiszonki bogate w wit. C (ta witamina może być zachowana w kiszonkach w ok. 90 proc.) oraz acetylocholine wzmacniającą organizm oraz regulującą ciśnienie krwi. Świeża, wiosenna zieleń da odpoczynek naszym oczom zmeczonym pracą przy komputerze, ukoi nasze nerwy, a u nadciśnieniowców może także obniżać ciśnienie krwi.

Wiemy dobrze, że wiosna to także nie jedynie przebiśniegi, słońce oraz dłuższy dzień. Często to także również rewolucja. ‒ Zauważmy, że nigdy w ciągu roku nie zwracamy uwagi na zmiany tak mocno jak jesteśmy w stanie wiosną. Kiedy jesień przechodzi w zimę, nie robi to także na nas większego wrażenia, bo zdążyliśmy więc już wyjać z szaf cieplejsze kurtki oraz czapki. Kiedy lato przechodzi w jesień, rownież nie jesteśmy zszokowani, bo końcówka wakacji zwykle może być chłodniejsza oraz bardziej kapryśna, skoro chodzi o aurę. Niska zawartość owych substancji mają: pomidor, papryka, ogórek, groch, fasola. Średnią zawartością azotanów charakteryzują się: marchew, pietruszka, seler. Najbardziej należy uważać na: salate, szpinak, rzodkiewke, burak ćwikłowy i wczesną kapuste. Spożywaj dużo produktów bogatych w cynk, ktory posiada silne właściwości uodparniajace, ponadto skutecznie chroni przed infekcjami. Cynk zawarty może być m.in. w jajach, mleku, pestkach dyni, platkach owsianych, czosnku. Po zimie, gdy z konieczności przebywaliśmy dużo cześciej w zamkniętych pomieszczeniach, warto wykorzystać mobilizujący dla naszych organizmów wpływ promieni słonecznych. Zawarte w nich promieniowanie UV sprzyja powstawaniu opalenizny, a ponadto korzystnie wpływa na odporność organizmu, pobudza wytwarzanie białych oraz czerwonych cialek krwi, wzmaga procesy oddychania tkankowego oraz przemiany materii, a również zmniejsza reakcje alergiczne. Sprzyja również samooczyszczaniu się powietrza i powoduje jego jonizację. Pod wpływem promieni słonecznych powstaje w naszych organizmach witamina D regulująca gospodarkę wapniowa. Wiosna wybucha nagle, niespodziewanie. Wciąż jeszcze wczoraj było szaro oraz deszczowo, a dzisiaj słońce świeci prosto w oczy. Wczoraj w domu grzały kaloryfery, a dzisiaj może być mi za ciepło w zimowej kurtce ‒ dodaje. Niespodziewanie okazuje się też, że musimy zapomnieć o nawykach, które wyrobiliśmy sobie w czasie ostatnich miesięcy. Najlepszym rozwiązaniem może być też korzystanie ze sklepow ze zdrowa żywnością, które posiadają żywność wyprodukowana w certyfikowanych gospodarstwach agroturystycznych. Dla bardziej ambitnych może być też też opcja z własną uprawa. Nie potrzebujemy wcale do tego ogródka. Wystarczy posadzić w doniczce na kuchennym parapecie: szczypiorek, natkę, rzeżuchę i ścinać świeże liście do konsumpcji. Bez chemii, sama natura, zdrowie, bogactwo witamin i skladników mineralnych. Reasumujac, nie posiada potrzeby rezygnowania z nowalijek, ale niech stanowią one na poczatek raczej dodatek a nie podstawę naszego posilku. Może być też grupa osób, ktore nie powinny jadać nowalijek ze straganu. Są to także też małe dzieci i alergicy. Osoby starsze oraz te, które mają zaburzenia przewodu pokarmowego powinny spożywać w niewielkich ilościach te pierwsze surowe warzywa i owoce. Nie wiemy bowiem czym i w jakich ilościach były one nawożone, a dla owych osób również mala ilość np. azotynów czy może może metali ciężkich takich jak kadm i ołów, może być też niebezpieczna dla zdrowia. Wysypiaj się, bo podczas snu organizm znakomicie się regeneruje. Zdrowy sen nie