RSS Feed

Category Archives: Ból

Kiedy boli Cię bark

Posted on

Bark – jak ważny może być dla zdrowia uświadamiamy sobie, kiedy nie jesteśmy w stanie wykonywać prostych czynności. Jak tylko któryś z elementów jego konstrukcji zaczyna gorzej funkcjonować, pojawiają się wówczas dolegliwości ograniczające proste ruchy ręki. Urazy barku grożą jednak nie jedynie sportowcom, ale wszystkim którzy dzień po dniu dźwigają zwykłe torby z zakupami czy walizki, myją okna albo wykonują pewne, czasem gwałtowne ruchy w nienaturalnej pozycji. Przyczyną urazu może być też upadek, bardzo intensywna gimnastyka, czasami nagłe szarpnięcie, np. poprzez psa na smyczy.

Warto wiedzieć, że główny symptom zespołu bolesnego barku to również ból. Bywa, że początkowo może być niewielki, pojawia się jedynie przy unoszeniu ręki powyżej linii ramion. Z czasem sie nasila oraz dokucza rownież przy innych ruchach kończyną. Zdarza się też, że zjawia sie nagle, np. po wykonaniu gwałtownego ruchu, oraz może być tak ostry oraz silny, że rękę cały czas trzymamy w jednej pozycji, by uniknać cierpienia. Bólowi może towarzyszyć obrzek okolicy barku. Skoro zlekceważymy te dwa objawy, dołącza trzeci – znaczne ograniczenie zakresu ruchow w stawie ramiennym. Niezależnie od tego, czy może bol pojawił sie nagle, czy może rownież stopniowo narastał, powinniśmy się zgłosić do ortopedy. Kluczową sprawą może być bowiem ustalenie jego przyczyny. To, co potocznie nazywamy barkiem, to rownież kompleks wielu struktur – stawów, mięśni oraz ścięgien. To również najbardziej ruchome miejsce w naszym ciele – decyduje o ruchomości całej kończyny górnej. Gdy pojawia się ból w okolicy barku, zakres ruchów ulega zmniejszeniu. Trudniej może być sięgnąć po coś, co stoi wysoko na półce, podnieść coś tam cieższego, zapiąć biustonosz czy może uczesać się. Skoro uszkodzenia struktur wchodzących w skład kompleksu barkowego będą duże może dojść do znacznego ograniczenia ruchów. Uzupełniająco do lekow działa fizykoterapia, czyli stosowanie rożnorodnych czynnikow fizycznych (na przykład ciepła, zimna, pola magnetycznego) w celach leczniczych. Stosuje sie jonoforezę, czyli wprowadzanie leków poprzez skórę za pomocą pola elektrycznego albo pola magnetycznego, ultradźwięki, terapie zimnem (krioterapię), parafinoterapię (oklady albo kąpiele z wykorzystaniem ciepłej parafiny), laser, elektroterapię i masaże. Nie trzeba robić wiele. Codzienna gimnastyka pomaga zachować ogólną sprawność oraz wzmacnia mięśnie. Ważne może być właściwe wykonywanie ćwiczeń, dopasowanie ich do sprawności oraz wydolności organizmu. Obciażenia powinny być też stopniowane powoli. Wiecej nie znaczy lepiej! Ilość ćwiczeń oraz ich powtórzeń zwiększaj stopniowo. Na poczatek rozgrzewka, później właściwe ćwiczenia, na koniec zmniejszanie intensywności wysiłku, a zatem ćwiczenia rozciągające oraz oddechowe. Zarastające zapalenie torebki stawu ramiennego to również schorzenie o podłożu idiopatycznym (nieznanym), ktora obejmuje staw barkowy. Tego schorzenia nie stwierdza się w żadnej innej cześci składowej narządu ruchu. Polega ono na powstaniu stanu zapalnego, ktory powoduje wynaczynienie się krwi do stawu w postaci tkanek, które następnie ulegają zrostom. Dotyka ono głównie kobiet w czwartej, piatej oraz szóstej dekadzie życia. Za najważniejszy czynnik predysponujący uważa się dolegliwości reumatyczne. Stanem zapalnym objęta może być w tym miejscu torebka stawowa stawu barkowego ręki, którą wykonywana może być większość czynności dnia codziennego (u praworęcznych – ręka prawa, z kolei u osob leworęcznych – ręka lewa). Zespół bolesnego barku: przeciążenie mięśni. Dochodzi do niego podczas czynnosci wymagających uniesienia ręki powyżej linii ramion, których nie wykonujemy na co dzień (np. mycie okien), albo przenoszenia ciężkich przedmiotów. Powodują jego również powtarzające się, jednostajne ruchy, spanie w niewygodnej pozycji, gwałtowne szarpniecie ręką, nadto intensywne ćwiczenia. Rezultatem przeciążenia mięśni podczas wysiłku może być też ich przykurcz – poprzez cały czas sa napiete, a to rownież sprawia bol. Leczenie polega na przyjmowaniu leków przeciwbolowych oraz rozluźniających mieśnie i stosowaniu terapii manualnej. Lepiej z nią nie zwlekać, bo im dłużej utrzymuje się przykurcz, tym trudniej jego zlikwidować, a rehabilitacja trwa dluzej. Zestaw dolegliwości bólowych okolicy barku nazywany może być zespołem bolesnego barku.

Kiedy tylko ból pojawia się podczas ruchu w stawie ramiennym, na przyklad przy probie splecenia rak za głowa. Może też pojawiać się przy ucisku okolicy barku. Często nasila się w nocy oraz powoduje, że spanie na chorym boku może być niemożliwe. Warto pamiętać o higienie codziennego ruchu. Ludzkie stawy nie lubią nagłych ruchów, szczególnie z dużym obciążeniem. Szybkie, nagłe podniesienie czegoś ciężkiego z podlogi nad głowę (na przykład uniesienie plecaka czy może walizki ponad głowę na półkę w pociągu) szkodzi barkom. Skoro w ciągu dnia konieczne może być wykonywanie długotrwałych ruchów z ramionami uniesionymi ponad głowę, wskazane może być robienie co pewien czas przerw, opuszczanie rąk oraz ich rozluźnianie, a także zrobienie kilku rozciągających ćwiczeń. Dobrym pomysłem będzie rozgrzewka przed myciem okien czy może malowaniem ścian. Do głównych objawów należy przede wszystkim mocny ból w obrebie stawu barkowego. Nie ustepuje on także podczas spoczynku czy może snu, poprzez co leżenie na boku może być dla chorego niemożliwe. Z czasem ból uniemożliwia także wykonywanie niewielkich ruchów w stawie, co wpływa na zmniejszenie zakresu ruchu w jego obrębie, a co za tym idzie – chory nie może być w stanie wykonywać niektórych czynności dnia codziennego. Pośród objawow można wyróżnić też promieniowanie bólu do okolic szyi, karku (potegowane poprzez ruchy w stawie barkowym, a nie podczas ruchów szyi) i grzbietowej części składowej dloni oraz palców u rąk (przy zachowanej sile mięśniowej). Zespół bolesnego barku: szkodzone ścięgna. Źródłem bólu barku może być też uszkodzenie ścięgien 4 małych mięśni (podgrzebieniowy, nadgrzebieniowy, podłopatkowy, obły mniejszy) tworzących tzw. stożek rotatorow. Ścięgna te otaczają głowę nasze kości ramiennej oraz sa zrośnięte z torebka stawową. Najczęściej dochodzi do uszkodzenia ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego, np. podczas rzucania jakiegoś przedmiotu ręką uniesiona powyżej linii ramion. Ale przyczyną bólu bywa również uraz ściegna mięśnia dwugłowego. Łatwo je naciagnać także w trakcie tak banalnej czynności jak sięganie w samochodzie po torebkę leżącą na tylnym siedzeniu. Naciągniecia, naderwania ścięgien kumuluja się oraz powinny byc przyczyną przewlekłego bólu barku, a także zerwania ścięgna. Przyczyn takich dolegliwości może być wiele. Powinny to również być też zarówno urazy, zmiany zapalne albo zwyrodnieniowe tej okolicy, jak oraz odmienne dolegliwości – na przykład dna moczanowa czy może reumatoidalne zapalenie stawów. Bolesność barku może być też spowodowana zmianami w tkankach oraz narzadach pozornie odleglych. Zmiany zwyrodnieniowe kregosłupa szyjnego powinny objawiać bólem tej okolicy. Niepokojącym sygnałem może być bol, nastepnie ograniczenie ruchomości. Chcąc uniknąć dyskomfortu, rezygnujemy z ruchu kończyną, trzymając ją nieruchomo blisko tułowia, co wprawdzie zmniejsza dolegliwości, ale w konsekwencji może prowadzić do przykurczów powodujących znaczne ograniczenie ruchow oraz niemożność podnoszenia ramienia, ruchu w bok oraz do tyłu. W fazie ostrej (okres sztywnienia stawu; czas trwania około pół roku), często błędnie stosowana może być fizykoterapia, leczenia właściwego ciepłem i ćwiczenia bierne stawu. Wykonywanie takich zabiegow nie przynosi jednakże żadnych efektów. Najlepszym rozwiązaniem wydaje się być też podwieszenie chorej kończyny na temblaku i zastosowanie lekow przeciwbólowych oraz niesterydowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Okres „zamrożonego barku” to rownież czas, w którym ból ulega wyraźnemu zmniejszeniu. Podczas tej fazy chory powinien przede wszystkim ćwiczyć chorą kończynę. Zakres ruchu powinien być też jednakże tak dobrany, by ból był nieodczuwalny. Może być to również na tle istotne, że zaniechanie ćwiczeń reki w tym okresie może skutkować powstaniem zespołu bark-ręka. Leczenie zwykle może być operacyjne. Zabiegi przeprowadza się najczęściej metodą artroskopowa. Ich celem może być rekonstrukcja uszkodzonych ścięgien. W przypadku ścięgna mięśnia dwugłowego niejednokrotnie przecina się go, skraca oraz mocuje do nasze kości w innym miejscu. Zespól bolesnego barku: zapalenie kaletki podbarkowej. Zdrowa kaletka wyglądem przypomina sklejoną torebkę foliową, chora – torebkę pogrubiałą, wypełniona płynem. Do takiej zmiany dochodzi, kiedy stożek rotatorów może być osłabiony albo uszkodzony. Wówczas przy unoszeniu ramienia powyżej linii barku dochodzi do konfliktu kaletki z wyrostkiem barkowym, bolesnej ciasnoty podbarkowej (struktury trą o siebie). Leczenie polega na podawaniu doustnych leków przeciwbolowych oraz przeciwzapalnych, a również wstrzykiwaniu sterydów wprost do kaletki, jeden albo maksimum dwa razy, najlepiej pod kontrolą USG. Ważnym elementem kuracji może być rehabilitacja, która przywraca prawidłowa ruchomość stawu. W niektorych przypadkach konieczne może być operacyjne usunięcie kaletki.

Trzeba wiedzieć, że skoro doszło do zerwania ścięgien mięśni rotatorów, konieczna może być operacja polegająca na ich rekonstrukcji za pomocą kotwic. Nie zwlekaj oraz skonsultuj sie ze specjalista. Schorzenie to również posiada charakter przewlekly oraz prowadzi do nieodwracalnych zmian, powodujac ograniczenie ruchomości stawu barkowego. Ból trwa często dużo tygodni, po czym samoistnie zanika. Nie oznacza to rownież wyleczenia. Ból może powracać przy próbie obszerniejszego ruchu kończyną górną. Ważne jest, by jak najwcześniej rozpocząć wlaściwe leczenie. Kluczowe będzie ustalenie, co powoduje ból barku. Dopiero gdy znana może być przyczyna, można wybrać odpowiednie leczenie. Poza zmianami urazowymi, związanymi najczęściej z uszkodzeniem stożka rotatorów, przyczyna dysfunkcji barku powinny być też zmiany zwyrodnieniowe, stany zapalne czy może ciasnota podbarkowa. Ból w tej okolicy towarzyszy również zwyrodnieniom odcinka szyjnego kręgosłupa oraz zaburzeniom neurologicznym. Promieniuje on wówczas na ramię w kierunku stawu łokciowego oraz ręki z objawami mrowienia oraz drętwienia. Czasami może być wywolywany osłabieniem układu odpornościowego, a także długotrwałym silnym stresem. Z tego powodu przed rozpoczęciem leczenia właściwego oraz rehabilitacji należy właściwie rozpoznać przyczyne choroby. W ramach diagnozy przeprowadzany może być wywiad, badanie kliniczne i radiologiczne w oparciu o standardowe radiogramy, a również USG, MR, TK. Faza trzecia oraz ostatnia choroby, zwana może być fazą „odmrażania”. Następuje w tym miejscu niemal całkowite zniesienie bolu, a zakres ruchu w stawie wraca do wielkości z przed choroby. Należy jednakże kontynuować ćwiczenia z zakresu II, ktore powinny być też pogłebione o ruchy, które wspomagane są poprzez siłę ciężkości (tj. „wahadlo zegara”). Przeciwwskazanie stanowią w tym miejscu wszelkiego rodzaju ćwiczenia silowe, manipulacje stawu i masaże . W nieużywanym stawie stan zapalny po jakimś czasie sam jeden się wycisza. Ale to również złudna poprawa. – Unikanie ruchu, a przede wszystkim zaniedbanie ćwiczeń prowadzi do przykurczu – ostrzega doktor Straszak. – Skoro nic z tym nie zrobimy, grozi nam powstanie tak zwanego barku zamrożonego. Wtenczas na zdjęciu rtg. nie widać zmian, staw nie boli, ale nie da się nim ruszyć. Fatalna rzecz! To również się zdarza np. u starszych ludzi ze złamanym nadgarstkiem w gipsie. Każe się im nosić rękę na temblaku, aby nie puchły palce, ale zapomina się, że ludzkie stawy powinny pracować. Zwłaszcza kiedy są zwyrodniałe, mocno zużyte. Po jakichś czterech tygodniach nasze kości sie zrosną, ale może sie zdarzyć, że ktoś zatem już nie wyprostuje reki w łokciu oraz nie ruszy barkiem. Mniejszy albo większy przykurcz pozostanie na zawsze. Zastosowanie znajdują środki leczenia przeciwbólowe oraz przeciwzapalne, krótkotrwałe unieruchamianie kończyny, rehabilitacja z wykorzystaniem ćwiczeń oraz fizykoterapii i postępowanie zabiegowe. Zly dobór ćwiczeń albo ich niewlaściwe wykonanie powinny prowadzić do pogłębienia się zmian. To również i dlatego tak ważne jest, by ćwiczyć pod okiem specjalisty. Leczenia właściwego nieoperacyjne barku wymaga konsekwencji oraz cierpliwości. W pierwszym etapie dolegliwości stosuje się niesterydowe środki leczenia przeciwzapalne doustnie, w postaci żelu czy może plastrów, i zaleca ograniczenie ruchu. W fazie bardziej zaawansowanej należy ograniczyć obciążanie stawu oraz jego poruszanie, czasami z podawaniem do barku albo jego okolic środków sterydowych.

Podkreślmy, że pożądana może być też fizykoterapia, krioterapia, masaż. W okresie remisji objawów bolowych wskazana może być kinezyterapia, czyli terapii ruchem. Pod okiem rehabilitanta wykonuje się ćwiczenia rozluźniające, rozciągające, rozciągające czynno-bierne, ruchy w odciążeniu. Zespól bolesnego barku może być dość rzadkim powikłaniem po zawale mięśnia sercowego, przypuszczalnie dlatego, że pacjenci dość wcześnie są uruchamiani. Rozwija się pomiędzy 2 tygodniem a 2 miesiącem po zawale serca. Objawy zespołu bolesnego barku polegają na wystąpieniu zesztywnienia oraz bólu w stawie ramiennym (90% przypadków w lewym), i na bólu oraz obrzęku reki (często może być pogrubiala oraz pokryta plamami). W rzadkich przypadkach dochodzi do zaniku drobnych grup mięśniowych ręki z powstaniem nieodwracalnych przykurczow. Aby nie dopuścić do przykurczu, należy parę razy dziennie ruszać chorym ramieniem, zwłaszcza w ów sposob oraz w tym kierunku, przy którym wystepuje ból, ale jedynie do tzw. granicy bólu. Kiedy jego poczujemy, w tym samym momencie przerywamy ćwiczenie, by nie powodować dodatkowego uszkodzenia. Zmuszajmy staw do pracy powoli. Dopóki ból może być mocny, wykonujmy po dwa, trzy ruchy, ile da się wytrzymać. Nic na siłę. Stopniowo ćwiczmy coraz więcej. Pamiętajmy, że ludzkie stawy żyja, dopóki nimi poruszamy. Dzieki temu powierzchnie chrzęstne są smarowane płynem stawowym, który je odżywia oraz pozwala sprawnie, z poślizgiem zmieniać pozycje. Kiedy nie mieszamy płynu w stawie, w warstwie przychrzęstnej wyczerpuje sie zawartość glukozy oraz innych energetycznych skladników. Staw, można powiedzieć, zasycha. Ćwiczenia mają na celu wzmocnienie mięśni, ktore stabilizują staw ramienny. Pomagaja zachować albo poprawić zakres ruchów. Podczas ćwiczeń pacjent uczy się poprawnie wykonywać ruchy w stawie, tak by nie sprawiały dolegliwości bólowych oraz nie pogłębiały istniejących zmian. Skoro ból spowodowany może być zmianami zapalnymi, na przykład w obrebie kaletki podbarkowej albo pierścienia rotatorów (grupa czterech mięśni odpowiedzialnych za odwracanie ramienia) ćwiczenia będą przeciwwskazane. Leczenia właściwego operacyjne uszkodzonych mechanicznie albo chorobowo elementów barku obejmuje szereg technik rekonstrukcyjnych, często z wykorzystaniem artroskopii, i endoprotezoplastykę. Ich skuteczność może być wypadkowa rozległości obrażeń, czasu trwania choroby, wieku chorego oraz wlaściwie prowadzonej rehabilitacji.

