RSS Feed

Co zrobić by wyglądać pięknie i młodo?

Posted on

Nasza skora… pomyślmy…. stanowi przede wszystkim pierwszą tak zwaną linię obrony w naszej codziennej walce z zanieczyszczeniami oraz innymi niebezpiecznymi czynnikami drażniącymi. Właśnie dlatego i przede wszystkim dlatego – do jej ochrony, obrony oraz wzmocnienia musimy podchodzić ze szczególną troską! Nie ma takiej ceny której nie zapłacilibyśmy za nasze zdrowie, pod warunkiem oczywiście że nas stać i że nie mamy ważniejszych wydatków.

Przejdźmy do rzeczy… Przede wszystkim do pielęgnacji skory suchej, suchej, nadwrażliwej oraz podrażnionej najlepiej stosować preparaty opracowane specjalnie z myśla o niej – nowoczesne emolienty. Występują w różnorodnych postaciach: kremów, maści, plynów oraz olejkow do kąpieli, żeli, kremów oraz kostek toaletowych do mycia. Powinny skutecznie nawilżać, natłuszczać, dostarczać substancje lipidowe identyczne do tych, które naturalnie znajdują się w skórze i ograniczać świąd. Niestety nie wszystkie dostępne na rynku emolienty działają tak wszechstronnie. Korzystnie działaja w przypadku suchej skóry również oleje roślinne, pomiędzy innymi z wiesiołka, z ogórecznika, olej lniany, jojoba, avocado, migdałowy, słonecznikowy, sojowy, rycynowy oraz inne. Nadaja one kosmetykom właściwości natłuszczające, wygładzajace i odżywcze. Poprawiają wygląd skóry, zmiękczaja oraz wygładzają naskórek. Warto pamiętać, że także najlepsze preparaty pielęgnacyjne nie są w stanie w ciągu jednego dnia zatuszować niekorzystnych zmian, jakie pojawiają się w skórze po zimie. ważne może być zatem systematyczne, kompleksowe podejście do jej pielęgnacji. Warto stosować kosmetyki należace do tej samej linii, które na ogół doskonale się uzupełniaja oraz wzmacniają swoje działanie, pozwalajac na uzyskanie optymalnego efektu kosmetycznego w stosunku do naszej skóry. Nasze działania jesteśmy w stanie wspomóc, stosując niskotłuszczową diete, bogatą w witaminy, warzywa oraz owoce. Ważny może być także aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu, który przyspiesza eliminację toksyn z organizmu. Dzięki tym zbiegom nasza ludzka skóra będzie w doskonałej kondycji, a każda z nas poczuje sie na wiosne wyjątkowo atrakcyjna. Dbałość o urodę warto rozpocząć od wczesnej młodości oraz odpowiednio do swojego wieku dobierać preparaty i kosmetyki. Dzięki temu wygląd zawsze będzie młody, zdrowy oraz estetyczny bez wzgledu na wiek. Warunkiem doboru odpowiednich kosmetyków do pielegnacji może być uprzednie ustalenie rodzaju skory. Jedynie nowoczesne emolienty zapewniają kompleksowa terapię na wszystkich czterech płaszczyznach. Wbrew częstemu przekonaniu ludzka skóra meska wymaga systematycznej pielęgnacji. Z uwagi na różnice występujace pomiędzy skórą kobiet, a skóra męską, ta druga powinna być też pielegnowana specjalnie ku temu przeznaczonymi kosmetykami. Powinny być też to również preparaty, które przede wszystkim: Skutecznie oczyszczają skórę, nie powodujac uszkodzenia płaszcza hydrolipidowego, Działają kojąco, uspokajająco oraz łagodząco na podrażnioną skórę, Nawilżają oraz przyspieszają regenerację naskórka, Działaja przeciwzmarszczkowo, regenerująco oraz wygładzająco, Poprawiają napięcie oraz sprężystość skóry. Terminem kosmetyki pielęgnacyjne określa się jedną z najważniejszych grup wyrobów kosmetycznych. Należą do niej produkty, których zadaniem może być utrzymanie w dobrym stanie zarówno skóry zdrowej, jak oraz skóry problemowej, często będącej na pograniczu zmian patologicznych i skóry starzejącej się. W celu ochrony oraz odpowiedniego traktowania skory przede wszystkim musisz się upewnić, że wybierasz produkty przeznaczone specjalnie dla Twojego typu skóry. Ludzka skóra sucha posiada odmienne potrzeby niż ludzka skora tlusta. Podczas codziennej toalety unikać należy wody, szczegolnie tej mocno chlorowanej, i kontaktu skóry z tradycyjnym mydłem, które może mocno wysuszać oraz tak wiec już pozbawioną wilgoci powłokę naskórka. Dla zachowania witalności skóry twarzy oraz ciała trzeba przede wszystkim unikać słońca oraz wizyt w solarium albo skoro nie można zrezygnować z brązowej opalenizny oraz kąpieli słonecznych, przynajmniej ograniczać je do minimum. Promieniowanie UVA oraz UVB przyspiesza dodatkowo proces starzenia się cery. Osoby z suchą skórą powinny bezwzględnie zapomnieć o wszelkiego rodzaju maseczkach ściągających i gruboziarnistym peelingu, preparaty te powinny jedynie doraźnie poprawić koloryt skóry, jednakże bystro spowodują dodatkowe przesuszenie. Peeling drobnoziarnisty, ze specjalnym przeznaczeniem dla cery suchej powinny (z umiarem) wykorzystywać te osoby, u ktorych suchość skóry uwarunkowana może być genetycznie oraz objawia się nadmiernym rogowaceniem naskórka. Z kosmetyczki należy bezwzględnie wyeliminować preparaty na bazie alkoholu, substancja ta powoduje znaczna utratę wilgotności oraz przesuszenie, ludzka skora staje się wciąż jeszcze bardziej szorstka oraz pomarszczona. Powinnaś wzmacniać oraz pomagać jej w zachowaniu prawidłowej bariery ochronnej jaką może być płaszcz wodno-lipidowy pozwalający utrzymać właściwy poziom nawilżenia. Ludzka skóra na twarzy w mroźne dni narażona może być na silne oraz bezpośrednie działanie wiatru oraz mrozu, i dlatego podstawowym kosmetykiem na tę porę roku może być krem ochronny . Wizerunek może być jedyną częścia naszego ciala, której nie osłaniamy zimą. A przecież może być bardziej uboga w tkankę tłuszczową niż nasze ciało. I dlatego tak ważne jest, by regularnie wspomagać jej regenerację, by mogła przyjąć oraz zaabsorbować jak najwięcej składników z aplikowanych kremow czy może masek. W przypadku przesuszenia oraz uczucia ściągnięcia skóry działaj tak, by jak najszybciej odbudować mikrouszkodzenia powstale w płaszczu ochronnym skóry. Najlepiej sprawdzą się kosmetyki zawierające lipidy oraz ceramidy. Te pierwsze pełnia rolę cegiełek, z których złożona może być skóra. Ceramidy z kolei funkcjonują jak cement oraz spoiwo międzykomórkowe. I dlatego zwroć uwagę na kremy zawierające wosk pszczeli, witaminy A oraz E, olej jojoba, avocado, z kielków pszenicy, migdałowy, macadamia, a również masło shea, ktore może być także naturalnym filtrem UV. Głównie takie składniki aktywne powinny występować w Twoim „zimowym’ kremie, balsamie do ciała, preparacie do kąpieli czy może kremie do rak. Ceramidy nie jedynie wzmacniaja warstwę ochronną skóry ale także zamykają łuski włosów, poprzez co odbudowują ich strukturę, nadają połysk, decyduja o ich nawilżeniu, elastyczności, sprężystości a również zwiększają odporność na promieniowanie UV oraz wolne rodniki. Podczas kąpieli zamiast zwykłego mydła powinno się używać łagodnych preparatow, zawierających np. naturalne olejki. Kosmetyki te nie jedynie nawilżają skórę podczas mycia, ale także pomagają w zrelaksowaniu się. Niektóre części składowej twarzy (okolice oczu, ust, itp.) mają szczególnie cienką, delikatną skórę. Potrzebują one specjalnej pielęgnacji, zwlaszcza wokół oczu oraz warg. Te obszary twarzy sa bardziej wrażliwe oraz wymagają szczególnej uwagi. Osoby posiadajace atopową skóre muszą uważać na alergeny środowiskowe, a również czynniki zewnetrzne, takie jak zmiany temperatury. Ponadto muszą one uważać na alergeny pokarmowe. Typowym objawem atopowej skory może być silne swędzenie, pieczenie oraz łuszczenie się skóry. Obszary, w obrębie ktorych najczęściej zlokalizowane są zmiany to również kolana i lokcie. Niekiedy zmiany te obejmują duża powierzchnię skóry. Stwierdzono, że w połaczeniu z atopia skóry często występują objawy takie jak katar sienny, zapalenie spojowek czy może astma. Wbrew obiegowym opiniom, rolą kosmetyku nawilżającego nie może być wprowadzanie w skórę wody, ale jedynie ograniczanie jej ucieczki ze skory. Najefektywniejszą metodą nawilżania skóry może być wzmacnianie barier hamujących utratę wody. I dlatego dobry kosmetyk nawilżający powinien: Tworzyć na powierzchni skóry lipidową warstwe okluzyjną, utrudniającą odparowanie wody. Warstwa ta powinna mieć własności zbliżone do sebum, a jednocześnie nie powinna w widoczny sposób natluszczać skóry czy może zwiększać jej połysku. Pozostawiać na powierzchni skóry substancje higroskopijne, umożliwiające powstanie na niej cienkiego filmu, zawierającego powyżej 10% wilgoci. Film ów powinien być też trwały oraz odporny na wysychanie. Wzmacniać lipidowe bariery warstwy rogowej naskórka – kosmetyk powinien zawierać substancje tłuszczowe o zdolnościach wnikania do cementu międzykomórkowego oraz uzupełniania brakujących lipidów. Uzupełniać substancje higroskopijne, znajdujące się w obszarach wodnych w głebi warstwy rogowej. Powinny one mieć zdolność wnikania do cementu miedzykomórkowego oraz wbudowywania się struktury martwych komorek naskórka. Oprócz owych czterech działań, kosmetyk nawilżający może dodatkowo działać na ,,wyższym” poziomie – poprzez regulację procesów zachodzacych w warstwie podstawnej naskórka może wpływać na tworzenie ,,nowych”, prawidlowo ukształtowanych struktur barierowych. W przypadku dzieci dolegliwość ta znana może być jako „wyprysk dzieciecy”. Z reguły zmiany widoczne są na twarzy, a szczególnie w obrębie policzkow. Jeśli zauważylaś, że twoje dziecko posiada kłopot z atopią skóry, staraj się je uchronić od drapania. Ponadto stosuj na skórę dziecka mocno nawilżające oraz natłuszczajace preparaty. Wybieraj jedynie te przeznaczone do tego typu skóry. Działaja one przeciw świądowi oraz nie posiadają w składzie substancji zapachowych. Do demakijażu oraz usuwaniu zanieczyszczeą z powierzchni twarzy warto wykorzystywać łagodne mleczka kosmetyczne, np. na bazie wody termalnej. Dostepne są również żele myjące, jednakże niektore z nich maja wlaściwości ściągające, i dlatego nie są polecane dla tego typu cery. Nastepny krok w usuwaniu zanieczyszczeą to również tonizacja, dopuszczalne może być stosowanie jedynie preparatów bezalkoholowych. Po dokładnym oczyszczeniu cery należy zaaplikować odpowiednio dobrany krem, najlepiej odżywczy oraz nawilżajacy i regenerujący. Ważne jest, by kosmetyki te posiadały w swoim składzie aktywne substancje odżywcze oraz regeneracyjne, które pozwolą odbudować podniszczony płaszcz hydrolipidowy, witaminy: A (regenerująca naskórek oraz zmniejszająca zrogowacenia), rewitalizująca witamina C, i wit. E, która chroni przed wpływem szkodliwych czynników zewnętrznych. Substancje uzupełniajace niedobory wody w tkance skóry, takie jak sole mineralne, sole kwasu mlekowego czy może lipidy oraz ceramidy pozwalające odbudować warstwę ochronną skóry są cennym komponentem preparatów kosmetycznych. Ludzka skóra poprzez cały rok wymaga starannej pielegnacji, jednakże o tej porze roku poświecamy jej z reguly wiecej uwagi. W okresie przesilenia wiosennego potrzebuje ona nie jedynie kosmetyków likwidujących zimowe przemeczenie, ale również przygotowujących ją do nadejścia lata. Przy temperaturze poniżej 10 st. C pory obkurczają się, mniej się pocimy, ale gruczoły łojowe nie zapewniają odpowiedniego jej natluszczenia. Zmniejsza się płaszcz lipidowy skóry, stanowiący jej naturalną barierę ochronną przed czynnikami zewnętrznymi. Również suche powietrze spowodowane działaniem centralnego ogrzewania otaczające nas w pomieszczeniach, w których przebywamy, pozbawia skórę wilgoci. Zima to również także czas diety bogatej w tluszcze oraz węglowodany, a ubogiej w witaminy oraz mikroelementy, co nie może być obojętne dla naszego organizmu, w tym także skóry. Wszystkie te czynniki sprawiają, że po zimie wygląda ona szaro, może być zwiotczała, zmęczona, szorstka, niedotleniona. Z tego również powodu jesteśmy w stanie szczególnie wiosną ludzka skóra potrzebuje wielu składników odżywczych zapewniających jej odnowe oraz rewitalizacje. Ludzka skóra sucha to również taka ktora charakteryzuje niska zawartość wody w naskórku. Woda decydująca o stopniu nawilżenia skóry pochodzi ze skóry właściwej. W wyniku różnicy ciśnień osmotycznych przechodzi z dołu do naskórka, nawilżajac jego oraz kolejno odparowuje do środowiska. Proces takiej przeznaskórkowej utraty wody nazywamy mianem TEWL. Poziom nawilżenia skóry warunkuja dwa zjawiska: odparowanie wody z naskórka i zdolność naskórka do jej zatrzymania. Nie posiada miary, którą można by było określić właściwy poziom nawilżenia. Na pewno najlepiej są nawilżone najgłębsze warstwy skóry a w miarę przesuwania się komórek ku powierzchni maleje zawartość wody. Przy niskiej zawartości wody białko zwane α-keratyną przekształca się w postać β, ktora charakteryzuje się dużą kruchością. Widocznym efektem tego zjawiska może być kruchość skóry, spadek elastyczności w wyniku czego ludzka skóra staje sie mniej odporna na urazy mechaniczne, a w skrajnych przypadkach powinny na niej powstawać pęknięcia oraz rany. Pielęgnacja skóry emolientami powinna być też stosowana stale: nie można ograniczać jej jedynie do okresów nasilenia suchości skóry oraz zaostrzenia podrażnień. Musi być też prowadzona również zapobiegawczo, kiedy ludzka skóra powraca do równowagi. Osoby, które miały w dzieciństwie problemy z suchościa skóry powinny poprzez całe nasze życie używać do pielęgnacji emolientow. Ludzka skora może być organem pierwszego kontaktu naszego organizmu z otoczeniem. Może być największym organem zwykłego człowieka . Ludzka skóra znajduje się pod ciągłym wpływem czynnikow zewnetrznych , jak: zanieczyszczenia środowiska , promieniowanie UV , bakterie , środki chemiczne czynniki klimatyczne itd.Główną rolą skóry może być funkcja barierowa. Pomocny może być w tym m.in. tzw.”plaszcz kwasowy” – odczyn pH skóry wynosi 4,5-6,5. Budowa skóry może być warstwowa (idąc od powierzchni) ,najbardziej zewnętrzna to również warstwa rogowa , następnie „cement” międzykomórkowy , warstwa ziarnista , warstwa kolczysta , warstwa podstawowa oraz ludzka skóra właściwa. W uproszczeniu ludzka skóra składa się z dwóch podstawowych warstw :naskorka oraz skóry właściwej. Komorki naskorka podlegają procesowi keratynizacji. Może być to również ciągły proces migracji komórek z warstwy podstawowej do warstwy rogowej. W ów sposób naskorek odnawia sie średnio co 26 dni. Komórki warstwy rogowej skóry spojone sa tzw. „cementem” lipidowym , który nadaje skórze elastyczność oraz utrzymuje optymalny poziom nawilżenia. W uproszczeniu ludzka skora właściwa posiada strukturę żelowa mukopolisacharydu , podtrzymywaną poprzez włókna kolagenowe oraz mniej liczne włókna elastyny. Pielęgnacja skóry może być niezbędna dla zachowania jej zdrowia oraz prawidłowego funkcjonowania. Ludzka skóra przede wszystkim potrzebuje pielęgnacji podstawowej , która zabezpiecza ją przed skutkami stresu środowiska. Ludzka skóra normalna sprawia wrażenie matowej, ponieważ nie produkuje nadmiaru wydzieliny łojowej, a pory są właściwie niewidoczne. Może być bardzo dobrze nawilżona, delikatna, gładka oraz dość cienka. Kolor cery normalnej zależy nie jedynie od ilości barwnika (melaniny) zawartej w skórze, ale również od grubości naskórka. Obok podstawowej pielegnacji jaką może być oczyszczanie skóry oraz stosowanie kremu, warto pamiętać o partiach ciała najbardziej narażonych na utratę wilgoci  okolice oczu, szyja oraz dekolt to również newralgiczne miejsca, które najszybciej podlegają starzeniu sie, i dlatego również można dodatkowo zaopatrzyć się w preparaty o silniejszym działaniu nawilżajacym oraz odżywczym przeznaczonym szczegolnie na wspomniane partie ciała. Ponad zasadnicza pielegnacje uzupełnić można codzienny rytual w nawilżanie woda termalną w sprayu i kosmetyki pielęgnacyjne na bazie wody źródlanej. Wyjątkowo wrażliwa cera powinna być też traktowana jedynie preparatami dermatologicznymi, o właściwym dla skory ph (zbliżone do 5,5), odczyn ów także posiada znaczenie w przypadku suchej powloki ciala. Wspomniane zabiegi pozwolą zmniejszyć ryzyko występowania stanów zapalnych oraz ostrych podrażnień. Systematyczna pielegnacja – rano oraz wieczorem – zredukuje napięcie naskórka oraz zlikwiduje uporczywe pieczenie przesuszonej skóry. Pod względem mechanizmu działania nawilżającego, składniki kosmetyków można podzielić na lipofilowe oraz hydrofilowe. Własności lipofilowe wykazuje szereg substancji tluszczowych (lipidów) oraz węglowodorów, które nie przyciągają wody oraz nie mieszają się z nią, ich jedyna funkcją może być tworzenie barier nieprzenikliwych dla wody. Są to również zatem składniki typowo barierowe, ,,odpychające” wodę oraz utrudniające jej migrację. Wiosenne preparaty kosmetyczne powinny zawierać wyselekcjonowane surowce, które nie jedynie nawilżają skórę, ale także doskonale ją pielęgnują. W tym okresie ludzka skóra potrzebuje bowiem w dużych ilościach substancji aktywnych, takich jak witaminy, prowitaminy, mikroelementy, aminokwasy, fitosterole czy może również hormony, ktore powinny wywierać korzystny wplyw na procesy metaboliczne jej komorek. Niezwykle ważną sprawą przy pielęgnacji skóry może być określenie jej typu. Żaden, także najlepszy krem nie zadziała, skoro będzie źle dobrany. Wygląd zewnętrzny naszej skóry warunkuje dużo czynnikow, ktore należy uwzglednić w prawidłowej ocenie. Na wygląd skóry składa się karnacja, czyli odcień, rzeźba, elastyczność oraz napięcie, a również jej nawilżenie oraz natłuszczenie. Cechy te można sprawdzić za pomocą wielu narzędzi, jednak, skoro nie mamy do nich dostępu niezwykle ważna może być obserwacja skóry. Karnacja może być związana z obecnością barwnika, ukrwieniem oraz zabarwieniem wlaściwym naskórka. Określenie typu karnacji, i reakcji skóry na działanie słońca pozwala nam zaliczyć ją do jednego z IV fototypów skórnych, których określenie warunkuje prawidłowa pielęgnację przeciwsłoneczna. Im ludzka skora ciemniejsza, tym wykazuje mniejszą wrażliwość na działanie słońca. Najwrażliwszy może być typ I, celtycki charakterystyczny dla osób o rudym kolorze włosów, jasnej skorze, najczęściej z piegami, oraz przeważnie niebieskimi albo zielonymi oczami. ów typ skóry łatwo ulega poparzeniu oraz właściwie się nie opala albo opala sie delikatnie. Osoby o fototypie celtyckim nie powinny korzystać z solarium, z kolei na plaży powinny chronić skórę wysokim filtrem, na pewno powyżej SPF 30. Wiosennej dbałości wymaga każda cera, bez względu na wiek. Zimą narażona może być ona bowiem na działanie wielu niekorzystnych czynników. Przyczyną wysuszenia skóry po zimie powinny być też niskie temperatury powietrza. Dla zachowania zdrowego wyglądu nieodzowne są witaminy oraz ich prekursory, biorące udział we wszystkich podstawowych procesach organizmu, umożliwiając jego prawidłowe funkcjonowanie. Z punktu widzenia kosmetycznego interesujące może być nie jedynie ich działanie biologiczne, ale również fizjologiczne. Preparaty pielegnacyjne powinny zatem zawierać szczególnie potrzebne w tym okresie witaminy A, E, C, i D-pantenol. Wykazują one wielokierunkowe działanie jako środki regenerujące, nawilżajace, uelastyczniające, regulujace procesy keratynizacji naskórka, blokujące powstawanie szkodliwych związków w skórze. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na fakt, że chociaż witaminy dostarczane w preparatach kosmetycznych, powinny skutecznie spelniać swoja rolę, to rownież jednakże celowe wydaje się wspomaganie ich działania także od wewnątrz poprzez stosowanie preparatów doustnych zawierających je w swoim składzie. Mówimy o tak zwanym zjawisku suplementacji  na przykład połączonym działaniu witamin A oraz E stosowanych zarowno w kremach pielęgnacyjnych, jak oraz w preparatach farmaceutycznych. Przy odpowiednim doborze steżeń witamin w obu formach istnieje możliwość uzyskania przedłużonego ich działania. Drugą grupe stanowią substancje higroskopijne. Sa one rozpuszczalne w wodzie, przyciągają ja z najbliższego otoczenia oraz nie pozwalają jej migrować, a zatem w specyficzny sposób utrzymują wilgoć. Zarówno składniki lipofilowe, jak oraz hydrofilowe powinny działać zarowno na powierzchni skóry, jak oraz wewnątrz warstwy rogowej. Ludzka skóra sucha charakteryzuje się nierównościa powierzchni, w wyniku tej nierowności może być matowa. Nierówności te spowodowane są nagromadzeniem na powierzchni naskórka większej ilości komórek suchej warstwy rogowej. Czesto posiada jasnoblady kolor, czesto z odcieniem różowym które są wynikiem prześwitywania naczyń poprzez cienki naskórek. W skrajnych przypadkach pojawiają się na niej bialawe łuki, nadżerki, szczeliny oraz pekniecia. W dotyku może być szorstka, łuszczącą sie. Osoby z tym typem skóry skarżą się na poczucie ściągnięcia, mrowienia a także świądu. W przypadku skory suchej, należy pamietać że istnieje szereg czynników nasilających suchość skóry. Promieniowanie słoneczne, niska wilgotność środowiska, czyli suche powietrze, mroźne powietrze, i niewłaściwa pielęgnacja, i czynności domowe narażające na kontakt z detergentami nasilają dyfuzję przeznaskórkową, a tym samym ilość parującej wody, efektem czego może być suchość skóry. Ważnym warunkiem w pielęgnacji może być zatem unikanie czynników zaostrzających suchość, w tym przede wszystkim środków powierzchowno-czynnych używanych do mycia. Substancje pozostające na powierzchni skory tworzą zewnętrzną warstwę barierową. Powinny zostać łatwo usunięte, np. podczas zwykłego mycia. I dlatego warstwa ta wymaga częstego odnawiania. Stosowanie dużej ilości wyłacznie tłuszczowych składników ochronnych (okluzyjnych) nie może być korzystne, ze względu na możliwość powstawania nieprzepuszczalnej warstwy (ciągły film okluzyjny), całkowicie odcinającej skóre od otoczenia. Ciągły film okluzyjny powoduje pełne zahamowanie utraty wody poprzez naskórek oraz w rezultacie ilość wody w warstwie rogowej wzrasta. Nadmierne nawilżenie warstwy rogowej prowadzi do wyksztalcenia niewlaściwych barier w skórze. Po usunięciu warstwy okluzyjnej, nieprawidłowo zbudowane struktury warstwy rogowej naskórka jedynie w niewielkim stopniu hamuja ucieczkę wody oraz bystro dochodzi do nadmiernego wysuszenia skóry. Może być to również przyczyna, dla której w nowoczesnej kosmetologii nie stosuje się ,,tlustych” kremów na noc. Doskonalymi preparatami w okresie wiosennym są również są kosmetyki dotleniające, w ktorych często wykorzystuje się koenzym Q10 zwany rownież eliksirem młodości. Związek ów obecny w każdej żywej komórce naszego organizmu, może być jednym z silników komórek. Dostarczając energii, wpływa na przyspieszenie metabolizmu komórkowego i polepsza ich dotlenienie. Uaktywniając procesy komórkowe, poprawia elastyczność skóry, wygładza zmarszczki, przywraca cerze ładny koloryt. Chętnie wykorzystuje się jego w preparatach kosmetycznych wspólnie z witaminą C, ponieważ połączenie to również powoduje wzmocnienie działania dotleniającego skórę oraz eliminującego z niej substancje szkodliwe obu związków. Typ II to również typ północnoeuropejski: jasna karnacja ze skłonnościa do występowania piegów; oczy nasze są zwykle niebieskie, zielone albo szare, włosy w odcieniu jasnego albo ciemnego blondu. Cechą tego fototypu może być to, że niewielka dawka słońca powoduje zaczerwienienie skóry, która pod wpływem wielu krótkich seansów brązowieje. Przy tym typie skóry należy ostrożnie dawkować kapiele słoneczne, by uniknąć poparzeń. Zalecany filtr: SPF 15-30. Typ III, to również typ środkowoeuropejski: karnacja lekko śniada; włosy w odcieniu ciemnego blond albo brązowe; oczy nasze szare, piwne oraz brazowe, również niebieskie. Ludzka skóra osoby o tym fototypie bystro brązowieje pod wpływem słońca oraz rzadko ulega poparzeniom. Zalecany faktor ochronny: 6-15. IV typ południowoeuropejski charakteryzuje karnacja typowo śniada; włosy naturalnie ciemne; oczy nasze w kolorze intensywnego brązu. Piegi u osób o tym typie skóry nigdy nie występuja. Cechą charakterystyczną tego fototypu może być duża odporność na oparzenia. Zalecany faktor ochronny: 4-10 Ważną sprawą przy pielęgnacji skory może być określenie jej typu. Każdy rodzaj skóry wymaga innego sposobu pielęgnacji, dla każdego rodzaju potrzebne są nieco odmienne zabiegi pielęgnacyjne oraz odmienne kosmetyki oraz jedynie prawidlowo dobrany program pielęgnacyjny zapewni naszej skórze komfort i młody oraz zdrowy wygląd. W recepturach preparatów kosmetycznych na wiosnę powinny pojawić się rownież substancje mocno nawilżające, takie jak proteiny jedwabne, kolagen, elastyna, kwas hialuronowy, algi morskie, alantoina czy może rownież ekstrakty roślinne, na przykład aloes, oczar wirginijski, ogórek, rumianek. Normalna ludzka skora może być nieprzepuszczalna dla światla oraz nie prześwitują poprzez nią naczynia krwionośne. Cera ta może być skórą idealną. W przypadku tego typu cery najczęściej popelnianym błędem pielęgnacyjnym może być po prostu brak pielęgnacji. Ludzka skóra mężczyzny różni się od skóry kobiety głównie ze względu na różnice w gospodarkach hormonalnych obydwu plci. Przede wszystkim ludzka skóra mężczyzny może być o około 20% grubsza od kobiecej oraz wydziela dwa razy więcej sebum, poprzez co szybciej się przetłuszcza, ale może być również bardziej odporna na niekorzystne działanie warunkow atmosferycznych (wiatr, mróz, słońce). Grubsza ludzka skóra lepiej zatrzymuje wilgoć, zawiera więcej kolagenu oraz elastyny, dzięki czemu wolniej się starzeje, ale sam jeden proces starzenia postępuje gwałtowniej – zmarszczki u mężczyzn są dużo głębsze niż u kobiet. Ludzka skóra męska posiada również więcej, niż ludzka skóra kobieca, wlókien mięśniowych, poprzez co może być mniej wrażliwa na dotyk ale codzienne usuwanie zarostu powoduje jej wysuszanie oraz podrażnianie. Golenie narusza warstwe ochronną skóry, oraz sprawia, że staje sie ona sucha, napięta, bardziej wrażliwa oraz skłonna do luszczenia się. Istotnym składnikiem preparatów regeneracyjnych, które powinniśmy stosować w okresie wiosennym są flawonoidy oraz fitohormony. Opóźniają one procesy starzenia skóry, stymulują regenerację oraz rewitalizację naskorka, poprawiają ukrwienie komórek skóry, podnoszą poziom jej nawilżenia, zwiększają napięcie oraz elastyczność, działaja przeciwzmarszczkowo. Przeznaczone są dla skóry dojrzałej, o obniżonej elastyczności, ze skłonnością do przesuszenia naskórka. Po ich zastosowaniu ludzka skóra staje się gładka, odpowiednio napięta, o ładnym zdrowym kolorycie. Znajdziemy je pomiędzy innymi w koniczynie, soi, chmielu, zielonej herbacie, pestkach winogron, miłorzębie japońskim, żeń-szeniu. Niezależnie od tego, jaki preparat wybierzemy, warunkiem jego skuteczności może być umożliwienie transportu substancji biologicznie aktywnych w nim zawartych w głąb skóry. Należy zatem pamiętać, że podstawowym zabiegiem wspomagającym oraz przydatnym w wiosennej odnowie skóry są peelingi powodujace złuszczenie warstwy rogowej naskorka. Dobór ich w dużym stopniu zależy od rodzaju cery. Do cery suchej, wrażliwej odpowiednie będą delikatne preparaty typu enzymatycznego, natomiast dla mieszanej oraz łojotokowej kosmetyki zawierające drobnoziarniste substancje ścierające, np. rozdrobnione łupiny orzechów, pestek brzoskwiń, migdałów itp. Można stosować także maseczki typu peel-off, zasychające na skórze w postaci przezroczystej błony, która następnie w całości się usuwa. Wymienione preparaty powodują delikatne oczyszczenie skóry z martwych komórek, pozostawiając ją gładka oraz miękką. Rozluźnianie warstwy rogowej toruje droge składnikom aktywnym, co sprzyja lepszemu przenikaniu owych substancji. Należy pamiętać również, że także w chłodne wciaż jeszcze wiosenne dni, podobnie jak w okresie zimy, należy zabezpieczyć skóre przed działaniem promieni słonecznych. Duża sekcja obecnie produkowanych kosmetyków pielegnacyjnych codziennego użytku zawiera w składzie recepturalnym filtry promieniochronne, ktore w tym okresie w wystarczający sposób zabezpieczają naszą skórę.