powinien jednakże trwać dłużej niż 8 godz. Dluższy osłabia organizm. To także prawda, że nadmiar tego promieniowania UV może spowodować raka skóry, jednakże my (mieszkańcy kraju polożonego w strefie umiarkowanej) cierpimy raczej na objawy głodu słonecznego; po trosze też z własnej winy, bo jesteśmy nadto zaabsorbowani pracą, a w konsekwencji unikamy slońca oraz nie wykorzystujemy tego, czym nas wiosną corocznie obdarza przyroda. Zaczynamy inaczej się ubierać, inaczej wyglada świat rano, pomimo że budzik caly czas mamy ustawiony na tę samą godzinę ‒ wylicza psycholog. Skoro chodzi o spanie, może być wciąż jeszcze jedno: w perspektywie mamy przesunięcie wskazówek zegarków oraz spanie o godzinę krócej. Podstawą codziennej diety może być też śniadanie – niezależnie bowiem od pory roku może być też to także rownież najważniejszy posilek w ciągu dnia. Kluczowe może być też szczegolnie wiosna, kiedy to także też przy zmiennej cały czas wciąż jeszcze aurze pogodowej nasz organizm może być też osłabiony i wrażliwy na wahania ciśnienia. Kawa zatem niezastąpiona? Tak, ale jedynie po pelnowartościowym posiłku. Pełnoziarniste pieczywo czy może może musli – jako źródlo weglowodanów, niezbędne do odbudowy komórek białko, które znajdziemy w twarogach, jajach, rybach oraz nieodzowne warzywa i owoce czyli skarbnica witamin i składników mineralnych. Ubieraj się „na cebulkę”. Ta pora roku może być kapryśna, lepiej wiec, wychodząc z domu, być też przygotowanym na te kaprysy. Mróz, wiatr oraz śnieg byly bezlitosne, nie oszczedziły rownież naszej cery. Do tego klimatyzacja oraz suche powietrze „zafundowane” poprzez centralne ogrzewanie. Dodajmy wciaż jeszcze wszechobecny dym tytoniowy i niedobór witamin, a w konsekwencji otrzymamy wizerunek zmęczonej postaci. Wiosna oznacza tutaj zmiany, które są nieuniknione oraz poprzez to także emocjonalnie kosztują nas wciąż jeszcze więcej. To także wyjście poza naszą ciepła oraz zimowa strefę komfortu. Jak zatem powinno wyglądać wiosenne śniadanie? Skoro lubimy zjeść coś tam tamże na ciepło to także rownież niech będzie to także też np. jajecznica, ale jedynie na maśle, posypana dużą ilościa natki, papryka, razowe pieczywo i sok marchwiowy.

Co jeszcze warto przekąsić na wiosnę? Dla lubiących szybsze śniadania warto skorzystać z twarożku z dodatkiem rzodkiewki i ogorka, dołączyć do tego salatke z pomidora i szczypiorku z pełnoziarnistym pieczywem, a do picia rozgrzewające kakao. Wersja „dla śpiochów” to także też musli z probiotycznym jogurtem, koniecznie z dodatkiem ulubionych świeżych owoców. Niezależnie od tego, która propozycja może być też Ci bliższa, postaraj sie jeść w spokoju i „na siedząco”, bo śniadanie daje nam zdrową energię na cały dzień. o najmniej 2 razy w tygodniu zjedz porcje tłustej morskiej ryby (śledź, makrela, tuńczyk, łosoś) bogatej w kwasy omega-3. Maja one wszechstronne działanie, a jednym z najmocniejszych może być wspieranie naszego systemu odpornościowego. Świeże powietrze bardzo dobrze nam zrobi. Po ciężkim dniu pracy wybierzmy sie na spacer, rolki albo rower. Nie jedynie zadbamy o kondycję, ale przede wszystkim dotlenimy organizm. Pierwsze efekty będą widoczne więc już w niedługim czasie. Zyskamy więcej energii i powinniśmy zaobserwować, że nasza ludzka skóra nabierze zdrowego kolorytu. Majac na myśli dotlenienie warto też wziąć pod uwagę rozstanie z papierosami. Nie może być to także najlepszy sposób na drodze do pięknej