Ból kolan – z czego wynika i jak leczyć?

Posted on

Kolana bolą z rożnych powodów. Żadnych urazów kolan nie powinno się jednak bagatelizować, bo ich następstwem może być też dużo dokuczliwych chorób. Przyczyny bólu kolan powinny być też różne: od zmian dających o sobie znać najczęściej po nadto dużym obciążeniu stawów (np. po intensywnym biegu, wspinaczce, podnoszeniu ciężkich przedmiotów), poprzez urazy (skręcenia, zwichniecia itp.), do zapaleń bakteryjnych, uszkodzeń metabolicznych (np. dna moczanowa), a rownież związanych ze schorzeniami przewlekłymi, np. zwyrodnieniową chorobą stawów.

Pamiętajmy, że kolana sa wyjątkowym stawem, inżynieryjnym cudem natury, który potrafi poprzez dużo lat znosić wielkie obciążenia, ale z drugiej strony są tak skomplikowane, że rożne elementy powinny się w nich popsuć. Żeby skutecznie się leczyć, trzeba wiedzieć, co konkretnie szwankuje. Jedna z dużo cześciej występujących przyczyn bólu kolana może być silne obciążenie stawów kolanowych. Zwykle dotyczy ono sportowców – zarówno owych wyczynowych, jak oraz tych… niedzielnych. Sportowcy fotelowi, czyli osoby, które na co dzień prowadzą siedzący sposób życia, ale od czasu do czasu mają sportowe „zrywy”, np. wyjeżdżają na narty albo zaczynają intensywnie trenować biegi, narażają nasze stawy na kłopoty.

Jak wiadomi, ból, ograniczenie ruchomości stawu, obrzęk kolan obserwowany po takim wysilku, to również symptomy, które powinny dać nam do myślenia. Możesz spróbować zmienić diete. Coraz więcej badań sugeruje, że także niewielka zmiana diety może poprawić stan kolan. Dzieje sie tak dla tego, że niektóre produkty spożywcze wykazują silne działanie przeciwzapalne oraz zdolność do łagodzenia bólu porównywalne z tymi, jakie posiadają środki leczenia stosowane w zapaleniu stawów oraz innych schorzeniach kolan. Poniżej znajdziesz parę wskazówek, jakie zmiany wprowadzić w codziennym menu, by zmniejszyć dolegliwości związane z bolem kolan. Kolano pelni dwie zasadnicze funkcje. Pierwszą z nich może być zginanie stawu. Dzieki temu jesteśmy w stanie chodzić, biegać, klęczeć czy może siedzieć. Druga funkcja natomiast wiąże się z utrzymaniem ciała w pozycji wyprostowanej (pionowej) bez angażowania dużej siły mięśni. Kolano wzmocnione może być poprzez mięśnie czworogłowe, znajdujące się w przedniej oraz bocznych częściach uda, a zgina sie dzięki pracy mięśnia dwugłowego uda i mieśni łydki. Niestety, kolana narażone są na częste oraz nieprzyjemne urazy. Trzeba przede wszystkim zaprzestać wysiłku oraz zastosować środki przeciwzapalne. Kiedy ból się zmniejszy albo minie, wskazane może być wykonywanie ćwiczeń w odciążeniu. Szczególnie zalecana może być jazda na rowerze stacjonarnym, podczas ktorej powierzchnie stawowe oddalają się od siebie. Należy pamiętać, że siodelko powinno być też ustawione na aż tyle wysoko, abyśmy podczas ćwiczeń mogli wykonać pełen wyprost nóg. Kwasy omega-3 zawarte w rybach to również naturalne środki przeciwzapalne, łagodzą stan zapalny stawów oraz dzięki temu pomagają zmniejszyć bol. Badania prowadzone w szpitalach klinicznych potwierdzają, ze kwasy omega-3 powinny łagodzić ból oraz skracać czas trwania porannej sztywności stawów u osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Najlepszym źródłem kwasow omega-3 w codziennej diecie są łosoś, tuńczyk, sardynki, śledź, dorsz, makrela. Diete można dodatkowo uzupełnić w olej rybi. Najwieksza zaletą jedzenia ryb może być fakt, iż są one zdrowe oraz dużo bezpieczniejsze, niż środki leczenia przeciwzapalne, które powinny wywołać niepożądane skutki uboczne. Dolegliwości kolan są następstwem urazow, stanow zapalnych chrzastki albo innych części składowej stawu, a niekiedy wywołane są one uszkodzeniem kolana, wynikającym z jego nadużycia.

Skoro tylko jesteś młodą osobą, czynnie uprawiajaca sport, ból kolan może mieć charakter pourazowy, w przypadku uszkodzenia np. wiezadeł. Może być też to rownież także skutek przeciążenia chrząstki stawowej. Ból, obrzek, zaczerwienienie skory, ograniczenie ruchomości, gorączka może świadczyć o rozwijającym sie w kolanie stanie zapalnym. Najczęściej może być to również zapalenie kaletki maziowej. Kaletki to również male torebeczki znajdujące się przy zakończeniach kości, które wyściełają przestrzenie pomiedzy kośćmi, a mięśniami, ściegnami albo skórą. Uniemożliwiają stykanie się ze sobą nasze kości oraz tarcie pomiędzy nimi. W kaletkach znajduje się maź pełniąca funkcję smaru, nawilżająca oraz odżywiająca staw. Sok pomarańczowy może być świetnym źródlem witaminy C oraz skladników odżywczych, ktore powinny zabezpieczyć przed chorobą zwyrodnieniową stawów kolanowych. Poprzez dziesięć lat w Australii na grupie około 300 osob prowadzono badania, które wykazały, że osoby o wyższym stężeniu witaminy C w organizmie rzadziej cierpia na zwyrodnienie nasze kości oraz stawów kolanowych. Szklana soku pomarańczowego dostarcza okolo 25% wiecej witaminy C, niż zjedzenie jednej pomarańczy. Innym doskonałym źródlem witaminy C w pożywieniu sa grejpfruty, truskawki oraz papryka. Po skreceniu kolana pojawia się nagły ból w stawie kolanowym, który ogranicza zakres ruchu. Wyprostowanie nogi staje się niemożliwe. Następnego dnia pojawia sie obrzęk. Warto wiedzieć, że dużo częściej uszkodzeniom ulega łąkotka przyśrodkowa z przodu kolana niż łąkotka boczna, umieszczona w tylnej części składowej stawu. Do zapalenia może dojść m.in. na skutek silnego obciążenia stawu, ale nie gwałtownego, ale długotrwałego – kiedy staw może być poddany ciągłym napięciom. Na takie roblemy narażeni sa głównie pracownicy firm dostawczych (ze względu na noszenie ciężarów), a również pracownicy biurowi, ogrodnicy, osoby zajmujące się sprzątaniem – czyli ci wszyscy, ktorych kolana czesto oraz poprzez dlugi czas pozostają zgięte, i osoby otyłe – bo ich nasze stawy na co dzień muszą dźwigać dużo więcej kilogramów niż powinny. Australijscy naukowcy stwierdzili, że spożywanie dużych ilości luteiny oraz zeaksantyny zawartych pomiędzy innymi w szpinaku może pomoc zwalczyć ból kolan spowodowany zwyrodnieniową chorobą stawów. Ponadto luteina oraz zeaksantyna pozwalają uniknać dolegliwości oczu oraz wspomagają dobre widzenie. Do sałatki ze szpinakiem nie zapomnij dodać odrobinę cebuli. Cebula także wpływa na zmniejszenie bólu kolan. Bogata może być w kwercetynę oraz flawonoidy, ktore wykazują silne dzialanie przeciwzapalne. Badania nad artretyzmem wykazały, że kwercetyna spowodowala znaczne zmniejszenie objawów zapalenia stawow. Innymi naturalnymi źródłami kwercetyny są jabłka, winogrona oraz herbata. W przypadku uszkodzenia łąkotki szczególnie wskazany może być odpoczynek. Należy uzbroić się także w cierpliwość, bo gojenie się trwa zazwyczaj parę tygodni. Po pierwszym urazie łatwiej dochodzi do kolejnych kontuzji. Poza tym kolano, w ktorym zerwana albo usunięta zostanie łąkotka, może być bardziej narażone na chorobe zwyrodnieniowa. Takich dolegliwości nie wolno leczyć jedynie domowymi środkami – kolano powinien obejrzeć lekarz, rozwijające się zapalenie może bowiem prowadzić do groźnych powiklań. Ortopeda powie, co dokładnie wywolalo zapalenie, jakich ruchów oraz pozycji należy unikać, zleci odpowiednią farmakoterapię, rehabilitację oraz fizykoterapię, by zapobiec nawrotom stanow zapalnych. Dodanie kurkumy do potraw może zdziałać cuda w zniwelowaniu bólu kolan. Dzieje się tak dla tego, że kurkuma oraz odmienne przyprawy stosowane w kuchni indyjskiej zawieraja kurkumine, ktora posiada działanie przeciwzapalne. Badania kanadyjskich naukowców prowadzone na zwierzętach wykazały, że kurkumina zmniejsza stan zapalny stawów poprzez zahamowanie wydzielania enzymu, który powoduje ów stan oraz wywoluje obrzęk.

Powtórzmy, że przyczyny bolu powinny być też najróżniejsze: uraz kolana, wady jego budowy czy może również uszkodzenia związane z chorobą, np. martwica chrzęstno-kostną. Jednakże to również nie one są najczęstszą przyczyną kłopotów z kolanem, ale mikrourazy, a rownież przeciążenia. Początkowo powinny nie sprawiać bólu, zwłaszcza przeciażenia. Są jednakże jak kropla wody drążąca skałe. Kumulują się oraz w efekcie po pewnym czasie dochodzi do stanów zapalnych kolana, a także zmian zwyrodnieniowych. Każda potencjalna przyczyna przewlekłego bolu kolana wymaga innego badania diagnostycznego. Badania takie obejmują badanie krwi, badanie fizykalne, rentgenowskie, TK, MR albo odmienne badania obrazowe. Rodzaje badań diagnostycznych, jakie zostana wykonane zależą od podejrzewanej poprzez lekarza przyczyny przewlekłego bólu kolana. Częste schorzenia kolan, ktore są efektem aktywności fizycznej, to również zerwanie więzadeł krzyżowych oraz przemieszczenie rzepki. Ta pierwsza choroba może pojawić się w wyniku gwaltownego ruchu albo skręcenia nasze kości piszczelowej w chwili, kiedy kość udowa może być zablokowana. Więzadła krzyżowe są słabo ukrwione, i dlatego także niewielkie urazy źle się goja. Oraz także skoro pierwotne uszkodzenie zostanie wyleczone, kolano raczej nie odzyska zatem już pełnej sprawności – zerwane wiezadło może być slabsze, a staw staje się niestabilny. Jeżeli klopot nie może być poważny, po tygodniu albo dwóch leczenia właściwego ból powinien przejść, ale nie zwalnia nas to również z obowiązku kontroli u lekarza – bo skoro nie zmienimy zlych nawyków, staw będzie bez ustanku niszczony. Imbir lekarski od dawna stosowany może być w leczeniu dolegliwości żołądkowych. Niedawno jednakże naukowcy odkryli, że zmniejsza on również bóle kolan poprzez zmniejszenie stanu zapalnego. W badaniu z udziałem 261 pacjentów z umiarkowanym albo silnym bolem stawów kolanowych wykazano, że imbir zmniejsza ból kolan podczas stania oraz chodzenia. Gotowanie z dodatkiem imbiru może poprawić smak wielu potraw przy jednoczesnym zmniejszeniu dolegliwości bólowych. Zdrowa chrząstka może być gładka oraz połyskliwa jak jedwab, chora z kolei matowa jak plusz w wyniku wycierania się. W najbardziej zaawansowanym stadium dolegliwości chrząstka może być całkowicie wytarta oraz kość trze o kość. Natomiast do bocznego przemieszczenia rzepki może dojść, gdy kolana sa w zgieciu (np. podczas jazdy na nartach, w kregle czy może w momencie wstawania). Podejrzewa się, że skłonność do przemieszczania rzepki może być dziedziczna oraz dużo częściej dotyczy kobiet. Na tę choroba bardziej narażone są osoby m.in. cierpiące na nadmierną ruchomość stawow, osoby majace mała rzepke, osoby z koślawością kolan czy może te, u których rzepka umieszczona może być nieprawidłowo ponad stawem kolanowym. W tym przypadku lekarz zaleci fizykoterapię, by wzmocnić mięśnie czworogłowe. Wspomagajaco można leczyć zapalenie, przyjmując – zawsze wedlug zaleceń lekarskich – niesteroidowe środki leczenia przeciwzapalne (NLPZ) oraz – naturalnie oszczędzając chory staw. Poprzez dwie doby należy stosować kompresy chłodzące, później – skoro przynosi nam to również ulgę – kompresy ciepłe. Domowym sposobem na zmniejszenie bólu może być przykładanie do chorego miejsca kompresu z trzech łyżek stołowych chrzanu wymieszanych w szklance ciepłego mleka. Warto jednakże pamiętać, że chrzan może wywoływać uczulenia oraz podrażnienia. Niektóre badania sugerują, że skutecznia dieta bogata w oczyszczone węglowodany może powodować zaostrzenie stanu zapalnego. Należy wyeliminować z diety białe pieczywo oraz makaron, dzięki temu nie jedynie zadbasz o swoje stawy, ale możesz również zrzucić parę kilogramów. Należy unikać przeciażeń oraz zażywać preparaty z glukozaminą, ktora wbudowuje się w chrząstkę. Dzieki tej substancji staje się ona grubsza, ale może być to również proces dość długi. Trwa ok. dwoch lat. Drugim rodzajem leczenia, nowocześniejszym oraz dającym lepszy efekt, może być wstrzykiwanie kwasu hialuronowego. Wypełnia on wszystkie nierówności oraz nie dopuszcza do obcierania się o siebie nasze kości stawu kolanowego. Dzięki temu chrząstka regeneruje się. Podaje się zwykle 3-5 zastrzyków. U 40-60% pacjentów dolegliwości ustępują. Terapia nie może być jednakże tania, kosztuje od 500-1500 zł. Ból może być też wywołany także poprzez zapalenie kaletki maziowej. Są to rownież torebki wypełnione niewielka ilością płynu nawilżającego staw poddawany dużym obciążeniom oraz silom tarcia. Zapalenie kaletki maziowej powoduje bolesny obrzęk kolana, które czasami może być też gorace w dotyku. Do zapalenia kaletki maziowej dochodzi przede wszystkim w wyniku dlugotrwalego klęczenia Urazy kolana powinny dotyczyć różnorodnych cześci skladowej stawu kolanowego (najcześciej jednakże dotyczą one więzadeł oraz łąkotek). W zależności od rodzaju i sily urazu może wystąpić ostry albo mniej ostry ból, obrzek, ograniczenie ruchomości stawu. Naderwanie więzadeł powoduje niestabilność kolana. By poznać przyczynę bolu kolana, należy określić objawy, jakie mu towarzysza. Poniższe wskazówki pomoga Ci określić jaka może być też prawdopodobna przyczyna bólu kolana – w celu uzyskania pewnej diagnozy wybierz się do specjalisty. Lekarz, na podstawie wywiadu oraz wykonanych badań, określi przyczyne dolegliwości oraz uloży plan leczenia. ważna może być diagnostyka. Najważniejszym badaniem może być badanie RTG stawów. Badanie to rownież zleca lekarz po wcześniejszym zbadaniu pacjenta. Na podstawie badania, rozmowy z chorym i zdjęcia RTG lekarz zaplanuje dalsze postępowanie. Badanie USG stawów tak czesto zlecane pacjentom, głównie poprzez lekarzy POZ posiada ograniczoną wartość diagnostyczną z powodu częstych błędów w ocenie badania. Dolegliwość może trwać pare dni albo także parę miesięcy.

