RSS Feed

Łokieć tenisisty – na czym polega ten problem?

Posted on

Tzw. łokieć tenisisty może być uznany za chorobę zawodową przede wszystkim dla informatyków oraz dla tzw. pracowników biurowych. Powszechnie uważa się, że łokieć tenisisty to również stan zapalny ścięgna oraz że najlepiej leczy się go sterydami. Nic bardziej mylnego. Natomiast chorzy skarża się na dolegliwości bólowe umiejscowione w okolicy łokcia przy ruchach odwracania przedramienia oraz wyproście łokcia, zwłaszcza przy czynnościach wykonywanych z pokonywaniem pewnego oporu, np. wkręcanie śruby, żarowki, otwieranie drzwi. I wtedy ten ból może promieniować do nadgarstka albo barku i nasila się przy ucisku przyczepu wymienionych mięśni.

Warto dodać, że grupą najbardziej narażoną na problemy ze ścięgnami sa ludzie w przedziale wiekowym 30-65 lat, z kolei w szczególności pomiędzy 45 a 54 rokiem życia. Zwiększone ryzyko rozwinięcia patologii „łokcia tenisisty” zaobserwowano również u palaczy tytoniu. Tenisiści – zarówno zawodowcy jak oraz amatorzy – stanowia zaledwie 10% wszystkich pacjentów z problemem „łokcia tenisisty”; często na tę choroba zapadają ludzie pracujący na co dzień z komputerem (sekretarki, pracownicy biurowi, informatycy, etc.) – chodzi o specyficzny system rak podczas pisania na klawiaturze komputera, a również ludzie wykonujacy ruchy nadgarstka typu wkręcanie śrubokretem z silnym zaciskiem ręki (ortopedzi, elektrycy). Pozytywnym aspektem tej dolegliwości może być spontaniczne wyzdrowienie – w przeciągu 1-2 lat, obserwowane u 80-90% wszystkich przypadków. Wokół dolegliwości łokieć tenisisty nagromadziło się dużo fałszywych sądów. Pierwszy to również przekonanie, że z powodu łokcia tenisisty cierpią miłośnicy tenisa. Stanowią oni zaledwie 10 proc. osob, u których stwierdza się łokieć tenisisty. Większość chorych to również pracownicy biurowi, informatycy, monterzy, mechanicy, i dlatego rownież została ona uznana za chorobę zawodową. Uszkodzenia tego przyczepu najczęściej zdarzają sie w wyniku wykonywania naprzemiennych ruchów prostowania oraz odwracania nadgarstka, takich jak na przykład używanie śrubokręta, ale też odbijanie piłki z backhandu przy zgietym łokciu (stąd alternatywna nazwa choroby). Do dolegliwości predysponują też czynności takie jak noszenie ciężkich przedmiotów przy wyprostowanych łokciach, wykonywanie ruchów podobnych jak przy wyrywaniu chwastów albo depilacji. Dolegliwość posiada zdecydowane powiązanie z praca przy komputerze, wykonywaniu zawodów wymuszających powtarzające się czesto ruchy nadgarstka np. wyprost i ruchy podobne jak podczas wkrecania śruby. Pomimo nazwy sugerującej związek z uprawianiem gry w tenisa – jedynie ok. 10% graczy cierpi na tę dolegliwość. Dotyczy to również zwlaszcza osób rozpoczynających naukę gry, którzy nie maja wciąż jeszcze doskonale wyćwiczonej techniki uderzeń oraz generują ruch z nadgarstka zamiast z tułowia oraz barku. Rozkład sił może być nierównomierny a wytworzone podczas odbicia piłki tenisowej wibracje dodatkowo przeciążają miejsce przyczepu mieśni. Głównym objawem dolegliwości może być ból z boku łokcia pojawiający się przy ruchach nadgarstka: chwytaniu czegoś ręką, zaciskaniu, obracaniu dłoni, unoszeniu jej części składowej grzbietowej. W zaawansowanym stadium pojawia się on również w spoczynku. Poprzez całe lata w medycynie obowiązywał pogląd, że przyczyną bólu może być stan zapalny przyczepu ścięgien mieśni prostowników nadgarstka do kłykcia bocznego nasze kości ramiennej. Pod koniec lat 90. udowodniono, że pogląd ów może być błędny, bo nie stwierdzono w okolicy przyczepu czynników zapalnych. Przyczyną łokcia tenisisty są bowiem zmiany degeneracyjne. Uważa się, że wskutek przeciążeń oraz mikrourazów dochodzi do uszkodzeń struktury wlókien kolagenowych ścięgien oraz nieprawidłowego ukrwienia okolicy przyczepu zwanej entezą (dlatego schorzenie to rownież lekarze nazywają entezopatią). Skąd sie nie mniej jednak bierze bol, skoro nie posiada stanu zapalnego, a samo ściegno nie może być unerwione? Oraz ta zagadka została wyjaśniona. Procesowi degeneracyjnemu towarzyszy wydzielanie białek, które chemicznie drażnią okoliczne tkanki, wywołując ból. Za jego powstanie odpowiada również tworzenie sie patologicznych nerwów oraz naczyń krwionośnych.

Jak wiadomo przyczyną rozwinięcia zmian degeneracyjnych może być najczęściej bardzo długo trwające przeciążenie mięśni z powtarzającymi się mikrourazami na ich przyczepie do kości. W tenisie aktywnością która powoduje odgięcie grzbietowe nadgarstka (do góry) oraz napięcie w mięśniach może być niemalże każdy typ uderzenia. Zauważono, iż zawodowi gracze, ktorzy skarżą się na „łokieć tenisisty”, wykazywali zwiększoną aktywność prostowników nadgarstka w trakcie uderzenia oraz tuż po uderzeniu pilki. Ta zwiększona aktywność mięśni mogła mieć swoją przyczynę w nieprawidłowej technice prowadzenia nadgarstka oraz lokcia w trakcie uderzenia, a również tzw. uderzenia otwartą rakietą oraz dolną częścią naciągu. Zaobserwowano, iż tenisiści używający oburęcznego backhandu rzadko rozwijaja tę patologię ponieważ większość energii pochłania kończyna nie dominująca, czyli u praworęcznych podczas tego uderzenia większość energii pochłania lewa ręka. O dużo więcej przypadków „łokcia tenisisty” diagnozuje się u tenisistów amatorów w porównaniu z zawodowymi graczami. Może być to również spowodowane błędami technicznymi, co prowadzi do zwiększonej transmisji energii z rakiety na nadgarstek oraz łokieć. Redukcja energii może być możliwa poprzez prawidlowe prowadzenie rakiety też po uderzeniu, tzn. po uderzeniu należy uwolnić zacisk dloni na rakiecie. Po okresie ostrego bólu, może wystąpić także kilkumiesieczny okres mniej nasilonych dolegliwości bólowych. Wówczas należy bezwzględnie unikać czynności obciążających staw lokciowy. Ulgę przynosi również stosowanie opaski na przedramieniu, zwykle 5 cm poniżej stawu łokciowego, która zmniejsza napięcie mieśnia prostownika palców. Wśród tenisistów-amatorów popularne może być używanie gumowych wkładek pomiędzy struny naciągu by zmniejszyć wibracje. Badania naukowe dowiodly, że stosowanie tego typu urządzeń w żaden sposób nie zmniejsza amplitudy wibracji, oraz co za tym idzie nie działa prewencyjnie. Dotychczasowe standardy leczenia właściwego “łokcia tenisisty” opierają się na zastosowaniu fizykoterapii w postaci naświetlań promieniowaniem laserowym, zabiegow ultradźwiękami, krioterapii. Czasami niektorzy ortopedzi zalecają unieruchomienie stawu w celu jego odciążenia i iniekcje ze środka przeciwzapalnego. Są dwie przyczyny zmian degeneracyjnych. Pierwsza z nich (najczęstsza) to rownież długotrwałe przeciażanie ręki wskutek wykonywania czynności wymagających ruchów nadgarstka, takich jak pisanie na komputerze czy może wkręcanie śrubek. Prowadzi ono do nadto dużego napięcia mieśni oraz mikrourazów ściegien i przyczepu. Organizm uruchamia proces samonaprawy, ale w miejscach uszkodzeń powstaje tkanka znacznie słabsza od zdrowej (np. wlókna kolagenowe mają zmienioną strukturę). Skoro ręka dalej bedzie przeciążana, dochodzi do naderwań ścięgien, zwapnienia przyczepu, utworzenia się patologicznych naczyń krwionośnych.Przyczyną łokcia tenisisty może być też nie mniej jednak nie jedynie nadto duże, ale oraz nadto małe obciążanie ręki pracą. Prowadzi ono do zmian o charakterze zanikowym – rzadko wykorzystywane mięśnie i ścięgna słabną oraz zanikają. I dlatego skoro ktoś stroniący od aktywności fizycznej zabierze się np. do skręcania nowych mebli, może dojść do naderwania ścięgna nieprzyzwyczajonego do takiego wysiłku. Na transmisję energii uderzenia z rakiety na kończynę górną posiada wpływ waga gracza, technika, doświadczenie oraz wlaściwości rakiety. Dobra technika, duże doświadczenie gracza oraz większa waga ciała zmniejsza wibracje w ręce. Najczęściej pośród amatorów „łokieć tenisisty” występuje u graczy stosujacych jednoreczny backhand – może być to również spowodowane nieprawidłowym ustawieniem nadgarstka w zgięciu dłoniowym w trakcie uderzenia, podczas kiedy doświadczeni zawodnicy uderzają piłke w pozycji zgięcia grzbietowego nadgarstka, a po uderzeniu obie grupy graczy kontynuują ruch nadgarstka w wyżej wymienionych kierunkach. Skoro chodzi o rakietę, to również efekt zmniejszenia wibracji w ręce oraz przeciwdziałanie rozwojowi tendinopatii daje duży rozmiar głowy, mniejsza waga rakiety, rama grafitowa albo epoksydowa, mniejsza siła naciągu oraz większa ilość strun naciagu, z kolei obwód uchwytu rakiety nie posiada do końca udowodnionego wplywu ale zalecany może być rozmiar uchwytu 2 albo 3, a dla dzieci 1. Gra na twardych kortach też sprzyja rozwinięciu patologii. Najczęstszą przyczyna powstawania lokcia tenisisty może być długotrwałe wykonywanie czynności, podczas których niezbedna może być naprzemienna praca nadgarstków (ich zginanie oraz prostowanie).

Wróćmy do tego, kto może uskarżać się na tę chorobę. Otóż na omawianą choroba powinny narzekać też osoby pracujące w takich zawodach jak: szwacz, sprzątaczka, czy może magazynier. Nie może być też wykluczone, że z łokciem tenisisty powinny zmagać się też osoby, które wykonują naprzemienne ruchy nadgarstków wraz z odwracaniem oraz nawracaniem przedramienia np. podczas obierania ziemniakow, przykręcania śrubek czy może pracy przy komputerze. Efekty standardowego leczenia właściwego lokcia tenisisty bywają różne. Wielu pacjentów uskarża się na brak widocznej poprawy albo rownież poprawa może być niewielka albo krótkotrwala. Jak przedstawiam poniżej – leczenia wlaściwego ,,łokcia tenisisty” wymaga dużo precyzji ze strony lekarza oraz terapeuty i kosekwencji oraz cierpliwości ze strony pacjenta. Niejednokrotnie lekceważymy pobolewanie łokcia po dniu pracy. Idziemy do ortopedy, kiedy ból staje się silny, oraz oczekujemy od niego natychmiastowego rozwiązania problemu, który nawarstwiał się latami. Do niedawna lekarze mogli spełnić nasze oczekiwania, podając sterydy w zastrzykach w okolice przyczepu ściegna. Te silne środki leczenia przeciwzapalne żwawo uwalnialy od bólu, ale więcej bylo z nich szkody niż pożytku. Nie leczą, bo łokciowi tenisisty nie towarzyszy stan zapalny, natomiast wyłaczaja sygnał alarmowy – bol. Pacjenci wracali zatem do czynności przeciążających rękę. Poza tym środki leczenia te działają destrukcyjnie na strukture kolagenu, pogłębiają zatem zmiany degeneracyjne. W przypadku łokcia tenisisty nie dają efektów nie jedynie sterydy, ale rownież maści oraz żele o dzialaniu przeciwzapalnym i zabiegi fizykoterapeutyczne łagodzace stany zapalne, np. ultradźwięki, jonoforeza, krioterapia. Najczęściej ból pojawia się w okolicy zewnętrznej (bocznej) łokcia oraz promieniuje; zwiększa się, gdyzaciskamy mocno dłoń albo zginamy grzbietowo nadgarstek z oporem, np. w trakcie uderzenia. Diagnoze stawia sie na podstawie wywiadu-badania lekarskiego (odpowiednich testów), badania USG a czasami wykonuje się zdjecie rentgenowskie, rezonans magnetyczny albo elektromiografię. Leczenia właściwego „łokcia tenisisty” trwa od 6 do 12 tygodni oraz uzależnione może być od okresu trwania dolegliwości, charakteru zmian degeneracyjnych w ściegnie oraz jego przyczepie a również stosowanych wcześniej terapii. Celem leczenia właściwego może być zmniejszenie dolegliwości bólowych, usprawnienie funkcji kończyny, zwiększenie siły mieśni. By kłopot nigdy nie powrócił należy również poprawić technikę gry oraz dostosować parametry rakiety do swoich umiejetności oraz warunkow fizycznych. Należy unikać całkowitego unieruchomienia kończyny, ponieważ prowadzi to również do zaników mięśni oraz spowolnienia procesu rehabilitacji. Pierwszym doraźnym środkiem leczniczym są okłady z lodu; środki leczenia przeciwbólowe oraz przeciwzapalne działają jedynie przeciwbólowo natomiast nie lecza przyczyny dolegliwości, a czasami nawet, tak jak iniekcje sterydowe, powinny prowadzić do powiększenia zniszczeń w ściegnie. Wyniki fizykoterapii (ultradźwięki, jonoforeza, itd.) są porównywalne ze stara metodą „czas leczy rany”. Odciażenie przyczepu może być możliwe za pomocą specjalnych opasek uciskowych, ale ich nieprawidłowe stosowanie może jedynie zwiększyć dolegliwości. Z nowych metod ktore są skuteczne, można wymienić: ESWT – terapia falą uderzeniową, iniekcje z płytko pochodnych czynników wzrostowych (Recover System) oraz mini inwazyjną metodę Topaz z użyciem elektrody generującej energię fali radiowej. Ich działanie polega na stymulacji procesu regeneracji uszkodzonego ścięgna. Jedynie parę procent przypadków wymaga bardziej rozległych oraz inwazyjnych zabiegów operacyjnych. Jest rzeczą zrozumiała, że od gdy wiemy, iż łokieć tenisisty nie może być procesem zapalnym, leczy się jego inaczej niż kiedyś. Skoro ortopeda stwierdzi, że ból związany może być jedynie z przemęczeniem ręki, zaleca odpoczynek oraz miorelaksacje, czyli głeboki masaż rozluźniający mięśnie, wykonywany poprzez terapeutę. Więc już po 2–3 zabiegach powinniśmy poczuć ulgę. Warto się nauczyć takiego masażu oraz w następnej kolejności powtarzać jego samemu w domu. Jeśli ból związany może być z samym przyczepem, ortopeda zleca wykonanie USG oraz w zależności od wyników badania wybiera odpowiednią terapię. Kiedy nie doszlo wciąż jeszcze do naderwania przyczepu, ale są więc już zmiany zwyrodnieniowe, stosuje się metode leczenia właściwego zwaną terapią wstrząsową (ESWT). Chore miejsce poddaje się działaniu fali uderzeniowej pobudzajacej tkanki do regeneracji. Leczenia właściwego opisywanego schorzenia opiera sie głównie na ćwiczeniach nadgarstka (patrz: Łokieć tenisisty – jak mogę samodzielnie zmniejszyć ból), wypoczynku oraz stosowaniu NLPZ (Niesterydowych Leków Przeciwzapalnych). Niezbędna może być też fizjoterapia, terapia manualna (powinna obejmować też szyję), a w skrajnych przypadkach- operacja. Zakłada sie też specjalną opaskę elastyczną albo gips, który posiada chronić lokieć przed zbędnymi nadwyrężeniami. Bywa nie mniej jednak tak, że wszystkie te metody zawodzą oraz pacjenci sięgają po stare sprawdzone sposoby. Najpopularniejsze wydają się być też okłady z kapusty, które powinno stosować się około 4 razy w tygodniu poprzez okres okolo miesiąca albo dlużej. Niektórzy pacjenci twierdzą, że dopiero zastosowanie metody „babuni” sprawia, że odczuwają dużą poprawe albo zupełne uwolnienie od bolu. W przypadku zerwania fragmentów przyczepu oraz powstania w ściegnie ubytku stosuje się metodę, która pozwala uzupełnić jego blizną. Pod kontrolą USG wstrzykuje się w uszkodzone ściegno czynniki wzrostu uzyskane z krwi własnej pacjenta (osocze bogatopłytkowe). W następnej kolejności ścięgno wielokrotnie się nakłuwa. Regeneracja może być możliwa jedynie wtedy, kiedy czynniki wzrostowe spotkają się z krwią własna pacjenta. W czasie tworzenia sie blizny trzeba maksymalnie oszczedzać rękę. Ortopeda określa, co można robić, a czego nie na danym etapie leczenia, oraz zaleceń owych należy bezwzględnie przestrzegać. Jeśli może być za późno na takie terapie, wykonuje się operację polegajaca na calkowitym odcięciu przyczepu oraz wycieciu zdegenerowanej tkanki wspólnie z okostną. Wówczas ścięgno sie lekko zsuwa (o ok. 0,5 cm), jego koniec sam jeden się skleja blizną z kością, a naprężenie mięśnia spada. Po takim zabiegu rękę trzeba unieruchomić na 3 tygodnie. Po 3 miesiacach można wrócić do pracy.

