RSS Feed

Picie kawy a zdrowie

Posted on

Ci, którzy po przeczytaniu tytułu liczyli na to, że utwierdzą się w przekonaniu że ich nałóg picia kawy ma pozytywny wpływ na organizm i jest uzasadniony medycznie – zawiodą się. Niestety, większość ze zbadanych właściwości kawy sugeruje by znacznie ograniczyć jej spożycie. Kawa to napój z ziaren kawowca. Pochodzi z Etiopii oraz kiedy kawa trafiła do Europy, sprzedawcy innych napojów starali się więc już na starcie zniszczyć konkurencje oraz rozpowszechniali o niej najdziwniejsze informacje. Gazety donosily, że kawa to także nie wywar z zamorskich roślin, ale np. „syrop z sadzy zrobiony” lub „odrażający wywar ze starych butow”. Kawę znano wiec już w IX wieku w Persji. Jak to także głosi arabska legenda odkrył ją pasterz imieniem Kaldi w górskiej wiosce Kaffa. Zauważył on, że owoce kawy podjadały kozy, których doglądał. Ku jego zdziwieniu zwierzęta te po takim posiłku były wyjątkowo żywe oraz skore do harców. Postanowił sam jeden spróbować tego nieznanego owocu, który jak sie okazało poprawił mu humor. Nie omieszkał poinformować wszystkich w wiosce o swoim cudownym odkryciu. Kościól potępiał picie kawy oraz głosił, iż to także grzeszna przyjemność.

Już jedna przecietna filiżanka kawy zawiera okolo 95 mg kofeiny, a małe espresso 64 mg. Spożycie nadto dużych ilości kofeiny powoduje uczucie niepokoju, lęku, rozdrażnienia. Kofeina może być kwasem o pH równym 5.5. Organizm traktuje kofeinę tak jak truciznę – stara się ją zneutralizować wydzielając zasadowe substancje buforowe, w wyniku czego czujemy pobudzenie. Także trzy filiżanki kawy, albo 300 mg kofeiny potencjalnie powinny spowodować atak serca. Jedna kropla czystej kofeiny lub 2 gramy kofeiny w proszku zabije cię natychmiast. Badania nad wplywem kawy oraz herbaty na organizm prowadzono więc już dawno temu. Podobno król Szwecji Gustaw III postanowil osobiście sprawdzić szkodliwość tychże, ale nie na własnym organizmie. Dwom skazanym na śmierć bliźniakom zamienil wyrok na dożywocie, pod warunkiem że każdy z nich bedzie codziennie spożywał parę filiżanek napoju – jeden kawy, a drugi herbaty. Poza tymi napojami mieli jednakowe, przyzwoite warunki życia. Celem doświadczenia było sprawdzenie, który z nich dłużej pożyje oraz w jakich męczarniach umrze. Lata mijały, a panowie żyli sobie dość spokojnie, chociaż w zamknięciu. Zmarl lekarz nadzorujący więźniów, w następnej kolejności drugi, a w końcu odszedł również Gustaw III. Bliźniacy żyli nadal. Pierwszy z nich zmarl w wieku 83 lat – ow pijący herbatę. Jak widać, kawa wcale nie zabija ani nie przyczynia sie do przedwczesnej śmierci. Ale zawarty w kawie metyloparation to także jeden z najbardziej niebezpiecznych pestycydów. To także środek insektobójczy używany do zwalczania plag dotykających uprawy roślinne. Metyloparation może być szkodliwy nie jedynie dla człowieka, ale również dla ptaków, ryb i ssaków. Pomimo trujacych właściwości nadal znajduje zastosowanie w wielu krajach na świecie. Malo kto wie, że kawa oprocz pobudzajacej kofeiny zawiera masę innych substancji. W jej skład wchodzi przede wszystkim witamina P (która polepsza wchłanianie witaminy C), jak też witaminy z gruby B (które działają korzystnie na system nerwowy). W kawie znajdziemy również około trzydziestu kwasów organicznych, które wraz z kofeiną wpływają na lepsze trawienie. Stąd również kawa po posiłku może być dobrym pomysłem, a kawa w nadmiarze może spowodować rozwolnienie. Warto rownież wspomnieć, że napoj z Kaffy może być też bogaty w jakże modne oraz zbawienne w swoim działaniu antyoksydanty. W świecie medycznym przeważa pogląd, by ograniczać picie kawy, bo zawiera ona kofeinę odpowiedzialna za nadciśnienie oraz dolegliwości serca. Współczesne badania kliniczne wykazują jednak, że umiarkowane picie kawy nie musi niekorzystnie działać na system sercowo-naczyniowy. Nie mniej jednak Endosulfan to także jeden z pestycydów używanych przeciwko kornikom drzew kawowych, które często niszcza plantację kawy. Związki endosulfanu bardzo dlugo rozpuszczaja sie w ziemi, pozostając w niej poprzez dużo lat, i dlatego również prowadza do śmierci wielu zwierzat. Endosulfan niszczy system nerwowy, gonady, nerki, wątrobę – ostatecznie powodując śmierć. Jednakże kawa pita z umiarem nie może być szkodliwa dla układu krwionośnego oraz serca. Jednakże szczególną ostrożność powinny zachować osoby z nadciśnieniem tętniczym (kawa – chociaż nieznacznie – ale podnosi ciśnienie krwi).

Jak wiadomo dobrą metodą na zlagodzenie działania kawy będzie dodanie do niej mleka albo śmietanki. Nie posiada również żadnych przeciwwskazań do picia kawy poprzez osoby chore na cukrzycę. Kawa zaczyna działać wkrotce po wypiciu: podnosi ciśnienie tetnicze oraz poziom katecholamin, nasila produkcję moczu w nerkach oraz soków trawiennych w żołądku. Maksymalną zawartość kofeiny w surowicy krwi obserwujemy zazwyczaj po 30-120 minutach od wypicia napoju. Kawa nie zawiera antyoksydantów – to także utleniacz, który aktywuje mechanizmy buforujace organizmu oraz jednocześnie pozbawia nas cennych składników mineralnych takich jak wodorowęglan sodu oraz potasu. Kawa posiada dzialanie przeciwalergiczne. Otóż kofeina redukuje wydzielanie histaminy (organizm w momencie zetkniecia z alergenem produkuje więcej histaminy, której zwiekszona obecność powoduje reakcję alergiczną). Poza tym działa ona rozkurczowo na drogi oddechowe, a co za tym idzie ulatwia oddychanie. I dlatego rownież osoby chore na astmę mogę po nią sięgać bez wyrzutow sumienia. Wieść gminna niesie (chociaż tutaj wciąż jeszcze nauka nie posiada oficjalnego stanowiska), że kawa to także dobry „profilaktyk” dolegliwości nowotworowych. Niezależnie od tego czy może to także prawda – sama wiara w to także powinna zadziałać. Placebo to także mocny lek. Zawarte w kawie polifenole zwalniaja procesy starzenia, zapobiegają odkładaniu sie cholesterolu w naczyniach krwionośnych, zmniejszając zagrożenie miażdżyca, zawałem serca oraz udarem mózgu. Działaja też przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i opóźniają rozkład witaminy C w organizmie. Najwiecej polifenoli może być w kawie palonej, bo aż 8 proc. Wypijając filiżanke kawy, przyswajamy też 40 mg witaminy PP (10 proc. dziennej normy) oraz 300 mg potasu (10 proc. zapotrzebowania). Poza tym blisko 20 proc. naparu kawowego stanowi błonnik pokarmowy, który po 20 minutach od wypicia napoju zwiększa perystaltykę jelit, co ulatwia wypróżnienia, zmniejszając ryzyko zachorowania na nowotwory jelita grubego. Pod wpływem kofeiny ludzki żołądek zmuszony może być do produkcji dwuweglanu sodu, który zwiększa poziom kwasu solnego, co w konsekwencji prowadzi do refluksu żołądkowego, dolegliwości refluksowej przełyku, wrzodów oraz raka żołądka. Częste picie kawy z pewnością nie pomoże w zachowaniu białego uśmiechu. Nie mniej jednak paradoksalnie okazuje się, że zmielona ziarna można stosować jako naturalny środek wybielający (po prostu nakładamy zmieloną kawę na palec albo szczoteczkę oraz jedziemy z tym koksem). Ponadto taka kuracja posiada też dobry wpływ na krwawiace dziąsła. To także lepszy oraz bezpieczniejszy sposób od używania przeróżnych wybielaczy do zębów wątpliwej jakości. Nie posiada badań wskazujących, że kawa wypijana w umiarkowanych ilościach zwiększa ryzyko arytmii, zawału serca oraz nadciśnienia tętniczego. Dowodem na to także są opublikowane w „JAMIE” wyniki dużego badania obejmującego ponad 85 tys. amerykańskich kobiet w wieku 34-59 bez dolegliwości wieńcowej, udaru mózgu oraz dolegliwości nowotworowej w wywiadzie. Poprzez 10 lat obserwacji nie stwierdzono, by kawa u badanych kobiet istotnie statystycznie zwiekszała ryzyko zachorowania na chorobę wieńcową. Kawa nasycona może być protonami/jonami wodoru, ktore kradną naszą energię oraz sprawiają, że po okresie stymulacji stajemy się zmęczeni. Sięgamy zatem po następną filiżankę, by znowu dodać sobie energii – tak jesteśmy w stanie rozwija się uzależnienie od kofeiny. Długotrwałe picie kawy uruchamia niebezpieczny łańcuch objawów – w kolejności najpierw oslabienie, podrażnienia, stany zapalne, owrzodzenia, a ostatecznie degeneracja albo rak. Kawa podnosi ciśnienie, w skrajnych przypadkach może powodować zmienność nastroju, albo drgawki. Tak jak wspomniałem wcześniej można złagodzić działanie kofeiny dodajac do kawy mleka albo śmietanki.

Niestety przedawkowanie kofeiny z kolei (około 10g – jedna filiżanka zawiera od 50 do 330 mg) prowadzi najczęściej do migotania komór serca oraz śmierci. To także naturalnie skrajny przypadek oraz aby przedawkować kofeine pijąc kawę trzeba by wypić minimum 30 filiżanek. Inne duże badanie (23 tys. osob badanych, 12 lat obserwacji) przeprowadzone w tym samym czasie oraz opublikowane w „British Medical Journal” ocenialo ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego albo incydentu dusznicy bolesnej w zależności od ilości wypijanej kawy. Okazalo się, że u „nałogowych” amatorow kawy (pijących więcej niż 9 filiżanek na dobę) obserwowano 1,7 razy większe ryzyko wystąpienia ostrego incydentu wieńcowego niż u pijacych mniej niż 1 filiżanke na dobę. Spożywanie także do 5 filiżanek na dobę nie zwiększało natomiast takiego ryzyka. Badanie to także wykazało również, że stosowanie filtra istotnie obniża stężenie lipidów w zaparzonej kawie. awa podwyższa poziom cholesterolu. Dlaczego? Bo ów popularny czarny napój zawiera kwasową substancje – cafestol, który może być bezpośrednio odpowiedzialny za wzrost poziomu cholesterolu w organizmie. Cafestol zaburza regulację metaboliczną cholesterolu poprzez blokade ważnych receptorow jelitowych. Zwiększając ilość kawy w organizmie, podwyższamy jednocześnie poziom cholesterolu. Kawa posiada dzialanie moczopędne, wypłukuje też z organizmu magnez, żelazo oraz wapń. I dlatego rownież dobrym zwyczajem może być wypić po kawie szklanke wody mineralnej, aby uzupełnić mikroelementy oraz zapas płynów w organizmie. Należy również pamiętać, że kawa pobudza wydzielanie kwasu żołądkowego, zatem osoby cierpiace na nadkwasote powinny jej niestety unikać. Poza tym nadmierne jej spożycie może prowadzić do niestrawności. W innej pięcioletniej obserwacji amerykańskich kobiet w wieku 40-60 lat ryzyko zawału mięśnia serca też wzrastało dopiero przy konsumpcji powyżej 5 filiżanek kawy kofeinowej dziennie, zarówno w przypadku palących tytoń, jak oraz niepalących. Do podobnych wniosków doszli szkoccy badacze w odniesieniu do kawy oraz herbaty. Przebadali oni 10 tys. ochotników w wieku 40-59 lat, u których nie wykazano związku pomiedzy piciem kawy a zwiększoną zapadalnościa na chorobe wieńcowa. Kawa zaburza alkaliczne pH jelita cienkiego. W konsekwencji kosmki jelitowe “opadają” oraz blokują krypty jelitowe, gdzie odbywa sie proces wchłaniania treści pokarmowych do układu krążenia. Nasza krew nie może być odpowiednio odżywiona, co prowadzi do groźnej niedokrwistości złośliwej oraz hemolitycznej.