Jak wiadomo niektorym osobom, które cierpią na tę dolegliwość, pomaga akupunktura, masaż oraz okłady z żywokostu lekarskiego i wiazu śliskiego. Do lekarza powinniśmy się zwrócić, skoro obrzęk utrzymuje się poprzez ponad dwa miesiące oraz się powiększa. Gdyby schorzenie okazało się poważne, lekarz może skierować chorego do szpitala na niewielka operację, gdzie po wykonaniu znieczulenia miejscowego kaletka zostanie usunięta. Jeśli nastąpiło uszkodzenie kolana, absolutnie nie powinno się zwlekać z wizytą u lekarza. Jedynie specjalista może stwierdzić rodzaj urazu oraz zastosować odpowiednie leczenie! Zanim jednakże dotrze sie do przychodni, należy zadbać, by staw nie uległ wciąż jeszcze większemu urazowi. W tym celu musi zostać unieruchomiony. Można to również zrobić np. wkładając kolano pomiędzy dwie szyny (zrobione z czegokolwiek – kijków, drewnianych łyżek do patelni teflonowych czy może znalezionych w garażu deseczek). Zwyrodnienie stawow może być chorobą przewlekłą oraz trudną do leczenia właściwego , jednakże wcześnie rozpoczęte leczenia wlaściwego pozwala spowolnić albo zatrzymać jej postępy. By uzyskać najlepsze efekty należy wdrożyć zaplanowany oraz omówiony z pacjentem tzw. proces leczniczy. Musi być też on dostosowany do pacjenta. Elementy tego procesu powinny być też różne w zależności od stopnia zaawansowania choroby, wieku pacjenta , dolegliwości współistniejących. Kolano pod wzgledem budowy może być najbardziej złożonym stawem, który często ulega urazom oraz przysparza wielu dolegliwości. Posiada 2 stopnie ruchomości, a jego prawidłowe działanie może być niezbedne do większości czynności wykonywanych w ciągu dnia. Pełni ważną funkcję lokomocyjną i amortyzującą. Do jego najważniejszych elementów należą więzadła krzyżowe (przednie oraz tylne), łakotki (przyśrodkowa oraz boczna) i liczne ścięgna mięśni, które je odpowiednio stabilizują. Rzepka uzupełnia natomiast powierzchnie stawowe. Nogę należy ułożyć tak, by jak najmniej bolała, następnie założyć opatrunek chłodzący (gaza namoczona w zimnej wodzie z dodatkiem octu albo altacetu, lód zawinięty w ściereczkę badź inny chłodny kompres) oraz zawinąć w bandaż elastyczny (nie wolno zaciskać jego nadto mocno, by nie utrudniał przepływu krwi w kończynie), w następnej kolejności unieruchomić uszkodzony staw w powyżej opisany sposób. Jako kurację wspomagającą można przyjmować preparaty z kasztanowca zwyczajnego w celu zmniejszenia obrzęku. Należy pamiętać że reklamowane oraz sprzedawane w aptekach różnego rodzaju preparaty mające rzekomo poprawiać funkcje stawow to rownież tzw. „suplementy diety” o nieudokumentowanej medycznie skuteczności. Urazy oraz przetrenowanie dotyczą, naturalnie, przede wszystkim osób aktywnych i ulegających różnego rodzaju wypadkom. Często bólowi towarzyszy opuchlizna kolana. Najczęściej dochodzi wtenczas także do urazów ściegien, więzadeł oraz łąkotek. Skoro uraz okazuje sie niewielki, wystarczy okresowo stosować maści przeciwbólowe oraz przeciwzapalne, a sam jeden staw na pewien czas usztywnić. Dla bezpieczeństwa, zwykle lepiej jednakże skonsultować się z ortopedą. Z wiekiem stawy, tak jak wszystkie odmienne cześci składowej naszego ciała, zużywają się. Dotyczy to również przede wszystkim kolan, które poprzez całe nasze nasze życie są narażone na duże obciażenia. Zmiany widoczne sa zwłaszcza w chrzastce stawowej, która wraz z upływem lat staje się coraz mniej gładka oraz cienka. Pojawiają się wtenczas napięcia mięśniowe powodujące dodatkowy ucisk na chrząstkę. Taka bez ustanku obciażana chrząstka przestaje właściwie pracować – nie może być zatem już w stanie zasysać niczym gąbka substancji odżywczych, a co za tym idzie – nawilżać oraz regenerować stawów. W końcu chrząstka może zniknąć – wtenczas pojawiaja się prawdziwe problemy. Podawanie tzw. blokad do stawu z leków sterydowych powinno odbywać się po wykorzystaniu innych metod leczniczych. Spuchnięte kolano oraz ból powinny być też efektem różnorodnych dolegliwości kolana spowodowanych np. infekcjami bakteryjnymi. Co wiecej, skutkiem ugryzienia kleszcza bywa zapalenie kolana oraz borelioza. Obydwie dolegliwości często wymagają precyzyjnej kuracji antybiotykowej. Początkowym objawem dolegliwości może być ból w kolanie pojawiający sie podczas wchodzenia po schodach i zesztywnienie stawów („drewniane nogi”). Później ból towarzyszy każdemu ruchowi, a dodatkowo powinny pojawić się także objawy zapalenia – obrzek oraz zaczerwienienie skóry. Podawanie do stawu szeroko reklamowanych preparatów kwasu hialuronowego może być dość kosztowne a u osób starszych czesto nie przynosi żadnych efektow ( chrząstka stawowa może być blisko całkowicie uszkodzona oraz nie posiada szansy na jej odbudowę). Kolano może być największym oraz najbardziej delikatnym stawem o dość skomplikowanej budowie. Może być on zaliczany do grupy stawów jednoosiowych zlożonych. Łączą się w nim trzy kości: udowa, piszczelowa i rzepka. Powierzchnię stawową zabezpieczają chrząstki, zwane łąkotkami. Sprawne działanie kolana umożliwiają liczne oraz mocne więzadła (krzyżowe, podkolanowe czy może poboczne). Funkcjonowanie kolana można porównać do gry zespołowej wielu elementow. Defekt jednego z nich zakłóca normalna pracę całego stawu, który zaczyna niedomagać. Takie przykre dolegliwości powinny nas skłonić do wizyty u specjalisty, bo postępujace zwyrodnienie stawow może prowadzić do ograniczenia ich ruchomości, a także unieruchomienia, czyli praktycznie inwalidztwa. Nie wolno zatem bagatelizować sygnałów ostrzegawczych wysyłanych poprzez organizm. żwawo rozpoczeta oraz odpowiednio dobrana terapia pozwala w dużym stopniu powstrzymać rozwoj choroby. Ból przy zginaniu kolana czesto pojawia sie po urazie albo przeciążeniu stawu kolanowego. Ból kolana, który pojawia się podczas zginania, ale również chodzenia, często wymaga konsultacji lekarskiej. Niepokojące są takie objawy, jak ostry ból z przodu kolana utrudniający utrzymanie pozycji stojącej, obrzęk, ograniczenie ruchów, zasinienie, drętwienie.

Niestety, kłopot ze zginaniem kolana to również również efekt zmian zwyrodnieniowych oraz dolegliwości rzepki. Przyczyn bólu kolana może być dużo – na przykład urazy powstające przy forsownej albo nieprawidłowej jeździe na nartach, łyżwach czy może rolkach, a rownież gra w piłke nożną i odmienne sporty uprawiane wyczynowo. Często może być to również także dolegliwość zwyrodnieniowa, nazywana przyspieszonym zużyciem stawu kolanowego, która rozwija się latami. Może być ona wynikiem wad rozwojowych stopy, nieprawidłowej postawy, płaskostopia, nadwagi, częstego przeciążania kolana na przykład wskutek dźwigania ciężarów, a także chodzenia na wysokich obcasach albo w obuwiu źle trzymającym stopy. Co zrobi lekarz pierwszego kontaktu? Dokona oględzin bolącego stawu oraz najprawdopodobniej skieruje nas na konsultację do ortopedy oraz dodatkowe badania, np. rentgen albo USG. Staw kolanowy może być niezwykle narażony na urazy oraz przeciążenia. Posiada on skomplikowaną budowę anatomiczną, i dlatego urazy oraz kontuzje kolana są częstą przypadłościa, zwłaszcza u osób aktywnych fizycznie. Zdarza się, że uraz nie może być poważny, ale powoduje dyskomfort i utrudnia poruszanie. Bywa, że niegroźna kontuzja kolana zaleczy się sama, jednak, skoro może być skomplikowana, może mieć poważne konsekwencje oraz wymagać natychmiastowej pomocy lekarskiej. Ćwiczenia musza być też zlecone poprzez lekarza rehabilitacji. Najczęściej są to również ćwiczenia rozciagajace, latwe do wykonania w domu. Poza tym wskazane są spacery, których czas należy stopniowo wydłużać do godziny. W okresach zaostrzeń dolegliwości polecane są zabiegi fizykoterapeutyczne, indywidualnie dobrane do stanu pacjenta. Oraz nie forsować chorego stawu, unikać przebywania przed dłuższy czas w tej samej pozycji. Po drugie ściśle trzymać się zaleceń lekarskich (także skoro chodzi o przepisywane dawki środkow przeciwbolowych oraz przeciwzapalnych), zapisać się na zabiegi rehabilitacyjne oraz regularnie wykonywać ćwiczenia zalecone poprzez fizjoterapeutę. Poza tym zmodyfikować dietę: do jadlospisu włączyć bogate w doskonale działające na nasze stawy kwasy omega-3 (zawierają je m.in. tluste ryby morskie), jeść dużo owoców oraz warzyw, ograniczyć za to rownież spożywanie wedlin oraz mięsa (kwas arachidowy, który sie w nich znajduje, nasila procesy zapalne). Przeciążenie kolana, powstające na skutek regularnego uprawiania różnorodnych dyscyplin sportowych, może prowadzić do rozwoju zmian w stawie kolanowym, które będą źródłem przykrych dolegliwości, w tym rownież bólu kolana. Przeciążenie dotyczy nie jedynie sportowców, ale także osób pracujących na stojąco albo na klęczkach, chodzących albo dźwigających ciężkie przedmioty. Gdy przeciążenie dotyczy wszystkich elementów stawu, pojawia się dyskomfort, stan zapalny i ból przy poruszaniu.

Ból pleców – przyczyny i leczenie

Posted on

Przyczyny bólu pleców są zwykle wieloczynnikowe. Niestety utrudnia to postawienie właściwej diagnozy. Ból pleców (łac. dorsalgia) to również rodzaj bólu odczuwanego po stronie grzbietowej, wzdluż osi pionowej ciała. Objaw niespecyficzny, związany ze schorzeniami kręgosłupa oraz rdzenia kręgowego albo elementów aparatu kostno-mięśniowego wspólnie z towarzyszącymi nerwami. Najczęściej ból pleców może być wynikiem siedzącego trybu życia, złych nawyków postawy oraz braku regularnego wysiłku fizycznego. Ból pleców może być też także spowodowany poprzez liczne choroby, nie jedynie kręgosłupa. Sprawdź, co oznacza bol pleców.

Warto podkreślić, że podstawowymi środkiem leczniczym (szczególnie ostrych zespołów bólowych) pozostają niesteroidowe środki leczenia przeciwzapalne. Paracetamol oraz odmienne substancje przeciwbolowe ze słabiej wyrażoną komponentą przeciwzapalna powinny być też trochę mniej skuteczne, jednakże rzadziej dają poważne działania niepożądane. Istnieją mocne podstawy do stwierdzenia, że kortykosterydy doustne nie przynosza ulgi w cierpieniu. Przyczyny bólu pleców są wieloczynnikowe. Najczęściej odpowiadają za niego siedzacy ryb życia, złe nawyki postawy, przyjmowanie poprzez dłuższy czas nienaturalnej, wymuszonej postawy ciała, siedzenie nadto bardzo długo w jednej pozycji, brak regularnego wysilku fizycznego, chodzenie w butach na wysokim obcasie, niewłaściwe podnoszenie przedmiotow z podlogi (zamiast uklęknąć, pochylamy się), zła pozycja przyjmowana w czasie snu itp. Wówczas może pojawić się tzw. ból posturalny, który może być wynikiem przeciążenia struktur tkankowo-stawowych. Może być to również ból pleców nieokreślony, niestaly, najczęściej w odcinku piersiowym kręgosłupa. Złe nawyki postawy często prowadzą do wad postawy (skolioza, kifoza albo lordoza), które skutkują dolegliwościami bólowymi niemalże na każdym odcinku pleców. Warto wiedzieć, że ból pleców pochodzenia kregosłupowego rozpoznaje się wtedy, kiedy ból nasila się przy ruchu albo dźwiganiu ciężkich rzeczy oraz łagodnieje przy odpoczynku albo braku aktywności. Z kolei ból pleców pochodzenia pozakregosłupowego nie nasila się przy ruchach oraz może wskazywać na poważne choroby. Ból pleców może być jedna z najpowszechniej występujących przypadłości. W ciągu swojego życia doświadcza jego 50–80% ludzi, a w społeczeństwie jednocześnie występuje u 15–30%. U co drugiego chorego ataki każdego roku mają momenty nasilenia. Z powodu rożnej tolerancji bolu, dużo przypadkow może nie być też zgłaszanych służbie zdrowia. Koszty związane z diagnostyką oraz leczeniem pochłaniają znaczną sekcja nakładów przeznaczonych na opieke zdrowotna. Jednocześnie na przestrzeni ostatnich lat nie odnotowano znacznej poprawy metod jego leczenia właściwego albo zapobiegania.

Podkreślmy, że będąc powszechna przyczyną zwolnień lekarskich (szczególnie pośrod osób poniżej 45. rż.) i powodem przechodzenia na rente albo wcześniejszą emeryturę, przyczynia sie do ogromnych strat produktywności. W wypadkach nagłych, silnych bolow można posłużyć się lekami zmniejszającymi napięcie mięśniowe (cyklobenzapryna, tizanidyna, benzodiazepiny). Nie posiada pewności, czy może środki leczenia te są odpowiednie do łagodzenia dolegliwości trwających dłużej niż parę dni. Należy mieć na uwadze ryzyko popadnięcia w uzależnienie. Pojawiają się doniesienia o korzystnym wpływie środków przeciwdrgawkowym w rodzaju gabapentyny na przewlekłe bóle dyskopatyczne. Nieliczne są dowody na skuteczność tramadolu. Co drugi Polak deklaruje, że cierpi z powodu bolu pleców, co siódmy: przewlekle oraz często. Zazwyczaj z tym problemem probujemy radzić sobie sami, winę zrzucając na „słaby” kręgosłup oraz sposob życia. Tymczasem: takie dolegliwości może powodować dużo innych czynników, w tym poważne dolegliwości narządów wewnętrznych. Gdzie szukać pomocy? To rownież zależy jak oraz gdzie cię boli. Na podstawie objawów można postawić wstępną diagnozę. Istnieje szereg czynników, które sprzyjają rozwinięciu zespolów bólowych. Należą do nich: otylość, brak aktywności fizycznej, narażenie zawodowe, depresja i odmienne uwarunkowania psychologiczne. Nie udokumentowano bezpośredniego wplywu podjęcia zdrowszego trybu życia na zmniejszenie występowania dolegliwości. Zastosowanie się do takich zaleceń niesie jednakże odmienne korzyści zdrowotne (prewencja dolegliwości ukladu krążenia, cukrzycy), zatem oraz tak może być zalecane wszystkim pacjentom. Programy edukacyjne zorientowane wyłącznie na kłopot bolu pleców nie okazały sie skuteczne. Kolejnym kierunkiem badań bylo ustalenie, u jakiego typu osób ból pleców staje sie chorobą przewlekłą. Okazało się, że ważna rolę odgrywają czynniki psychologiczne: występowanie objawów depresji oraz lęku, narażenia na stres oraz sposobu radzenia sobie z nim, zadowolenie z pracy itp. Dominują one nad predyspozycjami fizycznymi. Ból pleców oraz ból nerek dają podobne objawy, chociaż różnią sie pomiędzy soba, skoro chodzi o przyczyne oraz sposób leczenia. W przypadku pierwszego wystarczy zazwyczaj zestaw ćwiczeń, drugi natomiast może wskazywać na kamienie nerkowe albo infekcję nerek. Niezależnie od rodzaju bólu, nie unikniesz wizyty u lekarza. Istnieje jednakże 10 cech, które pozwola ci samodzielnie odróżnić jeden rodzaj bólu od drugiego. Sprawdź na co zwrocić uwagę. Odczuwane dolegliwości są zwykle umiejscowione wzdłuż konkretnego odcinka kręgosłupa. Z tego względu dzieli się jego na ból części składowej szyjnej (karku), ból części składowej piersiowej, ból części składowej lędźwiowej (tzw. lumbago) i ból ludzkie kości krzyżowej („ból krzyża”). Z powodu największej ruchomości oraz uwarunkowań budowy anatomicznej sekcja szyjna oraz lędźwiowa najłatwiej ulegają uszkodzeniu. Nieznośny ból w dolnej części skladowej pleców.