Cukrzyca – plaga 21. wieku

Posted on

Cukrzyca to jak wiadomo grupa dolegliwości metabolicznych charakteryzujaca się tzw. hiperglikemią czyli podwyższonym poziomem cukru we krwi, wynikającą z defektu produkcji albo dzialania insuliny wydzielanej poprzez komórki beta trzustki. A już przewlekla hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności oraz wręcz niewydolnościa różnorodnych narządów, szczegolnie oczu, nerek, nerwów, serca oraz naczyń krwionośnych.

Wiadomo Wam zapewne, że ze względu na przyczynę oraz przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych oraz inne. Okazuje się, że skuteczna właściwa dieta musi być też prowadzona przy długofalowej współpracy z dietetykiem. Pierwsza wizyta może być tzw. zapoznawczą, podczas której lekarz przeprowadza jedynie szczegółowy wywiad z pacjentem, zapoznaje sie z problemem, jaki posiada być też niwelowany. Pamiętajmy, że do dietetyka nie zwracają się jedynie osoby z nadwagą czy może otyłością. Specjalista tego rodzaju pomaga zwalczać dzięki diecie szereg schorzeń. To także też on wskaże wlaściwy kierunek odżywiania osobom o szczególnych potrzebach – na przykład kobietom w ciąży czy może osobom, które zwyczajnie chcą zmienić swoje nawyki żywieniowe na te zdrowsze. Cukrzyca to także przewlekla dolegliwość ogólnoustrojowa charakteryzująca sie hiperglikemią, czyli podwyższonym stężeniem glukozy (cukru) we krwi. Schorzenie to także wynika z defektu wydzielania albo działania insuliny. Insulina może być hormonem wytwarzanym w trzustce, który stabilizuje prawidłowy poziom glukozy we krwi, umożliwiając jej wnikanie do komorek. Niedobór insuliny prowadzi nie jedynie do zaburzeń w metabolizmiewęglowodanów, ale również białek oraz tłuszczów. Przewlekle podwyższenie poziomu glukozy we krwi powoduje uszkodzenia różnorodnych narządów, szczególnie oczu, nerek, układu nerwowego, serca i naczyń krwionośnych. Te odległe skutki długotrwałej hiperglikemii nazywamy powikłaniami cukrzycy. Szacuje się, że w Polsce na cukrzycę choruje około 1,5 miliona osób. Dlaczego tak ważne jest, by każdy wiedział, jakie są objawy cukrzycy? Bo coraz więcej osób zapada na cukrzycę, zwłaszcza typu II, nazywana insulinoniezależną. Epidemiolodzy są zdania, że za 20 lat na świecie będzie żyło aż 300 mln diabetyków. Taki wzrost posiada dużo przyczyn – jedną z nich może być na pewno styl życia: mamy złe nawyki żywieniowe, ograniczamy do minimum aktywność fizyczną, “dorabiamy się” nadwagi oraz otyłości, palimy papierosy, nadużywamy alkoholu. Skoro w rodzinie zdarzały sie przypadki zachorowań, automatycznie zwiększa się ryzyko, że powiekszymy armię osób ze „zbyt słodka krwią”. Z amerykańskich badań wynika, że zaledwie jedna na osiem osób z tzw. stanem przedcukrzycowym wie o zagrożeniu chorobą.Na całym świecie około jedna na dziewięć osób dorosłych choruje na cukrzycę, która – jak informuje Światowej Organizacji Zdrowia – w 2030 roku będzie siódmą najważniejsza przyczyną śmierci. U większości owych pacjentów dolegliwość rozwinęła sie w wieku dorosłym. A następuje to, kiedy organizm nie może prawidłowo używać albo wyprodukować adekwatnej ilości insuliny do przemiany cukru we krwi w energię.Średnie poziomy cukru we krwi na przestrzeni kilku miesięcy można obliczyć na podstawie pomiaru zmian w ilości hemoglobiny (białka, które przenosi tlen) w krwinkach czerwonych. Badanie HbA1c określa, jaki procent hemoglobiny uległ glikacji. Odczyt 6,5 procent albo powyżej sygnalizuje cukrzycę. Odczyty HbA1c pomiedzy 5,7 oraz 6,4 procent uważane są za podwyższone, chociaż wciaż jeszcze nie oznaczaja cukrzycy. Wskaźnik WHR oznacza waist hip ratio czyli stosunek talii do bioder. Kalkulator WHR pomoże określić czy może masz tendencję do otyłości brzusznej.

Znana jest opinia wielu lekarzy, którzy uważają, że to WHR ma zwykle wieksze znaczenie dla naszego zdrowia niż BMI. A właściwy WHR posiada też istotne znaczenie w leczeniu cukrzycy. W przypadku kobiet, prawidłowy współczynnik WHR poniżej 0.8 oznacza też prawidłową gospodarke hormonalną oraz wyższa płodność. Najczęstszą postacią cukrzycy może być cukrzyca typu 2, polegająca na zmniejszonej wrażliwości tkanek na insulinę (insulinooporność). Stan ów wymaga produkcji nadmiernej ilości insuliny, co w dalszym przebiegu dolegliwości przekracza zdolności wydzielnicze trzustki. W cukrzycy typu 2, dochodzi do uszkodzenia komorek beta w wyspach trzustki oraz upośledzenia, a później zaprzestania wydzielania insuliny. Cukrzyca typu 1 polega na pierwotnym, niedostatecznym wydzielaniu insuliny, przy zachowaniu normalnej wrażliwości tkanek na ów hormon. Cukrzyca ciężarnych może być wynikiem zmian hormonalnych zwiazanych z okresem ciąży. Cukrzyca zaliczana może być do grupy dolegliwości metabolicznych. Oznacza to, że pod pojęciem cukrzycy kryje się parę odmiennych jednostek chorobowych. Powstaja na nieco innym podłożu oraz na poszczególnych etapach różnią się przebiegiem oraz rokowaniem. Na tej podstawie wyodrębniono parę rodzajów cukrzycy. Metabolizmem nazywa się ogół reakcji zachodzacych w organizmie. Są one podstawą wszystkich zjawisk biologicznych. Dzięki nim komórki dzielą się oraz rosną, komunikują sie z innymi komorkami oraz reagują na bodźce zewnętrzne. Dolegliwości metaboliczne wynikają z zaburzenia procesów przemiany materii. W przypadku cukrzycy klopot dotyczy gospodarki cukrowej. Cukrzyca typu 1 (dawniej nazywana insulinozależną, IDDM czyli Insulin Dependent Diabetes Mellitus albo typu dziecięcego) – może być spowodowana rzeczywistym brakiem insuliny na skutek uszkodzenia komórek beta wysp Langerhansa trzustki. Jedynie te komorki powinny wytwarzać insulinę. Dolegliwość pojawia się najczęściej u dzieci oraz osób młodych, chociaż może sie rozpoczać także po 80. roku życia. Leczenia wlaściwego wymaga stałego podawania insuliny. Zwykle przyczyną dolegliwości może być uszkodzenie komórek β poprzez własny system odpornościowy (autoagresja, stąd też nazwa: cukrzyca autoimmunologiczna). Tempo niszczenia komorek może być też szybkie albo wolne. Postać żwawo postępująca zwykle występuje u dzieci. Wolno postępująca postać cukrzycy występująca u dorosłych nosi nazwe utajonej cukrzycy autoimmunologicznej dorosłych (LADA – Latent Autoimmune Diabetes in Adults). U 85-90% osob z cukrzyca typu 1 w chwili wykrycia dolegliwości występuja przeciwciala przeciwwyspowe oraz (lub) przeciwinsulinowe lub przeciwko dekarboksylazie kwasu glutaminowego (GAD), które są markerami procesu autoimmunologicznego. Osoby z cukrzycą typu Oraz statystycznie dużo cześciej zapadają na odmienne dolegliwości autoimmunologiczne, m.in. chorobę Gravesa-Basedowa, chorobę Hashimoto oraz chorobe Addisona. U osób pochodzenia afrykańskiego oraz azjatyckiego istnieją postacie cukrzycy typu 1 o nieznanej etiologii (postać idiopatyczna), bez objawów procesu autoimmunologicznego. Cukrzyca typu 1 stanowi ok. 10% wszystkich typów cukrzycy. Początek zachorowania zwykle przypada pomiędzy 10., a 14. rokiem życia. Dotyczy głównie dzieci oraz osób młodych. Cukrzyca typu 1 może być spowodowana blisko całkowitym zniszczeniem poprzez przeciwciała komórek ß trzustki produkujących insulinę. Są to także tzw. autoprzeciwciała, produkowane poprzez organizm, powodujace niszczenie własnych komórek. W efekcie dochodzi do bezwzględnego braku insuliny. Ostatecznie przeżycie osoby z tą postacią cukrzycy może być uzależnione od zewnętrznego podawania insuliny. Wydzielanie insuliny może być u nich znikome bądź w ogóle nieobecne, co przejawia się małym albo niewykrywalnym steżeniem peptydu C (fragmentu białkowego powstającego podczas produkcji insuliny) w osoczu. U osób z ta postacią dolegliwości istnieje większe ryzyko wystapienia kwasicy ketonowej. Przyczyna powstawania owych przeciwciał nie zostala wciąż jeszcze wyjaśniona. Są one produkowane poprzez system odpornościowy organizmu. Może być to także zjawisko autoagresji, czyli niszczenia wlasnych komorek poprzez wlasny organizm. Wiadomo, że niektóre osoby mają predyspozycję genetyczną do autoagresji związaną z tzw. systemem HLA. Oprócz cukrzycy istnieje wciąż jeszcze dużo jednostek chorobowych, ktore powstają w wyniku autoagresji, np.: pierwotna niedoczynność tarczycy – choroba Hashimoto, nadczynność tarczycy – choroba Gravesa oraz Basedowa, celiakia, bielactwo, niedokrwistość Addisona oraz Biermera, pierwotna niedoczynność nadnerczy – choroba Addisona. Cukrzyca typu 2 (dawniej nazywana insulinoniezależną – NIDDM) – to także najczestsza postać cukrzycy. U chorych zaburzone może być zarówno działanie, jak oraz wydzielanie insuliny, przy czym dominującą rolę może odgrywać jedna albo druga nieprawidłowość. Chorzy są mało wrażliwi na działanie insuliny (insulinooporność). Zwykle w poczatkowej fazie dolegliwości insulina może być wydzielana w większej ilości, ale niewystarczajaco do zwiększonych insulinoopornościa potrzeb organizmu. Poziom peptydu C mieści się początkowo w normie albo tę norme przekracza. Po pewnym jednakże czasie wydzielanie insuliny spada (obniża się tym samym poziom peptydu C) wskutek zniszczenia nadmiernie obciążonych komórek β wysepek Langerhansa. Dokładne przyczyny rozwoju owych zaburzeń nie są wciaż jeszcze poznane. Leczenia wlaściwego polega zazwyczaj na redukcji masy ciała, stosowaniu diety cukrzycowej, wysilku fizycznego i doustnych lekow przeciwcukrzycowych; u części składowej chorych po pewnym czasie trwania dolegliwości konieczna może być insulinoterapia. Ta postać cukrzycy niejednokrotnie umyka poprzez dużo lat rozpoznaniu, ponieważ hiperglikemia nie może być na aż tyle wysoka, by wywołać klasyczne objawy cukrzycy. Niemniej u chorych zatem już w tym czasie powinny rozwinąć się powikłania cukrzycy. Cukrzyca typu 2 występuje najcześciej u osób starszych, z otyłością albo innymi zaburzeniami metabolicznymi. Otyłość, zwłaszcza nadmiar tkanki tłuszczowej w okolicy brzusznej, powoduje oporność na insulinę. Rozpoznanie cukrzycy typu 2 może być znacznie trudniejsze, objawy powinny być też zbyt trudno uchwytne oraz bardzo długo nie budzą podejrzeń chorego ( szacuje sie, że blisko połowa chorych na cukrzycę typu 2 nie może być świadoma swojej dolegliwości ). Typowe objawy są następujące: utrata wagi, zmeczenie, czeste oddawanie moczu, wzmożone pragnienie, infekcje skórne ( grzybice, czyraki ), uczucie suchości w jamie ustnej, świąd sromu czy może zaburzenia widzenia. Należy zaznaczyć, że u pewnej grupy chorych nie występują żadne objawy dolegliwości pomimo utrzymujących się wysokich wartości poziomu cukru. Podatność na cukrzycę typu 1 oraz 2 może być dziedziczna. Wydaje się jednak, że także u tych, ktorzy odziedziczą skłonność do cukrzycy typu 1 konieczny może być czynnik środowiskowy. Typ 1 może być wywoływany poprzez pewne infekcje (glównie wirusowe) albo (u mniejszej grupy pacjentów), poprzez stres albo ekspozycję środowiskową (m.in. na środki leczenia oraz niektóre związki chemiczne). Jako możliwe czynniki środowiskowe podejrzewano wirusy czy może białka mleka krowiego. Istnieją indywidualne podatności genetyczne na pewne czynniki, które powinny wywołać cukrzycę, co powiązano z konkretnymi genotypami HLA. Prawdopodobnie za podatność odpowiada dużo genow. Wcześniej przejawiające się przypadki są zwykle silniej uwarunkowane genetycznie – skoro jedno spośród bliźniat jednojajowych zachorowało przed 6. rokiem życia, drugie zachorowało w 60% przypadków. Kiedy dolegliwość objawiła sie po 25. roku życia, rodzeństwo zachorowało jedynie w 5% przypadkow.