Warto dodać, że uszkodzenie kosmków jelitowych utrudnia regenerację kości, mięśni oraz innych organów. Należy również pamiętać, że badania naukowe zwykle skupiaja sie na poszczególnych aspektach związanych ze skutkami spożywania kawy. Jeśli chodzi na przykład o czynności mózgu, okazuje się, że kofeina pełni rolę środka pobudzajacego, ktory może wyostrzyć funkcje poznawcze, nie mniej jednak nie zawsze poprawia pamięć. Tymczasem rozrożnienie to także często pomijane może być w doniesieniach prasowych o badaniach nad wpływem picia kawy na zdolności poznawcze czy może ryzyko alzheimera. Ciekawe są wyniki badania GISSI-Prevenzione Trial obejmującego 11 323 pacjentów, którzy przebyli zawał mięśnia sercowego. Z udokumentowanych incydentów sercowo-naczyniowych około 70 proc. wystąpiło u osób pijacych małe ilości kawy (czyli do 2 filiżanek dziennie). W okresie 3,5-letniej obserwacji pacjentów po zawale serca nie stwierdzono związku pomiedzy spożyciem kawy a wydolnością układu krążenia. W grupie osób spożywających duże ilości ryb, olejów roślinnych oraz owoców obserwowano tendencję do picia mniejszych ilości kawy niż pośród osób mających złe nawyki żywieniowe. Z ponad 1000 zwiazków występujacych w kawie, przebadanych może być jedynie 22. Udowodniono, natomiast, że każdy z owych dwudziestu dwóch związków może powodować raka. W wyniku długotrwałego spożywania napoju komórki oraz tkanki organizmu uodparniają się na znajdujące się w nim związki chemiczne. Co więcej, także po wykształceniu swoistej tolerancji, u konkretnych osob metabolizm kofeiny przebiega z różna prędkością, co uwarunkowane może być genetycznie. I dlatego również określenie konkretnej ilości kawy, po ktorej pojawić się powinny nieprzyjemne efekty uboczne, może być niezwykle trudne. Zjawisko to także tlumaczyć może sprzeczne wyniki wielu badań, takich jak to także skupiające się nad długotrwałym spożywaniem napoju. Z jednej strony, badacze stwierdzili, że u osób wypijających co najmniej 4 filiżanki kawy dziennie ryzyko rozwinięcia cukrzycy typu 2 może być o 50% niższe niż u uczestników unikających napoju. Z drugiej strony jednak, naukowcy ci nie potrafili zdefiniować skutków spożywania mniejszej ilości kawy. Wyniki najnowszych badań wskazują, że może istnieć zlożona, zależna od dawki, zależność pomiedzy piciem kawy a ryzykiem sercowo-naczyniowym. Wykres tej zależności przyjmuje kształt litery J (duże spożycie kawy zwiększało ryzyko). Według innych źródel wykres ów przypomina literę U (zarówno osoby, które pily kawę jedynie okazjonalnie, jak oraz te, które piły napoj w dużych ilościach, były zagrożone wystąpieniem incydentów sercowo-naczyniowych w większym stopniu niż te, które piły kawę codziennie w umiarkowanej ilości). Niektórzy naukowcy twierdzą, że spożycie kawy znacznie podwyższa ryzyko wystepowania dolegliwości układu krążenia. Jednocześnie substancje zawarte w kawie takie jak: cafestol, kahweol oraz homocysteiny podwyższajac poziom cholesterolu we krwi, wpływają negatywnie na system krwionośny. Podsumowując – kawa niekorzystnie dziala na serce. Kawa zawiera setki związków, takich jak kofeina, kwasy fenolowe, minerały i witamina B3, których ilość może być też rożna w zależności od rodzaju ziarna oraz metody parzenia napoju – mówi dr Robert van Dam, adiunkt Wydziału Żywienia Harwardzkiej Szkoły Zdrowia Publicznego. Tymczasem każdy z owych skladników wpływa na organizm ludzki w odmienny sposob. Wyniki badań naukowców z Norweskiego Instytutu Zdrowia Publicznego w Oslo, opublikowane na lamach „Annals of Epidemiology”, wykazały w obserwacji przeszło 51 tys. dorosłych osób, że picie 3 filiżanek kawy dziennie obniża o 40 proc. ryzyko zgonu z powodu marskości watroby, w porównaniu z osobami pijącymi mniejsze ilości kawy. Na razie nie wyjaśniono, jaki jej składnik odpowiada za ochronny wpływ na wątrobę. Zdaniem autorów artykulu, może być mało prawdopodobne, by była to także kofeina. Analiza wyników, w której uwzgledniono też ilość spożywanego poprzez badanych alkoholu, wykazala, że picie 3 filiżanek kawy dziennie w dużym stopniu chroniło przed marskościa wątroby. Kawa posiada negatywny wpływ na system nerwowy i bicie serca – konsekwentnie wskazuje się ja jako czynnik powodujący zaburzenia rytmu serca.

E-papierosy i ich wpływ na zdrowie

Posted on

Co myśleć o e-papierosach w kontekście zdrowia? W Polsce liczba użytkowników tej używki lawinowo rośnie. Dziś może być ich zatem już blisko 1,5 miliona oraz to także ostrożne wyliczenia. Tradycyjny papieros posiada w sobie ponad 5600 różnorodnych zwiazków chemicznych, w tym ponad 400 niezwykle szkodliwych dla zdrowia. E-papieros, a właściwie liquid, ktory może być odparowywany w trakcie jego palenia zawiera nikotynę, wodę, glikol propylenowy albo glicerynę lub mieszaninę owych związków, a również od kilku do kilkunastu substancji zapachowo-smakowych z atestami dopuszczalności do stosowania w kosmetykach oraz artykułach spożywczych. Z tego śladowe ilości może dziesięciu z nich są szkodliwe. W tradycyjnym papierosie może być mnóstwo zwiazków. Choćby tlenek węgla, który powoduje przemiane hemoglobiny w karboksyhemoglobinę, utrudniając proces oddychania oraz funkcjonowanie ukladu sercowo-naczyniowego. W elektronicznym papierosie nic takiego nie wystepuje. Może być on wielokrotnie bardziej bezpieczny dla zdrowia niż papieros konwencjonalny.

Wprawdzie nadana nazwa – e-papieros niejako wymusza użycie określenia „palić”, nie mniej jednak w rzeczywistości w e-papierosach nie dochodzi faktycznie do procesu spalania. Tak naprawdę użytkownicy owych urządzeń wdychają nie dym, a jedynie opary płynu, w którym rozpuszczona może być nikotyna. Badania wykazały brak substancji rakotwórczych takich jak benzen, toluen czy może wielopierścieniowe weglowodory aromatyczne w e-papierosach. Jednocześnie poruszono również kwestię palenia biernego. Może być to także ważny czynnik w debacie publicznej na temat legalności e-palenia. Ilość nikotyny w powietrzu w bezpośrednim sasiedztwie e-palaczy palących e-papierosy może być 10 razy mniejsza niż w towarzystwie palaczy tradycyjnych papierosow. Wnioski są zatem jednoznaczne – palenie bierne w przypadku e-papierosów blisko nie występuje. Oddziaływanie e-papierosów na system krążenia bada dr Konstantinos Farsalinos z Grecji. Z jego badań, przedstawionych na Europejskim Kongresie Kardiologicznym wynika, że elektroniczne papierosy przynajmniej na pierwszy rzut oka nie szkodzą sercu. Jego zespół badał ciśnienie, puls oraz przeprowadzał badanie echograficzne serca dwóm grupom uczestników badania. Oni wszyscy byli palaczami, ale sekcja z nich od co najmniej trzech miesięcy palila jedynie papierosy elektroniczne. Okazało sie, że że palacze e-papierosów wypadli tak jak ludzie niepalacy, zostawiając tradycyjnych palaczy daleko z tylu. Na europejskim zjeździe kardiologów w Monachium dr Farsalinos powiedział, że z badań wynika, iż nie posiada różnic w zakresie parametrów hemodynamicznych pomiedzy osobami niepalącymi a użytkownikami e-papierosów. Istnieje natomiast olbrzymia rożnica zdrowotna pomiędzy palaczami tradycyjnych papierosów, a osobami korzystajacymi z e-papierosow – na korzyść owych ostatnich. Uczeni oceniają, że w dymie tytoniowym może być co najmniej 5000 substancji chemicznych. W e-papierosach ich liczba została zredukowana do zaledwie kilku. Dzięki temu łatwiej ocenić ich potencjalną szkodliwość albo nieszkodliwość.

To jednak nie koniec informacji od naukowców, bo opinie są bardzo różne. Z kolei raport dla japońskiego ministerstwa zdrowia opublikował Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego, a dotarła do niego agencja AFP. Z dokumentu wynika, że z elektronicznych papierosów wydziela się rakotwórczy formaldehyd oraz acetaldehyd. Tego pierwszego bylo dużo więcej niż w tradycyjnych papierosach. Steżenie osiąga najwyższy poziom, kiedy spirala grzałki e-papierosa może być najbardziej gorąca. E-papierosy są groźniejsze od zwykłych. Z badań japońskich naukowców wynika, że maja także dziesięciokrotnie większy poziom substancji rakotworczych. No oraz co? Zbyt trudno rzec gdzie leży prawda. Francuscy naukowcy by móc wysnuć takie wnioski, wzieli pod lupe 10 różnorodnych rodzajów e-papierosów. Badania przeprowadzane były pod kątem zawartości toksycznych substancji, dla samego palacza, jak oraz dla osób w jego otoczeniu. Wyniki okazały się zaskakujace. Z dziesieciu testowanych urządzeń, co najmniej trzy z nich byly tak samo rakotworcze jak ich tradycyjni–tytoniowi odpowiednicy – znaleziono w nich m.in. formaldehyd– substancje mocno trującą. Co ważne, bierni palacze e-papierosów, tak samo sa narażeni na szkodliwość ich działania – jak w przypadku normalnych papierosów. Dlatego, naukowcy apelują o wprowadzenie zakazu palenia elektronicznych urządzeń w miejscach publicznych. Naukowcy zwracają uwagę na wciąż jeszcze jedno zagrożenie, idące za e-papierosem. Elektroniczny zamiennik posiada w sobie płynną nikotyne, która może być szalenie niebezpieczna w kontakcie ze skórą, czy może przełykiem. I dlatego nawołuja wszystkich użytkownikow tego urządzenia, by płynną nikotyne, przetrzymywali w miejscu niedostępnych dla dzieci. Zdaniem profesora Tadeusza Orlowskiego, pulmonologa, nieszkodliwość e-papierosów to także mit. – To także takie e-dopalacze. Bo sklad narkotyków bardzo dobrze znamy oraz wiemy co w nich jest. A e-papierosy są niezbadane, nie znamy ich składu, nieznane są substancje ktore tamże są. Światowa Organizacja Zdrowia również uznala e-papierosy za szkodliwe oraz zagrażające właściwym zdrowiu młodzieży. Osobną kwestię stanowia ewentualne skutki codziennego, wieloletniego wdychania glikolu propylenowego oraz gliceryny. Prof. Riccardo Polosa, dyrektora Instytutu Medycyny Wewnętrznej oraz Immunologii Klinicznej Uniwersytetu w Katanii we Włoszech, nie doszukał sie efektów ubocznych poza przemijającą suchością w gardle oraz kaszlem badź reakcją alergiczną na glikol. Glikol może być bezpieczny oraz dokładnie przebadany – stosowany może być przecież m. in. jako nośnik leków wziewnych podawanych po przeszczepach pluc. Nie mniej jednak w przypadku e-papierosów dawki glikolu są większe, przyjmowane w dużych ilościach, często oraz poprzez dlugi czas. W tym miejscu nie wystarczą badania laboratoryjne – zbyt trudno powiedzieć, co okaże się za 20-30 lat. Kłopot biernego palenia w przypadku papierosow elektronicznych może być prostym, by nie rzec prostackim przeniesieniem obaw związanych z paleniem tytoniu w pomieszczeniach zamkniętych. Istotnie: kiedy osoba niepaląca wejdzie do klubu, w ktorym może być aż siwo od dymu tytoniowego, po kilku minutach wyjdzie stamtad, śmierdzac dymem, a jej płuca oraz system krwionośny zareagują. Kiedy nie mniej jednak wyjdzie z także malutkiego pokoju, w którym spedzi parę godzin z palaczem, tfu! – użytkownikiem e-papierosów, jedynie naprawde zazdrosna żona mogłaby wyczuć ślad zapachu. Badania przeprowadzone w Fraunhofer Wilhelm Klauditz-Institut w Brunszwiku wykazaly, że w pomieszczeniu, w którym ktoś inhalował opary nikotyny z e-papierosa, wykryto ślady jedynie nikotyny oraz substancji zapachowych. W samej „chmurce” (zanim trafiła do płuc użytkownika) bylo natomiast czterokrotnie mniej potencjalnie niebezpiecznych substancji niż w dymie papierosowym, co więcej – te, które wykryto, wystepowały również w dużo mniejszym stężeniu. Ponieważ e-papierosy powstały niedawno – w 2003 roku, a pierwsze badania zaczęto prowadzić dopiero niedawno, zbyt trudno może być wypowiadać się na temat ich bezpieczeństwa z pełnym przekonaniem. Wyniki dotychczasowych badań są ograniczone, zarówno pod wzgledem ilości przebadanych osób jak oraz pod wzgledem rozłożenia skutkow w czasie. Oni wszyscy badacze podkreślaja nie mniej jednak zgodnie, że w porównaniu do papierosów tradycyjnych wydają się mniej szkodliwe, ale jedynie wtedy, kiedy używają ich palacze, chcący zerwać z nałogiem.

Ważne informacje o świńskiej grypie

Posted on

Tak zwaną świńską grypę wywołuje jeden wirus, który pojawił się już w 2009 roku. AH1N1 dołączył do wirusów, wywołujących zwykłą grypę sezonową. W tym roku, czyli 2016 odpowiadają za nią trzy wirusy: AH1N1, AH2N3 i B. Tego pierwszego może być najwięcej – odpowiada bowiem za 50–60 procent zakażeń. Na pandemiczne odmiany grypy dostepnych może być parę rodzajów szczepień. Naturalnie nie dają one stuprocentowej ochrony przed zachorowaniem, jednakże znacznie obniżają prawdopodobieństwo zainfekowania. Co więcej, także szczepienie przeciw „zwykłej” grypie sezonowej, częściowo chroni przed świńską grypą. Chociaż zadania na ten temat są podzielone jednak większość lekarzy twierdzi, że warto się szczepić na grypę, tym bardziej, że szczepionka przygotowana na ów sezon chroni rownież przed wirusem tzw. świńskiej grypy.