Jak wiadomo ból może dotyczyć głównie okolic kręgosłupa albo ludzkie kości krzyżowej, może również zlokalizować się w pośladkach, najczęściej w ich tylno-bocznej części. Ból czesto pojawia się przy schylaniu, dźwiganiu ciężarów, chodzeniu, skręcaniu tułowia, długim staniu albo siedzeniu. Nierzadko może być obecny także w nocy oraz może powodować bezsenność. Ból często promieniuje do pośladków, nóg, bioder albo pachwin. Pacjenci czesto powinny wyczuć palcami punkty przypominajace pestki wiśni, bądź ziarnka grochu, których naciśnięcie powoduje intensywny ból, ktory może promieniować do innych części składowej ciała. Do bólu często dołącza sie sztywność mięśni. Ból pleców może być zazwyczaj tępy, w przeciwieństwie do ostrego bólu nerek. Często może być spowodowany deformacją dysku, a proces ów postępuje powoli miesiącami, a także latami. Ból nerek wynika natomiast z ucisku zwiazanego z zatrzymaniem moczu. Pojawia się szybko, może być pulsujący (jak kolka) oraz wywoluje gwałtowne ataki przerywane chwilami ulgi. Do struktur wrażliwych na ból zaliczamy: okostną kręgów, oponę twardą, powierzchnie wyrostków stawowych górnych oraz dolnych, pierścień włóknisty krążka miedzykregowego, sploty żylne kręgowe i więzadła podłużne kręgosłupa. Proces chorobowy w ich obrebie może wpłynąć na odczuwane dolegliwości także skoro nie występuje bezpośredni ucisk na nerwy rdzeniowe. Nieleczony ból pleców utrwala się oraz zmienia sie w ból przewlekły. Leczenia właściwego bolu przewlekłego może być z reguły dłuższe oraz bardziej skomplikowane. Wytwarzają się przykurcze stawowe, które wtórnie powoduja powstanie kolejnych dolegliwości bólowych. Długotrwały ból pleców prowadzi do zmian w mózgu oraz rdzeniu kręgowym i zaników mozgu. Chorzy zaczynają mieć mało energii, nie powinny się skupić na pracy. Powinny zacząć się problemy z pamięcią oraz kontaktach z innymi ludźmi. Ból pleców często może być przyczyną zaburzeń w życiu seksualnym. Ból nerek mija, kiedy jedynie usunie się jego źródło, bol pleców utrzymuje się poprzez dłuższy czas. Może sie naturalnie zdarzyć, że oba rodzaje bolu pojawią się jednocześnie. Jednakże przewlekły oraz tępy ból zazwyczaj oznacza zwyrodnienie kregosłupa. Sam jeden bol może mieć dość różnorodny charakter: inaczej opisywany może być ból spowodowany lokalnym podrażnieniem nerwow obwodowych albo stanem zapalnym, inaczej ów rzutowany z narządów wewnętrznych. Ból pochodzenia rdzeniowego układa się wzdluż zajętych chorobowo dermatomow. Uszkodzenie korzeni nerwów rdzeniowych w przebiegu dyskopatii może być odczuwalne na całej długości nerwu. Wzrost ciśnienia w jamie brzusznej (poprzez kaszel, kichanie, napięcie mięśni brzucha) może prowokować kolejne napady. Bolesne bywają przykurcze mieśni posturalnych grzbietu. Nie do końca wiadomo co może być ich bezpośrednia przyczyną, jednakże towarzysza wielu innym przypadłościom. Zniekształcajac sylwetkę, prowadzą do nadmiernego napinania mięśni oraz ściegien po stronie przeciwnej i powoduja tepy ból. Zmiany zwyrodnieniowe stawow kregosłupa czyli stawow międzywyrostkowych (ang. facet joint) powinny znacząco utrudnić poruszanie sie oraz uprzykrzyć życie. Ruchomość kregosłupa może być zachowana poprzez ruch w jego stawach. Nasze stawy te, podobnie jak odmienne nasze stawy w organizmie (biodra, kolana, nasze stawy rąk) powinny ulec zwyrodnieniu oraz powodować nieznośny ból przy poruszaniu się. Lekarz podczas badania wykonuje specjalne testy, dzięki którym może stwierdzić, czy może ból pleców pochodzi ze stawów kręgosłupa. skuteczne w leczeniu tego bolu są zabiegi minimalnie inwazyjne zabiegi minimalnie inwazyjne. Ból pleców zazwyczaj zaczyna się na środku kręgosłupa oraz promieniuje na boki. Całkowicie inaczej zachowuje się ból nerek. Zazwyczaj zaczyna się on z jednej strony oraz promieniuje do środka. Bo nerki zlokalizowane są po bokach kręgosłupa, infekcja albo uszkodzenie nerek wywołuje ból po lewej albo prawej stronie, który rozprzestrzenia sie poziomo. Ból kręgosłupa najczęściej promieniuje w pionie – w stronę nóg albo karku. Użyteczny okazuje się podział względem czasu trwania dolegliwości. Bol ostry nie trwa dłużej niż 4 tygodnie; spowodowany może być zwykle odniesionym urazem, albo stanem zapalnym (np. w przebiegu dolegliwości reumatycznej). Najczęściej po tym czasie zanika samoczynnie. Mało swoisty diagnostycznie ból podostry mieści się pomiędzy 4. a 12. tygodniami. Ból przewlekły towarzyszy pacjentowi dłużej niż 12 tygodni oraz może wymagać interwencji klinicznej. Objawy powinny się z czasem nasilać, jednakże czesto zbyt trudno zlokalizować ich pierwotne źródło. Ból może towarzyszyć choremu poprzez cała dobę, powracać okresowo albo być też sprowokowany pewnymi konkretnymi czynnościami. Zwyrodnienie kręgosłupa albo zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych (ang. sacroiliac joints) są częstym powodem bólu pleców. Ból może być zlokalizowany w dole plecow albo w okolicy pośladka. Najczęściej promieniuje do pachwiny i nogi. Często pogarsza się po długim siedzeniu albo staniu. Ból może wynikać ze zmian zwyrodnieniowych, zapalenia albo zablokowania stawu. Anatomia stawow krzyżowo biodrowych sprawia, że niezwykle zbyt trudno może być przeprowadzić ich skuteczne leczenia wlaściwego bez specjalistycznego sprzętu. Dopiero posługując się odpowiednimi przyrzadami lekarz może być w stanie precyzyjnie trafić do źródła bólu oraz uśmierzyć go. Jeżeli źródłem bólu są nerki, dotknięcie miejsca w ich okolicy nasila ból. W przypadku bolu kręgosłupa objaw ów nie występuje. Zebrany wywiad pomaga lekarzowi zaklasyfikować przypadek do jednej z trzech obszernych grup: niespecyficznych dolegliwości bólowych, bólu plecow związanego z uciskiem na rdzeń oraz korzenie nerwowe i bólu w przebiegu innej, określonej jednostki chorobowej.

Pamiętajmy, że w związku z dużym wpływem czynników psychosocjalnych na przebieg oraz dalsze rokowanie, lekarz powinien zaczerpnąć informacji o aktualnych warunkach bytowych pacjenta i oznakach zaburzeń nastroju. Istnieja skale liczbowe, umożliwiające określenie stopnia nasilenia bolu i monitorowanie postępów terapeutycznych. W krajach zachodnich najcześciej używanymi są Sickness Impact Profile (w wersji proponowanej poprzez Rolanda–Morrisa i Oswestry Disability Questionnaire. Punkty spustowe to również bolesne struktury, które tworzą się, gdy mięśnie poddawane są nieodpowiednim obciążeniom, co posiada często miejsce przy wadach postawy bądź u ludzi, u których praca wymusza nieodpowiednią pozycję ciala. Są one częścią bólu mięśniowo-powięziowego. Nieleczone dają poczatek następnym bolesnym punktom, poprzez co ból rozprzestrzenia się na odmienne partie ciala. Punkty spustowe są z reguły dezaktywowane podczas zabiegu przeprowadzanego w gabinecie podczas pierwszej wizyty. Najczęściej by pozbyć się bólu wystarcza jednorazowy zabieg, jednakże w przypadkach ból istnial poprzez długi czas oraz punktów spustowych może być dużo, potrzeba dwoch albo kilku sesji, by pozbyć się bólu kompletnie. Ból pleców zazwyczaj zaczyna sie w ściśle określonym momencie, ale trwa poprzez długi czas. Często doskonale jesteśmy w stanie zidentyfikować uraz, ktory jego wywołał. Jednakże choroba ta mija powoli. Ból nerek pojawia sie w bliżej nieokreślonym momencie (nasila sie stopniowo wraz z rozwojem infekcji/powiekszaniem się kamieni nerkowych), ale ustępuje kiedy jedynie wyleczymy jego przyczynę. Badanie fizykalne służy glównie do określenia kierunku dalszego postepowania; samo rzadko może być rozstrzygające. Warto zaczać od osłuchania pluc. Należy sprawdzić tkliwość oraz ustalić ewentualne opory wewnątrz jamy brzusznej, ponieważ ból może być też objawem uszkodzenia ktoregoś z narzadów wewnętrznych albo tętniaka aorty. W tym samym celu opukuje się kąty żebrowo-kregowe (objaw Goldflama) oraz bada się per rectum kiszkę stolcową. Rwa kulszowa charakteryzuje się bólem pleców biegnącym od dolnego kręgosłupa, poprzez pośladki, do nogi, typowo poniżej kolana. Najczęściej może być spowodowana uciskiem na korzenie tworzace nerw kulszowy. Zmiany w kolorze, zapachu albo konsystencji moczu, a również obecność w nim krwi wskazują na kłopot z nerkami. Dużo informacji można uzyskać obserwując postawe oraz zachowanie chorego. Niektóre dolegliwości powodują znaczne ograniczenia ruchomości kregosłupa (skłony, skręty tułowia). Zniekształcona sylwetka może oznaczać pogłębienie krzywizn fizjologicznych, nabyte skrzywienie boczne (skolioza) lub kurcz mieśniowy. Bol może być też wyzwalany poprzez opukiwanie albo wywierany nacisk. Do oceny zaburzeń neurologicznych najczęściej używa się testu Laseque’a (ang. straight leg–raising test, SLR). Kolejnych informacji dostarczają: siła oraz głębokość odruchów, zaburzenia czucia, atrofia oraz drżenie mięśniowe, obecność objawów patologicznych (m. in. Babińskiego oraz Hoffmana). Dyskopatia może być źródłem bólu, który najczęściej nasila się przy pochylaniu się do przodu, kichaniu bądź kaszlu. Dysk (krażek miedzykregowy) stanowi amortyzator pomiędzy kregami, które zbudowane są z kości. Urazy i stany zapalne powinny prowadzić do zwyrodnienia dysku, czyli dyskopatii. Dysk staje się wrażliwy na bol oraz powoduje dolegliwości. Zdiagnozowanie dyskopatii jako przyczyny bólu może być trudne, najlepszą tego metodą może być dyskografia. Może być to również zabieg wykonywany ambulatoryjnie, dzięki ktoremu jesteśmy w stanie stwierdzić czy może dyskopatia może być odpowiedzialna za dolegliwości, oraz znaleźć dysk powodujący ból. U dzieci kamienie nerkowe zazwyczaj wywołują nagły bol w boku, który promieniuje w dół oraz w strone jamy brzusznej. W przypadku kobiet w ciąży ból ow zaczyna się w boku oraz promieniuje w strone pachwin oraz pochwy, ale nie w kierunku dolnej części składowej jamy brzusznej. Natomiast kamienie nerkowe u kobiet nie będących w ciąży nie zawsze wywołują bol. Często jedynymi objawami są zmęczenie, utrata wagi, nudności oraz brak apetytu. Zwykle przy pierwszej wizycie nie posiada potrzeby zlecań badań dodatkowych. Kosztowne metody obrazowania nie są standardowo wykorzystywane przy leczeniu ostrych bólów co najmniej z trzech powodów: dolegliwości często wcześniej same ustępuja, ich wynik oraz tak nie wpłynie na przyjęty schemat leczenia, obserwowane zmiany cechuje niska swoistość. Oznaki zwyrodnienia w badaniu MRI obserwuje się aż u 30% zdrowych (bezobjawowych) dorosłych. Wskazaniem do podjęcia szczegółowej diagnostyki są ciężkie albo postępujące deficyty neurologiczne, uraz zgłaszany w wywiadzie i podejrzenie poważnej dolegliwości organicznej (infekcja, nowotwór). Naciągnięcie, nadwyreżenie albo naderwanie mięśni pleców oraz kregosłupa może być częstą przyczyną lumbago.

Powiedzmy, że najczęściej bol daje o sobie znać po dźwignięciu ciężaru w niewłaściwy sposób. Leczenia właściwego nadwyrężonego mięśnia polega glównie na odpoczynku, lekach przeciwbolowych i stosowaniu zimnych okladów. Często wskazana może być rehabilitacja. Infekcje nerek (np. odmiedniczkowe zapalenie nerek) czesto sprawiają, że także delikatny dotyk z boku ciała może być też bolesny. Często towarzyszy im gorączka, obecność krwi w moczu, nudności oraz wymioty. Zwykły rentgenogram pozwala jedynie wykryć złamania oraz ewentualne zmiany zwyrodnieniowe w przebiegu np. osteoporozy. Do kompleksowej analizy nadają sie badania komputerowe MRI i CT. Używając rezonansu magnetycznego można wykryć: występowanie ucisku na rdzeń oraz korzenie nerwowe, przerzuty nowotworowe i ogniska infekcji, nareszcie obecność zespołu ogona końskiego. Tomokomputer także posiada dużą wartość praktyczną, szczególnie jeśli sa podejrzenia zmian w obrębie ludzkie kości lub rozważana może być operacja chirurgiczna. W celu uwidocznienia przestrzeni podpajeczynówkowej stosuje się mielografię (kontrast podawany dooponowo). Ból pleców może być też odczuwany więc już w pierwszych tygodniach. Ciąża może być stanem w którym występują liczne czynniki sprzyjające powstawaniu dolegliwości bólowych. Hormony, które przygotowuja organizm kobiety do porodu powodują rozluźnienie stawów miednicy. Rosnąca macica może powodować ucisk struktur wewnetrznych. Zwiększona masa ciała oraz obwód brzucha powodują zwiększony nacisk na stawy. Te oraz odmienne zmiany, zachodzące w ciąży, powodują, że organizm kobiety może mieć klopot z przystosowaniem się, co może skutkować zaburzoną biomechaniką i bólem pleców. Ból pleców zazwyczaj nasila się podczas leżenia w łóżku, a ulge przynosza lekkie ćwiczenia. Z bólem nerek może być odwrotnie. Leżenie w łóżku redukuje go, jednakże aktywność fizyczna sprawia, że przybiera on na sile. Dyskopatia lędźwiowa: stan przewlekły, cechujący się nawracajacymi bólami pleców oraz kończyn dolnych. Jeden z elementów składających się na obraz dolegliwości zwyrodnieniowej kręgosłupa. W tym wypadku osłabienie pierścienia włóknistego, otaczającego sprężystą masę zwaną jadrem miażdżystym ułatwia jego uwypuklenie się do kanału rdzenia. Zwykle jako przyczynę bólu podaje się miejscowy odczyn zapalny i ucisk wywierany na korzenie nerwow rdzeniowych (przykład: rwa kulszowa). Znamienne dla dolegliwości są zaburzenia czucia w obrębie danego dermatomu. Do potwierdzenia zmian zleca się badania obrazowe: MRI, tomografię komputerową z mielogramem. Powiązanie wyniku z obrazem dolegliwości przedstawia duże trudności, ponieważ podobne, bezobjawowe zmiany zachodzą z wiekiem u większości ludzi. Badania wykazały, że palenie papierosów nasila odczuwanie bólu. Toksyczne skladniki dymu tytoniowego nasilają procesy degeneracyjne w dyskach mogac prowadzić do dyskopatii i i rwy kulszowej. Dym tytoniowy powoduje raka i odmienne schorzenia wielu organów, i dlatego zdarza się też, że u palaczy ból pleców może być wywołany poprzez dolegliwości spowodowane paleniem tytoniu takie jak: dolegliwości serca, nerek, płuc, kaszel, rak. Uczucie palenia podczas oddawania moczu zawsze może być objawem dolegliwości nerek. Podobnie ból po jednej stronie plecow. Główne może być dokładne badanie poprzez odpowiedniego specjalistę. Bol pleców może pochodzić z wielu źródel, takich jak nerwy, powięzie, mięśnie, stawy, kręgi albo dyski, i dlatego również bywa nieprawidłowo zdiagnozowany. Do postawienia prawidłowego rozpoznania potrzebne są: dokładna znajomość anatomii, biomechaniki oraz patologii i duże doświadczenie. W celu zlokalizowania źródła bólu lekarz może zlecić przeprowadzenie badań dodatkowych takich jak zdjęcie RTG kręgosłupa L-S (ledźwiowo-krzyżowego), zdjęcie miednicy, stawów krzyżowo biodrowych, rezonans magnetyczny bądź tomografię komputerową.

Ból nóg – dlaczego boli i co z nim zrobić?

Posted on

Dlaczego bolą nas nogi? Dobrze jeżeli przyczyną bólu nóg jest długa wędrówka albo niewygodne buty. Wówczas problem łatwo rozwiązać. Gorzej gdy problem związany jest z chorobami naczyń krwionośnych, kręgosłupa czy może zaburzeniami metabolicznymi, czyli schorzeniami, ktore trzeba leczyć. Bólu nóg nie należy nigdy bagatelizować. Może on świadczyć o nieprawidłowościach w układzie kostno-stawowym, zmianach w kręgosłupie czy może zarośnięciu tętnic. Obrzęki nóg oraz widoczne żyły to również objawy typowe dla osob prowadzacych siedzący sposób życia. Na bole nog dużo częściej skarżą się mężczyźni, chociaż ów klopot dotyczy także kobiet. Ból nóg posiada rozmaite oblicza oraz przyczyny. Niekiedy bywa nagły, silny, innym wspólnie stopniowo narastający, ćmiący. Na ogól może być spowodowany zmeczeniem nóg. Ale jego źródłem są również urazy, takie jak naderwanie ścięgien, więzadeł lub wady oraz deformacje stóp (np. płaskostopie, halluksy). Bywa także konsekwencją dolegliwości reumatycznych, cukrzycy, dolegliwości alkoholowej.

Jak wiadomo powodów bólu nóg może być tak wiele, a wymienię jedynie niektóre z nich. Ból w obrębie kończyn dolnych może rownież świadczyć o rozwoju nowotworu. Charakter symptomu, lokalizacja, nasilenie oraz objawy towarzyszące będą różniły sie w zależności od choroby, która może być przyczyną bolu. Zawsze warto zwrócić sie o pomoc do specjalisty, jeśli objaw pojawia się często, trwa bardzo długo albo może być silny, by odnaleźć jego źródlo oraz w porę zastosować odpowiednie leczenie. Glównym winowajcą może być jesteśmy w stanie siedzący sposób życia. Z badań „American Journal of Epidemiology” wynika, że ryzyko śmierci rośnie wraz z czasem siedzenia. U kobiet, ktore przesiaduja więcej niż poprzez sześć godzin dziennie, ryzyko zgonu wzrasta aż o 37 proc. Natomiast u mężczyzn o 18 proc. Badania dowodza, że ograniczenie siedzenia do trzech godzin dziennie może wydlużyć nasze życie aż o dwa lata.