Służba zdrowia musi radzić sobie z tą chorobą. Jak zapewne Wam wiadomo niewielka część osob z cukrzycą typu 1 posiada zmutowany gen, który może być przyczyną cukrzycy. Hiperglikemia to także stan, gdy w surowicy krwi znajduje sie za dużo glukozy. Prawidłowo jej stężenie powinno wynosić na czczo 60–100 mg/dl. Wspólna cechą wszystkich jednostek chorobowych zaliczanych do cukrzycy może być jesteśmy w stanie hiperglikemia. Pierwsze symptomy cukrzycy łatwo przeoczyć. Nawet, skoro jakaś zmiana w naszym samopoczuciu zaczyna zawracać nasza uwagę, to także łatwo ją sobie wytłumaczyć w całkowicie inny, wygodny dla siebie sposob. Na przykład zmęczenie. Pierwsze skojarzenie – nadmiar obowiązków. Senność – przepracowanie. Kłopoty z koncentracja – stres lub zmiana pogody. Zwiększony apetyt – no cóż, pewnie to także zbytnie wystawienie się na pokusy jedzeniowych przyjemności. Wzmożone pragnienie – ktoż by na to także zwrócił uwagę. Zaparcia – to także na pewno zła dieta. Nawracające infekcje – pewnie chwilowy spadek odporności, związany ze nadto eksploatujacym trybem życia. Zwiększone wypadanie włosów – przesilenie wiosenne lub reakcja po chorobie. Nieświeży oddech – zla higiena jamy ustnej. Świąd skóry – może jakieś uczulenie. Nareszcie – pogorszenie wzroku oraz przekrwienie spojówek łatwo przypisać długotrwałej pracy przed Typ 2 posiada silniejsze powiazanie z dziedziczeniem. Krewni pierwszego stopnia osoby chorej na cukrzycę typu 2 mają znacznie większe ryzyko powstania cukrzycy tego typu. Im wiecej chorych krewnych się posiada, tym wieksze ryzyko. W przypadku wystąpienia dolegliwości u jednego z bliźniąt jednojajowych, ryzyko wystąpienia u drugiego może być bliskie 100%. Jednymi z genów mających znaczenie dla rozwoju cukrzycy typu 2 są KCNJ11, który koduje kanał potasowy wysepek wrażliwy na ATP, Kir6.2 i TCF7L2, który reguluje ekspresję genu proglukagonu a co za tym idzie produkcję peptydu przypominającego glukagon-1. Dodatkowo, dla samej otyłości (która może być osobnym czynnikiem ryzyka cukrzycy typu 2) dziedziczenie posiada duże znaczenie. Podobnie jak w typie 1, uważa sie, że za podatność odpowiada dużo genów. Glukoza pełni w organizmie niezwykle ważna funkcję – stanowi dla niego podstawowe źródło energii. Wszystkie rodzaje węglowodanów, ktore spożywamy, są przekształcane jesteśmy w stanie do glukozy. Jedynie w takiej formie powinny być też wykorzystane poprzez komorki. I dlatego na drodze ewolucji wykształciły się liczne mechanizmy regulujące jej steżenie. Dużo hormonów wplywa na ilość dostępnego cukru, m.in.: insulina, glukagon, hormony tarczycy, glikokortykoidy czy może adrenalina. Ponadto potrafimy magazynować ow związek (głównie w wątrobie oraz mieśniach) pod postacią glikogenu (połączenie wielu cząsteczek glukozy). Kiedy jesteśmy glodni oraz poziom cukru niebezpiecznie spada, jego cząsteczki sa uwalniane z owych zapasów oraz jesteśmy w stanie dalej sprawnie funkcjonować. Organizm posiada rownież zdolność do syntezowania glukozy z innych substancji – aminokwasow, glicerolu oraz mleczanu. Reakcja ta zachodzi przede wszystkim w wątrobie, nerkach oraz jelitach. Komórki naszego organizmu potrzebują glukozy, która zamieniaja w energię. Glukoza może się do nich dostać, skoro pomoże jej w tym insulina. Czasem jednakże trzustka produkuje za malo tego hormonu albo komórki nie chca się z jego pomocą otworzyć dla glukozy oraz zaczynają “głodować”. Wowczas organizm, broniąc się przed niedożywieniem, uruchamia mechanizmy zwiększające apetyt. Niestety, także skoro będziemy jeść dużo oraz często, oraz tak glukoza z pożywienia nie wniknie do wnętrza komórek. One nadal będą głodować. W tej sytuacji, po pierwsze, organizm zacznie zużywać zapasy tluszczu oraz będziemy chudli pomimo wilczego apetytu, po drugie nadmiar glukozy organizm postara się jak najszybciej wydalić wraz z moczem. Najpierw jednakże musi ją rozpuścić oraz stąd zwiększone pragnienie. A im dużo częściej pijemy, tym dużo częściej korzystamy z toalety. Pozbywamy się płynów, zatem organizm domaga sie ich uzupełnienia. Oraz koło się zamyka. Prawda, jak łatwo wytlumaczyć sobie każdy niepokojący objaw? Zwróćmy jednakże uwage, że skoro jednakże kolejne kawy nie rozwiązują problemu senności, wypijane kolejne szklanki napoju nie gaszą pragnienia, apetyt rośnie bez wyraźnej przyczyny, oczy nasze bolą także wtedy, kiedy nie mamy nadto dużo pracy biurowej, a dodatkowo obserwujemy nagłe zmiany nastroju, pojawianie się niepokoju albo także stanów depresyjnych, często z kołataniem serca, warto sobie zadać pytanie o prawdziwą przyczyne tego stanu. Oczywiście, podobny zespół objawów może występować też w innych chorobach, np. w moczówce prostej czy może niewydolności nerek. Jednakże biorąc pod uwagę częstość wystepowania cukrzycy, zgodnie z rachunkiem prawdopodobieństwa, w pierwszej kolejności trzeba zawsze pomyśleć o cukrzycy.

Zdecydowanie, na pierwszej wizycie u diabetyka od cukrzycy nie otrzymamy indywidualnego jadłospisu. ow może być komponowany na podstawie wywiadu z pacjentem oraz wynikow jego badań. Podczas rozmowy należy określić problem, z jakim się borykamy i poinformować dietetyka o aktualnym stanie zdrowia czy może również zażywanych lekach. Dopiero wtenczas lekarz będzie w stanie przygotować dla nas odpowiednie menu. Podwyższone stężenie cukru w organizmie, zwlaszcza długotrwale się utrzymujące, nie pozostaje obojętne dla jego funkcjonowania. Z glukozy korzysta wlaściwie ogół komórek, wszystkie one sa narażone na powikłania takiego stanu. Hiperglikemia powoduje zaburzenia w obrębie małych oraz dużych naczyń krwionośnych, co może prowadzić do uszkodzenia narządu wzroku oraz ślepoty, uszkodzenia nerek, ich niewydolności oraz konieczności stosowania dializ, zniszczenia nerwów, zawału serca, udaru mózgu czy może martwicy w obrębie stopy oraz jej amputacji. Poza tym przyczynia się do osłabienia odporności, powstawania zaburzeń lipidowych oraz gorszego gojenia się ran. Paradoksalnie – skoro zauważamy wymienione objawy to, niestety, prawdopodobnie mamy zatem już do czynienia z niewyrównana istniejącą cukrzycą. Przy wczesnym wykrywaniu tej dolegliwości punktują ludzie starsi. Dużo częściej chodzą do lekarza, dużo częściej robią badania, zatem o istnieniu cukrzycy powinny sie dowiedzieć przy okazji leczenia właściwego innych przypadlości. Inaczej może być z ludźmi młodymi – naprawde rzadko zdarza się, by na konsultację poszedł ktoś zaniepokojony tym, że może być zmęczony, chce mu sie spać, czy może wypija za dużo wody dziennie. Oraz i dlatego tak często rozpoznaje się u nich cukrzyce w stopniu zaawansowanym.

Boli mnie ucho – co robić?

Posted on

Czasami dokucza silnie ból ucha – choroba występujaca najczęściej u dzieci, ale zdarza się coraz dużo cześciej oraz u dorosłych. Chyba każdy przynajmniej raz w życiu odczuwał ten ból ucha. Zazwyczaj ból pojawia się po przebytym przeziębieniu albo infekcji górnych drog oddechowych. Ból ucha może pojawić sie także po opróżnieniu nosa oraz położeniu sie spać.

Warto na wstępie powiedzieć, że przyczyna tego są gromadzace się w przewodzie Eustachiusza plyny. Wywierają one nacisk na ucho, powodujac ból oraz dyskomfort. Ból ów często występuje nocą, nie dając nam spać. Nie należy jego nie mniej jednak ignorować oraz liczyć, że kiedyś minie. Są przecież domowe sposoby, które powinny nam pomóc uśmierzyć ból oraz pozbyć sie jego na dobre. Ból ucha posiada różne przyczyny, bo pojawia się nie jedynie w przebiegu dolegliwości narządu słuchu, ale rownież innych schorzeń, pozornie niezwiazanych z tą częścią ciała. Ból ucha może być też objawem tak różnorodnych chorób, jak np. refluks żoładkowo-przełykowy, zapalenie tarczycy, tętniaka aorty, a także rak oraz zawał serca. Sprawdź, co powoduje ból ucha. o choroba dość powszechna oraz nie posiada co się dziwić, skoro wywołać ją powinny różnorodne czynniki. Ból może powstać w wyniku zwykłej zmiany ciśnienia, zakażenia grzybiczego, wirusowego albo bakteryjnego ucha (np. jako powikłanie grypy), bywa wywołany poprzez owrzodzenia, uszkodzenia mechaniczne, zalegające w uchu ludzkie ciało obce, czop woskowinowy. Bóle uszu powinny być też również „wtorne”, np. często odczuwa sie je przy bólach zębów, gardła, a także szyjnej części składowej kręgosłupa. Ból ucha (otalgia) może być jednym z objawów choroby, w związku z tym jego przyczyny są zróżnicowane. Ból ucha może być też następstwem dolegliwości toczacej się w samym uchu (otalgia pierwotna) albo również być też bólem rzutowanym, który pojawia się w przebiegu schorzeń niemających związku z narzadem słuchu (otalgia wtórna). Ból podchodzący z ucha może być też spowodowany różnica ciśnień panujacych w uchu środkowym oraz w otoczeniu i/lub miejscowym stanem zapalnym. Różnica ciśnień zwykle może być wynikiem niedrożności trąbki Eustachiusza, uniemożliwiającej wyrównanie ciśnienia oraz prowadzącej równocześnie do gromadzenia sie płynu w uchu środkowym. Ból pochodzacy z ucha może być ostry, ograniczony do narządu słuchu, a poprzez to także bardzo dobrze lokalizowany poprzez chorego. Z kolei ból rzutowany może być bólem nieostrym oraz trudnym do zlokalizowania. To wszystko dlatego, że wiąże sie z uszkodzeniem narządów odległych od ucha, a co za tym idzie – może być wolniej przewodzony. Do narzadów owych należa nos, zatoki przynosowe, jama nosowo-gardłowa, zęby, dziąsła, stawy, skroniowo-żuchwowe, żuchwa, ślinianki przyuszne, jezyk, migdałki podniebienne, gardło, krtań, tchawica oraz przełyk. Są to także bowiem obszary zaopatrywane poprzez nerwy czaszkowe: nerw uszno-skroniowy (nerw V), nerw uszny tylny (nerw VII), nerw Jacobsona (czyli nerw bębenkowy, nerw IX), nerw Arnolda (czyli nerw twarzowy, nerw X), a rownież poprzez nerw uszny wielki oraz potyliczny mniejszy, które przewodza czucie z miejsca powstawania do ucha zewnętrznego oraz środkowego. Rzadszymi rodzajami bólów ucha sa bóle psychogenne (odczuwane w skutek wrażenia bolu bez przyczyny) oraz dysestezje (nieprzyjemne doznania, niedoprecyzowane dolegliwości podobne do bólu ucha). Jedną z czestszych przyczyn bólu ucha są gwałtowne zmiany ciśnienia atmosferycznego, którym podlegamy podczas np. latania samolotem oraz nurkowania.

Pomimo, że zimą nie jesteśmy nadto sklonni chodzić na basen, to także z pewnością więcej niż zwykle podróżujemy samolotami – odwiedzamy rodzinę, planujemy krótkie wypady sylwestrowe. Okazuje się jednak, że wystarczy lekki katar – co przecież w tym okresie zdarza sie dość czesto – oraz klopoty gotowe. Warto zdać sobie sprawę z tego, że nieleczone prawidlowo zapalenie ucha może skutkować groźnymi powikłaniami, tj. zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, ropniem mózgu czy może zapaleniem błędnika. Jesteśmy w stanie i dlatego tak ważna może być szybka oraz prawidłowa diagnoza lekarska. Ja generalnie zawsze zalecam pacjentowi z bólem ucha wizyte u lekarza – najlepiej laryngologa. Wiem nie mniej jednak z doświadczenia, że często pacjent reaguje na takie zalecenie w sposób negatywny, tłumacząc, że „kolejki, terminy, brak czasu itp”. Jakie zatem są domowe oraz apteczne sposoby na załagodzenie tej uciążliwej dolegliwości? Niektórzy zalecają wygrzewanie ucha, czy może włożenie wacika z olejkiem kamforowym do ucha. Ja nie mniej jednak zarówno do olejku kamforowego jak oraz samego wygrzewania podchodzę z dystansem z racji na fakt, iż wygrzewanie nasila w pewien sposób stan zapalny. Oliwa z oliwek / oliwka dla dzieci. To także jeden z najbardziej popularnych sposobów. Podgrzej delikatnie oliwę, nie może być też za ciepła, na pewno nie goraca, aby nie uszkodzić ucha. Letnią oliwę zaaplikuj do ucha, około 3 do 5 kropli. Ból powinien ustać. Olej zadziala jak lubrykant, nawilży ucho oraz pomoże pozbyć się świądu oraz infekcji. Właściwie jedyny specyfik do nabycia bez recepty działajacy przeciwbólowo oraz przeciwzapalnie, który przychodzi mi do głowy, to także krople „Ototalgin” z firmy Farmina. W składzie mamy salicylan choliny, czyli de facto ta sama substancja co w znanym wszystkim „Cholinexie”. Pamietajcie jednak, że nie wolno stosować tego preparatu przy nadwrażliwości na salicylany. Jedna z częstszych przyczyn bolu ucha są gwałtowne zmiany ciśnienia atmosferycznego, którym podlegamy podczas np. latania samolotem oraz nurkowania.