Szczepienia zalecane sa zwykle wszystkim, ktorzy maja osłabioną odporność. Więc już sześciomiesięczne dzieci powinny być też szczepione. Świńska grypa (lub grypa świń) – zakaźna dolegliwość układu oddechowego świń, która powodują wirusy grypy typu A albo (rzadziej) wirusy grypy typu C. Nieściśle (i formalnie niepoprawnie) świńska grypą nazywa się także chorobę wywoływana poprzez tzw. nowy wirus grypy północnoamerykańskiej (nazywany także wirusem grypy meksykańskiej). 10 sierpnia 2010 Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła koniec pandemii wirusa A/H1N1, powodującego tzw. nowa grypę, nazywaną poprzez pewien czas grypa świńską. Ogłoszenie poprzez WHO końca pandemii oznacza, że nie posiada więc już potrzeby utrzymywania najwyższego, szóstego poziomu alertu, ale wirus tzw. nowej grypy bedzie się cały czas utrzymywal, tak, jak grypa sezonowa. Objawy świńskiej grypy, wywołanej wirusem A/H1N1, są podobne do objawow grypy wywolanej poprzez odmienne wirusy. Przy tym zbyt trudno oszacować, ile procent chorych na grypę posiada wirusa świńskiej grypy, bo testy w jej kierunku wykonuje się jedynie w przypadku ciężkiego przebiegu choroby. Sprawdź, jakie są objawy kliniczne zakażenia wirusem świńskiej grypy A/H1N1. Na podstawie pandemii „świńskiej grypy” z 2009/2010 roku wiemy, że ryzyko ciężkiego przebiegu dotyczyło w największym stopniu kobiet w ciąży – mówi dr hab. Aleksander Garlicki. – Oszacowano, że ryzyko to także może być 10-krotnie większe niż u przeciętnej populacji. wysokie ryzyko ciężkiego przebiegu dotyczylo także osób z patologicznie chorą otyłością, czyli taką, gdzie wskaźnik BMI wynosil powyżej 40. Następnie były to także osoby z przewleklymi chorobami układu oddechowego. Grypa sezonowa charakteryzuje się śmiertelnością na poziomie do 0,5 proc. zachorowań. Tymczasem przy świńskiej grypie wskaźnik ow może być też aż dziesieciokrotnie większy. Co wiecej, dużo częściej śmiertelnymi ofiarami sa osoby w średnim wieku, co przy grypie sezonowej zdarza się rzadko. W czasie epidemii w Ameryce Północnej w 2009 roku, amerykańscy producenci wieprzowiny zaprotestowali przeciwko nazwie „świńska grypa”, tłumacząc, że amerykańska wieprzowina może być bezpieczna, zakaz importu wieprzowego mięsa z Ameryki Północnej powoduje olbrzymie straty w branży mięsnej oraz naciskają na rząd, aby wpłynął na kraje, które zakazały importu mięsa wieprzowego z Ameryki, by cofnęły swoje decyzje. Niektorzy urzednicy USA natychmiast poparli postulat hodowcow, tłumaczac, że „nie może być to także dolegliwość jedzenia”, nazwa może być używana nieprawidłowo, a prawidłowo powinno sie ją określać jako wirusa H1N1. Jedną z głównych przyczyn zgonów chorych na świńską grypę może być zapalenie płuc. Co istotne świńska grypa może pogorszyć przebieg chorob, na ktore dana osoba cierpiała przed zachorowaniem na grypę, np. zaostrzenie astmy czy może rozregulowanie cukrzycy. Kluczowe znaczenie w zapobieganiu grypie mają szczepienia. Najlepiej rozpoczać je wciąż jeszcze zanim rozwinie się sezon grypowy, bo wtenczas z dużym prawdopodobieństwem unikniemy zakażenia. Maseczki częściowo chronią przed zakażeniem, jednakże jeśli zapomnimy o myciu rak oraz na przykład potrzemy oko, ta dodatkowa forma ochrony zda się na nic. ważna może być higiena: używanie jedynie jednorazowych chusteczek do nosa, częste mycie rąk ciepła wodą z mydłem.

Pamiętajmy, że od kilku lat najwięcej z nas choruje na przełomie lutego oraz marca, bo zimy są ciepłe, szczególnie grudzień, mrozy przychodzą niespodziewanie oraz późno. A kiedy pojawia się ocieplenie, za bystro pozbywamy się czapek oraz rękawiczek. We Francji Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt także sprzeciwiła się używaniu tej nazwy, argumentując, że wirus składa sie z genomów grypy ludzkiej, ptasiej oraz świńskiej. Zaproponowała zatem nazwanie jej „grypa północnoamerykańską”. Instytut medycyny tropikalnej w Hamburgu oglosil, że nowego wirusa powinno nazywać się „grypa meksykańską”. Pomysł bystro podchwycił Izrael, któremu nazwa „meksykańska grypa” podoba się o dużo bardziej. W Izraelu ze względów religijnych obowiązuje prawny zakaz jedzenia wieprzowiny. Natomiast Europejskie Centrum Zapobiegania oraz Kontroli Dolegliwości w Sztokholmie zaproponowało nazwę „nowa grypa”, która poparl Joerg Hacker, szef niemieckiego Instytutu im. Roberta Kocha. Zdaniem specjalistów wirus „świńskiej grypy” nie może być bardziej niebezpieczny od zwykłej. Jednakże zwykła grypa może być groźniejsza niż zwykłe przeziębienie – u około 6 proc. chorych może mieć ciężki przebieg. Szczególnie narażone na powikłania grypy są dzieci poniżej 24 miesiąca życia, dorośli powyżej 65 lat i przewlekle chorzy (astmatycy, osoby chorujące na cukrzycę czy może serce). Powodów do paniki nie ma, ale trzeba zachować ostrożność. Oraz to także najwyższą. Tego mikroba lekceważyć nie wolno. AH1N1 nie to także nic nowego. To także ów wirus, który pojawił się w 2009 oraz postawil w stan alarmu slużby medyczne na całym świecie, na czele z WHO – Światową Organizacją Zdrowia. Wówczas jednakże wirus był nowy – AH1N1 byl mieszanką materiału genetycznego wirusa grypy ludzi, świń oraz ptaków, nie spotykaną wcześniej. W kwietniu 2009 pojawiły się doniesienia o ciężkich zachorowaniach oraz zgonach w Meksyku, wywołanych poprzez nowego wirusa, później AH1N1 zarażał w USA, w końcu w obu Amerykach, w Europie, Azji. W czerwcu 2009 WHO ogłosiła pandemię. Jednakże wirus okazał się mniej zjadliwy niż móglby być. Do jesieni 2009 roku na grypę pandemiczną zachorowało parę mln osob, ale zmarło z jej powodu kilkanaście tysięcy. Pandemię wygaszono w sierpniu 2010. A co z wirusem? Nie zniknął z powierzchni kuli ziemskiej, a właściwie z powietrza. Dołączył po prostu do wirusów, które co roku wywołują grypę sezonowa. Ptasia grypa może być o dużo groźniejsza niż grypa świńska. W przypadku wirusa H5N1 śmiertelność może sięgać także 60 proc, podczas, kiedy przy wirusie A/H1N1 zatrzymuje się ona na poziomie kilku procent. Światowa Organizacja Zdrowia, podobnie jak oraz większość mediów, początkowo obstawała przy nazwie „świńska grypa”, jednakże pare dni później postanowiła odejść od takiej formy oraz oglosila oficjalna nazwę wirusa jako „grypa A/H1N1″ (ang. H1N1 influenza A). Stosowanie nazwy „A/H1N1″ w odniesieniu jedynie do wirusa nowej grypy może być nieścisłe oraz mylące – nazwa „A/H1N1″ określa jedynie o jaką grupę wirusów chodzi (do grupy A/H1N1 oprócz wirusa nowej grypy, należa także wirusy zwykłej sezonowej grypy, występującej powszechnie u ludzi, a również m.in. wirus tzw. hiszpanki). By określenie bylo ścisłe, należy doprecyzować o który dokładnie wirus z grupy A/H1N1 chodzi. Dlatego, by uniknać mylenia informacji dotyczących wirusów nowej grypy A/H1N1 z informacjami tyczącymi zwykłych sezonowych gryp (ktore także są powodowane poprzez wirusy A/H1N1) pod koniec czerwca 2009 organizacje międzynarodowe rozpoczęły stosowanie wobec nowej grypy nazwy A/H1N1v, gdzie „v” oznacza skrót od „variant” (wariant). To także dokładniejsze określenie nie przyjęło się do tej pory w mediach, które cały czas stosują oznaczenie „A/H1N1″ w charakterze dokładnej nazwy wirusa nowej grypy.

Wiadomo, że sytuację komplikuje fakt, że wirus nowej grypy ulega ciągłym zmianom – jego poszczególne wyizolowane warianty różnią się. Szczyt zachorowań zwykle przypada w Polsce na styczeń-marzec. Grypa sezonowa co roku powoduje, że na świecie choruje 330 do 990 milionów ludzi, a pół do jednego miliona umiera na skutek powikłań. W tym roku, za grypę odpowiadają trzy wirusy: AH1N1, AH2N3 i B. Tego pierwszego może być najwiecej – odpowiada za 50–60 procent zakażeń. U nas fala infekcji zaczyna jesteśmy w stanie rosnąć – szczyt zachorowań na grypę przypada zwykle na przełom stycznia oraz lutego – a zatem najgorsze przed nami. AH1N1 więc już może być aktywny w Irlandii, Grecji, w Finlandii, na Ukrainie, trochę mniej w Niemczech, Holandii, Rosji, Szwecji, Szwajcarii. Przy grypie pojawia się gorączka oraz ból głowy i ogólne uczucie rozbicia. Charakterystyczne są także bóle mięśni oraz stawów. Powinny wystapić nudności, wymioty oraz biegunki. Niekiedy pojawia się również kaszel oraz katar. W niektórych przypadkach świńskiej grypy wysoka temperatura nie wystepuje, jednakże sa to także sytuacje niezwykle rzadkie. Nie wypracowano do tej pory jednoznacznego zalecenia dotyczącego stosowania preparatów przeciwwirusowych w leczeniu grypy meksykańskiej, głównie ze względu na brak wystarczającej ilości danych. Przeprowadzone w USA wstępne badania wykazały wrażliwość wirusa grypy meksykańskiej znalezionego u ludzi na środki leczenia przeciwwirusowe z grupy inhibitorów neuraminidazy oraz niewrażliwość na amantadynę. Wszystkie wyżej wymienione środki leczenia są dostępne wyłacznie na recepte. Zwiazek Aptekarzy Niderlandzkich (Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevoordering der Pharmacie KNMP) ostrzega pacjentów, by nie kupowali leków przeciwko grypie „na zapas” za pośrednictwem Internetu, ponieważ ich niewiadome pochodzenie nie gwarantuje jakości oraz skuteczności, dodatkowo sa oferowane po zawyżonych cenach. Natomiast zaleca zastosowanie prostych czynności higienicznych, które zmniejszają ryzyko zakażenia grypą. Wirusem można się zarazić nie jedynie od kaszlących czy może kichających, ale również dotykając zakażonych powierzchni (klamki, przyciski w windzie, porecz w autobusie), gdzie wirus może przetrwać dużo godzin. Zakażeniu zapobiega czeste oraz dokladne (przez 20 sekund) mycie rąk ciepłą wodą z mydłem lub użycie alkoholowego preparatu odkażającego w żelu. Nieumytymi rękami nie należy dotykać twarzy, zwłaszcza nosa oraz ust, by nie przenieść wirusa. Można, od kilku lat szczepionka przeciwko sezonowej grypie zawiera czasteczki wzmacniające odporność wobec AH1N1. Trzeba jedynie sprawdzić, czy może w punkcie szczepień są wciąż jeszcze szczepionki. Oraz – co ważne! – aby się zaszczepić, trzeba być też zdrowym, oraz pamiętać, że, by sie uodpornić organizm potrzebuje kilku dni. Wirusy świńskiej grypy, podobnie jak większość tego typu patogenów, giną w wysokiej temperaturze. Wieprzowiny nigdy nie spożywa sie na surowo, w związku z czym nie posiada zagrożenia, że w przygotowanej potrawie znajda się wirusy A/H1N1. W lipcu 2009 w wielu miejscach na świecie, m.in. w Hongkongu, New Jersey, Katalonii oraz Sapporo, wyizolowano warianty wirusa nowej grypy A/H1N1v oporne na leczenia właściwego środkiem oseltamiwir. Przewiduje sie, że w niedlugim czasie nowy wirus może osiagnać taką oporność na całym świecie (z powodu powszechności leczenia właściwego przy użyciu Tamiflu i odpowiednich reasortacji z powszechnie cyrkulującymi wirusami gryp sezonowych, które oporność więc już osiągnęły). Rownież amerykańskie władze sanitarne (PAHO) doniosły o pojawieniu się oporności u zmutowanego wirusa grypy A(H1N1) na specyfik przeciwwirusowy Tamiflu, w okolicach granicy amerykańsko-meksykańskiej. Przyczyny upatruje się w łatwej dostepności leku, który w Meksyku można nabyć bez recepty. Przy czym należy zaznaczyć, że wirus grypy zawsze charakteryzował się szybką zdolnością do mutacji. Badana może być także niepokojąca możliwość uzyskania poprzez nowego wirusa oporności na zanamiwir (Relenza) – określana jako malo prawdopodobna, ale zaobserwowana więc już w środowisku laboratoryjnym. Cieple (ale niezbyt ciepłe) ubranie chroni przed wychłodzeniem, a wlaściwa wlaściwa dieta oraz aktywność fizyczna zwiększaja odporność. Osoby śpiace poniżej siedmiu godzin choruja częściej, a po nadużyciu alkoholu system immunologiczny dochodzi do siebie poprzez dobę. Odporność podnoszą natomiast bogate w antyoksydanty warzywa oraz owoce, zawierające kwasy omega-3 ryby, orzechy oraz migdały i dostarczające cynku mieso, jaja oraz warzywa. Wirus grypy szerzy się drogą kropelkową, ale również łatwo przekazujemy jego sobie na dłoniach. I dlatego podczas rozmowy zachowujmy dystans 2 metrów. Przy kaszlu albo kichnięciu zasłońmy nos oraz usta jednorazową chusteczką, a kiedy brak chusteczki, kichajmy oraz kasłajmy w zgięcie łokcia (nie w dłonie!). Unikajmy dotykania palcami ust, nosa oraz powiek. Często myjmy rece, poprzez około 15–20 sekund, ciepła wodą z mydlem. Przy grypie stosuje się dwa rodzaje lekow: inhibitory neuramidazy i środki leczenia hamujace replikacje wirusów. Udowodniono, że wirus A/H1N1 wykazuje wrażliwość na środki z pierwszej grupy, jednakże nie na wszystkie. Cały czas nie posiada jednoznacznych zaleceń co do sposobu podawania środków przeciwwirusowych przy świńskiej grypie. Szczepionka przeciw grypie meksykańskiej, która w dalszym ciągu znajduje się w etapie badań klinicznych, bedzie nazywać się Focetria. Focetria (tzw. „szczepionka modelowa”, czyli opracowana w celach profilaktycznych przeciwko grypie wywołanej poprzez podobny wirus, wymaga każdorazowo dopasowania specyficznego skladnika antygenowego, z kolei dane kliniczne uzyskane w doświadczeniach z nią są pomocne w opracowaniu skuteczności oraz bezpieczeństwa dla szczepionki pandemicznej) została zatwierdzona do stosowania u ludzi w wyjątkowych okolicznościach rozporządzeniem WE nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego z dnia 2 maja 2007. Producentem może być firma farmaceutyczna Novartis Vaccines. Proces produkcyjny trwa szacunkowo 5–6 miesięcy od momentu zidentyfikowania struktury wirusa grypy, który wywołał objawy chorobowe u ludzi. Efektywność szczepionki przeciw grypie meksykańskiej nie może być wciąż jeszcze znana. Wiadomo, że w przypadku szczepionki przeciw podobnemu wirusowi po jednorazowym szczepieniu chroni ona przed zachorowaniem 40% zaszczepionych osób oraz ponad 70% po dwóch szczepieniach. Odmienne zarejestrowane szczepionki przeciw grypie pandemicznej to: Daronrix oraz Pandemrix produkcji GSK Biologicals i szczepionka prepandemiczna Prepandrix przeznaczona do stosowania w 4 oraz 5 fazie rozwoju pandemii. Skoro mamy typowe objawy – gorączkę, bóle mięśni, ból glowy, dreszcze – trzeba udać się od lekarza, a kiedy więc już wiemy, że to także grypa – pozostać w domu, zachować dystans wobec rodziny oraz przyjaciół, unikać skupisk ludzi. Kaszlących dzieci nie należy wysyłać do przedszkola.