Przyczyny bolu nóg: rwa kulszowa. Rwa kulszowa charakteryzuje się nagłym rwącym ból w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kregosłupa, promieniującym pod pośladek, do tylnej części składowej uda, następnie do boku podudzia aż do stopy. Jego przyczyna może być ucisk jądra miażdżystego krążka międzykręgowego na korzenie nerwowe. Ulgę w cierpieniu przynoszą środki leczenia przeciwbólowe (z grupy NLPZ) oraz rozluźniające mięśnie i kinezyterapia. Niekiedy stosuje sie również okołokorzeniowe wstrzykniecia leków przeciwzapalnych oraz przeciwbólowych. Wystarczy jeden gwaltowniejszy ruch – przy wstawaniu, pochylaniu się czy może podnoszeniu cieżkich przedmiotów – by mógl pojawić się przeszywajacy ból okolicy pleców. Rwa kulszowa opisywana może być jako ostry, rwący, kłujący albo także piekący ból kręgosłupa promieniujący na lędźwie, udo lub rownież stopę – w zależności od tego, która sekcja nerwu kulszowego zostala uciśnieta. Bywa że podczas ataku rwy kulszowej chory może być jak sparaliżowany – bol potęguje się przy najmniejszym ruchu. Czasem nie pozwala wstać z lóżka, często dotyczy jedynie jednej strony ciała. Podczas ataku korzonków nerwowych można odczuwać zaburzenia czucia – osłabienie oraz odretwienie, dodatkowo pojawia sie także wrażenie migrującego po nodze pieczenia czy może mrowienia. Chory może mieć problemy z wyprożnianiem a także cierpieć na niedowład mięśniowy – np. w postaci bezwładnej, uciekajacej przy chodzeniu stopy. Co ważne, rwa kulszowa nasila się przy kaszlu, kichaniu oraz podczas śmiechu: każda z owych czynności zwiększa ciśnienie plynu mózgowo-rdzeniowego, co powoduje dodatkowy ucisk na korzenie nerwu kulszowego. By upewnić się, że dolegliwości bólowe w istocie oznaczają występowanie rwy kulszowej, można sprawdzić u siebie obecność tzw. objawu Lasegue’a – wystarczy położyć się plecami na twardej powierzchni oraz spróbować unieść wyprostowaną nogę. Nagły, uniemożliwiający ćwiczenie ból może być charakterystyczny dla rwy kulszowej. Najczęstsza przyczyna zespołu doznań związanych z rwą kulszową może być wypadniecie krażka międzykręgowego, potocznie zwanego dyskiem. Tego typu sytuacja może mieć miejsce w trakcie wysiłku, wzmożonej aktywności fizycznej albo także samego pochylenia się, skoro więc już uprzednio występowały problemy z kręgosłupem. Dodatkowo to, co powoduje rwę kulszową, to również czesto stany zapalne kręgosłupa, wszelkiego rodzaju zmiany zwyrodnieniowe w jego obrębie, a również osteoporoza. W wybranych przypadkach, kiedy ból trwa ponad 2-3 tygodnie konieczne może być wykonanie obrazowych badań diagnostycznych. Więc już samo zdjęcie RTG pozwala na wstępna ocenę zaawansowania zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa i znakomicie uwidacznia ewentualne złamania i/lub przemieszczenia ludzkie kości kręgosłupa. Bardziej zaawansowane badanie tomografii komputerowej pozwala na znakomite zobrazowanie elementow kostnych kręgosłupa, może być to również podstawowe znaczenie w diagnostyce kregozmyku. Najczulszym badaniem obrazowym, uwidaczniającym głównie tkanki miękkie kregosłupa jak krążki międzykręgowe oraz korzenie nerwowe może być badanie rezonansu magnetycznego (MRI). Jego skuteczność w rozpoznawaniu wypuklin jądra miażdżystego wynosi w zależności od mocy urządzenia także ponad 95%. Ważne jest, by nie wykonywać jakichkolwiek badań obrazowych w przypadku każdego epizodu bolu ostrego, występujacego zaledwie parę dni. Z kolei obecność objawów alarmowych powinna wymuszać szybką, zaawansowaną diagnostykę.

Przyczyny bólu nóg: zmiany miażdżycowe. Ich konsekwencją bywa przewlekłe niedokrwienie nóg. Wzrost ilości cholesterolu we krwi albo nieprawidłowa proporcja jego frakcji zwykle poprzez długi czas nie daje żadnych niepokojących objawów. Dopiero kiedy nasze tętnice zweżone sa co najmniej o połowę, zauważamy, że coś tam może być nie tak: łatwiej sie męczymy, jesteśmy w stanie mieć trudności z koncentracją oraz zapamiętywaniem. W rzadkich przypadkach złogi cholesterolowe odkładają się w skorze oraz widać je jako żółte zgrubienia, zwykle w okolicy powiek, w zgieciu lokcia, pod piersiami. Powinny się również tworzyć w postaci guzków na ścięgnach nadgarstków oraz ścięgnie Achillesa. Blaszki miażdżycowe zwężaja bowiem światło tetnic. Pierwszym objawem dolegliwości może być bladość oraz oziębienie stop. Z czasem pojawia się chromanie przestankowe, czyli bol nóg podczas chodzenia, ustępujący po odpoczynku. W miarę pogarszania sie ukrwienia powinny wystąpić również bole spoczynkowe, poczatkowo umiejscowione jedynie w palcach, a w następnej kolejności obejmujące całą stopę, a także podudzie, i niegojace się owrzodzenia oraz zmiany martwicze na stopie. W leczeniu przewlekłego niedokrwienia nóg wykorzystuje się przede wszystkim środki leczenia stosowane w terapii miażdżycy. Ważnymi elementami kuracji może być codzienna aktywność fizyczna (chodzenie, jazda na rowerze), unikanie skaleczeń, otarć stóp. Bez względu na lokalizację dolegliwości w tętnicach zawsze dolegliwości dotyczą przede wszystkim podudzia, bo to również jesteśmy w stanie tamże dopływa najmniej krwi oraz to rownież jesteśmy w stanie na podudziu znajdują się grupy mieśni najbardziej narażone na niedokrwienie. Na stopie najczęściej powstają owrzodzenia oraz trudnogojace się rany. Skoro pojawiają się w trakcie spaceru bóle nóg, stwardnienie łydek zmuszajace do zrobienia odpoczynku sugeruje to również niedokrwienie kończyny. Zwykle dolegliwości dotycza jednej nogi, tej w ktorej zmiany są rozleglejsze. Ból nogi pojawiający się podczas chodzenia, który wymaga odpoczynku nazywa sie chromaniem przestankowym. Skoro bóle nóg pojawiają się w spoczynku albo powstają niegojące się rany na nodze wówczas mówimy o krytycznym niedokrwieniu kończyny. Ostre oraz krytyczne niedokrwienie może być wskazaniem do pilnej hospitalizacji oraz leczenia.

Przyczyny bólu nóg: przewlekla niewydolność żylna. Odpłynięcie krwi z nóg ułatwiają m.in. zastawki znajdujące sie w żyłach i pracujące mięśnie łydek, które, „wypychaja” ją w górę. Skoro zastawki są uszkodzone, a my prowadzimy siedzący sposób życia, dochodzi do zastoju krwi oraz rozwoju przewlekłej niewydolności żylnej. Jej sygnałem może być uczucie zmęczonych, ciężkich nóg, obrzęki, tworzenie się żylaków. Chorobe leczy sie na ogól zachowawczo. Zaleca się przyjmowanie leków usprawniających krażenie żylne oraz wzmacniających żyły, noszenie pończoch albo rajstop uciskowych i aktywność fizyczną. Skoro doszło do utworzenia żylaków, usuwa się je operacyjnie, bo ich powiklaniem bywają stany zapalne żył powierzchownych albo głebokich. Niewydolność żylna powstaje na skutek uszkodzenia żył — naczyń krwionośnych odpowiedzialnych za transport krwi z nogi do serca. By nasza krew mogła płynąć od stopy „ku gorze” (do serca), żyły muszą posiadać sprawne zastawki żylne. Są to również twory w świetle żyły działające podobnie jak wentyl — przepuszczają nasza krew jedynie w jedną stronę, w kierunku serca. Kiedy dochodzi do ich uszkodzenia, sekcja krwi cofa się, zalega w żyłach oraz rozciąga je, co utrudnia ich prawidłową pracę. Podstawowym czynnikiem doprowadzającym do rozwoju przewlekłej niewydolności żylnej może być nadciśnienie w obrębie żył. Doprowadza to również do zastoju krwi oraz przepełnienia żylnej części składowej mikrokrążenia. Z czasem powoduje to rownież otwieranie się przetok tętniczo-żylnych oraz wenulizacji tętniczek (czyli wystąpienia w obrębie tętniczek mikrokrażenia warunków przepływu charakterystycznych dla żył, a nie przepływu tętniczkowego). To również dodatkowo nasila objawy zastoju żylnego oraz doprowadza do przemieszczenia leukocytów poza światło naczynia (tak zwana pułapka leukocytarna). Dochodzi do uwolnienia z leukocytów mediatorów reakcji zapalnej, co skutkuje zwiększeniem przepuszczalności naczyń oraz dalsze zwiększanie obrzeku. Płyn przesiękowy, bogaty w białko (a zatem oraz w fibrynogen) może zapoczątkować zmiany zakrzepowe. Z przesiękajacych erytrocytów uwalnia się hemosyderyna, przyczyniajac się do wystąpienia zmian przebarwieniowych w obrębie chorych tkanek. ów stan doprowadza nareszcie do aktywacji fibroblastów oraz stopniowej zamiany podskórnej tkanki łącznej luźnej na tkankę włóknista (lac. lipodermatosclerosis). Wszystkie te procesy dodatkowo zwiększają lepkość krwi, co może doprowadzać do rozwoju zakrzepów.

Przyczyny bólu nóg: zaburzenia wodno-elektrolitowe. Bywają przyczyną bolesnych kurczy w lydkach, które powinny sie pojawić wskutek przyjmowania leków odwadniajacych, przeczyszczających, stosowania diety odchudzajacej. Częstym ich powodem są bowiem odwodnienie organizmu albo niedobor skladników mineralnych: magnezu, potasu, wapnia. Kurcze najczęściej dokuczają nocą, budząc ze snu. By zlagodzić ból, jesteśmy w stanie poprzez chwilę pochodzić albo wyprostować nogę w kolanie, unieść ją oraz mocno zgiąć w stawie skokowym, przyciągając stope do siebie. Skoro mamy sklonności do takiej dolegliwości, przed snem bierzmy gorącą kąpiel albo wmasowujmy w łydke maść rozgrzewającą. Pamietajmy o tym, by wypijać 1,5-2 l płynów dziennie oraz wzbogaćmy dietę w produkty bogate w magnez, potas oraz wapń. Prawidlowa ilość spożywanych płynów dla osoby doroslej, zdrowej, przy średniej temperaturze, bez obciażeń pracą fizyczną oraz bodźców psychicznych, na standardowej diecie to również 2, 5 litra. Dobowa utrata wody także wynosi 2,5 litra w tym 1,5 litra z moczem, 400ml poprzez pluca, 400ml poprzez skórę. Utrata wody poprzez skórę oraz płuca może być niewyczuwalna oraz zachodzi także w stanach dużego odwodnienia. Wzmaga się także przy wzroście temperatury ciała. Na każdy 1°C powyżej 37°C parowanie wzrasta aż o 500ml/dobę. W zależności od występowania deficytu albo nadmiaru wody w organizmie, rozróżnia sie stany odwodnienia oraz przewodnienia organizmu. Natomiast w zależności od charakteru zaburzeń elektrolitowych, wpływających na molalność płynów ustrojowych, wyróżnia sie zaburzenia izotoniczne, hipotoniczne oraz hipertoniczne.

Przyczyny bólu nóg: zakrzepica żyl głębokich. Rozwojowi tego schorzenia sprzyjają m.in. uszkodzenia ścian żył, schorzenia układu krążenia (np. żylaki, zawal), ciąża, połóg, dlugotrwale unieruchomienie (np. po operacji), zażywanie doustnych środków antykoncepcyjnych, a również wrodzone albo nabyte zaburzenia krzepnięcia krwi (np. trombofilia, czyli nadkrzepliwość). Istotą schorzenia może być tworzenie się skrzeplin, które spowalniają przepływ krwi w żyłach albo jego całkowicie blokują. Kiedy się oderwą od ściany owych naczyń, powinny stworzyć zagrożenie dla życia, powodując zator tętnicy płucnej. Zakrzepica żył głębokich może przebiegać bezobjawowo. Nieczęsto występują wszystkie charakterystyczne dla niej objawy: obrzęk oraz ból w nodze, nasilający się podczas stania oraz chodzenia, zaczerwienienie oraz ocieplenie skóry, sinica stóp. W zakrzepicy żyl głębokich podaje się środki leczenia przeciwzakrzepowe, rzadziej trombolityczne, które rozpuszczają zakrzep w żyle. Wspomagająco stosuje sie preparaty o działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwbólowym. Przyczyn wystąpienia zakrzepicy może być wiele. Zwykle musi wystąpić jednoczasowo parę czynników by doszło do zakrzepicy żył głębokich. Najczęstszymi przyczynami sa: wrodzone oraz nabyte zaburzenia krzepnięcia tzw. trombofilia czyli nadkrzepliwość, unieruchomienie, dolegliwość nowotworowa, doustna antykoncepcja hormonalna, przebyta wcześniej zakrzepica i dużo innych. Im wiecej wystepuje w jednym czasie czynników ryzyka tym większe ryzyko zakrzepicy np. długi lot samolotem osoby z trombofilią przyjmującej doustne środki leczenia antykoncepcyjne. Pierwszymi objawami zakrzepicy może być ból, a następnie obrzęk łydki. W przypadku masywnej zakrzepicy może dochodzić do obrzeku uda. Zazwyczaj samo badanie lekarskie wystarcza do postawienia rozpoznania, jednakże rozstrzygającym badaniem może być USG doppler żył kończyn dolnych, uwidaczniające, które żyły są zajete zakrzepicą, jak stare są zmiany oraz czy może istniej balotowanie czoła skrzepliny co sugeruje zwiększone ryzyko zatorowości plucnej. Zakrzepica żylna może być wskazaniem do leczenia właściwego szpitalnego w trybie pilnym. Leczeniem z wyboru może być podawanie leków przeciwzakrzepowych, początkowo heparyny a następnie doustnych antykoagulantów. Dawkowanie doustnych leków przeciwzakrzepowych może być ustalane na podstawie wskaźnika INR, oznaczanego z krwi żylnej pacjenta. Zakrzepica żył głębokich posiada często poważne następstwa, istotne może być zatem pilne rozpoznanie oraz leczenia właściwego tego schorzenia. Często może być ona podłożem do powstania żylnej dolegliwości zakrzepowo-zatorowej. Wolny ten fragment zakrzepu może oderwać się oraz z biegiem krwi dostać się do prawego przedsionka, prawej komory oraz dalej rozgałęzień tętnicy płucnej. Przy dużym materiale zatorowym dochodzi do zaklinowania jego w przedsionku albo komorze oraz nagłego zgonu. Mniejsze fragmenty zatykają naczynia krążenia płucnego, doprowadzajac do zatorowości płucnej.

Przyczyny bólu nóg: zwyrodnienia kręgosłupa. Dochodzi do nich wskutek starzenia się organizmu, przebytych urazow, czasami również uszkodzeń krążka międzykręgowego. Zmiany zwyrodnieniowe powinny powodować miejscowe stany zapalne z uciskiem na struktury nerwowe. Często dotyczą odcinka lędźwiowego kręgosłupa, powodujac przewlekłe bóle krzyża promieniujące do nóg. Dolegliwości pojawiają się glównie nocą, w czasie spoczynku. Ulgę przynosi rehabilitacja oraz niektore formy aktywności fizycznej, np. plywanie, a również stosowane okresowo środki leczenia przeciwbólowe oraz przeciwzapalne w postaci tabletek, maści, żeli. Objawy neurologiczne zależą od tego, na jakim poziomie kręgosłupa dominują omawiane zmiany zwyrodnieniowe. W razie zajęcia kregów odcinka szyjnego kręgosłupa występuje ból w karku promieniujący do tzw. dołków nadobojczykowych, stawu barkowego oraz szczytu pachy, jako wyraz ucisku oraz podrażnienia korzeni nerwowych szyjnych albo niekiedy całego splotu barkowego, czyli tzw. korzonkowy zespól szyjno-barkowy. Wszystkie nasze stawy w ciele zwykłego człowieka wyściełane są chrząstką stawową, której zadaniem może być chronić zakończenia kości, amortyzować nasze stawy oraz ułatwiać im wykonywanie ruchu. Chrzastka stawowa w miare upływu czasu zużywa się oraz powoli niszczeje. Niestety nie może być ona unerwiona, ani ukrwiona, zatem nie posiada zdolności regeneracyjnych. Skoro w stawie rozpocznie się proces zwyrodnienia, czyli degeneracji chrząstki, może być on nieodwracalny. Jednakże poprzez rehabilitację, farmakoterapię, odpowiednia dietę oraz aktywność fizyczną proces zmian zwyrodnieniowych można wyhamować oraz spowolnić.