Jak mówiliśmy wcześniej – wystarczy lekki katar – co przecież w tym okresie zdarza się dość często – oraz kłopoty gotowe. Farmacja lubi zaskakiwać, zatem mała ciekawostka. „Ototalgin” zawiera tą samą substancję leczniczą oraz w tym samym stężeniu, co krople „Otinum”, pewnie niektórym znane, a wydawane z apteki jedynie na podstawie recepty lekarskiej;) Polecam nie mniej jednak traktować „Ototalgin” jako tzw. wyjście awaryjne, natomiast pamiętajcie, że przy bólu ucha wskazana może być wizyta u specjalisty, który postawi właściwie rozpoznanie. Jeśli zatem ból ucha oraz odmienne objawy nie ustąpią samoistnie poprzez 1-2 dni po lądowaniu, nie powinniśmy leczyć sie sami, jedynie odwiedzić lekarza laryngologa. Utrzymywanie się dolegliwości świadczy o tym, że prawdopodobnie doszlo do ostrego zapalenia ucha środkowego, które nieprawidłowo leczone może skończyć sie perforacją błony bębenkowej oraz pogorszeniem słuchu. Ból ucha może obejmować jego sekcja wewnętrzną albo zewnętrzną (kanał słuchowy oraz małżowina), może być też łagodny, silny, piekący, pulsujący, kłujący albo tępy. Ból ucha rozpoczyna się wnet albo stopniowo narasta, może być też również bólem przeniesionym z gardła albo szczęki. Zatkana trąbka Eustachiusza (łącząca tylna sekcja gardła z uchem środkowym) to także najczęstszy powód bólu ucha u dzieci oraz dorosłych. Sprzyja temu przeziebienie, infekcja zatok bocznych nosa albo alergia. Ostre zapalenie ucha środkowego może być też wywołane nie jedynie zmianami ciśnienia, ale także wieloma innymi czynnikami, do ktorych należą m.in. alergiczny nieżyt nosa, dolegliwości infekcyjne układu oddechowego i urazy mechaniczne. W przypadku alergii, do zapalenia dochodzi w wyniku zmiany ciśnienia w uchu środkowym z powodu obrzęku ujścia trąbki słuchowej Eustachiusza. Przy schorzeniach bakteryjnych zapalenie rozwija się z powodu przedostania się patogenów z nosa albo gardła do ucha środkowego. Nie mniej jednak w większości przypadków poczatkowa fazę dysfunkcji trąbki słuchowej oraz ostrego zapalenia ucha środkowego wywołują wirusy m.in. grypy oraz paragrypy, czyli te same, z którymi walczymy w okresie jesienno-zimowym. Zapalenie ucha środkowego objawia się narastającym swedzeniem, które po pewnym czasie przejawia się w mocny ból (odczuwany szczególnie podczas przelykania). Niekiedy z ucha zaczyna cieknąć także ropna wydzielina. Do zapalenia, potocznie nazywanego „uchem pływaka”, może doprowadzić przeziębienie, niedokladne wysuszenie uszu (np. po wizycie w pływalni), wyjście na dwór z wilgotnymi wlosami, nieumiejętne usunięcie woskowiny albo reakcja alergiczna na kosmetyki (np. perfumy, lakiery do włosów). Zapalenie ucha środkowego towarzyszy często także takim chorobom jak odra, ospa wietrzna, płonica, zapalenie zatok, krwiak jamy bębenkowej i urazom ludzkie kości skroniowej albo pojawia się po wycięciu migdałków. Choroba, obok mocno odczuwanego bólu ucha (nasilajacego się często w nocy), może objawiać się również podwyższoną temperaturą ciała, uczuciem ogolnego rozbicia, biegunką, wymiotami, bólem głowy. Czasem obserwuje się także wyciek z chorego ucha – śluzowy albo śluzowo-ropny. Jeżeli zauważyliśmy u siebie objawy świadczące o zapaleniu ucha środkowego, musimy niezwłocznie udać się do lekarza. Dlaczego? Bo w leczeniu tego stanu zapalnego niezbędne są antybiotyki (dodatkowo zaleca się stosowanie środków przeciwbólowych). Jeżeli zapalenie ucha środkowego zostanie poprzez nas zaniedbane – na skutek zbierającego się w chorym uchu płynu – może dojść do perforacji błony bębenkowej. Chociaż po jej przerwaniu dolegliwości bólowe mijają, a błona odrasta, jedynie w szczególnie ciężkich przypadkach celowo może być ona nacinana poprzez lekarza laryngologa. Po przerwaniu błony bębenkowej dochodzi do wycieku wydzieliny, która wcześniej nagromadziła się w uchu. W tym czasie należy szczególnie zadbać o jego higienę, bowiem jej brak może pogorszyć stan chorego. Na zapalenie ucha środkowego najczęściej chorują małe dzieci, co może być bezpośrednio związane z anatomią tego narzadu. U maluchów trabka słuchowa może być znacznie krótsza niż u doroslych oraz i dlatego zakażenie rozprzestrzenia sie w niej znacznie szybciej. Ostrego zapalenia ucha środkowego nie powinno się leczyć samemu. Domowe sposoby powinny pomóc nam w walce z bolem, ale podstawową metoda leczenia właściwego pozostaje antybiotykoterapia, jedynie sporadycznie uzupełniona nakłuciem błony bębenkowej. Pomóc sobie jesteśmy w stanie co najwyżej starając się poprawić ogólną kondycję organizmu poprzez wypoczynek, przyjmowanie środków przeciwbólowych oraz przeciwgoraczkowych, picie dużej ilości plynów oraz ewentualnie krótkotrwałe stosowanie kropli obkurczajacych do nosa. Resztę – zostawmy lekarzowi. Dowiedz się też czegoś na temat tabletki przeciwbólowe.

Jak wiadomo ostre zapalenie ucha wewnętrznego objawia się nudnościami, wymiotami i zawrotami głowy. Najczęściej może być ono spowodowane perlakiem – guzem, ktory powstaje na skutek stanu zapalnego, a którego usunięcie odbywa się jedynie droga operacyjną. Lekarz dodatkowo przepisuje choremu antybiotyki i środki leczenia przeciwko zawrotom głowy. Zdecydowanie mniej groźne, chociaż z pewnością równie uciążliwe, może być też zaleganie tzw. czopu woskowinowego w uchu. Woskowina to także kleista substancja o kolorze od miodowego do brązowego, ktora pokrywając kanal słuchowy, chroni ucho przed drobnymi urazami, kurzem, drobnoustrojami, zawilgoceniem, natłuszcza je oraz uelastycznia. Jeśli proces jej produkcji może być prawidłowy, wydziela się ona w odpowiednich ilościach oraz nie zalega w przewodzie słuchowym, bo może być stopniowo usuwana dzięki ruchom szczęk. Bywa jednak, że proces ów zostaje zaburzony oraz woskowina staje się tak twarda, że jej samoczynne usunięcie może być niemożliwe. Zalega wtenczas w uchu, blokujac przewód słuchowy. Ostre zapalenie ucha najczęściej rozwija się u dzieci, a powstaje na skutek infekcji bakteryjnej. Objawia się silnym bólem ucha, jego zatkaniem, gorączką i upośledzeniem sluchu. Niewyleczone do końca może przejść w stan przewlekły. Pacjent odczuwa przy tym pogorszenie słuchu (najczęściej występujące jedynie w jednym uchu), uczucie ucisku, zatkania, bolu. Stan ów zwykle zmusza do wizyty u laryngologa. Na usunięcie woskowiny warto wybrać się do lekarza, chociaż oraz bez recepty można kupić krople rozpuszczające złogi woskowinowe. Dlaczego bardzo dobrze może być zasięgnać porady specjalisty? Bo twardego korka woskowinowego najczęściej nie udaje sie samodzielnie usunąć w całości, a zatkanie przewodu słuchowego wiąże się ze złą wentylacją, a to także może być też przyczyną infekcji. Aby nie dopuścić do wytworzenia się czopu woskowinowego, musimy przestrzegać higieny. Do czyszczenia uszu nie powinno się używać patyczków kosmetycznych zakończonych wacikiem. Używajac ich, także płytko w obrębie ucha zewnętrznego, sekcja woskowiny usuwamy, a resztę „upychamy” do wnętrza przewodu słuchowego, co może prowadzić do powstawania korka woskowinowego. Najlepszą metodą może być mycie oraz osuszanie uszu za pomocą chusteczki higienicznej nałożonej na palec. ow prosty sposób sprawia, że sekcja ucha widoczna dla osób wokół nas pozostaje czysta, a wnętrze przewodu słuchowego (dla nikogo niewidoczne) może być pokryte cieniutką ochronną warstewką woskowiny. Wysiękowe zapalenie ucha środkowego dotyka najczęściej dzieci oraz objawia się nagłym upośledzeniem słuchu. Chociaż może ono ustąpić samoistnie, zwykle konieczne może być podjęcie leczenia. Polega ono na nacięciu błony bębenkowej, dzięki któremu zgromadzony w uchu śluz posiada szansę ujścia. Po jego usunięciu sluch wraca do normy. Najczęstszą przyczyną wysiękowego zapalenia ucha może być przerost migdałka gardłowego, niewyleczone ostre zapalenie ucha środkowego i alergiczny nieżyt nosa. Jeśli ów rodzaj zapalenia powraca, należy pomyśleć o usunięciu przerośniętego migdałka. Czasem ból ucha może być jednym z pierwszych objawów, że coś tam niedobrego dzieje się… z zębami. Gdy mamy bowiem do czynienia ze stanem zapalnym rozwijającym się w jamie ustnej, tępy ból może nie mieć konkretnego umiejscowienia (bolący ząb), ale obejmować całą szczękę – jesteśmy w stanie uszy, a także głowę. Najczęściej nie mniej jednak w jakimś momencie jesteśmy w stanie zauważyć, że bol raczej promieniuje do uszu, niż pochodzi stamtąd. Wtenczas nie posiada co czekać – należy chwycić za telefon oraz natychmiast umówić sie ze swoim dentystą. Jeśli nie może nas przyjąć od razu, czekając na wizyte jesteśmy w stanie skorzystać z wypróbowanych metod walki z bólem zębów. Po pierwsze – myjemy nasze zęby (nie zapominając o języku) oraz płuczemy je płukanką do ust, by jak najdokladniej odkazić jamę ustną. Po drugie – sięgamy po niesteroidowe środki leczenia przeciwzapalne (np. Aspirynę, Polopirynę S, Ibuprofen), a skoro nie jesteśmy w stanie ich brać, np. ze wzgledu na uczulenie, po paracetamol – najlepiej w postaci rozpuszczalnej w wodzie, by zadziałał jak najszybciej. Pod wzgledem anatomicznym ucho jesteśmy w stanie podzielić na trzy części: ucho zewnętrzne, wewnętrzne oraz środkowe. Ucho zewnętrzne odpowiada za odbieranie oraz przenoszenie fal dźwiękowych na błonę bębenkową. Ucho środkowe obejmuje główne struktury(ślimak, przedsionek oraz kanaly półkoliste) odpowiedzialne słuch oraz poczucie rownowagi. Ucho wewnetrzne stanowi trąbka Eustachiusza, która łaczy się z nosową częścią gardla oraz służy do wyrównywania ciśnienia. Ból ucha wiąże się najczęściej z procesem zapalnym w obrębie ucha zewnętrznego, błony bębenkowej i ucha środkowego. Do innych środków pierwszej pomocy należą cieple okłady (np. z podgrzanego ryżu, ktory jesteśmy w stanie włożyć do czystej skarpetki), płukanie jamy ustnej odkażającym naparem z ziół o działaniu przeciwbakteryjnym (np. szałwią) albo specjalnie przygotowanymi płukankami dostępnymi w aptece (np. Dentosept). Jeśli udalo nam sie zlokalizować źródlo bolu, do bolacego zeba jesteśmy w stanie przylożyć wacik nasączony czystą wódką albo spirytusem spożywczym. Powinny odkazić, podziałać przeciwbólowo oraz spowodować lekkie odrętwienie tego miejsca.

Dieta bezglutenowa – informacje podstawowe

Posted on

Dzisiaj powiemy sobie o diecie bezglutenowej. Otóż dieta bezglutenowa polega na całkowitym wyeliminowaniu z codziennego jadłospisu produktów zawierających tzw. gluten. Jedynie ścisłe przestrzeganie diety bezglutenowej pozwoli odzyskać pełnię zdrowia. Niestety także te przeklęte znikome ilości zdarza się, że mogą zaszkodzić osobie nietolerującej glutenu. I dlatego nie należy jeść potraw, w ktorych może być „tylko lyżeczka mąki na cały garnek” lub „szczypta bulki tartej”. Niestety!

To bardzo przykre, ale zjedzenie „tylko raz na pewien czas” produktu zawierającego gluten może spowodować wielotygodniowe, a u niektórych także wielomiesięczne problemy ze zdrowiem. Otóż prawda może być taką, że większość osób stosujących dietę bezglutenową (w ich mniemaniu) zwykle spożywa niewielkie ilości glutenu. O ile dotyka to również osób, ktore nie musza stosować diety bezglutenowej ze względów zdrowotnych nie mamy się czym martwić. Skoro jednakże gluten, choćby w mikroskopijnych ilościach, przewija się w diecie osób chorych na celiakię może nieść to rownież ze sobą poważne konsekwencje zdrowotne. Dieta bezglutenowa to również dieta, której podstawową oraz jedyną zasada może być wykluczenie z jadłospisu glutenu – szczególnego rodzaju białka. Źródłem glutenu są pszenica, żyto, pszenżyto, orkisz oraz jeczmień. Może nim być też również owies, ze względu na wysokie ryzyko zanieczyszczenia jego upraw zbożami glutenowymi. Dieta bezglutenowa może być przeznaczona głównie dla osób z alergią na gluten albo celiakią. Należy zaznaczyć, że są to rownież dwa odrębne schorzenia mieszczące się w pojeciu nietolerancji pokarmowych oraz nie należy ich ze sobą mylić. Celiakia nie należy, tak jak alergia na gluten, do alergii pokarmowych – to również dolegliwość o podłożu autoimmunologicznym. Co prawda w obu przypadkach podstawową metodą leczenia wlaściwego może być eliminacja glutenu, jednakże po stwierdzeniu celiakii, właściwa dieta eliminacyjna musi być też przestrzegana do końca życia, natomiast alergia pokarmowa może z czasem zmniejszyć swoje nasilenie, a także ustapić calkowicie. Dla jasności, właściwa dieta bezglutenowa to również nie żadna jakaś tamże moda, ale środek leczniczy.