Objawy i leczenie: zawał serca

Posted on

Moi drodzy, dzisiaj podejmiemy ważny temat – zawał serca. Zawał mięśnia sercowego, popularnie również Zawał serca, bądź Atak serca czyli po lac. infarctus myocardii – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamkniecia tętnicy wieńcowej doprowadzającej ludzka krew do obszaru serca. Zawał serca może być zwykle skutkiem pęknięcia blaszki miażdżycowej w naczyniu wieńcowym, czyli naczyniu doprowadzającym ludzka krew do serca. Kiedy blaszka pęka, tworzy sie wokół niej skrzeplina – złożona z płytek krwi oraz włóknika, która zamyka naczynie wieńcowe oraz całkowicie blokuje napływ krwi do mieśnia sercowego.

Jak wiadomo zawał mięśnia sercowego może być postacią dolegliwości niedokrwiennej mięśnia sercowego (obok nagłej śmierci sercowej, dławicy sercowej, przewlekłej dolegliwości niedokrwiennej serca oraz tzw. kardiomiopatii niedokrwiennej). W krajach europejskich dolegliwości ukladu krążenia (w szczególności serca, tętnic oraz żył) są najczęstszą przyczyną zgonow. Z powodu schorzeń sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego, umiera dwa razy więcej osób niż z powodu dolegliwości nowotworowych. Objawy ataku serca powinny również być też niecharakterystyczne. Nie zawsze bedzie to także ból za mostkiem, który może utrzymywać sie poprzez parę minut oraz nie słabnąć. Dochodzace do tego kłopoty z oddychaniem to także znak, że niemal na pewno może być to także zawal serca. Powinny również towarzyszyć mu wymioty, a także biegunka. Im dłużej tetnica może być zamknięta, tym większy obszar mieśnia sercowego umiera, i dlatego im wcześniej rozpocznie się leczenia właściwego majace na celu otwarcie tętnicy wieńcowej, tym większa szansa na uratowanie mięśnia sercowego. Stąd wzięło sie używane często poprzez kardiologów określenie „czas to także mięsień”. Do zawalu mięśnia sercowego najczęściej dochodzi na tle miażdżycy tętnic wieńcowych w przebiegu dolegliwości wieńcowej (często utożsamianej z chorobą niedokrwienną serca). Może ona doprowadzić do zwężenia tętnicy, pęknięcia blaszki miażdżycowej, zakrzepicy czy może niedrożności, a ostatecznie do niedrożności tetnicy. Ognisko miażdżycy w ścianie tetnicy wieńcowej nazywane może być jesteśmy w stanie blaszka miażdżycową powstałą na skutek odkładania się cholesterolu LDL (tzw. „zły cholesterol”) oraz innych tłuszczów w wewnętrznej ścianie tętnicy. Powoduje ona zmniejszenie światla tego naczynia oraz ograniczenie przepływu krwi – często w owych przypadkach pacjent odczuwa objawy dławicy piersiowej, nazywanej również dusznicą bolesną, przy wysiłku czy może zdenerwowaniu. Rocznie w Polsce na zawal serca umiera blisko 200 000 osób. Wedlug Glównego Urzedu Statystycznego z 2009 roku zawału serca doświadczylo kiedykolwiek w swoim życiu 3,4% Polaków, w tym 4,1% mężczyzn oraz 2,5% kobiet. Ryzyko wystąpienia zawału zwieksza się znacznie z wiekiem, np. zawal serca przebyło w przeszlości aż 15% osob w wieku 71–79 lat. Mechanizmem, ktory bezpośrednio prowadzi do zawału, może być pęknięcie albo krwotok do blaszki miażdżycowej lub narastanie zakrzepu na jej powierzchni. W 90% przypadków bezpośrednią przyczyną zawału mięśnia sercowego może być zakrzep, który powstaje w miejscu zwężonym poprzez blaszki miażdżycowe. Chorobowe zlogi nie jedynie zwężają naczynie, ale powodują także spustoszenia w jego ścianie. Kiedy w końcu warstwa wewnętrzna pęka, ludzka krew wpływa do szczeliny, gromadza się plytki krwi oraz uruchomiony zostaje proces krzepnięcia. Tak tworzy się niebezpieczny zakrzep. Skoro wskutek owych zmian średnica naczynia zostanie zweżona powyżej 2/3 – 3/4 jego średnicy (krytyczne zwężenie tętnicy wieńcowej) wówczas zwykle dokonuje się zawał mięśnia sercowego w obszarze zaopatrywanym poprzez dane naczynie (mięsień sercowy ulega niedokrwieniu oraz w ciągu kilku-kilkunastu minut rozpoczyna się jego nieodwracalne uszkodzenie, które w wypadku nieprzywrocenia dopływu krwi prowadzi do powstania ogniska martwicy tego fragmentu mięśnia sercowego). Warto zatem również znać przyczyny zawału serca, które są najczęstsze. Chociaż zawał przytrafi się coraz młodszym osobom to także jednakże największą grupę stanowią meżczyźni w wieku 60-70 lat. Grupą szczególnie narażoną na atak serca są meżczyzni w wieku ponad 45 lat i kobiety powyżej 55 roku życia. Najwiecej może być pośród nich palaczy papierosów, leczących nadciśnienie i mających wysoki cholesterol. Zawał serca przytrafi się glównie osobom z nadwagą oraz otyłością. Okolicznością zwiększającą ryzyko może być również cukrzyca oraz brak aktywności fizycznej. Bol zgłaszany poprzez chorego posiada charakter rozlany, a nie punktowy, tzn. nie można wskazać miejsca bólu jednym palcem. I dlatego pacjent z zawalem serca zazwyczaj wskazuje miejsce bólu, przykładajac całą pięść do mostka. Ból trwa zwykle ponad 20 minut; może się utrzymywać stale albo wielokrotnie ustępować oraz nawracać. U osób w starszym wieku albo chorujących na cukrzycę ból w trakcie zawalu może być też mniej charakterystyczny lub (rzadko) nie występuje wcale. Wowczas zawał objawia się np. w postaci zasłabniecia albo duszności. W rzadkich przypadkach przyczyną zawału może być też zator tętnicy wieńcowej. Może być to także skrzeplina krwi, która powstaje w organizmie, a nastepnie odrywa się oraz wędruje z prądem krwi. W miejscu jej zatrzymania się może dojść do całkowitego zamknięcia światła naczynia krwionośnego. Z powodów tętniczych posiada to także jednakże miejsce stosunkowo rzadko. Odmienne rzadkie przyczyny zawału to także zmiany zapalne tętnic wieńcowych (np. w kile, chorobie Kawasakiego), uraz (np. w wyniku wypadku komunikacyjnego) albo neuropochodne zaburzenia w regulacji przepływu krwi poprzez system naczyń wieńcowych. Ogniskowa martwica mięśnia sercowego może pojawić sie rownież w przebiegu wstrzasu oraz przy dużym przeroście mięśnia sercowego. Równie sporadyczna przyczyna zawału może być zamknięcie tętnicy wieńcowej poprzez nagły skurcz naczynia. Skoro skurcz ustąpi dostatecznie szybko, chory odczuwa jedynie napad dusznicy. Może być to także tak zwana angina Prinzmetala.

Ale kiedy jednakże naczynie pozostanie zamknięte nadto dlugo, zaopatrzenie mieśnia sercowego w tlen zostaje upośledzone oraz rozwija sie zawał serca. Udowodniono rownież, że tendencje do zawalu można dziedziczyć. Przypadki dolegliwości wieńcowych oraz zawału serca w najbliższej rodzinie powinny wzmoc czujność oraz sprawić, że badania profilaktyczne będą realizowane regularnie. Trzeba zatem badać poziom cholesterolu, mierzyć ciśnienie czy może poziom cukru. Czterdziestolatkowie powinni robić takie badania co najmniej co rok. Można także wykonać badanie oznaczajace poziom markerów ryzyka zawalowego. Nie może być ono jednakże przesądzające, bo zawał serca w glównej mierze zależy od trybu życia. Skoro bol w klatce piersiowej utrzymuje się ponad 5 minut oraz nie ustępuje po odpoczynku albo zastosowaniu nitrogliceryny (dotyczy pacjentów, którym lekarz uprzednio zapisal ów lek), należy niezwlocznie zadzwonić pod numer telefonu ratunkowego 999 albo 112 oraz się położyć. Skoro ktoś bliski może być w pobliżu, trzeba jego poprosić o opiekę. Dokonany zawal mięśnia sercowego pod względem morfologicznym może być zawałem bladym, w którym pojawia się martwica skrzepowa (denaturacyjna). Na obrzeżach ogniska zawałowego powinny powstać ogniska uszkodzenia reperfuzyjnego, w wyniku którego pojedyncze kardiomiocyty ulegają martwicy rozpływnej. Zawały powstaja blisko wyłącznie w mięśniu komory lewej oraz w przegrodzie miedzykomorowej serca (zawały komory prawej albo przedsionków są rzadkie). Wbrew rozpowszechnionemu pogladowi, nie można w sposob pewny stwierdzić na stole sekcyjnym świeżo dokonanego zawalu mięśnia sercowego. By potwierdzić zawał serca u zmarłej osoby, osoba taka musi żyć od chwili dokonania zawału co najmniej parę godzin, by w jej sercu można było stwierdzić dyskretne cechy martwicy widoczne morfologicznie. Kłopot wykrywania wczesnych zawałów serca może być ważnym zagadnieniem w medycynie sądowej. Dla stwierdzenia wczesnych zawałów stosuje się metody immunochemiczne oraz histochemiczne (np. zwiększenie fuksynofilii uszkodzonych wlókien mięśniowych) pozwalające wykazać zmiane aktywności enzymów mięśniowych w ogniskach zawału, ale są to także metody mało pewne, zwlaszcza kiedy zwłoki zmarłego nie zostały poddane sekcji krótko po zgonie. Na szczeście także w przypadku jego wystąpienia, zawał serca można leczyć. Stosowane są różne metody, w każdym z przypadków dobierane indywidualnie. Może to także być też angioplastyka tetnic wieńcowych, operacja pomostowania aortalno-wieńcowego (wszczepienie bajpasów) czy może odmienne metody stosowane poprzez kardiologa oraz kardiochirurga. Leczenia właściwego zawału serca obejmuje zarówno sposoby farmakologiczne, jak oraz niefarmakologiczne. Niezwykle ważny może być czas, jaki uplywa od wystąpienia bólu w klatce piersiowej do rozpoczęcia leczenia, bo im wcześniej rozpocznie się leczenia właściwego zawału, tym więcej mieśnia sercowego można uratować. Najlepsze rokowanie dotyczy pacjentów, u których leczenia właściwego rozpoczęto w ciągu pierwszej godziny od wystąpienia objawów. Może być to także tzw. złota godzina. Niestety, dużo osob opóźnia wdrożenie odpowiedniego leczenia właściwego takimi niepotrzebnymi czynnościami, jak leczenia wlaściwego się na własną rękę, dzwonienie do rodziny, znajomych czy może lekarza rodzinnego. Pierwsza pomoc sprowadza się do ułożenia chorego w pozycji półsiedzącej (o ile może być przytomny) albo bocznej ustalonej (jeśli może być nieprzytomny), wezwaniu fachowej pomocy medycznej oraz kontroli tętna oraz oddechu (jeśli ustanie praca serca oraz oddech należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową). W warunkach domowych należy podać 300–500 mg aspiryny doustnie oraz natychmiast wezwać karetkę. Nie podawać nitrogliceryny przy objawach wstrząsu: pacjent blady, zlany zimnym potem. Nie wolno podawać preparatów zawierajacych diklofenak, odradza się podawanie glikozydów nasercowych czy może jakichkolwiek innych lekow (w tym nasercowych albo nadciśnieniowych). Czas od wystąpienia pierwszych objawów do momentu dostarczenia chorego do szpitala decyduje o możliwości wykonania mechanicznej reperfuzji naczynia albo podania leków trombolitycznych, co posiada decydujace znaczenie dla przeżywalności oraz stopnia uszkodzenia mięśnia sercowego. Najlepiej naturalnie do zawału serca nie dopuścić, ale kiedy więc już się wydarzy, warto widzieć co wtenczas robić. Zachęcam do zapoznania sie ze sposobami postępowania w przypadku wystąpienia objawów zawału serca. Dzieki temu bedziecie wiedzieli gdy zastosować nitroglicerynę, a gdy lepiej od razu wezwać ratownikow. Pierwsza pomoc przy zawale serca może być wprawdzie niezwykle istotna, ale znacznie ważniejsze może być wezwanie profesjonalistów. Pierwszej pomocy po zawale serca można bowiem udzielić więc już w karetce pogotowia. Dużym błędem może być wyruszenie do szpitala własnym środkiem lokomocji albo korzystanie w tym celu z uprzejmości osób bliskich. Jedynym bezpiecznym środkiem transportu osoby z podejrzeniem zawalu serca może być karetka pogotowia, bo więc już podczas drogi do szpitala można rozpocząć leczenie. Nieraz we wczesnym okresie zawalu dochodzi do zatrzymania krażenia (serce wnet przestaje pracować).