Przyczyny bolu nóg: dna moczanowa. Dna moczanowa może być nazywana również artretyzmem albo podagrą. Może być chorobą przewlekłą, zwiazana z zaburzeniami przemiany materii. Ich konsekwencją może być odkładanie się w stawach kryształków kwasu moczowego, zwanych moczanami. Są ostre, ranią tkanki, to również z kolei wywołuje stan zapalny. Schorzenie poprzez dużo lat nie daje żadnych objawów. Pierwszym jego symptomem może być zazwyczaj silny, nagły ból stawu, obrzek, wrażliwość na dotyk, zaczerwienienie oraz napięcie znajdującej sie nad nim skóry. Dolegliwość może zaatakować nasze stawy rąk, barkowy, kolanowy, ale najcześciej ból umiejscawia się w paluchu. Boli zatem nas stopa. Leczenia właściwego polega na przyjmowaniu preparatów obniżających stężenie kwasu moczowego, moczopednych oraz stosowaniu zaleconej poprzez lekarza diety. Dna moczanowa spowodowana może być odkładaniem w tkankach kryształów moczanu sodu. Najcześciej zajmuje stawy, co zazwyczaj objawia sie atakami silnego bolu, obrzękiem oraz ograniczeniem ruchomości zajętego stawu. W zaawansowanej postaci dolegliwości dochodzi do nieodwracalnego uszkodzenia narządu ruchu oraz niesprawności, a również do zajęcia innych narządów (uszkodzenia nerek, kamicy moczowej, tworzenia guzków dnawych w tkankach miękkich). Dna moczanowa spowodowana może być odkładaniem w tkankach kryształów moczanu sodu. Najczęściej zajmuje stawy, co zazwyczaj objawia się atakami silnego bolu, obrzękiem oraz ograniczeniem ruchomości zajętego stawu. W zaawansowanej postaci dolegliwości dochodzi do nieodwracalnego uszkodzenia narządu ruchu oraz niesprawności, a również do zajęcia innych narządów (uszkodzenia nerek, kamicy moczowej, tworzenia guzków dnawych w tkankach miękkich). Dna moczanowa, nazywana także podagrą (gdy obejmuje duże palce u stóp), to również dolegliwość charakteryzująca się wyjatkowo gwałtownym oraz bolesnym zapaleniem stawow. Skaza moczanowa zwykle obejmuje staw środstopno-paliczkowy, może objawiać sie także jako guzki dnawe oraz kamienie nerkowe. Dna moczanowa wywolywana może być poprzez podwyższony poziom kwasu moczowego, który, nie mając ujścia, krystalizuje się oraz odklada w stawach, ściegnach i otaczającej je tkance. Miejsca te staja się obrzekniete, zaczerwienione oraz wyjątkowo bolesne.

Atak korzonków – jak sobie radzić w tych sytuacjach?

Posted on

Tak zwany atak korzonków nerwowych czyli rwa kulszowa to przede wszystkim dotkliwy ból w dole pleców paraliżujący całe nasze ciało. Choroba ta dowodzi słabej kondycji kręgosłupa oraz wymaga fachowego, specjalistycznego leczenia. Ostrym oraz przewlekłym bólom korzonkowym będą czasem towarzyszyć objawy neurologiczne, wynikające z zaburzenia funkcjonowania czynności danego nerwu, np. zaburzenia czucia, oslabienie, zanik mięśni, zniesienie tzw. odruchow ściegnistych. Jedną z najbardziej uciażliwych dolegliwości, skoro chodzi o bóle pleców, może być zapalenie korzonków, czyli włókien nerwowych odchodzących od rdzenia kręgowego po jego obu stronach.

Jak wiadomo korzonki są wrażliwe na wszelkie zmiany stanu zdrowia zarówno samego kręgosłupa, jak oraz otaczających jego mięśni. Także niewielki ucisk na nerwy może spowodować przeszywający, ostry ból uniemożliwiający poruszanie się. By poczuć ulgę oraz zapobiec kolejnym atakom, warto umieć w porę rozpoznać przyczyne dolegliwości oraz pamiętać o kilku prostych zasadach. Nie posiada żadnych wątpliwości, że skoro dojdzie do ataku korzonków, powinniśmy podjać leczenia wlaściwego zalecone poprzez specjalistę. Szczególnie skoro oprócz bólu czujemy niedowład oraz zaburzenia czucia. Specjalista przepisze odpowiednie środki leczenia przeciwbólowe, przeciwzapalne, rozkurczowe i zaleci ćwiczenia oraz masaże. Zdarza się, że konieczny może być specjalny gorset usztywniający i zastrzyki domięśniowe. Skoro to rownież to wszystko nie przynosi zamierzonych efektów, potrzeba może być pomoc neurochirurga. Lekarz usunie przyczynę ucisku na nasz korzeń nerwowy. Za ból Korzeniowy można uznać te przypadki, które wykazują neurologiczne objawy ubytkowe. Korzonki są przeważnie wywołane mechanicznym uciskiem oraz podrażnieniem, a nie jedynie czynnościowym zaburzeniem. Zawsze może być poważną komplikacją zaburzeń kregopochodnych. Zatem może być chorobą o dużo poważniejszą niż bole kręgosłupowe. Stanowi poważny kłopot leczniczy. Niespodziewany atak korzonków nerwowych, nazywany także rwą kulszową, świadczy o tym, że kręgosłup może być w słabej formie. Zazwyczaj ból obejmuje okolice ledźwi, ale dokuczać powinny również sploty nerwów w okolicy uda czy może barku. Może być on następstwem mechanicznego ucisku uszkodzonej tarczy międzykręgowej (dysku) na korzenie nerwowe, które znajdują się w jej sąsiedztwie. Takie problemy zdarzaja się dużo częściej po 30. roku życia. Dzieje się tak, bo z wiekiem kręgosłup się zużywa oraz postępują zmiany zwyrodnieniowe. Zwykle atak korzonków kojarzymy z przeziebieniem, grypą, infekcją wirusowa czy może chociażby zwykłym przewianiem. Ale za tego typu objawami powinny kryć się dużo poważniejsze choroby. Takie jak np. cukrzyca, półpasiec, reumatoidalne zapalenie stawów, dolegliwość zwyrodnieniowa czy może nowotwory. Do bólu korzonkowego może dojść także przy nagłym skręcie tułowia, także podczas zwykłych domowych czynności. Oprócz wychłodzenia, najczęstszą przyczyna ataku korzonków może być uszkodzenie dysku. Może on przesunąć się (np. podczas dźwigania z podłogi ciężkiego przedmiotu) oraz w efekcie uciskać nerwy. Przyczyną występowania korzonków może być dyskopatia (uszkodzenie krążków międzykręgowych), która pojawia się na skutek zmian zwyrodnieniowych oraz osłabienia stawów kręgosłupa. W przypadku tego schorzenia należy szczególnie uważać na bezpieczeństwo kręgosłupa, ponieważ chociażby nieprawidłowe dźwiganie ciężarów może skutkować przesunieciem kręgu do kanałów w pierścieniu wlóknistym, tworząc wypuklinę uciskającą przebiegające w pobliżu struktury nerwowe. Towarzyszy temu mocny ból. Kręgosłup zbudowany może być z kręgów, pomiędzy którymi znajdują się krażki, czyli dyski, pełniące role amortyzatorów. Każdy krażek to również mocny pierścień włóknisto-chrzastkowy z galaretowatym jadrem. W zdrowym kręgosłupie kręgi oraz dyski układaja sie w linię przypominającą z boku literę S – jego naturalne krzywizny zapewniają spreżystość oraz wytrzymałość na wstrząsy.Korzonki, wymiennie nazywane rwą kulszowa, są ciężkim schorzeniem.

Niestety, przy ich ataku czujemy mocny ból plecow, ktory wręcz paraliżuje nasze ciało. Dolegliwość ta pojawia sie wowczas, kiedy kondycja naszego kręgosłupa może być w kiepskim stanie. Korzonki wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej. Większość zespołów korzeniowych poprzedzona może być poprzez lumbago z często powtarzającymi się okresami remisji choroby. Czasami okres trwania dolegliwości może być krótki, czasami z kolei trwa dużo lat. Charakterystyczne bywa nagle wystąpienie objawów choroby: po pewnym ruchu, po niewyrownanym wysiłku albo niewygodnej pozycji. Przy którymś z powtarzajacych się ataków w końcu odzywa się , najczęściej narastajacy stopniowo, niekiedy zas niespodziewanie promieniujący, bol korzeniowy. Miejscowe działanie zimna tzw. przeciąg wywołuje przykurcz mięśni oraz utajony stan zaburzenia kręgopochodnego w efekcie doprowadza do wyraźnego obrazu klinicznego zespołu korzeniowego. Czesto chorzy wyolbrzymiają rolę przeziębienia oraz przeciągu. Kiedy jednakże kregosłup choruje (np. z powodu zwyrodnień, urazow), w kręgach wybrzusza się włóknisty pierścień albo wypada galaretowate jądro. Dyski zaczynają wystawać poza oś kregosłupa oraz uciskają na korzonki nerwowe, co powoduje przejmujący ból. Promieniuje on z miejsca ucisku do nóg albo rak. Najczęściej uszkodzeniu ulega ledźwiowy odcinek kręgosłupa – ból promieniuje wtenczas do pośladków, a czasem schodzi poprzez udo aż do łydki oraz stopy. Atak korzonków nerwowych często może być niespodziewany. Najczęściej mocny ból pojawia się w okolicach lędźwi. Zdarza sie jednak, że dokuczają także sploty nerwów w rejonie ud oraz barku. Ból ow występuje po mechanicznym ucisku dysku (czyli tarczy międzykręgowej) na korzenie nerwowe znajdujące się tuż obok. Problemy z korzonkami zazwyczaj pojawiaja się po 30 roku życia, aczkolwiek zdarza sie także u osob znacznie młodszych. Niektóre objawy poszczególnych zespołów korzeniowych kończyn dolnych są wspolne. W przypadku ciężkiego zespołu chorobowego obserwuje się boczne skrzywienie kregosłupa z wyraźnymi przykurczami przykręgosłupowymi oraz spłaszczeniem lordozy lędźwiowej. Może być to również pozycja odruchowa, która pozwala na maksymalne rozszerzenie otworu miedzykregowego w miejscu uciśniętego korzenia. Wspólnym objawem może być tez dodatni objaw Lasegue`a. Atak korzonków może być też spowodowany nadto intensywnym wysiłkiem fizycznym. Dotyczy to również szczególnie osób, które na co dzień prowadzą siedzacy sposób życia oraz niespodziewanie zaczynaja forsownie ćwiczyć. Słabe mięśnie pleców oraz brzucha nie są w stanie bardzo dobrze podtrzymywać kręgosłupa oraz krążki międzykręgowe sie wybrzuszają. To również samo może sie stać przy każdym przeciażeniu kręgosłupa, np. nieprawidłowym dźwiganiu ciężaru czy może podnoszeniu się z fotela. Przygotuj ciepłą kąpiel, z dodatkiem olejków eterycznych, działających rozgrzewająco, przeciwzapalnie oraz przeciwbólowo: kamforowego, eukaliptusowego, lawendowego, rumiankowego oraz geraniowego. Bolace korzonki należy przede wszystkim rozgrzać. Pamiętaj też, by dokladnie obserwować swój organizm. Niektorym osobom bowiem pomaga najpierw schłodzenie bolących miejsc, a dopiero w następnej kolejności ich rozgrzanie. Kregosłup zwykłego czlowieka składa się z kręgów oraz znajdujacych się pomiędzy nimi krążków ? dysków. Owe krążki są pierścieniami włóknisto-chrząstkowymi z galaretowatym jądrem oraz pełnią rolę amortyzatorów. Zdrowy kregosłup posiada kręgi oraz dyski w formie litery S. Tak powinna wygladać jego naturalna krzywizna, która zapewnia sprężystość oraz odporność na rożnego rodzaju wstrząsy.

Tak zwane zespoły korzeniowe powinny wystepować z równoczesnym zablokowaniem w obrebie stawów kregosłupa lędźwiowego, stawu krzyżowo-biodrowego oraz skreceniem miednicy, co znacznie komplikuje objawy choroby. Dieta uboga w witaminy, sole mineralne, wapń. Dość często ataki korzonków mają osoby, których skutecznia dieta może być uboga w wapń, sole mineralne oraz witaminy. Pojawieniu się dolegliwości oraz ich nawrotom, sprzyja również gwałtowne oziębienie ciała, np. wejście do zimnej wody w upalny dzień czy może leżenie na wilgotnej ziemi. Przyczyną ataku korzonków powinny być też miejscowe stany zapalne i niektóre dolegliwości zakaźne. Sięgnij po niesterydowe środki przeciwzapalne, ale raczej te jednoskładnikowe, ponieważ zażycie wieloskładnikowych może wywolać efekt przeciwny oraz nasilenie objawów. Czasem atak korzonkow pojawia sie wtedy, kiedy uprawiamy nadto duży wysilek fizyczny. Dzieje się tak, kiedy na co dzień nie uprawia się żadnych sportów oraz niespodziewanie rozpoczyna się intensywne ćwiczenia. Skoro mięśnie brzucha oraz pleców są słabe, nie dają rady podtrzymywać kręgosłupa. Wówczas krążki miedzykregowe się wybrzuszaja. Podobnie może dziać sie skoro nieprawidlowo podnosimy ciężary czy może zwyczajnie wstajemy z fotela. Lezcenie Korzonków uzależnione może być od stwierdzanych zaburzeń czynnościowych, ich oceny i stadium choroby. W fazie ostrej Korzonkow skoro można stwierdzić zaburzenia czynnościowe należy postarać się o ich odblokowanie poprzez mobilizację poizometryczną relaksacją mięśni albo poprzez manipulację. Jeśli manipulacja może być niemożliwa albo przeciwwskazana wykonać można infiltrację korzenia. W ciężkich przypadkach z uciążliwymi bolami, zabieg ow stanowi pierwsza pomoc oraz żwawo łagodzi najbardziej nieznośny bol. W czasie ataku korzonków można mieć zaburzenia czucia (mrowienie, dretwienie, przeczulica), problemy z oddawaniem moczu czy może stolca. Czasem dochodzi do porażenia w miejscach, w których znajduja się uszkodzone nerwy. Może wtenczas wystąpić niedowład mieśni, np. stopy, ktora staje się bezwladna oraz „ucieka” przy chodzeniu. Ponadto dolegliwości bolowe nasilają się przy kichaniu, kaszlu, śmiechu czy może parciu. Dzieje się tak, bo każda z owych czynności zwiększa ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz tym samym ucisk na korzenie nerwowe. Zastosuj gorące okłady, przykładane na bolace miejsce. Może to również być też termofor z gorącą wodą (jeśli nie może być w „koszulce”, termofor owiń w ręcznik). Gotowe żelowe okłady kupisz w aptece (do stosowania na cieplo oraz na zimno). Skoro chorujemy np. na zwyrodnienie stawow w naszych kręgach wybrzusza się włóknisty pierścień, bądź wypada galerowate jądro. Dochodzi wówczas do wysuwania się dysków za oś kręgosłupa. To również z kolei uciska korzonki nerwowe co może być bolesne. Zazwyczaj uszkodzony może być lędźwiowy odcinek kręgosłupa. Stosuje się również spoczynkowe ułożenie chorego w pozycji odbarczającej, dajacej ulge, którą należy starannie wyszukać. Stosuje się uzupełniajaca farmakoterapie i trakcję kręgosłupa. Ulgę w bólu przynosi odpoczynek w adekwatnej pozycji – należy położyć się na twardym podłożu, lekko ugiąć nogi oraz podsunąć pod kolana zrolowany koc czy może poduszkę. Bardzo dobrze może być zażyć specyfik przeciwbólowy oraz przeciwzapalny. Czasem pomaga ogrzanie bolesnego miejsca termoforem albo poduszką elektryczna. Zastosuj plastry albo specjalne pasy, pieprzowe albo gorczycowe. Uwaga, stosuj je dokładnie zgodnie z instrukcją, bo mocno podrażniają skórę. Badania wykazują, że ataki korzonkow najcześciej dopadaja osoby, które w swojej diecie mają za mało soli mineralnych, witamin i wapnia. Dolegliwości tej sprzyja także gwaltowne oziębienie ciała (m.in. zimna kąpiel w słoneczny, gorący dzień). Zdarza się również tak, że atak korzonków spowodowany może być miejscowym stanem zapalnym i dolegliwości zakaźne. W stanie podostrym oraz przewlekłym celem leczenia właściwego może być poprawa funkcji tj. przywrócenie prawidlowego ruchu poprzez ukierunkowaną, indywidualnie dobraną gimnastykę leczniczą, spacery oraz odmienne rodzaje aktywności, które nie prowokują bólu.