Występujące typy cery i ich krótka charakterystyka

Posted on

Jest kilka typów skóry które można opisać jako typowe charakteryzujące się różnym wiekiem oraz stanem nawilżenia i skłonnością do zmian chorobowych. Opiszemy tutaj te różne rodzaje wg. naszej typologii. Zaznaczmy z góry, że nie jest to opracowanie naukowe tylko krótki rys najistotniejszych typów i różnic w morfologii i anatomii skóry. Pielęgnacja cery może być niezwykle ważną sprawą, nie jedynie dla dziewczyn planujących wykonywać zawód modelki, ale dla wszystkich, które chcą ładnie wyglądać. Dlaczego może być to również tak ważne? Otoż pielegnacja skóry wiec już od najmłodszych lat spowoduje, że w przyszłości Twoja ludzka skóra będzie się wolniej starzeć, a zmarszczki staną się mniej widoczne. Nie mniej jednak nie wystarczy kupić sobie krem, tonik oraz odmienne kosmetyki. Może być to również konieczne, ale pamiętaj, że powinny być też one dobrane do Twojego rodzaju cery. Cera może być to również powierzchnia skory twarzy. Wyróżniamy cztery podstawowe typy cer: normalna, sucha, tłusta oraz mieszana. Podział ów zależny może być od rozmieszczenia gruczołów łojowych w skórze, ich czynności i ich działania. Największe skupiska owych gruczołów znajdują się w okolicach: nosa, czola, brody, okolicy mostka, na plecach, niewielka ilość znajduje się wokół czerwieni warg. Nie wszystkie gruczoly wykazują taką samą aktywność. Najbardziej nasilone wydzielanie występuje w okolicach czola, nosa, a znacznie mniej na brodzie. Każda cera dostarcza jej właścicielowi innych problemów. Oprócz tego, że może być sucha czy może tłusta może być też trądzikowa, naczynkowa albo mieć tendencję do przesuszeń. Do pielęgnacji skóry należy zatem podchodzić indywidualnie. Przy doborze kosmetyku kierować się priorytetowymi jej cechami nie zapominajac nie mniej jednak o tym, by wybierane kosmetyki nie powodowały przesuszenia ani podrażnień. Rozróżniamy cztery podstawowe typy cer: normalna, sucha, tlusta oraz mieszana. Podział ów zależy od rozmieszczenia gruczołów łojowych (porów) w skórze, ich czynności i w konsekwencji ich działania. Gruczoły łojowe umiejscowione są w skórze w ścisłym związku z włosami a największe ich skupiska obserwuje się w następujących okolicach: nos, czoło, broda, okolica mostka, na plecach, niewielka ilość uchodzi wokół czerwieni warg. Nie wszystkie gruczoły wykazują taką sama aktywność. Najbardziej nasilone wydzielanie występuje w okolicach czoła, nosa a znacznie mniej na brodzie. Naturalnie nie u wszystkich osób produkcja łoju może być tak samo nasilona. Uzależniona może być ona od wieku, unaczynienia skory, wpływu hormonów oraz temperatury zewnętrznej. W okresie dojrzewania oraz podczas przekwitania wydzielanie łoju gwaltownie wzrasta w porównaniu z innymi okresami życia. Mineralokortykoidy oraz glikokortykoidy i androgeny zwiększają wydzielanie łoju. Zimno i niedostateczne ukrwienie nasilają wydalanie gruczołów łojowych. Każda cera, zarówno normalna, sucha, tlusta jak oraz mieszana może być też cerą naczyniową, może być też też cerą wrażliwą (lub także nadwrażliwą), cera tłusta albo mieszana w pewnych okresach życia może być też równocześnie cerą trądzikową, oraz wciąż jeszcze jeden typ cery – atroficzna, czyli cera przedwcześnie się starzejaca (najczęściej zdarza się ów przypadek u posiadaczy cery suchej, czasami normalnej).Dodatkowo występuje wciąż jeszcze cera zniszczona. Nie matujmy na siłe skóry mieszanej, bo może to również doprowadzić do odwodnienia oraz łuszczenia miejsc z tendencją do suchości. Lepszym rozwiązaniem będzie stosowanie żelu albo kremu o lekkiej konsystencji, który nie bedzie pozostawiał tlustej warstwy. Jako dodatkowy element warto zastosować maseczkę oczyszczającą na bazie zielonej glinki, która odblokuje pory oraz znormalizuje pracę gruczolów łojowych. Bardzo dobrze może być też stosować peeling mechaniczno – enzymatyczny za pomocą, którego w nieinwazyjny sposob zostaną zluszczone martwe skórki z przesuszonych partii twarzy, a poprzez dodatkowe pocieranie miejsc z tendencją do przetłuszczania oraz niedoskonałości zostaną złuszczone wszelkie niedoskonalości, odblokowane zasklepione pory oraz wyrównany koloryt skory. Stan naszej skóry zależy od: cech dziedzicznych, wieku, klimatu, środowiska, sposobu odżywiania, napiecia nerwowego, napromieniowania słonecznego i sposobu pielęgnacji. Każda cera może być też cera naczynkowa, może być też rownież cera wrażliwa. Cera tłusta albo mieszana w pewnym okresie życia może być też równocześnie cera trądzikową. Cera atroficzna czyli cera przedwcześnie sie starzejąca najcześciej zdarza się u posiadaczy cery suchej. Dodatkowo występuje wciaż jeszcze cera zniszczona. Odpowiednia pielegnacja skóry zależy od rodzaju cery. Często określenie rodzaju cery może wiązać się z pewnymi komplikacjami bo tak naprawde każdy z nas posiada inną skórę, odmienne problemy z nią zwiazane. Do pielęgnacji skóry należy zatem podchodzić indywidualnie, dobierać kosmetyki do swojego typu skory oraz potrzeb.

Cera normalna

Jest rożowa, bardzo dobrze napieta, gładka oraz jedrna. Nie widać na niej naczyń krwionośnych ani żadnych plam barwnikowych. Nie występuje też kłopot łuszczenia. ow rodzaj cery bardzo dobrze reaguje na warunki atmosferyczne i na wodę oraz mydło. Cera określana jako normalna rzadko występuje u osób dorosłych, taka skóre mają dzieci do okresu dojrzewania. Z wyglądu przypomina skóre dziecka- może być zaróżowiona, czysta, odpowiednio nawodniona, ukrwiona oraz odżywiona. Nie łuszczy się, bo nie może być odwodniona. Może być miękka oraz aksamitna. Bo gruczoły łojowe funkcjonują prawidłowo ludzka skóra taka nie świeci się. Może być doskonale napięta, idealnie gładka oraz elastyczna. Nie posiada zaskórników czy może rozszerzonych porów. Niewidoczne są naczynia krwionośne oraz plamy barwnikowe. Bardzo dobrze reaguje na czynniki atmosferyczne takie jak wiatr, słońce, mroz, wode oraz mydło. Charakteryzuje sie różowym kolorytem, może być gladka, jedrna, napięta, bardzo dobrze odżywiona oraz prawidłowo reaguje na czynniki atmosferyczne (wiatr, slońce, mróz) i na wode oraz mydlo. Niewidoczne są na niej naczynka krwionośne, czy może przebarwienia. Nie luszczy sie oraz nie występuja na niej zaskórniki. Niestety muszę Cie zmartwić – taka cera występuje jedynie u dzieci do okresu pokwitania. Cera normalna może być rzadko spotykana u osób doroslych, natomiast często występuje u dzieci. Cera ta może być gładka, matowa, zaróżowiona, jędrna, napięta, bez żadnych defektow, bardzo dobrze reaguje na wodę oraz mydło, odporna na warunki atmosferyczne, malo widoczne pory, niewidoczne naczynia krwionośne. Bardzo dobrze znosi zabiegi chemiczne, mechaniczne oraz fizykalne. Około 30 roku życia cera normalna przechodzi w cerę wrażliwą bądź suchą. W tym okresie uwidaczniają sie pierwsze oznaki starzenia się, powstają drobne zmarszczki. Po upływie kolejnych 15 – 20 lat cera przechodzi w cerę dojrzałą. Przy pielęgnacji cery normalnej najczęściej popelnianym błędem pielęgnacyjnym może być brak pielęgnacji. W przypadku samowystarczalnej skóry normalnej funkcje pielęgnacyjne bardzo dobrze spełniają: mydla przetłuszczone, klasyczne mydła dla dzieci, mydła wzbogacone olejami roślinnymi oraz lanoliną, które pomagają utrzymać skórę normalną w dobrym stanie. Cera normalna może być taką cerą, która nie wymaga specjalnego stosowania kosmetyków regeneracyjnych, które powinny zmienić jej naturalne funkcje. W tym celu zaleca się stosowanie kremow z filtrami przeciwslonecznymi zarówno latem jak oraz zima. Poprzez cały rok powinno się również stosować kremy nawilżające, które pełnią role podtrzymującą oraz ochronną. Celem pielęgnacji cery normalnej może być utrzymanie jej delikatnej równowagi, dobierając odpowiednie produkty oraz rodzaj pielęgnacji, by skory nie natłuszczać nadmiernie ani nie przesuszać. W młodości cera normalna nie wymaga specjalnych zabiegów czy może pielęgnacji. Naszym zadaniem może być jedynie dbanie, by najdłużej utrzymać ów stan oraz ze wszystkich sił chronić skórę przed starzeniem, odwodnieniem czy może naruszeniem jej równowagi. Nie wolno używać środkow mocno działających np. zawierających alkohol albo mocno zasadowych mydeł, bo powinny one podrażnić skórę oraz w rezultacie doprowadzić do jej wysuszenia albo przetłuszczania sie. Wizerunek należy myć oraz oczyszczać za pomocą łagodnych mleczek oraz żeli o neutralnym pH. Wskazane są również łagodne toniki bezalkoholowe oraz kremy nawilżające na dzień, powinny zawierać filtry ochronne przed promieniowaniem UV. Osoba o cerze normalnej nie powinna stosować tłustych kremow dopóki nie stanie się to również konieczne. Około trzydziestego roku życia ludzka skóra normalna zaczyna przeistaczać sie w cerę suchą. W tym okresie trzeba szczególnie dbać o jej nawilżenie, by nie dopuścić do przedwczesnego starzenia oraz powstawania zmarszczek. Wskazane są preparaty mocno nawilżające, nie jedynie kremy, ale również toniki, mleczka, maseczki oraz zabiegi w gabinetach kosmetycznych.

Cera odwodniona oraz sucha

Cera odwodniona może być skóra pozbawioną wody w naskórku, posiadającą uszkodzoną barierę naskórkową. Warstwa rogowa ulega uszkodzeniu najczęściej z powodu niewłaściwej pielęgnacji (agresywne preparaty z alkoholem), zbytniego odtłuszczania skory, nadto częstych zabiegow oczyszczających, leków oraz terapii przeciw-trądzikowych, nadto silnych kremow matujących, niewłaściwej ilości wypijanych plynów, przebywania w klimatyzowanym pomieszczeniu, niskich temperatur, opalania się na słońcu oraz korzystania z solarium, palenia papierosów, picia kawy oraz alkoholu. Cera sucha posiada jasny kolor może być cienka oraz posiada tendencje do rozszerzonych naczyń krwionośnych. Czesto pojawiaja się fałdy oraz cienkie linijne zmarszczki wokól oczu, ust oraz na szyi. Cera ta reaguje zaczerwienieniem na mydło, wodę i na czynniki pogodowe. Może być delikatna oraz latwo się łuszczy. Każdy kto posiada cerę sucha powinien unikać demakijażu skóry wodą oraz mydłem a również częstej ekspozycji na słońce. Zaleca się natomiast demakijaż mleczkiem odpowiednim do tego rodzaju cery, używamy toniku do cery suchej. Aplikujemy też krem pielęgnacyjno – regenerujący na twarz. Szczególną uwage należy zwrócić w okresie lata oraz zimy, i dlatego również latem pamiętajmy o kremach które ochronią skóre przed promieniowaniem UVA oraz UVB a zima przed dużym mrozem oraz wiatrem. Cera sucha posiada jasny kolor, może być cienka, mało elastyczna, gładka, posiada zweżone blisko niewidoczne pory, powinny na niej występować przebarwienia, pojawia się sieć rozszerzonych naczyń krwionośnych, można czasem powiedzieć, że prześwituje jak pergamin. Może sie luszczyć, reaguje zaczerwienieniem na mydło, wodę oraz warunki atmosferyczne. Sucha cera może być delikatna, przeważnie cienka oraz wrażliwa. Na skutek niedoczynności gruczolów łojowych i słabego nawilżenia łuszczy się, może być szorstka oraz napięta. Często widoczne są na niej rozszerzone naczynia krwionośne (teleangiektazje). Tkanka łączna u osób o skórze suchej może być przeważnie słaba, i dlatego wcześnie tworzą się zmarszczki. Zaniedbanie pielęgnacji takiej skóry może spowodować łupież, wyprysk oraz świad. Sucha cera starzeje się dosyć szybko. Pielęgnowana niewłaściwie stanie się cerą starczą. Więc już ok. 20 roku życia na twarzy powinny pojawić się pierwsze zmarszczki. Taka cera wymaga troskliwej pielęgnacji więc już w młodym wieku. Przekonanie, że wystarczy suchą cerę nawilżać z zewnątrz może być błędne. Prawidłowa pielęgnacja musi polegać na dostarczeniu skórze ceramidow, witamin , kwasu hialuronowego , mukopolisacharydów. Cera sucha może być cienka, jasnoróżowa, delikatna, gładka, mało elastyczna, posiada niewidoczne pory, gruczoly łojowe produkują oraz wydzielają niewielkie ilości sebum, naczynia krwionośne prześwitują, pojawiają sie przebarwienia, źle reaguje na czynniki atmosferyczne. wcześnie się starzeje, więc już około 20 roku życia można zaobserwować zmarszczki wokól oprawy oka. Suchość cery może być też wrodzona albo nabyta. Powodem nabytej suchości skóry może być też zła pielęgnacja, zły dobór kosmetyków, długie stosowanie preparatów złuszczających. Zaniedbanie tego typu skóry może spowodować łupież, wyprysk oraz świąd. Zła pielęgnacja cery suchej może prowadzić do nabawienia się cery starczej. Pielęgnację właściwą skóry suchej powinna się zaczać wiec już także około 20 roku życia. Cery tej nie wystarczy nawilżać z zewnątrz kremami, ponieważ może być to również uboga pielęgnacja. Skórze tej powinno dostarczać się ceramidow, witamin, NMF, kwasu hialuronowego, mukopolisacharydów. Kosmetyki przeznaczone do cery suchej musza mieć zdolność nie jedynie do dostarczania wilgoci ale również do zatrzymywania jej w skórze. Cera taka posiada tendencję do szybkiej utraty wody ze względu na brak płaszcza wodno-lipidowego oraz i dlatego również szybciej sie starzeje. Pielęgnowana niewłaściwie staje się cerą starcza. Około dwudziestego roku życia powinny pojawiać się pierwsze zmarszczki wokół oczu, ust oraz szyi, co wymaga podjęcia działań wiec już na początku ich występowania. Cera ta wymaga systematycznej pielegnacji. Cera sucha posiada jasny kolor, może być cienka , mało elastyczna, powinny na niej występować przebarwienia. Warstwa rogowa cery suchej może być cienka, odwodniona i odtłuszczona oraz i dlatego cera taka może być dość mocno przezroczysta, często z tendencją do rozszerzonych naczynek krwionośnych, które prześwituja poprzez skórę. Z powodu cienkiej warstwy ochronnej może być ona skłonna do podrażnień mrozem, słońcem, wiatrem, nadto wysoką albo niską temperaturą i silnymi preparatami kosmetycznymi. Łatwo czerwienieje, przebarwia sie oraz łuszczy a po umyciu wodą oraz mydlem daje uczucie silnego ściągania. Cera sucha posiada rownież swoje plusy w okresie pokwitania oraz wczesnej mlodości, bo nie dotykają jej problemy lojotokowe. Ludzka skóra sucha najszybciej ze wszystkich rodzajow cer starzeje się, a pielęgnowana niewłaściwie staje się cerą starcza. Okolo dwudziestego roku życia zaczynaja pojawiać sie zmarszczki wokół oczu, ust oraz szyi co wymaga podjęcia działania od początku ich wystepowania, ponieważ więc już w młodym wieku ludzka skóra taka staje się coraz cieńsza. Ludzka skóra może również stać się sucha po ukończeniu czterdziestego piątego roku życia, gdy to również w naskórku gwałtownie spada produkcja tłuszczów. Wraz z wiekiem suchość skóry może być coraz bardziej dokuczliwa, pojawia się świąd oraz pieczenie. Ponadto może być gładka, często pojawiają się na niej przebarwienia oraz naczyńka krwionośne. Posiada rownież sklonności do łuszczenia się, a również reaguje zaczerwienieniem na wszystkie czynniki atmosferyczne i na wodę oraz mydlo. Taka cera żwawo sie starzeje, a niewłaściwie pielęgnowana także u młodej osoby może stać cerą starczą. Więc już około dwudziestego roku życia ludzka skóra zaczyna robić się coraz cieńsza, wręcz pergaminowa, szybciej również pojawiają się na niej zmarszczki. Cera sucha wymaga od ich posiadaczek pielęgnacji więc już od wczesnej młodości. Duży wpływ na funkcjonowanie cery suchej posiada pora roku, w zimie oddaje ona wiecej wilgoci do otoczenia, do czego przyczynia sie powietrze wysuszone poprzez grzejniki. Natomiast latem ludzka skora może być wysuszona poprzez promienie słoneczne. Czynniki te powodują załamanie się bariery ochronnej, jaką może być płaszcz lipidowy, i zanik wody w skórze. Głównym problemem dotyczacym tej cery może być trudność w wyprodukowaniu adekwatnej ilości naturalnych tłuszczów poprzez skóre właściwą. Może być to również związane z pracą gruczołów łojowych, które wytwarzają nadto mało tłuszczu, koniecznego do utrzymania skóry w stanie wymaganej elastyczności. W zwiazku z tym niedobór tłuszczu przyczynia się do odwodnienia skóry, bo może być ona niedostatecznie osłonięta oraz stale traci wodę. Z wiekiem ów proces nasila się oraz ludzka skóra staje sie coraz bardziej wiotka. Przesuszenie skóry spowodowane może być wieloma czynnikami, w tym rownież dziedziczną skłonnościa. Poza genami, do powstania cery suchej przyczyniają sie zaburzenia hormonalne, przebywanie na dworze, na słońcu, wietrze oraz mrozie albo w pomieszczeniach klimatyzowanych czy może przegrzanych, stosowanie niewłaściwych kosmetyków i nadto wolna przemiana materii cery. Cera ta wymaga troskliwej pielęgnacji więc już w młodym wieku. Przekonanie, że wystarczy suchą cerę nawilżać z zewnątrz może być błędne. Skórze należy dostarczać ceramidów, witamin, NMF, kwasu hialuronowego, mukopolisacharydów. Należy stosować emulsje typu woda w oleju. Pielęgnacja cery suchej polegać powinna na wzmacnianiu oraz utrzymywaniu bariery ochronnej na powierzchni skory, czyli właściwym jej nawadnianiu, odżywianiu oraz natłuszczaniu. ważne może być również prawidlowe odżywianie, a szczególnie spożywanie sporej ilości witaminy A oraz picie dużej ilości płynów- wody mineralnej, sokow warzywnych oraz owocowych. Kosmetyki do cery suchej musza dostarczać wilgoci, ale również mieć zdolność do zatrzymania jej w skórze. W nowoczesnej kosmetyce zaleca się preparaty kosmetyczne zawierające substancje nawilżające, majace zdolność nawodnienia skory oraz utrzymania tego stanu poprzez dłuższy czas.

Cera tlusta

Pory są otwarte oraz i dlatego ludzka skóra może mieć wygląd ziemisty. Tłusta ludzka skóra może być mniej wrażliwa na słońce oraz wiatr, a jej zaletą może być to, że z wiekiem wydaje się ciagle miękka. Wymaga czestszego oczyszczania, ponieważ jej tłusta powierzchnia działa jak magnes dla brudu oraz może być pożywką dla trądziku. Oczyszczanie winno być też nie mniej jednak delikatne, by nie pobudzało gruczolów łojowych do zwiekszonego wydzielania. Cera tłusta charakteryzuje się zwiększonym wydzielaniem łoju i grubą warstwą rogową naskórka, poprzez co często posiada odcień szarawy albo żółtawy, a jej powierzchnia błyszczy sie, Widoczne są ujścia gruczołów łojowych w postaci rozszerzonych porów z zaskórnikami. Cera ta może być słabo ukrwiona, a łój skorny może być wydzielany w nadmiernej ilości. Cera tłusta posiada kolor szarożółty, zazwyczaj może być dość gruba, a jej powierzchnia błyszczaca. Na jej po wierzchni występują rozszerzone pory z zaskórnikami (widoczne gołym okiem male czarne punkty). Może być słabo ukrwiona, rano często blada, rzadko zdarzają się rozszerzone naczynka. Wadą są dosyć częste powikłania, tradzikowe i nieestetyczny wygląd. Zabiegi pielęgnacyjne tłustej skóry w młodym wieku to również oczyszczanie oraz nawilżanie i lagodzenie zmian. Pamiętajmy, że oczyszczanie to również zabieg trudny oraz może jego wykonywać jedynie kosmetyczka. Ważna może być też codzienna pielęgnacja domowa, odpowiednimi dla cery tłustej kosmetykami i przestrzeganie zasad higieny. Cera tłusta posiada kolor szarożółty, zazwyczaj może być dość gruba, a jej powierzchnia błyszcząca. Widoczne są na niej ujścia gruczołów lojowych w postaci rozszerzonych porów z zaskórnikami. Może być słabo ukrwiona, a łój skórny (wydzielina gruczolów łojowych) może być wydzielany w nadmiernej ilości. Bardzo dobrze reaguje na czynniki atmosferyczne, takie jak wiatr, zimno oraz slońce i na wodę oraz mydło. Przy pielęgnacji tłustej cery należy zwracać szczególną uwagę na zmniejszanie grubości warstwy rogowej, regulację funkcjonowania gruczołów łojowych, i poprawę ukrwienia skóry. Zabiegi pielęgnacyjne tłustej skóry w młodym wieku ograniczają się do zabiegów oczyszczania . Ważna może być też codzienna pielęgnacja domowa, odpowiednimi dla cery tłustej kosmetykami i przestrzeganie zasad higieny. Pomiędzy 25-30 rokiem życia, w zależności od stanu skóry, można wprowadzić zabiegi, które będą polegać na głębokim nawilżeniu oraz usprawnieniu mikrokrążenia, a zatem na dotlenieniu. Cera tłusta pojawia się zazwyczaj w okresie dojrzewania, gdy wzmaga się aktywność gruczołów wydzielania wewnętrznego oraz zewnetrznego. Ostatnio nie mniej jednak dermatolodzy obserwują, że zdarza się też u kobiet po czterdziestym roku życia. Prawdopodobnie mają na to również wpływ jakieś czynniki środowiskowe- dieta, zanieczyszczenia powietrza oraz wody, ciągły stres- wpływają niekorzystnie na funkcjonowanie skóry. Gruczoły łojowe stają się coraz bardziej wyczulone na hormony, reagują z nadwrażliwością prowadzaca do nadto szybkiej ich pracy. Charakteryzuje się szarożółtym kolorytem, może być dość gruba oraz błyszcząca na powierzchni, rano blada, ale bez widocznych naczyniek… Poza tym może być słabo ukrwiona oraz widać na niej rozszerzone pory i zaskórniki. ów rodzaj cery bardzo dobrze znosi czynniki atmosferyczne (wiatr, słonce, mróz) i wode oraz mydło. Cera ta może być najmniej wrażliwa, bardzo dobrze reaguje na czynniki atmosferyczne, takie jak wiatr, zimno oraz slońce i wode oraz mydło. Słaby wpływ na nią mają bodźce zewnętrzne, dużo silniejsze bodźce wewnętrzne, takie jak stres, zaburzenia hormonalne, napięcia nerwowe oraz zaburzenia układu trawiennego. Cera tłusta charakteryzuja się duża odpornością na czynniki chemiczne oraz środki higieniczne, dzięki czemu dość bardzo dobrze znosi kontakt z wodą oraz mydłami. Stosunkowo poźno rozpoczyna się proces jej starzenia. Zaletą tej cery może być też to, że w wieku starczym, czy może podeszłym, nie ulega patologicznemu wysuszeniu. Wadą są dość czeste powikłania trądzikowe oraz skłonność do tworzenia zmian zastoinowych i nieestetycznych, błyszczący wygląd. Wygląd cery tłustej poprawia się w miesiącach letnich, ze względu na uplynnienie loju pod wpływem ciepła, dzięki czemu, posiada ona łatwiejszą drogę wydostania się na zewnątrz, równomiernie pokrywa skórę oraz nie blokuje porów. Istnieją też przypadki cery tłustej przesuszonej z rozszerzonymi naczyńkami. Taka ludzka skóra przysparza dużo kłopotów oraz wymaga rozważnej pielęgnacji. Przyczyną kłopotów z cerą tłustą oraz łojotokiem są meskie hormony plciowe- androgeny, występujące rownież w niewielkich ilościach u kobiet, u większości osob nie chodzi o ich nadmiar, ale wrodzoną wrażliwość gruczołów łojowych na bodźce hormonalne. Pod wpływem ich intensywniej pracują , produkując nadwyżkę serum, czyli loju czego konsekwencją może być przetłuszczania sie skóry. Dość często lojotokowi towarzyszy trądzik, bo serum może rozmieszczać się po całej powierzchni skóry, powodujac jej świecenie, może również zalegać w gruczole zatkanym nie złuszczonymi komórkami naskórka, co powoduje tworzenia się zaskórników, czasem wokól nich wytwarza się odczyn zapalny oraz w wyniku zakażenia gruczołu bakteriami pojawia się ropna krosta. W tym przypadku dużo większe znaczenie mają czynniki wewnętrzne takie jak: napiecia nerwowe, zaburzenia trawiennego, zaburzenia hormonalne czy może stres. Proces starzenia się takiej skóry rozpoczyna się późno, a na starość nie ulega wysuszeniu. Niekorzystne w tym przypadku są dość częste powikłania trądzikowe (łojotok). Cera taka nie wystepuje w dzieciństwie. Typowe dla niej objawy zaczynają uwidaczniać się dopiero po okresie pokwitania (12 roku życia) oraz może być to rownież związane ze wzmożoną pracą hormonow i dojrzewaniem płciowym. Przy cerze tlustej główne może być odpowiednie jej oczyszczenie, by usunąć lój i zanieczyszczenia oraz nie dopuścić do zatkania porów. Oczyszczać wizerunek powinno sie dwa razy dziennie, a także częściej, jeśli istnieje taka potrzeba. Do oczyszczania twarzy używać trzeba łagodnie działających preparatów, przeznaczonych do cery tłustej. Najlepiej stosować preparaty myjace stosowane z wodą. Też istotne może być utrzymanie prawidłowego pH skory. Kremy do cery tłustej, nawilżające emulsje, ktore nawilżają, a jednocześnie nie zawierają tłuszczu. Odpowiednie sa też kremy oraz podklady matujące, ktore zapobiegają świeceniu twarzy poprzez hamowanie wydzielania łoju. Opalanie przy cerze tłustej może być wskazane, nie należy nie mniej jednak przesadzać z jego czasem oraz natężeniem. Slońce przy tej cerze nie powoduje tak szybkiego powstawania zmarszczek, jak przy cerze suchej. Nie mniej jednak także oraz w tym miejscu dbać należy, by ludzka skora nie byla odwodniona. Alternatywa tradycyjnego oczyszczania skóry może być też oczyszczanie ultradźwiękami- kawitacja. To również delikatniejszy zabieg polegający na złuszczaniu naskórka oraz głębokim oczyszczaniu porów za pomocą intensywnego pradu wody wtłaczanego do porów skóry wraz z fala ultradźwiękową. Ultradźwięki poza rozpuszczeniem wierzchniej warstwy naskórka umożliwiają również wprowadzanie w głab skóry substancji hamującej łojotok.

Cera wrażliwa
Cera wrażliwa to również pojęcie ogólne, które określa zmiany będące sumą działania wielu czynników zewnatrz- oraz wewnątrzpochodnych. Występuje ona często u kobiet, ktorych reakcje skórne zależą od cyklu miesiecznego oraz stanu emocjonalnego. Objawia się ona uczuciem pieczenia, ściągania, swędzenia, które wystepuje po myciu albo po stosowaniu niektorych kosmetyków. ów typ cery wiaże się rownież z nieprzystosowaniem skóry do zanieczyszczenia środowiska toksynami, jak też z nieprawidłowa pielęgnacją, tj. stosowaniem kosmetyków o wysokim stopniu aktywności (np.kremów z retinolem). Ogromny wpływ na uwrażliwienie posiada promieniowanie sloneczne naturalne oraz sztuczne (solaria), nieprawidlowa dieta, zanieczyszczenie pomieszczeń kurzem oraz pylem i brak ruchu. Spotyka się cerę wrażliwą nabytą albo uwarunkowaną genetycznie. Występuje ona często u kobiet, których reakcje skórne zależą od cyklu miesiączkowego oraz stanu emocjonalnego. Może być trudna w pielegnacji, występuje często w powiązaniu z cerą suchą, alergiczną oraz płytko unaczynioną. Ale może występować na bazie cery tłustej, mieszanej. Zazwyczaj posiada to również miejsce przy nieprawidłowej pielęgnacji owej cery, gdy poprzez preparaty odtłuszczające doszło do zakłócenia rownowagi w plaszczu wodno-lipidowym. Ludzka skóra wrażliwa objawia się uczuciem pieczenia, mrowienia, ściągania, świądu, który występuje po myciu wodą albo po stosowaniu niektórych kosmetyków. Charakteryzuje się rozszerzonymi naczyniami krwionośnymi, często zlewające się w rumień. Cera ta powinna być też pielęgnowana kosmetykami przeznaczonymi jedynie dla cery wrażliwej – nie zawierają one bowiem perfum ani konserwantów, które powinny uczulać. Przed zastosowaniem nowego kosmetyku bardzo dobrze może być wykonać próbę uczuleniową nakładajac jego odrobinę na skórę za ucho oraz sprawdzić, czy może po 24 godzinach nie wystapił odczyn alergiczny. Bardzo dobrze może być stosować kosmetyki jedynie z jednej serii. Wyróżniamy dwa rodzaje skóry wrażliwej: nabyta albo uwarunkowana genetycznie. ow typ często występuje u kobiet, których reakcje skórne zależą od cyklu miesiączkowego oraz stanu emocjonalnego. Często występuje w połaczeniu ze skórą suchą oraz może być trudna w pielęgnowaniu. Taka cera może być wrażliwa na dużo czynników; warunki atmosferyczne, wodę, kosmetyki itp. Nadwrażliwość powodowana może być również toksynami występującymi w środowisku albo stosowaniu preparatów kosmetycznych o nadto wysokim stopniu aktywności. Cera wrażliwa odznacza sie kilkoma charakterystycznymi cechami, tj. podrażnienia oraz zaczerwienienie, wyraźna reakcja na wplyw czynników zewnetrznych, uczucie napiecia, szorstkość oraz zaburzenia rogowacenia. Dotyczy to również wszystkich obszarów skóry: naczyń krwionośnych oraz limfatycznych, nerwów skórnych oraz gruczołów. Cera wrażliwa charakteryzuje się cienka skórą, z tendencją do podrażnień oraz pękających naczynek. Może występować w każdym wieku, produkuje mało tłuszczu, poprzez co posiada zachwiany plaszcz ochronny. Coraz dużo częściej spotyka się ow rodzaj cery, (wiąże sie to rownież przede wszystkim z obciążeniem środowiska naturalnego toksynami oraz z nieodpowiednią pielęgnacją, stosowaniem kosmetyków o wysokim stopniu aktywności, często niewłaściwych do danego typu cery oraz wieku). Spośród czynników środowiska naturalnego, nie jedynie toksyny mają negatywny wpływ na cerę. Są to rownież też zanieczyszczenie kurzem oraz pyłem, oddziaływanie włókien sztucznych na skórę, nieprawidlowe odżywianie się i brak ruchu. rzadko zdarzają sie wypryski, często bywa zaczerwieniona oraz podrażniona, łatwo ulega uczuleniom oraz wymaga starannej pielegnacji. Ludzka skóra wrażliwa źle reaguje na chlor zawarty w wodzie z kranu oraz w wodzie w basenach, mróz i ostre słońce bywają dla niej zabójcze. Występuje ona często u kobiet, których reakcje skórne zależa od cyklu miesiączkowego oraz stanu emocjonalnego. Może być trudna w pielegnacji, wystepuje często w powiazaniu z cerą sucha, alergiczną oraz płytko unaczynioną. Ludzka skóra wrażliwa objawia sie uczuciem pieczenia, mrowienia, ściągania, świądu, który wystepuje po umyciu woda albo po stosowaniu niektórych kosmetyków. Ogromny wpływ na cerę wrażliwą posiada nadmierna ilość promieni słonecznych, przegrzanie oraz suchość pomieszczeń i stres. Negatywnie na cerę wpływaja też toksyny, kurz i sztuczne włókna, nieprawidłowe odżywianie i brak ruchu. Przy pielęgnacji należy unikać środkow mocno pieniących się, zaleca się stosowanie kosmetykow pozbawionych konserwantów i sztucznych barwników. Kąpiele słoneczne powinny być też umiarkowane oraz koniecznie z użyciem kremow z filtrami słonecznymi. Ogromny wpływ posiada również słońce, solarium, przegrzanie, suchość pomieszczeń, w ktorych sie przebywa oraz stres. Spośród czynników środowiska naturalnego, oprocz toksyn, negatywny wpływ na cerę mają: kurz oraz pył, włókna sztuczne oddziałujace na skóre, nieprawidłowe odżywianie się i brak ruchu. Wszystkie te czynniki przyczyniają się do ubytku wilgoci oraz warstwy ochronnej tłuszczu. Kojące oraz ochronne kremy: Nawilżenie – tego wrażliwa ludzka skora potrzebuje przede wszystkim (im bowiem bardziej sucha, tym bardziej skłonna do podrażnień). Krem posiada również ukoić zaczerwienienia oraz odbudować uszkodzoną warstwe ochronną. Najbardziej pożądane składniki takiego kremu to również nawilżający kwas hialuronowy czy może uszczelniające naskórek ceramidy. Zaczerwienienia złagodza roślinne wyciągi z melisy, lipy, rumianku oraz woda termalna. Niewskazane są za to również mocno działajace preparaty z retinolem, kwasami owocowymi oraz dużą ilością witaminy C, bo podrażniają naskórek. Najbezpieczniejsze będa kosmetyki specjalnie przeznaczone do skóry wrażliwej.