W każdym przypadku personel karetki dysponuje odpowiednią wiedzą oraz wyposażeniem, by przywrócić pracę serca. Wiec już w czasie transportu ratownik kontaktuje się z personelem szpitala, ktory może się przygotować do natychmiastowego wdrożenia leczenia wlaściwego zawału serca. Ostry zawał serca może być bowiem stanem naglącym, wymagającym szybkiej interwencji medycznej. Jednakże okolo 60% chorych umierających z powodu zawału, ginie w pierwszej godzinie dolegliwości – najczęściej wciąż jeszcze przed uzyskaniem kwalifikowanej pomocy lekarskiej. Skoro bol w klatce piersiowej utrzymuje się około 15 minut, nie należy zwlekać z wezwaniem pomocy. Pierwsza godzina ataku serca może być rozstrzygająca, jednakże w praktyce sprowadza sie to także do pierwszych 4 godzin. Opóźnienie leczenia właściwego wynika najczęściej z winy niezdecydowanego pacjenta (ociąganie sie z wezwaniem pomocy lekarskiej dotyczy 62% pacjentów). Opóźnienie z winy transportu dotyczy 9% przypadków, a 29% opóźnień wynika z wewnatrzszpitalnych procedur. Zawał serca (mięśnia sercowego) może mieć różne objawy. Zawał serca stwierdza się wtedy, kiedy dochodzi do zamknięcia (zatkania) blaszką miażdżycową naczynia wieńcowego, czyli tetnicy doprowadzającej do serca utlenowaną krew. Ta sekcja mięśnia sercowego, do której nie dochodzą ludzka krew oraz tlen, ulega wówczas martwicy. Zawał na ogól obejmuje lewą komorę serca, prawej dotyczy znacznie rzadziej. Po dotarciu pacjenta na izbę przyjęć szpitala lekarz zbiera wywiad oraz bada pacjenta (zobacz: Jakie badania wykonuje się w celu rozpoznania zawału serca?). Na podstawie zgłaszanych dolegliwości i występowania u pacjenta czynnikow ryzyka zawalu serca (zobacz: Czynniki ryzyka dolegliwości wieńcowej) może podejrzewać zawał serca z większym albo mniejszym prawdopodobieństwem. W niektórych krajach (ostatnio również w Polsce) propaguje się dostęp przeszkolonych osób do defibrylatorów, w celu leczenia właściwego nagłego zatrzymania krażenia u osob z zawałem mięśnia sercowego. Obraz EKG w przebiegu zawału serca może być też nieprawidłowy albo (rzadziej) prawidłowy (zobacz: Elektrokardiogram). Z punktu widzenia praktycznego w ocenie EKG duża rolę odgrywa pomiar wychylenia tzw. odcinka ST. Skoro lekarz rozpoznaje uniesienie odcinka ST, zwykle kieruje chorego od razu na zabieg koronarografii oraz angioplastyki balonowej, bo najprawdopodobniej tętnica odpowiadająca za zawał serca całkowicie się zamknęła. Mówi się wówczas o tzw. zawale serca z uniesieniem odcinka ST (ST elevation myocardial infarction – STEMI). Lekarz, jeśli istnieje podejrzenie zawału, dokonuje pomiarów tętna, ciśnienia krwi i podłącza chorego do stalego monitoringu. Wykonuje EKG i zapewnia stały dostęp do żyły poprzez założenie kaniuli albo w cięższych przypadkach wkłucia centralnego. Podaje tlen, ktory powinien być też nawilżony oraz podawany z prędkościa 2-4 litrów na minutę. Powinien pobrać ludzka krew do badań i walczyć z bólem. Objawem typowego zawału serca może być ostry bol odczuwany w środkowej części składowej klatki piersiowej, za mostkiem. Pacjenci określają jego jako pieczenie, rozpieranie, rozrywanie, ucisk albo dławienie. Skoro trwa krótko (kilka minut), najprawdopodobniej może być to także bol wieńcowy – typowy objaw dolegliwości niedokrwiennej serca. Kiedy utrzymuje się dlużej (nawet pół godziny), zwykle oznacza atak serca. Ale nie zawsze tak jest. Zawał może bowiem dawać objawy, które zwykłemu człowiekowi zbyt trudno powiązać z sercem. Niezwykle istotnym badaniem wykorzystywanym w diagnostyce zawału serca może być oznaczenie stężenia troponiny. Skoro może być ono zwiększone, u chorego z charakterystycznym bólem w klatce piersiowej można rozpoznać zawał serca także przy prawidłowym wyniku EKG. W etapie przedszpitalnym/medyczno ratunkowym stosuje się tzw. schemat MONA (Morfina, O-tlen, Nitrogliceryna i Aspiryna). Pacjentowi podaje się mieszaninę tlenu z powietrzem maską twarzową, nitrogliceryne 0,4-0,8 mg podjezykowo; aspiryna 300–500 mg doustnie; dożylna analgezja (Morfina); metoprolol p.o./i.v.; infuzja dożylna nitrogliceryny (jeśli ciśnienie pozwala) z infuzją 0,9% NaCl. Również może być ważne stworzyć kardiomonitoring – w ciągu transportu pacjent musi być też monitorowany, by w adekwatnej chwili diagnozować zaburzenia rytmu serca.

To ważne: skala spustoszeń poczynionych w sercu poprzez zawał zależy zwykle od czasu, w jakim chory trafi do szpitala. Zasada może być jedna – im szybciej, tym większe szanse na wyzdrowienie. W ciągu 3, także 6 godzin można przeprowadzić zabieg udrożnienia naczynia, a skoro nie może być to także możliwe – podać środki leczenia rozpuszczajace zakrzep. Ale po 12 godzinach od pojawienia się ostrego bolu zawalowego niewiele można wiec już zrobić. Czesto kończy się to także śmiercią. Zawal serca zdiagnozowany odpowiednio wcześnie leczy się najczęściej połączeniem metod farmakologicznych oraz zabiegowych. W wyjatkowych sytuacjach, gdy nie posiada dostepu do pracowni hemodynamiki, stosuje się jedynie leczenia właściwego farmakologiczne. Podczas zawału serca nie można dopuścić do stworzenia się zakrzepów, i dlatego podaje się na samym początku kwas acetylosalicylowy (aspiryna) w dawce co najmniej 300 mg (aktualnie podanie aspiryny traktowane może być jako rutynowe postepowanie przedszpitalne),obecnie zaleca sie także rutynowe podawanie klopidogrelu w dawce 300 mg albo 600 mg u owych pacjentów, u których planujemy PCI i heparynę w dawce 40-70 j.m./kg. Płytki krwi, W każdym przypadku podejrzenia zawalu (potwierdzonego albo nie) pacjenta należy pilnie oraz jak najszybciej dostarczyć do specjalistycznego ośrodka z dyżurną pracownią hemodynamiczną albo oddziałem kardiochirurgii interwencyjnej. Jeśli pacjent żwawo dotrze do szpitala, lekarze przystąpią do udrożnienia tętnic zaczopowanych poprzez zakrzep. Powinny np. wprowadzić do tętnicy cienki cewnik oraz poszerzyć specjalnym balonikiem zwężone naczynie. Natomiast w miejscu najbardziej zarośniętym poprzez blaszki miażdżycowe zakłada się stent (rurka z siateczki), który rozpręża się w naczyniu, rozszerza jego ścianki oraz ludzka krew może swobodnie przepływać. Zawał, który wydawał się w pierwszym rozpoznaniu rozległy, po zastosowaniu nowoczesnych technik leczenia właściwego może się okazać mniej groźny. A powstała po nim blizna, czyli całkowicie obumarła, zniszczona tkanka, zajmie jedynie niewielki ten fragment mieśnia sercowego. Zmniejszenie ryzyka może być możliwe poprzez ścisłe przestrzeganie zasad profilaktyki wtórnej. Polega ona na wdrożeniu zasad tzw. zdrowego stylu życia, redukcji wszystkich czynników ryzyka dolegliwości sercowo-naczyniowych i stosowaniu lekow. Konieczne może być zwiększenie aktywności fizycznej, zaprzestanie palenia tytoniu, ograniczenie spożycia alkoholu, zmniejszenie masy ciała i stosowanie adekwatnej diety. Zawał obejmujacy swoim zasięgiem mięsień prawej komory serca, pomimo że nie częsty może być przypadkiem szczególnym, w którym postępowanie różni się od procedur przyjętych w zawale lewokomorowym. Zawał prawej komory najczęściej przebiega z bradykardią oraz blokiem przedsionkowo-komorowym, ze względu na towarzyszące uszkodzenie węzła przedsionkowo-komorowego, zaopatrywanego w ludzka krew poprzez prawą tętnicę wieńcowa. W ostrej fazie zawału nie wolno stosować azotanow (nitrogliceryna) i diuretykow. Należy zwalczać hipotonię wlewem płynów infuzyjnych i podawaniem leków o działaniu inotropowym dodatnim. W przypadku znacznie nasilonej bradykardii, kiedy może być to także możliwe, należy zastosować czasową stymulację celem uzyskania poprawy hemodynamicznej. Zwiekszenie powrotu żylnego do prawej komory można uzyskać układając chorego w pozycji Trendelenburga.

Pamiętaj – jeśli podejrzewasz u siebie (lub innej osoby) świeży zawał serca, czekajac na pogotowie, zażyj bądź podaj choremu 2 tabletki zawierające kwas acetylosalicylowy. Posiada on właściwości przeciwzakrzepowe, dzięki czemu zmniejszy straty, jakie zawał poczyni w sercu, być też może uratuje życie, ale na pewno nie zaszkodzi. Inaczej może być z nitrogliceryną, która rozszerza naczynia oraz obniża ciśnienie krwi. Można ją podać jedynie wtedy, kiedy mamy absolutną pewność, że nastąpił świeży zawał. Kiedy przyczyny dolegliwości, np. zasłabnięcia, nie sa znane, podanie tego leku może pogorszyć stan chorego. Każdy pacjent po zawale serca (o ile nie posiada bezwzględnych przeciwwskazań) do końca życia powinien zażywać kwas acetylosalicylowy, statynę, beta-bloker oraz inhibitor konwertazy angiotensyny albo w przypadku nietolerancji leków z tej grupy – antagonistę receptora angiotensyny i corocznie szczepić sie przeciwko grypie. Dodatkowo poprzez 12 miesięcy zaleca się stosowanie klopidogrelu albo innego leku, który w podobnym mechanizmie jak klopidogrel hamuje agregację płytek krwi (prasugrel, ticagrelor). Leczenie zachowawcze oraz obserwacja chorego, czyli odstąpienie od udrożnienia zablokowanego naczynia wieńcowego przy świeżym zawale (za pomocą angioplastyki albo leków trombolitycznych) wobec obecnej wiedzy medycznej należy uznać za poważny błąd w sztuce lekarskiej, istotnie zagrażajacy życiu pacjenta oraz powodujący w przyszłości duża szansę na to, iż chory zostanie inwalidą. Jeśli ośrodek nie posiada możliwości wykonania angioplastyki albo podania lekow trombolitycznych to także pacjent ze świeżym zawałem nie powinien do takiego ośrodka trafić. Male, lokalne szpitale, bez pracowni kardiologii inwazyjnej oraz pracowni hemodynamiki, nie powinny przyjmować pacjentów ze świeżym zawałem serca, ale kierować ich do ośrodków specjalistycznych. Zawał oznacza martwicę narządu albo tkanki wywołana niedokrwieniem. W zależności od miejsca niedokrwienia mowi się o zawale serca, płuca albo tkanki mózgowej. W ostatnim przypadku mamy do czynienia z udarem niedokrwiennym mózgu. Na chwilę obecną nie istnieje miejsce w Polsce oddalone od właściwie wyposażonego ośrodka o wiecej niż 80 km, co gwarantuje dowoz pacjenta w czasie mniejszym niż 1 godzina. Zespoły Ratownictwa Medycznego wyposażone są w sprzęt teleradiologiczny pozwalający wykonać niezbędne badania (w tym oznaczenie markerów zawału[potrzebne źródło] oraz wykonanie EKG) podczas transportu oraz przesłanie wynikow za pomocą radia do ośrodka wciąż jeszcze przed przybyciem chorego, który (jeśli zawal zostanie potwierdzony) może od razu trafić na zabieg. W przypadku zawału serca martwica obejmuje mięsień sercowy. Początkowo w wyniku niedokrwienia komórki mięśnia sercowego (kardiomiocyty) przestają sie prawidłowo kurczyć, a następnie się rozpadają, w wyniku czego znajdujące sie w nich substancje przedostaja się do krwi. Przykładem takiej substancji może być troponina, która wykrywa się we krwi pacjenta z zawałem serca. W miejsce martwych kardiomiocytów z czasem pojawia się blizna. Postępowanie w poźnym zawale, kiedy pacjent trafil na oddział po więcej niż 12 godzinach od początku bólu nie może być jednoznaczne. Zakłada się jednak, że wykonanie angioplastyki w takim przypadku należy odłożyć do powstania blizny, ale docelowo zabieg udrożnienia wykonać. Na razie istnieje nadto mało dowodów naukowych, które mogłyby jednoznacznie określić postepowanie w takich przypadkach.