Co zatem robić? Atak korzonków zawsze wymaga fachowego leczenia, a skoro towarzyszą mu zaburzenia czucia oraz niedowlady, trzeba natychmiast skontaktować się z lekarzem. W zależności od zaawansowania oraz przyczyn dolegliwości może on zalecić środki leczenia przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz rozkurczowe i fizykoterapię, masaże, czasem ćwiczenia na wyciągu. Niekiedy konieczne sa zastrzyki domięśniowe oraz noszenie usztywniającego gorsetu. Jeśli terapia nie daje efektów, pomóc może neurochirurg, ktory usunie przyczynę ucisku na korzeń nerwowy. Osoby, które zmagały się z atakiem korzonków skarżyły się również na zaburzenia czucia (m.in. drętwienie, mrowienie oraz przeczulica). Powinny pojawić się również problemy z wypróżnianiem. Sporadycznie może dojść do porażenia w okolicach uszkodzonych nerwów. Może to również przyczynić się do niedowładu mięśni np. stopy, która ucieka podczas chodzenia. Dolegliwości zazwyczaj nasilają się podczas kichania, kaszlu, śmiechu oraz parcia. Każda z wymienionych czynności sprawia, że rośnie ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego i zwiększa się ucisk na korzenie nerwowe. Kiedy wszelkie środki leczenia właściwego zachowawczego zawodzą, są bezskuteczne stosuje się leczenia właściwego operacyjne. W przypadku gdy u pacjenta występują niedowłady neurochirurdzy muszą interweniować szybko, bo grozi to również nieodwracalnymi porażeniami. Korzonki to również popularna nazwa peczków włókien nerwowych, ktore odchodzą od rdzenia kręgowego pomiędzy poszczególnymi kregami – od szyjnych po lędźwiowe. Korzonki występują parami – po dwa z prawej oraz z lewej strony rdzenia. Takie ich umiejscowienie sprawia, że są wrażliwe na wszelkie zmiany stanu zdrowia zarówno samego kręgosłupa, jak oraz jego najbliższej okolicy. Ucisk na korzonki nerwowe powoduje silne dolegliwości, które mają charakter nerwobólu. Odpoczynek w określonej pozycji może przynieść prawdziwą ulgę. Chory powinien położyć się na prostym, twardym podłożu, następnie lekko ugiać nogi i podlożyć pod kolana poduszke, bądź zrolowany koc. Warto rownież zażyć preparat przeciwbólowy oraz przeciwzapalny. Niektórzy stosują gorące oklady na bolace miejsca.

Zanim trafisz do dentysty – sposoby na ból zęba

Posted on

Czasami dopada nas nagły, nieprzewidziany ból zęba. Pamiętajmy, że do usunięcia przyczyny bólu niezbędna może być interwencja stomatologa. Do czasu wizyty warto spróbować czy nie pomogą nam dostępne w aptece środki leczenia przeciwbólowe oraz przeciwzapalne zawierające ibuprofen, które uśmierzą ból oraz zahamują narastanie stanu zapalnego.
Jak wiadomo ból zeba to także jeden z najbardziej dokuczliwych bólów. Gdy boli ząb nie sposob się skupić na pracy ani spać. Najlepsze wyjście to także iść do dentysty. Jak uśmierzyć ból zęba zanim doczekasz się na wizytę? Oprócz środków przeciwbolowych z apteki wypróbuj na ból zęba olejek goździkowy. Bolący ząb to także jedna z owych rzeczy, które skutecznie powinny uprzykrzyć ci życie. Nie da ci spać, jeść, pić, a także zachłysnąć się zimnym powietrzem! Ból zęba może wynikać z wielu przyczyn. Skoro nie ustepuje, należy koniecznie wybrać sie do dentysty. Poniżej przedstawiam parę domowych metod na złagodzenie tej dolegliwości. Nie zastąpią one leczenia wlaściwego stomatologicznego, ale przynajmniej na chwilę pomogą uśmierzyć ból. W środku każdego zęba znajduje się miazga zęba. Może być to także miękka, gąbczasta tkanka zawierajaca dużo wrażliwych zębów oraz naczyń krwionośnych. Miazgę otaczają warstwy twardej tkanki, z kolei warstwa znajdująca się najbardziej na zewnątrz to także szkliwo. Na ból zęba pomoże czosnek, cebula oraz sól. Składniki w równych proporcjach, należy wspólnie utrzeć, aż do uzyskania jednolitej zawiesiny oraz przyłożyć ja na bolący ząb, od góry przykładając wacikiem. Ból zęba może być też łagodnym dyskomfortem, ale również potrafi dać sie we znaki ostrym kłuciem, tępym uciskiem lub nieprzyjemnym pulsowaniem. Pierwszy odruch to także uśmierzyć ból zęba.

Przede wszystkim powinniśmy w sytuacji bolu zęba sięgnąć po telefon oraz umówić wizytę u dentysty – pamiętajmy – najprostsze sposoby działają najlepiej. Ludzkie zęby bola tak mocno nie bez powodu. Muszą krzyczeć o swoim stanie, bo kiedy je zaniedbamy, to także rozwijający sie stan zapalny może zainfekować zatoki, a także mózg, nie mówiac więc już o sercu. Goździki to także nierozkwitłe, wysuszone pąki drzewa goździkowego. Stosowane sa głównie jako przyprawa, ale również świetnie sprawdzają się w medycynie. Goździki działają antyseptycznie oraz bardzo dobrze uśmierzaja ból. Rozgniecionego goździka można przyłożyć do bolącego miejsca. Bardzo dobrze sprawdza się dostępny w aptece olejek goździkowy, którym warto nasmarować bolace miejsce zęba. Cytryna, ze wzgledu na bogatą zawartość witaminy C, może być skuteczna przy leczeniu wszelkich problemów dentystycznych. Potarcie kawałkiem cytryny bolącego zęba na pewno przyniesie ci ulgę. Łyżeczka soli rozpuszczona w filiżance wrzacej wody stanowi doskonały, domowy płyn do płukania jamy ustnej, który zmniejsza obrzęk. Płyn należy przytrzymać w jamie ustnej poprzez około 30 sekund, a następnie wypluć. Ból może być zwykle dotkliwszy podczas jedzenia albo picia, zwłaszcza potraw goracych albo zimnych. Szczęka w obszarze bolacego zęba może być też podrażniona oraz wrażliwa na dotyk. Ból może zaostrzać się podczas leżenia, bo wówczas ciśnienie w okolicy zęba może być wieksze. Bóle zębów wynikają zazwyczaj z podrażnienia zakończeń bólowych znajdujących się w miazdze albo ozębnej zęba. Informacja o uszkodzeniu dociera do określonych obszarów mózgu poprzez włókna unerwiajace zęby, dziąsła, żuchwy oraz szczęki. Remedium na ból zęba może być też także szałwia. Liście tej leczniczej rośliny zawierają około 3% olejku eterycznego, a również m.in. garbniki, flawonoidy witamine B1, witaminy z grupy B3, karoteny i witamine C. Roślina ta także posiada właściwości odkażające oraz grzybobójcze, które zapobiegają rozwojowi infekcji. W walce z bólem zęba skuteczny może okazać się napar z liści szałwii, ktore należy zalać wrzątkiem oraz zaparzyć. Po ostygnięciu płynu, powinno się nim płukać jamę ustną. Na ból zęba pomoże masaż punktu na dłoni, w którym łączą się ludzkie kości kciuka oraz palca wskazującego. Masować należy przeciwną strone do bolacego zęba, tzn. lewa dłoń przy bólu zęba po prawej stronie oraz na odwrót. Stymulując ów punkt, nalezy wykonywać intensywne ruchy kołowe poprzez około 5-10 minut. Przede wszystkim są to także uszkodzenia zebów, np. w wyniku próchnicy albo pęknięcia szkliwa. Pierwsze stadium to także nadwrażliwość zęba na zmiany temperatury i na słodkie oraz kwaśne jedzenie. Nadwrażliwość spowodowana może być np. opuszczeniem się dziąsła oraz odsłonięciem wrażliwej zębiny albo pęknięciem czy może innym uszkodzeniem szkliwa. To także pierwszy krok do infekcji. Zdarza sie, że ból, który odczuwamy jako ból zęba może być spowodowany np. powiększeniem sie węzła chłonnego, jakimś problemem ze stawem żuchwowym albo neuralgią. Sami tego nie ocenimy – trzeba poprosić o pomoc dentystę. Alkohol posiada właściwości przeciwbolowe oraz odkażające (działa bakteriobójczo). Recepta na uśmierzenie bólu z jego zastosowaniem może być prosta. Kiedy boli zab warto przepłukać nim usta. Najlepiej, był alkohol był schłodzony. Naturalnie nie należy jego pić. Można również wacik nasączony alkoholem przylożyć do bolacego miejsca. Kolejnym skutecznym domowym sposobem na bolący zab może być obranie ziemniaka oraz pokrojenie jego na plastry. Przyłóż jeden plaster do bolącego zęba oraz przytrzymaj poprzez 15 minut. Jeśli ząb może być złamany albo utracił wypelnienie, ból pokonać można poprzez zakrycie problematycznego obszaru miękką guma do żucia. Może być to także jedynie rozwiązanie tymczasowe, pozwalające na złagodzenie bólu do czasu wizyty u stomatologa. Dowiedz się czegoś o tabletkach przeciwbólowych.

Można powiedzieć, że działanie przeciwbólowe posiada także sok z zielonej papai. ów owoc posiada właściwości bakteriobójcze oraz mukolityczne tzn. rozpuszcza martwe tkanki oraz oczyszcza ranę. Preparaty z tego owocu występują w wielu medykamentach stomatologicznych. Sok z zielonej papai może być też ratunkiem na ból zęba podczas zagranicznej wycieczki. Aplikuje się jego na sączku. W uwolnieniu od bólu zeba może pomoc także stymulacja innego punktu. Znajduje sie on w zagłębieniu nad górną wargą. Wystarczy uciskać jego intensywnie poprzez pare minut, a ból ustapi. Ból spowodowany ubytkami próchnicy powstaje dlatego, że luki w zębinie odsłaniają wrażliwa miazgę zęba, ktora znajduje sie w środku. Miazga, pod wpływem drażnienia pokarmami oraz płynami zaczyna boleć. W sytuacji zaawansowanej prochnicy oraz stalego drażnienia miazgi może dojść do zapalenia miazgi. Wtenczas czujemy dotkliwy bol. Powodem bólu zęba może również być też ropień, ktory tworzy się w wyniku stanu zapalnego miazgi. Przyczyna bólu powinny być też także odsłonięte szyjki zębowe, w wyniku opuszczania się dziąseł, kieszonki zębowe, a również stany zapalne dziąseł (choroby przyzębia).Jodyna to także ciemnobrunatny preparat, wykorzystywany do dezynfekcji skory oraz blon śluzowych. Ciecz niszczy bakterie, grzyby oraz toksyny. Jodyna posiada działanie przeciwbólowe, i dlatego pomocna jest, kiedy wnet zaskoczy ból zeba. Stosuje się ją miejscowo. Wystarczy wacik nasączony niewielką ilością roztworu przykładać do chorego miejsca aż do momentu, kiedy ząb całkowicie przestanie boleć. Goździki skutecznie paraliżują nerwy, redukując bol. Jednakże olejek goździkowy powinien być też stosowany z rozwaga – wlanie jego do jamy ustnej może jedynie pogorszyć dolegliwość. Lepszym pomysłem może być nałożenie 2 kropli ojejku na bawełniany wacik oraz przyłożenie do bolącego zeba. Kłącza tataraku to także staropolska metoda walki z bólem zęba. Zawierają olejek eteryczny, gorycze, garbniki, witaminę C oraz sole mineralne. Mają właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne oraz przeciwzapalne. Ich żucie działa także przeciwbólowo. Z bólem zęba poradzą sobie także nalewki walerianowe albo kamforowe. Wystarczy umieścić wacik, nasączony w jednej albo drugiej nalewce, na albo w okolicach bolącego zęba, by ukoić ból. Niezwykle ostry oraz trudny do zniesienia ból wywołuje zapalenie okostnej. To także poważna komplikacja wynikająca z dolegliwości zębów albo jamy ustnej. Okostna może być włóknistą błoną pokrywającą ludzkie kości szczęki. Do stanu zapalnego okostnej może dojść w wyniku dolegliwości dziąseł oraz powstania tamże ropnia albo zgorzeli czyli obumarcia oraz rozkladu miazgi zęba w wyniku nieleczonego stanu zapalnego.Ze wszystkich roślin posiada najwięcej fitoncydow, substancji lotnych o właściwościach zwalczajacych bakterie, dzięki czemu lagodzi kaszel oraz pomaga szybciej zwalczyć infekcje. Mocno antybakteryjne działanie czosnku sprawdza się, kiedy boli ząb. Wystarczy rozkroić obrany ząbek czosnku oraz przyłożyć do bolacego miejsca. Można rownież żuć jego poprzez około 10 minut. Zbliżone wlaściwości posiada cebula. Najłatwiej dostępnym naturalnym remedium na ból zeba może być czosnek. Ząbek czosnku obtocz w soli oraz umieść pod bolącym zebem. Możesz także żuć jeden zabek czosnku codziennie rano. Nie jedynie uśmierzysz ból, ale także wzmocnisz zęby. By złagodzić ból, należy umieścić kostki lodu w plastikowym woreczku, otoczyć cienką ściereczką oraz przyłożyć do bolacego zęba na okolo 15 minut. Możliwe może być również ulokowanie zimnego woreczka na policzku, w miejscu, gdzie znajduje się ząb. Pacjenci gabinetów stomatologicznych powinny kojarzyć charakterystyczny, intensywny zapach eterycznego olejku eukaliptusowego. Stosuje się jego w medycynie naturalnej oraz aromaterapii. Jego głównym składnikiem może być cyneol, ktory zwalczają bakterie, a również seskwiterpeny o właściwościach przeciwzapalnych. Olejek eukaliptusowy działa chłodząco oraz rozkurczowo. Może być składnikiem past do zębów oraz plynów do płukania jamy ustnej.

Odmrożenia – objawy i sposoby przeciwdziałania

Posted on

W takie dni jak dzisiaj, gdy temperatura spada poniżej zera, narażeni jesteśmy na odmrożenia. Objawy odmrożenia pojawiają sie stopniowo. Początkowo odmrożenie objawia się zmianą koloru skóry, drętwieniem, pieczeniem a z czasem dochodzi utrata czucia. Odmrożeniu sprzyja zimno, wiatr oraz wilgoć, a najbardziej narażone na odmrożenie części skladowej ciała to także twarz, dłonie oraz stopy. Ciężkość oraz rozległość uszkodzenia skóry zależą od temperatury otoczenia i czasu, w jakim ludzka skóra była poddana działaniu niskiej temperatury. Wiatr oraz duża wilgotność powietrza nasilają skutki działania mrozu.

Jak wiadomo, zmiany w naczyniach krwionośnych, spowodowane spożyciem dużej ilości alkoholu, powodują u poszkodowanych ciężkie odmrożenia, często przyczyniając się do nadmiernego wychłodzenia ciala oraz – w wyniku tego – śmierci. Miejsca szczególnie narażone na odmrożenie to: nos, uszy, policzki i palce rąk oraz stóp. Odmrożenie poprzedza „szczypanie” oraz pieczenie zagrożonej części skladowej ciala, która nie mniej jednak bystro staje się całkowicie nieczula na mroz oraz przybiera kredowo-białe zabarwienie. O odmrożeniu mówimy wówczas, kiedy pewien obszar ciała stał się zimny, kredowo-blady oraz niewrażliwy na dotyk, a po podgrzaniu do temperatury pokojowej pojawia się rumień, pieczenie, mrowienie, bol, nadmierna potliwość, obrzek, itp. W cieższych odmrożeniach obszar ow po ogrzaniu staje się obrzmiały, bolesny oraz pokrywa sie czerwonymi pęcherzykami oraz krostami. Zanim dojdzie do najgorszego organizm broni sie uruchamiając naturalne mechanizmy wzmożonej produkcji ciepła, poprzez intensywny ruch – tupanie, uderzanie rękami, itp. Niestety przy długotrwałym dzialaniu zimna może być to także krótkotrwała obrona. Postępujące oziębienie obniża przemianę materii, zwalnia czynności serca oraz oddech. W profilaktyce odmrożeń podstawowa role odgrywa właściwy ubior. Powinien on chronić przed wiatrem, wilgocią oraz bardzo dobrze izolować termicznie. Najlepszą metoda może być ubieranie się „na cebulkę”. Trzeba nie mniej jednak pamiętać, że „grzeje” nas uwiezione powietrze. I dlatego nadto lekkie albo obcisłe ubranie nie daje izolacyjnej warstwy powietrza. ważne może być nakrycie głowy, ponieważ organizm oddaje większa sekcja swojego ciepła poprzez skórę głowy. Należy zadbać także o odpowiednie zabezpieczenie kończyn (najlepsze sa rękawice warstwowe) oraz wystających części składowej ciala. Lepiej również zrezygnować ze nadto wąskich butów oraz obcisłych rękawiczek. Odmrożenia to także zmiana miejscowa na skórze spowodowana działaniem niskiej temperatury otoczenia. Do powstania odmrożeń łatwiej dochodzi, skoro niskiej temperaturze towarzyszą zimny wiatr czy może wilgoć, osoba narażona może być w bezruchu, ludzka skóra może być odsłonięta, ubranie obcisłe albo również osoba znajduje się pod wpływem alkoholu czy może narkotyków. Do najbardziej podatnych na odmrożenia części składowej ciała należa uszy, nos, palce rąk oraz stóp, policzki, broda. Z powodu szybszej utraty ciepła bardziej narażone na odmrożenia są dzieci oraz osoby w podeszłym wieku. Pierwsze objawy odmrożenia łatwo pomylić z wychłodzeniem. Z czasem nie mniej jednak nasilają się na tyle, że staje się oczywiste, że mamy to także odmrożenie. Oprócz chłodnego powietrza do powstania odmrożenia przyczyniają się wiatr oraz wilgoć. One to, jako doskonałe przewodniki ciepła, sprawiają, że oziębienie tkanek następuje szybko, także przy temperaturach dodatnich, np. od +2 do +6°C. Natomiast suche zimne powietrze znoszone może być z mniejszą szkodą. Przykładem powinny być też uczestnicy wypraw polarnych znoszący bez szkody temperatury do -50°C. Przy niewielkim odmrożeniach – kiedy wyziębiona sekcja ciała może być wciąż jeszcze blada – jesteśmy w stanie sobie dać radę sami. Główne może być przywrócenie krążenia krwi w skórze oraz tkankach podskórnych. Odmrożone części składowej ciała należy możliwie bystro ogrzać np. przy pomocy kapieli. Zaczynamy od zanurzania w temperaturze 25-30 C oraz stopniowo po kilkunastu minutach zwiększamy temperaturę do 37 C.