Cera mieszana

Cera mieszana – spotykamy ją najczęściej. Pory czoła, nosa oraz brody sa zwykle większe niż pozostałej części składowej twarzy. ow rodzaj cery należy traktować jako dwa rodzaje skory, stosując odmienne sposoby pielegnacji w zależności od miejsca. Tłuste partie najcześciej uwidaczniają sie na brodzie, nosie oraz czole, podczas kiedy policzki są suche. Przy cerze mieszanej równocześnie występuje skłonność do łojotoku a również zaczerwienienia, podrażnienia i napięcie oraz pieczenie skóry co może być reakcją na wodę oraz mydło. Może być to również czesto występujący rodzaj cery, którego pielęgnacja wymaga dużo czasu oraz cierpliwości. Cera mieszana posiada cechy dwóch rodzajów cer. Jedne partie są suche, odmienne z kolei tłuste jednakże partie tłuste powinny przy cerze mieszanej nie mieć typowych cech cery tłustej. Zazwyczaj cera mieszana posiada pas tłusty, który charakteryzuje się rozszerzonymi porami oraz wzmożoną produkcją łoju. Jednakże pory nie są tak rozszerzone, a produkcja loju nie może być tak mocna jak w przypadku samej cery tłustej. Najcześciej partią tłusta może być środkowy pas: czolo, nos, broda. Partie boczne natomiast są suche, chociaż czasami można spotykać sytuację odwrotna. Pielęgnacja tego rodzaju cery może być specyficzna, bo należy postępować tak jak z dwoma rodzajami cery. Warto pamietać o regularnym stosowaniu maseczek odpowiednich do danej partii skóry może być ważne oraz wskazane. Charakteryzuje się tym, że posiada własności dwóch rodzajów skóry: suchej oraz tłustej (niektóre partie są suche, niektóre tłuste; na czole, nosie oraz brodzie cera może być też nierówna). Najcześciej pas środkowy (czoło, nos, broda), może być tłusty a policzki suche, chociaż można sie również spotkać z odwrotnym rozmieszczeniem. Pielęgnacja tego typu cery może być dość pracochłonna, bo należy postępować z nia tak jak z dwoma rodzajami skóry. Przy tego typu cerze wystepuje zarówno skłonność do lojotoku, jak oraz podrażnienia zwiazane z dzialaniem czynników atmosferycznych, wody czy może mydła. Poza tym pojawia się również nieprzyjemne uczucie napięcia. Cera mieszana może być utworzona z cery tłustej oraz suchej. Tzw. strefa T czyli czoło, nos, broda to również cera tłusta, natomiast policzki należą do cery suchej. Strefa T może być błyszcząca, gruba, wolno się starzeje, bardzo dobrze reaguje na warunki atmosferyczne. Natomiast policzki posiadają cechy cery suchej. Cera ta może być trudna w pielegnacji, ponieważ mamy w tym miejscu do czynienia z dwoma rodzajami cer oraz każda z owych cer może być calkowicie inna. Każda cera, zarówno normalna, sucha, tłusta, jak oraz mieszana, może wykazywać cechy cery naczynkowej albo wrażliwej (nawet nadwrażliwej). Cera tłusta albo mieszana w pewnych okresach życia może być też rownocześnie cerą tradzikowa. Istnieje wciaż jeszcze jeden typ cery – atroficzna – może być to również cera przedwcześnie się starzejąca, która najcześciej pojawia się u posiadaczy cery suchej, rzadziej normalnej. Dodatkowo wystepuje wciąż jeszcze cera zniszczona. Opisuję je, abyś wiedziała, że twój rodzaj skóry może łaczyć się z różnymi problemami, charakterystycznych dla poszczególnych typów cery. Dzieje sie to również nie mniej jednak rzadko (oprócz trądziku) izdarza sie głównie osobom starszym. Skoro nie mniej jednak rozpoznasz u siebie któryś zwyżej wymienionych objawów, skonsultuj sie niezwłocznie z dermatologiem. Posiadaczki tego typu cery powinny dbać o to również by utrzymać właściwy poziom lipidów na skroniach oraz policzkach, a również przeciwdziałać błyszczeniu się strefy T. Do mycia twarzy najlepiej używać kosmetyków przeznaczonych do cery wrażliwej. Do pielęgnacji cery mieszanej niestety nie wystarczy jedynie jeden krem. Powinnyśmy zaopatrzyć sie w dwa osobne kremy, jeden do skroni oraz policzkow o lekkiej konsystencji, a drugi do strefy T, który będzie zweżał pory oraz redukował wydzielanie sebum. Raz na pewien czas należy takiej cerze zaserwować maseczkę nawilżającą, ktora poprawi ukrwienie skory.

Cera trądzikowa

Trądzik pojawia sie w wieku dojrzewania oraz powstaje na bazie cery tłustej. Warstwa rogowa może być zgrubiala, słabo ukrwiona, posiada szarożółty kolor. Na skorze widoczne są rozszerzone pory, zaskórniki, grudki, krostki, nacieki zapalne. Może być to również związane z aktywnością hormonalną. Nieleczony oraz niepielęgnowany może być poważnym problemem estetycznym dla młodzieży. Trądzik może mieć różnorodną postać: od formy zaskórnikowej, poprzez drobne krostki, a nieleczony oraz źle pielęgnowany pozostawia blizny. Cera trądzikowa wymaga konsultacji z lekarzem dermatologiem, w lekkich postaciach pomocne powinny być też też zabiegi przeciwtradzikowe w gabinecie kosmetycznym. Cera trądzikowa to również cera wrażliwa oraz pielegnacja jej musi być też delikatna oraz przemyślana. Tradziku młodzieńczego nie można bagatelizować. Pogląd, że choroba ta przechodzi z wiekiem, może być błędny. Trądzik może mieć dużo postaci: od formy zaskórnikowej, poprzez drobne krostki, po blizny.Każdy rodzaj wymaga konsultacji z dermatologiem. Pomocne powinny być też teżzabiegi przeciwtradzikowe w gabinecie kosmetycznym.Trądzik może być skutkiem zaburzeń hormonalnych, zaburzeń w funkcjonowaniu tarczycy (warto zatem skonsultować się z lekarzem endokrynologiem) oraz nieprawidlowych czynności przewodu pokarmowego. Pojawia się on zarowno u dziewcząt jak oraz u chłopców w okresie dojrzewania. Ludzka skóra objęta tradzikiem to rownież ludzka skóra mloda, tłusta, łojotokowa, koloru szaro-żóltego, słabo ukrwiona, z widocznymi ujściami gruczołów łojowych, odporna na zmiany pogody, ale wrażliwa, sklonna do wyprysków, grudek, zaskórników, stanów ropnych. Przyczyną skóry trądzikowej może być brak higieny skóry łojotokowej skłonnej do zaskorniakow, grudek, krostek, wytwarzania nadmiernego łoju oraz rogowacenia mieszkow włosowych. Odmienne przyczyny to rownież czynniki genetyczne, zaburzenia hormonalne, zmiana pH skóry na zasadowy. Niestety w cieżkich stanach zapalnych trądzik obejmuje nie jedynie twarz, ale też ramiona, plecy oraz dekolt. Zmiany te często pozostawiają po sobie ślady na całe nasze życie w postaci blizn. Wypryski można punktowo wysuszać specjalnymi żelami albo kremami. Pielęgnację cery trądzikowej należy rozpocząć od wizyty u dermatologa, ktory dobierze odpowiednie leki, dopiero następny etap to również odpowiednie kosmetyki. Do pielegnacji cery trądzikowej należy stosować jednorazowe waciki oraz tampony, by nie dopuścić do roznoszenia zakażenia. Zaobserwować można też tzw. późny trądzik – zwykle u kobiet po 20 roku życia. W przypadku wystąpienia trądziku mlodzieńczego ważna może być podstawowa pielęgnacja oraz higieniczny, racjonalny sposób życia (pedantyczna czystość, dotlenienie organizmu, dieta, sen). Kosmetyczka po ocenie cery oraz konsultacji z dermatologiem może zaproponować zabiegi przeciwtrądzikowe. Warunkiem powodzenia w leczeniu może być cierpliwość oraz systematyczność. Do zabiegów przeciwtradzikowych stosowane są preparaty łatwo przyswajalne poprzez skórę, ktore działają uzupełniająco oraz regenerujaco na skórę, ograniczają rozwoj bakterii, leczą stany zapalne, ochraniają skóre. Po serii zabiegów przeprowadzonych w gabinecie uzyskuje się poprawę wyglądu skóry. Stabilizuje się wydzielanie gruczołów łojowych, a podrażnienia skóry oraz stany zapalne zostają złagodzone.

Cera zniszczona

Na wygląd skóry posiada wplyw mnóstwo czynników: sposób odżywiania, przebyte choroby, zażywane leki, sposob życia, czestotliwość opalania sie, zanieczyszczenie środowiska, smog, stres, oraz dużo innych czynników, ktore powoduja, że ludzka skóra staje się bezbronna, a wolne rodniki atakują komórki naskórka, co prowadzi do uszkodzeń skóry, czyli przyspieszenia procesu starzenia. W niesprzyjających warunkach ludzka skóra starzeje się zdecydowanie szybciej. Wiele osob posiada cerę zmęczoną, o szarym albo także żóltawym odcieniu. Świadczy to rownież o niedotlenieniu skory. Na zniszczenie cery mają wpływ następujące czynniki: zanieczyszczenie środowiska, stres, niehigieniczny sposób życia (nikotyna, alkohol, brak snu) oraz wciąż jeszcze dużo innych, które powodują że ludzka skóra staje się bezbronna oraz podatna na niszczące działanie wolnych rodnikow. Cera ta charakteryzuje się szarą oraz zmęczona skórą, która świadczy o zakłóceniach w procesie oddychania komórkowego. Niestety, każdy rodzaj cery może być też rownocześnie cerą zniszczoną. Cera zniszczona szybciej się starzeje. Na jej wygląd posiada ogromny wpływ niezdrowy styl życia i nasze życie w ciagłym stresie. Ludzka skora staje się wowczas szara oraz matowa, ponieważ brakuje jej adekwatnej ilości tlenu. Cera traci swoją elastyczność ze względu na wszelkie zanieczyszczenia powietrza, smog, nerwowy sposób życia oraz złe odżywianie. Niszczymy skórę paląc papierosy, pijac alkohol, czy może korzystając z solarium… Duży wpływ na wygląd naszej cery posiada również niedobór snu. Wymarzona oraz blyskawiczna pomoc dla cery zniszczonej oraz suchej. Zabieg gruntownie nawilża naskórek i głębsze warstwy skory oraz ujedrnia . Usuwa również intensywne łuszczenie się naskórka oraz wspomaga jego regenerację ( również po opalaniu). Na wygląd skóry posiada wpływ mnóstwo czynników: sposób odżywiania, przebyte choroby, zażywane leki, sposób życia, częstotliwość opalania się, zanieczyszczenie środowiska, smog, stres, oraz dużo innych czynników, które powodują, że ludzka skora staje sie bezbronna, a wolne rodniki atakują komorki naskórka, co prowadzi do uszkodzeń skóry, czyli przyspieszenia procesu starzenia. W niesprzyjajacych warunkach ludzka skóra starzeje się zdecydowanie szybciej. Wiele osób posiada cerę zmęczoną, o szarym albo także żółtawym odcieniu. Świadczy to również o niedotlenieniu skóry. Coraz więcej firm kosmetycznych usiłuje rozwiązać ów problem, opracowując pojedyncze preparaty, a także cale serie kosmetyków zawierających aktywny tlen. Używane do zabiegów odmładzania to również zazwyczaj serum o wysokim stężeniu kwasu hialuronowego 3.5% -to duet obu typów kwasow hialuronowych, kwasu ULMW (małocząsteczkowego),który stanowi większy procent obecnosci w mieszaninie i HMW (wielkocząsteczkowego).Duet ow wykazuje najkorzystniejsze oraz wzajemne uzupełniające się działanie. Kwas małocząsteczkowy o wyjątkowo niskiej masie posiada zdolność dzięki mezoterapii beziglowej do efektywnego wnikaniado głebszych warstw skory, wpływając na poprawę jej jędrnośi oraz elastyczności.Dodatkowo pełni funkcję antyoksydanta, składnika gojącego oraz regenerującego i promotora zwiększającego wchłanianie składników aktywnych poprzez skóre. Kwas wielkocząsteczkowy tworzy na powierzchni warstwę, która zapobiega uciekaniu wody z głębi skory. Cera młodzieńcza Skóra młodzieńcza zwykle charakteryzuje się łojotokiem albo tradzikiem i dlatego wymaga szczególnej opieki oraz pielęgnacji. Łojotok to również zwiekszona czynność gruczołów łojowych. Na wydzielanie łoju mają wpływ czynniki: nadmiar androgenow, niedobor witaminy A, E, B12, PP, C. Łojotok można leczyć : witaminami, hormonalnie, dietetycznie – prawidłowe odżywianie- duże ilości białka, witamin, soli mineralnych, należy ograniczyć spożycie tłuszczów , cukrow, unikać spożywania używek oraz słodyczy; klimatycznie – gimnastyka, spacery, higieniczny sposob życia. By pozbyć się zaskórników należy po prostu dokladnie oczyścić pory. Niestety skoro masz skłonność do powstawania zaskórników to również nie pozbędziesz się ich raz na zawsze. By twoja ludzka skóra byla cały czas gładka to również musisz wprowadzić pewne nawyki do codziennej pielęgnacji skóry. Istnieje dużo metod na złuszczenie martwego naskórka oraz pozbycie się zaskórników oraz wszystkie z nich znajdują się na pewno w twojej kuchni. Jednym z najlepszych domowych metod na zaskórniki może być miód. Powinien być też on możliwie jak najbardziej gęsty (kiepsko się sprawdzają produkty miodopodobne). Nałóż miód na czysta oraz wilgotną skórę a następnie masuj palcami miejsca w których występują zaskórniki poprzez okolo 3-5 minut. Miód oprócz tego, że usuwa zaskórniki to rownież posiada też działanie antybakteryjne oraz antyoksydacyjne. Skoro lubisz eksperymentować to również zamiast samego miodu możesz zmieszać jego z odrobiną mąki oraz wody – by uzyskać konsystencję pasty. Taka mieszanka bedzie miala dodatkowo właściwości złuszczające martwy naskórek. Łojotok można leczyć : witaminami, hormonalnie, dietetycznie – prawidłowe odżywianie- duże ilości białka, witamin, soli mineralnych, należy ograniczyć spożycie tłuszczów , cukrow, unikać spożywania używek oraz słodyczy; klimatycznie – gimnastyka, spacery, higieniczny sposob życia. Zmiany łojotokowe powinny wystąpić zarówno na twarzy jak oraz na dekolcie ramionach, plecach. Wpływa na czynności gruczołów łojowych, procesy rogowacenia naskórka. Zabiegi na skórze lojotokowej powinny być też lagodniejsze niż w przypadku cery zdrowej zarówno w domu jak oraz w gabinecie. Cera lojotokowa wymaga przede wszystkim normalizacji pracy gruczołów lojowych i higienicznego oczyszczenia skory. Zmiany łojotokowe powinny wystąpić zarówno na twarzy jak oraz na dekolcie, ramionach, plecach. Wplywa na czynności gruczołów łojowych, procesy rogowacenia naskórka. Zabiegi na skórze łojotokowej powinny być też lagodniejsze niż w przypadku cery zdrowej zarowno w domu jak oraz w gabinecie. Cera łojotokowa wymaga przede wszystkim normalizacji pracy gruczołów łojowych i higienicznego oczyszczenia skóry. Do pielęgnacji domowej zaleca się preparaty o działaniu antybakteryjnym, normalizującym, które nie spowodują nadmiernego odtłuszczenia naskórka. Są to również delikatne żele do mycia twarzy, peelingi, toniki. Zaleca się również stosowanie naparów do przemywania twarzy z rumianku, babki lekarskiej, szałwii, bzu. Całkowitym zakazem może być przy skórze łojotokowej mycie twarzy woda oraz mydlem i używanie kosmetykow na bazie spirytusu, zalecane może być również stosowanie zasypki alantanu i masek bakteriobójczych, nawilżajacych oraz odżywczych.

Cera starcza

Wraz z upływem lat procesy starzenia obejmuja nie jedynie naskórek, ale powstają również w głebszych warstwach skóry. Najważniejsze zmiany powstają w skorze właściwej. Degradacji ulegają włókna kolagenowe i sprężyste. Ludzka skóra zaczyna się starzeć ok. 25 roku życia. Symptomy starzenia się skóry powstają zarówno na powierzchni, jak oraz w warstwach leżących głebiej. Najważniejsze zmiany rodza się w skórze wlaściwej oraz polegają na degradacji włókien kolagenowych oraz sprężystych. Dochodzi do suchości oraz silnego zluszczania naskórka, powstają zmarszczki. Wewnętrzna, martwa warstwa naskórka staje się niespójna oraz gruba (co powoduje promieniowanie UVA oraz UVB). Proces starzenia polega na tym, że ludzka skóra staje sie sucha, malo elastyczna, pokryta zmarszczkami oraz chropowata. Po 30 roku życia zmarszczki mimiczne pogłębiają się oraz zaczynaja przechodzić w zmarszczki trwale. W wieku 40 lat pojawiają sie zmarszczki promieniste wokół ust. Owal twarzy staje się nieregularny , policzki opadają oraz pojawia się linia smutku. Lipidy substancji międzykomórkowej tj kwasy, tłuszcze oraz ceramidy utleniają się oraz proces wytwarzania naturalnego czynnika nawilżającego zostaje zakłócony w wyniku czego ludzka skóra staje się sucha, szorstka oraz łuszczy się. Cera zwykle starzeje się odpowiednio do wieku. Można nie mniej jednak zwolnić, a także odwrócić ow proces, naturalnie w ograniczony sposob. Przedwczesne starzenie posiada zazwyczaj określoną przyczynę, jak np. choroba, ogólne zaniedbanie, stres czy może nadużywanie słońca. Może ono się zacząć więc już po 30r.ż. Małe zmarszczki mimiczne utrwalają sie, ludzka skóra staje się sucha, cienka oraz traci jędrność w związku z zanikiem podskórnej tkanki tłuszczowej. Pielęgnując cerę dojrzałą koniecznie stosujmy mleczko do demakijażu i tonik. Używaj też kremów odżywczo – regenerujących na twarz. Koniecznie unikaj stresu i korzystania z kąpieli słonecznych oraz solarium. W okresie letnim pamiętaj o ochronie skóry przed promieniami słonecznymi, używaj w tym celu kremów z filtrami. Z wiekiem zaczynają pojawiać się przebarwienia, odbarwienia, naczyniaki, plamy soczewicowate, brodawki, łojotokowe zmiany zastoinowe oraz rogowacenie. Skutkiem złożonego mechanizmu starzenia genetycznego zanikowi ulega żywa rozrodcza warstwa naskorka oraz maleje liczba podziałów komórkowych. Promieniowanie świetlne przyczynia się do tego, iż zewnetrzna warstwa naskórka staje się gruba oraz niespójna. Ludzka skóra starcza może być sucha, chropowata, mało elastyczna, pokryta zmarszczkami, z czasem powinny pojawić się odbarwienia oraz przebarwienia, brodawki, plamy soczewicze, łojotokowe zmiany zastoinowe, nadmierne rogowacenie. Cera atroficzna Atrofia czyli zanik skory związana może być z procesem starzenia się, którego tempo zależy od czynników genetycznych. Naskórek starzeje się zarowno w głębszych warstwach, jak oraz na powierzchni. Atrofia może powstać spontanicznie albo jako konsekwencja innych dolegliwości skóry. Zmiany powinny mieć charakter wrodzony albo nabyty. Ludzka skóra atroficzna staje sie cieńsza, traci rozciągliwość oraz elastyczność, następuje zanik przydatkow skóry, powstają głębokie zmarszczki oraz występują zwyrodnienia tkanki łącznej, dochodzi do zaniku wlókien sprężystych oraz kolagenowych. Wszystkie zalecenia oraz zakazy sa takie jak w przypadku skóry starczej. Dla cery atroficznej poleca się maseczki takie jak dla cery suchej i uniwersalne dla każdego rodzaju cery. Można do maseczek dodawać witaminę A +E w kroplach, a do rozprowadzania używać oliwy z oliwek. Można zwiększyć częstotliwość stosowania także do 3 razy w tygodniu. Bezpośredni wpływ na procesy starzenia maja zmiany hormonalne, szczegolnie w okresie menopauzy, gdy to również oprócz obniżenia poziomu hormonów, występuje często pogorszenie stanu psychicznego, co uwidocznia sie na twarzy. Owal twarzy iest nieregularny, opadają policzki , pogłębiają się zmarszczki okołowargowe – tzw. „linie smutku”, widoczne zmarszczki pojawiają sie na czole, u nasady nosa, na szyi oraz dekolcie. Skora atroficzna traci rozciągliwość oraz sprężystość, nastepuje regres tkanki tłuszczowej i zanik przydatków skóry, powstają głębokie zmarszczki. Atrofia może powstać spontanicznie albo jako konsekwencja innych dolegliwości skóry. Zmarszczki mimiczne około 30 roku życia przechodzą w zmarszczki stałe. Po 40 roku życia pojawiają się promieniste zmarszczki nad górna warga oraz z czasem pogłębiają się. Wpływ na powstawanie zmarszczek tego typu posiada czeste palenie (ściąganie mimiczne ust) i nadmierne opalanie się. Na proces starzenia się skóry ogromny wpływ mają też zmiany hormonalne, szczególnie w okresie menopauzy. Wtenczas oprocz zaniku hormonów, występuje często osłabienie stanu psychicznego, co uwidacznia sie na twarzy. Jej owal staje się nieregularny, fałdy „linii smutku” pogłębiają się, opadają policzki, na czole, nasadzie nosa, szyi oraz dekolcie pojawiają sie widoczne zmarszczki. Zgubny wplyw na skórę mają papierosy, nikotyna bowiem przyczynia się do obkurczania naczyń krwionośnych, co pogarsza odżywienie komórek skóry. Ludzka skóra palacza rożni sie od skóry osób niepalących. Występuje na niej dużo więcej zmarszczek, posiada kolor ziemisty, często problemem są też poszerzone naczynka krwionośne. U osób palacych proces starzenia się skóry przebiega dużo szybciej. Skóra atroficzna traci rozciągliwość oraz elastyczność, ulega ścienieniu, zanika podściółka tłuszczowa oraz przydatki skóry, pojawiają się głebokie zmarszczki.

Cera naczyniowa

Cera ta charakteryzuje się rozszerzonymi, widocznymi naczyńkami krwionośnymi. Niewlaściwie pielęgnowana cera naczyńkowa może w rezultacie stać się „rumieniowatą”, co wiąże się z kruchością naczyniek krwionośnych (genetyczne predyspozycje). Taka cera często piecze oraz powoduje uczucie rozgrzania. Rozszerzone oraz pękajace naczynka krwionośne (tzw. pajaczki) to również kłopot wielu kobiet w różnym wieku. ów typ cery może być trudny w codziennej pielęgnacji, wymaga również specjalnych dodatkowych zabiegów. Tendencja do rozszerzania oraz pękania naczyń krwionośnych może być też jednym z czynników późniejszego rozwoju tradziku różowatego. Pośrod przyczyn wpływających na kruchość naczyń krwionośnych należy wymienić zaburzenia hormonalne, wrodzoną wrażliwość skory, zaburzenia krążenia, czynniki emocjonalne, schorzenia przewodu pokarmowego (Np. uszkodzenie wątroby), nadciśnienie tętnicze. Stan ów pogarszają również czynniki atmosferyczne – duże wahania temperatury, długotrwałe oraz nadto intensywne opalanie się, mróz oraz wiatr. Intensywniejsza „działalność” naczyń krwionośnych może być np. typowa dla okresu dojrzewania oraz przejawia się częstymi rumieńcami. Tendencje do rozszerzania się naczyń krwionośnych wystepuje również często w okresie menopauzy. Kruchość naczynek może być związana z ich podwyższoną przepuszczalnością, która powoduje przenikanie do skóry wielu czynników zapalnych. Kruchość oraz nadwrażliwość naczyń krwionośnych może być jednym z czynników przyczyniających się do powstawania trądziku różowatego. Na skórze dochodzi do pojawienia się rozlanego rumienia, uczucia pieczenia oraz rozgrzania. Kruche naczynia włosowate nie wytrzymują ciśnienia krwi, zaczynają pekać, pozostawiając trwałe ślady tzw. pajączki. Osoba posiadająca cerę naczynkową nie powinna myć twarzy wodą z mydłem ponieważ podrażni to również cerę oraz wystąpi wówczas na skórze rumień, swędzenie oraz pieczenie. Zakazane może być również korzystanie z kapieli słonecznych, częste zmiany temperatury, spożywanie goracych posiłków a rownież stosowanie alkoholu, mocnej kawy oraz herbaty i ostrych przypraw. Pielęgnując cerę naczynkową stosujmy mleczka oraz toniki przeznaczone do cery naczynkowej albo wrażliwej. Aplikuj kremy pielęgnacyjne na dzień oraz na noc w skladzie ktorych znajdą się preparaty wzmacniające naczynka krwionośne( witamina C,ruta,arnika,hamamelis,kasztanowiec). W okresie letnim stosuj kremy oraz kosmetyki kolorowe z blokerami słonecznymi, a zimą chroniące przed mrozem oraz wiatrem. Zaleca się też picie wyciągu ziołowego z ruty. Cera naczynkowa to również cera, której podstawową cechą może być kruchość naczyń krwionośnych. Kruchość ta może być zwiazana z szeregiem skomplikowanych mechanizmów zewnątrz- oraz wewnatrzpochodnych. Krótko mówiąc na powstawanie cery naczynkowej mają wpływ: aktywność hormonów kobiecych (estrogenów), czynniki zapalne krążące we krwi, niewłaściwy sposób życia, stres. Skłonność do powstawania cery naczynkowej może być też dziedziczna. Kruchość oraz nadwrażliwość naczyń krwionośnych może być jednym z czynnikow przyczyniających się do powstawania trądziku rożowatego. Skłonność do występowania rozszerzonych naczyń krwionośnych (teleangiektzji) wystepuje więc już w dzieciństwie, a po dwudziestym roku życia naczyńka zaczynaja być też widoczne. Skóre taką należy traktować jako nadzwyczaj wrażliwą. Reaguje ona rumienieniem, opuchlizną oraz pieczeniem. Zaczerwienienie może pojawiać sie w okolicach policzków, nosa oraz brody, najczęściej na skutek picia kawy, mocnej herbaty, alkoholu, spożywania ostrych przypraw, a także w przypadku zjedzenia goracego posiłku. Do pierwszych sygnałów tej dolegliwości można też zaliczyć pojawienie sie rumienienia wywołanego zmianą temperatury, wzruszeniem albo zdenerwowaniem. Rozszerzone naczyńka powinny powstać przy każdym typie cery, ale najbardziej narażona na tę choroba może być ludzka skóra delikatna, cienka oraz wrażliwa. W salonach piękności można wykonać dużo zabiegów przeznaczonych dla osób z problemem naczyniowym, Np. z wykorzystaniem aktywnych składników majacych na celu rozjaśnienie skóry oraz przywrócenie jej jednolitego kolorytu. Powinny być też one realizowane dwa razy do roku w seriach po ok. 10 zabiegów. Najlepiej jesienia oraz na wiosnę. Osoby z cerą naczyniowa powinny poddawać się masażom relaksującym, zabronione natomiast sa intensywne masaże pobudzające. Zabronione są peelingi ziołowe. Dopuszczalna może być natomiast eksfoliacja kwasami owocowymi. Bardzo dobrze wpływają na cerę drenaże limfatyczne. Zamykanie rozszerzonych naczyń krwionośnych może być jedynym sposobem na całkowite rozwiązanie tego estetycznego problemu. W przypadku zmian umiejscowionych na twarzy stosuje się elektroterapię albo laseroterapie. Jedną z efektywniejszych metod może być elektrokoagulacja, zabieg z użyciem specjalnej elektrody, poprzez która przepływa prąd o wysokiej czestotliwości. Zalete stanowi fakt, iż może być to również metoda bezinwazyjna, bezigłowa. Nowszą propozycją usuwania “pajączków” może być laser argonowy. Działa wybiórczo, nie powoduje niekorzystnych zmian w partiach poddawanej zabiegowi skory. Wynikiem jego działania może być obkurczenie naczyń krwionośnych. Skuteczność zabiegu zamykania naczynek może być uzależniona od jakości urządzenia oraz co najważniejsze- techniki oraz umiejętności specjalisty. I dlatego trzeba wybierać profesjonalistów posiadających certyfikaty oraz mających doświadczenie w tej dziedzinie.

Co zrobić by wzmocnić mięśnie?

Posted on

Przed wakacjami chcemy wzmocnić nasze mięśnie by móc uprawiać sporty i długie wycieczki. Co nam pomoże? Przede wszystkim trening i ćwiczenia, ale także odpowiednia dieta wzmacniająca mięśnie. Mężczyźni oraz kobiety, którzy pragna rozbudować masę mięśniową, oprócz regularnego uprawiania sportów siłowych, powinni stosować odpowiednią dietę, bogatą w skladniki odżywcze. Ich właściwy poziom w codziennym jadłospisie wpłynie na szybsze uzyskanie pożądanych efektów. Każdy trening, także ów w domu, należy rozpoczać od rozgrzewki, która przygotuje organizm do wysiłku oraz zmniejszy ryzyko kontuzji. Efekty ćwiczeń wzmacniających mięśnie oraz poprawiających sylwetkę będą wciąż jeszcze większe, jeśli połaczysz je z ćwiczeniami polepszającymi kondycję, np. z jazdą na rowerze, pływaniem, skakaniem na skakance, marszobiegiem. Przy wzmianianiu mieśnia ważny może być trening oporowy.

Przykładowo powiedzmy, by wzmocnić osłabioną szyję oraz wyższe partie mięśni pleców, by poprawić ‘przygarbiona’ sylwetkę, nie wystarczy samo używanie owych mięśni, ale trzeba sprawić by pracowaly intensywniej niż normalnie. Zwykłe stanie w pozycji wyprostowanej oraz odchylanie pleców do tyłu (praca może być wówczas wykonywana m.in. poprzez mieśnie grzbietowe) to także za malo. Ale wystarczy pomóc sobie siłą grawitacji, by dodać oporu do tej czynności, by ćwiczenie okazalo się niezwykle skuteczne. Kładac się na brzuchu oraz unosząc głowe oraz szyję dodajemy sobie oporu, mięsień pracuje intensywniej, a efekty są zadowalające. Nie wdrażaj jednakże od razu pełnego treningu, bo mięśnie te sa osłabione oraz jednocześnie napięte. I dlatego bardzo dobrze może być zacząć od małych kroczków oraz obserwować jak mięśnie pracują. Dzięki stopniowaniu wysiłku oraz znajomości własnego ciała łatwiej bedzie Ci ocenic gdy nadejdzie czas by zintensyfikować ćwiczenia. Wiadomo, że zbyt trudno może być zmusić się do ćwiczeń profilaktycznych, kiedy nic Cię wciąż jeszcze nie boli, a wady postawy bardzo dlugo nie bolą. Ale na pewno warto z nimi powalczyć. I dlatego spośrod kilkunastu zalecanych poprzez lekarzy wybraliśmy te trzy ćwiczenia, ktore oprócz wzmocnienia mięśni stabilizujących kręgosłup zapewnią Ci świetną sylwetkę. Pamiętaj jednak, aby robić je dokładnie, bo w technice może być pies pogrzebany. Spróbuj rozbroić tę bombę pod Toba, zanim rozpocznie sie odliczanie. Siedzisz godzinami przy komputerze, oglądasz telewizje na wpół leżac w wygodnym fotelu lub śpisz na miękkim materacu. Dla ciebie to także przyjemność oraz relaks, dla twojego kręgosłupa – tortury. Źle znosi także wszelkie przeciążenia, np. dźwiganie oraz chodzenie na wysokich obcasach. Na co dzień o nim nie pamiętasz, a on cierpliwie to wszystko toleruje. Do czasu. Prędzej czy może później przypomni o sobie, odzywając się piekącym, kłującym bólem plecow oraz skurczem mięśni.