Zanim trafisz do dentysty – sposoby na ból zęba

Posted on

Czasami dopada nas nagły, nieprzewidziany ból zęba. Pamiętajmy, że do usunięcia przyczyny bólu niezbędna może być interwencja stomatologa. Do czasu wizyty warto spróbować czy nie pomogą nam dostępne w aptece środki leczenia przeciwbólowe oraz przeciwzapalne zawierające ibuprofen, które uśmierzą ból oraz zahamują narastanie stanu zapalnego.
Jak wiadomo ból zeba to także jeden z najbardziej dokuczliwych bólów. Gdy boli ząb nie sposob się skupić na pracy ani spać. Najlepsze wyjście to także iść do dentysty. Jak uśmierzyć ból zęba zanim doczekasz się na wizytę? Oprócz środków przeciwbolowych z apteki wypróbuj na ból zęba olejek goździkowy. Bolący ząb to także jedna z owych rzeczy, które skutecznie powinny uprzykrzyć ci życie. Nie da ci spać, jeść, pić, a także zachłysnąć się zimnym powietrzem! Ból zęba może wynikać z wielu przyczyn. Skoro nie ustepuje, należy koniecznie wybrać sie do dentysty. Poniżej przedstawiam parę domowych metod na złagodzenie tej dolegliwości. Nie zastąpią one leczenia wlaściwego stomatologicznego, ale przynajmniej na chwilę pomogą uśmierzyć ból. W środku każdego zęba znajduje się miazga zęba. Może być to także miękka, gąbczasta tkanka zawierajaca dużo wrażliwych zębów oraz naczyń krwionośnych. Miazgę otaczają warstwy twardej tkanki, z kolei warstwa znajdująca się najbardziej na zewnątrz to także szkliwo. Na ból zęba pomoże czosnek, cebula oraz sól. Składniki w równych proporcjach, należy wspólnie utrzeć, aż do uzyskania jednolitej zawiesiny oraz przyłożyć ja na bolący ząb, od góry przykładając wacikiem. Ból zęba może być też łagodnym dyskomfortem, ale również potrafi dać sie we znaki ostrym kłuciem, tępym uciskiem lub nieprzyjemnym pulsowaniem. Pierwszy odruch to także uśmierzyć ból zęba.

Przede wszystkim powinniśmy w sytuacji bolu zęba sięgnąć po telefon oraz umówić wizytę u dentysty – pamiętajmy – najprostsze sposoby działają najlepiej. Ludzkie zęby bola tak mocno nie bez powodu. Muszą krzyczeć o swoim stanie, bo kiedy je zaniedbamy, to także rozwijający sie stan zapalny może zainfekować zatoki, a także mózg, nie mówiac więc już o sercu. Goździki to także nierozkwitłe, wysuszone pąki drzewa goździkowego. Stosowane sa głównie jako przyprawa, ale również świetnie sprawdzają się w medycynie. Goździki działają antyseptycznie oraz bardzo dobrze uśmierzaja ból. Rozgniecionego goździka można przyłożyć do bolącego miejsca. Bardzo dobrze sprawdza się dostępny w aptece olejek goździkowy, którym warto nasmarować bolace miejsce zęba. Cytryna, ze wzgledu na bogatą zawartość witaminy C, może być skuteczna przy leczeniu wszelkich problemów dentystycznych. Potarcie kawałkiem cytryny bolącego zęba na pewno przyniesie ci ulgę. Łyżeczka soli rozpuszczona w filiżance wrzacej wody stanowi doskonały, domowy płyn do płukania jamy ustnej, który zmniejsza obrzęk. Płyn należy przytrzymać w jamie ustnej poprzez około 30 sekund, a następnie wypluć. Ból może być zwykle dotkliwszy podczas jedzenia albo picia, zwłaszcza potraw goracych albo zimnych. Szczęka w obszarze bolacego zęba może być też podrażniona oraz wrażliwa na dotyk. Ból może zaostrzać się podczas leżenia, bo wówczas ciśnienie w okolicy zęba może być wieksze. Bóle zębów wynikają zazwyczaj z podrażnienia zakończeń bólowych znajdujących się w miazdze albo ozębnej zęba. Informacja o uszkodzeniu dociera do określonych obszarów mózgu poprzez włókna unerwiajace zęby, dziąsła, żuchwy oraz szczęki. Remedium na ból zęba może być też także szałwia. Liście tej leczniczej rośliny zawierają około 3% olejku eterycznego, a również m.in. garbniki, flawonoidy witamine B1, witaminy z grupy B3, karoteny i witamine C. Roślina ta także posiada właściwości odkażające oraz grzybobójcze, które zapobiegają rozwojowi infekcji. W walce z bólem zęba skuteczny może okazać się napar z liści szałwii, ktore należy zalać wrzątkiem oraz zaparzyć. Po ostygnięciu płynu, powinno się nim płukać jamę ustną. Na ból zęba pomoże masaż punktu na dłoni, w którym łączą się ludzkie kości kciuka oraz palca wskazującego. Masować należy przeciwną strone do bolacego zęba, tzn. lewa dłoń przy bólu zęba po prawej stronie oraz na odwrót. Stymulując ów punkt, nalezy wykonywać intensywne ruchy kołowe poprzez około 5-10 minut. Przede wszystkim są to także uszkodzenia zebów, np. w wyniku próchnicy albo pęknięcia szkliwa. Pierwsze stadium to także nadwrażliwość zęba na zmiany temperatury i na słodkie oraz kwaśne jedzenie. Nadwrażliwość spowodowana może być np. opuszczeniem się dziąsła oraz odsłonięciem wrażliwej zębiny albo pęknięciem czy może innym uszkodzeniem szkliwa. To także pierwszy krok do infekcji. Zdarza sie, że ból, który odczuwamy jako ból zęba może być spowodowany np. powiększeniem sie węzła chłonnego, jakimś problemem ze stawem żuchwowym albo neuralgią. Sami tego nie ocenimy – trzeba poprosić o pomoc dentystę. Alkohol posiada właściwości przeciwbolowe oraz odkażające (działa bakteriobójczo). Recepta na uśmierzenie bólu z jego zastosowaniem może być prosta. Kiedy boli zab warto przepłukać nim usta. Najlepiej, był alkohol był schłodzony. Naturalnie nie należy jego pić. Można również wacik nasączony alkoholem przylożyć do bolacego miejsca. Kolejnym skutecznym domowym sposobem na bolący zab może być obranie ziemniaka oraz pokrojenie jego na plastry. Przyłóż jeden plaster do bolącego zęba oraz przytrzymaj poprzez 15 minut. Jeśli ząb może być złamany albo utracił wypelnienie, ból pokonać można poprzez zakrycie problematycznego obszaru miękką guma do żucia. Może być to także jedynie rozwiązanie tymczasowe, pozwalające na złagodzenie bólu do czasu wizyty u stomatologa. Dowiedz się czegoś o tabletkach przeciwbólowych.

Można powiedzieć, że działanie przeciwbólowe posiada także sok z zielonej papai. ów owoc posiada właściwości bakteriobójcze oraz mukolityczne tzn. rozpuszcza martwe tkanki oraz oczyszcza ranę. Preparaty z tego owocu występują w wielu medykamentach stomatologicznych. Sok z zielonej papai może być też ratunkiem na ból zęba podczas zagranicznej wycieczki. Aplikuje się jego na sączku. W uwolnieniu od bólu zeba może pomoc także stymulacja innego punktu. Znajduje sie on w zagłębieniu nad górną wargą. Wystarczy uciskać jego intensywnie poprzez pare minut, a ból ustapi. Ból spowodowany ubytkami próchnicy powstaje dlatego, że luki w zębinie odsłaniają wrażliwa miazgę zęba, ktora znajduje sie w środku. Miazga, pod wpływem drażnienia pokarmami oraz płynami zaczyna boleć. W sytuacji zaawansowanej prochnicy oraz stalego drażnienia miazgi może dojść do zapalenia miazgi. Wtenczas czujemy dotkliwy bol. Powodem bólu zęba może również być też ropień, ktory tworzy się w wyniku stanu zapalnego miazgi. Przyczyna bólu powinny być też także odsłonięte szyjki zębowe, w wyniku opuszczania się dziąseł, kieszonki zębowe, a również stany zapalne dziąseł (choroby przyzębia).Jodyna to także ciemnobrunatny preparat, wykorzystywany do dezynfekcji skory oraz blon śluzowych. Ciecz niszczy bakterie, grzyby oraz toksyny. Jodyna posiada działanie przeciwbólowe, i dlatego pomocna jest, kiedy wnet zaskoczy ból zeba. Stosuje się ją miejscowo. Wystarczy wacik nasączony niewielką ilością roztworu przykładać do chorego miejsca aż do momentu, kiedy ząb całkowicie przestanie boleć. Goździki skutecznie paraliżują nerwy, redukując bol. Jednakże olejek goździkowy powinien być też stosowany z rozwaga – wlanie jego do jamy ustnej może jedynie pogorszyć dolegliwość. Lepszym pomysłem może być nałożenie 2 kropli ojejku na bawełniany wacik oraz przyłożenie do bolącego zeba. Kłącza tataraku to także staropolska metoda walki z bólem zęba. Zawierają olejek eteryczny, gorycze, garbniki, witaminę C oraz sole mineralne. Mają właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne oraz przeciwzapalne. Ich żucie działa także przeciwbólowo. Z bólem zęba poradzą sobie także nalewki walerianowe albo kamforowe. Wystarczy umieścić wacik, nasączony w jednej albo drugiej nalewce, na albo w okolicach bolącego zęba, by ukoić ból. Niezwykle ostry oraz trudny do zniesienia ból wywołuje zapalenie okostnej. To także poważna komplikacja wynikająca z dolegliwości zębów albo jamy ustnej. Okostna może być włóknistą błoną pokrywającą ludzkie kości szczęki. Do stanu zapalnego okostnej może dojść w wyniku dolegliwości dziąseł oraz powstania tamże ropnia albo zgorzeli czyli obumarcia oraz rozkladu miazgi zęba w wyniku nieleczonego stanu zapalnego.Ze wszystkich roślin posiada najwięcej fitoncydow, substancji lotnych o właściwościach zwalczajacych bakterie, dzięki czemu lagodzi kaszel oraz pomaga szybciej zwalczyć infekcje. Mocno antybakteryjne działanie czosnku sprawdza się, kiedy boli ząb. Wystarczy rozkroić obrany ząbek czosnku oraz przyłożyć do bolacego miejsca. Można rownież żuć jego poprzez około 10 minut. Zbliżone wlaściwości posiada cebula. Najłatwiej dostępnym naturalnym remedium na ból zeba może być czosnek. Ząbek czosnku obtocz w soli oraz umieść pod bolącym zebem. Możesz także żuć jeden zabek czosnku codziennie rano. Nie jedynie uśmierzysz ból, ale także wzmocnisz zęby. By złagodzić ból, należy umieścić kostki lodu w plastikowym woreczku, otoczyć cienką ściereczką oraz przyłożyć do bolacego zęba na okolo 15 minut. Możliwe może być również ulokowanie zimnego woreczka na policzku, w miejscu, gdzie znajduje się ząb. Pacjenci gabinetów stomatologicznych powinny kojarzyć charakterystyczny, intensywny zapach eterycznego olejku eukaliptusowego. Stosuje się jego w medycynie naturalnej oraz aromaterapii. Jego głównym składnikiem może być cyneol, ktory zwalczają bakterie, a również seskwiterpeny o właściwościach przeciwzapalnych. Olejek eukaliptusowy działa chłodząco oraz rozkurczowo. Może być składnikiem past do zębów oraz plynów do płukania jamy ustnej.

Czym zajmuje się dermatolog?

Posted on

Odpowiedzmy dzisiaj sobie na pytanie „czym zajmuje się dermatolog?”. Współcześnie dermatolog może być lekarzem zajmujacym się nie jedynie leczeniem zazwyczaj łagodnych dolegliwości skóry. Dermatolog czy też wenerolog zajmuje się przede wszystkim chorobami skóry oraz narządów płciowych zarówno u osób dorosłych, jak u dzieci.