cery. Oczywistym jest, że dalsze 3 czy może może 4 posiłki też są konieczne. Warto zrezygnować z batonika czy może może drożdżowki na drugie śniadanie na rzecz choćby kanapki z ulubionym serem i sałatą. Na obiad warto podać, jako dodatek do pieczonego miesa czy może może ryb, warzywa mrożone z wody. Świeże nowalijki potraktować caly czas wciąż jeszcze jako dekorację. Na wiosnę można również dużo dużo częściej serwować posiłki jarskie i z dodatkiem ryb, a mięso spożywać maksymalnie raz czy może może dwa razy w tygodniu. Warto naturalnie kontynuować całorocznie regularne spożywanie posiłków oraz unikać podjadania. Hartuj się, np. biorac naprzemienne zimno-ciepłe prysznice. Możesz również nalać zimnej wody do miski (na ok. 3 cm), na parę minut zanurzyć w niej stopy, a w następnej kolejności osuszyć oraz nałożyć ciepłe welniane albo bawełniane skarpety. Taki zabieg najlepiej zrobić przed położeniem się do łóżka. W trosce o figurę powinniśmy mieć na uwadze to, czym sie odżywiamy. Nie muszę zapewne dodawać, że pelnowartościowe posiłki są niezbedne do prawidlowego funkcjonowania organizmu. W ciagu zimy nie jeden z nas zyskał parę zbędnych kilogramów w tym miejscu oraz tam, których warto się pozbyć szczególnie na wiosnę. Warto zmienić dietę, włączyć więcej warzyw oraz owocow. Godne polecenia są kiełki roślin oraz soki owocowe, ale dietetycy polecają te wyciskane w domu. Sok z marchewki, dzięki zawartości karotenu, poprawi koloryt naszej cery. Chociaż zatem więc już temperatura otoczenia znacznie wzrosła, nie warto rezygnować z ciepłych napojow. Warto sięgnać zamiast czarnej herbaty po zieloną, ktora może być też bogactwem flawonoidow, związków o działaniu m.in. odmladzajacym. Oczyszcza doskonale organizm, poprawia przemianę materii, a z dodatkiem jakże zdrowego miodu może być też po prostu smaczna. 3-4 filiżanki w ciągu dnia doskonale pobudza nasz organizm do życia i zapewnią lepsze funkcjonowanie. Na dodatek woda źrodlana lub średnio zmineralizowana, w ilości minimum 1,5 litra, pita małymi lykami pomiędzy posiłkami, na pewno poprawi nasze samopoczucie i zdrowie. Wypracuj sobie jakaś własną metodę walki ze stresem, rob sobie więcej przyjemności. Stres to także jeden z poważniejszych czynnikow osłabienia organizmu. Ludzka skóra po zimie wymaga wielu zabiegów regenerujących oraz odżywczych. Niejednokrotnie może być ona przesuszona, co objawia się uczuciem ściągnięcia, szorstkości, pieczenia, a również łuszczenia. Zacznijmy dzialać! Po pierwsze – złuszczanie. Zafundujmy sobie peeling, by wygładzić jej powierzchnię. Kosmetyk dobierzmy odpowiednio do rodzaju naszej cery. Dla cer wrażliwych, suchych, normalnych, mieszanych delikatny peeling enzymatyczny albo drobnoziarnisty. Dla cer tłustych peeling gruboziarnisty. Nastepny krok to także serum oraz maseczka. Potrzebujemy obecnie „bomby witaminowej” w połączeniu z nawilżeniem, ponieważ musimy uzupelnić niedobory wodno-lipidowe naszej skóry. I dlatego wybierzmy takie produkty które w swym składzie zawieraja: gliceryne, ceramidy, kwas hialuronowy, kolagen, naturalne olejki: olej z awokado, z oliwek, z migdałów. Serum dobierzmy odpowiednio dla głównego problemu skornego. Oprócz żywieniowych modyfikacji, szczególnie na wiosnę warto zaczać uprawiać regularnie sport lub włączyć do codziennego trybu życia spacer. No i naturalnie wysypiać się. Nie posiada nic bowiem bardziej wzmacniającego jak połączenie adekwatnej diety z regenerującym snem.