A co mam jeść zapytasz? Należy przede wszystkim dostarczyć więcej pelnowartościowego białka, jak także zadbać o adekwatny rozkład posiłków w ciągu dnia. Skutecznia dieta pelna węglowodanów oraz białka może być istotna dla przyrostu masy – węglowodany są głównym źródłem energii dla pracujących mięśni i powodują wydzielanie insuliny, natomiast białka są budulcem dla mieśni. By to wszystko przebiegało prawidlowo potrzebna może być skutecznia dieta na poziomie 3500 kcal oraz wysiłku fizycznego, który równomiernie rozwinie wszystkie mięśnie, usprawni motorycznie, rozwinie szybkość oraz czucie ciała. Skutecznia dieta o takim bilansie kalorycznym zapewni utrzymanie rozwoju masy mięśniowej na stałym poziomie. Należy przede wszystkim dostarczyć więcej pełnowartościowego białka, jak także zadbać o adekwatny rozkład posiłków w ciągu dnia. Skutecznia dieta pełna węglowodanów oraz białka może być istotna dla przyrostu masy – węglowodany są głównym źródłem energii dla pracujących mięśni i powodują wydzielanie insuliny, natomiast białka sa budulcem dla mięśni. By sporty silowe przebiegały prawidlowo potrzebne są skutecznia dieta na poziomie 3500 kcal oraz wysilek fizyczny, który równomiernie rozwinie wszystkie mięśnie, usprawni motorycznie, rozwinie szybkość oraz czucie ciała. Skutecznia dieta o takim bilansie kalorycznym zapewni utrzymanie rozwoju masy mięśniowej na stałym poziomie. Jak ćwiczyć? Stań w lekkim rozkroku z ciężarkami w dłoniach. Zegnij ręce w łokciach tak, by pomiędzy ramieniem a przedramieniem powstał kąt prosty. Powoli, nie odrywając lokci od tułowia oraz nie zmieniając kąta zgięcia rąk, odciągnij ramiona w tył, aż poczujesz napięcie w plecach oraz tylnej części składowej ramion. Ściagnij mocno łopatki. Ćwiczac ramiona unoś jednocześnie w bok oraz do góry wyprostowaną prawą nogę. Wróć do pozycji wyjściowej. Wykonaj 2 serie ćwiczeń, po 16 powtórzeń na każdą nogę. Poznaj swoja anatomię, a łatwiej będzie ci osiągnać cele! Naturalnie nie zachęcam cie tutaj do studiowania calej oraz szczególowej anatomii czlowieka (chyba, ze masz na to także ochotę), a jedynie lokalizacji oraz zakresu skurczu podstawowych mięśni. Dzięki tej wiedzy będziesz mógł ‘izolować mięśnie’ , co znaczy mniej więcej tyle, że będziesz wiedział gdy oraz jak ograniczać skurcz jedynie oraz wyłącznie do tego mięśnia, nad którym chcesz pracować. Redukujesz wówczas pracę mięśni niepowiązanych, bo cała czynność wzmacniająca działa dokładnie tamże gdzie TY chcesz. Mięśnie szyji są na przykład umieszczone pomiędzy ramionami oraz rozciągają się w kierunku głowy. By izolować te mięśnie połóż się na łóżku w taki sposób, by przestrzeń pomiedzy ramionami znajdowała sie na brzegu łózka, a głowa zwisała swobodnie. W tym momencie gdy podnosisz głowe w górę oraz w dół sprawiasz, że pracują jedynie te konkretne mięśnie. Skoro z kolei zależy ci na wzmocnieniu mieśni wyższych partii pleców, kładziesz sie tak by oprócz głowy z łóżka zwisaly także ramiona. Podnosząc ramiona oraz klatkę piersiową wzmacniasz te mięśnie, na ktorych ci zależy. Podstawą jadłospisu powinny być też produkty spożywcze, będące źródlem węglowodanów – głównego źródła energii dla pracujących mięśni. Należy zadbać, by pieczywo, kasze, ryż, makaron, musli wchodziły w skład każdego posiłku. Każdy posiłek powinien także dostarczać organizmowi pełnowartościowego białka, składnika budujacego mięśnie. Najlepszym jego źródłem może być mięso czyli drób, chuda wołowina, polędwica, ryby, jak także mleko oraz produkty mleczne jogurty, kefir, sery i jajka ale nie jeść więcej niż 3-4 tygodniowo. Dieta nie może zawierać nadto dużej ilości tłuszczu. Najlepiej wybierać tluszcze jak najlepszej jakości, czyli oleje roślinne t.j. oliwa z oliwek, olej rzepakowy, słonecznikowy. Warzywa oraz owoce są źródłem cennych składników mineralnych oraz witamin, mających działanie antyoksydacyjne. Antyoksydanty oczyszczają organizm z wolnych rodnikow, które negatywnie działają na stan zdrowia, a powinny kumulować się podczas długotrwałego treningu. Powinno się jeść ok. 500 g warzyw oraz 250-300 g owoców na dzień. Jak trenować? Podobnie jak przy stretchingu, na temat tego jak najlepiej wzmocnić mięśnie także kraży dużo teorii, jednakże większość ekspertów zgadza się co do podstawowego elementu. Mięsień musi być też poddawany skurczowi o wiekszym poziomie natężenia niż podczas skurczów, jakie pojawiają sie podczas codziennych czynności! Dodam, że stretching przyczynia się do przyniesienia ulgi obolałym mięśniom, a wzmacnianie sprawia, że bolą wciąż jeszcze bardziej. Pamiętać jednakże należy, że gdy miesień może być obolaly trzeba dać mu czas na odpoczynek. Przyczyna może być prosta – włókna muszą sie zregenerowac, by móc znowu pracowac 2 razy intensywniej. Co z kontuzjami? Każda kontuzja może być inna. W przypadku wielu z nich ćwiczenie z umiarkowanym obciążeniem powinny być też wrecz zalecane. Wzmocnią mięśnie obudowujące stawy. Ludzkie kości oraz ludzkie stawy spełniają funkcję stelaża podtrzymującego ludzkie ciało oraz umożliwiającego jego sprawne poruszanie. Kiedy coś tam w nich szwankuje tę role po części składowej powinny przejąć mieśnie. Im są mocniejsze, tym lepiej będą stabilizować, godnie zastępując uszkodzony system kostny. Silne mięśnie powinny również chronić ludzkie stawy przed kolejnymi urazami. Prawidłowo realizowane ćwiczenia z ciężarami przyspieszają regeneracje tkanki mięśniowej, wzmacniają ścięgna oraz system kostny, bo zmuszają organizm do ciagłej odbudowy obszarów, które biorą udział w treningu. Posiłek przed 45 minut przed treningiem powinien zawierać ogromną ilość węglowodanów złożonych, by zaopatrzyć organizm w energię. Nie należy przed treningiem jeść potraw tłustych i mogacych działać wzdymająco. Po treningu (najlepiej w ciagu pierwszej godziny po jego zakończeniu) należy spożyć dużą porcję latwoprzyswajalnego bialka. Dieta zapewniająca przyrost mieśni oraz siły posiada znacznie wiecej kalorii niż potrzeba do codziennego treningu bądź do utrzymania kondycji. W tym celu wystarczy zapewnić umiarkowane spożycie kalorii; jeść te same produkty, ale w mniejszych ilościach, ale cześciej, szczególnie skoro chodzi o węglowodany oraz tluszcze. Jedzenie na diecie niewielkich posiłków przyspiesza metabolizm, korzystnie wpływa na właściwe wykorzystanie składników odżywczych i podnosi poziom niezbędnych w procesie regeneracji hormonów. Tkanka tłuszczowa różni się od mieśniowej. Grubsza albo cieńsza warstwa sadła pokrywa nie jedynie mięśnie brzucha. Im może być ona grubsza, tym trudniej zauważyć istnienie mięśni pod spodem, także kiedy są one znacznie rozwinięte. Pozbycie się zbędnego tłuszczu może być kwestią dopasowania diety, czyli wydatkowania większej ilości kalorii (trening aerobowy), niż się spożywa. Utrzymywanie poprzez dłuższy czas deficytu kalorycznego załatwi sadło. Fakt ow może być ogólnie znany, jako. jednakże jedynie nieliczni stosują w praktyce wynikajace zeń wnioski. Samo wykonywanie ćwiczeń mięśni brzucha nie zmniejszy warstwy sadla na nich. Wykonywanie ćwiczeń pojedynczej grupy mięśniowej nie stanowi dostatecznego wydatku kalorycznego, by w zauważalny sposób pomniejszyć zasoby sadła. Jego nadmiar zlikwidują jedynie intensywne ćwiczenia ogólne, angażujące jak najliczniejsze grupy mięśniowe (galop w dal, pływanie, cyklistwo, kopanie poprzez sznurek), oraz to także stosowane regularnie w dłuższym okresie czasu. Ćwiczenia ogólnorozwojowe (np. na silowni) są, jak najbardziej, dobrym pomyslem. Wielu ludzi (niesłusznie) boi sie ćwiczyć na siłowni. Jeśli zachowa się odpowiednie obciążenia, można z powodzeniem wykonać trening ogólnousprawniajacy. W Pani przypadku najlepiej będzie stosować małe oraz średnie obciążenia z dużą ilością powtorzeń. Najlepiej wybrać taka siłownię, na której może być obecny instruktor oraz pomoże dobrać odpowiednie obciążenia, w zależności od stanu oraz siły poszczególnych grup mięśniowych. Przykladowe ćwiczenia, to także np. unoszenie ramion z ciężarkami: przodem w górę, bokiem w góre, „wyciskanie” ciężarków nad głowe, „pompki” wzmacniające klatkę piersiowa oraz ramiona. Nie oznacza to także jednak, że powinno sie stosować ćwiczenia siłowe przy wszystkich kontuzjach oraz urazach, niemal jak złotą tabletkę na wszystko.

Niestety, niektóre ćwiczenia siłowe sa niewskazane dla osob z dużymi wadami kręgosłupa. Gdy kregosłup może być krzywy, nieprawidłowo rozkłada obciążenia oraz w trakcie ćwiczeń z dużymi obciążeniami może dojść do niebezpiecznych przeciażeń. Z pewnością nie powinniśmy wykonywać ćwiczeń, podczas których odczuwamy ból. Może być on zawsze sygnałem alarmowym ze strony ciała. Zawsze, szczególnie w przypadku przebytych kontuzji oraz problemów zdrowotnych, konsultuj trening z lekarzem albo fizjoterapeutą. Specjalista dobierze korzystny rodzaj ćwiczeń i odradzi te, które powinny zaszkodzić. Niezwykle ważne może być również ich prawidłowe wykonywanie, i dlatego zwłaszcza na początku warto ćwiczyć pod okiem wykwalifikowanego trenera. Brzuszki częściowo obciążają kręgosłup, bo 2/3 tego ruchu może być realizowane poprzez mięsień ledźwiowy, ktory sąsiaduje z mieśniami pleców, czyli grzbietowymi. Wyeliminowaniem działania owych mięśni podczas robienia brzuszków wystarczy nie unosić tułowia do kolan, jedynie podnieść połowę naszego tułowia oraz tak robić kolejne powtórzenia. Pilates może być dobry na wzmocnienie kręgosłupa oraz niweluje większość bólów z nim związanych. Dużo sie rozciągaj. Ćwiczenia korekcyjne również są dobrym przykładam. Np. połóż się na plecach na twardej powierzchni, w rękach trzymaj ręcznik na maxa naciągnięty oraz połóż wyprostowane ręce z tak naciągniętym ręcznikiem, byś mógł ruszać rękoma jedynie w stawie barkowym. Najpierw „machaj” rękoma z nad głowy, następnie tak by ręcznik był nad twarzą. a na końcu trzymaj je nad brzuchem. Pamiętaj o tym by rece były cały czas wyprostowane. Powtórz tak parę razy , następnie potwórz to także ćwiczenie z nogami uniesionymi w górę prostopadle co podloża. Nasze ludzkie ciało rzeźbimy sami. Żeby bardzo dobrze wygladało musimy dolożyć wlasnych starań. Dzięki wyćwiczonym mięśniom nie jedynie uzyskujemy ładną oraz zgrabną sylwetke, ale również latwość oraz gibkość ruchów i właściwszą pracę narządów wewnętrznych. W ów sposób zapobiegamy różnym dolegliwościom bólowym ze strony kręgosłupa, czy może mięśni podczas wykonywania codziennych czynności w domu oraz w pracy. Wystarczy ćwiczyć 2-3 razy w tygodniu po ok. 30 minut, ustalając sobie zestaw ćwiczeń, obejmujących wszystkie grupy mięśniowe.Przedstawione poniżej propozycje dotyczą najważniejszych partii mieśni, których wzmocnienie może być ważne dla naszego zdrowia oraz wyglądu. Aerobiczna szóstka Weidera, to także zestaw kilku ćwiczeń, które bez problemu można wykonywać w domu. Warunkiem skuteczności może być regularność oraz konsekwencja – liczba powtórzeń rośnie z dnia na dzień, a ostatecznie trening trwa nieprzerwanie poprzez 40 minut. Metoda powszechnie uważana może być za niezwykle wymagającą oraz skomplikowaną, ale nie zniechęcaj się. W rzeczywistości organizm stopniowo przyzwyczaja się do wysilku, a efekty widoczne sa zatem już po kilku dniach. Ale jak ćwiczyć? Kolejnym ćwiczeniem może być naprzemienne unoszenie nóg oraz ramion w kleku podpartym. Przyjmij pozycje klęk podparty, tułów równolegle do podłoża a uda oraz ramiona prostopadle do podłoża oraz tułowia. Utrzymując ludzkie ciało w równowadze z wyprostowanymi plecami unoś naprzemiennie lewą rękę oraz prawą nogę. Po uniesieniu ręki oraz nogi oraz trzymaj je w powietrzu poprzez dwie sekundy. Nastepnie powróć do pozycji wyjściowej oraz wykonaj to także samo drugą ręką oraz nogą. Nie wykonuj zamachów ruchy mają być też powolne oraz kontrolowane. Nie wykonuj skrętów kręgosłupa (kręgosłup posiada być też caly czas prosto). Skoro nie jesteś w stanie utrzymać równowagi wykonując to także ćwiczenie w klęku spróbuj wykonać jego w leżeniu na brzuchu. Połóż się na plecach. Zegnij prawą reke oraz załóż dloń za głowę, lewą rękę połóż na podłodze prostopadle do ciała. Lewą piete polóż na prawym kolanie. Zrob skłon wyobrażając sobie, że prawym ramieniem chcesz dotknąć lewego kolana. Łokieć trzymaj z tyłu (nie kieruj jego do wewnątrz), a brodę – wysoko w gorze. Wykonaj to także samo ćwiczenie, zmieniając nogę oraz rękę. Zrób dwie serie po 16 powtórzeń na każdą stronę. Stań w wykroku – lewa noga w przód, lekko zgięta, prawa tworzy z głową oraz tulowiem jedną linię. Chwyć jeden koniec gumy dynabord w lewą dłoń, a drugi przydepnij stopą. Zegnij rękę w lokciu, tak by poczuć napiecie w bicepsie, a następnie ją wyprostuj. Ćwiczenie powtórz 16 razy. Wykonaj 2-3 serie każda ręką. Skuteczność pracy nad kondycją mięśniową zależy w przeważającej mierze od przestrzegania pewnych kluczowych zasad biomechanicznych. Pozwalają one odróżnić ćwiczenia bezpieczne oraz wydajne od takich, które nimi nie są. Dobry wygląd mięśni brzucha zależy zarówno od tego, co masz czyli samych mieśni, jak oraz od tego, czego nie masz czyli sadła. Najzdrowsze dla zwykłego człowieka są ćwiczenia z własnym cialem oraz z wolnymi ciężarami (np. sztangami), czyli bez użycia maszyn. Wynika to także z faktu, iż sprzęt dostępny na siłowniach izoluje poszczególne mięśnie. To także znaczy zmusza wybrane grupy mieśniowe do wykonywania pracy indywidualnie, bez udziału innych. Normalnie mięśnie nigdy nie pracują w izolacji . Przy niemal każdym ruchu, jaki wykonujemy w mniejszy albo większy sposób może być zaangażowanych dużo grup mięśniowych, a nie np. sam jeden biceps. Ćwiczenie mieśni z osobna może być niefizjologiczne. Tymczasem maszyny do ćwiczeń wymuszają nienaturalny ruch w płaszczyźnie przewidzianej poprzez producenta maszyny, nie naturę. Przykładem niech będzie maszyna do ćwiczeń mięśni ud. Nie posiada takie sytuacji, gdzie moglibyśmy wykorzystać mięsień czworoglowy uda (odpowiedzialny za prostowanie kolana) bez angażowania ścięgna udowego (ścięgno, ktore kiedy może być nierozciągnięte, uniemożliwia nam zlapanie dłońmi za stopy przy prostych kolanach) poza maszyną stworzoną specjalnie w tym celu. Mięśnie posiadają kurczliwość: pobudzone poprzez system nerwowy, potrafią skurczyć się do 2/3 swej długości początkowej. Ta ich cecha, połaczona z umiejscowieniem poszczególnych mięśni w ludzkim ciele, umożliwia nam wszelkie ruchy. Mieśnie brzucha, prócz umożliwiania ruchów tulowia, chronią leżące w głębi narządy. Ich współdziałanie z prostownikami kregosłupa może być niezbędne dla zachowania prawidłowej postawy ciała. Na etapie budowy masy ćwiczący musi liczyć się także z pewnym przyrostem tkanki tłuszczowej. Niestety w sposób naturalny niemożliwe może być budowanie całkowicie beztłuszczowej masy mięśni. Niepotrzebnego balastu pozbywamy się redukując masę ciała. Stosując zasady właściwego odżywiania oraz treningu jesteśmy w stanie skutecznie minimalizować przyrost tkanki tłuszczowej oraz rozpad mięśniowej. Dietę bilansujemy na poziomie około 37% białka, poniżej 50% węglowodanów złożonych i poniżej 10% kwasów tluszczowych. Odpowiednie dobranie proporcji pomiędzy poszczególnymi skladnikami odżywczymi zapewnia budowanie tkanki mieśniowej przy jednoczesnej utracie tkanki zapasowej.

Wszysko co chcecie wiedzieć o znaczeniu baterii jelitowych a wstydzicie się zapytać

Posted on

Dzisiaj zajmiemy się mało estetycznym tematem naszych bakterii jelitowych zamieszkujących w naszych trzewiach. Flora bakteryjna jelit, mikroflora jelitowa – zespół mikroorganizmów (mikrobiom), głównie bakterii, tworzący w układzie pokarmowym złożony ekosystem; u zwykłego człowieka jeden z elementów jego flory fizjologicznej. Probiotyki (z greki – „wspierajace życie”) to również drobnoustroje (bakterie albo drożdże), które podane w właściwej ilości korzystnie wpływają na organizm. Zaliczamy do nich bakterie jelitowe, takie jak Lacto-baccillus czy może Bifidobacterium, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania całego organizmu. Z kolei prebiotyki to również substancje obecne w pożywieniu, które stymuluja rozwój flory bakteryjnej jelit. Jednym z naturalnych prebiotykow może być inulina, która obniża poziom glukozy oraz cholesterolu we krwi, zwiększa dostępność składników mineralnych, wspomaga system odpornościowy, reguluje wypróżnianie i zmniejsza ryzyko nowotworów jelita grubego. Inulinę zawierają: cykoria, por, cebula, czosnek, szparagi, karczochy, banany oraz niektore zboża. W produktach spożywczych stosuje się ja jako zamiennik tłuszczu i w celu obniżenia wartości kalorycznej – inulina posiada zaledwie 1,5 kcal na 1 g produktu. Inulina może być składnikiem nowego musli firmy Sante – Musli Lo z owocami i Musli Lo orkiszowego z jagodami goji. Według Światowej Organizacji Zdrowia Według (WHO) probiotyki to również nie jedynie składniki oraz suplementy codziennej diety o udokumentowanym działaniu, ale przede wszystkim sprawdzone, bezpieczne leki. Pomagają, praktycznie nie wywołując skutków ubocznych (poza preparatami starszej generacji, kiedy pożywki stosowane do hodowli bakterii probiotycznych wywoływały reakcje uczuleniowe), pokonać bakterie chorobotwórcze, zaburzające funkcjonowanie organizmu. Nie muszą „pracować” akurat w jelitach oraz być też stosowane doustnie – preparaty zawierające przyjazne szczepy stosuje się choćby dopochwowo przy infekcjach „kobiecych”. Niekoniecznie są również bakteriami: np. przeciwko nawracajacym infekcjom wywołanym poprzez Clostridium difficile wykorzystuje się w preparatach drożdżaki Saccharomyces boulardii.

Jak wiadomo przewód pokarmowy zwykłego człowieka rozpoczyna się jamą ustną, w której spożyty pokarm ulega rozdrobnieniu oraz wymieszaniu ze śliną oraz gdzie rozpoczynają sie procesy trawienia. Następnie, poprzez przełyk, pokarm zostaje przesunięty do żoładka, w ktorym zachodzi jego upłynnienie przy udziale enzymów trawiennych i kwasu solnego. Z żołądka treść pokarmowa przedostaje się porcjami poprzez dwunastnicę do jelita cienkiego. W jelicie cienkim, oraz następnie grubym, zachodzi dalsze trawienie i wchlanianie składników pokarmowych. Niestrawione oraz zagęszczone resztki pokarmu, wspólnie z częścią mikroorganizmów sa wydalane poprzez odbyt na zewnątrz. Przewód pokarmowy, poza funkcją trawienną oraz miejscem wchłaniania składników pokarmowych, stanowi też wybiórczą barierę fizyczną, mikrobiologiczną oraz immunologiczną dla substancji oraz mikroorganizmow, które powinny być też dla zwykłego człowieka szkodliwe. Wiec już dzięki temu mikroorganizmy jelitowe powinny sprzyjać tyciu, zwiększają bowiem pulę dostępnych w organizmie kalorii. Z najnowszych badań zespołu z Wydziału Medycyny Uniwersytetu Waszyngtońskiego w St. Louis wynika jednak, że ich rola polega też na pobudzaniu procesu odkładania kalorii w postaci tłuszczu. Stres, długotrwała antybiotykoterpia, radioterapia czy może stany zapalne przewodu pokarmowego to również jedynie niektóre przyczyny, które powinny zakłócić równowagę panującą w jelitach. Kiedy dojdzie do nadmiernego rozwoju bakterii Clostridium difficile, Klebsiella oxytoca, Salmonella spp. albo grzybów Candida albicans, zaczynaja pojawiać się charakterystyczne objawy. Mikroby pobudzają bowiem kaskadę procesów w ukladzie odpornościowym, ktory ostatecznie zwraca sie przeciwko tkankom własnego organizmu, w tym wypadku przeciwko stawom. W jelitach zwykłego człowieka bytuja tysiace gatunkow bakterii, z ktorych dużo korzystnie wpływa na rozwój odporności. Jednakże flora jelitowa może też przyczyniać się do zaburzenia pracy tego ukladu, zwłaszcza jego agresji na komórki własnego organizmu. Najnowsze badania wskazują, że tak jesteśmy w stanie dzieje się w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), poważnej choroby, która powoduje bolesne obrzęki stawów, ich deformację oraz może prowadzić do niepełnosprawności. Naukowcy doszli do takich wniosków po przebadaniu myszy, których jelita od urodzenia nie byly zamieszkane poprzez florę bakteryjną. Zwierzęta jadły o 30 proc. więcej, niż zwykle myszy, ale miały od o 50 proc. mniej tkanki tłuszczowej. Okazało sie, że kiedy jelita myszy zasiedlono bakteriami, proces odkładania tłuszczu nasilił się w ciągu 2 tygodni o około 60 proc. Działo się tak, pomimo że zwierzęta zaczęły mniej jeść. Co więcej, myszy miały objawy zaburzeń metabolicznych, które sprzyjają cukrzycy typu II. U wielu , szczególnie starszych osob występuja oraz objawiają się zgaga, gazami, wzdęciami, zaparciem albo biegunką. Przyczyną może być nieprawidłowe wydzielanie soków trawiennych, enzymów, a również niemożność odpowiedniego żucia pokarmów. Prowadzi to również do upośledzenia trawienia oraz wchłaniania składników pokarmowych, co objawia sie osłabieniem, złym samopoczuciem, utratą masy ciała oraz zaburzeniami odporności. W ludzkim przewodzie pokarmowym egzystuje ogromna liczba mikroorganizmow w ilości od 106 do 1012 w 1 g treści, w zależności od odcinka jelito cienkie, jelito grube, odbytnica. Największą aktywność, liczebność oraz zróżnicowanie wykazuje mikroflora zamieszkująca jelito grube. Szacuje się, że występuje tamże od 500 do 1000 gatunków należących do 45 rodzajow oraz 17 rodzin drobnoustrojów, które stanowią 80% suchej masy kalu. Ze względu na charakter środowiska w którym żyją, bakterie te są bezwzglednie beztlenowe albo względnie beztlenowe a przemiany metaboliczne z ich udziałem mają charakter procesów fermentacyjnych. O tym, że produkty poddane właściwej fermentacji są korzystne dla zdrowia wiedzieli wiec już starożytni oraz chętnie sięgali po kiszonki czy może kwaśne mleko. Wielki Ludwik Pasteur opisywał zachowania antagonistyczne pomiędzy bakteriami oraz zakładał możliwość wykorzystania tego zjawiska w przyszłości, z korzyścią dla człowieka. Więc już w 1907 roku Ilja Miecznikow, rosyjski mikrobiolog oraz noblista, był przekonany, że spożywanie jogurtów oraz kefirów może wyraźnie wydłużyć nasze życie człowieka, a również pomóc mu pokonać infekcje bakteryjne. Pojęcie „probiotyku” pochodzi z 1965 roku, jednakże jego definicja ulega modyfikacjom, podobnie jak sama wiedza o probiotykach. Ze względu na wyłączenie bakterii oraz grzybow z królestwa roślin, slowo flora (mikroflora) w odniesieniu do mikroorganizmów bywa zastępowane pojęciem biota (mikrobiota), zwlaszcza w literaturze anglojęzycznej (ang. microbiota) i mikrobiom. U noworodków system pokarmowy może być sterylny, ale wkrotce w następnej kolejności dochodzi do kolonizacji poprzez florę bakteryjną. W późniejszym okresie, wraz ze starzeniem się, ogólna liczba drobnoustrojów nie podlega znaczącym zmianom, natomiast zwykle występuje istotna zmiana udziału poszczególnych grup. Obserwujemy narastanie liczby enterobakterii, Clostridium oraz enterokoków przy wyraźnym spadku liczby Lactobacillus oraz Bifidobacterium, ktore jesteśmy w stanie uznawane są za korzystne dla zdrowia. Może być to również prawdopodobnie przyczyną m.in. zwiekszenia częstości występowania zaparć u osob starszych. Aktualnie koncepcja probiotyku zakłada wprowadzenie do diety żywych mikroorganizmów w takiej formie, aby przetrwały w żołądku, dwunastnicy oraz były aktywne w okrężnicy (cześć jelita grubego), a rownież działały korzystnie na organizm czlowieka. Powszechnie wiadomo, że podstawowym źródłem pożytecznych bakterii Acidophilus w naszej diecie sa fermentowane napoje mleczne (jogurty, kefiry, „zsiadle” mleko). Jednakże w mojej praktyce lekarskiej często spotykam się z twierdzeniem, że „mleko może być dobre, ale… dla dzieci”. Weryfikując dietę owych osób, okazuje się, że może być ona „urozmaicona”, ale w różnego rodzaju mięsa oraz wedliny. Nie strawione resztki białek, pozostając dłuższy czas w jelitach, są doskonałą pożywką dla bakterii gnilnych oraz innych chorobotwórczych mikroorganizmow. Te z kolei, w swoim procesie rozwoju wytwarzają toksyny, szczególnie drażniące ściany jelita. A to również więc już pierwszy krok w kierunku zmian nowotworowych. To rownież prawdopodobnie stosowana poprzez wiekszość panów właściwa dieta predysponuje ich do wiekszej niż panie zachorowalności na nowotwory jelita grubego. Żywe bakterie znajdują się w jogurtach czy może kefirach. To również produkty zdrowe oraz zalecane w racjonalnej diecie. Nie są jednakże skutecznym środkiem w sytuacji, kiedy potrzebujesz skutecznej suplementacji probiotycznej. Steżenie bakterii nie może być bowiem zazwyczaj wystarczające, a także jeśli, nie są one w stanie przetrwać w niekorzystnym środowisku układu pokarmowego, bądź ich wpływ na ludzkie zdrowie zwykłego człowieka nie został wystarczajaco udokumentowany. Wyjątek stanowią niektóre fermentowane produkty mleczne o specjalnym przeznaczeniu. By produkt mleczny można bylo uznać za probiotyczny powinien w jednym gramie zawierać co najmniej 10 mln jednostek Bifidobacterium albo 100 mln jednostek Lactobacillus. By probiotyk mógł spełnić swoje zadanie, czyli skolonizować sie, a następnie chronić nasz system pokarmowy, musimy zadbać o jego właściwe odżywianie.