Po prostu problemy ze skórą wielokrotnie wynikają z dolegliwości umiejscowionych w narzadach wewnętrznych albo obejmujących cały organizm, dermatolog musi mieć wiedzę z zakresu: alergologii, dolegliwości wewnętrznych, reumatologii, dolegliwości zakaźnych i onkologii. Szczególną uwage poświęca się też chorobom zawodowym skóry oraz dermatozom zawodowym. Dermatolog musi mieć wiedze na temat przepisów prawnych dotyczących orzecznictwa dolegliwości zawodowych. Dermatolog musi regularnie aktualizować swoją wiedzę z zakresu dermatochirurgii oraz kosmetologii. Dermatolog to także lekarz, który rozwiązuje wszelkie problemy skórne. Specjalizuje sie też w leczeniu schorzeń wlosów oraz paznokci. Gdy jedynie na naszej skórze zaczynaja pojawiać się niechciane oraz nieznane zmiany powinniśmy udać się jesteśmy w stanie do tego specjalisty. Dermatologia może być dziedziną medycyny oraz przede wszystkim zajmuje się badaniem funkcji skóry i różnorodnych schorzeń z nią zwiazanych, m.in. wysypek, oparzeń i nowotworów. Dermatologię można podzielić na dwa podstawowe działy: dermatologię kliniczną, która dotyczy diagnozowania oraz leczenia właściwego dolegliwości skory i dermatologię doświadczalną, której celem może być pozwanie nowych mechanizmow funkcjonowania tkanek skórnych.

To jednak nie koniec. Kiedy w gre wchodzi kwestia estetyki, oraz chcemy się na przykład pozbyć szpecacych nas blizn czy może znamion, ktore w naszym odczuciu odbierają nam urodę, odpowiednie badania również się niezbędne. Czasem może bowiem okazać się, że ze względów zdrowotnych zastosowanie konkretnej metody leczenia właściwego staje się po prostu niemożliwe. Nie mniej jednak może być ich dzisiaj tak wiele, że dobranie adekwatnej nie powinno stanowić w zasadzie żadnego problemu. Specjalista dermatolog może być lekarzem zajmujacym się przede wszystkim chorobami skory. Są to także dolegliwości o zróżnicowanym podłożu: alergologicznym, bakteryjnym, wirusowym, nowotworowym czy może genetycznym (np. łuszczyca, świad, atopowe zapalenia skóry, grzybice, ziarniniaki, tradzik etc.). Dermatolog diagnozuje wszelkie przebarwienia oraz zmiany skórne (np. czerniaka złośliwego) i dolegliwości paznokci oraz włosów. Zajmuje się rownież chorobami przenoszonymi drogą płciową (kiła, AIDS, rzeżączka itd.). Współcześnie dermatologia dzieli się na: alergologię dermatologiczną, immunologie, kosmetologię, promieniolecznictwo, krioterapie oraz chirurgie dermatologiczną. Dolegliwości skóry, inaczej dermatozy, to także schorzenia obejmujące powłoki powierzchniowe. Podziału dolegliwości skórnych można dokonać według następujących grup: oparzenia, odmrożenia, albinizm, trądzik, nadmierne opalanie, nowotwory skóry, alergie skorne oraz dolegliwości zakaźne skóry. Brzydkie krostki, znamiona barwnikowe, przebarwienia pigmentacyjne, świad skóry czy może zaczerwienienia powinny być też konsultowane z dermatologiem. Jedynie niektóre z dolegliwości skórnych to: ospa wietrzna, ostuda, łuszczyca, czerniak, brodawki, bielactwo nabyte, czyraki, łysienie, pokrzywka, świerzb, tradzik, grzybice skóry, ropowica, kaszaki, pęcherzyca, pelagra, rogowacenie słoneczne, rozstępy, sinica, wlókniaki, szkarlatyna. Dermatologia łączy się w sposób płynny z innymi dziedzinami. Zarówno hormony, alergie, stany zapalne w całym organizmie odzwierciedlają się na stanie skóry. Również stany zapalne przewodu pokarmowego, zębów, zatok rozmaite środki leczenia które dostaja pacjenci od innych specjalistów wpływają na skórę. Zatem to także to wszystko świadczy o tym jak pojemną dziedziną powinna być też dermatologia. Do dermatologa zgłaszać powinny się zarówno osoby dorosłe jak oraz dzieci. Tacy lekarze muszą wykazywać się dużą wiedzą oraz doświadczeniem, bo dolegliwości skory często powinny wynikać z dolegliwości narządów wewnetrznych. I dlatego specjalista musi wykazać się wiedzą nie jedynie z zakresu schorzeń skóry, ale również dolegliwości wewnętrznych oraz zakaźnych. Dermatolodzy zajmują sie nie mniej jednak nie jedynie problemami zdrowotnymi skóry, paznokci oraz włosów. Coraz dużo częściej udzielają rownież porad, dotyczących defektów estetycznych. Pierwsze badania dermatologiczne wykonywano zatem już w czasach starożytnych, starając się leczyć widoczne gołym okiem schorzenia skórne. Wiedza na temat kondycji skóry oraz oznak różnorodnych dolegliwości w postaci wysypki albo znamion byla niezwykle cenna w czasie epidemii trądu oraz dżumy. Szybka reakcja na pojawiające sie na skorze objawy dawała szanse na zahamowanie rozprzestrzeniania się choroby. Dermatologia jako dziedzina nauki została dopiero uznana na przełomie XVIII oraz XIX wieku oraz stale może być unowocześniana o nowe metody badawcze. Do metod , które obecnie stosuje się w dermatologii coraz dużo częściej są pomiędzy innymi takie jak zamrażanie czy może tez wypalanie zmian na skórze, albo również stosowanie fal radiowych czy może ciepła do ich usuwania albo przynajmniej zmniejszania. Dzisiaj coraz dużo częściej takie zabiegi wykonuje się be konieczności hospitalizacji osoby, która chce się im poddać. I dlatego również na ich wykonanie decyduje się coraz więcej osób, nie musza one bowiem specjalnie sie do tego przygotowywać, często wystarczy jedna wizyta w gabinecie dermatologa. Głównym obszarem, ktorym zajmuje się dermatologia, może być ludzka skóra człowieka. Warto zauważyć, że to także po niej można zaobserwować pierwsze objawy różnorodnych chorób. Wszelkie alergie, uczulenia, stany zapalne i hormony na samym początku pojawiają sie na skórze. To także po niej można odczytać stan zdrowia danego pacjenta. Dodatkowo, skoro chory przyjmuje lekarstwa, po skórze da się rozpoznać, czy może bardzo dobrze one na niego działają. W przeciwnym wypadku należy naturalnie zmienić środki farmakologiczne.

Jak wiadomo oprócz zwykłych dolegliwości skóry dermatolog zajmuje się również chorobami błon śluzowych, wlosów, paznokci. Należy wspomnieć też o drugiej dziedzinie dermatologii jaką może być wenerologia czyli dziedzina zajmujaca sie chorobami wenerycznymi przenoszonymi droga płciową. Dermatolodzy współpracują też z ginekologami, andrologami, urologami czy może proktologami. Z wszelkimi zmianami na skórze na włosach na paznokciach na błonach śluzowych pacjenci powinny zgłosić sie no dermatologa. Najczęstszymi dolegliwościami, ktore wymagaja wizyty u tego specjalisty są wirusowe dolegliwości skóry. Tego typu schorzenia objawiają się zwykle różnymi brodawkami albo kłykcinami. Niestety zdarza się tak, że wirusy powinny być też przyczyną znacznie poważniejszych chorob, jak np. nowotworów. I dlatego jesteśmy w stanie niezbedne jest, by każdy dermatolog posiadał szeroką wiedzę dotyczącą nowotworów oraz wirusów onkogennych. Do dermatologa trzeba się wybrać też w przypadku dolegliwości skóry majacych podłoże grzybicze albo bakteryjne. Specjalista ów udziela również stosownych porad związanych z alergiami skornymi. A może być to także we współczesnym świecie coraz poważniejszy problem, z ktorym zmaga się spora grupa ludzi. Zadaniem lekarza może być odkrycie tego alergenu, który może powodować alergię. Dermatolog udziela też porad dotyczacych niewielkich znamion, pieprzyków oraz łagodnych nowotworów. Każde znamię bada oraz ocenia, czy może może ono w jakikolwiek sposób zagrażać właściwym zdrowiu pacjenta. Prawo do wykonywania zawodu posiada osoba, która ukończyla studia medyczne z zakresu dermatologii. Doszkalania odbywają się poprzez specjalne kursy oraz staże, podczas których zdobywa się specjalizacje np. z wenerologii. Dermatologia może być szeroką dziedziną nauki oraz dotyczy w pierwszej kolejności anatomii, histologii oraz fizjologii skory. W zdecydowanej większości dermatolog zajmuje się chorobami skóry, ich diagnostyką na podstawie wykwitów skórnych i ich leczeniem. Dolegliwości skorne powinny być też nabyte albo dziedziczne, co decyduje o formie poprowadzonej terapii. W dermatologii równie ważna może być profilaktyka, czyli systematyczne kontrolowanie stanu skóry i higiena osobista, która nie pozwoli na rozwój drobnoustrojów, bakterii oraz wirusów. Dermatologia to także dziedzina zajmująca się też chorobami włosów, paznokci, a także oraz błon śluzowych. Każdy dermatolog może być również wenerologiem. Pomaga pacjentom cierpiącym na dolegliwości weneryczne, które są przenoszone drogą płciową. W tym przypadku dermatolodzy często współpracują z ginekologami i urologami. W przypadku dolegliwości skórnych dermatolodzy powinny działać z pomocą reumatologów, a także oraz internistów. Z kolei podologia zajmuje się profilaktyką oraz leczeniem schorzeń skóry stop i plytki paznokciowej. Stopa może być najbardziej obciążoną strukturą układu ruchowego. Nieprawidłowe obuwie, przeciażenia i obciążenia genetyczne powodują problemy, które niejednokrotnie przekraczają możliwości domowej pielegnacji. Takie problemy jak: odciski, modzele czy może wrastajace paznokcie, powodują nierzadko obniżenie jakości życia. Schorzenia skory stopy wpływają nie jedynie na wygląd, powinny być też też przyczyna dalszych problemów medycznych. Specjalistyczna oraz systematyczna opieka podologiczna przynosi znaczna ulgę w dolegliwościach i umożliwia prawidłowe funkcjonowanie w życiu codziennym. Dermatolodzy zajmuja się również problemami kosmetycznymi, efektami starzenia się skóry, powikłaniami po trądziku, bliznami, popękanymi naczynkami oraz przebarwieniami. W większości nie są to także dolegliwości skóry, a jedynie defekty kosmetyczne, i dlatego zabiegi te nie sa refundowane oraz realizowane sa odpłatnie w prywatnych gabinetach. Dermatolog udziela też porad w zakresie walki z trądzikiem. Dużo osób traktuje tradzik jako coś tam co szpeci wygląd, nie mniej jednak może być to także przede wszystkim choroba. Należy pamiętać, że tradzik może mieć różne podłoże. Wystąpić może bowiem zwykły tradzik młodzieńczy, zmiana alergiczna albo również trądzik o podłożu hormonalnym. Jedynie odpowiednie badanie przeprowadzone poprzez dermatologa pozwoli określić rodzaj dolegliwości. Może być to także podstawa do tego, by następnie dobrać stosowne leczenie. Dermatolog przepisze niezbędne leki, które zwalczą trądzik, jak też podpowie jakie stosować kosmetyki do pielęgnacji. Może być to także w leczeniu trądziku ważne, bo źle dobrane środki leczenia oraz kosmetyki powinny jedynie pogorszyć stan skóry pacjenta. Leczenia właściwego dolegliwości skory najczęściej odbywa sie poprzez antybiotykoterapię albo stosowanie immunosupresantów bądź innych środków medycznych. Wykorzystuje się też laserowe usuwanie zmian skornych, a w poważnych przypadkach, np. przy nowotworach, konieczna może być dermatochirurgia, której celem może być usunięcie chorej tkanki skórnej, by nie prowadzić do rozprzestrzeniania się choroby. Dermatologia mocno związana może być z innymi dziedzinami nauk medycznych, np. wenerologią, niezbędną przy rozpoznawaniu oraz leczeniu dolegliwości przenoszonych drogą płciowa. Przemysł kosmetyczny nie mógłby istnieć bez dermatologii, ponieważ poprzez specjalistyczne badania produktów kosmetycznych oraz ich wpływu na skóre, powinny być też one sprzedawane w sklepach w celach pielegnacyjnych oraz upiększających. O skórę, włosy oraz paznokcie dba sie również dzięki medycynie estetycznej, która poza kosmetykami wykorzystuje narzędzia chirurgiczne do poprawiania wyglądu całego ciała. Pacjenci, ktorzy zgłaszają się do dermatologów, najczęściej chcą po prostu poprawić wygląd swojej skóry, włosów badź paznokci. Posiada to także nie mniej jednak ogromne znaczenie też dla ich zdrowia.