Skoro komuś wydaje się, że wyeliminowanie makaronu, słodyczy oraz pieczywa załatwia sprawę glutenu w diecie to również czeka jego poważne rozczarowanie. Niestety może być to również właściwa dieta rygorystyczna, nieco bardziej kosztowna oraz dosyć mocno ograniczająca, z kolei wprowadzenie jej na stale wymaga ogromnego zaangażowania nie jedynie osoby chorej, ale również calego jej otoczenia. Jednakże odpowiednie nastawienie oraz wiedza na temat diety bezglutenowej sprawią, że nasze życie z celiakią czy może nadwrażliwością na gluten wcale nie musi być też przykrym doświadczeniem. Dieta bezglutenowa może być jedyna skuteczna formą leczenia właściwego celiakii, a rownież jedyną zdrowa dietą w przypadku nadwrażliwości na gluten. Wprowadzenie jej w owych przypadkach pozwala u większości chorych na zagojenie jelita w ciągu kilku tygodni albo miesięcy. Dzięki temu eliminuje przykre objawy, takie jak chroniczne zmeczenie, bóle brzucha, wzdecia, wymioty, biegunki naprzemienne z zaparciami, wysypki, nadmierna bladość skóry, bóle stawów czy może zaburzenia neurologiczne (choć często nietolerancja glutenu bardzo długo pozostaje bez objawow). Stosowanie poprzez chorych menu bez glutenu pomaga zabiegać powstawaniu niedoborów wielu związków odżywczych, m.in. białka, witamin, składników mineralnych, ktore skutkuja niedorozwojem fizycznym u dzieci; a u dorosłych wywołują nadmierna utratę wagi, anemię, osteoporozę czy może niepłodność. Leczenia właściwego dietą bezglutenową zmniejsza rownież ryzyko rozwoju nowotworów jelita. U osób chorych z niedowagą właściwa dieta umożliwia przybranie na wadze, a tym z nadwaga często ulatwia schudnięcie. W wielu przypadkach bezglutenowe menu pomaga rownież zlikwidować nietolerancję laktozy oraz umożliwia stopniowe wprowadzenie do diety produktów mlecznych. Dzięki istnieniu zamienników zbóż oraz produktów glutenowych stosowanie tej diety nie oznacza konieczności rezygnacji z ulubionych potraw; może być obecnie coraz latwiejsze, bo na rynku przybywa specjalnych produktów bezglutenowych, oznaczonych miedzynarodowym znakiem przekreślonego kłosa. W literaturze szeroko dyskutowana może być toksyczność glutenu, pochodzącego z owsa (aweniny). Zdecydowana większość badań potwierdziła brak szkodliwości owsa u osób chorych na celiakię, stąd również może być też on stosowany w diecie bezglutenowej w umiarkowanych ilościach (wg wytycznych British Coeliac Society dorośli powinny spożywać do 50g produktów owsianych na dobę, z kolei dzieci do 25g). Należy jednakże pamiętać, iż musi to również być też specjalny owies oznaczony licencjonowanym znakiem przekreślonego kłosa. Powszechnie dostępne produkty owsiane (płatki, otręby, mąka) w Polsce sa zwykle zanieczyszczone zbożami glutenowymi na etapie produkcji (na polu, w młynie albo w zakładzie produkcyjnym), stąd również ich spożycie może być bezwzglednie przeciwwskazane. Owsa nie zaleca się u osób ze świeżo zdiagnozowana celiakią, ale dopiero po poprawie stanu klinicznego, kiedy dojdzie zatem już do regeneracji kosmków jelitowych. W diecie bezglutenowej bezpieczne są produkty z mąki kukurydzianej, ryżowej, sojowej, gryczanej, prosa, amarantusa, komosy ryżowej, bo te rośliny naturalnie nie zawierają glutenu. Bez przeszkód mona spożywać również odpowiednio przetworzone zboża glutenowe.

Ale to nie wszystko. W jadłospisie powinny znaleźć się także kasza jaglana, orzechy, soczewica, ciecierzyca, sezam, siemie lniane oraz ziarna słonecznika, a rownież bezglutenowy owies. Jednak tutaj ważna uwaga – mąka kukurydziana, ryżowa, gryczana dostępne w sprzedaży powinny być też zanieczyszczone glutenem, na skutek np. mielenia w tym samym młynie lub przetwarzaniu w tym samym zakładzie zboż bezglutenowych oraz glutenowych. I dlatego najlepiej kupować produkty z licencjonowanym znakiem przekreślonego kłosa, bo nad tymi produktami kontrolę sprawują organizacje chorych na celiakię. Na sklepowych półkach jesteśmy w stanie spotkać szereg produktów bezglutenowych, stanowiacych odpowiedniki tradycyjnych produktow zbożowych (pieczywo, słodycze, babeczki itp.). Niestety ich skład pozostawia dużo do życzenia – zwykle są to rownież produkty mocno przetworzone z wysoka zawartością tłuszczu, cukru czy może soli. Analiza sposobu odżywiania sie osób na diecie bezglutenowej także wskazuje na wysokie spożycie soli, tluszczów (szczegolnie nasyconych), cukrów prostych, z kolei niskie spożycie blonnika pokarmowego, witamin z grupy B i niektórych minerałów (wapnia, żelaza, cynku oraz magnezu). Co wiecej specjalne produkty bezglutenowe zawierają często mnóstwo konserwantów oraz dodatków do żywności, które powinny wzmagać dolegliwości żoładkowe – jelitowe pomimo wykluczenia glutenu. Dieta wymaga przestrzegania poprzez całe życie, a z powodu licznych restrykcji może być to również trudne w praktyce. Wiaże sie z koniecznością nie jedynie wnikliwego czytania etykiet produktów spożywczych oraz zdobycia wiedzy na temat żywności, ale rownież zwiększenia nakładów czasu oraz pracy na przygotowanie posiłków od podstaw i pieniędzy na kosztowne produkty oraz dodatki dla bezglutenowców. Stosując tę dietę, należy wyeliminować nie jedynie zboża oraz większość artykulów mlecznych, ale również produkty wysokoprzetworzone, zawierające dodatki pozyskiwane z pszenicy oraz innych zbóż glutenowych. To rownież m.in. skrobia, hydrolizowane białko roślinne, a także czysty gluten, stosowany m.in. w produktach dla wegetarian czy może tradycyjnych wędlinach; może być on również obecny w wielu lekach, suplementach diety czy może kosmetykach do ust. Oprócz wykluczeniu glutenu, właściwa dieta osób chorujących na celiakię czy może nadwrażliwość na gluten powinna opierać się na zasadach zdrowego odżywiania. Jedną z naczelnych zasad zdrowej diety może być unikanie żywności wysoko przetworzonej. Niestety jesteśmy w stanie do tej grupy zalicza się większość specjalnych produktów bezglutenowych. I dlatego również ważne jest, by nie stanowiły one podstawę diety bezglutenowej, ale ewentualne jej uzupełnienie. W przykładowym jadłospisie, poza jajami, rybami, mięsami, owocami, warzywami oraz produktami mlecznymi, a również chlebem oraz makaronem bezglutenowym, powinny znaleźć się ciastka ryżowe oraz chipsy kukurydziane, a również popcorn, które są alternatywą dla tradycyjnych chipsów, krakersow oraz innych przekąsek. Z kolei alternatywa dla słodyczy sa cukier, dżem, miod, landrynki, ciasta oraz ciastka upieczone z dozwolonych produktów, kisiele oraz budynie domowe z mąki ziemniaczanej, a również ciasta oraz ciastka oznakowane znakiem przekreślonego kłosa. Należy pamietać, że właściwa dieta bezglutenowa nie może być dieta odchudzajaca. Kaloryczność wysoko przetworzonych produktów bezglutenowych może być zbliżona do tradycyjnych. Na przykład kromka chleba bezglutenowego to również 242 kcal, a zwyklego ok. 254 kcal. Z kolei tradycyjny rogalik francuski posiada 392 kcal, a jego bezglutenowy odpowiednik 388 kcal. Podstawe diety bezglutenowej powinny stanowić przede wszystkim produkty naturalnie bezglutenowe, dostarczające jednocześnie szereg wartości odżywczych: witamin, minerałów i błonnika pokarmowego.

Wydaje się wbrew pozorom, że na półkach sklepowych (przede wszystkim w sklepach ze zdrową żywnościa, ale również większych hipermarketach) jesteśmy w stanie znaleźć dużo produktów naturalnie bezglutenowych, za pomoca których z powodzeniem zastąpimy spożywane dotychczas zboża z glutenem. Dieta bezglutenowa wymaga właściwego zbilansowania, bo bywa uboga w węglowodany, żelazo, cynk, foliany oraz błonnik, a często również w wapń, wit. B1 oraz B2 oraz niacynę. Stosowana jako właściwa dieta odchudzająca, co lansują amerykańskie gwiazdy, przyczynia sie do rozwoju niedoborów pokarmowych, a w konsekwencji – do anemii czy może osteoporozy. Osoby na diecie bezglutenowej musza uważnie czytać etykiety, bo gluten może być też ukryty w wielu produktach. ów skladnik nadaje żywności odpowiednią konsystencję, i dlatego dodaje się jego m.in. do wędlin, ryb w puszkach, dań gotowych, zup w proszku, wyrobow garmażeryjnych czy może sosów. Powinny zawierać jego również jogurty, lody, napoje, jak także owoce oraz warzywa – mrożone oraz te z puszki. Gluten powinny zawierać również owoce suszone (niekiedy sa posypywane mąką, aby zapobiec sklejaniu), jak także wsady owocowe. Gluten występuje również w postaci słodu jęczmiennego, i dlatego można jego znaleźć w płatkach śniadaniowych, oraz hydrolizowanego białka roślinnego. Gluten może znajdować sie rownież w niektórych preparatach do odchudzania, lekach oraz preparatach wielowitaminowych, jak także wybranych aromatach oraz cukrze waniliowym. Gluten to rownież białko roślinne, obecne pomiędzy innymi w pszenicy, życie, jęczmieniu, a rownież owsie, który – chociaż z natury rzeczy może być bezglutenowy – z uwagi na współczesne procesy przetwarzania żywności oraz powszechne wykorzystywanie owsa w połaczeniu z glutenowymi zbożami, występuje w obrocie w stanie tak zanieczyszczonym, że zalicza się jego grupy zbóż zawierających gluten. Wyjątek stanowi certyfikowany owies oznaczony jako glutenfree, który można dostać w sklepach z żywnością bezglutenowa. Należy zdawać sobie sprawę, iż wlaściwa dieta bezglutenowa to rownież nieustanne czytanie etykiet. To, że dany produkt do tej pory nie zawierał glutenu wcale nie oznacza, iż będzie tak zawsze. Zdarza się, że producenci zmieniają technologię produkcji czy może skład konkretnych produktów, w zwiazku z czym nie będa one zatem już bezpieczne dla osób z celiakią czy może nadwrażliwością na gluten. Należy również uważać na glutaminian sodu – ow pochodzący z pszenicy także może zawierać gluten. Skoro w skladzie może być podany glutaminian, a nie posiada informacji, że produkt może zawierać gluten, to również wydaje się, że taki produkt może być bezpieczny. To również samo dotyczy skrobi modyfikowanej (z pszenicy) oraz syropu glukozowo-fruktozowego (z pszenicy). Gluten nie może być wartościowym składnikiem odżywczym, niezbędnym do prawidłowego rozwoju organizmu. Z drugiej strony prawdą może być także, że gluten nie szkodzi każdemu. Jednakże z uwagi na pogarszającą się jakość zmutowanej oraz od kilku dziesięcioleci stale poddawanej genetycznym modyfikacjom pszenicy, ktora ze zbożami spożywanymi poprzez naszych pradziadkow na początku ubieglego stulecia posiada niewiele wspólnego, zboże to rownież staje się szkodliwe dla zdrowia coraz szerszego grona konsumentów (nie jedynie dla osób chorych na celiaklie).

Wiadomo od dawna, że zgodnie z rozporządzeniem Komisji Europejskiej z dnia 20 stycznia 2009 roku za produkt bezglutenowy uznaje sie taki, który zawiera nie więcej niż 20 mg glutenu w kilogramie produktu, co stanowi 20 ppm glutenu. Skoro produkt spełnia normę, która może być potwierdzona badaniami laboratoryjnymi, może zostać oznakowany oświadczeniem i licencjonowanym znakiem przekreślonego kłosa. W uproszczeniu można powiedzieć, że właściwa dieta bezglutenowa polega na wykluczeniu z odżywiania się produktów zawierających pszenicę, jeczmień oraz żyto, a rownież owies (ten ostatni głównie ze wzgledu na możliwość zanieczyszczenia innymi zbożami, np. podczas przemialu). Współczesna pszenica zawiera białka nieznane naszym przodkom oraz charakteryzuje się całkowicie innymi właściwościami genetycznymi oraz biochemicznymi. Davis we wspomnianej wyżej książce podaje pomiędzy innymi przykład pszenicy Clearfield, opatentowanej poprzez koncern chemiczny BASF. Naukowcy BASF poddali ziarno pszenicy działaniu toksycznego azydku sodu (tzw. mutageneza chemiczna). Nasiona oraz zarodki roślin wystawili także na działanie promieniowania gamma w celu wywołania mutacji. Dzieki podobnym zabiegom wspólczesna, najcześciej uprawiana (także w Polsce) półkarłowata pszenica nie może być w stanie przetrwać w stanie dzikim, może być za to również bardziej odporna na pestycydy, dolegliwości oraz aktywność szkodnikow, a dzięki temu przynosi wielokrotnie wyższe plony aniżeli jej wcześniejsze odmiany, co z pewnością przyczyniło się do ograniczenia światowego kłopot głodu. Ilość oraz wydajność upraw kosztem jakości. Mimo, iż obowiązek dokładnego oznaczania alergenów na etykietach produktów żywnościowych istnieje zatem już od długiego czasu to również producenci żywności nie do końca stosuja się do obejmujacych ich przepisow. Osoby na diecie bezglutenowej wielokrotnie spotykają sie z problemem czy może dany produkt może być dla nich bezpieczny. Zdarza się, że na etykietach widnieja mylące, szczególnie dla początkujących bezglutenowców określenia typu „błonnik roślinny”, „skrobia”, „słód”. Obecnie wlaściwa dieta bezglutenowa może być bardziej popularna, według niektorych wręcz modna. Jednakże chociaż oferta gotowych produktów bezglutenowych w sklepach może być dość bogata – można znaleźć różnego rodzaju pieczywo bezglutenowe, gotowe spody do pizzy, ciasteczka, slodycze itp., to również należy zachować ostrożność w ich doborze oraz starannie czytać etykiety. Warto pamiętać, iż zgodnie z rozporzadzeniem Ministra Rolnictwa oraz Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 roku w sprawie znakowania środków spożywczych wszystkie składniki otrzymywane ze zbóż glutenowych i produkty pochodne muszą mieć na etykiecie odniesienie do nazwy zboża, np. mąka pszenna, slód jęczmienny, skrobia pszenna. Skoro zatem na etykiecie nie posiada odniesienia co do źródła pochodzenia danego składnika można wnioskować, że nie może być on źródłem glutenu. Dieta bezglutenowa to również niewątpliwie najgorętszy hit pośród nowinek dietetycznych w 2014 roku. Wciąż jeszcze nie tak dawno była ona stosowana wyłacznie jako niezbędny środek leczniczy pośród osób chorujących na celiakię oraz alergie na pszenicę. Obecnie, oprocz choroby, coraz dużo częściej motywacja do wykluczenia glutenu z diety może być chęć zgubienia nadmiaru kilogramów czy może po prostu atakujaca nas zewsząd moda na gluten free. Badania prowadzone poprzez Polskie Stowarzyszenie Osób z Celiakią oraz na Diecie Bezglutenowej pokazują, iż szereg produktów naturalnie bezglutenowych może być często zanieczyszczonych wtórnie glutenem. Do takiego zanieczyszczenia może dojść zarówno na etapie uprawy albo również w zakładzie produkcyjnym, np. poprzez przetwarzanie na tej samej hali czy może taśmie kaszy gryczanej oraz kaszy manny. Wydawaloby się, że tego typu zanieczyszczenia nie powinny stanowić zagrożenia dla osób z celiakia, jednakże badania produktow mówią zdecydowanie co innego. Zdarza się, iż zanieczyszczenia te sa na aż tyle duże, że dany, z natury bezglutenowy produkt, automatycznie staje się szkodliwy. Natomiast spożycie takiego produktu może być też przyczyną postępu dolegliwości oraz rozwoju groźnych powiklań w przyszłości.