Pamiętajmy, że ogrzewanie należy stosować do czasu, aż tkanki odzyskają naturalną ciepłotę. Po kąpieli należy skórę osuszyć oraz okryć ciepłą odzieżą. W wyniku narażenia skóry na niska temperaturę dochodzi do odruchowego skurczu naczyń oraz ograniczenia dopływu krwi do danego obszaru skory. W odciętych od krążenia naczyniach włosowatych dochodzi do powstania drobnych zakrzepów i zamarzania wody w tkankach. Podczas odtajania powraca mikrokrążenie, ale jednocześnie dochodzi do wzrostu przepuszczalności naczyń, powstawania obrzęków oraz nowych zakrzepów. Efektem tego może być odwarstwienie naskorka oraz tworzenie się pecherzy, łatwe powstawanie ognisk martwiczych i często dołączanie się zakażenia w owych obszarach skóry. Odmrożenie to także zmiany w skorze oraz tkankach położonych poniżej następujące na skutek działania niskiej temperatury. Odmrożeniom sprzyja nie jedynie mróz, ale przede wszystkim wiatr oraz wilgoć. mroźne ale suche powietrze nie robi nam takiej krzywdy jak mniejszy chłód połączony z wiatrem oraz wilgocią. Gdy spoceni zostaniemy wydani na działanie wiatru bystro się wychladzamy także w dodatniej temperaturze plus 2 do plus 6 stopni. Najlepszym sposobem by uniknąć odmrożeń może być przede wszystkim prawidłowy ubior, który chroni zarówno przed zmarznięciem jak oraz poceniem się. Dziś zarówno do uprawiania sportow zimowych jak oraz na wycieczki jesteśmy w stanie wybrać stroje z inteligentnych tkanin, zatrzymujace ciepło i odprowadzające pot na powierzchnię oraz chroniące ludzkie ciało przed wilgocią. Przyczyną odmrożenia cześci składowej ciala może być najczęściej przechłodzenie całego organizmu. I dlatego w czasie ratowania poszkodowanego konieczne może być przemieszczenie jego do ciepłego (nie gorącego) pomieszczenia. Należy zdjąć z poszkodowanego mokre, zimne ubranie, a z jego palców ściągnąć biżuterię. Skoro odmrożeniu uległy palce, trzeba zanurzyć je w letniej wodzie, początkowo o temperaturze 30 stopni C, a następnie 36 °C. Na odmrożone policzki, nos czy może uszy naklada się czyste (nie gorące) opatrunki. Skoro na skórze sa widoczne pęcherze albo sinoczerwone lub blade plamy, należy zastosować suche, czyste opatrunki, najlepiej z wyjałowionej gazy. Ze względu na ogólne wychłodzenie ciała, poszkodowanemu podaje się cieple (nie gorące) napoje. Po ociepleniu odmrożonych części skladowej ciala, należy skoro to także możliwe ułożyć je nieco wyżej oraz okryć. Skoro poszkodowany może być przytomny oraz bardzo dobrze się czuje, a do dyspozycji może być ogrzewany samochód, można odtransportować jego do lekarza, skoro nie – należy wezwać pogotowie ratunkowe. Odmrożeniu ulegaja przede wszystkim obwodowe części skladowej ciała, jak uszy, nos, palce u rąk oraz nóg. Do odmrożenia kończyn dolnych przyczynia się m.in. przemakające bądź ciasne obuwie i przymusowy brak ruchu, który utrudnia wytwarzanie ciepła w organizmie. niekorzystny wpływ wywiera także przemeczenie, glód, niedokrwistość i działanie alkoholu. Najłatwiej może być odmrozić nogi. Szczególnie zagrożone są dzieci, które często w trakcie zimowych zabaw nie zwracaja uwagi na przemoczone oraz przemarznięte stopy. Bardziej niż inni zagrożeni odmrożeniem nog są również ludzie starsi, u których często występują zaburzenia krążenia oraz tym samym termoregulacji oraz obrzewania stop. Trzeba rownież wiedzieć, że dzialanie niskich temperatur na ludzkie ciało powoduje zagrożenie dla wszystkich gorzej izolowanych części składowej ciała, bowiem zaburzeniu ulega praca receptorow czuciowych znajdujacych się w skorze. Po pewnym czasie wstępnego „szczypania” ciała poprzez mróz zablokowane sa sygnaly, że coś tam złego się dzieje ze stopa, policzkiem czy może uchem. Objawy odmrożenia – rumień na skórze, swędzenie, pieczenie i bol pojawiają się dopiero w temperaturze pokojowej. Pod żadnym pozorem nie wolno odmrożonych miejsc nacierać śniegiem czy może rozcierać silnym masażem! Takie postępowanie prowadzi do uszkodzenia odmrożonych tkanek oraz utrudnia gojenie. Gdy ludzka skóra może być w fazie zblednięcia można robic rozgrzewające kapiele w letniej wodzie (ok. 25 st C) stopniowo zwiększając temperaturę kąpieli do także 40 stopni. Po osuszeniu trzeba odmrożóna skóre przykryć jałowym opatrunkiem. Przy odmrożeniu drugiego stopnia nie wolno przełuwać pęcherzy. Również trzeba zaastosowac opatrunek. Odmrożenia trzeciego oraz czwartego stopnia wymagają pomocy lekarskiej, m.in.podania leków wyrównujących bilans płynów oraz zastrzyku przeciwtężcowego. W każdym przypadku odmrożenia stan poszkodowanego powinien ocenić lekarz. Przy odmrożeniach powyżej II stopnia poszkodowanemu podaje sie surowice przeciwtężcową. Nie wolno przekłuwać pęcherzy, masować oraz nacierać czymkolwiek odmrożonych okolic skory i gwałtownie rozgrzewać odmrożonych części składowej ciała, ponieważ ludzka skóra w okolicy odmrożenia może być delikatna. Nie wolno również podawać poszkodowanemu alkoholu. Odmrożenie poprzedza szczypanie oraz pieczenie zagrożonej części składowej ciała, która bystro staje się całkowicie nieczuła oraz przybiera kredowobiałe zabarwienie. Nieco później zabarwienie okolicy zmienia sie na sinofioletowe i pojawia się obrzek. Na odmrożenia jesteśmy narażeni zawsze, kiedy wychodzimy na mróz nieodpowiednio ubrani, zwlaszcza skoro przebywać będziemy na dworzu poprzez dłuższy czas. Do najczęstszych przyczyn powstawania odmrożeń należą: niska temperatura, wilgoć, obcisłe ubranie wywołujące zmniejszone krążenie krwi, głód, zmęczenie, dolegliwości układu krażenia, odwodnienie, hipotermia, pozostawanie pod wpływem alkoholu albo narkotyków, palenie tytoniu, przebywanie na dużych wysokościach, odmienne istniejące zatem już urazy skory. Skoro na skutek przebywania na mrozie ludzka skóra zaczyna być też zaczerwieniona oraz w miejscach zaczerwienionych staje sie bolesna, można spodziewać się odmrożenia. Należy wtenczas udać sie do ciepłego pomieszczenia oraz delikatnie ogrzać miejsca przechłodzone. Natomiast bladość skory oraz ustąpienie bólu świadczą zatem już o jej odmrożeniu. Należy nosić sucha oraz ciepłą odzież. Stopy oraz ręce powinny być też szczególnie pieczołowicie chronione przed działaniem wilgoci oraz zimna (rękawice, skarpety, luźne obuwie). Odsłonięte części składowej ciała (twarz, uszy) powinno się natłuszczać. Ponadto nie należy zapominać, że ruch na świeżym powietrzu przyspiesza obieg krwi, co zapobiega odmrożeniom. Objawy odmrożeń są zależne od ich głębokości. Na poczatku ludzka skóra przybiera kolor sinoniebieski, marmurkowaty, a skoro ekspozycja na zimno trwa dłużej – w końcu woskowobiały. Po odtajaniu staje się czerwona albo sinoczerwona. Ponadto ludzka skóra może być twarda oraz zdrętwiała, w lekkich odmrożeniach podatna na ucisk, a w ciężkich twarda jak z drewna. Lekkie odmrożenia wywołują początkowo mocny ból, który nie mniej jednak bystro ustępuje, natomiast w przypadku ciężkich odmrożeń brak może być uczucia bólu. Ogrzewanie wywołuje silny, pulsujący, rwący, piekący ból. W lekkich odmrożeniach obserwujemy po ogrzaniu jedynie łuszczenie naskorka, natomiast w odmrożeniach ciężkich powstaja pęcherze, martwica, a także dochodzi do samoistnej amputacji odmrożonych części składowej ciała. W przypadku uogólnionej hipotermii ciala pojawiają się rownież dreszcze, obkurczenie naczyń powierzchownych, gesia skórka, sine wargi, przyspieszenie oddechu oraz akcji serca, następnie zwolnienie oddechu oraz akcji serca, apatia, sen, a w cieżkich przypadkach letarg, utrata przytomności, ustanie akcji serca oraz zgon. Skora wychłodzona staje sie zaczerwieniona, bolesna, daje sie odczuć pieczenie oraz szczypanie. Jeśli dojdzie do odmrożenia, przy lekkim odmrożeniu pojawia się mocny ból oraz suchość skory, skoro odmrożenie może być poważniejsze ludzka skora staje się blada, ból ustępuje, pojawia się pozbawienie czucia, ludzka skóra może być odrętwiała oraz powinny wystąpić na niej pęcherze. Skoro ludzka skóra nabierze sinawego koloru należy zglosić sie na pogotowie. Do lekarza należy udać się natychmiast także wtedy, kiedy na skórze pojawią się większe uszkodzenia, przy poważniejszych odmrożeniach konieczne może być też bowiem podanie surowicy przeciwtężcowej. Wszystkie typy odmrożeń powinny być też ocenione poprzez lekarza. W przypadku odmrożenia, zwłaszcza kiedy odmrożona sekcja ciala może być wciąż jeszcze blada, polega na możliwie szybkim przywróceniu w niej krążenia krwi. W tym celu stosujemy szybkie ogrzanie uszkodzonej kończyny w kąpieli wodnej o coraz wyższej temperaturze. Rozpoczynamy ogrzewanie wodą o temperaturze 25–30°C, by po kilkunastu minutach zwiększyć ją aż do 38–40°C. Ogrzewanie należy stosować do czasu, kiedy tkanki uzyskaja odpowiednią temperaturę. Po kąpieli można odmrożone miejsca lekko nacierać niewielką ilością 70% alkoholu etylowego aż do zaróżowienia skóry. Następnie trzeba nałożyć suchy jalowy opatrunek z grubą warstwą waty oraz z ciepło owiniętymi kończynami odwieźć chorego do szpitala. Pierwsza pomoc w przypadku odmrożeń polega na zabezpieczeniu odmrożonych okolic przed zimnem. Można w tym celu odmrożone ręce trzymać pod pachami, odmrożone części składowej twarzy przykryć dłońmi w suchych rękawiczkach, a najlepiej nałożyć suchy jałowy opatrunek z grubą warstwą waty oraz z ciepło owiniętymi kończynami odwieźć chorego do szpitala. Nie można nacierać odmrożeń śniegiem czy może zimną wodą ani bezpośrednio ogrzewać. W szpitalu odmrożone części skladowej ciała są ogrzewane w wodzie o stopniowo wzrastajacej temperaturze – od około 25 do 40 stopni Celsjusza. Ogrzewanie takie może trwać 45-60 minut oraz może być często bolesne. W związku z tym przydatne są środki przeciwbólowe, a ze względu na powstawanie zakrzepów należy zastosować heparyny drobnocząsteczkowe. Interwencje chirurgiczną należy stosować jedynie w ostateczności, raczej czekając na ewentualną samoistną amputacje. Wyróżniamy cztery stopnie odmrożeń. Odmrożenia 1 stopnia charakteryzuja rumieniem skóry, swędzeniem, pieczeniem, niekiedy bólem. Stosunkowo rzadko dochodzi do odmrożeń II stopnia, czyli martwicy naskórka, obrzęku, oraz silnego bolu jak przy oparzeniu; z kolei sporadycznie zdarzają się odmrożenia III oraz IV stopnia, w ktorych dochodzi do uszkodzenia głębszych tkanek podskornych.

Pierwszy stopień – polega na przejściowym zaburzeniu krążenia krwi w wyziębionym obszarze oraz objawia się pomiędzy innymi bólem, zaczerwienieniem albo bladością, mrowieniem oraz lekkim obrzękiem. Może być to także proces odwracalny, dotyczący jedynie naskórka oraz nie powoduje powstawania żadnych trwałych zmian. Po przejściowym zblednięciu, występuje zaczerwienienie z lekko sinawym odcieniem, obrzękiem, pieczeniem oraz uczuciem zdrętwienia, w następstwie przejściowych zaburzeń krażenia oraz ostrego stanu zapalnego.

Drugi stopień – na powierzchni skóry pojawiają się pęcherze z płynem surowiczym, dodatkowo może być ona sina oraz mocno obrzeknieta. Uszkodzenia sięgaja głębszych partii naskórka. Cechuje się tworzeniem pęcherzy z plynem surowiczym albo surowiczokrwistym, a obrzęk oraz zasinienie są znacznie większe. Pozostawia po sobie długotrwałe obrzęki i przebarwienia skory.

Trzeci stopień – zniszczenia dotyczą naskórka, skory wlaściwej, a niekiedy również tkanek położonych głębiej. Ludzka skóra ulega martwicy, staje się purpurowa. Charakteryzuje się martwicą skóry, niekiedy także oraz tkanek głębiej polożonych, łącznie z kościa. Po oddzieleniu się części skladowej martwiczych powstają ubytki, które goja się poprzez ziarninowanie.

Czwarty stopień – odmrożenia dotyczą całych części składowej ciała, np. palca, w tym także kości. Są na aż tyle poważne, że uszkodzony narzad nie zawsze da sie uratować. Skoro w warunkach polowych nie posiada możliwości wykonania takiej kąpieli ogrzewającej, to także należy zastosować krótkotrwały, delikatny masaż, używając niewielkiej ilości 70% alkoholu etylowego, a następnie nałożyć gruby opatrunek ochronny.

Pamiętajmy o tym, że odmrożonych okolic nie wolno nacierać śniegiem albo zimną wodą, jak to także niegdyś zalecano, bo może to także przynieść więcej szkody niż pożytku w wyniku uszkodzenia zmarzniętych tkanek. ów stopień odmrożenia wymaga niezwłocznej pomocy lekarskiej oraz bezwzględnie leczenia wlaściwego szpitalnego. Zapobieganie odmrożeniom zależy glównie od nas samych. Przede wszystkim pamiętajmy o tym, by wychodząc na zimno, odpowiednio się ubrać. Odzież posiada zapewnić właściwa izolację, a jednocześnie umożliwić parowanie potu. Należy zakładać parę warstw luźnych, lżejszych ubrań pod okrycie wierzchnie. Nie wolno chodzić z nieosłoniętą głowa – powoduje to także dużą utratę ciepła. Na mrozy lepsze są rękawiczki z jednym palcem. Przed wyjściem na dwór trzeba także pamietać o cieplych, welnianych skarpetach. Obuwie nie powinno być też nadto ciasne. Nie należy zapominać, że niebezpieczeństwo odmrożenia w niskich temperaturach zwiększa się wraz z podwyższeniem wilgotności powietrza oraz prędkości wiatru. Należy jak najszybciej okryć odmrożone miejsca skoro nie pojawiły się rany oraz udać się do cieplego pomieszczenia. Odmrożeń nie należy nacierać śniegiem ani polewać zimną wodą. Odmrożone miejsca należy delikatnie ogrzać np. przykładając ogrzany ręcznik, mocząc w letniej wodzie (maksymalna temperatura 30*C). Nie należy odmrożonych rak przykladać np. bezpośrednio do kaloryfera ani przykładać termoforów z gorącą wodą. Odmrożonych miejsc nie należy pocierać ani masować. Jeśli w odmrożonym miejscu powstaly pęcherze, nie należy ich przekluwać. W takiej sytuacji zaleca sie nalożenie czystych opatrunków z wyjałowionej gazy. Po ogrzaniu odmrożonych miejsc należy je okryć oraz unieść nieco wyżej. Należy pić ciepłe napoje, zjeść ciepłą zupę. Pod żadnym pozorem nie należy pić alkoholu. Ludzka skóra bardzo dobrze nagrzana powinna nabrać rożowego koloru.

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 5 044 obserwujących.