Pamiętajmy, że niewyleczony trądzik może pojawić się później w dorosłym życiu oraz przekształcić sie w poważniejszą dolegliwość. To także jesteśmy w stanie po wyglądzie skóry można rozpoznać, czy może dana osoba może być zdrowa, czy może może cierpieć na jakąś chorobę. W razie wątpliwości najlepiej zatem wybrać sie do dermatologa, który oceni stan ciala. Specjalistyczna diagnostyka, jaką posługują się lekarze dermatolodzy oraz wenerolodzy obejmuje mikrobiologię oraz mikologię kliniczną, histopatologię (ocena tkanek pod mikroskopem) i fotobiologię (ocena tkanek w różnym świetle). Każda wizyta u dermatologa zakończona może być postawieniem stosownej diagnozy. Lekarz przeprowadza z pacjentem stosowny wywiad, a nastepnie dokładnie ogląda zmienione chorobowo miejsce. Do zbadania schorzenia lekarz wykorzystuje często specjalistyczne przyrzady, które pozwalają dokładnie obejrzeć skórę. Szczegółowa diagnoza pozwala na rozpisanie skutecznego leczenia. Dzisiaj zatem już w zasadzie każdy doskonale wie, kim może być lekarz dermatolog oraz co może być dziedzina jego działania. Ogólnie można powiedzieć, że dermatolog zajmuje się przede wszystkim skórą oraz jej wygladem i jej leczeniem. Kwestie zdrowotne to także zapewne najczęściej powod , dla którego decydujemy odwiedzić się tego lekarza. Warto zatem zainteresować sie nieco bardziej pracą dermatologa. Tacy specjaliści zajmują się przecież obecnie nie jedynie problemami związanymi z trądzikiem albo wyglądem skóry. Obecnie dermatolodzy powinny pomagać także chorym cierpiacym na nowotwory, które ujawniaja sie na skórze. Lekarz dermatolog diagnozuje chorobe oraz ustala kierunek leczenia. Zawsze warto skonsultować swój przypadek ze specjalistą, jakiego znajdziesz pod tym linkiem – doświadczony dermatolog warszawa. Dermatolog powinien również mieć podstawowe umiejętności z zakresu kosmetologii lekarskiej. Do najbardziej specjalistycznych zabiegow w kosmetologii zalicza się fizykoterapię dermatologiczna, która obejmuje użycie światła UVA oraz UVB, laseroterapie, krioterapię, ciepłolecznictwo, elektrolecznictwo, zabiegu z użyciem pola magnetycznego oraz ultradźwięków. Dermatolog pomoże pozbyć się wszelkich nieprawidłowości oraz zmian skornych. Nigdy nie warto leczyć sie na własna reke, bo dolegliwości skórne powinny zwiastować poważniejsze problemy zdrowotne. Każdy specjalista udzieli stosownych porad, zleci konieczne badania i przepisze stosowne leki. Do dermatologa powinien udać się każdy, kto zmaga sie z problemami skórnymi. Obecnie dermatologia posiada dużo rozwiązań na najbardziej męczące przypadłości, począwszy od tradziku młodzieńczego, na zmianach skórnych zagrażających życiu skończywszy. Każdy kto posiada problemy ze skórą musi udać się do lekarza, który zleci wykonanie odpowiednich badan i postawi diagnozę.

Płukanie gardła – sprawdź czy robisz to dobrze.

Posted on

Jak wiadomo nasze gardło może być ważnym ogniwem walki z różnego rodzaju chorobotworczymi drobnoustrojami. Dzisiaj opiszemy sposoby walki z tymi drobnoustrojami poprzez płukanki gardła. Tkanka chłonna, występująca w tym miejscu w formie migdałków, posiada za zadanie zwalczanie bakterii, wirusów oraz grzybow, usiłujących dostać się do organizmu. System immunologiczny zazwyczaj radzi sobie z nimi bez większego problemu. Niestety, w czasie jesienno-zimowego przesilenia zdarzaja się przewiania, przemarznięcia albo przegrzania, ktore powoduja osłabienie naszej odporności. Wtenczas najczęściej rozpoczyna się infekcja.

Czasami gardlo zaczyna piec oraz palić. Pojawiają się trudności w połykaniu pokarmów. Przedstawiamy dziesieć prostych sposobów, które powinny przynieść ulgę w czasie bolu gardła. Ból gardła czesto występuje w parze z chrypką. Może być to także skutek podrażnienia albo zapalenia krtani. Zwykle chrypka mija, kiedy wyleczymy gardło, ale zanim to także nastąpi, trzeba ją nieco złagodzić. Najstarszym sposobem na chore gardło może być nagrzewanie jego okładem z ziemniakow. Ugotuj je oraz gorące rozgnieć widelcem. Papkę zawiń w lniany recznik oraz przyłóż do gardla. Gardło owiń szalikiem oraz taki okład pozostaw do wystygnięcia ziemniaków. Odmienne proste sposoby walki z chrypką to także płukanie gardła, ssanie tabletek oraz nagrzewanie (gotowe termiczne okłady można kupić w aptekach). Ból gardła najcześciej występuje wspólnie z kluciem, pieczeniem, drapaniem często rownież chrypką. Potrafi być też tak dotkliwy, że mówienie czy może polykanie sprawiają ogromne trudności. Często bol gardła pojawia się nagle, po przemarznięciu, przegrzaniu albo również po wielogodzinnym mówieniu. Po pierwsze podczas infekcji gardła ważne jest, by jak najczęściej wyplukiwać oraz wypluwać bakterie, bo zwyczajnie trzeba się ich pozbywać z organizmu. Z jednej strony należy pić dużo płynów (to także płucze gardlo), przy gorączkach pocić się, ale z drugiej strony pozbywać sie bakterii poprzez płukanie oraz ich wypluwanie. Ból gardła zdarza się niejednemu z nas. Może występować podczas każdej pory roku. Pojawia się najczęściej na przełomie zimy oraz wiosny, z kolei latem najcześciej doskwiera dzieciom w każdym wieku. Kłuje, drapie, piecze, utrudnia polykanie, zabiera sen z powiek – to także najczestsze objawy bólu gardla. Czy może istnieją jakieś sposoby, by zapobiec tej uciążliwej dolegliwości albo chociaż, by ją złagodzić? Otóż tak, oto domowe, wyprobowane sposoby na ból gardła. O ich cudownej właściwości, wiedziały zatem już nasze babcie.

Wiadomo, że obecnie dostępnych może być dużo skutecznych środkow farmakologicznych w postaci tabletek do ssania, syropow oraz aerozoli. Często jednakże nie mamy w domowej apteczce nic na ból gardła lub również dla zasady nie chcemy z nich korzystać. Można wówczas złagodzić ból gardła domowymi sposobami naszych babć. Płukanie bolącego gardła ciepłą wodą z dodatkiem soli może pomóc organizmowi w pozbyciu się bakterii, które postanowiły osiedlić się w tym miejscu wywołując zapalenie. W szklance wody należy rozpuścić jedna łyżeczke soli kuchennej oraz takim roztworem plukać chore gardło parę razy dziennie. Smak nie może być przyjemny oraz trzeba uważać, by płyn nie przedostawał sie do przełyku. Niektorzy dodaja do roztworu odrobine miodu, jednakże smak takiej mikstury może być dużo bardziej odstręczajacy niż sama woda z solą. Pieczenie, drapanie może sygnalizować nie jedynie zapalenie gardła, ale oraz wysuszenie błony śluzowej, które sprzyja infekcji. Dbaj zatem o odpowiednia wilgotność powietrza w pomieszczeniach (powinna wynosić 40-60 proc.). Czesto je wietrz. W domu ukladaj na kaloryferach mokre ręczniki albo włącz nawilżacz powietrza. Chociaż nie odczuwasz pragnienia, wypijaj nie mniej płynów niż latem. Nawilżanie śluzówki przyniesie ci ulgę również w zapaleniu gardła. Posiada działanie przeciwobrzękowe oraz przeciwzapalne. Łyżeczkę sody oczyszczonej rozpuść w 1/2 szklanki ciepłej wody. Plucz gardło 3 albo 4 razy dziennie. Rób to także delikatnie oraz dość krotko. Wystarczą 3, 4 ruchy. Energiczne oraz dlugie gulgotanie podrażnia śluzówkę. Raczej zrezygnuj z roztworu soli. Solanka o niskim stężeniu nie zadziała odkażająco, z kolei o wysokim może nasilić bol, bo działa drażniąco. Jeśli płukanie powoduje odruch wymiotny, można zstąpić je naparami do picia. Napary muszą być też nieco łagodniejsze. Napar sporządzamy z jednej łyżeczki ziela zalanego jedną szklanką wody. Po wystudzeniu popijamy napar małymi łykami, nawilżając wysuszone śluzówki. Może być też sól kamienna albo morska. Działa odkażająco oraz sekcja bakterii nie wytrzymuje tak słownego środowiska. Kiedy w gardle może być śluz albo ropa, dziala osuszająco.

Rozliczne badania wykazały, że plukanie gardła parę razy dziennie ciepłą wodą z solą zmniejsza obrzęk w gardle oraz rozluźnia śluz, przyczyniając się do wypłukania substancji drażniących albo bakterii. Lekarze ogolnie polecają płukanie gardła wodą z solą. Pij dużo plynów – przyjmuj dziennie około 3 litrów. Na chore gardło najlepiej pić: herbate z sokiem malinowym, naparem z lipy, naparem z czarnego bzu, kompot z imbiru, płyny bogate w witaminę C, jak np.: sok pomarańczowy, woda z dużą ilością cytryny – to także najlepsze domowe sposoby na bol gardła u dzieci. Wielu lekarzy zaleca rosól przy okazji każdej infekcji. Pożywny płyn działa wzmacniająco, rozgrzewająco oraz pozwala organizmowi zebrać sily na pozbycie się mikroskopijnych intruzow. Ostry ból gardla sprawia, że przyjmowanie innych pokarmów niż płynne, może być też utrudnione. W przypadku bolacego gardła ciepły bulion spelnia parę funkcji na raz. Popijanie zupy pozwala na nawilżanie błony śluzowej oraz jednoczesne wyplukiwanie bakterii. Kiedy te trafią do naszego układu trawiennego, poradzą sobie z nimi soki trawienne. Sol zawarta w wywarze dziala przeciwzapalnie oraz umożliwia odkażanie gardła. Są skutecznym oreżem w walce z bólem gardla oraz z powodzeniem powinny zastąpić sodę (nie każdy lubi jej smak). Najlepsze będą napary z rumianku, szałwii, tymianku. Odkażają, działają przeciwzapalnie, a również likwidują obrzęk błony śluzowej. Łyżkę ziół zalej szklanką wrzątku oraz parz pod przykryciem 15 minut. Przestudź napar. Płukanki do gardła powinny mieć temperature ciala. skutecznymi środkami w walce z bolem gardła są syropy. Najprostszym syropem może być ów sporządzony z cebuli oraz cukru. Do szklanego słoiczka wkładamy pokrojoną dużą główke cebuli oraz przesypujemy dwoma łyżkami cukru. Z pewnością, lepiej zapobiegać niż leczyć przeziebienie oraz grypę. Zanim sięgniesz po tabletki oraz konieczna będzie terapia antybiotykowa, wypróbuj domowe sposoby na ból gardła. Nie zapomnij o owijaniu szyi szalikiem oraz cieplym ubraniu. Unikaj także pikantnych przypraw oraz ostrych potraw, ponieważ podrażnią wciąż jeszcze bardziej bolące gardło. Skoro ból może być silny, utrudnia oddychanie, a domowe sposoby na gardło nie pomagają, nie zwlekaj z wizytą u lekarza. Bol gardła może prowadzić do zapalenia migdałków. Niektórzy starają się ratować przed bólem gardła popijając syropy na kaszel. Naturalnie posiadają one skladniki, które powinny przynieść pewną ulgę. Zawierają pomiędzy innymi środki leczenia przeciwzapalne i przeciwbólowe. Jednakże zamiast sięgać po farmaceutyki bez konsultacji z lekarzem, lepiej samemu przyrzadzić właściwy syrop. Wystarczy pokroić w kostkę cebulę oraz przesypać ją cukrem. Całość należy przykryć oraz postawić w miejscu o temperaturze pokojowej. Wydzielający się sok można z powodzeniem stosować na bolące gardło i odmienne objawy przeziębienia. Płukanie gardła to także najstarsza metoda walki z bólem gardła. Może być skuteczna oraz przynosi natychmiastową ulgę. Do oczyszczania gardła można stosować napary z kory dębu, rumianku, szałwi. W aptekach dostępne są także gotowe preparaty, np. wyciąg z rumianku. Kiedy chwyci nas ból gardła, można je przepłukać solanką przygotowana z łyżeczki soli kuchennej rozpuszczonej w szklance ciepłej wody.

Czasami ból gardła złagodzi ciepły okład zrobiony z 2-3 ugotowanych w łupinkach ziemniakow. Ziemniaki po zgnieceniu widelcem, lekkim ostudzeniu, zawijamy w lniana ściereczkę oraz obkladamy gardło, owijając dodatkowo ręcznikiem. Ludzie dzielą się na dwie grupy – tych, którzy uwielbiają syrop z cebuli oraz tych, którzy jego nie znoszą. Przepis może być prosty – pokrojoną (lub posiekaną) cebule trzeba zasypać cukrem oraz czekać, aż puści sok. Zwalcza bakterie, wzmacnia odporność, może być źródłem kwasu foliowego, wapnia, fosforu, magnezu i witam A, B oraz C. – Syrop z cebuli może być jak najbardziej skuteczny, chociaż ostatnie doniesienia mówią o jego nieskuteczności przeciwzapalnej. W czasie infekcji drog oddechowych należy pić jak najwięcej plynów. Pozwala to także na utrzymanie śluzówek w adekwatnej wilgotności. Dzięki temu potrafią one lepiej radzić sobie ze zwalczaniem chorobotwórczych drobnoustrojow. W zasadzie nie posiada znaczenia, jakie napoje pijemy, ale zawsze należy z umiarem podchodzić do napojów słodzonych oraz unikać gazowanych. Najlepsze będą herbatki ziołowe z dodatkiem soków albo zwykla woda mineralna. Uważać należy również na cytryne, która może podrażnić bolące zatem już gardło. Pamiętaj o oszczędzaniu gardła – nie pal papierosow, nie pij alkoholu oraz unikaj ostrych przypraw. Jeśli bol gardla minie, a chrypka nie ustąpi, zasięgnij porady laryngologa, by uchronić sie przed poważniejszą chorobą, np. polipami strun głosowych. Najprostszym oraz najszybszym sposobem na złagodzenie bólu gardla są płukanki. Do sporządzenia płukanki wykorzystujemy ziola o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym, wstrzymującym namnażanie się wirusów oraz jednocześnie łagodzacym ból. Doskonale nadają się do tego rumianek, szalwia albo kwiaty czarnego bzu. Bolące gardło towarzyszy: przeziebieniu, objawom grypy, anginie, zapaleniu krtani, zapaleniom gardła. Pojawia się wtedy, gdy przebywasz w pomieszczeniu o suchym albo zadymionym powietrzu. Zdarza się także u osob, które dużo mówią, pomiędzy innymi nauczycieli. Podrażnione gardło najczęściej występuje u ludzi, którzy mają trudności z oddychaniem poprzez nos. Zatem, w trakcie oddychania ustami, narażają gardło bezpośrednio na kontakt z wirusem.