Zdrowa dieta

Posted on

To co jemy w sposób istotny wpływa na nasze zdrowie. Aby dieta służyła zdrowiu oraz smukłej sylwetce, musi być też prawidłowo zbilansowana tzn. dostarczać organizmowi odpowiednią do jego potrzeb ilość skladników odżywczych. Zrównoważona skutecznia dieta powinna być też ustalana indywidualne w oparciu o piramidę odżywiania sie oraz uwzględniać m.in. wiek, stan zdrowia, preferowany styl życia, rodzaj wykonywanej pracy. W zbilansowanej diecie muszą znaleźć się wystarczajace ilości węglowodanów, tłuszczów, białek, witamin oraz skladników mineralnych. Nasz organizm może być tak skonstruowany, że do prawidlowego funkcjonowania potrzebne mu są różne składniki odżywcze. Wbrew powszechnym opiniom, potrzebuje też tłuszczów. I dlatego zdrowa skutecznia dieta powinna dostarczać mu zarówno bialek, tłuszczów, węglowodanów, jak oraz witamin, makro- oraz mikroelementow. Kuchnia polska pozwala na komponowanie swoich posiłków zgodnie z piramidą zdrowego żywienia. I dlatego również tak ważna może być wiedza o żywieniu, m.in. o tym, że pewne produkty służą naszemu właściwym zdrowiu oraz urodzie, odmienne z kolei nie. Warto również znać zasady doboru poszczególnych składników, z który powstaje pełnowartościowa potrawa. Niektóre produkty oddziałują na siebie niekorzystnie oraz pomimo że każdy z osobna służy właściwym zdrowiu oraz może być polecany poprzez lekarzy, to także połączone ze sobą w jednej potrawie stają się bezwartościowe. Życie ludzkie się wydłuża, to także fakt. Oraz każdy chce nie jedynie żyć dlugo, ale również w najlepszej kondycji, aby skorzystać z wolnego czasu oraz wszystkich owych lat, które zostaną do zagospodarowania po wypełnieniu tzw. obowiazków społecznych. A to także znaczy, że więc już w tym momencie trzeba dbać o siebie, skoro także nie nadzwyczajnie, to także na pewno systematycznie. To wyliczenie może być proste; im lepiej zaopiekujesz się swoim organizmem teraz, tym wieksza szansa na dlugie lata wolności oraz przyjemności.
Ale pamiętajmy – produkty zbożowe – ciemne pieczywo, płatki, kasze, makarony, a również ziemniaki. Piramida zdrowego odżywiania się przewiduje miejsce dla węglowodanów złożonych. To także one dostarczają nam energii na cały dzień. W produktach zbożowych zawarty może być też błonnik i dużo witamin z grupy B. Błonnik działa niczym szczoteczka dla jelit – pomaga usuwać zalegające w nich resztki pokarmowe i zaparcia. Jakie produkty mają najwiekszy wplyw na nasze zdrowie, jakich pokarmów nie powinno się ze sobą łaczyć, jak przygotowywać posilki, by zachowały pełnię witamin, jak skomponować dietę antyrakową, cukrzycową czy może bezglutenową – o tym wszystkim przeczytacie poniżej. Ogorek zawiera minimalne ilości witamin, minerałów i… kalorii. Można zatem objadać się nim bezkarnie. Nie stanowi on zagrożenia ani dla wątroby, ani dla figury. Na pozor – idealny składnik sałatek. A nie mniej jednak tak nie jest! To wszystko za sprawą jednego z jego specyficznych składników – askorbinazy, enzymu utleniającego witaminę C. Łyżeczka soku z ogórków zniszczy całą witaminę C w 3 litrach soku z pomidorów. Parę plasterków ogórka, dodanych do sałatki z pomidorów, papryki oraz natki pietruszki (bogactwo witaminy C), pozbawi całą sałatkę tej witaminy. Dietetycy radzą: ogorki jadaj, ale bez innych warzyw. Rośliny strączkowe uzupełniają nasz codzienny jadłospis, bo są bogatym źródłem witamin, soli mineralnych, witamin z grupy B i blonnika pokarmowego. Związki te pełnią ważna rolę w profilaktyce, a również w leczeniu wielu chorób, także owych najgroźniejszych: miażdżycy, cukrzycy czy, nowotworów. Warzywa oraz owoce – powinny być też dodawane do każdego posiłku. Powinny stanowić samodzielny posiłek, ale również powinny slużyć za mała przekąskę pomiędzy posiłkami. Jeśli dopadnie nas mały głód, lepiej sięgnąć po warzywo czy może owoce niż po słodycze. Zdrowe jedzenie musi pokrywać dzienne zapotrzebowanie na witaminę C i substancje o wlaściwościach przeciwutleniajacych. Produkty mleczne – zawierają wapń oraz witamine D. I dlatego warto codziennie pić co najmniej dwie szklanki mleka albo kefiru.

Ale nie koniec na tym. Dzięki temu chronimy się przed wystąpieniem osteoporozy, jak też bakterie zawarte w fermentowanych przetworach mlecznych (kefir, maślanka, jogurt naturalny) korzystnie wpływają na pracę jelit. Spośród diet, największą popularnością cieszą się diety odchudzające. Z poniższych artykułów dowiecie sie, jak powinna wyglądać właściwie skomponowana skutecznia dieta odchudzająca, ile można bezpiecznie schudnąć w miesiąc, dlaczego skutecznia dieta Dukana, skutecznia dieta paleo czy może skutecznia dieta kopenhaska powinny zaszkodzić właściwym zdrowiu oraz z jakich powodów diety Dash, TLC czy może dietę kliniki Mayo uznano za najlepsze. Przedstawiamy też najskuteczniejsze diety odchudzające z komentarzem dietetyka oraz szczegółowym menu wraz z przepisami, porady ekspertów żywieniowych, wskazówki, jak rozpocząć odchudzanie oraz jakich błędów unikać, stosujac dietę odchudzajaca. Drugi składnik naszej diety. Mają gigantyczne zasoby cennych dla zdrowia składników. Do naszej diety właczyliśmy: pomidory, paprykę, bakłażan, cukinie, brokuły, boćwinę, cebule, czosnek, cykorię, dynie, fasolkę szparagową, kalafior, kalarepę, kapustę, ogórek, por, rzodkiewke, seler korzeniowy oraz naciowy, szparagi i szpinak. Mięso, drób, fasola, groch oraz ryby – są źródłem białka o wysokiej wartości odżywczej. Należy zaplanować dzienny jadłospis tak, by zjeść jedna porcję ktoregoś z produktów. Mięso powinno być też chude, najlepiej skoro pochodzi z indyka, kurczaka, cielęciny czy może królika. W wielu dietach odchudzajacych występują w pozornie zgodnym duecie. Chudy ser idealnie wspólgra z pomidorem. Niestety, czeste jedzenie takiego zestawu może skończyć się bolesną choroba stawow! Liczne kwasy (cytrynowy, jablkowy, chlorogenowy oraz kumarynowy), które decydują o charakterystycznym smaku pomidora, łączą się z wapniem zawartym w serze. Powstają nierozpuszczalne kryształki, które odkładajac się w stawach, wywołują przy każdym ruchu silne bóle. Oczywiście, nie musimy obawiać się tej przykrej dolegliwości po zjedzeniu jednej czy może kilku porcji pomidora z serem. Ale stosowanie takie diety poprzez pare tygodni może więc już być też zagrożeniem. Największy wpływ na ludzkie zdrowie mają warzywa kolorowe: mocno zielone, żółto-pomarańczowe oraz czerwone, które zawierają: witaminę A niezbędną w procesie widzenia, a również witaminę E, witaminę C, która zwiększa odporność oraz wspomaga oslabiony odchudzaniem organizm, kwas foliowy i przeciwutleniacze. W doborze warzyw obowiązuje następująca zasada: im bardziej mają intensywny kolor, tym więcej w nich cennych składników odżywczych. Woda mineralna oraz naturalne soki – należy wypijać minimum 1,5 litra wody dziennie. Woda mineralna może być wskazana, zwłaszcza w czasie wielkich upałów, gdy czlek sie intensywnie poci. Wowczas należy wypijać także 3 litry wody dziennie. W naturalnych sokach znajdziemy witaminy (witaminę C, beta-karoten). Wybierając dietę bardzo dobrze się zastanów. Pamiętaj, że pomimo odchudzania chcesz, by Twój organizm był jak najzdrowszy oraz jak najsilniejszy. Wybierz zatem taką dietę, ktora zagwarantuje Ci zarowno zrzucenie zbędnych kilogramów, jak oraz zdrowie. Dużo popularnych diet obiecujacych szybkie efekty w krótkim czasie może być nieskutecznych albo wywoluje bardzo dobrze znany efekt „jojo” – po poczatkowym chudnięciu osoby na diecie wracają do swojej wagi sprzed odchudzania, często także zyskując wciąż jeszcze dodatkowe pare kilogramów. Szybkie diety odchudzające, które w parę dni pozwalają zrzucić dużo kilogramów, niestety nie są skuteczne. W krótkim czasie pojawia sie efekt jojo oraz do zrzucenia mamy wciąż jeszcze wiecej. I dlatego wybierajac dietę – a zadanie to także nie może być łatwe, ponieważ może być ich mnostwo – należy brać pod uwagę jedynie te, które sa w pełni wartościowe. Warto przy tym liczyć kalorie. Logika mówi, że by schudnąć, należy zjadać mniej niż sie spala. Dzięki temu, kiedy nasz organizm poczuje brak energii, zacznie ja czerpać z naszego tłuszczu. W ów sposób rozpocznie się spalanie go. Statystyki te powinny dać nam dużo do myślenia – stan zdrowia ludzi na świecie pogarsza się coraz bardziej.

Ale pamiętajmy iż nadmiernej masy ciala nie należy rozpatrywać wyłącznie w kontekście estetyki – niech każdy sobie wygląda jak chce, ale niech też posiada świadomość daleko idących konsekwencji swoich poczynań oraz złych nawykow żywieniowych. Wieloletnie badania wykazały, że są potrawy ułatwiające spalanie tłuszczu, a są również takie, które stymulują magazynowanie energii w komórkach tłuszczowych. Zależy to także od ich indeksu glikemicznego. Podstawowa zasada mówi, że należy jeść jak najmniej przetworzone produkty, czyli lepiej surowe warzywa niż gotowane i warto zjadać produkty bogate w blonnik. Podstawowym założeniem odchudzania może być utrzymanie tak zwanego ujemnego bilansu energetycznego. Oznacza to, że by schudnąć, powinniśmy zjadać w ciągu dnia mniej kalorii niż spalamy. By uzupelnić niedobór kalorii, nasz organizm sięgnie po energię zgromadzoną w tluszczu oraz spali go. By dowiedzieć się więcej na temat ilości kalorii wlaściwej dla Ciebie, przeczytaj nasz artykuł: Odchudzanie a bilans energetyczny. Puszyste ciasto drożdżowe z mocną oraz aromatyczną herbatą koi skołatane nerwy? Nic bardziej błędnego. Garbniki, nadajace herbacie gorzkawy smak, działają na błone śluzową przewodu pokarmowego oraz ograniczaja wchlanianie białek i wiążą wapń, magnez, żelazo, cynk, miedź oraz odmienne ważne dla organizmu biopierwiastki. Niszczą też witaminę B1, a ciasto drożdżowe może być wyjątkowo zasobnym jej źródlem. To także ona decyduje o sprawnym działaniu ukladu nerwowego. I dlatego do ciasta drożdżowego bezpieczniej może być pić słabszy napar z herbaty. Otóż otyle osoby mają zdecydowanie dużo większe ryzyko zachorowania na: chorobe niedokrwienną serca, cukrzycę typu 2, dyslipidemie, nadciśnienie tętnicze, chorobe zwyrodnieniową stawów, hiperurykemię oraz dnę moczanowa, zespół bezdechu nocnego, dolegliwości pęcherzyka żółciowego, kamicę nerkową, dolegliwości trzustki oraz wątroby i niektóre nowotwory (np. jelita grubego, piersi, endometrium). Jak widać, sprawa może być bardziej poważna oraz skomplikowana niż mogłoby się nam wydawać. Ważne może być nie tylko, jak dużo jemy, ale również, jak często. By nasz organizm nie był skłonny do magazynowania spożywanych kalorii, należy jadać regularnie male porcje. Wtenczas przyzwyczai się, że za określony czas dostanie nowy pokarm oraz nie będzie jego magazynował.

Warto dodać, że ponadto znana może być stara zasada: im wolniej jesz, tym szybciej się najesz. Chodzi o to, że poświęcajac czas na spokojne spożycie posilku, dajemy jednocześnie czas naszemu organizmowi, by nas poinformował, że jesteśmy wiec już najedzeni. Ośrodek sytości działa w mozgu oraz niestety z opóźnieniem. Stąd konieczne może być powolne jedzenie. Każdy z nas do zdrowego funkcjonowania potrzebuje wielu różnorodnych składników, które czerpiemy z pożywienia. Niezbędne są nam codzienne dostawy bialka, cukrów, tłuszczy, witamin i innych mikroelementów. Zatrzymanie dostaw któregokolwiek z niezbędnych do życia składników powoduje, że organizm przestaje pracować we właściwy sposób. Może sie to także objawiać na dużo różnorodnych sposobów. Niektóre z nich odczuwamy od razu, na przykład poprzez zmeczenie, odmienne wychodzą na jaw dopiero po dłuższym czasie – na przykład nadmierne psucie się zębów i słabość ludzkie kości przy diecie ubogiej w wapń. Swoistym rywalem omega-3 są kwasy omega-6, występujące w oleju słonecznikowym i kukurydzianym. Skoro w organizmie może być dużo kwasów omega-6, a mało omega-3, te pierwsze tłumią korzystne działanie owych drugich – zły stosunek kwasow tluszczowych w naszej diecie może być jednym z ważniejszych czynników przyspieszajacych starzenie się organizmu. Tego typu diet było dużo – Atkinsa, Kopenhaska, kapuściana, Cambridge, Kwaśniewskiego, Dukana, rozdzielna – to także jedynie parę przykładów. Obecnie duża popularnością cieszy się skutecznia dieta bez pszenicy, a także ścisła skutecznia dieta bez glutenu, która – jak każda poprzednia – posiada zarowno swoich zagorzałych zwolenników jak oraz zdecydowanych przeciwników.

Jak dbać o naszą kondycję fizyczną?