No i właśnie w tym miejscu z pomocą przychodzą nam prebiotyki – nie poddające się trawieniu składniki pokarmowe, którymi odżywiają sie bakterie probiotyczne. Najcześciej stosowanymi prebiotykami są rozpuszczalne frakcje błonnika pokarmowego – inulina oraz oligofruktoza, występujące w wielu roślinach, na przykład: pomidorach, cykorii, porach, cebuli, czosnku, szparagach, bananach czy może orzechach ziemnych. Badania wykazują, że obecność owych substancji w organizmie polepsza wchlanianie wapnia oraz magnezu z przewodu pokarmowego. ważnym dla naszego zdrowia zjawiskiem może być reakcja naszych jelit na przylegające do ich ścian bakterie probiotyczne. Komórki nabłonka układają się ściśle, znikają pomiędzy nimi przerwy, poprzez które powinny wniknąć do naszego organizmu zarówno drobnoustroje, toksyny, jak oraz alergeny. Tak zatem pierwszorzędna sprawą dla naszego zdrowia może być utrzymanie szczelnych jelit, tj. warstwy bakterii probiotycznych na powierzchni nablonka. Warstwę bakterii może niszczyć nieprawidlowe odżywianie (wspierające bakterie gnilne), a w szczególności antybiotyki czy może dodatki antybiotykowe do żywności. Jak wspierać albo odtwarzać tą warstwę ochronną bakterii? Warto przyjmować probiotyki – ułatwia to również przywrócenie równowagi. Warto żywić się probiotycznie. Najlepszym rozwiązaniem może być właściwa dieta uzupełniana o korzeń topinamburu. Musimy przetrzymać dyskomfort powodowany poprzez tworzący się gaz w jelitach. Po około miesiącu wszelkie dolegliwości ustąpią. Blona śluzowa jelita zostanie pokryta szczelnie warstwą bakterii. Staniemy sie poprzez to rownież zdrowsi. Dzieje sie to również za sprawą wsparcia, jakiego wzajemnie udzielają sobie bakterie probiotyczne oraz organizm człowieka. Może być to również dynamiczna rownowaga, w ustaleniu której czynnie bierze udzial nasz organizm. Kiedy jesteśmy w stresie, mamy ciężkie przeżycia – wnet dostajemy wzdęcia. Oznacza to, że doszło do utraty kontroli naszego organizmu nad życiem jelitowym. Nie wiemy wciąż jeszcze na jakiej zasadzie to również się dzieje. To wszystko to również może być niezwykle istotne dla naszego zdrowia, o czym świadczy poniższa obserwacja: Czasem pośród zwolenników „żywych kultur bakterii” pojawiają sie głosy, że szczepy bakteryjne zawarte w preparatach leczniczych sa mniej wartościowe, bo poddane suszeniu. Tymczasem liofilizacja nie oznacza „zabicia”, a „uśpienie”. W kapsułkach znajdują się wyselekcjonowane szczepy, nie dość, że zdolne przetrwać procs suszenia, to również wciąż jeszcze „odżyć” więc już w jelitach. Badania skuteczności „pracy” w jelitach najczęściej dotycza bakterii liofilizowanych, nie zaobserwowano wyra żywe liofilizowane (suszone na zimno, w stanie uśpienia). Bakterie naturalnie zamieszkujące zakamarki naszego przewodu pokarmowego nie powodują żadnych dolegliwości – wręcz przeciwnie, wspomagają proces trawienia pokarmów i chronią wnetrze naszego ciała przed swoimi chorobotwórczymi „kuzynami”. My natomiast, jako dobry symbiont, zapewniamy im schronienie i dostawy energii. Jednakże jak wykazaly badania, nie posiadamy oni wszyscy takich samych bakterii – ich skład gatunkowy i ilościowy rożni sie u każdego z nas. Duży wpływ posiada również obecność siarki (dużo miesa w diecie, konserwanty). Obecność siarki powoduje rozwoj bakterii redukujacych siarczany . Wywołują one stany zapalne jelit i zwiększają ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Siarki dużo zawiera jesteśmy w stanie mieso. Obecność siarki pobudza również rozwoj flory która metabolizuje takie gazy jak metan, wodór które powodują powstwanie kancerogenów niszczących DNA oraz utrudniających proces jego naprawy. Wybierając najlepszy preparat probiotyczny najlepiej poradzić się lekarza, ponieważ są pomiędzy nimi subtelne różnice, dotyczace choćby przeznaczenia, czasu stosowania, intensywności dzialania, itd. Odmienne probiotyki są stosowane u dzieci, odmienne u doroslych. Ich przyjmowanie zaleca sie w przypadku antybiotykoterapii oraz po niej nie krócej niż 7 dni (najlepiej zgodnie z zaleceniem lekarza), przewlekłego stresu oraz przemęczenia, nadmiernego spożywania alkoholu, nieodpowiedniej, źle zbilansowanej diety, uszkodzenia śluzówki jelita np. wskutek choroby. Dawkowanie oraz czas kuracji najlepiej skonsultować z internistą, badź lekarzem prowadzącym, ewentualnie zastosować się do zaleceń farmaceuty albo zawartych w ulotce informacyjnej. Pojęcie probiotyki pochodzi od greckich słów pro-, czyli za i bios oznaczającego życie. Terminem tym określa się wyselekcjonowane żywe mikroorganizmy, które spożyte w stanie żywym, w odpowiednio dużej ilości mają zdolność przeżycia pasażu jelitowego oraz wywierają korzystny wpływ na ludzkie zdrowie człowieka. Dla zwykłego człowieka najlepszym źródłem probiotyków w diecie są: fermentowane produkty mleczne: jogurty, kefiry, mleko acidofilne, maślanka. Bakterie mlekowe znajdują się też w szeroko dostępnych, tanich kiszonkach (kapusta, ogórki). W ramach poprawy funkcjonowania jelit można również korzystać z dostepnych na rynku preparatów probiotycznych. Zgodnie z aktualnym stanem wiedzy, skład flory jelitowej nie zależy od sposobu odżywiania. Wyróżniono natomiast trzy „enterotypy” (czyli rodzaje flory bakteryjnej jelit), które nazwano odpowiednio „bacteriode”, „prevotella ” oraz „ruminococcus” – od przeważających w nich bakterii. W pierwszym dominują mikroorganizmy wykorzystujace głównie weglowodany oraz białka, natomiast pozostale dwa – lepkie bialka występujace w jelicie. – Odkryliśmy, że flora bakteryjna osób szczupłych oraz otyłych znacząco się różni. Nie wiemy wciąż jeszcze czy może ta zależność może być przyczyną, dodatkowym czynnikiem, czy może skutkiem otyłości. Skoro jednakże miałyby sie okazać przyczyną, musimy to również szczegółowo zbadać – powiedział Stanislav Dusko Ehrlich, mikrobiolog Francuskiego Narodowego Instytutu Badań nad Rolnictwem w Jouy-en-Josas. Probiotyki, jak wszystkie żywe organizmy, musza coś tam jeść. Najbardziej kochają cukier, zwłaszcza niektóre wlókna pokarmowe pochodzenia roślinnego, ktore niestrawione docierają do naszych jelit. Skoro dobre bakterie mają dość pożywienia, chętnie się namnażają oraz pozostają w naszych jelitach z korzyścią dla organizmu. Pożywienie dla bakterii probiotycznych to również jesteśmy w stanie prebiotyki. Dzięki obecności bifidobakterii oraz pałeczek kwasu mlekowego napoje fermentowane wykazują wlaściwości antynowotworowe oraz antymutagenne . Posiadają hamujący wplyw na rozwój mikroflory fekalnej , ktora uaktywnia substancje rakotworcze , a również posiadaja zdolność biodegradacji azotynów co zmniejsza ryzyko powstawania kancerogennych nitrozoamin .

Jak wiadomo odpowiednia ilość korzystnych kultur bakteryjnych w przewodzie pokarmowym zapewnia ochronę przed rozwojem mikroflory gnilnej oraz chorobotwórczej . Bakterie obecne w produktach fermentowanych działają bakteriobójczo wobec paleczek duru brzusznego , czerwonki oraz pratków grużlicy . Hamujacy wpływ na rozwój szkodliwych grup mikroorganizmow posiada produkowany pod ich wplywem kwas mlekowy , octowy i nadtlenek wodoru . Szczególnie wrażliwe na obecność nadtlenku wodoru są bakterie Clostridium – wywołujące szereg zatruć pokarmowych . Bakteriom obecnym w napojach fermentowanych przypisuje się też rolę wspomożyciela systemu obronnego organizmu . Mają one zdolność przemieszczania się z odcinków jelitowych do sieci naczyń limfatycznych , gdzie wzmagają podział limfocytów , i zwiększają produkcje interferonów. W warunkach beztlenowych w obecności soli żółciowych przyczyniaja się do pochłaniania oraz rozkładania cholesterolu , maja zatem znaczacy udział w prewencji schorzeń miażdżycowych. Skoro przechodzisz antybiotykoterapię albo masz odmienne wskazania do stosowania probiotyku, skup się na nim. Prebiotyki nie pomogą, kiedy naturalna flora bakteryjna może być niewystarczająca, bądź nieprawidłowa. Odmienne bakterie, w tym chorobotworcze, mieszkajace w twoich jelitach również powinny lubić złożone cukry (polisacharydy) z wlókien, a przyrost dobrych bakterii nadto wolny (stąd potrzebne probiotyczne wsparcie). Wprawdzie profesjonalne prebiotyki zostały przygotowane w taki sposob, by odżywiać dobre bakterie, nie nadając sie zarazem dla bakterii oraz grzybów chorobotwórczych (np. scFOS), cały czas jednakże nie zastępując probiotyków. Najlepiej stosować je profilaktycznie, po konsultacji z lekarzem. Prebiotyki z kolei nie odpowiadają bezpośrednio za dostarczanie cennych bakterii. Są to również tak naprawdę nietrawione poprzez człowika składniki żywności, które stymulują wzrost i/lub aktywność określonych bakterii w jelicie grubym. Tutaj zaliczamy niektóre białka, peptydy, tłuszcze a w szczegolności oligo oraz polisacharydy. Najpopularniejsze to również fruktooligosacharydy, których szczególnie bogatym źródłem są czosnek, cebula, banany, pomidory, szparagi, cykoria. Dlaczego liczba „dobrych” drobnoustrojów może być niższa u osob z nadwagą? Wyjaśnieniem może być też zatrważajaca statystyka stosowania antybiotyków. Lekarze oraz epidemiolodzy alarmują więc już od dawna, że nadużywanie antybiotykow powoduje uodparnianie się groźnych bakterii chorobotworczych na szkodliwe dla nich składniki leków. Okazuje się, że kłopot ów posiada drugie dno – antybiotyki coraz bardziej niszczą naszą naturalną, potrzebną do prawidłowego funkcjonowania, florę bakteryjną. Bakterie żyjące w jelicie wydaja się mieć wpływ na rozwój mózgu oraz zachowanie osób doroslych – według wyników nowych badań dofinansowanych ze środkow unijnych, ktore zostały opublikowane w czasopiśmie Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS). Odkrycia sugeruja, że kolonizacja naszych jelit poprzez drobnoustroje we wczesnym okresie życia może mieć kluczowe znaczenie dla zdrowego rozwoju mózgu. Wyniki badań powinny mieć też znaczenie dla naszej wiedzy na temat zaburzeń psychicznych. Na co dzień warto wprowadzić do diety naturalne prebiotyki które usprawniają pracę układu pokarmowego oraz dodatkowo odżywiają bakterie probiotyczne. Znajdziesz je w karczochach, cykorii, natce pietruszki. Właściwości prebiotyczne wykazuje również laktuloza, cukier zawarty w lekach o działaniu usprawniającym perystaltyke jelit, ale decyzję o jej ewentualnym stosowaniu lepiej pozostawić lekarzowi. Termin synbiotyk oznacza kombinację probiotyków z prebiotykami. Teoretycznie wydawaloby się, że to rownież rozwiazanie optymalne, najlepsze możliwe, etc. Tymczasem synbiotyki nie opanowaly rynku. Przyjęły się przede wszystkim jako preparat dla dzieci. Niektóre suplementy są naprawde smaczne, dostępne w postaci granulatu, zatem łatwiej zachęcić do ich spożywania maluchy. Pomagają podczas problemów trawiennych, łagodzą bóle brzucha oraz wzdecia u dziecka, przyspieszając usuwanie gazow jelitowych. Podczas typowej kuracji antybiotykowej zalecane może być przyjmowanie dodatkowych leków osłonowych, tzw. probiotyków – może być to rownież nic innego jak „dostawa” dobrych bakterii, na przyklad z rodzaju Lactobacillus. Przyjmowanie wyselekcjonowanych, korzystnych szczepów chroni przed niebezpieczeństwem zasiedlenia „wolnych przestrzeni” poprzez bakterie chorobotworcze. Jak się okazuje, ubytek naturalnej flory bakteryjnej może nie jedynie grozić chorobami, ale też doprowadzić do nadwagi. Dolegliwości układu krążenia związane sa ze nadto wysokim poziomem trójglicerydów oraz cholesterolu we krwi. Parametry te powiązano z bakteriami, które znajduja się w dolnej cześci składowej przewodu pokarmowego oraz odpowiadaja za wchłanianie i trawienie wielu składników odżywczych. Udowodniono, że ilość energii pobranej z pokarmu może sprzyjać powstawaniu otyłości czy może cukrzycy u pacjentów. Bakterie jelitowe powinny odpowiadać za powstawanie płytek miażdżycowych poprzez konwersję choliny, która stanowi składnik lecytyny. Lecytyna (nazywana też fosfatydylocholiną) może być tłuszczem zlożonym, w skład którego wchodzi glicerol, kwasy tłuszczowe, reszta fosforanowa oraz cholina. Zwiazek ów występuje w dużych ilościach w jajkach, w mięsie (głównie w watrobie), w serze oraz w rybach. Lecytyna uważana może być też za suplement diety, który wpływa na pamięć oraz koncentrację. Tymczasem badania wykazały, że cholina, tlenek N-trimetyloaminy (ang. trimethylamine N-oxide; TMAO) oraz betina, czyli najważniejsze metabolity lecytyny mają ogromny wpływ na rozwoj miażdżycy. Dostępne na rynku preparaty zawierają wystarczającą, zwykle zbliżoną do klasycznych probiotykow, ilość korzystnych mikroorganizmów. Zarazem zdania pośród lekarzy oraz dietetyków co do skuteczności oraz w ogóle celowości dodawania prebiotyku w synbiotykach sa podzielone. Uważa się, że sam jeden probiotyk w leczniczym stężeniu radzi sobie równie dobrze, skoro jedynie w diecie są produkty roślinne. Stąd prawdopodobnie utrzymująca sie popularność nowoczesnych, a zarazem więc już sprawdzonych, zaufanych oraz skutecznych probiotyków. Warto jednakże pamiętać, że synbiotyki na pewno również pomagają, dodatkowe „jedzenie” dla bakterii na pewno nie zaszkodzi, a niejednokrotnie osobnicza reakcja na konkretny preparat może być inna. Poza metodą prób oraz błędów, raczej zawodną, na pewno wyjściem może być konsultacja z lekarzem, który najprędzej oceni (znając nasz stan zdrowia oraz potrzeby), co i jak stosować. Procedura pobrania bakterii do przeszczepu polega na wyizolowaniu ich z kału zdrowej, szczupłej osoby oraz wprowadzenia do wnętrza jelit chorego podczas zabiegu kolonoskopii. Dużo osób posiada opory przed poddaniem się takiej procedurze, zarówno jako biorca, jak oraz dawca takiego „przeszczepu”. Eksperci jednakże przekonują, że może być to rownież metoda skuteczna – leczy chroniczne dolegliwości gastryczne, takie jak przewlekłe biegunki czy może zaparcia, a u wielu pacjentów też sprzyja chudnieciu. W Stanach może być jednakże klopot natury organizacyjnej, bo tamtejsza agencja Food and Drugs Administration, nadająca pozwolenia m.in. do stosowania leków, nie podjęła wciąż jeszcze decyzji, do jakiej kategorii środkow farmaceutycznych zaliczyć bakterie pochodzące z ludzkiego kału. Póki co ich stosowanie ograniczone może być jedynie do kilku ośrodkow w kraju oraz nie podlega żadnej refundacji. W ostatnich latach zauważa się gwałtowny wzrost zachorowań na cukrzycę typu II. Najnowsze badania sugerują, że bakterie jelitowe powinny stanowić źródlo informacji o owych dolegliwościach. Profesor Jun Wang z Uniwersytetu w Kopenhadze potwierdza, że osoby chore na cukrzycę typu II mają wysoki poziom czynników chorobotworczych w przewodzie pokarmowym. Zbadano flore jelitową u 345 Chińczyków, z czego 171 pacjentów chorowało na cukrzyce typu II. Zespół naukowców zidentyfikował wskaźniki biologiczne i tzw. agresywne środowiska bakteryjne w jelitach. Podobne badania przeprowadzano na cukrzykach w Danii oraz wykazano, że istnieją znaczące różnice w składzie oraz w funkcjonowaniu bakterii jelitowych u chorych. Ponadto w ramach projektu badawczego MegaHit europejscy naukowcy znaleźli blisko 3,3 miliona genów u bakterii jelitowych duńskich oraz hiszpańskich pacjentów, ktore powinny pełnić kluczową rolę w rozwoju wielu poważnych schorzeń. Badania nadal trwaja. Brytyjscy naukowcy wykazali w doświadczeniach laboratoryjnych, że genetycznie zmodyfikowane bakterie jelitowe powinny produkować olej napedowy. Szczególną cechą tego sposobu może być fakt, że paliwo produkowane poprzez bakterie może być chemicznie identyczne z paliwem otrzymywanym ze źródel kopalnych. Bakterie jelitowe powinny być też zatem stosowane do bezpośredniej produkcji, bez potrzeby drogiego uszlachetniania czy może rownież dostosowywana silników samochodowych, jak piszą naukowcy w “Proceedings” amerykańskiej Narodowej Akademii Nauk (“PNAS”).

Badanie i analiza moczu czyli co można tam znaleźć i co z tego wywnioskować

Posted on

Dzisiaj opiszemy badanie moczu. Mocz dostarcza nam wielu cennych danych o stanie zdrowia pacjenta. Jak wiadomo badanie moczu może dać dużo informacji na temat naszego zdrowia poprzez sprawdzenie m.in. zawartości glukozy, bilirubiny, cial ketonowych, białka oraz pH. Pozwala ocenić funkcję nerek oraz wątroby, można dzięki niemu wykryć cukrzycę, dolegliwości metaboliczne i zakażenia układu moczowego. Sprawdź, co powinno Cię zaniepokoić w badaniu ogólnym moczu. Badanie ogólne moczu może być też wskazówką w wykryciu wielu dolegliwości oraz informacją o ogólnym stanie zdrowia pacjenta. Rutynowe badanie moczu wykonuje się w celu wykrycia powodu powstania objawów. Nerki usuwają z moczem produkty przemiany materii, substancje organiczne, płyny oraz odmienne substancje toksyczne. Dlatego, mocz może zawierać setki różnorodnych substancji. Dużo czynników (takich jak dieta, podaż płynów, wysiłek fizyczny i czynność nerek) posiada wpływ na zawartość moczu. W moczu można oznaczyć ponad 100 różnorodnych substancji. Badanie ogólne moczu wymaga również odpowiedniego przygotowania. Stan osoby, która oddaje próbke materiału do badania musi być też jak najbardziej zbliżony do fizjologicznego, by nie zaburzyć obrazu badanego moczu. Parametry badane podczas owego testu sa na aż tyle czułe, że wychwycą każde najmniejsze odchylenie w stanie badanego organizmu. Zobacz, jakie warunki musisz spełnić, by badanie ogolne moczu było w pelni miarodajne. Badanie ogolne moczu może być jednym z najważniejszych badań laboratoryjnych wykorzystywanych codziennej diagnostyce medycznej. Badanie ogolne moczu może być proste oraz dostarcza wielu informacji na temat funkcji układu moczowego oraz może być źródłem wiedzy na temat funkcji innych narzadów oraz układów. W skład badania ogólnego moczu wchodzą ocena fizykochemiczna oraz analiza mikroskopowa osadu moczu. Badanie ogólne moczu pobierane może być ze środkowego strumienia z zachowaniem zasad aseptyki. By wynik badania był miarodajny, trzeba przestrzegać pewnych zasad. Przede wszystkim musimy zadbać o odpowiednie naczynie – najlepiej, skoro może być to rownież specjalny jałowy pojemnik na mocz (można kupić w aptece). Bo różne zanieczyszczenia powinny utrudnić interpretację wyniku, mocz należy pobrać po starannym umyciu się. Trzeba również pamiętać o tym, że początkowy strumień zawiera najwiecej zanieczyszczeń, i dlatego do badania oddajemy mocz z tzw. środkowego strumienia. Najlepiej, kiedy może być to również mocz poranny. Tak przygotowana próbka powinna trafić do badania w ciągu 4 godzin. Kolor moczu różne czynniki, takie jak bilans płynów, dieta, leki, dolegliwości mają wpływ na kolor moczu. Intensywność koloru zazwyczaj koreluje z zagęszczeniem moczu, mocz jasny albo przezroczysty może być rozcieńczony, a ciemnożółty może być zagęszczony. Suplementacja witamin z grupy B może zmienić kolor moczu na jasnożółty. Czerwonobrunatny mocz może być też spowodowany lekami, spożyciem jeżyn, buraków, lub krwią. Czynność nerek zmienia się wraz z warunkami, w jakich obecnie znajduje się ludzkie ciało pacjenta. Niewyspanie, nadmierny wysiłek fizyczne, przewlekłe przemęczenie – te czynniki powinny zaburzać obraz wyniku badania ogólnego moczu. Zanim pacjent odda próbkę materiału do badania, musi pamietać, by w nocy przed badaniem solidnie się wyspać, a dzień przed nie forsować organizmu na sposób wzmożonej aktywności fizycznej. W przeciwnym razie w moczu pojawi sie ślad białka, co może być wymogiem do przeprowadzenia adekwatnej diagnostyki w kierunku dolegliwości nerek lub przynajmniej do powtórzenia badania. Przejrzystość moczu – to rownież badanie ocenia przejrzystość albo mętność moczu. Normalny mocz, który może być klarowny może stać się mętny poprzez bakterie, krew, spermę, śluz.

Pamiętajmy o tym, że kobieta, która oddaje mocz do badania nie powinna w danym okresie mieć miesiaczki. Skoro nasza krew trafi do oddawanej próbki, wynik może wskazywać na obecność erytrocytów albo białka w moczu, co może być ważnym objawem patologii układu moczowego. Najbezpieczniej może być zatem oddawać mocz do badania 2-3 dni przed rozpoczęciem albo 2-3 dni po zakończeniu miesiączki. W moczu zdrowej osoby glukoza nie występuje albo może być jej mało. Skoro poziom może być nadto wysoki, świadczyć to rownież może o cukrzycy. U osób chorych na cukrzycę badanie moczu pod kątem obecności w nim m.in. glukozy informuje o prawidłowym (lub nie) przebiegu leczenia. Podobnie rzecz posiada się w przypadku ciąży. Pomimo iż stan ów nie może być patologią, ale fizjologicznym etapem w życiu kobiety, ciąża może dawać obraz obecności białka w moczu, co nie może być normą u zdrowej osoby. W celu uzyskania wiarygodnych wyników konieczne może być pobranie próbki moczu w ściśle określony sposób. Badanie powinno być też wykonane z porannego moczu to również znaczy moczu oddanego po nocnym spoczynku. Pacjent oddający mocz do badania powinien być też na czczo. By zapewnić wiarygodny wynik analizy konieczne może być oddanie moczu do czystego pojemnika. Pojemnik do wykonania badania ogólnego moczu nie musi być też jałowy. Okolica ujścia zewnętrznego cewki moczowej zasiedlona może być poprzez różne balkterie i dlatego konieczne może być omycie okolicy ujścia cewki ciepłą woda z mydlem oraz wytarcie papierowym ręcznikiem. Postępowanie takie zmniajsza prawdopodobieństwo wystąpienia nieprawidłowości zwiazanych z techniką pobrania materiału. Należy pamiętać, że probka moczu powinna być też oddane ze środkowego strumienia moczu – pierwsza porcja moczu oddawana może być do toalety, mocz ze środkowej porcji do pojemnika a pozostała objętość moczu do toalety. Pojemnik wystarczy wypełnić do 1/3 objętości. Mocz przeznaczony do wykonania badania ogólnego powinien być też dostarczony do laboratorium w ciągu 2 godzin. Skoro istnieje konieczność przechowywania moczu zaleca się zabezpieczenie próbki w temperaturze od 4 – 7 stopni. W niektórych chorobach zapach moczu może zostać zmieniony. Np. zakażenie bakterią E. coli może powodować cuchnący zapach, podczas kiedy w przebiegu cukrzycy mocz może mieć zapach słodki, albo owocowy. Stan, kiedy w moczu pojawiają się ciala ketonowe nazywa się ketonurią, a również acetonurią albo ketoaciduria. Do nadmiaru produkcji ketonow, a tym samym występowania ich w moczu , dochodzi, kiedy organizm nie może spalić cukrów z powodu niedoboru insuliny. Dochodzi do tego w źle leczonej cukrzycy. Ciała ketonowe powinny rownież pojawić się w przypadku nadmiernej betaoksydacji tłuszczów, do czego może doprowadzić nadmierne głodzenie się. Ciężar właściwy moczu mierzy się zawartość substancji rozpuszczonych w moczu. Wskazuje również na zdolność nerek do zagęszczania moczu. Im wyższy może być ciężar właściwy moczu tym cięższe substancje są rozpuszczone w moczu. Jeśli spożywa się dużą ilość płynów, nerki powinny wydzielać większe ilości niż normalnie ilości moczu. Gdy ogranicza się podaż płynów wówczas nerki wydzielają małe ilości zagęszczonego moczu. Kolor oraz przejrzystość moczu może dostarczyć ważnych informacji na temat zdrowia pacjenta. Prawidłowy kolor moczu posiada barwę wodojasną, słomkową albo jasnożółtą. Kolor moczu uzależniony może być od ilości wypijanych płynów, diety, stosowanych leków oraz obecności patologicznych składników takich jak hemoglobina, białko albo bilirubina. Mętny kolor moczu może być też spowodowany obecnością fosforanów albo ropomoczu. Oznaczając pH moczu oceniamy kwaśność (lub zasadowość) moczu. pH 4 moczu oznacza mocz kwaśny, pH 7 obojętny, a pH 9 zasadowy. Czasami pH moczu może być też modyfikowane poprzez podawanie specyficznych leków, np. powodując utrzymać mocz bardziej kwaśny albo zasadowy, by zapobiec tworzeniu się specyficznych kamieni. Wartości pH powyżej można zaobserwować w diecie bogatej w warzywa albo produkty mleczne. Może to również świadczyć o uporczywych wymiotach, płukaniu żołądka, nadmiernym stosowaniu leków moczopędnych, zaburzeniu/utracie zdolności nerek do zakwaszania moczu, zakażeniu układu moczowego bakteriami rozkładającymi amoniak (także nadto długiego przechowywania próbki w temperaturze pokojowej), a również o kamicy nerkowej (kamienie struwitowe). pH moczu powinny też modyfikować niektóre leki. Infekcja organizmu, choćby także nie była w żaden sposób związana z układem moczowym, predysponuje do uzyskiwania nieprawidłowych wynikow badań. Organizm w momencie podwyższonej cieploty ciała, może reagować na zaistniała sytuację białkomoczem. Białkomocz może być też fizjologiczny albo patologiczny. Ponadto patologiczny białkomocz może świadczyć o niewydolności układu krążenia, nadciśnieniu tętniczym, chorobach przebiegających z gorączką, zatruciach, szpiczaku mnogim (białko Bence-Jonesa), zespole hemolitycznym. Bilirubina nie występuje w moczu zdrowego człowieka, bo jej stężenie we krwi może być niewielkie. Nie mniej jednak w różnorodnych stanach chorobowych, jak hemoliza krwi, dolegliwości miąższu wątroby czy może zastój żółci w drogach żółciowych, dochodzi do podwyższenia stężenia bilirubiny we krwi oraz tym samym pojawia się w moczu. Świadczyć to również może o niedrożności dróg żółciowych (żółtaczka mechaniczna) albo uszkodzeniu wątroby (wirusowe zapalenie wątroby). Podobnie rzecz posiada sie w momencie zdiagnozowanej infekcji układu moczowego. Skoro badanie nie może być zaleceniem lekarskim w przebiegu choroby, lepiej jego nie wykonywać, bo wyniki powinny świadczyć o istnieniu patologii, która w istocie może być jedynie powikłaniem toczącego sie procesu zapalnego. Bilirubina może być końcowym produktem przemiany barwnika krwi hemu uwolnionego wcześniej z hemoglobiny w śledzionie, wątrobie albo szpiku kostnym w procesie niszczenia czerwonych ciałek krwi. We krwi bilirubina występuje głównie w połączeniu z albuminą oraz w tej postaci nie przesącza sie poprzez kłębki nerkowe. W wątrobie bilirubina ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym oraz jako glukuronian może być wydalana poprzez drogi żólciowe do przewodu pokarmowego. We krwi stężenie bilirubiny sprzężonej może być niewielkie oraz znacznie zwiększa się w wyniku niedrożności drog żółciowych oraz w uszkodzeniu watroby. Sprzeżona bilirubina ulega przesączaniu w kłębkach nerkowych oraz wydalaniu z moczem. Normalnie nie posiada białka w moczu. Gorączka, forsowny wysiłek, ciąża oraz niektóre dolegliwości (szczególnie dolegliwości nerek) powinny spowodować pojawienie się białka w nerkach. Odczyn pH moczu dostarcza informacji na temat gospodarki kwasowo – zasadowej pacjenta oraz może być określany poprzez pomiar stężenia jonów wodorowych w analizowanej próbce moczu.

Jakie powinno być prawidłowe ph moczu? Prawidłowe pH moczu wynosi poniżej 7,0. Rodzaj spożywanych pokarmów, schorzenia nerek albo dolegliwości wpływające na gospodarkę kwasowo – zasadową maja istotny wpływ na pH moczu. Skutecznia dieta stosowana poprzez pacjenta posiada kluczowy wpływ na odczyn pH moczu. Zwiększone spożycie białka zwierzęcego powoduje zakwaszenie moczu, natomiast duża podaż produktów roślinnych przyczynia się do jego alkalizacji. Cukier w moczu Prawidłowo w moczu nie posiada glukozy albo znajduje się w niewielkiej ilości. Jeśli we krwi może być wysoki poziom cukru, jak w niekontrolowanej cukrzycy, wówczas glukoza przedostaje się do moczu. Cukier może pojawiać się również w moczu w uszkodzeniu albo chorobach nerek. Ciała ketonowe w moczu Gdy tluszcz może być wykorzystywany jako źródło energii, organizm ludzki produkuje półprodukty zwane ciałami ketonowymi oraz wydala je z moczem. Duże ilości ciał ketonowych w moczu powinny być też oznaką niebezpiecznego stanu zwanego kwasica ketonowa. Skutecznia dieta z niska zawartością cukrow albo skrobi, głodzenie albo uporczywe wymioty powinny też spowodować powstanie ciał ketonowych w moczu Bardzo ważnym aspektem badania ogólnego moczu może być fakt, by pobrany materiał jak najszybciej dostarczyć do placowki medycznej albo laboratorium, w którym będzie realizowane badanie. W badaniu ogólnym dokonywanym pod mikroskopem analizowany może być również osad moczu. Dzieki temu można stwierdzić obecność drobnoustrojow, ilość leukocytów, kryształków różnorodnych związków (moczanów, szczawianów oraz fosforanów), wałeczków różnego pochodzenia (szklistych, ziarnistych, nabłonkowych itd.). Niedopuszczalne może być pobranie moczu dnia poprzedniego oraz przechowywanie jego na przykład w lodówce. Nie może być to również ani higieniczne, ani właściwe postepowanie – przetrzymywanie moczu w ekstremalnych temperaturach (zarowno niskich, jak oraz wysokich) może zmienić jego właściwości fizyczne oraz poprzez to również wpłynąć na wyniki badania. Analiza mikroskopowa moczu Do tego testu mocz może być odwirowywany, tak by powstał osad sedymentacyjny. Następnie rozprowadza się jego na szkiełko oraz ogląda pod mikroskopem. W osadzie można stwierdzić: Ciężar właściwy moczu uzależniony może być od steżenia oraz rodzaju rozpuszczonych w nim substancji. Za prawidłowy cieżar właściwy moczu uznaje się wartości w przedziale od 1,015 do 1,022 g/ml. Ilość wypijanych plynów i zawartość różnorodnych substancji w moczu może powodować wahania ciężaru właściwego od 1,001 do 1,035 g/ml. Niski ciężar właściwy moczu może być też spowodowany zwiększona ilością wypitych poprzez pacjenta płynów a również w przypadku niewydolności nerek (utrata zdolności zagęszczania moczu) albo moczówki prostej. Wysoki ciężar właściwy moczu obserwowany może być u pacjentów odwodnionych albo w przypadku obecności w moczu nieprawidlowych substancji takich jak glukoza, białko, mannitol albo środki cieniujące wykorzystywane w diagnostyce radiologicznej. Czerwone albo biale krwinki w moczu Prawidłowo w moczu nie powinny znajdować sie krwinki. Zapalenie, dolegliwości albo uszkodzenie nerek, moczowodow, pęcherza moczowego, cewki moczowej może spowodować pojawienie się krwi w moczu. Forsujący wysilek może też spowodować pojawienie się krwi w moczu. Białe krwinki są często oznaką infekcji, zmiany nowotworowej albo chorobę nerek. Obecność krwi w moczu nazywamy krwinkomoczem albo krwiomoczem. Krwiomocz oznacza obecność erytrocytów w moczu zmieniajacych jego barwę, a krwinkomocz to również zwiększona ilość erytrocytów w moczu niewidoczna gołym okiem. Norma wynosi do 1-2 erytrocytow w polu widzenia (wpw), co odpowiada ok. 3 milionom na dobę. Obecność krwinek czerwonych w moczu może wynikać z uszkodzenia nerek albo pecherza, kamicy nerkowej, infekcji układu moczowego, kłębuszkowego zapalenia nerek, nowotworu nerki albo pęcherza, tocznia ukladowego. Występujące w moczu białe krwinki (ropa) powinny świadczyć o zakażeniu układu moczowego, guzie pęcherza moczowego, stanie zapalnym w obrębie nerek, toczniu układowym albo infekcji: u kobiet – pochwy u mężczyzn – okolic członka . W zależności od rodzaju wałeczków występujących w moczu na podstawie jego badania można rozpoznać rodzaj zapalenia nerek albo zniszczenie kłębuszków nerkowych, zatrucie metalami ciężkimi (ołów albo rtęć), niewydolność serca albo infekcję bakteryjną. Duża liczba kryształków albo obecność w moczu krysztalków określonego typu może świadczyć o uszkodzeniu nerek, kamicy nerkowej albo zaburzeniach metabolizmu. Przyczyną obecności w moczu krysztalów powinny być też też niektore leki. Wystepowanie w moczu bakterii, komórek grzybów albo pasożytów świadczy o infekcji układu moczowego. Z kolei obecność komórek nabłonka wskazuje natomiast na zanieczyszczenie próbki oddanej do analizy. Nie może być natomiast podstawą do postawienia jakiegokolwiek rozpoznania. Lekarz może w takim przypadku zalecić powtórne oddanie moczu do badania. W prawidłowym badaniu ogólnym moczu glukoza może być nieobecna. Pośrod najczęściej obserwowanych schorzeń powodujących obecność glukozy w moczu – glukozurię wymienia się cukrzycę typu 1, 2 albo u kobiet w ciąży (konieczna diagnostyka różnicowa w celu wykluczenia cukrzycy u cieżarnej). Przenikanie glukozy do moczu obserwuje się u pacjentów ze stężeniem glukozy w osoczu krwi przekraczającym 160 mg/dl albo u pacjentów z uszkodzoną funkcją cewek nerkowych. Podwyższone wartości erytrocytów we krwi zazwyczaj świadczą o kamicy nerkowej (zwłaszcza o ataku kolki nerkowej), podczas której ostry kamień drażni cienką oraz delikatna ścianę miedniczki nerkowej albo moczowodu, wywołując krwawienie. Pozostałe przyczyny (np. uszkodzenie nerki albo odcinka dróg moczowych, nowotwory nerki albo pęcherza moczowego) są rzadsze, nie mniej jednak różnorodne, a do ich zdiagnozowania często niezbędne sa dodatkowe badania np. USG.