Wydaje się na pozór, że odpowiedź na to pytanie jest prosta, bo wystarczy ćwiczyć. Otóż nie, bo trzeba też umiejętnie się odżywiać, wykonywać właściwe ćwiczenia dla swojego wieku i możliwości a także zachować właściwy tryb życia. Kondycja to nic innego jak zdolność naszego organizmu do efektywnego dostarczania tlenu do komórek. Równolegle z poprawą kondycji zwieksza sie zazwyczaj masa mieśniowa (jeśli nie może być to także najważniejszy cel twojego treningu, to także nie będzie to także widoczny wzrost) oraz ilość mitochondriow w komórkach. Mitochondria zamieniają glukozę na energię.

Ale niestety – męczenie sie 3-4 razy w tygodniu po 60 minut nie gwarantuje ci jeszcze, że zyskasz sportową sylwetkę oraz żelazne zdrowie. Trening musi być też ułożony z głową (najlepiej skorzystać z porady trenera personalnego) oraz uzupelniony odpowiednią dietą. Zamiast siedzieć w fotelu przed telewizorem oraz zajadać kaloryczne przysmaki, warto wskoczyć na rower. Oraz nie może być to także abstrakcja. Można sobie bowiem kupić rower treningowy, ustawić przed telewizorem i… jazda. Po czymś takim będziemy spoceni, ale rownież od razu odczujemy zmianę w naszym samopoczuciu. Bedzie nam się po prostu więcej chciało. Mniej miejsca niż rower treningowy zabierze stepper. Może być również łatwiejszy w przenoszeniu oraz łatwiej da się jego schować do szafy. Doskonałym rozwiązaniem może się okazać rower eliptyczny, zwany orbitrekiem, który łączy w sobie funkcje klasycznego roweru, bieżni oraz steppera. Do domu można również kupić bieżnię do biegania, która posiada ruchomy „chodnik”. Dzięki temu, nie wychodzac z domu, będziemy mogli zadbać o swoją formę oraz sylwetkę. Sam jeden nie potrafię, nie chce mi sie, nie mam zdolności… takie wymowki można usłyszeć, kiedy rozmawia sie z rodzicami na temat rozwoju fizycznego dzieci, ale czy może ty również jesteś leniuchem? Innego wytłumaczenia nie ma, a zarażanie dzieci lenistwem to także jedna z największych zbrodni. Nie zapominajmy też, że sport może uczyć, sport może być też środkiem do poznawania innych, sport może rozwijać nowe zdolności, a przede wszystkim sport sprawia dużo radości oraz może być jedną z najstarszych zabaw na świecie. Nierozłącznym elementem dbania o formę może być właściwa dieta. Unikaj fast-foodów, szukaj takiego jedzenia na zamówienie, które przygotowywane może być jako dietetyczne, zawiera wartościowe skladniki odżywcze oraz mało tłuszczów, oraz cukrów. Pamietaj o dużej ilości świeżych warzyw oraz owoców każdego dnia. Nie zapominaj o zjedzeniu śniadania! Unikaj spożywania soli – ograniczenie jej spożycia zmniejszy ryzyko zachorowania na dolegliwości sercowe. – Nie trzeba w ciągu dnia jeść dużo, wystarczy, że pomiędzy posiłkami będą duże odstępy czasu ok. 5-6h, a tkanka tłuszczowa zacznie być też kumulowana. Zapoznając sie z całą gamą produktow pełnoziarnistych, warto zwrócić uwagę na nowość na rynku, chleb Wasa Solruta. Pieczywo to także może być bogate w pełnoziarniste zboża i błonnik, jego dodatkowym atutem może być wyśmienity smak. Solruta to także balans pomiędzy pieczywem chrupkim a tradycyjne wypiekanym chlebem – posiada zalety oby produktów, dodatkowo, pieczywo to także spróbować można w trzech smakach: z sezamem, może być to także pieczywo doskonałe do podjadania bez żadnych dodatków, doskonale pasuje również do wędliny czy może sera żóltego. Warto również sięgnąć po Wasę Solrutę z dynią, ktora bogata może być w kwasy nienasycone – za ich pomoca dostarczamy do organizmu witaminę D. Trzecim smakiem, który warto wypróbować, to także chleb z orkiszem, zawierający cynk i witaminę A, E oraz D. Zboże to także też bogate źródlo błonnika pokarmowego. Na spodzie piramidy znajduja się produkty maczne, ale malo przetworzone, pełnoziarniste, zawierające duże ilości błonnika regulującego pracę jelit. Chleb, zboża, ryż, makaron. Sa w tym miejscu również oleje roślinne zawierajace zdrowe kwasy omega 3, 6, 7 oraz 9. Następna grupa to także warzywa oraz owoce, które są bogate w witaminy oraz minerały. Warzywa możesz jeść w dowolnej ilości, z wyjatkiem strączkowych, natomiast w przypadku owoców dopuszczalne są dwie porcje. Zadbaj o to, by tej zasady przestrzegać, ponieważ nadmiar węglowodanów oraz cukrów nie może być korzystny dla zdrowia. Dobrą wiadomością może być jednakże to, że naukowcy są raczej zgodni: wiadomo, jaki rodzaj aktywności fizycznej pozwoli ci utrzymać ludzkie ciało w formie. Badania potwierdzają, że sport znacznie zmniejsza ryzyko zawalu, cukrzycy, raka, dolegliwości wątroby oraz nerek, osteoporozy, a także dolegliwości mózgu: demencji oraz depresji. Nie oni wszyscy maja jednakże aż tyle samozaparcia, by samotnie ćwiczyć w domu. Tym bardziej, że w naszych zacisznych czterech kątach może być mnóstwo rozmaitych pokus. Dla takich osób lepszym rozwiązaniem będzie zapisanie się na ćwiczenia. Obecnie nie posiada z tym większego problemu. Niemal na każdym osiedlu znajdują się różnego rodzaju kluby, gdzie prowadzone są zajęcia, np. z aerobiku czy może również oferowana może być siłownia. Wystarczy wyjść z domu oraz zadać sobie odrobinę trudu, by nawiązać nowe kontakty oraz poćwiczyć pod okiem specjalistów. Innymi opcjami są tai-chi oraz joga. Ta pierwsza to także zwiazana z chińską filozofią i sztuka walki gimnastyka medytacyjna, która posiada w Polsce coraz więcej zwolenników. Dla osób młodych polecić można capoeirę, łączącą w sobie taniec oraz sztuke walki. Dzięki niej można pozbyć się nadmiaru energii, a przy okazji wyrzeźbić swoją sylwetke. Wspólne zajęcia gimnastyczne również sa ważne dla dzieci. Raczej nadzoruj ich wybryki, a nie udawaj trenera. Dzieci zawsze przewyższą nas swoją giętkościa oraz zwinnością, a pokazywanie im pompek nie posiada sensu. Niech skaczą, gwiazdują oraz pajacują, bo jedynie obecnie powinny to także robić całkowicie bezkarnie. Sama aktywność fizyczna to także jednakże nie wszystko. W zimowe wieczory warto pomyśleć też o diecie, która będzie nie jedynie niskokaloryczna, ale rownież smaczna. Naukowcy przekonują nas, że zdrowe codzienne menu powinno być też bogate w błonnik oraz zboża pełnoziarniste, skutecznia dieta taka połączona z ćwiczeniami fizycznymi sprawi, że bedziemy w lepszej formie, a nasze samopoczucie znacznie się poprawi. Czy może wiesz że wiec już jedynie 30 minut umiarkowanej aktywności fizycznej może z działać cuda, zwłaszcza, kiedy może być systematyczna? Twój organizm się starzeje, ale dzięki aktywności możesz zachować dobrą kondycję zdrowotną poprzez długie lata, a również przedłużyć życie. Poprawisz krążenie, wzmocnisz system kostny oraz stawy, zwiekszysz elastyczność mięśni, przyśpieszysz metabolizm, ktory wraz wiekiem spowalnia oraz powoduje tycie. Regularna aktywność fizyczna sprzyja nie jedynie twojemu właściwym zdrowiu fizycznemu, ale również psychicznemu. Zadbana sylwetka, wymodelowane mięśnie, sprawne krążenie, prawidlowe ciśnienie krwi oraz dobry cholesterol i dobra sprawność fizyczna – wszystkie te czynniki mają ogromny wpływ na twoje ludzkie zdrowie psychiczne.

Pamiętaj, że im lepsza może być twoja kondycja zdrowotna, tym większa pewność siebie oraz lepsze samopoczucie. Nie czekaj zadbaj o ludzkie zdrowie poprzez ruch oraz systematyczną aktywność fizyczną, a twoje ludzkie zdrowie jedynie na tym zyska. Standardowa recepta, jaką daja nam państwowi specjaliści od zdrowego trybu życia to: godzina umiarkowanego wysiłku fizycznego 3 razy w tygodniu. Ale co to także może być umiarkowany wysiłek fizyczny? Dotychczas najpopularniejszą metodą wyznaczania jego była praca z pulsometrem. Obecnie jednakże na świecie za lepszy wyznacznik uznaje się poziom przemiany materii zwiazany z daną czynnością. Jednostką wielkości może być w tym miejscu MET (Metabolic Equivalent) = 1 kcal/kg/godz. Do wyznaczenia jego konieczne może być zbadanie, ile nasz organizm zużywa tlenu. Naturalnie nie jesteśmy w stanie sprawdzić tego samodzielnie, jesteśmy w stanie jednakże posłużyć się tabelą. Za umiarkowany wysiłek można uznać czynności o współczynniku MET pomiędzy 3 a 6. Jesteśmy w stanie obecnie warto również pomyśleć o wyjściu z domu. Codzienne spacery doskonale wzmocnią oraz uodpornią nasz organizm na choroby. Świetnie zrobi nam również zmiana klimatu – pewien wypad za miasto, wycieczka albo krótki urlop doskonale wpłyną na kondycje oraz samopoczucie. Przy tym wszystkim trzeba pamiętać, że przy wysilku fizycznym niezbędne może być również zachowanie adekwatnej diety. I dlatego warto zadbać o substytuty diety, preparaty czy może witaminy. Do łask wrócil tran, który obecnie więc już nie może być niesmaczna mazią do picia – można jego przyjmować np. w kapsułkach. Niezmienną popularnością cieszy się również żeń-szeń, a również zestawy zawierające całą paletę witamin. Nie wolno jednakże zapominać o naturze – trzeba jeść dużo warzyw oraz owocow. Szczególnie bogate oraz wartościowe są owoce cytrusowe. W ów sposób bedziemy gotowi przywitać wiosnę. Ciekawym pomysłem może być nordic walking, powinny jego uprawiać niemal wszyscy, nie posiada ograniczeń terytorialnych – może być możliwy do uprawiania praktycznie wszędzie oraz w każdym czasie, może być o blisko 50% efektywniejszy niż marsz bez kijków. Chodząc z kijkami dbasz o serce, mięśnie i o system krwionośny, znacznie poprawiasz kondycje fizyczną, spalasz o 20% więcej kalorii niż przy tradycyjnym marszu, a co najważniejsze, angażujesz ponad 90% mięśni całego ciala. Nie zapominaj również o adekwatnej higienie życia. Przede wszystkim zadbaj o adekwatny odpoczynek, śpij co najmniej 7-8 godzin dziennie, skoro to także możliwe zdrzemnij się po południu. Krótka drzemka potrafi zdziałać cuda. Wypoczety organizm dużo lepiej funkcjonuje, łatwiej wraca do sprawności po dużym wysiłku intelektualnym albo ciężkiej fizycznej pracy. Wysypiaj się, a jakość twojego życia znacznie się poprawi. Zafunduj swojemu organizmowi piękny wyglad stosując odpowiednie kremy oraz balsamy nawilżające oraz poprawiajace kondycję twojej skóry. Regularne nawilżanie skóry, stosowanie kremów z filtrami, szczególnie w okresie jesienno-zimowym oraz letnim, może być konieczne dla zachowania jej prawidłowego wyglądu. Unikniesz suchości skory, pierzchniecia, czy może odmrożeń w okresie zimy, a oparzeń latem. Nie mniej ważne dla zdrowia może być dobre samopoczucie psychiczne. Aktywny wypoczynek, dobry sen, ładny wygląd, odpowiednia dieta, a co za tym idzie dobra kondycja fizyczna, to także to wszystko sprzyja wlaściwym zdrowiu psychicznemu. Zadbaj, zatem o siebie, o swoje zdrowie, ciesz się każdym dniem oraz życiem, pięknym wyglądem oraz bez wzgledu na to także ile masz lat, bądź szczęśliwym czlowiekiem. Inne ważne pytanie: czy może to także prawda, że nie warto ćwiczyć, skoro nie przeznaczy się na to także przynajmniej 30 minut? Odpowiedź brzmi: to także zależy. Skoro chodzi ci o redukcję tkanki tluszczowej, to także zdecyduj sie na dluższy (godzinny), ale lżejszy wysiłek. Skoro natomiast stawiasz sobie odmienne cele – na przyklad ogólną poprawe formy – to także nie rezygnuj z żadnej, także najkrótszej okazji do wysiłku. Obecnie naukowcy kwestionują różnicę pomiędzy wysiłkiem 30 minutowym a trzema porcjami ćwiczeń po 10 minut. Skądinąd bardzo dobrze wiadomo, że na przykład w stretchingu bardziej liczy się regularność, niż czas trwania treningu. Postaw na basen – pływanie odciaży Twoje nasze stawy w wodzie, może być pomocne przy problemach z kregosłupem. Wysiłek w wodzie pozytywnie wpływa również na nasze kości. Ćwiczenia, dzieki zwiększonemu oporowi, pozwalaja wzmocnić gęstość tkanki kostnej.

Schorzenia psychosomatyczne czyli jaki jest związek psyche z soma

Psychosomatyka to połączenie psyche oraz soma co oznacza podejście całościowe, a zatem holistyczne traktowanie organizmu człowieka. Określenie psychosomatyczny wprowadzil niemiecki psychiatra – Heinroth w 1818 roku. Zaburzenia psychosomatyczne dotyczą przede wszystkim kobiet, a cechami, które sprzyjają podatności na nie, są: perfekcjonizm, wrażliwość oraz wysoka inteligencja. Na ich powstawanie mają wpływ takie czynniki, jak: typ osobowości, środowisko rodzinne czy może stres (sytuacja życiowa, konflikty intrapsychiczne oraz inne). Psychosomatyka, zajmuje się rożnego rodzaju dolegliwościami cielesnymi (somatycznymi), które mają bądź powinny mieć podłoże w psychice człowieka. Od dawna pojawiają się informacje dotyczace roli zaburzeń psychicznych w problemach somatycznych, oficjalne badania dotyczące tego problemu rozpoczęły się w XX wieku.