Co to są te wałeczki w moczu? Niektore dolegliwości nerek powodują tworzenie się zlepów z różnorodnych substancji w kanalikach nerkowych. Może być parę typów waleczków : wałeczki woskowe, tłuszczowe, białkowe, w skład których wchodza krwinki czerwone albo białe. Rodzaj waleczków pomaga w rozpoznaniu istniejącej dolegliwości nerek Pobranie moczu do posiewu wymaga od osoby, ktora tego dokonuje, niezwyklej staranności. Do moczu nie powinny bowiem trafić bakterie z żadnego innego miejsca na ciele ani z otoczenia, by nie zaburzać odczytu wyniku. Mocz pobiera się do sterylnego pojemnika, ktory otwierany może być dopiero w momencie rozpoczynania pobrania. Obecnie pojemniki do pobierania posiewu moczu zawieraja wiec już przygotowane podłoża bakteriologiczne, które umieszcza się wewnątrz pojemnika z moczem, wkrótce po jego napełnieniu. Kryształy U zdrowych osób w moczu występuje niewielka ilość kryształów. Ale większa liczba kryształów albo obecność specyficznych rodzajów, może powodować tworzenie kamieni moczowych, albo sygnalizować nieprawidłowy metabolizm organizmu. Podwyższoną ilość leukocytów w moczu określamy leukocyturią albo ropomoczem. Osoba zdrowa wydala w moczu w ciągu doby od 1,5 do 4 milionów leukocytów (może być też ich 1-5 w polu widzenia). Wyższa wartość może być też wynikiem przenikania krwinek białych do moczu w jakimkolwiek odcinku układu moczowego. Przyczyną tego stanu są stany zapalne dróg moczowych albo nerek. W warunkach prawidlowych białko wydalane może być z moczem w niewielkich ilościach, które nie przekraczają 250 mg w ciągu doby. Pojawienie się bialka w moczu może być też spowodowane dużym wysiłkiem fizycznym, gorączką albo ciążą. Białkomocz w III trymestrze ciąży może być często obserwowany pośród ciężarnych. Patologiczny bialkomocz może być też spwodowany uszkodzeniem kłębuszków albo kanalików nerkowych. Białkomocz może być też objawem takich schorzeń jak niewydolność serca, cukrzyca, naciśnienie tetnicz, albo szpiczak mnogi. Obecność bialka moczu może być powszechnie spotykana u pacjentów gorączkujących albo majacych infekcę układu moczowego. Posiew moczu Bakterie, drożdże, pasożyty nie występują w prawidłowym moczu. Obecność ich wskazuje na zakażenie. Oznaczenie ogólnego badania moczu może być też przeprowadzone w szpitalu albo w laboratorium. Pacjent może być też poproszony o przyniesienie próbki moczu ze sobą. Pobierając próbkę moczu należy pamiętać że jeśli pojemnik na mocz posiada nakrywke, należy zdjać ją oraz położyć spodem do góry tak by unikać dotykania wewnętrznej strony nakrywki. Mycie okolicy narządów płciowych: Mężczyźni powinni odprowadzić napletek oraz przemyć żołądź prącia wacikiem. Kobiety powinny rozszerzyć wargi sromowe jedna ręką, a drugą przemyć okolicę pochwy oraz ujścia cewki moczowej wacikiem, od przodu do tyłu, tak by nie zabrudzić ujścia cewki bakteriami z odbytu. Rozpocząć oddawanie moczu do toalety. Kobiety powinny kontynuować trzymanie warg sromowych podczas mikcji. Po kilkunastu sekundach, umieścić pojemnik pod strumień moczu oraz napełnić jego około 50 ml moczu (ze środkowego strumienia) bez przerywania oddawania moczu. Unikać dotykania brzegów pojemnika i dostania sie do środka papieru toaletowego, włosów lonowych, kału, krwi menstruacyjnej albo innych substancji. Zakończyć oddawanie moczu do toalety. Zamknąć pojemnik nakrywką oraz odnieść do laboratorium. Uzyskanie moczu wydzielanego poprzez nerki w danej chwili. Opróżnić pęcherz moczowy oddajac mocz do toalety. Nie pobierać próbek z tego moczu do badań. Wypić duże ilości płynów w ciagu 30-40 minut Postępować następnie zgodnie z powyższymi instrukcjami. Oddać próbkę moczu do analizy. Podczas pobierania moczu na posiew powinno sie stosować nieco intensywniejszy rygor higieniczny niż podczas pobierania moczu do badania ogólnego. Zasada ta tyczy sie zarówno umycia rąk tuż przed całą procedurą, jak oraz umycia okolic cewki moczowej. Bilirubina może być barwnikiem będącym końcowym produktem przemiany hemu – barwnika krwi uwolnionego z hemoglobiny. Fizjologiczne niszczenie erytrocytów odbywa się w śledzionie, szpiku kostnym oraz wątrobie. Bilirubina w moczu powoduje zmianę jego zabarwienia oraz nadaje mu kolor żólty, pomarańczowy albo brunatny. Zwiększone stężenie bilirubiny obserwowane może być jednym z podstawowych objawów uszkodzenia funkcji wątroby oraz towarzyszy żółtaczce mechanicznej albo hemolitycznej. Meżczyźni powinni zwrócić uwagę na usuniecie nagromadzonej wydzieliny pod napletkiem (tak zwanej mastki). Kobiety natomiast powinny dokładnie oczyścić okolice cewki moczowej oraz wejścia do pochwy zgodnie z kierunkiem „od przodu do tylu”, czyli od cewki moczowej do odbytu, by przypadkowo nie przenieść bakterii, które bytują w okolicach ujścia przewodu pokarmowego oraz nie spowodować ich błędnej indentyfikacji. Wiele artykulów spożywczych i lekow może zmienić barwe moczu. Bezbarwny mocz może być też spowodowany poprzez niewydolność nerek, niekontrolowaną cukrzycę. Przyczyna ciemnego moczu może być też odwodnienie. Czerwonawy kolor moczu może być też spowodowany poprzez krew. Ciała ketonowe są pośrednimi produktami przemiany tłuszczów. W warunkach prawidłowych ciała ketonowe nie sa obserwowane w badaniu ogólnym moczu. Obecność ketonów w moczu (aceton, kwas acetooctowy, kwas beta – hydroksymasłowy) powinny być też obserwowane u pacjentów z niewyrównaną cukrzycą, u pacjentow głodujących albo po nadużyciu alkoholu etylowego. Ciala ketonowe powinny się pojawić w moczu u osoby zdrowej, ktora nie spożywała posiłków poprzez parę albo kilkanaście godzin. Przejrzystość: Zmetnienie moczu może być też spowodowane ropą (białe krwinki), nasza krew (czerwone krwinki), sperme, bakterie, drożdże, kryształy, zarażenie pasożytami , np. Trichomonas) Każdego dnia, zależnie od ilości wypitych plynów, wydalamy od 500 do 2500 ml moczu. Mocz to również nic innego jak przefiltrowana poprzez nerki woda, zawierająca szkodliwe produkty przemiany materii oraz odrobine soli mineralnych. Z laboratorium dostajemy wydruk z wynikami, tyczącymi składu oraz właściwości badanej próbki. Niektóre artykuły spożywcze (np. szparagi), witaminy, antybiotyki (np. penicyliny) powinny spowodować specyficzny zapach. Słodki, owocowy zapach występuje w niekontrolowanej cukrzycy). Zakażenia układu moczowego powoduje cuchnący zapach. Mocz pachnący jak syrop klonowy może wskazywać na pewna mutacje genetyczną. Urobilinogen może być pochodną bilirubiny powstającą w świetle przewodu pokarmowego. Za powstanie urolbilinogenu odpowiedzialne są bakterie jelitowe. Zwiększone stężenie urobilinogenu obserwowane może być w przypadku upośledzonej funkcji watroby, krwawienia do światła przewodu pokarmowego albo żóltaczki hemolitycznej.

Podkreślmy jeszcze raz, że skład moczu dużo mówi o stanie naszego zdrowia. Pozwala ocenić stan nerek, pęcherza oraz dróg moczowych. Dzięki analizie moczu można sprawdzić rownież, czy może nie doszlo do zaburzeń przemiany materii, stwierdzić, jakie sa predyspozycji do tworzenia sie kamieni, zdiagnozować cukrzycę, żółtaczkę czy może zapalenie trzustki. Anormalnie wysoki ciężar właściwy moczu oznacza duże zagęszczenie moczu spowodowane przez: brak podaży płynów, utratę płynów (uporczywe wymioty, biegunka, nadmierne pocenie sie) albo obecność bialka albo cukrow w moczu. Anormalnie niski ciężar właściwy moczu oznacza duże rozcieńczenie moczu, którego powodem może być też nadmierna podaż płynów, ciężką chorobe nerek albo użycie diuretyków. Prawidłowa wartość powinna wynosić od 1,016 do 1,022 kg/l. Jeśli ciężar wlaściwy moczu może być niższy, może to również świadczyć m.in. o utracie funkcji nerki, cukrzycy, zapaleniu kłębkowym albo śródmiąższowym nerek. Podwyższenie ciężaru właściwego moczu może sugerować np. odwodnienie, biegunkę, niewydolność serca (związaną z obniżonym napływem krwi do nerek), białkomocz, zwężenie tętnic nerkowych. Niektóre artykuły spożywcze (np. owoce cytrusowe), środki leczenia (np. zobojętniające) powinny wpływać na pH moczu. Wysokie, alkaliczne pH może być też wywolane poprzez uporczywe wymioty, chorobę nerek, zakażenie układu moczowego, astmę. Niskie, kwaśne pH może być też oznaką odmy płucnej, niekontrolowanej cukrzycy, przedawkowania aspiryny, spożycia nadmiernej ilości alkoholu, wypicia glikolu etylenowego, przedłużającej się biegunce, odwodnienia albo głodzenia. Pojawienie sie białka w moczu oznacza uszkodzenie nerek, które może być też spowodowane zakażeniem, nowotworem, wysokim ciśnieniem krwi, cukrzycą, toczniem rumieniowatym (SLE). Obecność białka w moczu może oznaczać także: niewydolność serca, białaczkę, szpiczaka mnogiego, zatrucie (np. miedzia albo olowiem), stan przedrzucawkowy (powikłanie w ciąży) Jeżeli pomimo stwierdzenia wystepowania bakterii w moczu, nie występują objawy zakażenia, mowi się o bakteriomoczu bezobjawowym. Zwykle stan ów nie wymaga leczenia. Nie mniej jednak z drugiej strony nie należy jego ignorować, bo np. wniknięcie bakterii poprzez moczowód do jednej albo obu nerek powoduje rozwój odmiedniczkowego zapalenia nerek. Bakterie powinny świadczyć również o zakażeniu cewki moczowej, pęcherza. Po niektórych lekach glukoza może pojawić się w moczu. Nadmiar glukozy wydzielany do moczu może być spowodowany często niekontrolowaną cukrzycą. Innymi przyczynami powinny być: uszkodzenie wątroby, uszkodzenie mózgu, zatrucie specyficznymi substancjami, dolegliwości związane z nadnerczami albo dolegliwości nerek z upośledzoną reabsorpcją zwrotną glukozy z moczu. Erytrocyty to również krwinki czerwone będące elementami morfotycznymi krwi odpowiedzialnymi za transport tlenu. Krwisty kolor moczu nazywany może być krwiomoczem. Obecność erytrocytów – krwinek czerwonych w badaniu ogólnym moczu nazywany może być krwinkomoczem. Krwinkomoczem nazywa sie obecność powyżej 4 erytrocytów w polu widzenia. Erytrocyty w moczu powinny pochodzić z każdego piętra układu moczowego oraz powinny mieć różne pochodzenie. Erytrocyty powinny pojawić się w moczu w przypadku cewkowego oraz kłębuszkowego uszkodzenia nerek. Kamica moczowa, infekcje układu moczowego oraz nowotwory są najczestszymi przyczynami krwinkomoczu. Wygląd erytrocytów w badaniu ogólnym moczu sugeruje ich pochodzenie. Erytrocyty wyługowane są pochodzenia nerkowego natomiast erytrocyty świeże pochodzą z dolnego pietra układu moczowego. Obecność ich może wskazywać na źle kontrolowaną cukrzycę, diete niskowęglanową, głodzenie (w tym anoreksja oraz bulimia), alkoholizm. Ciała ketonowe pojawiają się w moczu u osob nie jedzacych poprzez 18h albo dlużej. Może pojawić sie też u osób chorych z nudnościami oraz wymiotami poprzez dłuższy czas. Niski poziom ciał ketonowych występuje czasami u zdrowych kobiet w ciąży. W momencie kiedy uda sie wyhodować bakterie na podłożach, następuje ich mikrobiologiczna identyfikacja. Rozpoczyna się to również zazwyczaj barwieniem metoda Grama, a następnie ogląda się uzyskane kolonie pod mikroskopem. Mocz powinien mieć barwę od słomkowej do ciemnożółtej. Jej intensywność świadczy o stanie nawodnienia organizmu. Im więcej płynów wypiliśmy, tym może być jaśniejszy. Zabarwienie zmienia sie na skutek przedostania się do moczu rożnorodnych barwników: np. po zjedzeniu burakow staje się różowy, kiedy zażywamy dużo witaminy B – może być intensywnie żółty, kiedy leczymy zakażenie dróg moczowych błękitem metylenowym – przybiera barwe niebieskozielonkawa, w żółtaczce mocz może być zielonożółty, a czasem przybiera kolor ciemnej herbaty, nareszcie może stać sie różowy albo purpurowoczerwony, jeśli przedostanie sie do niego krew. Gdy mikrobiologowi uda się określić rodzaj oraz gatunek bakterii, z jaką posiada do czynienia, kolejnym etapem może być wykonanie tak zwanego „antybiogramu”, czyli badania, ktore posiada na celu sprawdzenie, na jakie chemioterapeutyki dana bakteria może być oporna, a na jakie wrażliwa. Może być to rownież ważny test, obecnie rutynowo wykonywany przy każdym badaniu bakteriologicznym. Pozwala określić, jakie środki leczenia należy podać pacjentowi, by unieszkodliwić daną bakterię. Mocz posiada odczyn lekko kwaśny – jego pH zależne może być od diety, jaką stosujemy. Zwykle waha się w granicach 5,5 – 6,6 pH. W zakażeniach drog moczowych oraz w niektórych typach kamicy nerkowej odczyn moczu może być też zasadowy, czyli mieć wartość powyżej 7 pH. Niższy wynik może być też np. efektem diety bogatej w mięso. W przypadku kiedy pacjent więc już zaczął otrzymywać antybiotyk, na który zgodnie z przeprowadzonym testem, dana bakteria nie reaguje, nie przerywa się leczenia, ale kontynuuje sie cykl podawania danego antybiotyku, a następnie dodaje się do planu terapeutycznego drugi lek, który może być w stanie zwalczyć rozwiniętą więc już infekcje. Czerwone krwinki powinny pojawić się w uszkodzeniu nerek albo pęcherza moczowego, zakażeniu ukladu moczowego, zapaleniu nerek (glomerulopatii), raku nerki albo pecherza moczowego albo toczniu rumieniowatym (SLE). Białe krwinki w moczu oznaczają zakażenie układu moczowego, raku pęcherza moczowego, glomerulopatii, toczniu rumieniowatym W zależności od rodzaju, obecność wałeczków może oznaczać zapalenie albo uszkodzenie kanalików nerkowych, maly przeplyw krwi poprzez nerki, zatrucie metalami niewydolność nerek, zakażenie bakteryjne. Zwiększona ilość krysztalów albo obecność specyficznych kryształów może sugerować kamicę nerkową, uszkodzenie nerek, upośledzoną przemianę materii. Niektóre środki leczenia i szczegolne zakażenie układu moczowego może spowodować wzrost ilości kryształów w moczu. Obecność bakterii w moczu oznacza zakażenie ukladu moczowego. Drożdże i pasożyty (np. Trichomonas) powinny też spowodować zakażenie układu moczowego. Kryształy występują powinny występować u osob zdrowych oraz chorych. Rodzaj krysztalów stwierdzonych w badaniu ogólnym moczu może sugerować skład zlogów nerkowych u pacjentów z kamicą nerkową. W badaniu ogólnym moczu osób zdrowych powinny występować kryształy kwasu moczowego, szczawianu albo fosforanu wapnia. Niektóre schorzenia metaboliczne powodują pojawienie się charakterystycznych kryształów w badaniu ogólnym moczu. Cystynuria może być jednym ze schorzeń, które przebiega z pojawieniem się patologicznych krysztalów w moczu. Krew menstruacyjna może zaburzać wyniki badania ogólnego moczu. Dużo leków może zmieniać wynik badania moczu. Wysokie dawki witaminy C przyjmowane łącznie z tetracyklinami (antybiotykami) powinny podwyższyć wyniki cukru, ciał ketonowych oraz białka Witamina C łącznie z erytromycyną albo trimetroprimem (antybiotyki) powinny spowodować tworzenie sie kryształów Zanieczyszczenie, nieodpowiednie przechowywanie próbki może mieć wpływ na wynik badania. U zdrowej osoby może pojawić się jedynie w śladowej ilości, chociaż w pewnych stanach dochodzi do utraty białka z moczem, czego nie zalicza się do patologii. Sytuacja taka może mieć miejsce po wyczerpującym wysiłku fizycznym albo w ciąży. Kiedy wydalanie białka z moczem przekracza 300 mg na dobę, świadczyć to również może np. o patologii nerek albo innych narządów. W niektorych przypadkach mierzy sie objętość moczu wytwarzaną w ciągu doby. Większość dorosłych produkuje 1200 do 1500 ml moczu codziennie, a dzieci 300 do 1500 ml moczu. Zmniejszenie diurezy poniżej wartości pozwalającej na usuniecie z organizmu produktów przemiany materii (ok. 400 ml/dobę) to również skąpomocz. Natomiast spadek wartości poniżej 100 ml/dobę świadczy o bezmoczu, a zwiększenie diurezy powyżej 2000ml/dobę – wielomoczem. Zmniejszenie wydzielania moczu może być też objawem zaburzenia funkcji nerek, takich jak ostra niewydolność nerek (przednerkowa – np. wstrzas, zmniejszenie przepływu nerkowego krwi, nerkowa – ostre dolegliwości zapalne oraz niezapalne, pozanerkowa – np. kamica drog moczowych). Ponadto może świadczyć o przewlekłej niewydolności nerek (faza schyłkowa, zaostrzenie). Wielomocz występuje w takich zaburzeniach budowy oraz funkcji nerek, jak przewlekła niewydolność nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, torbielowatość, a również w ostrej niewydolności nerek po okresie skąpo- albo bezmoczu. Przyczyna wielomoczu może nie być też związana z nerkami (moczowka, poliuria poalkoholowa, cukrzyca). Odmienne substancje, ktore można oznaczać w moczu Biluribina, usuwana prawidłowo w calości z kałem oraz nie posiada jej w moczu. Obecność w moczu sugeruje uszkodzenie wątroby albo gdy odplyw żółci z przewodu żółciowego może być zablokowany (zobacz oznaczenie biluribiny) Urobilinogen, powstaje z biluribiny oraz może być wydalana w większości z kalem. Jedynie niewielka ilość urobilinogenu znajduje się prawidłowo w moczu. Pojawienie się urobilinogenu w moczu może świadczyć o chorobie wątroby (marskość, zapalenie) albo bloku w odpływie żółci z watroby oraz pęcherzyka żółciowego. Białko Bence-Jonsa wytwarzanego w nadmiernej ilości w szpiczaku mnogim, można wykryć w moczu u 50proc. osób ze szpiczakiem mnogim. Badanie to również wykonuje się przy podejrzeniu szpiczaka. Rutynowe badanie białka zazwyczaj nie wykrywa białka Bence-Jonsa. I tyle…

Co to są kosmetyki bez parabenów i dlaczego warto je używać?

Posted on

Oczywiście są to środki już od dawna znane i dość dobrze przebadane? Dlaczego więc wciąż jeszcze budzą kontrowersję? Cóż, powodów jest co najmniej kilka. Parabeny stosowane są w kosmetykach, żywności oraz lekach od lat 40. ub. wieku. są najczęściej stosowanymi konserwantami w kosmetykach wielu kategorii. Bo skutecznie chronią produkt przed mikroorganizmami, a jednocześnie są powszechnie uznane za bezpieczne. Amerykańska agencja FDA zaklasyfikowała dwa parabeny: metyloparaben oraz propyloparaben jako tzw. GRAS substancje uznane za bezpieczne do stosowania w żywności. Napiszmy kilka słów na ten temat…

Jak wiadomo parabeny to także estry (metylowy, etylowy, propylowy, inne) kwasu p-hydroksybenzoesowego. Znane są także jako nipaginy, aseptiny, solbrole czy może nipa estry. Substancje te przyjmują postać ciała stałego – drobnych bezbarwnych oraz bezzapachowych kryształków. Syntetycznie otrzymywany konserwant. Pochodna kwasu benzoesowego. Stosowany przeważnie w produktach rybnych, sałatach oraz innych wyrobach owocowo-warzywnych. Może powodować zmiany smaku potraw. Parabeny (estry kwasu para-hydroksybenzoesowego) to także grupa konserwantów występujących dość pospolicie w kosmetykach, a również przemyśle farmaceutycznym oraz spożywczym (ketchup, majonez, konserwy, sałatki, napoje, dżemy oraz ciastka). Estry kwasu p-hydroksybenzoesowego E-216,-217,-218 do tej grupy należa ester propylowy oraz jego sól jodowa i ester metylowy. Są częstymi skladniki konserwującymi żywność, dodawane m.in. do słodyczy, napojów alkoholowych oraz koncentratów. Parabeny są konserwantami oraz mają parę synonimów. Najczęściej używanym może być nazwa „nipaginy”, rzadziej „aseptyny”, najrzadziej – oraz glównie w piśmiennictwie anglosaskim. Pod względem chemicznym są to także estry (metylowy, etylowy, propylowy, butylowy, ew. benzylowy) kwasu p-hydroksybenzoesowego. Związki te różnią się pomiedzy sobą m.in. pod trzema względami: a) siła działania na drobnoustroje, b) rozpuszczalnością w wodzie (najlepiej rozpuszcza się ester metylowy, najgorzej benzylowy) oraz c) swoistościa (choć sa pod tym względem zbliżone). I dlatego do konserwowania poszczegolnych wyrobów używa się różnorodnych ich mieszanin, a do badań (próby płatkowe) – mieszaniny 3 estrów (prawie zawsze metylowego, etylowego oraz propylowego) w jednakowym stężeniu. Jako konserwanty nipaginy działają na drożdże oraz pleśnie. Co ciekawe, estry kwasu p-hydroksybenzoesowego występują w wielu produktach pochodzenia naturalnego, m.in. w surowcach roślinnych wykorzystywanych do celów spożywczych. Obecne są np. w malinach – przede wszystkim w ich odmianach jasnych, jeżynach, wanilii. Estry kwasu parahydroksybenzoesowego – w środowisku kwaśnym są aktywne przeciw drożdżom oraz pleśniom, są mało skuteczne względem bakterii. E214 Ester etylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego może być to także syntetyczny środek konserwujący. Hamuje rozwój drożdży oraz bakterii w produktach spożywczych, niezależnie od kwasowości środowiska. W warunkach przemysłowych ester etylowy kwasu benzoesowego produkowany może być z toluenu, a następnie estryfikowany. Ester etylowy kwasu benzoesowego dodawany może być przeważnie do produktów rybnych, sałatek oraz innych wyrobów owocowo-warzywnych. Może powodować zmiany smaku potraw. Maksymalna dopuszczalna dzienna dawka estru etylowego kwasu benzoesowego wynosi 10 mg na 1kg masy ciała. Nazywane są inaczej Parabenami bądź Nipaginami a ester metylowy działa skutecznie na grzyby oraz pleśnie wytwarzające aflatoksyny. Zawsze stosujemy mieszaniny nipagin w stężeniu nieprzekraczajacym 0.4%. Estry sa bardziej skutecznymi konserwantami niż kwas benzoesowy. Bo Nipaginy o krótszym łańcuchu bocznym wykazują silniejsze działanie przeciwbakteryjne a o dluższym łańcuchu bocznym są bardziej skuteczne wobec pleśni oraz grzybów. Kwasy są aktywne, jako konserwanty głownie w postaci niezdysocjowanej, przy pH 5,5-6,5. Opracowanie receptur preparatów, coraz dużo częściej zawierających pośrod składników substancje naturalne mogące stanowić pożywke dla różnego rodzaju drobnoustrojów powoduje, że czystość mikrobiologiczna może być nadal jednym z ważniejszych problemów przemysłu kosmetycznego. Rozwijające się w kosmetykach mikroorganizmy nie jedynie bowiem powoduja obniżenie jakości wyrobu, aż do utraty jego wlaściwości, ale rownież powinny stać sie przyczyną poważnych infekcji u użytkowników. Związki te są obecne blisko we wszystkich kosmetykach z dluższym kontaktem ze skórą, czyli w kremach, maseczkach, balsamach, podkładach czy może pomadkach do warg oraz w znacznej części składowej (77%) kosmetyków spłukiwanych, czyli w szamponach, odżywkach do włosów oraz mydłach. Powszechność występowania parabenów w wyrobach kosmetycznych świetnie oddaje stwierdzenie Baumanna mówiące, że co najmniej jeden z parabenow obecny może być w okolo 90% wszystkich wytwarzanych produktów kosmetycznych. Niektóre źródła mówią wręcz, że wartość ta siega 99%. Są to także jedne z najskuteczniejszych oraz najczęściej stosowanych konserwantów w tradycyjnych kosmetykach, powstrzymujące rozwoj grzybów, przede wszystkim pleśni oraz drożdży. Parabeny są substancjami powszechnie występujacymi w blisko wszystkich kategoriach kosmetyków. Szczególnie dużą ich zawartość mają kremy nawilżające czy może mydła.

Jak wiadomo wolne od parabenów sa jedynie pudry. Stosowanie owych substancji w pojedynczym produkcie ogranicza sie zazwyczaj do niewielkiej dawki, niemniej nie mniej jednak maja one zdolność do gromadzenia się w skórze. Im więcej zatem używamy produktów pielęgnacyjnych oraz kosmetyków kolorowych, tym bardziej powinny być też dla nas szkodliwe. Pośród surowców kosmetycznych hamujących rozwój mikroorganizmów wyróżnia się dwie podstawowe grupy. Pierwszą z nich stanowią składniki kosmetykow, które oprócz swoich podstawowych własności wykazuja mniejszą albo większą aktywność antymikrobową. Do drugiego segmentu zaliczamy natomiast zwiazki chemiczne dodawane specjalnie w celu zapewnienia stabilności mikrobiologicznej preparatu. Oraz to także jesteśmy w stanie one stanowią właściwe środki konserwujace (SK). Ich nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa conservo czyli zachowuję. Stosowanie konserwantów posiada na celu bowiem zachowanie kosmetyku w stanie pozbawionym zanieczyszczeń zarówno podczas ich wytwarzania oraz pakowania, jak także podczas całego okresu użytkowania. Intensywna debata na temat bezpieczeństwa stosowania parabenów w kosmetykach trwa od co najmniej 10 lat. Ocene bezpieczeństwa stosowania parabenów w kosmetykach prowadzą Komisja Europejska oraz jej organ doradczy – Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów. Komitet opracowuje kolejne opinie stanowiace rekomendacje dla Komisji Europejskiej w zakresie środkow legislacyjnych, jakie Komisja powinna przyjąć, by zapewnić bezpieczeństwo zdrowia ludzi. Podczas opracowywania opinii Komitet nie opiera się na wyniku pojedynczej publikacji, ale stosuje podejście WOE czyli ocenia ciężar dowodu w oparciu o wszystkie dostepne dane oraz publikacje naukowe. Najnowsze opinie SCCS dotyczące bezpieczeństwa parabenów opracowane zostały w marcu oraz w październiku 2011 roku. W opiniach owych uwzględniono wszystkie ważniejsze publikacje dotyczące działania estrogennego parabenów, które ukazaly się do 2010 roku włącznie. Komitet w opinii stwierdza, że najważniejszą kwestią związaną z bezpieczeństwem stosowania może być siła oddziaływania na system hormonalny propylo- oraz butyloparabenu. W tym przypadku Komitet przyjął bardziej restrykcyjne, niż w standardowej ocenie, założenia do wyznaczenia marginesu bezpieczeństwa, stanowiącego podstawę oceny ryzyka skladnika kosmetyku. Wynikało to także m.in. z jakości dostępnych danych. W wyniku oceny Komitet uznal, że propyloparaben oraz butyloparaben są bezpieczne, ale w niższym niż dotychczas steżeniu. W opinii opublikowanej w październiku 2011 SCCS potwierdzil bezpieczeństwo stosowania parabenow w kosmetykach dla dzieci poniżej 6 miesiaca życia, z wyjątkiem produktów pozostawianych na skórze, a stosowanych w okolicach podpieluszkowych.Możliwe może być więc, że Komisja Europejska zaproponuje rozwiązania legislacyjne ograniczające użycie niektórych parabenów w niektórych produktach dla dzieci poniżej 6 miesiaca życia. Estry kwasu p-hydroksybenzoesowego są słabymi alergenami kontaktowymi, co udowodniono w badaniach na zwierzętach doświadczalnych oraz na ochotnikach. Należą nie mniej jednak do substancji najczęściej uczulających kontaktowo oraz wchodzą w skład ogromnej większości zestawów alergenów kontaktowych przeznaczonych do badania wszystkich chorych na wyprysk, zapalenie spojówek oraz na atopowe zapalenie skóry. Częste występowanie nadwrażliwości może być wynikiem tego, że nipaginy są szeroko stosowane oraz znajdują się w wielu różnorodnych wyrobach. Najczęściej w kosmetykach stosuje się methylparaben. Znajduje się on w 98% preparatów kosmetycznych, zawierających parabeny. Jedynie kredki do ust rzadko zawierają ów konserwant. Pozostałe estry są rzadziej stosowane. Biorąc pod uwage częstość ich występowania, jesteśmy w stanie uszeregować je następująco: propylowy, etylowy, benzylowy oraz butylowy. Stosowanie parabenów może spowodować uwrażliwienie skóry na działanie czynników zewnętrznych. Należą one do najczęściej uczulających substancji3. Większą wrażliwość na ich działanie wykazują kobiety niż meżczyźni. Odczyn alergiczny może być też szczególnie mocny na skórze wystawionej na dzialanie promieni słonecznych oraz objawia się zaczerwienieniem, pokrzywka, wypryskami oraz towarzyszącemu tym podrażnieniom świądem. Wprowadzone do kosmetyku konserwanty muszą spełniać określone wymagania. Dobry środek powinien być też aktywny wobec szerokiego spektrum mikroorganizmów, efektywny w niskich stężeniach oraz szerokim zakresie pH, rozpuszczalny w wodzie. Ważne może być także, by był nietoksyczny, niedrażniący, nieuczulający, pozbawiony smaku, zapachu oraz koloru. Musi być też on obojętny chemicznie, odporny na dzialanie światła, tlenu, podwyższonej temperatury i zgodny z innymi składnikami receptury oraz opakowania. Konserwant nie powinien natomiast być też lotny oraz ulegać hydrolizie. Dalsza, bardziej wyczerpująca ocena bezpieczeństwa parabenow może być obecnie trudna, głównie ze względu na zakaz wykonywania testów skladników kosmetyków na zwierzętach po 11 marca 2009. Takie badania musiałyby zostać wykonane poza terytorium Unii Europejskiej. I dlatego nie może być wykluczone, że Komisja wprowadzi ograniczenia lub także zakaz stosowania w kosmetykach owych parabenów, dla ktorych nie posiada kompletu danych toksykologicznych, w szczególności parabenów o łańcuchach rozgałezionych. Zakaz nie bylby nie mniej jednak w tym przypadku spowodowany występowaniem ryzyka. Stosowanie parabenów może być zgodne z przepisami prawa. W Rozporządzeniu Ministra Zdrowia znajdują się one na liście konserwantów dozwolonych do wykorzystywania w kosmetykach. Jedynym ograniczeniem ich stosowania może być maksymalne stężenie, które wynosi nie wiecej niż 0,4% dla jednego estru i nie wiecej niż 0,8% dla mieszaniny parabenów. Należy podkreślić, że SCCS nie posiada wątpliwości co do bezpieczeństwa stosowania metyloparabenu oraz etyloparabenu. Komitet nie traktuje zatem wszystkich parabenów, jako jedna grupe związków o identycznych właściwościach. Jeśli zostaną wprowadzone ograniczenia, to także nie będą dotyczyly one wszystkich parabenów, a jedynie owych grup, dla których istnieja uzasadnione podstawy ograniczenia stosowania albo brakuje danych, by w pełni potwierdzić bezpieczeństwo. W debatę publiczną na temat bezpieczeństwa stosowania parabenów zaangażowane sa nie jedynie ośrodki naukowe, ale również, a może przede wszystkim media oraz organizacje konsumenckie. Niestety w wielu materiałach opinie na temat bezpieczeństwa stosowania parabenów w kosmetykach wyrażane sa na podstawie wyrywkowych badań, a nie całościowej oceny ryzyka opartej o ciężar dowodu, jak robi to także SCCS. Generalnie, należy stwierdzić, że niestety komunikacja oceny ryzyka chemicznego w UE stoi na niskim poziomie. W ostatnich latach w mediach pojawiło się dużo przykładów niezrozumienia oraz błędnej interpretacji wyników badań toksykologicznych składników kosmetyków.