Wspomnieliśmy na początku, że zaburzenia takie miewają głównie kobiety jednak dotykaja one zarówno kobiet jak oraz mężczyzn, w różnorodnych przedzialach wiekowych. Grupa dolegliwości związanych z niewatpliwymi zmianami narządowymi, w których etiologii nie mniej jednak odgrywają istotna rolę czynniki psychiczne. W większości przypadków są to również dolegliwości przewlekłe, nasilajace się okresowo. Zaburzenia emocjonalne obecne są wciąż jeszcze przed wystąpieniem objawów, następnie ujawniają się silniej w okresie zaostrzeń. Zaburzenia psychosomatyczne powinny dotyczyć wielu układów. Pośrod chorób, które mają podłoże psychosomatyczne, wymienia się przede wszystkim: zaburzenia układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, dolegliwość wieńcowa), ukladu pokarmowego (np. dolegliwość wrzodowa, zespół jelita nadwrażliwego), układu oddechowego (np. astma oskrzelowa), niektóre rodzajeotyłości, zaburzenia snu, migreny, cukrzycę, zaburzenia odżywiania, zaburzenia wegetatywne, alergie, atopowe zapalenie skóry, pokrzywkę oraz inne. Określenie dolegliwość psychosomatyczna nie posiada jednakże sztywnych ram. Niekiedy znaczenie tego pojęcia się znacznie zawęża, a innym wspólnie za dolegliwości psychosomatyczne uważa się ogół zaburzeń, których podłożem są czynniki emocjonalne. W przypadku niektórych zaburzeń komponent emocjonalny może być bezpośrednią przyczyną powstawania problemu, w innych – może być jedynie składowa kilku różnorodnych czynników. Emocje przyczyniajace się do powstania dolegliwości psychosomatycznych to: sytuacje konfliktowe, frustracje czy może gniew, zwłaszcza skoro sa tłumione oraz przeżywane wielokrotnie. Obserwuje sie występowanie różnorodnych dolegliwości psychosomatycznych u jednej osoby, pewna tendencję do występowania rodzinnego i znaczenie płci dla zachorowania na określone zaburzenie. Zaburzenia psychosomatyczne powinny dotyczyć wielu układów. Pośrod chorob, które mają podloże psychosomatyczne, wymienia sie przede wszystkim: zaburzenia układu krażenia (np. nadciśnienie tętnicze, dolegliwość wieńcowa), układu pokarmowego (np. dolegliwość wrzodowa, zespół jelita nadwrażliwego), układu oddechowego (np. astma oskrzelowa), niektore rodzajeotyłości, zaburzenia snu, migreny, cukrzycę, zaburzenia odżywiania, zaburzenia wegetatywne, alergie, atopowe zapalenie skory, pokrzywkę oraz inne.

Określenie „dolegliwość psychosomatyczna” nie posiada jednakże mimo wszystko sztywnych ram. Niekiedy znaczenie tego pojęcia sie znacznie zaweża, a innym wspólnie za dolegliwości psychosomatyczne uważa się ogół zaburzeń, których podlożem są czynniki emocjonalne. W przypadku niektórych zaburzeń komponent emocjonalny może być bezpośrednią przyczyną powstawania problemu, w innych – może być jedynie składowa kilku różnorodnych czynników. Amerykański psychiatra oraz psychoanalityk Franz Alexander twierdzil, że problemy fizyczne są następstwem zdarzeń wywołujących emocje. Uważa się jego za jednego ze współtwórców medycyny psychosomatycznej. Uważał on, że teoretycznie każda dolegliwość może być psychosomatyczna, przy czym zaznaczal, że każda z dolegliwości psychosomatycznych może mieć odmienne czynniki przyczynowe je wyzwalające. Wykazano, iż emocje powinny mieć bezpośredni wpływ na rozwój niektorych zaburzeń psychosomatycznych w innych przypadkach czynników je powodujących może być też znacznie więcej. W wielu przypadkach pacjenci nie łączą swoich problemów np. nagłych, uporczywych bolow żołądka, swędzenia skóry, problemów z pobieraniem oraz trawieniem pokarmow z sytuacja stresująca. Związki pomiędzy osobowością, typem wewnętrznego konfliktu a daną postacią zaburzeń psychosomatycznych były w literaturze przedmiotem wielu kontrowersji oraz odmiennych ujeć. Związki te nie są jasne, a czynniki odgrywające rolę w powstawaniu zaburzeń psychosomatycznych nie są specyficzne. Zasadniczą różnicą pomiedzy zaburzeniami nerwicowymi a psychosomatycznymi może być zauważalny związek objawów z ich pierwotna przyczyną. O ile zatem w nerwicy zależność ta może być wyraźna, o aż tyle w przypadku zaburzeń psychosomatycznych związek ów nie może być aż tak jasny. Bez wiedzy na temat istoty zaburzeń psychosomatycznych oraz holistycznego traktowania stanu zdrowia pacjenta (inaczej mówiąc – wzajemnego wpływu sfery psychicznej i somatycznej pacjenta), dolegliwości bólowe powinny nie wskazywać na podłoże emocjonalne zaburzenia. Często pacjent przechodzi najpierw serie wielu badań różnicujących w celu postawienia konkretnej diagnozy, by w końcu przekonać się, że brak może być objawow organicznych, a zaburzenia maja charakter czynnościowy. Nie posiada podstaw do uznania, że zaburzenia somatyczne w owych chorobach są wywoływane jedynie zaistnieniem specyficznych okoliczności, takich jak przeżycia konfliktowe albo szczególne cechy osobowości, podobnie jak nie posiada podstaw do uznania, że narażenie na czynniki biologiczne, takie jak wirusy czy może bakterie będzie wywoływało daną chorobę zakaźną. Wszelki redukcjonizm w kierunku jednoprzyczynowości dolegliwości może być złudny oraz i dlatego od dawna stosowane sa teorie polietiologiczne. W wypadku zaburzeń psychosomatycznych mamy nie mniej jednak ponadto do czynienia z podatnością chorobową lub pierwotnym zaburzeniem funkcjonowania konkretnych narządów albo układów. W przypadku zaburzeń lękowych (nerwicy) komponent emocjonalny może być wyraźną przyczyną objawow somatycznych. Osoba, która denerwuje sie przed ważnym dla niej egzaminem, może odczuwać bol żołądka, przyspieszona prace serca, pocenie się dloni. Jeśli odczuwa ona nieprzyjemne dolegliwości somatyczne, takie jak na przyklad wspomniany ból żołądka, przed każdym stresującym wydarzeniem, to również można podejrzewać, że mamy do czynienia z nerwica wegetatywną. Mocny strespowoduje dużo reakcji organizmu, które prowadzą do różnego rodzaju bólów czy może skurczow. Pacjent zgłaszający się do lekarza pierwszego kontaktu z silnymi bolami żoładka, które towarzysza mu zawsze przed stresującym wydarzeniem, wskazuje bezpośrednia przyczyne wystąpienia problemu. ów związek może być oczywisty: stres powoduje objaw somatyczny. Zdarza się bowiem tak, iż ból czy może jakaś zmiana na ciele powinny się pojawić po okresie sinego stresu. Zaburzenia z różnorodnych układów często są odpowiedzią na tłumione w sobie konflikty oraz sprzeczne emocje (lek, niepokój, złość, agresja). Lista dolegliwości psychosomatycznych nie może być ani jednoznacznie ustalona, ani zamknięta. Obserwuje sie waskie lub szerokie używanie tego pojęcia W przypadku zaburzeń psychosomatycznych mamy do czynienia z nieco inną sytuacją. Pacjent, który odczuwa uporczywe bole żołądka, nie widzi ich związku z występowaniem sytuacji stresowej. Bol pojawia się niespodziewanie albo może być przewlekły, bez względu na zdarzenia, jakie w tym konkretnym czasie zachodza w życiu pacjenta. Konflikt, który przyczynił się do wystąpienia zaburzenia, może być utajony. Osoby z zaburzeniami psychosomatycznymi charakteryzuja powracające, ostre bądź delikatne bóle, po ktorych pacjent wraca do normalnego, sprawnego funkcjonowania. Zwykle wymienia się w tym miejscu takie schorzenia jak nadciśnienie tętnicze, dolegliwość niedokrwienna serca, nadczynność tarczycy, cukrzyca, otyłość, astma oskrzelowa, katar sienny, dolegliwość wrzodowa żoładka oraz dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, pokrzywka, neurodermatitis. Cialo reaguje na kłopot emocjonalny w podobny sposób, co w przypadku nerwicy, ale nie może być to również bezpośrednim następstwem sytuacji stresującej, a raczej poważniejszego konfliktu, który rozgrywa się w nieświadomości osoby cierpiącej. Pacjent może czuć się świetnie oraz utwierdzać lekarza w przekonaniu, że w jego życiu to wszystko układa sie znakomicie. Zaburzenia psychosomatyczne są bowiem często wyrazem tłumionych emocji, konfliktów, zwłaszcza złości, leku, poczucia winy. Postawienie adekwatnej diagnozy i leczenia właściwego zaburzeń psychosomatycznych może być dość trudne. Związane może być to rownież z faktem, iż pacjent często korzysta z wizyt u różnorodnych specjalistów, w rożnorodnych odstepach czasu, nim trafi na psychoterapię.

Jak wiadomo leczenia właściwego schorzeń psychosomatycznych może być trudne, a szczegółowe zasady postępowania powinny rożnić się w zależności od podejścia. Koncepcje psychosomatyczne otwierają naturalnie drogę dla pomocy terapeutycznej, co znalazło w tym miejscu oraz ówdzie zastosowanie leczeniu niektorych z owych dolegliwości (np. dolegliwości niedokrwiennej serca). Nie mniej jednak w żadnym wypadku nie powinno być też zaniedbywane sprawdzone leczenia właściwego biologiczne. Ciekawym przykładem może być też zaburzenie psychosomatyczne, do którego należy zespół jelita drażliwego. Objawy dla niego charakterystyczne są odzwierciedleniem stanu emocjonalnego pacjenta. Chociaż nasilają się pod wpływem takich czynników, jak np. stres, to również nadal głównym czynnikiem pojawienia się problemu są trudności intrapsychiczne. Z czasem ciagłe narzekania pacjenta stają się uciążliwe dla jego bliskich i znajomych. Warto wtenczas zastanowić się czy może nasz bliski nie posiada problemów emocjonalnych, które powoduja zaburzenia somatyczne. Stres może również wpływać na system odpornościowy zwiększając narażenie na zakażenie bakteryjne albo wirusowe, a także na rozwój komorek rakowych. Osoby żyjące w przewlekłym stresie oraz słabo sobie z nim radzące dużo cześciej zapadają na dolegliwości zakaźne. Wiadomo, że niektóre reakcje organizmu będącego pod wpływem stresu takie jak np. wydzielanie kortyzolu, adrenaliny oraz innych hormonów – tłumią aktywność układu odpornościowego. Badaniem owych zjawisk zajmuje się psychoneuroimmunologia – nauka badająca interakcje psychiki oraz fizjologii i ich wpływu na ludzką odporność. Udowodniono, że nadkwasota pojawia sie u osob, które sa pedantyczne, perfekcjonistyczne oraz nie radzą sobie z wyrażaniem swojej złości. Żołądek owych osób w wyniku przewleklego stresu może być mocno przekrwiony, co przejawia sie różnymi zaburzeniami, np. wrzodami żołądka. Za to również otyłość może wynikać z niezaspokojonej potrzeby bezpieczeństwa, akceptacji, miłości. Człek rekompensuje sobie ów brak („głód miłości”) poprzez jedzenie oraz rozladowywanie napięcia poczuciem nasycenia. Nie posiada wątpliwości, że istnieje korelacja pomiędzy sfera psychiczną a fizyczną, ale nie może być to również do końca wyjaśnione. Jednym z pierwszych, ktorzy ją zauważyli, był Zygmunt Freud. Wykrył m.in. zwiazek pomiędzy psychicznymi urazami a zdolnościa osiagania orgazmu. W jego zamienionym w muzeum domu w Londynie można obejrzeć film pokazujący reakcję żołnierzy, którzy dostali bilety na pociąg jadący na front. Jesteśmy świadkami napadów pseudopadaczkowych, porażeń kończyn, wielu przyjeto do szpitala. Ta wymowna praca to rownież przykłady wielkiej sily konwersji. Freud uważał, że problemy można rozwiązać, używajac podobnego mechanizmu jak podczas badania neurologicznego (lekarz bierze młotek, puka w kolano, noga automatycznie odskakuje). Liczył, że skoro czlek wypowie na głos swoją traumę, lęk, to również zaburzenie fizyczne minie. Osoby dotknięte dolegliwościami psychosomatycznymi powinny skorzystać z pomocy psychologicznej i/lub lekarskiej. By poznać adekwatny sposób leczenia właściwego powinny w pierwszej kolejności być też poddane badaniom majacym wykluczyć obecność rzeczywistej dolegliwości somatycznej, a kiedy to również nastąpi adekwatny plan leczenia właściwego może przedstawić psycholog albo psychiatra. Zaburzenia psychosomatyczne leczy się trudno, a często dużą trudność stanowi postawienie adekwatnej diagnozy. Zanim pacjent trafi na psychoterapię, często najpierw musi przejść długa wędrówkę poprzez gabinety lekarskie różnorodnych specjalności, by ostatecznie dowiedzieć się, że jego kłopot posiada podloże – jak niekiedy najogólniej tę kwestie się ujmuje – „nerwowe”. Określenie to rownież może być nie do końca jasne oraz posiada nieco pejoratywny oddźwięk.

Niestety, wielu pacjentów zdradza opory przed udaniem się do specjalisty psychologa albo psychiatry w obawie przed uznaniem ich za niepoczytalnych. Choremu zbyt trudno może być sie doszukać przyczyny we własnej psychice, skoro odczuwa silne bóle brzucha, głowy czy może serca. Negatywna rolę powinny odegrać złe relacje, ale najgorsze dla psychiki, a w konsekwencji też dla zdrowia fizycznego może być zjawisko „magistra na zmywaku”, czyli pracy poniżej kwalifikacji, szczególnie na emigracji. Ostatni obszar, który posiada ogromne znaczenie, to również podstawowe kwestie bytowe. Takie pozornie drobne, ale uporczywie wlekące się sprawy, których z jakichś przyczyn nie można rozwiązać, jak cieknace rury, brak światła czy może ciepłej wody. Wszystko, co powoduje przedłużajacy sie dyskomfort. Dlatego na zaburzenia psychosomatyczne warto spojrzeć z nieco innej perspektywy. Zamiast traktować je jako dziwne oraz nie do końca zbadane zagadnienie, można odczytać je jako sygnał, jaki organizm daje pacjentowi. Skoro pewne trudności emocjonalne nie mają dostępu do świadomości chorego, wówczas odzywa sie jego cialo. Zaburzenie psychosomatyczne to również znak, że pewien ten fragment nie funkcjonuje tak, jak powinien. Że gdzieś w życiu emocjonalnym zwykłego człowieka coś tam należy usprawnić, polepszyć, zmienić. Odpowiednio leczone zaburzenie psychosomatyczne może być też czynnikiem służacym rozwojowi pacjenta, który skłoni jego do rozwiązania konfliktów emocjonalnych, wpłynie na poprawę stylu życia, pomoże mu bardziej troszczyć się o swoje psyche oraz soma – nie jedynie ciało, ale rownież emocje. W skrajnych przypadkach mamy do czynienia z zespołem Münchhausena, czyli wywoływaniem u siebie objawów po to, by wymusić hospitalizację, a także operację. To również miewa tragiczny finał. Sam jeden pamiętam parę zgonów pacjentów, mężczyzn, którzy, można się domyślić, woleli zmagać się ze stresem – oraz ostatecznie zmarli z powodu wielu powikłań, glównie naczyniowych – niż rozstać się z toksyczna żoną, kochanka albo zerwać kontakty z matka.

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 5 060 obserwujących.