Ale to nie koniec! Znakomitym przykładem tego zjawiska powinny być też „antyparabenowe” kampanie ogłoszone poprzez niektóre organizacje konsumenckie w UE, w tym w Polsce oraz w Danii. Organizacje te powoływały sie na raport Komisji Europejskiej nt. polityki dotyczącej „endocrine disruptors”, czyli składników zaburzających gospodarkę hormonalną. Raport ów w formie tabelarycznej przedstawia substancje, które w jakichkolwiek badaniach (in vitro, na zwierzętach) wykazały wpływ na gospodarkę hormonalna albo jedynie mechanizm działania endokrynnego. W samym raporcie Komisja stwierdza, że dokument ów „nie może być negatywną lista substancji”, czyli nie wskazuje, że wymienione w nim zwiazki powinny zostać zakazane, a jedynie określa, że należy je dokładnie ocenić. Parabeny dodawane są głównie do leków, kosmetyków oraz żywności. W lekach obecne są przede wszystkim w kremach, znacznie rzadziej w maściach. Znajdują się głównie w preparatach zawierających steroidy. Początkowo uważano, że nipaginy uczulają jedynie w dużym stężeniu, okazało się jednak, że nie może być to także konieczny warunek. Znacznie rzadziej dodaje się nipaginy do innych postaci leków; stosunkowo często są obecne w lekach przeciwcukrzycowych oraz znieczulających (zwłaszcza w preparatach lidokainy). Parabeny zawarte w kosmetykach, uczulaja znacznie rzadziej niż w preparatach lekow do stosowania zewnętrznego. Często obserwowany może być tzw. „paradoks parabenowy”, polegający na tym, że osoby źle znoszące środki leczenia zewnętrzne, w skład których wchodzą nipaginy, bardzo dobrze tolerują kosmetyki zawierające te same konserwanty. Najrzadziej estry kwasu p-hydroksybenzoesowego uczulają jako substancje konserwujące żywność. Sa blisko całkowicie rozkładane w przewodzie pokarmowym, pod wplywem działania enzymów z grupy esteraz, i dlatego alergizują głównie osoby, które dotykają produktów spożywczych, zawierających parabeny. Są to także głównie ekspedientki, pracownicy gastronomii, wyjątkowo gospodynie domowe. Istnieje dużo substancji chemicznych używanych jako konserwanty. Najczęściej podział ich nie może być uzależniony od struktury, ale od mechanizmu działania. Oraz tak do surowców działających na błonę komórkową zaliczane są alkohole, związki czwartorzędowe, fenole, kwasy oraz ich sole. Do czynników reagujących ze składnikami komórki należą natomiast izotiazoliny, aldehydy, pochodne rteci i chlorowców. Najczęściej spotykane są w składach w postaci estru metylowego (Methylparaben), estru etylowego (Ethylparaben) oraz estru propylowego (Propylparaben). Szczególnie dużo można ich znaleźć w kremach nawilżających. W kosmetykach parabeny występują często. Szczególnie dużo może być ich w kremach nawilżających. Niekiedy dodaje sie je również do mydeł. Jedynie pudry blisko nigdy nie zawieraja owych konserwantów. Nipaginy zawarte w kosmetykach uczulają znacznie rzadziej niż w preparatach leków do stosowania zewnętrznego, czego wyrazem może być m.in. obserwacja, że kobiety nie są na parabeny wyraźnie dużo częściej nadwrażliwe od mężczyzn (chodzi o odsetki osob z dodatnim wynikiem próby płatkowej pośród ogółu chorych na wyprysk). Niemniej nie mniej jednak w Londynie spostrzeżono, że na 7 kobiet uczulonych na omawiane estry, obecne w kremach kosmetycznych, przypadał jedynie jeden mężczyzna, u którego alergia wystąpiła po kremie do opalania. W ciągu ostatnich kilkunastu lat, wokół parabenów narosło dużo wątpliwości. Firmy kosmetyczne wprowadzają na rynek nowe serie kosmetykow, ktore nie zawieraja w swym składzie owych konserwantów. Do najczęściej pojawiajacych się w recepturach preparatów kosmetycznych konserwantów należą parabeny czyli estry kwasu p-hydroksybenzoesowego. Oferowane są one w postaci: estru metylowego (paraben M), estru etylowego (paraben A), estru propylowego (paraben P). Pojawiają się także odmienne ich analogi: butyloparaben, izopropyloparaben, izobutyloparaben, benzyloparaben. Surowce te znajdują powszechne zastosowanie nie jedynie w przemyśle kosmetycznym ale również spożywczym, farmaceutycznym oraz innych. Skąd wzięły się uprzedzenia do parabenów? Intensywna debata na temat bezpieczeństwa stosowania parabenów w kosmetykach trwa od 1998r. Największe obawy pojawiły się nie mniej jednak w 2004r. wraz z opublikowaniem pracy dr Philippy Darbre oraz jej współpracowników. Publikacja zawierala informacje o niekorzystnym działaniu estrogennym i o możliwości gromadzenia sie nipagin w komórkach raka piersi. Zbadano probki komórek raka piersi pobrane od 20 pacjentek. Parabeny wykryto we wszystkich próbkach, w średnim steżeniu wynoszacym 20,6 nanograma na gram tkanki. Związki te wystepowały w formie estrow. Oznacza to, że przedostały się do organizmu z pominięciem układu pokarmowego. Badania te dotyczyły używania dezodorantów oraz antyperspirantów. Na ich podstawie media rozpowszechniły informację o związku pomiedzy stosowaniem owych kosmetyków a rozwojem raka piersi. Pochodne metylowa oraz etylowa charakteryzuja się umiarkowana aktywnością przeciwdrobnoustrojową. Ich propylowy analog może być skuteczny w stosunku do bakterii Gram (+) oraz pleśni, natomiast może być średnio skuteczny w stosunku do bakterii Gram (–) oraz drożdży. Parabeny są niezbyt efektywne, kiedy wyrób zawiera układy mogące stanowić dobra pożywkę dla mikroorganizmów. Ich mieszaniny stosowane są z pozytywnym skutkiem w wyrobach malo podatnych na zakażenie. Pomimo dobrych właściwości przeciwgrzybiczych powinny okazać się one nie mniej jednak mało skuteczne przy zakażeniu surowców pleśniami. Z tego również powodu chętnie łączy się je z innymi konserwantami, z którymi wykazują efekt synergiczny. Od kilku lat trwa dyskusja na temat możliwego wpływu estrogennego parabenów na organizm człowieka. Zjawisko to także określane może być często jako zaburzanie gospodarki hormonalnej. Niektóre raporty sugerują, że parabeny, mając słabe działanie estrogenne, powinny tym samym powodować zaburzenia dojrzewania. W odpowiedzi na te obawy przeprowadzono dużo badań oraz analiz. Działanie estrogenne oraz zaburzenia gospodarki hormonalnej całego organizmu nie są tożsame. To także pierwsze to także zdolność oddziaływania związku chemicznego z receptorami estrogenowymi w organizmie człowieka. W dużym uproszczeniu może być to także zdolność substancji do naśladowania działania estrogenow. Może być to także nie mniej jednak mechanizm działania, a niekoniecznie rzeczywiste działanie toksyczne. Działanie estrogenne nie zawsze może być tożsame z zaburzaniem gospodarki hormonalnej calego organizmu. To wszystko zależy od tego, jak mocno dana substancja może oddziaływać z receptorami estrogenowymi oraz w jaki sposób jesteśmy na te substancję narażeni. Estrogeny, czyli naturalne hormony żeńskie, mocno reagują z receptorami estrogenowymi w organizmie człowieka. Związki te rzeczywiście regulują gospodarke hormonalną całego naszego organizmu. Inaczej może być w przypadku parabenów. Zgodnie z aktualna wiedza działanie estrogenne parabenów może być od 1000 do 100 000 razy słabsze, niż działanie estradiolu, czyli estrogenu obecnego w organizmie człowieka.Parabeny aplikowane są na powierzchnię skory. Przeprowadzone dotychczas badania oraz analizy wykazaly, że słabo przenikają one poprzez barierę naskórkową. Poza tym niewielkie ilości parabenów, które przeniknęłyby w głąb skóry do krwioobiegu, są dość bystro metabolizowane, czyli przekształcane do innych związków. W wyniku tego procesu powstaje kwas p-hydroksybenzoesowy, który nie posiada właściwości estrogennych oraz może być łatwo wydalany z organizmu. I dlatego rownież parabeny nie kumulują się w tkankach. Wciaż jeszcze rzadziej parabeny uczulają jako konserwanty żywności. Są one blisko całkowicie rozkladane w przewodzie pokarmowym oraz i dlatego alergizują głównie osoby, ktore dotykają produktów spożywczych zawierajacych nipaginy. Są to także ekspedientki, pracownicy gastronomii, wyjątkowo gospodynie domowe. Parabeny znacznie rzadziej uczulają tych, którzy produkty owe spożywają. W żywności parabeny obecne są głównie w sałatkach, ketchupie, majonezie, konserwach rybnych oraz mięsnych, lemoniadach, sokach (głównie jarzynowych), dżemach oraz ciastkach. Rzetelne badania epidemiologiczne wykluczają prawdopodobieństwo powstania raka piersi na skutek stosowania kosmetyków w okolicy dolów pachowych. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na fakt, iż parabeny rzadko występują w antyperspirantach czy może dezodorantach. Zdarza się, że kosmetyki te w ogóle nie wymagają konserwacji. Poza tym nipaginy słabo przenikaja poprzez barierę jaką stanowi nasza skóra, co zostało potwierdzone w badaniach na szczurach. Po przeniknięciu do krwioobiegu sa bystro metabolizowane oraz wydalane z organizmu, nie ulegają kumulacji w tkankach. Ponadto nie posiada możliwości, by skladniki kosmetyku przenikały z dołu pachowego do tkanki piersi, bo przepływ limfy zachodzi od piersi do dołu pachowego, a następnie do innych narządów oraz tkanek. Teoria na temat związku wystepowania raka piersi ze stosowaniem antyperspirantów od lat może być traktowana jak mit. Przy wprowadzaniu parabenów do receptury należy pamietać, że częściowa albo całkowita ich inaktywacja może nastąpić w obecności związków etoksylowanych typu polysorbate, pochodnych celulozy, protein, lecytyn. Związki te powinny być też rownież absorbowane poprzez różne glinki, jak także opakowania polietylenowe. Na skuteczność konserwantów tej grupy wplyw wywiera także kolejność ich dodawania do formulacji. Ogrzewane w fazie wodnej powinny ulegać hydrolizie do wolnego kwasu, który przy pH > 6 całkowicie traci aktywność. Nie należy ich wprowadzać do fazy olejowej, w zimnej wodzie mają tendencję do zbrylania sie. Optymalna metoda recepturowania związana może być z wstępnym rozpuszczeniem konserwantu w odpowiednim rozpuszczalniku np. glikolu propylenowym w temperaturze pokojowej albo dodaniu jego bezpośrednio do ogrzanej do właściwej temperatury fazy wodnej.

No i teraz puenta. Widać, że opisane zjawiska powodują, że nie może być prawdopodobne, by działanie estrogenne parabenów na organizm zwykłego człowieka moglo wywoływać jakiekolwiek dające sie zaobserwować skutki. Aktualnie większość środowisk naukowych może być zgodna, że nie może być możliwy jakikolwiek wpływ parabenów na całą gospodarke hormonalną człowieka. Niekiedy parabeny dodawane sa również do olejów przemysłowych, klejów oraz past do butów, ale obecne w owych ostatnich wyrobach alergizują jedynie wyjątkowo. Estry kwasu p-hydroksybenzoesowego znajdują sie rownież w płynach do szkieł kontaktowych przeznaczonych dla osób uczulonych na mertiolat oraz podobne konserwanty będące organicznymi zwiazkami rtęci. Związki te zapobiegają szybkiemu psuciu się produktów kosmetycznych, działają przeciw drożdżom oraz pleśniom, grzybostatycznie, natomiast są mało skuteczne w stosunku do bakterii. Swoja popularność zawdzięczaja faktowi, że nie zmieniają właściwości kosmetyków (koloru, konsystencji czy może zapachu), nie mniej jednak budza rownież dużo kontrowersji, ponieważ powinny nie być też w pełni obojętne dla stanu zdrowia swoich użytkowników. Substancja konserwująca, która uniemożliwia rozwój oraz przetrwanie mikroorganizmów w czasie przechowywania produktu. Chroni także kosmetyk przed nadkażeniem bakteryjnym, które jesteśmy w stanie wprowadzić przy codziennym użytkowaniu produktu (np.nabierając krem palcem). W roku 2003 oraz w latach kolejnych pojawił się szereg publikacji dr Philippy Darbre której zespół zidentyfikował śladowe ilości parabenów w tkance nowotworowej pobranej z piersi. Niektore z tytulów publikacji zespołu dr Darbre byly nośne medialnie, np. „Underarm cosmetics and breast cancer” (Kosmetyki stosowane w okolicach pach oraz rak piersi). Publikacje wywołały falę spekulacji o rzekomym związku przyczynowo-skutkowym stosowania w okolicach pach kosmetyków zawierających parabeny z występowaniem raka piersi. Sam jeden zespół dr Darbre nigdy takiej zależności w sposob wiarygodny nie wykazal. arabeny są estrami kwasu p-hydroksybenzoesowego. Sekcja alkoholową w owych estrach stanowić może grupa metylowa, etylowa, n-propylowa, n-butylowa, izopropylowa, izobutylowa albo benzylowa. Estry kwasu p-hydroksybenzoesowego spotykane są pod różnymi nazwami handlowymi. Powszechnie nazywane sa parabenami, znacznie rzadziej, głównie w piśmiennictwie francuskim, stosowany może być termin – nipaginy. Dla określenia owych związków używa sie również synonimu – aseptyny. Niekiedy, blisko wyłacznie w literaturze anglojęzycznej, jesteśmy w stanie spotkać się z takimi nazwami jak: chemosepty, parasepty, tegosepty, nipasole czy może solbrole. Kolejnym konserwantem, na ktory warto zwrócić uwagę może być formaldehyd. Związek ow najcześciej w handlu oferowany może być w postaci 37% roztworu w wodzie, znanego jako formalina. W Unii Europejskiej dopuszczony może być on do preparatów kosmetycznych w ilości 0,2 % w przeliczeniu na wolny związek. W produktach do higieny jamy ustnej można jego używać w stężeniu 0,1 %, z kolei w utwardzaczach do paznokci 5%. Nie może być dopuszczony do stosowania w aerozolach. Zwiazek ow może być efektywny w stosunku do bakterii, wykazuje również dobrą aktywność przeciwko grzybom. Powinny jego nie mniej jednak dezaktywować proteiny oraz żelatyna. Zaliczany może być on do układów stabilnych w zakresie od pH 3 do 9. Bo może być to także system lotny może ulatniać się z produktu końcowego np. poprzez otwarte albo nieszczelne opakowanie. Z tego również powodu do receptur powinien być też wprowadzany na zimno. Po przeanalizowaniu powyższych założeń, z ktorych każde może być prawdziwe, wystarczy prosty skrót myślowy, by dojść do wniosku, że w takim razie stosowanie kosmetyków w okolicach pach oraz zawarte w nich parabeny muszą mieć pewien związek z występowaniem raka piersi. Do niekwestionowanej popularności takiej teorii znacząco przyczynily się internet oraz media urodowe. Być też może teoria ta trafiła po prostu na podatny grunt dlatego, że parę lat wcześniej, w latach 90. XX wieku internet obiegł anonimowy „łańcuszek”, w którym sugerowano, że zatykanie poprzez związki glinu ujść gruczolów potowych prowadzi do hamowania wydalania toksyn z organizmu. To także miałoby prowadzić do gromadzenia się „toksyn w okolicach pachowych. A pacha to także bezpośrednie sasiedztwo piersi. Tym samym antyperspiranty więc już wcześniej były przedmiotem spekulacji dotyczacych bezpieczeństwa ich stosowania. Po opublikowaniu badań zespołu dr Darbre, rzekomy związek przyczynowo-skutkowy był wielokrotnie dementowany oraz komentowany poprzez dużo instytucji i zespołów badawczych. Przeprowadzono również liczne badania. Związek pomiędzy stosowaniem parabenów w kosmetykach używanych w okolicach pach (np. dezodorantach, antyperspirantach) z występowaniem raka piersi został definitywnie wykluczony. Skladnik dozwolony do stosowania w kosmetykach w ograniczonym stężeniu. Znajduje się na liście substancji konserwujacych dozwolonych do stosowania z ograniczeniami w produktach kosmetycznych. Jego dopuszczalne maksymalne stężenie w gotowym produkcie to także 0,4 % w przeliczeniu na kwas hydroksybenzoesowy dla pojedynczego estru oraz 0,8 % w przeliczeniu na kwas hydroksybenzoesowy dla mieszaniny estrów. Formaldehyd to także związek reaktywny o ostrym, charakterystycznym zapachu. Może reagować ze składnikami substancji zapachowych, amoniakiem, żelazem. Zaliczany może być do związków uczulających oraz drażniących skórę. Przy zawartości w kosmetyku przekraczającej 500 ppm na etykiecie preparatu powinno się pojawić ostrzeżenie: zawiera formaldehyd. Praktyczne zastosowanie znajduje jedynie w wyrobach spłukiwanych. W kosmetyce wykorzystywane są natomiast zwiazki jego wydzielające. Należy do nich pomiedzy innymi DMDM Hydantoina, która może być też traktowana jako bezwonna forma formaldehydu. W Unii Europejskiej konserwant ów dopuszczony może być do wszystkich wyrobow, przy czym jego maksymalna zawartość w produkcie końcowym nie może przekroczyć 0,6 % aktywnego składnika. Związku tego nie powinno stosować się w przypadku niemowląt oraz małych dzieci, i osób wrażliwych na formaldehyd. DMDM Hydantoina to także surowiec rozpuszczalny w wodzie oraz glikolu propylenowym, stabilny w zakresie pH 3- 9. Może być on efektywny wobec bakterii, słabo wobec grzybów. Jego aktywność może zostać ograniczona w obecności bisiarczynów. Związek ów może być stabilny w temperaturze nie przekraczającej 800C. Krytyczna analize badań zespołu dr Darbre przeprowadził m.in. w styczniu 2005 SCCP – Komitet Naukowy ds. Produktów Konsumenckich (poprzedni komitet naukowy działajacy przy Komisji Europejskiej). Rzetelne badania epidemiologiczne wykazaly brak związku pomiędzy występowaniem raka piersi a stosowaniem antyperspirantów. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na fakt, że parabeny rzadko występują w preparatach stosowanych w okolicach pach. Kosmetyki te ze względu na niskie pH (antyperspiranty) albo zawartość alkoholu ) rzadko zawieraja parabeny, a zdarza się też, że w ogóle nie wymagają konserwacji. Nipaginy słabo rozpuszczają się w wodzie. Jak wynika z tabeli, rozpuszczalność parabenów nieznacznie wzrasta wraz ze wzrostem temperatury wody. Oraz może być może być mocno uzależniona od długości łańcucha węglowego części składowej alkoholowej estru. Wraz ze wzrostem liczby atomów węgla od 1 do 4 w tym fragmencie cząsteczki, spada ponad 10-krotnie rozpuszczalność w wodzie. Parabeny sa natomiast bardzo dobrze rozpuszczalne w glikolu propylenowym, glicerolu, sorbitolu oraz etanolu. Dodatek owych substancji zwiększa ich rozpuszczalność w wodzie oraz dzięki temu, w sposób znaczacy poteguje ich efektywność. Do grupy konserwantów wydzielających formaldehyd należy również imidazolidynylomocznik, który dopuszczony może być w Unii Europejskiej w maksymalnym stężeniu 0,6%. Może być to także ludzkie ciało stałe, bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie, nierozpuszczalne w olejach. System ów może być skuteczny w zakresie pH 4-9, przy czym poniżej wartości 6 wykazuje silną aktywność bakteriostatyczną. Cechuje jego szerokie spektrum dzialania przeciwbakteryjnego zarówno przeciwko bakteriom G (+), jak oraz Gram (-), wykazuje natomiast ograniczoną aktywność przeciwko grzybom. Konserwant ów szczegolnie często można spotkać w recepturach szamponów oraz dezodorantów. W połączeniu z parabenami działa synergicznie zapewniając skuteczną ochronę mikrobiologiczną większości preparatów kosmetycznych. Do kosmetyków powinien być też dodawany w postaci roztworów wodnych po wprowadzeniu do preparatu zapachu. Według opinii fachowców bezpieczne oraz rzadko wywołują alergie a średnia dzienna ekspozycja na parabeny osoby ważącej 60 kg, około 76 mg może być bezpieczna. Powinny nie mniej jednak nasilać objawy trądziku różowatego Biorąc pod uwagę „czarny PR”, jaki narasta wokół bezpieczeństwa stosowania parabenów, możliwe jest, że z czasem skala zastosowania parabenów może się nieco zmniejszyć. Wiec już w tym momencie obserwuje się na rynku sporo produktów, na których widnieje deklaracja „nie zawiera parabenów”. Z perspektywy prac Komitetu Naukowego ds. Produktów Konsumenckich nie wydaje sie uzasadnione całkowite wycofanie stosowania parabenów jako układów konserwujących. Obecnie nie posiada prawdpodobnie innej grupy konserwantów o tak znakomitym jak parabeny profilu dermatologicznym oraz tak szerokim spektrum zastosowań w kosmetykach. Butyloparaben może być jednym z najlepiej przebadanych konserwantów stosowany zarówno w kosmetykach, żywności jaki oraz lekach. Najnowsze badania zatwierdzone poprzez Komisje Europejską wskazują na bezpieczeństwo stosowania tej substancji w kosmetykach. Informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania znajdziesz także na stronie Amerykańskiej Agencji FDA. Estry kwasu p-hydroksybenzoesowego są aktywne przeciw drożdżom oraz pleśniom, działaja grzybostatycznie, są natomiast mało skuteczne w stosunku do bakterii. I dlatego również często łączy sie parabeny z innymi substancjami konserwujacymi, o silniejszych właściwościach przeciwbakteryjnych. Do konserwantów wydzielajacych formaldehyd należy również pochodna heksaliny, znana jako Quaternium–15. Surowiec ów dopuszczony może być do stosowania we wszystkich produktach w maksymalnym stężeniu 0,2%. Może być to także ludzkie ciało stałe, bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie, nierozpuszczalne w olejach. Zwiazek ów zaliczany może być do układów mocno higroskopijnych, a również wrażliwych na temperaturę. Z tego również powodu w trakcie recepturowania po wprowadzeniu jego do preparatu nie powinna ona przekroczyć 500C. Konserwant ow skutecznie niszczy bakterie łącznie z Pseudomonas niezależnie od pH wyrobu. Mniej skuteczny może być natomiast w przypadku drożdży oraz pleśni. Stosowany w wyższych stężeniach, szczegolnie w obecności cytralu, może powodować żółknięcie preparatu. Wspomina się również o ich dzialaniu estrogennym, co u mężczyzn może być też przyczyną obniżenia płodności a u kobiet rozwoju nowotworów – wykrywano je w próbkach guzów piersi. Istnieje nie mniej jednak przypuszczenie, że tkanka nowotworowa może je chłonać. Parabeny mają również wlaściwości lipofilne, co oznacza, że swobodnie przenikają poprzez skórę, wnikaja do tkanki tłuszczowej oraz powinny się w niej kumulować, i dlatego kosmetyków do pielęgnacji biustu zawierających te związki powinny ich unikać zwlaszcza kobiety karmiące. Aktywność przeciwdrobnoustrojowa nipagin w dużej mierze zależy od pH preparatu, w ktorym sie one znajdują. Najefektywniejsze są wówczas, kiedy odczyn produktu zawiera się w zakresie pH 3-8, przy czym za optymalna uznaje się wartość 6, czyli odczyn lekko kwaśny. Warto także podkreślić, że parabeny będąc obecne w produkcie, nie modyfikują jego cech, czyli nie wpływają na jego barwę, zapach, konsystencję czy może wyglad. Kolejna grupe konserwantow wykorzystywanych w preparatach kosmetycznych stanowi mieszanina metylochloroizotiazoliny ( MCI) oraz metyloizotiazoliny (MI). System ów może być też stosowany w kosmetykach w maksymalnym stężeniu 0,1%, co odpowiada 15 ppm substancji aktywnej. Glównym przedstawicielem może być w tym miejscu Kathon CG stanowiacy wodny roztwór mieszaniny MCI oraz MI stabilizowany azotanem magnezu. Produkt ow miesza się z woda oraz glikolem propylenowym, nie rozpuszcza się natomiast w olejach. Może być to także związek stabilny w pH do 9. Podobnie jak poprzedni konserwant może być wrażliwy na działanie temperatury, ktora po jego dodaniu nie powinna przekroczyć 500C. Może być to także surowiec zgodny zarówno z anionowymi jak oraz kationowymi związkami powierzchniowo czynnymi, skuteczny przeciw bakteriom, pleśniom oraz grzybom w zakresie niskich stężeń mieszczących się w granicach 0,02 – 0,1 %. Wyjątek stanowią wyroby zawierające białka, których obecność powoduje konieczność stosowania większych jego ilości. Polecany może być on szczególnie do szamponów oraz emulsji O/W. Ze względu na swoje właściwości, staly się popularnymi, stosowanymi na szeroką skalę, konserwantami. Jak podają dane z 2005 roku, można je odnaleźć w ponad 13 tysiącach różnorodnych produktach. Parabeny wykorzystywane są w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym oraz spożywczym wiec już od lat 40. XX wieku. Długofalowe skutki masowego zastępowania parabenów innymi układami konserwującymi są trudne do przewidzenia. Wszystkie aktualnie dostępne alternatywne dla parabenów konserwanty posiadają różne ograniczenia. W przypadku kwasu sorbowego i kwasu benzoesowego istotnym problemem może być pH preparatu. Musi być też ono niższe niż 5,5. To także zmniejsza możliwość zastosowania owych związków w wielu kategoriach kosmetykow. Olejki eteryczne oraz ich składniki, np. alkohol benzylowy zazwyczaj charakteryzują sie silnym oraz trudnym do zamaskowania zapachem, ktory nie w każdej kategorii produktow będzie akceptowalny. Możliwą alternatywa dla parabenow może być też również methylisothiazolinone, nie mniej jednak posiada on stosunkowo słabą skuteczność w kierunku oddziaływania na grzyby mikroskopowe. Ponadto notowane są także przypadki uczuleń na ów skladnik. Nie może być pewne, czy może obecna opinia SCCS to także koniec oceny ryzyka parabenow oraz debaty na temat bezpieczeństwa ich stosowania w kosmetykach. Możliwe, że w przyszłości pojawią się kolejne badania, które doprowadza do rewizji aktualnego stanowiska SCCS oraz wprowadzenia dalszych ograniczeń stosowania parabenów. To także ryzyko dotyczy przecież każdej istniejącej substancji chemicznej stosowanej w jakichkolwiek produktach konsumenckich. Rozwój badań toksykologicznych to także proces ciągły. Nasza wiedza na temat bezpieczeństwa chemicznego ciągle rośnie. Na pewno przyczynia się do tego rozporządzenie REACH, które wprowadziło obowiązek badań toksykologicznych większości substancji obecnych na rynku. Również takich, o których działaniu wiedzieliśmy dotychczas niewiele, pomimo że stosowane były od dziesiecioleci.

Znaczenie magnezu dla organizmu człowieka

Już w szkole uczymy się, że magnez jest bardzo ważnym pierwiastkiem dla naszego organizmu i że bez magnezu nie ma życia. Magnez może być jednym z kluczowych pierwiastkow w organizmie. Odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Przyczyną niedoborów magnezu w organizmie powinny być też niedobory magnezu w diecie, zmniejszone wchłanianie magnezu z pokarmu, stany zwiększonego zapotrzebowania na magnez, zwiększone wydalanie magnezu z organizmu, nadużywanie alkoholu, niedobory estrogenów w okresie przekwitania, stosowanie leków moczopednych, stosowanie leków przeczyszczających, cukrzyca, nadczynność tarczycy, ostry oraz przewlekły stres.

Manez też bywa niezbędny dla zachowania równowagi elektrolitowej w organizmie i dla prawidlowej pracy mięśni. Bierze także udział w licznych procesach metabolicznych oraz biochemicznych w organizmie. Pozytywnie wpływa na nasze zeby oraz kości, wspomaga reakcje odpornościowe oraz przeciwdziała infekcjom. Obecny we krwi magnez posiada na ogół formę niezwiązaną. Sekcja zwiazana może być nie mniej jednak z białkami albo występuje w postaci cytrynianów, fosforanów oraz in. Na wielkość magezu we krwi posiada wpływ dużo czynnikow, pomiedzy innymi: pora dnia (najwyższy poziom wieczorem, najniższy w godzinach rannych), wielkość podaży, stopień wchlaniania w jelitach i proces reabsorpcji oraz wydalania w nerkach, na który mają z kolei duży wpływ hormony. Podczas kiedy jod pelni rolę materialu napedowego w podstawowej przemianie materii w organizmie, magnez może być pierwiastkiem, który jako pierwszy zaczyna być też aktywny, ilekroć powstaje nowe życie. A wydawać by się mogło, że ów zimny metal może być ostatnim z pretendentów do biologicznej podstawy życia. Magnez może być należy do grupy makroelementów, czyli pierwiastkow na które dzienne zapotrzebowanie naszego organizmu przekracza 100mg. Obok magnezu do grupy tej należą: fosfor, wapń, magnez, chlor, potas, sód. Magnez zapobiega nadciśnieniu tętniczemu oraz leczy je, bo obniża opór w naczyniach krwionośnych, a poprzez to także także ciśnienie. Niskie stężenie magnezu w organizmie wiąże się z obniżeniem stężenia potasu oraz wzrostem stężenia sodu, co przyczynia się do nadciśnienia. Ponadto zachwianie proporcji pomiędzy magnezem a wapniem u kobiet w ciąży może powodować nadciśnienie, które towarzyszy stanowi przedrzucawkowemu. U kobiet z napięciem przedmiesiączkowym stężenia magnezu w organizmie może być zaniżone. U niektórych pacjentek z zawrotami oraz bolami głowy i wzmożonym apetytem na slodycze podawanie magnezu usuwa objawy napięcia, może być natomiast bezskuteczne w przypadku wrażliwości uciskowej piersi oraz innych objawow. Jony magnezowe obecne są w wielu produktach spożywczych. Szczególnie bogate w ów pierwiastek są: otręby, suche nasiona roślin strączkowych (fasoli, grochu), pestki dyni, kasze, orzechy i czekolada, zwlaszcza gorzka. Znaczne ilości tego składnika obecne są również w mięsie ryb, niektorych warzywach (np. grochu, szpinaku) oraz owocach (banany), pieczywie pełnoziarnistym i serach podpuszczkowych. Ze względu na fakt, iż woda może być jednym z głównych elementów jadłospisu może ona także stanowić ważne źródlo magnezu. Szczególnie dużą zawartością jego jonów charakteryzuje się tzw. woda twarda, w której może znajdować się także 120 mg jonow w jednym litrze. Bogate w jony magnezu są także wysoko zmineralizowane wody mineralne dostępne powszechnie w sklepach spożywczych. Magnez stabilizuje funkcje układu nerwowego oraz usprawnia pracę szarych komórek. Biorąc udział w przemianie węglowodanów, białek i tluszczów, warunkuje dostawę energii do tkanek oraz komórek organizmu, zwłaszcza do wrażliwych na jej niedobór komórek nerwowych mózgu. Zmniejsza również ich nadpobudliwość, działając na organizm uspokajająco. Poprawia pamięć oraz myślenie. Magnez może być odpowiedzialny za sprawne działanie układu naczyniowo-sercowego. Okazuje sie, że mieszkańcy okolic, w których występuje twarda woda (zawiera dużo magnezu) znacznie rzadziej umierają na zawał serca.

No i wreszcie ważny wniosek – naukowcy przypuszczają, że gdyby wszyscy pili taką wodę z magnezem to liczba zgonów zmniejszyłaby się także o ok. 19 proc. Magnez nie jedynie zapobiega chorobom serca, ale wspomaga ich leczenie. Podaje się jego dożylnie osobom po zawale (przeciwdziała powstawaniu skrzepów i niebezpiecznej arytmii). Skoro w organizmie brakuje magnezu, ściany naczyń krwionośnych powinny się obkurczać, a to także prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi. I dlatego osobom z nadciśnieniem tętniczym zaleca się jedzenie produktów bogatych w magnez. W ciele dorosłego zwykłego człowieka magnez występuje w ilości około 20-30g, z czego większość znajduje się w kościach, mniejsza ilość znajduję sie w mięśniach, gruczołach dokrewnych oraz w krwi. Magnez może być dostarczany do organizmu wraz z pożywieniem. Minimalne dzienne zapotrzebowanie na magnez wynosi dla mężczyzn 350mg, dla kobiet – 300 mg, dla kobiet w ciaży oraz karmiących piersią – 450mg. Rola magnezu w organizmie może być niezwykle ważna i dlatego może być on określany mianem „pierwiastka życia”. Niedostateczne spożycie magnezu źle wpływa na wszystkie tkanki, a zwlaszcza miesień serca, tkankę nerwową oraz nerki. Niewydolność serca spowodowana zaburzeniami rytmu wiąże sie z niedoborem magnezu. Do innych objawow niedoboru należą: utrata apetytu, zahamowanie wzrostu, skurcze mięśni, depresja, nadciśnienie tętnicze, osłabienie mieśni, drgawki, brak orientacji, zmiany osobowości, nudności, brak koordynacji ruchow oraz schorzenia przewodu pokarmowego. W stadium zaawansowanym niedobór powoduje lysienie, puchnięcie dziąseł i uszkodzenia tętnic przypominający miażdżyce. Organizm dorosłego zwykłego czlowieka zawiera około 25 gram magnezu, większość może być skupiona w szkielecie, a niewielki ułamek w płynie zewnątrz komórkowym. Magnez może być jonem wewnątrzkomórkowym, i dlatego oznaczanie jego poziomu we krwi może być kompletnym nieporozumieniem – można w ów sposób wykryć co najwyżej niektore zaburzenia jego gospodarka, np w cukrzycy, lub niektóre skrajne niedobory. We krwi może być jedynie odrobina z całego naszego magnezu, reszta może być „schowana” w komórkach organizmu oraz w kościach. Dlaczego magnez może być tak ważny? Bo pełni niezwykle ważną role, wpływając na prawidłowe funkcjonowanie podstawowych procesów w naszym organizmie. Najważniejsza z nich może być rola budulcowa. Magnez bowiem czynnie uczestniczy w budowaniu oraz wzmacnianiu struktury naszych kości. Dodatkowo, na jej powierzchni tworzy swoista warstwę zapasowa, która może być wykorzystywana w przypadku niedoboru magnezu organizmie. Pełni także funkcje blokady w komórkach nerwowych. Jego odpowiednie ilości, hamują nadmierną prędkość wapnia, który aktywuje nerwy. W momencie gdy magnez pełni funkcje blokady, nasze nerwy są w stanie się zrelaksować. Magnez posiada również działanie antystresujące. Warto rownież wiedzieć, że odpowiada za ciepłotę naszego ciała. Dostarczony wraz z pożywieniem magnez ulega wchłonięciu w jelicie cienkim, na drodze transportu biernego oraz ułatwionej dyfuzji. Duże znaczenie dla tego procesu mają wzajemne proporcje pomiedzy wapniem, potasem oraz fosforem. Istotna może być także obecność mikropierwiastkow, które wykazują wobec magnezu właściwości antagonistyczne. Innymi czynnikami mającymi wpływ na wchłanianie sa: rodzaj połączeń, w jakich magnez występuje w pożywieniu i wielkość zasobów ustrojowych. Stopień przyswajania magnezu rośnie także przy niewielkiej ilości pierwiastka w diecie. Skoro ilość dostarczanego magnezu wynosi 7-36 mg to także wchłanianie wzrasta także do 70%, kiedy przy podaży na poziomie 1000 mg wynosi ona zaledwie 10-15%. Skomplikowane relacje, w jakie wchodzi magnez z innymi składnikami pożywienia takimi jak wapń, fosfor, białko, laktoza, potas, i jego związki z kalorycznością pokarmów sprawiają, że zbyt trudno ustalić zalecane dawki tego pierwiastka. Z jednej strony powszechność występowania magnezu powoduje, że przy odpowiednio skomponowanej diecie nie powinno obserwować się jego niedoborów. Jednakże jak podaje Gertig, duże spożycie produktów rafinowanychi wysoko prztworzonych zmniejsza zawartość magnezu w diecie współczesnego człowieka. Fakt ow zdaja się potwierdzać wyniki badań epidemiologicznych. Biorąc to także pod uwage, a również rolę magnezu w profilaktyce wielu dolegliwości cywilizacyjnych, pojawiają się głosy sugerujące zwiększenie zawartosci Mg w calodziennych racjach pokarmowych. Magnez w organizmie zwykłego czlowieka może być niezbędny. Dzięki niemu nie jesteśmy wiecznie zdenerwowani oraz nie wpadamy w depresje. Brak magnezu może spowodować pękanie paznokci i wypadanie włosów, zatem wplywa tez na nasz wyglad. Kobiety, którym nadmiernie wypadają wlosy powinny najpierw uzupełnić magnez w swoim organizmie a dopiero później siegać po jakieś drogie oraz nie zawsze skuteczne środki. Magnez stanowi dla nas pierwiastek niezbedny, pelni on bowiem w organizmie dużo ważnych funkcji. Może być potrzebny do budowy nasze kości oraz zebów. Stanowi aktywator wielu enzymów, co oznacza, że bez udziału magnezu dużo reakcji zachodzących w naszym organizmie nie może być w stanie zachodzić, bądź zachodzi niewydajnie. Magnez bierze udział w regulacji pracy układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, jego działanie polega na przesyłaniu impulsów nerwowych. Uzupełnianie niedoborów magnezu konieczne może być również w przypadku osob zagrożonych osteoporozą – chorobą powszechną u kobiet po okresie menopauzy. W jej leczeniu często stosowane są preparaty wapnia. Uzupełnianie niedoborów wapnia musi łączyć się z proporcjonalnym uzupełnianiem magnezu – najlepiej preparatami bardzo dobrze przyswajalnymi poprzez organizm. Wchlanianie magnezu zwiększaja również białko oraz laktoza. Natomiast takie składniki pokarmowe (spożywane w dużych ilościach), jak tłuszcze nasycone, włókna pokarmowe, szczawiany, galusany, fityniany, siarczany, metale ciężkie, witamina D, fluor i wspomniany wapń oraz fosfor powinny mieć niekorzystny wpływ na ow proces. Najlepszymi właściwościami pod względem stopnia przyswajania charakteryzują się kompleksy magnezu z aminokwasami, np. asparaginian. Przeciętnie na 300 mg przyjętego z posiłkiem magnezu 150 mg zostaje wchłonieta.

A teraz przejdźmy do konkluzji – zdecydowana większość magnezu ulega zwrotnemu wchłanianiu w nerkach. Wydalanie natomiast posiada miejsce, zarówno wraz z kałem (magnez niewchłoniety), jak oraz z moczem (przy udziale nerek). Magnez nazywa sie pierwiastkiem życia. Nazwa ta oddaje w pełni ważna rolę magnezu w organizmie. Magnez może być niezbedny do prawidlowego funkcjonowania układu nerwowego i układu krążenia, zmniejsza napiecie nerwowe i wzmacnia mięśnie. Działa uspokajająco, poprawia odporność na stres. Magnez może być rownież katalizatorem reakcji, czyli pierwiastkiem umożliwiającym zachodzenie pewnych procesów w naszym organizmie. Bez katalizatora procesy te zachodziły by najprawdopodobniej dalej ale ich efektywność była by niska. Katalityczne działanie magnezu polega pomiędzy innymi na wspomaganiu spalania glukozy oraz jej magazynowaniu w postaci związków wysokoenergetycznych. Obecność w organizmie jonów magnezu umożliwia dostawę energii do komórek, w tym do zwłaszcza podatnych na niedobór energii komórek układu nerwowego. Ze względu na swoja biologiczną funkcję jaka magnez pełni w organizmie dostarczanie jego właściwej ilości może być szczególnie ważne. Magnez może być niezbedny do prawidłowego funkcjonowania ponad 300 enzymów w organizmie człowieka. m.in. przenoszących wysokoenergetyczne zwiazki fosforanowe. Może być regulatorem cyklu komorkowego, np. warunkuje prawidłowe stężenie potasu w komórce. Odgrywa ważną rolę w procesie skurczu mięśni, wpływa na pobudliwość mięśniowo-nerwową (antagonista wapnia). Wpływa również korzystnie na proces krzepnięcia krwi – może być stabilizatorem płytek krwi oraz fibrynogenu. Stymuluje mechanizmy obronne organizmu, wpływa na prawidlowy rozwój układu kostnego, a rownież wywiera działanie uspokajajace. Uspokajający mechanizm działania magnezu polega na hamowaniu uwalnianiu sie w naszym organizmie hormonów stresu (adrenaliny oraz noradrenaliny). Zapotrzebowanie dobowe magnezu wzrasta m. in. przy przyspieszonym pasażu poprzez przewód pokarmowy, sytuacjach stresowych, nadmiernym wysiłku fizycznym, zmęczeniu, piciu dużych ilości kawy, nadmiernym spożyciu alkoholu. Jony magnezowe pełnią w ludzkim organizmie ważne dla jego prawidłowego funkcjonowania role. Pomiędzy innymi są niezbędne dla właściwego przebiegu wielu reakcji enzymatycznych, są bowiem aktywatorem ok. 300 enzymów! Mają zatem znaczenie dla takich procesów, jak: transkrypcja oraz biosynteza białek, fosforylacja czy może transport poprzez błony komórkowe. Magnez, jako aktywator enzymow, bierze także udzial w metabolizmie węglowodanów oraz tluszczów. Funkcję taka pelni także w beta-oksydacji kwasów tłuszczowych i przemianach owych zwiazków w cyklu kwasów trikarboksylowych. Jony magnezu niezbędne sa także dla utrzymania integralności blon mitochondrialnych oraz stabilności jądrowego DNA. Wpływając na kanały wapniowe regulują również przechodzenie innych pierwiastków do wnętrza komórki. Magnez może być również konieczny dla prawidłowego funkcjonowania tkanki nerwowej oraz mięśniowej i kurczliwości mięśni gladkich oraz szkieletowych. Bez jego udzialu niemożliwa może być także prawidłowa budowa układu kostnego. Wpływa również na system sercowo-naczyniowy, pomiędzy innymi przeciwdziała zaburzeniom rytmu, niedokrwieniu oraz niedotlenieniu serca. Rozdrażnienie, nerwowość, kołatanie serca, bezsenność, zmęczenie i powtarzające się skurcze mięśni albo drganie powieki – w ów sposób organizm może sygnalizować, że brakuje mu magnezu. Kobiety potrzebują dziennie 300 mg, w ciaży 350 mg, mężczyźni 370 mg tego pierwiastka. Według ostatnich badań, długotrwały niedobór magnezu zwiększa ryzyko dolegliwości cywilizacyjnych – miażdżycy oraz nowotworów. U zdrowych osob, które bardzo dobrze się odżywiają, duży niedobór pierwiastka stwierdza sie rzadko. Pewne czynniki powinny nie mniej jednak utrudnić jego przyswajanie: nadużywanie alkoholu, zażywanie środków odwadniających, przewlekłe biegunki. Na duży deficyt narażone sa osoby z cukrzycą, zespołem wadliwego wchłaniania, odżywiane dożylnie, odwodnione. Objawy niedoboru magnezu to także najczęściej nadpobudliwość psychoruchowa, agresja, zmienność nastroju, osłabienie pamięci oraz trudności w koncentracji. Odmienne objawy braku magnezu to także nieprawidłowy rozwoj kości, próchnica zebów. Niedobór magnezu może być zazwyczaj spowodowany zła dietą, ubogą w makroelementy, a również piciem dużych ilości napojów zawierających kofeinę jak kawa, cola czy może napoje energetyzujące. Na pogłębianie niedoboru magnezu duży wpływ posiada również stres. Ze względu na tak istotny wpływ magnezu na funkcjonowanie organizmu, jego niedobor może mieć poważny, niekorzystny wplyw na stan zdrowia. Jak się okazuje może on być też konsekwencją nie jedynie niewystarczającej podaży składnika wraz z spożywanym pokarmem. Taki stan może być też bowiem również wynikiem zaburzeń wchłaniania w przebiegu dolegliwości przewodu pokarmowego (np. zespolu zlego wchłaniania) albo przewlekłej dolegliwości alkoholowej. Niższy od wartości prawidłowych poziom magnezu może być też także efektem zaburzeń czynności nerek, na przykład na skutek zwiekszonego wydalania moczu w ostrej niewydolności nerek albo jako efekt działania leków, takich jak diuretyki, amfoterycyna B czy może aminoglikozydy. Faktem jest, że otręby lekko utrudniają wchłanianie magnezu, ale faktem może być też, że bez nich organizm zużywa wapń oraz magnez z zapasów organizmu w procesie trawienia.

A czym tak na prawdę grozi brak magnezu? Powinny pojawić się także zaburzenia snu, nudności, wymioty. Częsta wskazówką, że dostarczamy do organizmu nadto malo magnezu są bóle kości, mięśni a także bóle glowy. Brak magnezu może także doprowadzić do naprawdę poważnych dolegliwości jak chociażby nadciśnienie, arytmia czy może dolegliwości serca. Warto wiedzieć, że spożywanie dużej ilości kawy i alkoholu skutecznie wyplukuje magnez z naszego organizmu. Jak zatem dostarczyć jego z powrotem? Na szczęście to także nic trudnego, wystarczy bowiem do codziennego jadlospisu wprowadzić pare produktów bogatych jesteśmy w stanie w ow minerał. Na pewno w naszym menu powinny się znaleźć takie elementy jak chociażby kiełki zbóż, otręby, kasza gryczana, groch, fasola, ziemniaki pieczone, orzechy. Korzystnie na ilość magnezu w organizmie wpłynie także mleko, jogurty, banany czy może czekolada. Odmienne bogate w magnez produkty to także na przykład szpinak, gorczyca, brokuly, liście kalarepy, nasiona dyni oraz mięta. Również ogórek, fasolka szparagowa, seler i nasiona słonecznika, sezamu czy może siemie lniane. Skoro nie mniej jednak powyższe produkty spożywcze nie należa do twoich ulubionych, to także wciaż jeszcze nic straconego. Na rynku dostępny może być bowiem magnez w tabletkach, którego regularne stosowanie skutecznie unormuje jego ilość w naszym organizmie. Cała gama produktów, mających na celu dostarczenie magnezu, wzbudza coraz większą popularność pośród klientów. Druga przyczyna to także wyjałowienie gleb, coraz mniej oraz mniej magnezu może być w produktach które spożywamy. Rolnik produkuje byle więcej, byle taniej, my również nie patrzymy specjalnie na jakość. A najistotniejsza prawdpodobnie przyczyna zaniku magnezu może być picie kawy, herbaty, coli oraz napoi gazowanych. One wypłukują jego w tempie ekspresowym. Hipomagnezemii, czyli obniżonemu poziomowi magnezu w organizmie, sprzyja ponadto zwiększone stężenie niektórych hormonów (m.in. aldosteronu, kortykosteroidów), rozlegle oparzenie, stres, marskość wątroby, zapalenie trzustki, dolegliwość Cushinga oraz in. Stan hipomagnezemii stwierdzany jest, kiedy stężenie tego pierwiastka we krwi przyjmuje wartość poniżej 0,7 mmol/l. Objawia się pomiędzy innymi apatią, zawrotami głowy, uczuciem ogólnego zmęczenia oraz osłabienia. W cięższych przypadkach powinny wystąpić także zaburzenia w przewodnictwie nerwowym (tężyczka), drgawki oraz niemiarowość w pracy serca (tachykardia z arytmią). Pojawić się powinny również stany depresyjne oraz lękowe, bóle głowy i zaburzenia koncentracji oraz snu. Warto zauważyć, że w sytuacji niedoboru magnezu bardziej toksyczne okazuja sie niektore leki, zwlaszcza glikozydy naparstnicy. Jak wygląda postępujący niedobór? Na poczatku to wszystko może być OK, jesteśmy młodzi, jemy w miarę dużo w miarę zdrowo, nie pijemy kawy, nie pijemy coli. Mamy pewien zapas magnezu w organizmie, u zdrowego zwyklego człowieka wynosi on około 30 gram. Wypłukujemy, wypłukujemy stopniowo nasycenie spada. Dużo wypłukać nie możemy, organizm zaczyna uruchamiać mechanizmy obronne, ale cudów nie posiada – skoro więcej tracimy niż zdobywamy, stopniowo braki się pogłębiaja, tracimy po 20-30 mg dziennie. W końcu, po kilku czy może kilkunastu latach mamy – zalóżmy – jedynie 15 gram magnezu. Zaczyna się ostra jazda o której wkrótce napisze, ale proszę zapamiętać tę liczbę – 15 gram. Prawdopodobnie nie może być ona trafna, ale to także nieistotne, dość obrazowo pozwoli mi przedstawić w następnej kolejności kłopot suplementacji. Znanych może być dużo objawów niedoboru magnezu, z czego nie wszystkie muszą wystepować jednocześnie. Najczęściej pierwszymi objawami niedoboru tego cennego pierwiastka może być drganie powiek albo kurcze lydek. Przy dlugotrwalych niedoborach pojawiają się nerwowość, problemy z koncentracja, kłopoty w zasypianiu, przewlekłe zmęczenie, a także stany depresyjne. Magnez w organizmie zwykłego człowieka poprawia nastrój oraz samopoczucie, i dlatego przy kiepskich dniach zaleca się jedzenie czekolady, która zawiera w sobie ów tak cenny mineral. Dzięki niemu jesteśmy zadowoleni oraz nie są nam straszne zadania przed nami postawione. Ludzie nie zdają sobie sprawy, jaki magnez może być ważny. Magnez w organizmie zwyklego człowieka chroni przed zatruciami, alergiami oraz stanami zapalnymi. Nie mniej jednak czekolada czy może orzeszki nie wystarczą – nie przy tak ostrych niedoborach. Skoro poprzez 10 lat wypłukiwaliśmy sobie pewien pierwiastek z organizmu, nie uzupelnimy tego braku w tydzień czy może dwa, a zatem już na pewno nie paroma czekoladkami. Trzeba niestety potuptać do apteki oraz kupić magnez z witaminą B6, najlepiej od razu pare opakowań. Lub na allegro kupić tani jak barszcz farmaceutyczy chlorek magnezu plus witamine B complex. Magnez może być niezbędnym pierwiastkiem dla ustrojów zwierzęcych. Jak wykazał Mc Collum podawanie szczurom diety zawierającej 0,18 mg magnezu na 100 g pokarmu powodowało zaburzenia w krążeniu, wzmożone pobudliwości układu nerwowego, w końcu wystepowały drgawki oraz śmierć zwierzęcia. Kurczęta wykazują także wyższe zapotrzebowanie na magnez niż szczury oraz łatwiej dochodzi do objawów niedoborów. Ponad połowa zawartego w ludzkim organizmie magnezu znajduje się w kościach, jedna czwarta w mięśniach a reszta pozostaje w płynach ustrojowych oraz organach, takich jak nerki oraz serce. Stosunkowo duży zapas tego pierwiastka w tkance kostnej posiada zapewnić jego stały doplyw do reszty tkanek w momentach niedoboru w pożywieniu. Magnez należy do pierwiastków, których „nie można przedawkować”. Także zwiekszone ponad normy spożycie tego skladnika nie powoduje wystąpienia działań niepożądanych. Istnieją także dane świadczące o korzystnym dzialaniu wiekszych dawek magnezu dostarczanych np. w suplementach diety. Wyjątkową sytuacja może być nie mniej jednak występujące zaburzenie czynności nerek. Może ono bowiem sprzyjać hipermagnezemi (stężenie magnezu powyżej 1,25 mmol/l). W jej przebiegu pojawiają się objawy niepożądane dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, oddechowego, przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu krążenia (obniżone ciśnienie krwi). W skrajnych przypadkach może wystąpić porażenie mięśni poprzecznie prążkowanych oraz zahamowanie czynności nerwowych. Magnez zwiększa również wydzielanie żółci, dzięki czemu zapobiegamy powstawaniu kamieni żólciowych. Widzimy, zatem że magnez może być nam niezbędny do życia oraz funkcjonowania. Utrzymanie wlaściwej ilości magnezu w organizmie nie może być trudne wystarczy jedynie jeść produkty, ktore jego zawierają. Unikniemy dzięki temu nieprzyjemnych wizyt u lekarzy albo rozdrażnienia. Nie lubimy dni, w których nie chce nam się także żyć wystarczy jedynie uzupełnić magnez a takie dni nie będą miały miejsca. Magnez bierze udział w aktywacji ponad 300 reakcji metabolicznych, to także może być w około połowie wszystkich przemian metabolicznych w organizmie ludzkim. Poprzez aktywacje enzymów związanych ze szlakiem syntezy oraz przemiany ATP uczestniczy w wytwarzaniu energii, a również w aktywacji pompy sodowo-potasowej Na+, K+,- ATPazy, przyczyniając sie do zachowania blonowego gradientu sodu oraz potasu, a tym samym zachowania prawidlowego potencjału elektrycznego błony komórkowej. Aktywuje dwuwartościowe jony Ca+ oraz Mg+,- atp-azę odpowiedzialna za działanie pompy wapniowej, dzięki ktorej utrzymywane może być niskie stężenie wapnia w komórce w fazie spoczynku. Magnez, poprzez wiązanie z fosfolipidami, utrzymuje stabilność błon komórkowych , pozwala zachować integralność mitochondriów, chromosomow, stabilizuje helisę DNA, stabilizuje kształt cząsteczki RNA. Przy wiązaniu z fosfolipidami magnez dziala antagonistycznie w stosunku do wapnia, którego wiązanie może być stymulowane poprzez adrenalinę, glukagon oraz glikokortykosteroidy. Niedobór magnezu powoduje zwolnienie przemian biochemicznych w komórce poprzez spowolnienie tworzenia sie związków wysokoenergetycznych, co w konsekwencji upośledza czynność narzadów potrzebujących do swojego funkcjonowania dużej ilości energii (mózg, serce, mieśnie szkieletowe). Magnez poprzez udział w przemianach metabolicznych pełni ważną rolę w czynności wielu układów organizmu człowieka. Niedobór magnezu powoduje dużo zaburzeń ogólnoustrojowych, głównie czynnościowych o różnym stopniu nasilenia oraz zagrożenia, które manifestują się w zakresie stanu psychicznego, ukladu nerwowo- mięśniowego, układu sercowo- naczyniowego, układu pokarmowego, hormonalnego, kostno-stawowego i reakcji stresowych. Ze względu na swoją biologiczną rolę magnez wpływa na poprawne funkcjonowanie naszego organizmu a poprzez to także również na nasze dobre samopoczucie. Jego niedobor prowadzi do nadmiernej nerwowości, problemów z koncentracją czy może przewleklego zmęczenia. Może być to także zwiazane z opisana zatem już rolą jaką magnez pełni w przesyłaniu impulsow nerwowych i w dostarczaniu energii do komórek. Jego niedobor prowadzi do upośledzenia owych reakcji, a w konsekwencji zaczynamy odczuwać wymienione objawy. Magnez wchałnia się w jelicie cienkim na zasadzie dyfuzji ulatwionej oraz trnasportu aktywnego. na proces przyswajania wpływ maja wzajemne proporcje pomiędzy wapniem,fosforem oraz potasem, a takze obecność mikropierwiastków działających antagonistycznie w stasunku do magnezu. Stopień wchłaniania zalezy od zawartosci magnezu w diecie, rodzaju połaczeń, w jakich wystepuje w żywności, a również stanu zasobow ustrojowych. Przy podaży wynoszacej 960-1000 mg Mg w diecie, absorbcja wynosi 11-14%, natomiast przy poziomie spożycia 7-36 mg, stopień wchłaniania zwieksza się do 65-70%. Na przyswajalnosć mają wpływ: bialko, laktoza -wzrost-, natomiast nadto wysoka zawartość tłuszczu- powstają mydla- , błonnika, pokarmowego, fitynianów, i metali ciężkich (ołowiu oraz rteci)- zmniejszają jego wchłanianie. Jak wykazały badania występujący u kobiet zespół napiecia przedmiesiączkowego (PMS) może być najprawdopodobniej wywołany niedoborem magnezu. Zespół ów objawia się pojawiającymi się parę dni przed wystąpieniem krwawienia napięciem nerwowym, rozdrażnieniem oraz płaczliwością. Rola magnezu może być zatem niezwykle istotna szczegolnie dla osób żyjących w ciągłym stresie, u których często dochodzi do niedoborów tego pierwiastka. By uodpornić organizm na działanie stresu należy dostarczyć mu odpowiednich ilości tego cennego pierwiastka.

Jak wiadomo najczęstszą przyczyną może być nieprawidłowa właściwa dieta dziecka. Właściwa dieta dziecka może być pozbawiona minerałów oraz pierwiastkow potrzebnych do prawidłowego rozwoju Niestety bogata może być w produkty typu fast-food, napoje słodzone oraz gazowane, które wypłukują z organizmu dziecka magnez. Odmienne przyczyny niedoboru magnezu to także stres szkolny, częste oraz przewlekłe infekcje leczone często antybiotykami, zatrucia pokarmowe oraz biegunki. Nie bez znaczenia na nadto niski poziom magnezu posiada zatrucie środowiska antagonistami magnezy czyli ołowiem, kadmem oraz innymi metalami ciężki pochodzącym z emisji spalin samochodowych, które poprzez skórę oraz drogi oddechowe dziecka trafiaja do organizmu dziecka. Magnez może być nam niezbędny do funkcjonowania umacnia nasze nasze kości pomaga w budowie mieśni może być to także minerał, bez którego czlek nie mógłby żyć. Magnez w organizmie zwykłego czlowieka spełnia dużo ważnych ról. Nasz nasz mózg potrzebuje tego minerału by poradzić sobie z wysiłkiem, który musimy podejmować każdego dnie. Magnez należy do składników mineralnych, które występuja w tkankach miękkich w dużej obfitości. Pomaga uwolnić energię z białek, weglowodanów oraz tłuszczów, produkować białka oraz materiał genetyczny w każdej komórce oraz usuwać z organizmu toksyny, takie jak amoniak. Ponadto bierze udział w skurczach oraz rozkurczach mięśni i przesyłaniu impulsów nerwowych; chroni nasze zęby przed rozkladem oraz nasze serce przed arytmią. Magnez oraz wapń maja zbliżone funkcje, toteż powinny nawzajem na siebie wpływać; na przyklad nadmierne spożycie magnezu hamuje wzrost kości. Równowagę pomiędzy tymi dwoma pierwiastkami odzwierciedla ich rola w ruchach mięśni: wapń powoduje skurcz a magnez rozkurcz. We krwi mamy okolo 2-3,5 mg% magnezu, podzielonego pomiędzy krwinki a osocze (krwinki 5,4-7,8 mg%, osocze 1,8-3,6 mg%). Magnez może być antagonistą wapnia oraz odwrotnie- wapń może być antagonista magnezu. po uśpieniu wywołanym za pomoca dożylnego wstrzykniecia MgSO4 można obudzić zwierze wstrzykujac mu dożylnie roztwór CaCl2. Magnez w organizmie zwykłego człowieka może być niezbędny ponieważ jego niedobór może nam sprawić dużo kłopotów brak koncentracji czy może tez depresje nie są mile widziane poprzez pracodawców. Nasz organizm bez tego minerału nie funkcjonuje prawidłowo. Magnez w organizmie zwyklego człowieka spełnia ważną funkcje jego niedobor może prowadzić do kłopotów z sercem nadpobudliwości czy może również doprowadzić do stanów lękowych. Człek potrzebuje, zatem tego minerału. Niby to także jedynie minerał a nie mniej jednak skutki niedoboru magnezu powinny być też opłakane. Skoro mamy niedobór tego mineralu jesteśmy w stanie czuć się osłabieni mamy problemy ze snem. Czasami przy niedoborze magnezu powinny pojawiać się problemy ze wzrokiem jak także powinny pojawić się takie objawy jak klucie w klatce piersiowej, co kojarzy nam się ze stanami przedzawałowymi. Nasz organizm sam jeden nie poradzi sobie z takimi problemami, zatem nie należy zwlekać oraz skierować sie do lekarza, który znajdzie przyczynę tego typu zachowań naszego organizmu. Niestety z zapewnieniem organizmowi odpowiednich ilości magnezu w diecie mamy dziś problem. Wpływa na to także zarówno nie zdrowy styl życia, picie dużych ilości napojów zawierających kofeinę, jak oraz działanie stresu. Na owych terenach, gdzie woda pitna może być miękka, notuje się wysoki wskaźnik zgonów na zawal serca, tamże z kolei gdzie ludzie piją twarda wodę, ta liczba może być znacznie niższa. Za taki stan rzeczy może być też odpowiedzialny magnez, a właściwie jego niskie stężenie w miękkiej wodzie. U wielu osób, które zmarły na zawal serca, stwierdzono obniżone steżenie magnezu w mięśniu sercowym, toteż uważa się, że normalne, a także zawyżone spożycie tego pierwiastka nie jedynie obniża ryzyko zachorowania na dolegliwości serca, ale także łagodzi ich objawy. Zaniżone spożycie magnezu może zmniejszać sprawność obronną serca przed szkodliwym działaniem wolnych rodnikow, przyczyniajac się do powstawania choroby. Dwa badania przeprowadzone na zwierzetach wykazaly, że magnez zmniejsza zagrożenie miażdżyca tętnic, bo ogranicza odkładanie się cholesterolu w ściankach tętnic także wtedy, gdy pożywienie zawiera duże ilości tej substancji. Dodatkowo zasobność tego cennego biopierwiastka w glebie caly czas maleje, może być on bowiem wymywany z gleby poprzez kwaśne deszcze. W konsekwencji w ciągu ostatnich 70 lat blisko dwukrotnie zmalała zawartość magnezu w glebie oraz w codziennej diecie. W takim przypadku szczególnie ważna może być troska o jakość spożywanych poprzez nas produktów. Spore ilości magnezu znajdziemy w kaszach gruboziarnistych, orzechach, bananach, roślinach strączkowych (soja, fasola), kakao, czekoladzie, warzywach liściastych. Skoro nie mniej jednak pomimo zdrowej diety odczuwamy objawy niedoboru magnezu jesteśmy w stanie sięgnąć po dostępne w aptekach suplementy diety zawierające magnez. Najprostszą recepta może być prawidlowa oraz zbilansowana dieta. Dzieci powinny jeść pokarmy bogate w magnez czyli produkty mączne wyprodukowane z nieprzetworzonej mąki np. razowe pieczywo na zakwasie, a rownież nieoczyszczony ryż, kaszę gryczaną, płatki owsiane i nasiona np. orzechy, migdały. Warto zadbać o to także by w diecie dziecka pojawiły się bogate w magnez rośliny straczkowe np. fasola, groch, a również warzywa zielone przede wszystkim szpinak. Ważnym źródlem magnezu może być również kakao albo czekolada. Niestety pokarmy te poza nielicznymi wyjątkami nie należą do ulubionych poprzez dzieci. Równowaga pomiedzy zawartością magnezu oraz wapnia w organizmie posiada związek z częstotliwością występowania zawału serca. Wapń oraz magnez wpływają na skurcze oraz rozkurcze naczyń krwionośnych. Jeśli rownowaga może być zachwiana na rzecz wapnia, naczynia kurczą sie bardziej, niż rozkurczają, poprzez co tlenowi może być trudniej dostać się do serca. Przedłużajacy się skurcz tetnic wieńcowych które doprowadzają tlen oraz nasza krew do serca, może spowodować zawał. Magnez łagodzi bóle oraz skurcze związane z chromaniem przestankowym, stanem wynikającym ze słabego krażenie krwi w nogach. U osób cierpiących na to także schorzenie stężenie magnezu w mięśniach może być poniżej normy. Dodatkowe dawki tego pierwiastka uzupełniają jego niedobór w mieśniach, łagodząc ból oraz kurcze towarzyszące chodzeniu.

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 5 026 obserwujących.